Ji me ra xerab hatîye

Di Rûdawê da 16 xeber li ser kurdan hene. 14ê wan meriv xemgîn dikin. Tu kîjan xeberê dixwînî qal û bahsa zulm û neheqîya li ser kurdan e, kezeba meriv dişewite. Psîkolojîya meriv xera dibe.

Em kurd li her çar perçên Kurdistanê di halekî pir xerab da ne. Herî bêtir jî halê kurdên Kurdistana Rojava pir xerab e.

Ereb nahêlin kurdên Girê Sipî û Serê Kanîyê vegerin malên xwe. Li girê Sipî êrîşî wan kirine, erebeyên wan, tiştên wan gişk şewitandin.

Îro du dostên ezîz bûn mîvanên min

Îro du mîvanên min ên ezîz hebûn; Suleîman Sulevanî û Mem Dogala hatin serdana min. Bi mazûbanîya herdu mîvanên xwe yên ezîz pir kêfxweş û dilşa bûm.

Ez mîvanên xwe tu carî bêyî qahwa kurdî bernadim. Li mala me sohbeta bi mîvanan ra bêyî qahwa kurdî nabe.
Wek ji her mîvanê xwe ra çêdikim, min ji herdu mîvanên xwe yên ezîz ra jî qahweyeka kurdî çêkir.

Ne kanim qedera xwe biguherînim, ne jî ya dilê xwe

Gotineke ez pir jê hez dikim yek jî ev e, dibêje, ”ne min kanîbû bi qedera xwe, ne min kanîbû bi dilê xwe; herduyan jî zora min birin, ez pelixandim.”

Ne ez kanim qedera xwe biguherînim, ji bindestîya tirkan, ji xerîbîyê xelas bibim, di nava miletê xwe da azad û ewle bijîm, ne jî kanim tiştekî din bi dilê xwe bidim qebûlkirin.
Ez bûme wek danê di dîngê da, qeder jî, dil jî li min hatine hev, herdu jî min dikutin.
Ji bo guhertina qedrê tiştê ji destê min tê dikim û min daye dû dilê xwe, hela binêrim min dibe ku…

Ereb bi beyanên şermezarkirinê nasekinin

Encûmena Niştimanî ya Kurd a Sûriyê(ENKS) êrişên ser kurdên vegeriyane Girê Spî û Serê Kanîyê şermezar kirîye.
Şermezarkirin, gazin, tiştên wiha êrîşên ereban nasekinîne, tiştê kane êrîşên ereban rawestîne zor e, ço ye; ew jî kurdan li ba xwe nehîştiye, teslîmî ereban kirin.
Li Hisiçê jî ereb êrîşî kurdan dikin, gefan li wan dixun, serokên kurd jî êrîşkaran şermezar dikin. Bêyî şermezarkirina bêtesîr tiştekî din di destê kurdan da nemaye.

Heta em ji bindestîya tirkan xelas nebin azadîya kurdên din jî ne mimkûn e

Parlamenterê AK Partiyê yê berê Orhan Mîroglu, ji ber ku rexne li Umit Kocasakal, serokê Baroya Stenbolê yê nuh girtiye, hin tirkan gef lê xwarine.

Di platforma Xê da tirkekî bi profîla ”Selanîklî” ji Orhan Mîroglu ra gotiye:

"Cûdaxwazên kurd ên entegreyî Tirkîtîyê nebûne û ji sala 1801ê vir va serî hildidin ewê bedelê vê yekê bidin. Hindik maye.”

Hin nivîskarên çep talan û şewitandina Parîsê wek şoreşê dibînin

Çepên swêdî bûne şervanên filistînîyan, heval û piştgirên hêzên îslamî û çeteyên li Ewrûpayê bajaran talan dikin.

Goran Graiderê swêdî, nivîskar û rojnamevanekî çepê bi nav û deng e, aqilmendekî sosyaldemokratên Swêd e.
Mêrik di twîtta xwe ya do da bi kêfxweşî dizên Parîs û hin bajarên din ên Fransayê talan kirin, qesrên tarîxî şewitandin parastîye, bûye heyranê kirinên çeteyan, gotiye:

Li warê me îro ba û bahoz e

Li herêma me Hanîngê bahozeke zêde heye. Ez û xanim nikanîbûn bimeşin, em di ber bê diçûn. Hîmehîma ji daristanê dihat meriv ditirsîya. Hin dar ketibûn.

Di meşê da em li xwe miqate bûn, me xwe ji daran dûr xist, me da ser rêyeke din.
Dezgeha meteorolojîyê hişyarîya zer daye, gotiye, li hin deran bahoz ewê zêde be, dibê hûn kursî, mase, otomobîlên xwe zexm girê bidin, ji bo ku bi ber bê û bahozê neçin.

Tu nabêjî kêmxewî malwêranî ye

Îro li Swêd seetek bi paş da zîvirandin, bi xêra vê guherînê ez seetekê zêde raketim. Gava ji xew rabûm, min xwe zindîtir his kir. Dîyar e dema meriv bêxew nemîne meriv zindîtir e.

Ez her sibe seet di 07.00a da radibim. Ji ber ku dereng radikevim, tim bê xew dimînim; li ber telewîzyonê di xew ra diherim.
Ez rojê 5-6 seet radikevim. Ji ber seetek xewa zêde, îro bêtir li ser xwe me, bedena min cist e, ne westîyayî ye. Xwe rehet his dikim.

Hêzên îslamî li Fransayê nîşanî ewrûpîyan dan nêta wan çi ye !

Talan û şewata di 17ê cotmehê da li Fransayê bûn ne protestoyeke xwendekaran a ji bo zêdekirina mamosteyan û başkirina rewşa wan bû, raste rast êrîşeke neyarane ya ser Fransayê bû .

Kesên bajar talan kirin, qesra beledîyê şwitandin ne xwendekarên fransiz bûn, ciwanên ereb û reşik ên nifşê duyemîn û sêyemîn bûne; çeteyên biyanî yên îslamî bûn.
Ji bo wê jî li hemberî Fransayê bêhurmet û zalim in, heta ji Fransayê nefret dikin; bi qasî serê derzîyê jî hezkirineke wan li hemberî welatê dê û bavên wan hatin lê sitirîn tune ye.

Belayên ji hev xerabtir hene

40-50 sal in belayeke mezin hatîye serê miletê kurd, hin sîysetmedaran, hin partîyên îslamî û çep zirarên mezin dan miletê me. Hîn jî em ji vê belayê, ji vê tenîya bi don xelas nebûne. 

Lê maskeya hin serokan dikeve, wer xuya dike emê hêdî hêdî ji vê belayê xelas bibin.

Dibê em viya jî ji bîr nekin, li dunyayê tu bela tune ye belayeke jê xerabtir tunebe.

Koranîya ûjdan ji koranîya çav xerabtir e

-Însan ne dema ji çavên xwe dibin kor dibin, dema ûjdan bi wan ra namîne kor dibin. Şiklê koranîyê yê herî talûke, herî xerab nexwestina dîtina rastîyê ye. Ev koranî, civatan berbî felaketê va dibe, çimkî ji çavê nabîne bêtir, ûjdanê nabihîze felaket e.
Jose Saramango

Gotineke ji sedîsed rast e, ji ber ku dagirkerên welatê me merivên bêûjdan in lema hewqasî zalim in û vê zulmê li me dikin, azadîya me qebûl nakin, nahêlin zarokên me jî bi zimanê xwe perwerde bibin.

Mala me îro têra xwe şên bû

Herdu şîrînên me, neviyên me Olîver Aras û Leo Ronî îro hatin serdana kalik û pîrika xwe. Êdî baş hogirî me bûne, ji du sê rojan carê tên ba me, em bîstekê bi hev ra dilîzin û diçin. Carnan jî xanim diçe ba wan, alîkarîya Rojen dike.

Yê biçûk, Ronî çer çav li min dikevedikene, rûgeş dibe, herdu destên xwe berbî min va dike, dixwaze ez wî ji erebê derxînim û bigrim himêza xwe.

Gava dil xembar be li ber def û zurnê şa nabe

Dilê xembar, mişt derd û xem be, tu heft defan jî li ber lêxî şa nabe, xem jê nafirin.

Halê me yê şexsî çiqasî xweş û baş be jî, ji ber bindestîya me, ji ber perîşanîya halê miletê me, ji ber bêtifaqîya serokên partîyên me, ji ber bêxîretî û xayintîya hin siyasetmedarên bûne hevalên dijminên me, dilê meriv şa nabe.

Ez xwe wer his dikim. Halê min xweş e, jiyana min ne di talûkê da ye, tirsa pûlisên tirk bigrin ser mala min di dilê min da tune ye, lê dîsa jî xemgîn im, çimkî halê miletê min tim di bîra min da ye, tim li be çavên min e.

Hinek baş dibin, hinek xerab dibin

Însan tim wek xwe namînin, bi salan ra diguherin. Hinek pir duguherin, hinek hindik duguherin.
Hinek baş dibin, hinek xerab dibin. Hinek tew dilewitin. Hinek jî ji gelê xwe ra dibin mûm û çira.
Yanî guherîn pir hindik, baş xerab heye. Meriv vê rastîyê di jiyanê da dibîne.

Meriv çawa kane ala miletekî din ji ala miletê xwe bêtir hez bike?

Ez dikim nakim, nikanim Hudaparê û kurdên bûne leşker û canfîdayên filistînîyan fahm bikim.
Meriv çawa kane ji azadîya miletê xwe bêtir ji bo azadîya miletekî din bixebite, çawa kane ji ala miletê xwe bêtir ji ala miletekî din hez bike?
Fena meriv dêya xelkê ji dêya xwe bêtir hez bike.
HUDAPAR û hin rêxisti û kurdên îslamî ne ji bo miletê xwe, ji bo filistînîyan dixebitin. Ala wan di ser ala kurdî ra digrin.

Aîdîyet û futbol

Min ev nivîsa li ser futbolê û xortan ji bo malpera CÎLO TVê nivîsî. Nivîs do di malpera CÎLO TVê da him wek tekst, him jî bi deng hat weşandin.
Piştî min nivîs şand bi 9-10 deqîqeyî berpirsiyarê Malpera Cîlo TVê bi notekê ji min ra got, "Mamoste nivîsa hat parvekirin û nivîs bi deng jî ye."
Ez matmayî mam, di nav çend deqeyan da nivîsa min kirin bi deng, xanimek nivîsê dixwîne. Hinekî ecele dike, zû dixwîne, lê rast dixwîne.

Hêzên îslamî ji bo Ewrûpayê êdî bûne talûkeyeka pir mezin

Îslamîstan, xortên misilman û reşik, hêzên çep ên bûne hevalbendên îslamîstan bi talankirina mal û milkên yahûdîyan û fransizan nîşanî fransizan û Macron dan ew ji bo Fransayê çiqasî talûke ne.
Naskirina dewleta Filitîn, bertîlên Macron da filistîniyan û îslamîstan jî Fransa ji talan û şewatê xelas nekir.

Fransa welatê pêşî bû dewleta Filistîn qebûl kir û boykot danî ser Îsraîl. Lê van tawîzên Macron nikanîbû Fransayê ji talan û şewata ereban û îslamîstan xelas bike.

Keştîya bêlenger tim qeza li ser

Gerek meriv ne zêde tahl be, ne zêde şîrîn be.
Dibê meriv ne hewqasî tahl be her kes jê bireve, ne jî hewqasî şîrîn be her kes tiliya xwe tê da ke.

Şîreteke baş e, xweş e, lê bicîanîna wê, lihevragirtina wê zor e. Û ya din jî ji hin kesan ra meriv tim tahl e, zelindar e. Tu çi karê baş bikî jî tu tim xerabo yî. Çimkî tu li defa wan naxî, çimkî tu nabî mirîdê serokê wî.

Ez û xanim îro bîstekê li Stockholmê gerîyan

Îro jî wek do li Stockholmê hewa pir xweş bû, wek rojeke biharê bû. Piştî me xurînîya xwe kir, xanimê got, vê roja xweş were em herin li bajêr(li Gamla Stanê)bigerin, ji zû da ye em neçûne wir.

Min got, pêşnîyareke baş e û me berê xwe da herêma Bajarê Kevn, Gamla Stanê.
Em berê çûn Medelhavsmuseetê(Mezexaneya Derya Sipî). Lê ji bêşansîya me ra girtî bû. Berê jî em çûbûnê. Gelek tiştên xweş lê hene.

Ma we qet dîtiye filistînîyekî ala Kurdistanê li xwe pêça be?

Sê sal in li kolan û li meydanên Stockholmê, li ber meclîsê ala filistîniyan li ba dikin. Bi qîjewîja xwe, bi alên xwe însanan nerehet dikin. Stocholm, Malmo, Goteborg kirine qada şerê li dijî Îsraîl û yahûdîyan.

Aleka filistîn ya 100 mîtro çargoşe bi zanîngeha Stockholmê va kirin.
Di her mitîng û protestoyên xwe da ne filistînî tenê, misilmanên ji her miletî ala filistîn li ba dikin, li xwe dipêçin.

Naskirina însên tiştê herî zor e

”Ji zarokan fêrî bişirînê bûm, ji pisikê fêrî huzûrê bûm, ji kûçik fêrî dostanîyê bûm, fêmkirina însên heddê min derbas kir.”

Gotin ya kê ye ne dîyar e, min nikanîbû test bikira kê gotiye. Gotineke rast û xweş e, min jê hez kir. Çimkî îşaretî giringîya duristîyê, sadetîyê, xwezayîyê dike. Dibêje meriv kane gelek tiştên baş ji heywanan jî fêr bibe.

Li Ewrûpayê gerek em nekevin cepheya dijminên xwe

Ez carnan di medyaya sosyal a Swêd da dibînim hin kurd şûrê filistînîyan dikşînin, partîyên swêdî rexne dikin, bi van rexneyên xwe dikevin cepheya filistînîyan û îslamîstan. 

Çimkî hêzên îslamî, Daîş û yên wek wan, filistînîyan ji îdeolojî û hedefên xwe yên sîyasî ra dikin maske û pêlik.

Gerek em kurd tu carî nebin piştgirên filistîniyan, îslamîstan, hêzên biyanî yên dijminatîya hin partîyên swêdî dikin. Ajandeya ereban, îslamîstan pir xerab e, dijminên Îsraîl in, eşkere dibêjin gerek Îsraîl nemîne. Li dijî azadî û serxwebûna me ne jî. Misilmanê, erebê destegê dide azadî û serxwebûna me tune ye.

Li Fransayê herb e, her der dişewite !

Demeke li Fransayê herb e, Fransa dişewite. Do li Parîsê û li hin bajarên din protestoyên pir mezin û tund çêbûn. Li gorî daxuyaniyên fermî zêdetirî 550,000 kes daketin kolanan, der û dor şewitandin, dikan, mixaze talan kirin.
Protestoyên do wekî yek ji tundtirîn rûdanên dawî tên qebûlkirin.
Protesto nêzî mehekê ye ji aliyê xwendekarên lîseyan ve hatibû destpêkirin. Xwendekaran bi hinceta kêmasîya mamosteyan, qelebalixîya sinifan û xerabîya binesazîyên dibistanan dest bi protestoyê kirin.

Gayê qelp nîr dişkîne

Li Kurdistana Rojava mafên kurdan bi bedelekî pir giran, bi xwîna bi hezaran şehîdan bi dest xistibûn serokên PYDê, HSDê giş dîyarî rejîma Sûrî ya îslamî û Tirkiyê kirin.

Berê li Kurdistana Rojava HSD, PYD, hêzên kurd her tişt bûn, ya rast dewlet bûn, wan xwe îdare dikir, bi hezaran zarokên me bi zimanê xwe perwerde dibûn.
Nuha tiştekî wan nemaye, Mezlûm Ebdî û Îlham Ehmed bûne aqilmendên Ehmed el Şarayê serokê Sûrîyê.
Tiştên bi ked û xebata bi salan, bi kevçî top kirin, bi hesê dan ereb û tirkan. Girîyê meriv tê...

Birçî û cahil dihêlin û xweş îdare dikin

Li Tirkiyê mele, xoce profesorên her ilmî ne, her meselê zannin, bersîva her gelşê li ba wan heye.
Tu tibê bixwînî, tu dibî tuxtor, huqûq bixwînî tu dibî hakim, abûqat.

Tu mihendîsiyê bixwînî, tu dibî mihendiz.
Tu tarîxê bixwînî, tu dibî mamostê tarîxê, dibî tarîxzan.
Lê belê tu li Tirkiyê îlahîyatê bixwînî tu dibî her tişt. Tu kanî bersîva her pirsê bidî.

Li ser Foruma MERÎ

Di 12 û 13ê mehê da li Hewlêrê Foruma MERÎ(Enstîtuya Lêkolînên Rojhilata Navîn) çêbû. Hinekan pesnê wê dan, hinekan jî program awê, axaftinên hin kesan rexne kirin.Baregeha  Barzanî jî naveroka, temsîlîyeta Forumê rexne kir, gotin tu têkilîya Forumê bi wan ra nîne.

Wek gelek kesan gotin, Forum bi kesên başdar bûbûn û bi axaftinên wan bi rastî jî rezalet bû.
Ji Kurdistana Bakur û Rojava bêyî hevalên Evdila Ocalan kes behatibû ezimandin.

Îblîs jî matmayî maye

Ji Îblîs(şeytîn) pirsîne, gotine:

-Ma çima tu êdî rêya xwe bi Tirkiyê û nava tirkan naxînî, sebeb çi ye?
Îblîs mizicî ye, gotiye:
-Êdî hewcedarîya wan bi min nemaye, gişan ez derbas kirime. Cara dawî gava min rêya xwe bi Tirkiyê xist, min dît mêrikan sola min di teqê ra avêtine, ez nikanim bibim şagirtê ber destê wan jî. Hokus-pokusek anîn serê min, ez gêj bûm, mêrikan ez papşpê li kerê kirim, jêvajorî li min daket, min qulbeya xwe şaş kir. Ez revîrevî ji nava wan revîyam.

Gerek yekî kurdînezan nebûya serokê Baroya Diyarbekrê

Kongreya Baroya Diyarbekrê ya 50´yî sê roj berê(10/11-26)li Diyarbekrê, li salona Sezaî Karakoç çêbû. Serokê Baroyê yê nuha Abdulkadîr Guleç û Sertaç Buluttekîn namzedên serokatîya Baroyê bûn.
Sertaç Buluttekîn bi 840 dengê bû serokê Baroyê yê nuh.
Serokê berê Abdulkadîr Guleç jî 821 deng girt.
Li gorî vê netîceyê, Sertaç Buluttekîn bi 19 dengan li hemberî Abdulkadîr Guleç bi ser ket û bû serokê Baroya Diyarbekrê yê nuh. Ser xêrê be. Ez, camêr Abdulkadîr Buluttekîn pîroz dikim û jê ra serketinê dixwazim.

Li dinyayê hakimekî ji ûjdanê meriv adiltir tune ye

Hakimê herî mezin û herî adil ûjdanê meriv e. Çi kar dibe bira bibe, heger ûjdanê meriv rehet be, tiştê meriv kiriye bi kêfa ûjdanê meriv be, ew kar rast e, baş e. Yanî hukmê derve, dîtina kesên din ne esas e, ya muhîm ûjdanê meriv bi xwe ye.

Gava bi şev meriv serê xwe danî ser balgîyê ber serê xwe, dibê ne balgî, ûjdanê meriv rehet be.
Dîktator, merivên xerab bêûjdan in, lema jî bêexlaq in jî, her derewê, her zulmê û xerabîyê dikin.

Ferqa payiza welatê min û ya Stockholmê

Payiza gundekî Kurdistana Rojhilat

Li Kurdistana Bakur payiz ne tenê demsaleke nuh û guherîna siruştê ye, di eynî wextê da demsala kar û xebata giran e, wexta amadekariyên zivistanê û danîna zexîrê ye. Li beşên din ên Kurdistanê jî kêm, zêde eynî tişt e.
Jinên me yên fedekar zend û bendên xwe vedimalin û dest bi haziriyên zexîra zivistanê dikin.

Ava firingiya, ava îsota tê derxistin, penêrê zivistanê tê dagirtin, dano tê kelandin, bulxur tê hêran, kodikên bacanan tê derxistin. Bacan, firingî, bamî, îsot hişk dibin.

Dera edalet lê tunebe exlaq jî lê tuneye

Seddam Husên gava ji hakimê mahkimê ra gotibû, ”min bi edalet mahkime bikin …”

Hakim jî jê ra gotibû:
”Tu bi qanûnên te derxistine tê mahkimekirin..."
Gotina tarîx ji tekerurê îbaret e, carnan rast dertê. Dîktator, zalim dema li ser hukim in bi bêperwayî bêedaletiyê dikin, nizanin huqûq, edalet rojekê ewê ji wan ra jî lazim bibe.

Bafil Talabanî: Heger em bi hev ra bin em kanin Bexdayê îdare bikin û Rojhilata Navîn biguherînin !

Serokê Yekîtiya Niştimanî ya Kurdistanê (YNKê) Bafil Talebanî, îro(12/10-26)li Hewlêrê di Foruma Siyasî ya MERI Forum 2026 da peyamek aşkere şand ji Partiya Demokrat a Kurdistanê (PDKê)ra.

Bafil Talebanî got, pirsgirêkên navbera wan ne mezin in, ew amadene bi PDKê ra kabineyekê û hukûmetekê ava bikin.
Bafil Talabanî Got:

“Pirsgirêkên navbera me û PDKê ne ewqas mezin in ku neyên çareserkirin. Deriyên YNKê ji bo diyalogê her tim vekirîye. Ez li vir bang dikim: Werin em ji bo avakirina kabineya nû ya hikûmetê rêkeftineke giştî û berfireh bikin,  ji ber ku ev derfeteke tarîxî ye ji bo me hemûyan.

Di rakirina Heykelê Selahedînê Eyûbî yê li Şamê kane tilîya tirkan hebe

Rî dibe bihost, dijmin tu carî nabe dost. Ji tarîxa xwe em vê rastî baş zanin. Bi bawerîya min kane tilîya tirkan di rakirina heykelê Selahedînê Eyûbî el kurdî da hebe.

Erebên çete, neyarên miletê kurd heykelê Selahedînê Eyûbî ji ber Kela Şamê rakirine. Her roj dîtina heykelê serokekî kurd bi erebên îslamî pir zor hatiye, çimkî ew heykel mezinahîya kurdan tîne bîra wan.
Li paytexta wan hebûna heykelê kurdekî wan diêşîne.
Gotine me ji bo tamîrkirinê rakiriye, piştî temam bû, emê deynin ciyekî din.

Yên pişt li me şikandine yên bûne heval û rêberên dijmin

Dijminê me yên esasî helbet hêzên welatên me dagir kirine, hêzên kolonyalîst in. Micadela me li hemberî wan e.

Lê belê sîyasetmedarên, ronakbîrên, kesên ji alî hêzên kolonyalîst va hatine kirîn jî bi qasî kolonyalîstan bi zirar û neyarên gel in, ew jî bi qasî dijmin, hetta ji wan bêtir zirarê didin me. Ji me ketine, lê bi me ketine, derba wan ji ya dijmin xerabtir e.

Dibê meriv biwêribe fikrên nuh qebûl bike

Guherîn, qebûlkirina fikrên nuh, tiştên nuh ne rehet e, pir zor e. Lê belê tim wek xwe man jî, neguherîn jî ne rast e, ne baş e, hetta bi zirar e.
Dibê meriv xwe, fikrên xwe nuh bike, ne li dijî fikir û dîtinên nuh be; di fikrên xwe yên berê da asê nemîne. Şert diguherin, însan diguherin, nabe meriv jî neguhere.

Helbet her tiştê nuh ne rast û ne baş e, lê guhertin tunebe pêşketin jî nabe.

Kurdistana Bakur ji ciwanan vala dikin

Kurdistana Bakur ji xortan, ji kesên ciwan vala dibe. Ji bajarê Agirîyê tenê herî kêm 30 hezar ciwan bi rêya qaçaxçîyan koçî Kanadayê û Amerîkayê kirine. Salê herî kêm 3000 hezar ciwan ji Agirîyê koçî welatên derve dikin.

Li gorî îstatîstîkên fermî yên Tirkiyê sala 2025a nifûsa Agirîyê 10 hezar û 791 kes kêm bûye. 

Ev felaketa netewî ne li Agirîyê tenê, li gelek bajarên din ên Kurdistana Bakur wiha ye. Koça ji bajarên din jî wek a Agirîyê ye.

Nawal El Saadawî: ”Ez ne marksîst im, çimkî min berhemên Marks xwendin.”

Nawal El Saadawî:1931-2021

Dibistana Marksist a li Amedê îro(10/10-26) li Amedê civîneke bi navê Rojên Marksîzmê çêdike. Li gorî agahîya parve kirine, ewê marksîzmê, dewletê û çima kurd nebûne xwedî dewlet minaqaçe bikin. Di nava me da hîn jî kesên marksîst, kesên dîktatoriya proleteryayê û sosyalîzmê diparêzin hene.
Çimkî Partîya Komunîst a Kurdistanê heye, parlamenterê DEM partîyê Sînan Çîftyurek serokê wê ye. Li Diyarbekrê jî dibistana marksîzmê vekirine.

Payiza Stockholmê îro xwe baş nîşan da

Payiza Stockholmê îro xwe baş nîşan da. Ximîna baranê ye, ewrekî reşî tarî girtiye ser bajêr, kes li derve xuya nake. Dinya sar e, 8 derece di ser sirê ra ye.

Li derva ne çûyin heye, ne hatin; teyr di qulik û hêlînên xwe da, însan di malên xwe da lûsiyan e.
Min ji xanimê ra got, rabe em herin meşa xwe bikin û werin, bi min da xeyidî, got, di vê baranê da ez ji mala xwe dernayêm.

Em li welatê xwe bûne mahcir û koçber

Em kurd li coxrafîya cîhanê belkî ya herî zengîn dijîn. Lê belê ji ber bindestîya me, ji ber perçebûna welatê me, ji ber zulma kolonyalîstan em mahkûmî jiyaneka herî feqîr û perîşan bûne. Çimkî jiyaneke ji bindestîyê pîstir, rezîltir tune ye.

Em li welatê xwe bûne mahcir û koçber û mahkûmî jîyaneka perîşan a di çandirên kampan da.

Filistînîyan do qetlîama 7ê cotmehê pîroz kirin !

Dîn, dîndarîyê piraniya misilmanan zêde kirine zalim û bêûjdan, bêyî misilmanan gunehên wan bi tu kesên din nayê. Kuştina bi hezaran cihûyan dilê wan naşewitîne, wan kêfxweş û dilşa dike. 
Gerek meriv hewqasî bêûjdan nebe, tu neheqîyê, zulmê, qetlîamê rast nebîne, pîroz neke.

Ji bo wê jî filistîniyan, gelek misilmanan qetlîama 7ê cotmeha 2023a ya terorîstên Hamasê li Îsraîl, li hemberî sivêlan kirin wek dawetekê pîroz kirin.

Deve dûrî hev diçêrin, lê guhên wan tim li ser hev in

Tirk bi heycan kar û zirara Peymana Mekeyê minaqaşe dikin, dibêjin bi vê peymanê gerek Tirkiye bi Pakîstanê ra Erebîstana Siûdî li hemberî êrîşên Husîyan biparêze.
Lê Îran li pişt Husîyan e, ev jî tê maneya Tirkiye ketîye cepheyeke li dijî Îranê, kane mecbûr bibe şerê Îranê jî bike.
Tirk van îşan baş îdare dikin. Ewê him Erebîstana Siûdî û Amerîkayê, him jî Îranê îdare bikin; ewê ji herdu alîyan jî têr bixun. Jixwe debara Tirkiyê nuha li ser tîcareta reş e.

Gelo bi rastî umrê fêrbûnê tune ye?

Dibêjin zana û nivîskarê mezin ê rûs Leo Tolstoy di 67 salîya xwe da fêrî ajotina piqilêtê bûye. Têgeheke, gotineke Pisqilêta Tolstoy jî heye; tê maneya ji bo tu fêrbûna tiştî derengî tune ye.
Yanî umrê fêr bûnê tune ye, di her umrî da meriv kane fêrî tiştên nuh bibe.

Gotineke rast e. Lê ez dibêjim belkî îstîsna vê gotina rast heye, ew jî ez im. Ez jî nizanim pisqilêtê bajom û min pir dixwest min kanîbûya...

Azadbûna hiş bi qasî ya fizîkî muhêm e

Nivîskar û rexnegirê edebîyatê û xelatgirê Xelata Nobelê yê Edebîyatê John Maxwell Coetzee*, li ser tirsê û azadiya hiş teşbîheke pir xweş kiriye, gotiye:

"Azadî ne tenê qetandina zincîrên destên xwe ye; azadî rizgarkirina hişê xwe ji tirsê ye."
Azadkirina hiş ji tirsê, ji murîdtîyê bi qasî azadbûna ji bindestiyê muhîm e; het ajê muhîmtir e jî.
Dibê meriv xwedî îrade, xwedî fikreke azad be; Îradeya xwe nexe bin emrê tu kesî, tu partîyê.

Însan heywanekî bêhiş e

Bavê edebîyata Amerîkayê, nivîskar, rojnamevan, hicîwcîyê bi nav û deng Mark Twain(1835-1910) dîtina xwe ya di heqê însên da wiha anîye zimên:

”Îdîa ew e ku, ”însan heywanekî baqil e.” Bi bawerîya min ev dîtin ji minaqeşeyê ra vekirî ye. Çimkî tecrûbeyên min îspat kirin însan heywanekî bêhiş, bêmentiq e. Bi rastî jî însan bi qasî ku tedawî nebe ehmeq e. Tiştên heywanên din bi rehetî fêr dibin, însan nikanin fêr bibin...”

Pere dostên meriv dike zêde

Li ser ”pere” gelek gotin û aforîzmayên xweş, babet, babetî hene.

Kî dibêje çi bira bibêje, bi bawerîya min pere wek kilîta çilîngîr e, her derîyî vedike, kevir jî nerm dike.

Kîsê te vala be, dostên te him kêm in, him ji te sar in. Merivê bêpere wek çûka bêper û bêbask e.

Heger dostên te neman, ya jî kêm bûn, li bêrîka xwe binêre, miheqeq perê te qedîya ye.

Çima Kubra Tebereka me kurdan jî tune ye?

Fûara Kitêban a Dîyarbekrê do qedîya. Hêvî dikim karê weşanxaneyên beşdarî Fûarê bûn baş çû, li zirarê derneketin. Çimkî hin caran kar zirarê dernaxîne.

Do vîdeoyeka Fûarê ya pir qelebalix bala min kişand. Bi sedan ciwan ketibûn dorê ji bo ku kitêbekê bikirin, bidin îmzekirin.
Min pir meraq kir, min ji xanimeka bi navê Xecê Daxşîn, wê vîdeo parve kiriibû, pirsî, min got, ma ev çi qelebalix e?

Amerîkayê Îraq kir eyaleteke Îranê

Heşdî Şebiyê li Bexdayê Ala Amerîkayê raxistine erdê, pê lêdikin û bi erebeyan di ser ra diherin û tên.

Endamê Kongreya Amerîkayê Joe Wilson, bi vê heqareta li Ala Amerîkayê pir aciz bûye, gotiye:
”Îraq bûye wîlayeteke Îranê, dibê Îraq ji bin hegemonya û desthilata Îranê were derxistin.”
Rast e, Îraq bûye eyaleteke Îranê. Lê yê Îraq kir eyaleteke Îranê Amerîka bi xwe ye, Amerîkayê Îraq teslîmî şîîyan û Îranê kir.

Ez do êvarî bi Cîlo TVê ra li ser sporê peyivîm

Telewîzyona Cîlo(Cîlo TV) do êvarî li ser Amedsporê û dibê sîyaseta me kurdan li hemberî sporê û Amedsporê çi be, dibê em çi bikin, çend pirs ji min kir. Ez ji sporê zêde fêm nakim, lê dîsa jî min fikrê xwe got. Program ne zindî bû, ewê dûra biweşînin.

Ji ber qutbûna deng û çêbûna gelşa têkiliyê me program zû qedand. Dibe ku gelş ji kompîtora min bû.
Cîlo TV qanaleke sporê ya nuh e, li ser sporê bi kurmancî programên baş çêdikin. Dibê sporhez vê qanalê bişopînin.

Hin însan her ku diçe bêtir bêrû dibin

Wek masîyan însan jî babet babetî ne. Yên baş hene, yên xerab hene, yên pir baş hene, yên pir xerab hene.

Yên virek hene, yên rastgo hene. Yên diguherin hene, yên qet naguherin, heta roj bi roj xerabtir dibin hene.
Lê meriv gişan bi kinî kane bike du babet:

Nivîskar û lêkolînerekî berhemdar: Seîd Veroj

Hin însan hene wek dareka zêde ber dide, mêweyên(fêkîyên)wê ji darên din pirtir e.

Însanên dişibin dara mêwezêde jî hene, li gorî însanên din pir dixebitin, berhemdar in. Ji van celeb kesan, nivîskar û lêkolîneran yek jî SEÎD Veroj e.
Carmêr qet sekin lê tune ye, fena mûrîyan dixebite, çendakî bêdeng dimîne, ji kozika wî dûxan hilnayê, dû ra tu hew dibînî bi kitêbeke, bi lêkolîn û bîyokrafîyeke muhîm, balkêş, mijareka nayê bîra meriv derket hemberî xwendevanên xwe.

Ma tu yê qûna dinyayê rast bikî?

Bi gotinê her kes pesnê merivê dirist, merivê rastgo dide, lê kêm kes ji merivê dirist, rastgo hez dike.

Çimkî diristî, rastgoyî di civata me da gelek caran serê meriv dixe teşxelê û belayê; meriv dibe hedefê tîrên cahil û nezanan, bêedeban, dijminên meriv zêde dibe.

Dema li welêt bûm, gava min hevalbendên dewletê, kesên pîs, xerab rexne dikir, dayika min a rahmetî digot, ”ma tu yê qûna dinyayê rast bikî ?”

Merivê bêexlaq ji merivê xerab hez dike

Merivê bêexlaq terbîya wî zeîf e, teqlebaz e, durû ye, pûlperest e, ji bo wê jî dibe heyranê kesê zorba, diz û bertîlxur. Çimkî bêexlaq e, exlaq ji îdeolojîyê jî, ji bawerîyê jî muhîmtir e.
Merivê bêexlaq ji kesê dirist, rastgo hez nake, çimkî ne li gorî qerekterê wî ye.
Diz ji dizan, bêexlaq ji bêexlaqan hez dikin.

Kurdan kîjan tirk kirin parlamenter nankor û bêwefa derket

Tirkên çep û rast û dîndar bi vekişîna Amerîka ji Kurdistana Başûr pir kêfxweş bûne, gişan kirine dawet,  dilîrînin, wek li hemberî kurdan herbek qezenc kiribin.

Ufuk Urazê kurdan di sala 2007a da li Stenbolê kirin parlamenterê xwe, ew jî bi vekişîna hêzên Amerîka ji Îraqê û ji Kurdistana Başûr pir memnûn bûye û gotiye:

Bi serokên tirsonek em çi bedelê giran bidin jî em nikanin tu mafî bi dest xînin

Serokê Enstîtuya Kurdî ya Lozanê Necat Zanyarê hêja, li ser serxwebûna miletên bindest ji me ra qala hebûna qanûnên navnetewî dike. Qnûnên navnetewî yên Neteweyên Yekbûyî maf dide her miletî qedera xwe bi destê xwe tayîn bike.
PKK, partîya DEMê û serokên partîyên Kurdistana Rojava rojekê newêrîbûn qala vî mafê miletê kurd ê tayinkirina qedera xwe bikin.

Aşvan tu carî nabe poşman

Aşvan tu carî nabe poşman. Yê bixebite destê wî tim li ser zikekî têr e. Rêya herî dûr jî bi gava pêşî dest pê dike, dîktatorên herî zalim jî bi micadelê têk çûne, miletên bindest gihîştina azadîya xwe.

Yê bixbete zû dereng bi ser dikeve. Tembelî, dudilî malwêranî ye, rêya herî dûr û dirêj jî bi gava pêşî dest pê dike.
Her milet bi xebatê, bi micadelê ji bindestiyê xelas bûye. Emê ji bindestiyê xelas bibin, bigihîjin azadîya xwe. Têkçûna hin hêzan, gelşên îro gerek me bêhêvî neke.

Bi milyonan însan kanin bidin dû merivên xerab û dîktatoran

Fîrewn gelê xwe biçûk didît, dixist dewsa ehmeqan. Ji bo wê jî her daxwaza xwe bi wan dida qebûlkirin.  Lê însanan dîsa jî jê hez dikirin, îtîatî wî dikirin.
Çimkî însanên bawerî bi wî dianîn jî êdî ji rê derketibûn.
Ne însanek tenê, gelek kes, bi milyonan însan jî kane ji rê derkevin, bidin dû xeraban, dîktatoran.

Bersîva bêbextekî bi navê Mehmet Açikgoz

Mehmet Açikgoz, ji ber dîtina min a li ser Huseyîn Yildirim, bêyî ku tu tenezul bikî navê min bidî, bi bêedebîyeke min ji te nedipa, te ez tenê rexne nekirime, te heqaretên giran û bêbextîyên mezin jî  li min kirine.

Te gotiye, ji ber ku Huseyîn Yildirim dêrsimî û elewî ye min gotîye ew merivekî ne baş e, ne hêjayî pesnê ye.
Te gotiye, alerjîya min li hemberî elewîyan û dêrsimîyan heye.

Tu zulm û dîktatorî ne ebedî ye

Tu zulm û zulumkarî ne ebedî ye, her zalim, dîktator zû, dereng rojekê bela xwe dibîne.
Lê ji bo ku zulm zêde nekşîne xebat û berxwedan lazim e. Tiştê pêşiyên me kirine û em dikin ev e, micadela li dijî zulmê ye, xebata ji bo azadîyê ye.

-Heger yê zalim bi israr zulma xwe didomîne bizanibe dawîya wî(talîya wî) nêzîk e.
Heger yê mezlûm jî bi israr li ber xwe dide, bizanibe ku zafer nêzîk e.

Somalîyan û îslamîstan sîstema Swêd a hilbijartinê tarûmar kirine

Li Swêd di hilbijartinên giştî yên di 13ê îlonê da çêbûn 5 somalî wek parlamenter hatin hilbijartin. Hinekên wan bi tercîhên şexsî hatine hilbijartin. Tê îdîakirin di dengdanan da sextekarî bûye. 

Li ser sextekariyên bûne di ser 12 hezarî ra gilî hatiye kirin. Di tarîxa Swêd da tiştekî wiha nebûye, 12 hezar gilîyên sextekarîyê li welatê herî paşdamayî, li Somalîyê jî nabe.
Somalîyan, ereban û îslamîstan demokrasîya Swêd, sîstema Swêd ya hilbijartinê tarûmar kirine, swêdî gêj bûne, nizanin ewê ji vê qaosê çawa xelas bibin.

Li ser Huseyîn Yildirim û kesên wî diparêzin çend gotin

Piştî mirina Huseyîn Yildirimê abûqat, min bala xwe dayê, fena ku qet tiştekî xerab nekiribe gelek kes pir pesnê wî didin. Min jî bi kinî wiha got:

”Piştî mirina Abûqat Hueseyîn Yildirim, gelek kes pesnê wî didin, wî bi ezmanan dixînin. Dema li welêt bû, di hefsê da çi kiriye nizanim. Lê Husên Yildirimê min li Stockholmê nas kir, ne tu meriv bû; ne hêjayî wan pesnan e. Ne merivekî kurdperper bû jî.”

Dibê meriv nebe mirîdî tu bawerîyê û tu kesî

Dibê meriv tu carî bi koranî, bi bawerîyeke hişk tu kesî, tu fikrê, tu îdeolojîyê, tu partîyê neparêze. Dibê meriv xwedî îradeyeke azad be, kanibe mihakeme bike, nebe mirîdê tu kesî, tu îdeolojîyê.

Bi koranî parastina îdeolojiyekê, sîyasetekê ne rast e, dibê meriv îradeya xwe, azadîya xwe ya fikrî, hêza xwe ya mihakemekirinê teslîmî şexsekî, lîderekî, partiyekê neke.
Di lîteratura sîyasî da navê viya dogmatîzim e, fanatîzim e, mirîdî ye.

Bi hemşerîyekî min ra sohbeteke 9 sal berê

Ez di arşîva xwe da rastî vê sohbeta xwe ya 9 sal berê bi hemşerîyekî xwe ra hatim. Me çend caran ji hev ra nivîsîye.
Min bala xwe dayê min du du nivîsên xwe da qala gelek tiştên muhîm kirine, îro jî eynî tiştan diparêzim.
Bêyî ku navê wî bidim van herdu nivîsên xwe diweşînim.

Însan çima xwe dideqînin û lêvên xwe dikin balon?

Di van salên dawî da di nav peya û pîrekan da xwedeqandin, emelîyatên estetîk, botox pir û pir zêde bûye.

Peyayên xwe nedeqandibe û jinên lêvên xwe nekiribin balon û meşk pir kêm in.
Tu bala xwe didê jinên pir xweşik, lihevhatî, wek kulîlkan, bi dev û lêvên xwe lîstine, lêvên xwe kirine balon, bûne ibret. Gava meriv dibîne, bêhemdî kenê meriv tê.

Fûara Kitêban a Amedê îro dest pê kir

Fûara Kitêban a Diyarbekrê îro dest pê kir. 27 weşanxaneyên kurdî beşdarî Fûarê dibin. Fûar ewê 9 rojan, hetanî 4ê cotmehê dom bike.

Kitêbên min ewê li standên Weşanxana Pallê û Weşanxana Dara hebin. Dibê amedî miheqeq rêya xwe bi Fûarê xînin û her yek çend kitêban bikirin.
Ev îmkan her tim nayê ber nigên we.

Tirkiyê ji ber sitrana li ser Amedsporê hesabê zarokekî kurdê 11 salî girt

Zarokekî kurd ê 11 salî bi navê Rohan Sefo, li ser Amedsporê sitraneke bi navê "Lêxe Amedspor" çêkiriye. Li Tirkiyê hesabê wî yê medyaya sosyal hatiye astengkirin. Tirk ji vê sitrana Rohan pir aciz bûne, hesabê wî bloqe kirine.

"Demokrasîya" tirkan hewqas e, qebûl nake zarokekî 11 salî pesnê Amedsporê bide. Ev dewlet tehamul nake zarokekî me li ser tîmeke kurd sitranekê bibêje.

Kurdên bûne doxa bivirê destê neyar pir in

Darbir ketibûn nav daristanê dar dibirîn, daristan tune dibûn.
Lê belê daran dîsa jî dom kirin, rayên xwe dan bivir.
Çimkî doxa wî ji wan bû, daran ew ji xwe dihesibandin
Charles Bukowsky

Her kesê ji qewmê meriv her tim ne ji meriv e, hinekên wan carnan kanin bibin doxa bivir û serê meriv bibir. Kurdên bûne doxa bivirê destê neyar, heval û rêberên dijminên me pir in.

Heger em jîr bin em kanin Amedsporê bikin Barselona kurdan

Li ser feyde û zirara futbolê û piştgiriya Amedsporê di nav kurdan da minaqaşe û fikrên cuda hene.
Hinek dibêjin Amedspor zirarê dide hereketa kurd a netewî, kurdan ji kurdayetiyê dûr dixîne, bi futbolê mijûl dike.

Gelo futbol ji bo miletekî bindest bi zirar e, gerek kurdên welatparêz li dijî futbolê derkevin û piştgiriyê nedin Amedsporê û taximên din ên Kurdistanê?

Bi kurtî bandora Amedsporê û futbolê ya li ser hişmendiya netewî ya kurdî babeteke van rojan di nav kurdan da, di nav rewşenbîr, siyasetmedaran û di medyaya sosyal da pir tê minaqaşekirin.
Li ser vê meselê nêrînên cuda û dijberî hev hene.

Ez bi halê te digrîm !

Îblîs ji nişka ve mêrik himêz kir û bi hîskînî kûrr û kûrr dest bi girî kir.

Mêrik matmayî ma, got:
-Mesele çi ye, çima digrî?
Îblîs devê xwe kir kerrika guhê wî û hêdîka jê ra got:
-Belkî haya te ji te tune ye, lê dibê tu baş bizanibî, tiştê anîne serê te min jî nikanîbû bikira. Wan çawa bîra vê pîncîtiyê, vê şeytanîyê birin, ez fahm nakim! Ez bi halê te digrîm.

Yekîtiya hêzên pêşmerge hat îlankirin

Li gorî xebera Rûdawê, îro li Hewlêrê bi merasimekê yekîtiya hêzên pêşmergeyên Kurdistanê hat îlankirin. Ji nuha û pê da êdî pêşmerge ne hêzeka tu partiyê ye, êdî artêşa Kurdistana Federe ye.

Gaveke tarîxî ye, bi dil û can pîroz dikim. Înşela di demek nêz da hukûmetê jî ava bibe.
Yêkîtiya hêzên pêşmerge pir dereng ma, ji vê derengmanê miletê kurd zirareke mezin dît; dostên me xeyalşikestî bûn, ji me sar bûn.

AI´yê jî ji min ra got mamoste !

Ji min ra ji malpera Academia.edu ye e- maîlek hat, tê da digot, ”Alî Fut Orenç, di Academiayê da behsa te kiriye.”

Ji vê malperê tim ji min ra agahî tên.
Min xwest nivîsê bibînim, lê nikanîbûm têkevim malperê.
Min ji AI pirsî, min got ma ev çi mesele, Alî Fuat Orenç li ser min çi gotiye?
AI, berê got, ji ber ku te navê xwe negotiye, ez nizanim tu kî yî. Dibê tu xwe bi min bidî naskirin.
Min got, ”ez Zinarê Xamo me”.

Erdogan gotiye ewê cara 4a jî bibe namzetê serokatîyê

Şêwirmendê Serokkomarê Tirkiyeyê Mehmet Ucum çar roj berê, di 17ê mehê da got, hilbijartina serokkomariyê ewê di hezîrana 2018a da çêbibe û Recep Tayyip Erdogan ewê careka din jî bibe namzet. 

Li gorî qanûnên Tirkiyê şexsek tenê du caran kane bibe serokkomar, Erdogan 3 caran bû, lê ewê cara 4a jî bibe.

Min berê jî çend caran got, Erdogan heta sax be ji ser wê kursiyê danekeve; ewê heta mirinê serokê Tirkiyê be. Qanûn, manûn ji bo wî ne muhîm e, ew li hev radigire.

Amedsporê li Amedê qertelê Beşîktaşê basko kir

Amedspor li seha xwe li hemberî Beşîktaşê 3-2 bi ser ket. Kêfxweş bûm û serketina Amedsporê li lîstikvan û alîgirên wê û pîroz dikim.

Ne Amedspor tenê, kîjan taximê Kurdistanê li hemberî taximekî tirk bi ser keve kêfa min tê, çimkî taximê welatê min e.

Di kîjan sporê da dibe bira bibe, dixwazim kurd zora tirkan bibin, tim kurd qezenc bikin.
Dibê her kurd wiha bifikire, ji sporciyên welatê xwe hez bike û serketina wan bîne.

Micadela me ya ji bo azadîyê dom dike

Li ser micadelê û liberxwedanê Shakespeare tiştekî rast û xweş gotiye:
-Li dera te lê qezenc nekir, tu lê têk çû mesekine, yên zeîf wer dikin, li wir disekinin.
Derîyê li te hat girtin careke din lê nede, kesên bêçare careke din li derîyê lê wan hatiye girtin dixînin.
///Shakespeare

Di serîhildana xwe da vê carê em bi ser neketin, me nikanîbû zora dagirkerên welatê xwe bibira, ev rast e. Lê me dev ji micadela xwe bernedaye, em nequdûmşikestîne.

Hêzên îslamî dixwazin Ewrûpayê jî bikin wek welatên xwe

Li dinyayê tu welatekî îslamîst îdare dikin ê di nava rehetîyê û huzûrê da ye tune ye. Li her welatê îslamîst li ser hukim in, milet perîşan e, zulm heta qirikê ye, azadî, demokrasî tune ye, şer û teşxele ye, însan jê direvin.

Îslamîstan, misilmanan welatên xwe kirin cahnime, milet perîşan kirin, nuha jî dixwazin Ewrûpayê jî bikin wek welatên xwe; li Ewrûpayê jî azadî û demokrasîyê nehêlin.

Wext wek ava çeman diherike

Wext diherike

Wext diherike wek ava çeman
Tu kes nikane bêje hinekî raweste zeman
Çirûskek bû xortanîya temen
Çû û winda bû di nava xeman

Do li dû ma, îro jî rêwî ye bar dike
Wek tike-tika seetê temen kin dike
Por spî dibe, rû diqermiçe
Wexta bêbext her tiştî tarûmar dike

44 welatan zulma li Afganîstanê li jinan dibe şermezar kirin, ji 57 welatên misilman welatekî tenê beyan îmze kiriye

Do li Neteweyên Yekbûyî  44 welatan bi beyaneke mişterek ji ber zulma li jinan dibe hukûmeta Afganîstanê rexne kirine. Di nav 44 welatan da welatek tenê, Îmarata Erebî tenê misilman e; 43 welatên din yên xiristîyan û ne misilman in.

57 welatên misilman hene, ji 57 welatan, welatekî tenê, Îmaratê tenê zulma li Afganîstanê li jinan dibe şermezar kiriye. Ji cîhana îslamî, ji welatên misilman ra rûreşîyeke ji viya mezintir tune ye.

Hewcedarîya însên bi qasî bi nan heye, bi şerefê jî heye

Ji bo însên şeref, şexsîyeteke pak, saxlem gelkî muhîm e. Şeref, nirxê manevî yê qedir û rûmeta însan, civat dide meriv e.

Hewcedariya însên bi nan tenê tune ye, bi hesîyet, şerefê jî heye. 
Ji bo wê jî dibê meriv li şerefa xwe miqate be, wek roniya çavên xwe biparêze.
Merivê bêşexsîyet, bêşeref xwedî çi bibe jî, xwedîyê kîjan meqamî be jî ne tu tişt e, bêqîmet e, qurişekî nake.
Pêşiyên me gotine, Xwedê kesî ji şerefê neke !

7 namzedên kurd ketin parlamentoya Swêd

Encamên dawî yên hilbijartinên Swêd îro resmî eşkere bû. Mixalefeta çep(sor û kesk)bi ferqeke pir hindik, bi sê parlamenteran serketina xwe îlan kir. Serokwezîr Ulf Krîstersson îstîfa kir, heta hukûmet ava bibe ewê li ser hukûm be. Avabûna hukûmetê pir zahmet xuya dike, çimkî di çepha çepta partiyên li dijî hev hene.

Partîya çep(V)dibêje gerek em têkevin hukûmetê, ya na em destegê nadin hukûmeta sosyaldemakratan. 

Hin siyasetmedar dixwazin rexnekirinê li kurdên li Ewrûpayê dijîn qedexe bikin

Li ba heval dostên PKKê û partiya DEMê kultureke ne xweş, kultureke şaş heye, rexneyên kesên li dervayî welêt dijîn qebûl nakin, tinazê xwe pê dikin; dibêjin aya werin vir bixebitin, ya jî devê xwe bigrin, me rexne nekin.

Li gorî wan, kurdên li Kurdistanê najîn û ne di nava xebata sîyasî da ne, gerek xebata wan, sîyaseta wan rexne nekin, ya dibê ji wan ra li çepikan xînin, ya jî devên xwe bigrin, wan rexne nekin.
Çimkî ji kesên wan rexne dikin ra dibêjin,”ji derva zimandirêjiyê mekin, hûn mêr in werin vir, werin bixebitin û tiştê baştir bikin…”

Dar bi fêkîyê xwe, însan bi exlaqê xwe tê naskirin

Exlaq sitûna sereke ya rûmeta mirovahîyê ye, nirxekî pir muhîm e. Ji bo fêmkirina rûmet û şexsîyeta însên exlaq pîvaneka esasî ye. Merivên bêexlaq kanin her fêlbazîyê, her durûtîyê bikin.

Wek di her warî da, di sîyasetê da jî exlaqekî pak, diristî muhîm e.
Pêşîyên me, fîlozofan, merivên zana serê xwe bi exlaq ra gelkî êşandine, gelek gotinên muhîm ji me ra wek şîret, wek mîrateke kulturî hîştine. Li jêr çend gotinên li ser exlaq pêşkêşî xwendevanên xwe dikim.

Hin kurd êdî ji dest me çûne

Hin kurd, hin ronakbîr eslê xwe înkar nekin jî di warê rûhî, psîkolojîk da ji kultur û nasnama xwe ya kurdî, netewî dûr ketine, êdî xwe wek tirkan his dikin, gelşên tirkan yên kulturê, civakî, şaristanî, mîmarî wek gelşên xwe dibînin.
Li dijî dewlata tirk, li dijî tirkan di dilê wan da, di hişê wan da tu tiştekî nagatîv, dijminatî tune ye; fena em û tirk miletek bin, ji bo wê jî her gelşa tirkan ya me ye jî; gerek em kurd serê xwe bi gelşên civka tirk yên civakî, kulturî, şaristanî ra biêşînin.

Berê em xizan bûn, lê ji nuha bextewartir bûn

Dema em zarok bûn pisiklêta me, telefona me ya bêrîkê, bi çewalan lîstokên me tunebû. Lîstokên me qapaxên şûşeyên xazozan, kab û guleyên çînciqî bûn; têl bûn, me bi wan erebe çêdikir. 

Lê em dîsa jî bi lîstokên xwe, bi jiyana xwe bextewa bûn.
Berê em feqîr bûn, perê me pir tunebû, tiştên me yên biha tunebû. 

Dolaba me ne tije kincên marq bû, qondera nigê me ne ya herî biha bû.Telefona me ya bêrîkê, kompîtora me, di bin me da ereb tunebû.

Îlham di xebatê da tê meriv

Ka vê sibê ez bi çend gotinên xweş dest bi nivîsa xwe ya rojane bikim. Bîsteke din ezê herim ser toxtorê dirana/diransaz. Lema wexta min tune xeberan bixwînim, bifikirim û li ser rojevê tiştekî binivîsînim. Ji bo wê jî bi çend gotinên xweş dest bi nivîsa xwe ya rojana dikim.

-Îlham her tim heye, lê gerek ew te di xebatê da bibîne.
Pablo Pîcasso
Serê her tiştî xebat e, dibê em ji bo azadîya xwe bixebitin. Serketin bi xebatê dibe.

Li Swêd carnan pereyê bêrîka meriv pere nake

Îro ji bona kirîna tiştekî(alvêrekê)çûm mixazeya MÎOyê. MÎO, mixazeya mobîlya û kelûpelên malê ya Swêd gelkî mezin e, li her bajarî heye.

Min tiştên xwe kirî, ji bo ku perê tiştên min kirîye bidim çûm ber kasê, ketim dorê. Xanima berî min xwest perê nextî bide, keçika kasê got, ”em pera nagirin, dibê tu bi kartê bide.”
Jinikê bi kartê pera da.

Netîca hilbijartinên Swêd herdu cephe jî memnûn nekir

Hilbijartina Swêd cepha rast jî, cepha çep jî xeyalşikestî kir, tiştê herdu alî hêvî dikirin nebû; ferqa nabêna wan tenê kursîyeke.
Li gorî netîceyên heta nuha, cepha Sosyaldemokratan 176, cepha Moderatan jî (mihefekaran)173 kursî bi dest xistine.
Lê ev ne netîceya resmî û dawî ye. Heta nuha ji sedî 90ê rayan hatiye jimartin, ji sedî 10 maye. Tê texmîn kirin netîceya dawî û resmî îro ewê diyar bibe.

Surprîza hilbijartinan, Partiya Sosyal Demokrat(S)2 prosent, partîya tundrew, SDê(Demokratên Swêd)jî li dora 2.5-3 procent dengên xwe kêm kiriye.

Îro li Swêd hilbjartina herî hesas çêdibe

Îro li Swêd hilbijartinên parlamentoyê û yên herêmî hene. Ez û xanim nuha çûn, me rayên xwe, dengên xwe da û em hatin malika xwe.

Hewa, atmosfera vê hilbijartinê ne sakîn e, pir ne xweş e. Însan zêde êrîşî hev dikin. Li ser sindoqa me ne qelebalix, sakîn bû.

Retorîka siyasetmedar di propagandayê da li hemberî hev bi kar tînin pir sert e, dijminatiya nabêna swêdîyan û xerîban, rast û çep, îslamîstan kûr dike.

Fanatîzma sîyasî û aqilê kelemçekirî

Însan, ji ber tebîeta xwe tim di nav lêgerîneke aîdîyetê da ye; bawerîya bi fikrekê, mensûbîyeta miletekî, hêzekê û xebata ji bo hedefeke mişterek hêzê dide meriv, meriv xwe rehet his dike.

Lê belê ev lêgerîn gava îradeya meriv ji meriv bistîne, meriv xwe teslîmî lîderekî, partiyekê, îdeolojiyekê bike, ji lêgerînê derdikve, diqulibe koletîyeke îdeolojîk, dînî. Navê viya fanatîzma sîyasî ye, mirîdî ye. 

Fanatîzama sîyasî xerab e, meriv aqilê xwe naxebitîne, ji muhakemeyê dûr dikeve, dibe êsîrê îdeolojiyekê, lîderekî, şêxekî, partîyekê.

Çeteyên îslamî li Sûriyê serê ciwanekî me jêkirin û li Kobanê jî 9 kesan kes kuştin !

Do ne pêr(du roj berê), hin çeteyên ereb li Hesekê xortekî kurd ê bi navê Sîpan(Samî Şêxmûs)bi xayinî ji mala wî birin, gulebaran kirin, serêwî jê kirin û vîdeoya wahşeta xwe jî di mdyaya sosyal da parve kirin. Pişta qatilan ne xurt be, ne çeteyên Colanî bin nikanin vê wahşetê bikin.

Samî Şêxmûs endamê hêzên ewelakriyê yê Sûriyê bû, lê çeteyan dîsa jî ev wahşet kirin, heta nuha tu kes nehatiye girtin. Hukûmet jî resmî tiştekî nabêje, tenê dibêjin lêkolîn berdewam e.

Gelek ronakbîr û sîyasetmedarên çap û îslamî bêhişkirina kurdan ji xwe ra kirine wezîfe

Gelek ronakbîr, sîyasetmedarên çep û îslamî ji piştgiriya tevgera kurd a netewî bêtir, xwe ji tevgera filîstînîyan ra dirûçikînin. Camêrekî ji kurdan ra gotiye, "gerek kurd piştgiriya hereketa filîstîn a netewî bikin, gerek tevgera kurd Îsraîl rexne bike, ev yek mecbûrîyeteke însanî, tarîxî û exlaqî ye..."

Di nav 400-500 milyon ereb da ez bawer nakim erebek jî ji ereban ra, ji filistîniyan ra bibêje, piştgiriya kurdan wacibeke filistîniyan û ereban ya tarîxî û exlaqî ye, dibê filistînî li pişt tevgera kurd a netwî bin û Tirkiyê, Îraqê, Sûriyê û Îranê rexne bikin.

Dibê meriv nebe mirîdê tu îdeolojiyê, tu şexsî

Bawerîya bi koranî ya bi îdeolojiyekê, ya bi xurafeyan, dîndarîyeke fanatîk aqilê aqil ji serê meriv dibe, meriv kerr û kor dike, meriv bêhiş û dîn dike. Dîn jî, îdeolojî jî, girêdana bi korî ya îdeolojiykê, ya şexsekî meriv dike mirîd. Mirîdên terîqetan, şêxan jî hene, yên partiyan û serokan jî hene.

Di nav me kurdan mirîdên terîqetan û şêxan jî pir in, yên serok û partiyan jî pir in.

Dîndarên dagirkerên welatê me jî tim li pişta dewleta xwe bûne

Serokekî çermsoran bi hêrs û bi dilşewatîyeke mezin ji keşêyê li kêlek fermandarê Îspanî sekinî bû û li qetlîama miletê wî temaşe dikir ra got:
-Heger Xwedayê te, vê dagirkerîyê, vê zulma li qebîleya min dibe, vê qetlîamê xweş dibîne û tesdîq dike, dibê tu baş bizanibî ew tiştê te bawerî pê anîye ebeden ne Xwedê ye.

Meleyên tirk û ereb jî li dijî kurdan ne tenê pişgiriya artêşa xwe kirin, ji bona serketina wan li mizgeftan dua kirin.

Ferqa merivê baş û merivê xerab !

Sadî Şîrazî, merivê baş û merivê xerab pir kin û pir xweşik ji hev gerandiye, gotiye:

-Merivê baş kî ye?
Merivê baş ne kesê dilpak û pir saf e, xerabî qet nayê bîra wî. Merivê baş, haya wî ji her xerabiyê heye, zane çi xerab e, çi baş e, lê belê ew rindiyê, başiyê tercîh dike û wiya bi cî tîne.

Merivê xerab jî wiha tarîf kiriye:

-Merivê xerab kî ye?

Em dihelin, dibin tirk

Li Kurdistana Bakur em pir bi lez asîmîle dibin, di nav kultura tirkan da dihelin, dibin tirk. Ev, rastîyeke pir bi êş û tahl e, ne mezinkirina meselê ye; em dihelin, dibin tirk.
Asîmîlasyon ne tenê fêrbûna zimanekî din e; dagirkirina hiş e, wendakirina hafizeya dîrokî ye, teslîmbûna kulturî ye. Miletê asîmîlasyonê qebûl dike, hebûna xwe, paşeroja xwe radestî xelkê dike û wek milet dawî li hebûna xwe tîne.

Kurd bi tena serê xwe nikanin Tirkiyê biguherînin

Fîlozofê bi nav û deng Îbn Ruşd gotiye, ”Heger hêk bi hêzeke ji derve bişkê dawî li jiyanê tê, heger bi hêzeke ji hundur va bişkê jiyan dest pê dike. Çimkî guherînên rastîn hemû ji hundur dest pê dikin.”

Li Tirkiyê li hemberî dîktatoran, li hemberî zulmê tu carî ji hundur serîhildan çênebûye, lema jî sed sal e Tirkiye neguherî ye, paş da çûye pêş da neçûye.
Liberxwedana kurdan, şerê kurdan yê ji bo azadiyê û demokrasîyê têra guherandina Tirkiyê nake, jê ra destega tirkan lazim e.

Çîroka lampa min û gera min a îro

Min îro îzna xwe ji xanimê girt û min bi tenê berê xwe da çarşiya Stockholma xopan. Îzin neda minê fîrar bikira, çimkî min biryara xwe dabû ez bi tenê herim.

Dema me mal bar kir, lampa min a ser masê ji destê min da ket, cama wê şikiya. Ji bo ku jê ra camekê/şermekê bikirim gerek biçûma bajêr, li camê bigerîyama. Lampeke antîk e, pir jê hez dikim. Lê min cam nedît. Dewla min bi avê neket. Lê ezê lê bigerim.

Min got hey ez hatime bajêr, ka ez bîstekê lê bigerim, herim hin cî û mekanên di salên 1980-1990î da em diçûnê bigerim, hela ka hîn mane ya nemane.

Merivên xerab bûne bela serê însanîyetê

Merivên xerab, zalim, xedar bûne bela serê însên; dîktatorek kana bibe sebebê felekatên, malwêraniyên pir mezin.

Dostoyevskî gotiye, ”Di bin vî asîmanê hewqasî xweşik da, hewqas însanên xerab çawa kanîbûn bijîn ?”

Bi rastî ne mimkûn e meriv vê pirsê ji xwe neke, di bin vî asîmanê muhteşem da çima hewqas merivên, serokên dewletan ên xerab û xedar hene, tu carî ji kuştinê, ji xwînê, ji wêrankirina bajaran têr nabin.

Text ne tekst e !

Hin kes ji metnekê ra, ji teksta nivîsekê ra dibêjin ”TEXT, ”text û afîş wiha bû.” Yanî teksta nivîsekê wek "text" dinivîsin. Gerek hûn ferqa tekst û text fêr bibin.

Bi swêdî, bi îngilîzî ji tekstekê ra ”text” tê gotin, lê bi kurmancî nabe meriv ji metnekê ra, ji teksta nivîsekê ra bibêje ”TEXT”!
Di kurmancî da peyva "text" çend maneyên wê yên sereke hene. Yek, text ji darê çêdibe, gava tê birrîn, tê zîfêlkirin dibe text. Bi text mobîye çêdibe, pê xanî lê deibe.

Nebêje marê bi min venede bira hezar salî bijî !

Yên li zulma dagirkeran temaşe dikin şaşiyeke mezin dikin. Yên îro hûn çavên xwe ji wan ra digrin, sibe, gava dor were we, ewê çavên we derxin, ewê nehêlin hûn çavên xwe vekin.
Nebêje marê bi min venede bira hezar salî bijî, rojekê ewê dora te jî were, ewê bi te jî vede.
Em wek milet bindest in, ne wek ferd. Wek milet em ji hemû mafên xwe yên netewî bêpar in.

Dibê tirk bi xurtîya xwe îro zêde nefirin

Gotineke, şîreteke çermsoran a gelkî xweş fîlozofîk û manîdar heye, dibêje:

-Gava av bilind dibe masî mûriyan/gêrikan dixun. Gava av dimiçiqe, vê carê mûrî masîyan dixun. Dibê tu kes bi xurtîya xwe ya îro nefire. Çimkî kî yê kê bixwe ”herikîna avê” biryarê dide...

Rewşa me û tirkan jî eynî ye. Serok û birêvebirên Tirkiyê îro ji me xurtir in, bi alîkarîya hin kurdan gelek dek û dolaban digerînin, dixwazin hereketa kurdî ya li Kurdistana Rojava û Bakurê Kurdistanê têk bibin, pilana xwe ya bindesthîştina kurdan bi cî bikin.

Bira hevalên we baş bin bira hindik bin

Dibê meriv dost û hevalê xwe pir dîqet hilbijêre; ne karekî rehet e, lê meriv bikanibe bike baş e.
Hevalê rastîn wek sîyê ye. Tu xwar jî bibî, tu rast jî bibî, tu bikevî, tu rabî tu carî terka te nake, tim bi te ra ye, te bi tenê nahêle.
Hevalê baş jî wisa ne, di tengasiyê da, di firehiyê da tim û daîm bi meriv ra ne.

Ji bo wê jî dibê meriv dostên xwe pir dîqet hilbijêre. Dost û hevalê xerab meriv xeyalşikestî dike.
Bira hevalên we hindik bin, lê merivên baş bin. 

Bira merivên xerab ji jiyana we derkevin

Di jiyanê da hin însan dikevin jiyana meriv û ebedî dimînin, hinek jî tên û diherin.
Ji bo yên diherin dibê meriv xemgîn nebe, fêkiyê xerab ji darê da dikeve.
Merivê xerab terka meriv bikin, ji jiyana meriv derkevin baş e, fena meriv sêveke xerabûyî ji nav sepeteke sêvên teze bavêje.
Hevalên we, dostên we bira însanên baş bin, bira hindik bin. Ya muhîm qelîte ye, ne jimar e.

Nimêja rûvî û dîk

Kûçik û dîk bûn destbirakên hev. Kûçik ji dîk ra got:

-Li van deran rûvî hene. Heger rûvî hat bela xwe di te da, hilkişe ser darê û bang bide. Ez çer banga te bibihîzim ezê tavilê werim hawara te.
Demek derbas bû, rojekê dîk bala xwe dayê rûviyek qerde, qerde berbî wî va tê. Tavilê firiya ser darê û dest bi bangdanê, azanê kir.
Rûvî hat bin darê û bi zarekî şîrîn ji dîk ra got:

Aqilê dereng wek zengînbûna li ber mirinê ye

Gava ez rûdinim, bi serîyekî sakîn li jiyana xwe ya borî dinêrim, dibînim min  gelek tiştên, gelek karên şaş û berradayî kirine.
Min wexta xwe da gelek tiştên tu feydeyeke wan ji min ra û ji miletê min ra tune. Min bi salan gelek kitêb, kovarên berradayî xwendin, wexta xwe da wan tiştên ne hêja.
Min bi pêşan perê xwe da kitêbên tirkan û çeoçtiyê yên bêfeyde, bi zirar û dûra jî bi çewalan gişk avêtine ser sergo.
Di xortaniyê da meriv hinekî kêmaqil e, gelek tiştên berradayî dike, wexta xwe dide tiştên, îdeolojiyê pela pûçî, bêfeyde û bi zirar.

Şekirê qulpik, xişrê hustuyê zarokan

Dixwazim di vê nivîsa xwe ya îro da qala bîranîneka xwe ya zaroktiyê ya pir xweş, şêrîn û nostaljîk, qala ŞEKIRê QULPIK, ŞEKIRê QUL bikim.

Do min tiştek dixwend, ji nişka va şekirê qulpik hat bîra min. Min biryar da tiştekî li ser binivîsînim.
Şekirê qulpik, şekirekî hişk û rengîn (sipî û sor, ya jî sor û hişin) bû.
Di ortê da qul bû, wek gustîleke mezin bû.

Bi rexneya me hevalên Abdulah Ocalan îqna nabin

Van rojan di medyaya sosyal da li ser bazara Abdulah Ocalan, PKKê û Tirkiyê minaqeşeyên pir germ û gurr çêdibin. Hin kes Abdulah Ocalan û PKKê rexne dikin, hevalên PKKê jî siyaseta serokê xwe bi heraret, carnan jî bi gefxwarina kesên rexnegir diparêzin.

Bi bawerîya min tiştê Abdulah Ocalan dike û bi PKKê û bi hevalên xwe yên Kurdistana Rojava(HSD, PYD, YPG, YPJ)daye qebûlkirin ne tiştê dibê meriv biparêze, teslîmîyet e. Lê yên rast dibînin pir in û diparêzin. Bi rexneyan meriv nikane wan biguherîne.

Scott Bessent: Me serê mar jê kiriye, dêla wî diperpite

Wezîrê xezîneyê yê Amerîkayê Scott Bessent, li ser rejîma Îranê teşbîheke xweş daye, rejîma meleyan şibandiye mar, gotiye, me serê mar jê kiriye, dêla wî li ba dibe.

”Îranê bîranîneka min a dema em li Carolîna Başûr dijiyan anî bîra min. Marên bi jarî hewisî bûn bexçeyê me. Te serê wî jê dikir, dêla wî hîn jî diperpitî. Tu mecbûr dibû serê mar binax bikî. Em serê Îranê binax dikin. Mar hîn bawer nake mirar bûye, lê gava roj çû ava ewê êdî neperpite. Rejîma Îranê mehû bûye. Û ewê di nêzîk da viya fahm bikin."

Merivê xerab wek tenîya bi don e

Merivê xerab fena tenîya bi don e, dibê meriv xwe hevza xwe jê bike, xwe jê biparêze. Ji merivê xerab, gelac başî, rindî sadir nabe, wek tenîya bi don e, meriv qilêrî dike.

-Tu nêzî sîtilê bibî ewê teniya wê di te bigere. Tu nêzî merivê xerab bibî ewê bela wî di te bigere.

Xwe ji tenîya sîtilê û ji bela merivên xerab biparêzin. Riya wê jî xwe nêzikî sîtilê nekin û nebin heval û dostê merivên xerab. Dûro bi nûro...

Amedsporê, Trabzonspor hustuxwar şand Trabzonê

Amedsporê 2-1 li seha xwe 2-1 berra Trabzonsporê da. Amedsporê pîroz dikim.

Abdulselam Akincî, piştî maçê dîtinên gelek alîgirên Amedsporê pirsîye. Yek ferdekî jî, ne mezin, ne biçûk nikanîbû bi kurmancî du gotinên temam bibêje. Kurd bûne civateke lalûte. bi kurdî ziman nagere, nikane hestê xwe bibêje.
Yekî zaza, bi zazakî çend tiştên siyasî gotin, wekî din, her kes bûbû kurdên zimanê wan tirkî.
Siyaseta şaş, siyasetmedarên ne kurdistanî, ne netewî, tirkîperest kurd kirine xerîbên zimanê xwe.

Wextê nîşanî me da nifşê me nifşekî nezan û xeşîm bûye

Wext, dem bê zar û bê ziman e, lal e, ji meriv ra tiştekî nabêje. Lê belê wek mamosteyekî gelek tiştan him nîşanî meriv dide, him jî fêrî meriv dike.

Di 60-70 salên dawî da gelek tiştên me qet xeyal nedikir fêrî me kir; gelek dersên mezin da me.
Wextê, tarîxê nîşanî me da em nifşekî gelkî nezan, xeşîm û neerbabê siyasetê bûne.
Me ji xelkê ra masî girt, ji xwe ra kûsî jî negirtiye.
Me bi micadela 60-70 salî ji miletê xwe ra mafekî netewî, mayinde bi dest nexist. Me bi îdeolojiyên berradayî, bi siyaset, bi şer û teşxeleyên bi zirar mala xwe û ya gelê xwe şewitand.

Himama Paşê-Şahesera cahilan wêran kirin -3-

Nuha ez werim ser tarîx û taybendmendiyên Himama Paşê. Li ser mîmarê wê min tu agahî bi dest nexist. Tarîxa sala çêbûye jî ne diyar e, min tiştek nedît. Dibêjin Îbrahîm Paşayê Millî di sedsala 19a da daye çêkirin

Arkeologê alman Max von Oppenheim cara pêşî di sala 1899a da serokê Federasyona Eşîrên Milan, Îbrahîm Paşayê Millî dît.

Ev hevdîtina dîrokî di sala 1899a da li Wêranşarê di konekî da çêbû. Çend fotografên vê hevdîtinê ji me ra wek mîrat mane.

Dewlet li her derê alên xwe û Ataturkê xwe dixe çavên me

Gava min hewqas alên tirk û bandrola Ataturk li pişt tabûta kekê Mehdî Zana dît pir xemgîn bûm, min nexwest lê binêrim. Bi min pir zor hat !
Irqçîtiyeke ji viya mezintir nabe. Mexsûs wiha dikin, ji bo ku bindestiya me, êsîriya me tim bînin bîra me.
Bi dîmenên wiha dibêjin ne hûn, em xwediyê vî bajarî û vî welatî ne,
hûn bindest û koleyên me ne.

Şeref serweta însên ya herî bi qîmet e

Dibê meriv malê dinyayê, kursî meqam tu carî di ser şerefa xwe ra negre. Ji însanekî li vê dinyayê xezîneya herî mezin û bi qîmet şeref e; serweteke ebedî ye.
-Îro perê we tuneye, sibe kane hebe. Îro mewqîyekî we tunebe, sibe kane hebe.
Lê heger îro şerefa we tunebe, sibe jî ewê tunebe.
Meqamê te hebe, rojekê kane ji destê te biçe.
Perê te hebe, rojekê kane biqede.
Lê belê şerefa te hebe, piştî tu bimrî jî ewê her hebe.

Gerek meriv navê tiştan rast bibêje

Gotineke pêşiyên fransizan dibêje, "heger tu ji diz ra nebêjî diz, dizekîya wî bidî jibîrkirin ewê dersa exlaq bide te."

Hin serok û siyasetmedarên me naxwazin ji dagirkeran ra bibêjin hûn dagirker in, tu carî naxwazin qetlîamên wan û yên pêşiyên wan, sûcên wan, zulma li me kirine bînin bîra wan.
Ji ber wê ye zimanê dagirkeran hirinekê dirêj e û dersa exlaq û edaletê didin me. Fena ku yên neheq, cûcdar ne ew in, em in.
Gava hevalên dizan ji malê bin talana wê malê pir rehet e. Gerek meriv navê tiştan rast bibêje, rast lêke, zulma li meriv bûye, dagirkeriyê veneşêre, xweş nebîne...

Himama Paşê-Şahesera cahilan wêran kirin -2-

Himama Golê di sedsala 19a da ji alî Îbrahîm Paşayê Millî va hatibû lêkirin, ji bo wê jî jê ra digotin Himama Paşê.

Lê ne Himam tenê, Wêranşara bi tevayî ji alî bavê Îbrahîm Paşa Mahmûd Beg û dûra ji alî Îbrahîm Paşa va hat şênkirin, berê hatibû wêrankirin.
Wêranşar berê bajarekî, xirbeyekî wêran bû, mala Paşê di sedsala 19a da ew şên kirin.

Kekê Mehdî Zana jî îro ji me xatir xwest û koçî mala xwe ya ebedî kir

Kurdperwerê bi nav û deng, kekê Mehdî Zana îro li Diyarbekrê, li nexweşxanê wefat kiriye. Bi bihîstina xebera wefata wî pir xemgîn bûm.

Kekê Mehdî demek bû nexweş bû, îro xatir ji miletê xwe, ji hezkiriyên xwe xestiye, çûye îstirehetgeha xwe ya ebedî; dera emê gişên herinê.
Kekê Mehdî dostekî minê hêja bû. Min carnan telefonî wî dikir, em li bajêr dihatin ba hev, me têr sohbet û qala rojên borî dikir. Dostekî henekçî û zarşîrîn bû.

Himama Paşê-Şahesera cahilan wêran kirin -1-

Malpera Tarîxa Wêranşarê ya hemşeriyên min do fotografê himama Mehela Golê ya tarîxî parve kiriye. Bi dîtina fotografê himama mehele xwe pir kêfxweş bûm, rojên zaroktiya min û xortaniya min wek fîlmekî sînemayê anî ber çavê min.
Foto ji alî arkeologê navdar ê alman Max von Oppenheim li dora 1900-1911a da hatiye girtin. Gelek risim û belgeyên li ser Wêranşarê li Almanya di muzeya Max von Oppenheim da hene.
Di vî risma da himam xerabe xuya dike, di dema min da ne wiha bû, qey tahmîr kiribûn. Heta orta salên 1970î vekirîbû.

Em bi kîjan îdealê bi rê ketin, çi hat serê me !

Em nifşekî bêşans û bêsiûd in, me pir kişand. Esas miletê bindest jixwe di esaretê da ye, tu nifşek rehet nake, ji jiyanê tahm û lezetekê nagire. Ma hefsî, însanê bindest ewê çawa bextewar be?
Bêyî em ji jiyanê tahmeke xweş, kêfekê bigrin em extîyar bûn, bûn komek hestî û çûn. Tiştê me dît û em jiyan, tim derd û kul û zulma bindestiyê bû.
Me got bav û kalên me azadî nedîtin, belkî em bi xebat û micadela xwe bibînin, lê nebû.

Zanîn û edeb û kultur

Zanîn însên maqûl, kibar, sergiran, bi edeb û bi kultur dike.
Li gorî Konfuçyus, her ku zanîna însên zêde dibe, tehamula wî ya ji cahilan ra kêm dibe.
Her ku kultura wî zêde dibe, sebra wî ya ji qelebalixa vala ra kêm dibe.
Li gorî nîsbeta ûcdanê xwe li dijî neheqiyê radibe, ji neheqiyê aciz dibe.
Însanên zana, bi kultur, bi ûjdan, asofireh û xwedî nezaket di derûdorên wasat, tije cahil da nikanin bîna xwe bigirin.

Serokê Partîya Nû Ozgur Ozel jî şûrê Erdogan kişandiye

Hefteya borî bi fermana serokwezîrê Îsraîl Benjamin Netanyahu, balafirgeheke Sûriyê ya li Îdlibê hat bombebaran kirin. Tirkiyeyê dest bi xebatên tamîrkirina wê kiribû.
Benjamin Netanyahu dibêje em qebûl nakin Tikriye li Sûriyê baregehên leşkerî ava bike; çimkî ev yek ji bo ewlehiya welatê me talûke ye.
Ne Erdogan tenê, serokê Partiya Nû(Yenî Patî)Ozgur Ozel jî him ji bombebarana balafigeha Îdlibê, him jî ji gotinên Netanyahu pir aciz bû û li Trabzonê got: