di tarîxê da kurd tu carî hewqasî bêşexsîyet nebûbûn, ji kurdayetiyê hewqasî
dûr neketibûn.
Di vê rezaleta mezin da bêguman rola Evdila Ocalan, pesnên wî yên ji bo serokê
MHPê Devlet Bahçelî pir e.
Serok û hin endamên komîteya berê hat guhertin.
Serokê berê M. Alî Kût, vê carê nebû namzedê serokatiyê, xwest hevalekî din vî
karî bimeşîne. Li ser pêşniyara wî, akademîsyenê hêja Îbrahîm Îbrahîm bû serokê
nuh.
Hêdî Goman, Temûrê Xelîl û Zinar Soran jî weke endamên komîteyê hatin
hilbijartin.
Mîr Celadet Bedirxan di 26ê nîsana 1893a da li Stenbolê hatiye dinê.
Xwedê kir tu ji diya xwe bû.
Te ji miletê xwe ra gelek karên ebedî, tarîxî,
bêhempa kirin. Te miletê xwe kir xwedî elîfba latînî. Tu bû pêşengê gelek eserên nemir.
Roja jidayikbûna te pîroz be, pêşengê elîfbeya kurmancî û gelek
berhemên nemir.
Saziya
Lêkolînên Zanistî û Teknolojîk a Tirkiyeyê(TUBİTAK)ê bi 5 akademîsyenan
projeyeke lêkolîna li ser têkiliya di nabêna duabaranê û baranê da daye
destpêkirin.
5 akademîsyen
ewê di tarîxa îslamê da li ser duabaranê ya Eko-Teolojîk lêkolînê û analîzekê
bikin.
Ev heyeta alimên tirk ewê bi lêkolîna xwe ya ilmî(!) çareyekê ji hişkayiyê ra,
ji kêmbûna baranê ra bibîne.
Abûqateka tirk, bi navê Îdîl Tetîk li ser dijminatiya tirkan ya bi kurdan ra di Facebookê da qala serpêhatiyeke xwe ya pir balkêş kiriye. Bûyer li Îzmîrê hatiye serê wê.
Serpêhatiyeke pir balkêş e, min wergerand kurmancî. Bixwînin û tirkan hinekî
din nas bikin.
Îdîl Tetîk xanimê di Facebookê da wiha qala serpêhatiya xwe kiriye:
Satilmişê tirk cixareyek ji qutya xwe ya bi neynik derxist, di neynikê da
sûretê xwe dît. Hevalê wî Dûrsûn li kêleka wî bû, neynik dirêjî wî kir û got:
-Law Dûrsûn, ev merivê di neynikê da bi min xerîb nayê.Hela bala xwe bidê.
Dûrsûn neynik ji destê Satilmiş girt, bi dîqeteke mezin bala xwe dayê, dû ra ji
Satilmiş ra got:
-Law ehmeq, helbet ewê bi te xerîb neyê, çimkî ew ez im.
Tirk berê têra xwe tirkçî û antî kurd bûn. Kemalîstan tirk baş kiribûn miletekî her kesî neyarê xwe dibîne û ji kurdan heta hûn bibêjin nefret dikin.
Îslamîstan ew pir xerabtir kirin. Tirk bûne miletekî li dijî demokrasiyê, li dijî azadiyê, antî merîkan, antî ewrûpî û neyarên kurdan. Rez berê ne tu rez bû, zîpikê lê kir xerabtir bû. Îslamîstan nifşên nuh kirin tirkçiyên har.
Meleyên celad yên Îranê dev ji celadiya xwe bernadin. Roj tune çend kesan bi dizî û eşkere îdam nekin.
Çar roj berê du kesên din îdam kirine û gotine kurdan ew bi Îsraîl ra li Hewlêrê perwerde kirine.
Derew, bêbextî bûye dînê wan, baweriya wan, felsefe û îdeolojiya wan.
Kî rexneyeke herî biçûk li rejîmê digire, rismekî parve dike, bi kesên li dervayî welêt ra dipeyive, dibêjin ew ajanê Îsraîl e, digrin û îdam dikin.
Şopînerekî bloga min Hindik-Rindik gotiye ew ji Tirkiyê nikane têkeve bloga min, bloga min li Tirkiyê xuya nake.
Wiha gotiye:
"Slav mamoste, ez gelek caran nivîsên te li ser medyaya
civakî dixwînim û bi rastî ji wan hez dikim.
Lê li ser blogê ez nikarim bigihîjim nivîsên te (dibe ku ji ber qedexeyên dewletê be).
Carnanan di medyaya sosyal da bi ber çavên min dikeve, hin kes dibêjin, ”gîha hewşê tahl e”!
Ne di kurmancî da, ne jî di zimanekî din da meteforeke wiha tune ye. Kes nabêje
”gîha hewşê tahl” e.
Çimkî gîha nayê xwarin ji bo ku gîha tahl û şîrîn hebe.
Di swêdî da metaforeke nêzî wê heye, wiha ye:
”Gräset är alltid grönare på andra sidan.”
Tercumeya îngilîzî wiha ye:
Serokê Tirkiyê Erdogan li ser asîmîlasyonê û girîngiya zimên gotiye:
”Miletê zimanê xwe wenda bike(bihele, asîmîle bibe) hafizeya xwe wenda dike, şexsîyeta xwe wenda dike,
heta û heta baweriya xwe jî wenda dike. Civatên girêdana wan bi zimanê wan ê
dayikê ra zeîf dibe bi wextê ra miheqeq dibin kerî, dibin kolonî, nasnameya xwe
ji dest didin.”
Yanî miletê asîmîle bibe, dihele, dibe meletekî din. Em kurd ketine vî halî, hêdî hêdî dihelin, dibin tirk.
128 sal berê, roja 22ê nîsanê Rojnameya kurdî ya pêşî Kurdistan li paytexta Misrê, li Qahîreyê ji alî Mîqdat Midhet Bedirxan ve hat derxistin.
Cara pêşî kurd bûn xwedî rojname. Ji ber wî ev çêyiya mezin, tarîxî bi miletê xwe kir, em kirin xwedî rojname û bû rêber û pêşengê rojnamegeriya kurdî mala wî hezar carî ava be, gorra wî bihuşt be.
Kurdekî zana, bi kultur, entellektuel, hay ji tarîxa xwe û tarîxa dinyayê heye.
Debatorekî pir jîr e, xatibekî mezin e.
Di her minaqaşeyê da tim serketî ye, bi
argumentên xwe, bi retorîka xwe, bi wêrekîya xwe ya medenî tirkên antî-kurd û
kurdên bûne çahş û xayin mat û perîşan dike.
Donald Trump gotiye,li ser daxwaza Pakîstanê
careke din agirbest dirêj kiriye.
Berê digot ewê agirbestê dirêj neke. Lê forta wî, gefaa wî vir derket.
Tiştê xuya dike Donald Trump ji Îranê bêtir dixwaze şer raweste, peymanek çêbibe. Çimkî zexta li
hundur zêde ye, piştgirên wî, amerîkî li dijî şer in.
Min xwest sipasî Şeyma xanimê bikim, lê min nikanîbû, malpereke taybet e, dibê
meriv endam be, kodên meriv hebe. Lema min nikanîbû.Ji dêlî wê va, bi vê
parvekinê ez sipasî Şeyma xanimê dikim.
Gava keç û xortên me nivîske min, kitêbeke min dixwînin pir kêfxweş dibim.
Lê belê tiştê xerab û ecêb kesê çîrok kiriye herfên latînî midaxeleyî zimanê
Fûad Temo kiriye, navek li çîrokê kiriye, gotiye, ”Di wergerê da min zimanê wê jî hinekî rast kir."
Ez matmayî mam, meriv çawa, bi çi heqî û bi kîjan aqilî zimanê çîrokeke 113 sal berê diguherîne û navekî li çîrokê dike?
Yê dûrî çavan be dûrî dilan e, gotineke, teşbîheke, şîreteke pêşiyan e. Gotineke pir rast e, sedîsed were ye. Kesê ji ber çavan dûr bikeve ji dilan jî dûr dikeve, bi demê ra tê jibîrkirin.
Ji ber ku dîtina, têkiliya fizîkî pir muhîm e, dilan nêzîkî
hev dike, li hev dibanîne, meriv nade jibîrkirin.
Gava meriv ji hev dûr bikeve, demên dirêj hevdu nebîne, dengê hevdu nebihîze hezkirin jî, evîn jî, hevaltî û dostî jî lawaz dibe, bi demê ra meriv tê jibîrkirin.
Dinya nêrdiwan(pêlik, sêlim) e, hilkişîn jî heye, daketin jî heye. Hinek hildikşin jor, hinek dadikevin jêr. Hinek ji jor loxî jêr dibin.
Me got belkî di vê sedsala 21ê da em kurd jî hilkişin jor,
li jêr nemînin.
Lê pêşengên me, serokên me nahêlin em hilkişin jor.
Teşbîheke me ya pir xweş heye, dibêje, dimrim, dibehecim, ceh dibêje ez birinc im.
Hin camêr pir pesnê serokê xwe, partiya xwe didin. Tu dibêjî qey serokê wan,
partiya wan miletê kurd ji bindestiyê xelas kiriye, Kurdistan çêkiriye.
Dîzikê got binê min zêr e, heskê got, le ez ji ku têm?
Heyran her tişt li ber çava ye, li tu beşekî Kurdistanê halê kurdan ne baş e, kurd ne azad in. Tu serokî ji me ra kela feth nekiriye...
Di nav kurdên dîndar û çep da kesên dibêjin, ”ez
nasyonalîstê, ne milîyetçiyê kurd im” pir in. Ji van kesan yek jî Edîp
Yuksel e.
Ew jî tim dibêje "ez ne milîyetçiyê kurd im, ez li dijî her
babetê milyîyetçîtiyê me.
Milîyetçîtî îdeolojiyeke xerab e, bi zirar
e..."Filan bû bîvan...
Kesê dibêje ez ne nasyonalîstê (ne mîlîyetçîyê)kurd im, di eslê xwe da dibêje, ez li dijî azadiya miletê kurd im; ez naxwazim kurd ji bindestiyê derkevin, wek tirkan, ereban û farisan ew jî bibin xwedî dewlet.
Hin camêr derbekê kesî ji xwe naxeyidînin, derbekê li nahl
dixînin, derbekê li bizmêr dixînin. Naxwazin kesî ji xwe bixeyidînin.
Her kes nikane dilê her kesî xweş bike, ji
viyara hosteyî lazim e.
Di demên talûke da, li ser meseleyên muhîm naxwazin xwe bikin destiyê kêrê, xwe bêdeng dikin. Dostên wan, partiya jê ra li çepikan dixin çi şaşiyê bikin jî ji nedî va tên. Her kes li hemberî cepheya xwe kerr û lal e.
Û li ser meseleyên bêzirar da dibin bilbil.
PDK û YNK berê li ser namzedê serokê Îraqê bi hev ketin. Nuha jî li ser guherandina waliyê Kerkûkê ketine gewriya hev.
PDKê piştgirî neda namzedê YNKê yê serokê Îraqê Nîzar Amedî. Li ser vê, YNKê bi
tirkmen û ereban ra li hev kir, Nîzar Amedî bû serokê Îraqê.
PDKê got, em Nîzar Amedî nas nakin, wek serokê Îraqê qebûl nakin.
Nuha jî li ser waliyê Kerkûkê bi hev ketine, PDK rexneyên pir giran li YNKê, li
Bafil Talabanî digre.
Do êvarî di Facebookê da di nabêna min û Harun U Hasan Canpolatê hêja da li ser giringîya zimanê dayikê, nivîsîna bi kurdî sohbeteke xweş û bi fêde çêbû.
Bi vê minasebetê me hevdu hinekî nas kir û ji dîtinên hev fêde girt.
Ez vê sohbeta me di li vir jî parve dikim. Sohbeteke xweş bû, naxwazim wenda bibe.
Belkî hin xwendevanên min nexwendibin. Yê bixwaze kane her tim
bixwîne.
Ji bona zarokan gelek tiştên nuh lê çêdikin. Heta meha hezîranê ewê biqedînin.
Goleke xemilandî ya nû, amfîtiyatroyeke ji bo çalakiyan, rêyên meş û bisiklêtê
lê zêde dikin.
Rêyên li hundur parqê û yên li derdora wê giş asfalt kirine.
Di demeke blog êdî bûne malperên entîke, malên muzeyê, bloga min Hindik-Rindik pir populer bûye
Çend meh in, nêzî salekê ye xwendevanên min 20-30 qatî zêde
bûne. Do 6803 kesî riya xwe bi bloga min xistiye bala xwe daye bloga min, hin
nivîs jê xwendine.
Serdanên îro yên heta nuha 1293 ye. Hela ez binêrim heta roj diqede jimar digihîje çendan.
Hin kurtêlxur û şelefên tirkan di medyaya sosyal da pir dev davêjin ji kurdên miletperwer, serxwebûnxwaz da.
Bûne berdevkên tirkan, şîretan li kesên li têla wan naxînin dikin, ji me ra hin çîrok-mîrokên vala, xapandinê dubare dikin.
Dixwazin Tikriyê bi pêş xînin, demokrasiyê bînin Tirkiyê.
Cineta ez ne tê da bim bira ker û kûçik tê da vegevizin.
Tirkiye bibe cinet çi min ra?
Ya muhîm wek kurd ezê çi bi dest xînim, ewê kîjan mafî bidin min?
Dibê hûn viya nîşanî me bidin.
Miletek gava bi sedsalan bindest be bibê, nebê jê qismek asîmîle dibe, bi gelekan ra şiûrê netewî zeîf dibe.
Ji ber ku faris, ereb û tirk xwedî dewlet in zimanê xwe, perwerdeya bi zimanê xwe, kultura xwe li ser me
ferz kirine. Her miletekî li gorî şertên xwe em asîmîle kirine.
Lê belê kurdên tu beşekî Kurdistanê bi qasî kurdên Kurdistana
Bakur (kurdên Tirkiyê)dejenere, pûç nebûne, bi qasî wan neheliyan e, bi qasî wan ji nasname û kultura xwe dûr neketine.
Barê kerê çiqasî giran be jî guhên wê dilibitin.
Barê me pir giran e, pişt li me bûye nêk, lê em dîsa jî li ber xwe didin, xwe
li erdê nakim term.
Lê gerek em bizanibin bi vê qûşê em nagihîjin Mûşê.
Bi kulmek xwê gol şor nabe, ji toza bê çav kor nabe. Em hindik in, dengê me naçe derekê.
Hin siyasetmedarên me bûne wek rûviyê me ji mirîşên xwe ra mezin kiribe. Yanî bûne ji min keto, bi min keto.
Gava dibe zivistan, sar, serma dest pê dike, tîtî dibêje, "ezê ji xwe ra xaniyekî lêkim, ji vê perîşaniyê xelas bibim."
Dibêje lê lênake, heta taliya jiyana xwe wer li ber sar û sermayê diqefile.
Em kurd jî tim dibêjin, ji me ra dewletek lazim, heta dewleta me çênbe emê tim
perîşan bin.
Em viya dibêjin, lê belê serokên me ji bo çêkirina dewletê gavên lazim navêjin, dev ji
dijminatiya hev bernadin, yekîtiyeke netewî çênakin.
Meleyên Îranê dibêjin ji bo ku ew bi Amerîkayê ra peymaneka aştiyê îmze bikin, ji şertên wan yek jî dibê Amerîka ji bo tiştên xera kirine tazmînatê bide.
Mêrik miribû, destê wî yê çep li ser dilê wî bû, destê rast jî li ser qopikê wî
bû.
Merivên wî, gundî gişk matmayî man, kesî fêm nekir maneya vê yekê çi ye, camêr
çima wiha kiriye, xwestiye çi bibêje?
Li ser ”dayin” û ”girtinê” gotineke Montaigne ya pir xweş heye, camêr gotiye:
”Di dayinê da çawa ku wesfekî serdestbûnê û mezinatiyê yê aliyekî hebe, di
girtinê da jî wesfekî hustuxwarkirinê yê aliyekî heye.”
Ew kesê destê xwe li ber dijmin vedigire û jê digre, di eynî wextê da hustuyê
xwe li ber wî xwar jî dike.
Kurdên ev hustuxwarî qebûl kirine pir in.
Kesên îro ji dijmin, ji dewletên dagirker pera, alîkariyê bigrin, sibe ewê emir jî bigrin. Jixwe hinek digrin jî.
Ji hevpeyvînên êsîrên hatine berdan meriv fêr dibe çend hezarên din jî hîn di
zindanên çeteyên Colanî û Tirkiyê da ne.
Dîsa meriv ji agahiyên xortên hatine berdan fêr dibe ew ne di şer da, bi emrê HSD´ê teslîm bûne. Û di van sê mehên esaretê da îşkence, heqaret û zulmeke mezin li wan kirine.
Ji 329 parlamenteran 252 parlamenter li parlamentoyê amade bûn û ray dan.
Heyetên Amerîkayê û Îranê îro li paytexta Pakîstanê
Îslamabadê dest bi civînên xwe dikin.
Gelo hêvî heye li hev bikin û peymaneka aştiyê îmze bikin?
Ez bawer nakim, tiştekî wiha îhtîmaleke pir zeîf dibînim.
Biya min ev hevîr ewê hîn pir av hilkişîne/hilîne, ewê gelek civînên din çêbin.
Çimkî Îran û Amerîka di daxwazên xwe da ji hev pir dûr in.
Şerê Îsraîl û Îranê heye. Mesela Lubnanê û piştgiriya Huzbullahê heye. Mesela Hûsiyên Yêmenê heye.
Kurdên Kurdistana Îranê û Îraqê tevî şerê Amerîkayê û îranê nebûn, kurdan fîşekek jî navêtin ji Îranê da. Lê dîsa jî bûn hedefên êrîşên Îranê û çeteyên wê.
388 fuze û dron avêtine ji Kurdistana Federe da. Di van êrîşan da gelek pêşmerge û sivîl, zarok hatin kuştin.
Vî şerî careke din nîşanî me da hetanî em nebin xwedî dewleteke xurt emê tim werin kuştin, tim bibin hedefên dewletên dagirker.
Min ji xanimê ra got, xanim, em serdana gorra Aslan ji bîr nekin; dusibe roja
wefata Aslan e(Mehmet Kaya).
Xanimê got, di bîra min da ye…
Me vêsê zû, piştî me xurîniya xwe kir, me berê xwe da Goristana Strandkyrkogardenê.
Seet li dora 10.00 em gihîştin ser gorra wî. Ji ber ku xanimê here ber zarokan,
em zû çûn.
Di 7'ê nîsanê da di navbera Îran û Amerîkayê da agirbesteke du hefteyî hat ragihandin, dinyayê kêf kir.
Piştî 40 rojên şerekî malwêran her du alî jî dibêjin em bi ser ketine.
Lê belê di rastiyê da rewş hîn ne zelal e, bingeha peymanê ne saxlem e. Şer jî
li her derê hîn nesekinî ye. Tenê Amerîkayê nabên daye êrîşên xwe.
Serokê Amerîkayê Donald Trump agirbestê ji bo xwe wek "serkeftineke %100" bi nav dike.
Vir e, kesî şertên Îranê qebûl nekiriye, tu peyman nehatiye îmzekirin. Tenê Amerîka
û Îranê du hefteyan nabên dane şer.
Lê li gel vê jî îro şer berdewam bû. Îranê
çend fuze avêtin ji welatên Kendavê da, Îsraîl êrîşên xwe yên ser Lubnanê
domand.
Berdevkekî Qesra Sipî gotiye, ”me pêşniyara Îranê ya 10 xalî avêt qutiya zibil.”
Amerîka û Îran ewê di nav van herdu heftan da li ser şertên peymaneke daimî
danûstendinê, muzakerê bikin.
Yanî agirbesteke demkî çêbû, kêfa dinyayê hat; lê şer hîn neqediya ye. Piştî du heftan şer ya ewê bi temamî biqede, ya jî dîsa dest pê bike.
Pakîstan, Misir, Siûdî, Tirkiye û Fas dewletên nabênkar bûn, agirbest bi nabênkariya wan hat îlankirin. Pakîstanê serkêşiya hevdîtinan dikir.
Sebebê cenga Îsraîl, Îranê û Amerîkayê êrîşa Hamasê ya 7´ê cotmeha 2023´a ye. Heger Hamasê di 7´ê cotmeha 2023´a da 1200-1500 yahûdî nekuştana, 240 kes jî nerevanda Amerîkayê û Îsraîl êrîşî Îranê nedikirin; herba îro bûye sebebê malwêraniya Îranê, Xezayê, Libnanê û Îsraîl ewê çênebûya.
Ev qetlîama mezin ya Hamasê di 7´ê cotmeha 2023´a da kir bû sebebê destpêkirina şerê Xezayê, dûra jî yê Îranê û Îsraîl û Amerîkayê.
Ji bo min ew zû da miribû. Çimkî min belkî 10-15 sal berê kitêbên wî yên di
kitêbxana xwe da giş avêtin.
Piraniya kitêbên wî li ba min hebûn. Min hinek xwedibûn, hinek nexwendibûn. Min
giş avêtin ser sergoyê kaxetan.
Min ne kitêbên wî tenê, kitêbên nivîskarên tirk hema hema giş avêtin. Tenê çend
hebên li ser kurdan hîştin.
Dema em zarok bûn em ji dê û bavên xwe, ji mezinan fêrî gelek baweriyên, adetên, tiştên belkî nuha nemane dibûn.
Meriv bi şev li neynikê nedinêrî. Meriv bi şev nenûkên xwe
jê nedikir. Digotin ne baş e, bêyomî ye.
Bi şev li derve dawşandina sifra nan guneh bû. Digotin bihêle sibet ê xêr vêra.
Bi şev rijandina ava qilêrî, ava germ jî ne baş bû. Sebeb çi nîşan didan nuha nayê bîra min.
Meriv bi şev benîşt jî nedicû, digotin guneh e, wek meriv goştê miriyan bicû.
Xortetî îranî piştî gelek salên li xerîbiyê bi kêfxweşî û bi heyecaneke mezin vegeriyabû welatê xwe.
Ji bo ku here mal, li balafixana Tehranê li texsiyekê siwar bû, got min bibe filan edresê.
Bi rê da ji şufêr ra got, xêra xwe li ber dikana
bayîyekî (cixarefiroşekî)bisekene.
Şufêr got:
-Tu yê li wir çi bikî?
Îro li Swêd roja erefê ye, şeva Paskalyayê ye, wek roja erefa Remezanê ye.
Cejna Paskalyayê, swêdî dibêjin "PÅSK", ji bona swêdiyan, xiristîyanan cejneke herî girîng û pîroz e. Di vê cejnê da mirin û vejîna Hz. Îsa bibîr tînin, pîroz dikin.
Di jiyanê da însan bi gelek tiştên cihê kêfxweş û bextewar dibin. Hinek bi malê dinyayê, hinek bi kursî û rutbeyê, hinek jî bi gihîştina evîndara xwe bextewar dibin.
Bi baweriya min meriv ne ferdê miletekî bindest be, xwedî
dewlet be, xwedî nasnameya netewî be, meriv bextewar e; dibê bextewar be.
Tu tişt ji bindestiyê xerabtir, pîstir tune ye.
Meriv tim xwe wek bêkesê,
bêmalê li kuçan his dike.
Cîgirê serokê AK Partiyê Kurşad Zorlu gotiye, ewê 21´ê adarê cejna Newrozê li Tirkiyê û li Kurdistanê bikin rojeke tahtîlê.
Cejna Paskalyayê çawa ku têkiliya wê bi tirkan ra tune ye,
têkiliya Newrozê jî ne ji dûr, ne jî ji nêzîk va bi tirkan(bi mahcirên balakanî û
kafkasî)ra tune ye.
Ji bo ku Newrozê wek cejneke kurdan tenê qebûl nekin, Newroz kirine ya tirkan jî. Çimkî naxwazin tu tiştek bi navê kurdan hebe. Gava kurd Newrozê pîroz dikin xurî dikeve canê wan, ji qahra kezebreşî dibin.
Oneder û bavê xwe Bişarê hêja, em çend hevalên tarîx û mazîyeke me ya dûr û
dirêj bi hev ra heye, do êvarî di şeveke pir xweş da em anîn ba hev.
Di wexta xwe da em ji fikir û siyasetên cihê bûn, lê dostî û hevalatiya me nêzî
50 sal e berdewam e. Ev hevaltî û dostî nabe nesîbê her kesî, her kes nikane
vê hevaltiya xwe bênabên 46 salan bidomîne.
Çend roj in gava hêzî ser xwe dikim gêja min, dewxa min dihere. Fena ku bêîstîkrarî di balansa mmin da çêbûbe.
Îro çûm eczaxanê, min derdê xwe ji xanima eczacî/apotekar ra got.
Got zahmet e ez bizanibim sebeb çi ye. Te tansîyona xwe pîva ye?
min got na.
Got, were em tansîyona te bipîvin. Min bihayê pîvanê jê pirsî, got,
belaş e.
Min di dilê xwe da got, "wele xêra Xwedê ye."
Ez çûm li derekê rûniştim. Xanimê makîna tansîyonê bi destê min ê çepê va girê da.
Makînê dest bi pirsan kir, min jî bersîv dayê. Piştî karê xwe qedand, got:
Astronom, kosmolog û nivîskarê amerîkî Carl Sagan li ser kesên hatine xapandin gotiye:
-Heger meriv têra xwe, demeke dirêj hatibe xapandin, di dawiyê da meriv tê nuxteyeke wer xapandina xwe qebûl nake. Meriv naxwaze rastiyê bibîne. Xapandin meriv zeft dike. Îtîrafa em hatine xapandin êşeke zêde dide meriv. Meriv naxwaze viya qebûl bike. Gava meriv fêr dibe meriv daye dû sexrtekarekî, qebûlkirina vê rastiyê hema hema ne mimkûn dibe.
Emer Farûk Baran ji min bêtir li bloga min ”Hindik-Rindik” miqateye. Dûzanê didê, xweşik dike, utî dike, tew haya min jî jê çênabe.
Camêr çend roj berê kurtebîyografîya min bi îngilîzî li bloga min zêde kiriye
haya min jê çênebûbû.
Îro pirsî, got ”apo, te eciband, ne eciband, fikrê te çi ye?”
Ez şermezarî bûm, min got wele min nedîtiye. Min efû bike. Te çi kiribe min
qebûl e.
Hin kes dibêjin, çawa meriv hîn jî dibe hevalê Evdila Ocalan, hîn jî wî û fikrên wî yên ji bo kurd û Kurdistanê diparêze?
Gelek caran min jî eynî tişt gotiye…
Bi hezaran kesên zana, hêja, kurdperwer, canfîda, fedekariyên mezin kirine, bi
salan di zindanan da mane dev ji Evdila Ocalan bernadin.
Di warê fikrî da sarbûnek, qutbûnek çêbûye, meriv viya dibîne, lê di warê rûhî,
hestîyarî da qutbûn pir zor e. Heta ji bo gelekan ne mimkûn e jî.
Zêdeyî salekê ye di ser ”pêvajoya aştiyê” ya derewîn, ya xapandinê ra derbas bûye. Hukûmet hîn jî serî li xwe digerîne, wek dansozan xwe rast û çep çerx dike, carê bi hincetekê, maneyekê dibîne, meselê çend mehan dirêj dike. Yanî ne dawiya derewan tê, ne jî kêla maneyan tu carî tije dibe.
Berî eydiyê gotin, ewê piştî eydiyê gavên pir muhîm bavêjin.
Nuha jî medyaya nêzî hukûmetê dibêje, ji
ber şerê Îranê, derengketina çekberdana PKK´ê, nizanim ji ber çi û çi hukûmetê mesele taloqî meha temûzê kiriye.
Hedefa hukûmetê ya vê carê, ”berî meclîs têkeve tehtîlê pêvajoyê biqedîne…”
Li vî cî û warê me yê nuh salek me qediya, wext pir zû herikî, em tew pê nehesiyan. Camêrê xanî firot me bi bîra me xistiye.
Sîmsarê/Delalê xanî firotibû me mesajek şandiye ji min ra,
gotiye, di vî xaniyê nuh da sala te qediya. Hûn ji xaniyê xwe, ji herêma xwe
memnûn in ya na? Min xwest li halê we bipirsim.
Mesaj hefteyek berê şandibû, min do bi şev dît. Min got, mala te ava be, em ji xaniyê xwe jî, ji herêma xwe jî pir memnûn in.
Hin vîdeoyên van axaftinên bi tirkî di medyaya sosyal da hatin parvekirin.
Gelek
tirk henekên xwe bi kesên bi tirkî dipeyivin dikin, heqaretê li wan dikin. Dibêjin,
”lawo, madem hûn hewqasî kurdperwer in, nasyonalîst in çima hûn bi zimanê xwe
napeyivin?
Heger hûn bi rastî kurdperwer in, bi zimanê me nepeyivn, bi zimanê xwe bipeyin.
Wezîrê karên derve yê Îranê Ebas Eraqçî bi beyanekê êrişa
ser mala Nêçîrvan Barzanî ya li Dihokê şermezar kiriye, gotiye "êrîşeke terorîstî ye, dibê were mahkûmkirin."
Eraqçî him êrîş bi çeteyên xwe yên ereb daye kirin, him jî êrîşê şermezar dike, dixe hustuyê Amerîkayê û Îsraîl. Derew jî beşekî ji wezîfeya wî ye.
Derew belaş e, heger piştî her derewê li eniya meriv quloçek çêbibûya wî yê ev derewa nekira.
Di medyaya sosyal da ji alî hevalên, piştgiriyên Îranê va li ser şerê Îranê, Îsraîl û Amerîkayê gelek dezînformasyon.
Hevalên Îranê gelek xeberên ne rast, ji kok da vir belav dikin. Dixwazin bi van xeberön derew moral û gazê bidin hêzên îslamî.
Di warê leşkerî da malik li Îranê viritiye, Îran wêran dibe, ew dibêjin Îran bi ser ketiye, Îsraîl ji binda wêran bûye, Amerîka jî dixwaze teslîm bibe.
Dema Seddam Husên, Sûnî li Îraqê li ser hukim bûn neheqî li şîîyan dikirin.
Gotin heger şîî werin ser hukim ewê baştir bibe.
Sûnî ketin, şîî 23 sal in li ser hukim in. Rewşa Îraqê sed carî xerabtir bû,
baştir nebû.
Gotin Beşar Esed elewî ye, zulmê li sûniyan dike, heger Esed bikeve Sûriye ewê
baştir bibe.
Beşar Esed ket, sûniyên îslamîst li Sûriyê hatin ser hukim, rewşa Sûriyê gelî xerabtir bû, baştir nebû.
"Hemû tevgerên îslamî yên radîkal ên dinyayê Rojava, lê bi taybetî jî Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê wekî xerabiya herî herî mezin a li ser rûyê erdê dibînin. Îslama radîkal dixwaze berfireh bibe, ev di tebîeta wê da heye.”
Fransayê û Îngilîstanê di Şerê Cîhanê yê Yekê da bi
perçekirina Kurdistanê ne tenê xerabiyeke pir mezin bi me kurdan kirin, bi
zalimî em xistin bin destên çar dewletan, zirareka mezin dan xwe jî; li herêmê
çar dewletên neyarên xwe xurt kirin.
Bi Peymana Sykes–Picot, dûra jî bi Peymana Lozanê welatê me
perçe kirin û em xistin bin destê çar dewletan.
Bi perçekirina Kurdistanê ra Îraq, Sûriyê û Tirkiye him ji bo Amerîkayê û Ewrûpayê bûn dewletên sitratejîk, him jî çevkaniyên enerjiyê yên mezin ketin destên van dewletên neyarên Xerbê.
Elî Qeredaxî alimekî kurd e, serokê Yekîtiya Misilman Cihanê ye, heta nuha
êrîşên Îranê yên ser Kurdistana Başûr şermezar nekiriye.
Elî Bapîr jî kurdekî îslamî ye, li Kurdistana Başûr serokê partiyeke îslamî ye.
Wî jî Êrîşên Îranê yên ser kurdan şermezar nekiye.
Serokê HUDAPARê Zekerîya Yapicioglu jî wek Elî Qeredaxî û Elî Bapîr êrîşên
Îranê yên ser kurdan û şehîdkirina 6 pêşmergeyan şermezar nekiriye.
Çend partî û rêxistinên kurdên Kurdistana Bakur li Diyarbekrê bi hev ra êrişên Îranê yên ser Kurdistana Başûr û şehîdbûna 6 pêşmergeyan şermezar kirine.
Baş kirine, dibê meriv li hemberî êrîşên Îranê yên ser Kurdistana Başûr bêdeng nemîne, protesto bike.
Lê bi vê ra dibê em ji serokên PDK´ê û YNK´ê vekirina meclîsê, avakirina hukûmetê, yekîtiya pêşmergeyan jî
bixwazin. Ji ber ku 18 meh in meclîsa Kurdistanê hîn girtî ye, hukûmet ava nebûye, serokên PDK´ê û YNK´ê jî rexne û şeremezar bikin.
”Komeleya hezkirên(muhîbên) Kurdistanê bi alîkariya madî û manewî ya civata
kurdên AMERîKAyê ava bû.”
Ev tê wê maneyê di destpêka 1900´î da li Amerîkayê gelek kurd hebûne û alîkarî
şandine ji Komeleya Hezkirên Kurdistanê ra.
Komeleya Hezkirên Kurdistanê di sala 1912´a da li Stenbolê ava bû. Serokê wê
Mele Xidir Efendî bûye. Piştî demekê fesh bûye û tevî Komeleya Xwendekarên Kurd
”Hêvî”yê bûye.
Hukûmeta îslamî ya terorîstên Sûriyê gotiye ew qebûl nakin YPJ wek hêzeke leşkerî bimîne. Di nava artêşa Sûriyê da nabe jin hebin.
Lê jinên YPJ´ê kenin bibin pûlis. Wer xuya dike YPJ, PYD û HSD jî ewê vê
daxwaza Ehmed el Şer Colanî qebûl bikin. Heger bikanibin vê daxwaza Sûriyê red bikin baş e.
Lê tiştê xuya dike PYD, YPJ, HSD ne bi serê xwe ne, gotina dawî hîn jî ya Evdila Ocalan e.
Dema meriv ne dewlet be, girêdayî dewleta xelkê be meriv ne xwedî îrade ye, ne
xwedî biryar e.
Gefa serokê Amerîkayê Donald Trump li Îranê xwaribû forteke vala derket, belkî jî henek kiribû.
Donald Trump du roj berê ji bo vekirina Kendava Hurmuzê 48
set molet da Îranê. Got, ”heger Îran di nav 48 saetan da, Tengava Hurmuzê
veneke, ewê dest bi bombebarankirina îstasyonên enerjîyê û ceyranê yên Îranê
bikin.”
Lê rojek di ser 48 seetên Donald Trump ra derbas bû, Amerîkayê hîn îstasyonên enerjîyê yên Îranê bombebaran nekiriye.
Serokê Filistînê Mahmûd Ebbas û Îdara Filistînê (PA) bi fermî êrîşên Îranê yên ser Erebîstana Siûdî, Urdunê û welatên ereb ên Kendavê şermezar kirine.
Meleyên faşîst 47 sal in ji bo filistînîyan neyartiya Îsraîl dikin, bi milyaran
dolar dane filistîniyan.
Filistînî jî îro êrîşên Îranê yên ser welatên ereb bi tundî rexne dikin, piştgiriyê didin erebên xwe.
Wezareta karên derve ya Filistînê di 21´ê adarê da bi wezîrê karên derve yê Siûdî ra peyivîye. Di hevdîtinê da êrîşên Îranê yên ser Siûdî û welatên Kendavê bi tundî şermezar kiriye.
Şah yekî xerab bû, lê meriv li dijî Şah piştgiriya Xumeynî nake û meleyên zebanî, bûne Frankenstein nayne ser hukim.
Xumeynî li Parîsê xwedî kirin, Şah xistin û danîn ser kursiya Şah Reza. Meriv Xumeynî sax nehêle û naşîne Îranê.
Nowroza îsal li gorî salên borî bêtir siyasî û bi heyecan bû. Bafil Talabanî, Evdila Ocalan,
Nêçîrvan Barzanî mesaj şandin Newroza Amedê, Mesûd Barzanî mesaj şand Newroza
Bonnê.
Evdila Ocalan wek Newroza par, îsal jî di mesaja xwe ya dirêj da ji kurdan ra
tiştek nexwest, heta qala navê kurd, Kurdistanê jî nekir, dîsa kurdên miletperwer, azadîxwaz
rexne kir, xwest kurd entegreyî Tirkiyê bibin.
Filistîniyan û hin misilmanan êrîş birin ser Anthony Albanese, ew bi gotinên
giran, bi îthama ew qatilê bi milyonan misilmanan e protesto kirin, xwestinlêxin.
Anthony Albanese mecbûr ma bi lez mizgeftê biterikîne.
Serokê Amerîkayê Donald Trump li ser şerê Îranê beyanên
sistopisto dide, rojê tiştekî dibêje. Destpêkê got hedefa wan xistina rejîma meleyên Îranê ye.
Do
gotiye, di şerê li dijî Îranê da ew gelkî nêzikî hedefa xwe bûne, lema jî ”ew
li ser dawîanîna operasyonê difikirin.”
Do roja pêşî ya Cejna Remezanê bû, îro jî cejna me ya
netewî NEWROZ e.
Îsal gelê me Newrozê di demeke pir zor û zahmet da pîroz dike. Çarhawêlî me şer e. Şerê Îranê û Amerîka û Îsraîl di me jî gerîya ye, Îran û çeteyên wê her roj fuzeyan davêjin ji Hewlêrê, ji Silêmaniyê û ji gelek herêmên din da.
Hin dîndarên me dixwazin kurd piştgiriya dagirkerên welatê xwe, piştgiriya celadên xwe bikin, ji bo meleyên Îranê, Îsraîl û Amerîkayê protesto bikin.
Heger piçek ûjdan, exlaq bi meriv ra hebe meriv ji kurdan ra nabêje bibin
hevalê celadên zarokên xwe.
Meleyên Îranê di 47 salên hukumdariya xwe da bi hezaran kurd îdam kirine, gulebaran
kirine. Bi hezaran xistine zindanan.
Di van rojên giran da jî nabênê nadin çerxa xwe ya celadiyê.
Hovîtiya xwe, sadîzma xwe wek fîlmekî, wek tîyatroyekê, wek şahiyekê nîşanî
milet didin. Bi vê sadîzma xwe însanan çavtirsiyayî dikin.
Gelên Îranê, kurd, faris, azerî, belûc, ereb û dinya dibê ji vê rejîm celadan
xelas bibe.
Tirkan Kurdistana Rojava fetisandin, nehîştin kurd veqetin ya jî Sûrî bibe dewleteke federal, nuha jî bûne notirvanê, bekçiyên Îranê, ketine telaşa perçebûna Îranê.
Vê carê jî dibêjin gerek Îran perçe nebe, ji bo ku kurd azad nebin.
Berdevkê AK Partiyê Omer Çelîk, gef li Partiyên kurd xwariye, gotiye:
“PJAK û Komale xwe nêzî Îsraîl dikin. Divê em cudahiyekê têxin navbera birayên
xwe yên kurdên Îranê û ewên dibêjin em nûnerên kurdan in, lê bi derdorên
Sîyonîst ra di nav pêwendiyan da ne.
Wele ez dibêjim ew jî hatiye kuştin. Lawekî wî jî pê ra
hatiye kuştin. Îsraîl wer dibêje. Ez dibêjin agahiya Îsraîl rast e.
Çimkî hetanî nuha yek agahiya Îsraîl ne rast, derew derneketiye, mêrikan çi gotine tim rast derketiye.
Îsraîl dîsa du girregirrên Komara Îslamî ya meleyên qatil kuştine. Herdu jî çeteyên mezin in. Yek Elî Larîcanî ye, yê din jî Xulamreza Silêmanî ye. Herdu jî gurên pir har bûn.
Wezîrê Parastinê yê Îsraîlê Israel Katz gotiye, wan Serokê
Konseya Bilind a Ewlehiya Netewî ya Îranê Elî Larîcanî kuştiye.
Îranê xeber red kiriye, lê ez dibêjim texmîna Îsraîl rast e, di êrîşa do bi şev
da hat kuştin.
Elî Larîcanî do nameyek ji welatên îslam ra şandibû, ji wan alîkarî xwestibû. Îsraîl nehîşt feqîro zêde bijî. Masîyekî pir mezin û talûke bû...
Li Swêd hêzên çep bûne dûvikên, mitefikên hêzên îslamî û hewalên,
xemxurên rejîma meleyên Îranê yên qatilên bi sedhezaran însanên sivîl.
Îro li bajarê Swêd Malmoyê bi hezaran çep, lîberal ji bo
piştgiriya meleyên faşîst kom bûn, Îsraîl û Amerîka protesto kirin.
Çepên, femînîstên, lîberalên dibê demokrasiyê, azadiyê, wekheviyê biparêzin, li
dijî dîktatoran, rejîmên îslamî, pederşahî rabin, bi ruh û can wan diparêzin.
Bi îslamîstên ereb û faris ra Amerîkayê, Îsraîl protesto dikin.
Hoste û webmasterê bloga min Emer Farûk Baranê hêja, di heqê min da ji Gemînî AI´yê pirsîye, gotiye tu li ser Zinarê xamo çi difikirî?
Gemînî AI´yê jî bersîv daye pirsa wî.
Sipas ji bo pirsa Emer Farûk Baran û bersîva Gemînî AI.
Pirs û bersîv li jêr e:
Emer Faruk Baran:
Min jî bo te ji Gemini AI pirsî, tu ser Zinarê Xamo çi
difikirî?
Cewab…
Tirkekî bi navê Omur Kabak di Twîtterê da gotiye, ew di dawiya salên 1980´î da çend salan wek hakim li qeza Wanê, Mûradiyê hakim bûye, gotiye:
”Di sala 1986´ê da wek îzmîrîyekî tirk min bar kir qeza Wanê
Mûradîyeyê. Xelk gişk kurd bû. Li her derê bêyî kurdî zimanekî din nedihat
qisekirin. Ez şok bûbûm, min gotibû belkî tayina min derketiye derveyî welêt.”
Hakimekî tirk 40 sal berê gava dihere Mûradiyê dibêje belkî çûye welatekî din; çimkî li çarşî û bazarê, li her derê, her kes bi kurmancî dipeyive.
Gelo nuha Mûradiya di çi halî da ye, kîjan ziman yê bazarê ye?
Ez jî beşdarî sermoniya xatirxwstinê bûm û min jî çend gotin li ser hevalê xwe
salan, şairê evîndarê şiîrê kir.
Ji hin welatên Ewrûpayê û ji gelek bajarên Swêd gelek nas, dost, heval û
hezkiriyên wî hatibûn. Gelek kesan qala serpêhatî û bîranînên xwe yên pê ra
kirin.
Dibê amerîkî, ewrûpî baş bizanibin ew çi çiyêyê, çi qenciyê bi ereban, bi tirkan, bi farisan, bi pakîstaniyan bikin jî bêfêde ye, ew tu carî nabin dost û mitefikên Amerîkayê, welatên Ewrûpa.
Hêzên rast, çep, dîndar di şerê Îranê da giş Amerîkayê, Îsraîl, dewletên mezin rexne dikin, dibêjin Îran, Sûriye, Îraq, Lîbya, Yêmen wêran kirin, berê milet berra hev didin, bi vî hawî şertên midaxeleyên xwe amade dikin.
Em bibêjin Amerîka û dewletên mezin sedîsed nêtxerab in û neheq in.
Baş e Amerîka, welatên Xerbê çima tên herêmê, çi dibe sebebê hatina wan?
Vêsê 6 dron avêtine ji Hewlêrê da,
dronek jî avêtine ji Silêmaniyê da. Her heft jî xistine.
Baş e ku Amerîka û Fransa sîstema li dijî dronan li
Kurdistanê bi cî kirine. Dron giş xistine.
Ne alîkariya Amerîka û fransayê be
rewş ewê pir xerab bûya.
Do di êrîşên hewayî da leşkerekî fransî û pêşmergeyek
şehîd ketin.
“Îran li ber têkçûnê ye, kes nemaye biryara teslîmbûnê bide. Kes nizane nuha kî
rêber e, loma kes nîne teslîmbûnê ragihîne.
Min her kes ji vê penceşêra(kansêra) gef li cîhanê dixwar
rizgar kir.
Divê em vî karî temam bikin ji bo ku pênc salên din em careke din neçar nemînin bi Îranê ra bikevin nav şer."
Bersîva herduyan li jêr e. Ezê herdu bersîvan ne bi hev ra, cihê cihê parve
bikim.
Min qet dest nedaye bersîvan, min ji bersîvên wan herfek jî ne guhertiye, ne jî
rast kiriye.
Zimanê herduyan jî bêqusûr e, mikemel e. Xwezî hemû nivîskar û rojnamevanên me
jî bi qasî van robotan, hişê çêkirî, programên dijîtal kurmancî bizanîbûna.
Bersîva herduyan li jêr e. Ezê herdu bersîvan ne bi hev ra, cihê cihê parve
bikim.
Min qet dest nedaye bersîvan, min ji bersîvên wan herfek jî ne guhertiye, ne jî
rast kiriye.
Zimanê herduyan jî bêqusûr e, mikemel e. Xwezî hemû nivîskar û rojnamevanên me
jî bi qasî van robotan, hişê çêkirî, programên dijîtal kurmancî bizanîbûna.
Berpirsiyarê PKK´ê Duran Kalkan, Îranê, rejîma meleyên qatilên bi hezaran kurdî, dewleta dagirker diparêze, dibêje gerek kurd xwe ji fikrê miletperweriyê, daxwaza dewletê dûr bigirin:
“Temîya me li partiyên Kurdistana Rojhilat, dibê xwe ji meylên daxwaza dewleta netewî, nasyonalîmê dûr xînin. Em ferz bikin hêzên êrîşkar, Amerîka, Îsraîl qezenc kirin. Ewê çi were guhertin? Serdariya Amerîka û Îsraîlê ewê têkeve dewsa serdariya Îranê…”
Teoriya hespê mirî metaforeke rexneyî, hicîvî ye. Di tîcaretê da, di siyasetê da tê bikaranîn.
Dema rêxistin,
şîrket, însan rastiyê qebûl nekin, di proje, metod û siyaseta xwe ya berê
hatiye ceribandin û tîkçûye da israr dikin, dev ji siyaseta xwe ya têkçûyî, ji
serokê xwe yê biserneketî bernadin, metafora hespê mirî tê bikaranîn.
Heger hespê tu lê siwarî bimre ya rast dibê tu jê peyabî û ji xwe ra hespekî din peyda bikî.
Van rojan, rast, çep û dîndarên tirkan gişan qela xwe
kirine yek, giş bi hev ra dibêjin gerek kurdên Kurdistana Rojhilat nebin hevalên Amerîkayê û Îsraîl. Gerek kurd nebin heval û leşkerên dewletên emperyalîst.
Ew di NATO´yê da bûne hevalên emperyalîstan xweş e, baş e. Lê dibê kurd nebin. Ji bo ku hevaltiya Amerîkayê, emperyalîstan ji wan tenê ra bimîne...
Bi wefata şairê dilzîz pir xemgîn im. Em dost û hevalên wî,
emê wî tim bi hezkirineke kûr bibîr bînin.
Evîndarekî peyva xweş, peyva bedew, kurmacîya şîrîn bû. Kurmancî li ber dilê wî pir şîrîn, pir lezîz bû.
Ne em tenê, şiîra kurmancî jî ewê pir bîriya wî bike. Çimkî hosteyekî wî, dildarekî wê kêm bû.
”Kurd ne xulamên bavê te ne, ne jî hêza te ya bejayiyê ne.”
Donald Trump ji kurdan ra ne gotiye bibin xulamên min, ne jî xwestiye kurd
bibin leşkerên wî.
Tirkan sed sal e him kurd kirine xulamên xwe, him jî bi darê zorê kirine leşkerên
xwe û li hemberî kurdên xulamtiya tirkan qebûl nakin bi kar tînin..
Min nizanîbû AI di gelek waran ketiye dewsa însên, hin karan eynî wek însên
dike, heta jê baştir jî dike.
Erê AI berhemeke însên e, lê di gelek waran da însan li dû xwe hîştiye. Karê
însan nikane bi mehan, bi salan biqedîne, ew di nava çend sanîyeyan, çend
deqîqeyan da diqedîne.
Mesela AI bûye nivîskar jî, romanan, çîrokan, şiîran dinivîsîne, sitranan
çêdike. Û meriv nikane wan ji yên însên bigerîne.
Serokê Ragihandinê yê Serokkomariya Tirkiyeyê gotiye:
"Em li bendene CNN International di weşan û platformên xwe yên dîjîtal da ji nexşe(xerîte) û dîmenên xapînok dûr bisekine.
Wey sed carî maşela, dîtina vê jimarê jî (11754)bû nesîbê min.
19 sal in bloger im cara pêşî ye jimara serdana, tikandina bloga min dibe 11754.
Heta nuha hin rojan bi ser 5 hezarî ketiye, lê tu carî bi ser 10 hezaran
nekrtibû. Şikir wa ye min ev reqem jî dît.
Dîyar e kêfa milet ji rexnekirina min a Mehmet Metîner ra hatiye. Gava rexne di cî da be kêfa însanan jê ra tê.
Mehmet Metîner yekî pir zimandirêj e, çimkî ji hevalbendiya xwe ya bi dijmin ra şerm nake...
Mehmet Metîner ji tirsa ruhê xwe, ji bo ku xwe bi tirkan şîrîn bike, xwe antî Amerîka û antî Îsraîl nîşan daye, gotiye:
”Emê tu carî nebin kurdên Amerîkaparêz û Îsraîlparêz. Emê
kurdên Amerîkaparêz û Îsraîlparz jî ji xwe nehesibînin.”
Ew bi xwe ji tirsa ruhê xwe bûye pantirkîst, dixwaze kurd giş wek wî bibin
tirkçî û tirkparêz.
Kurdên Amerîkaparêz û Îsraîlparêz tunene, lê hebin jî sed qatî ji kurdên
tirkçî, pantirkîst baştir in, qenekê ne hevalên dagirkerên welatê xwe ne.
Bi îhtîmaleke mezin xeber rast e. Çimkî çend roj berê Donald Trump telefonî
Mistefa Hicrî kiribû.
Rejîma meleyên faşîst ewê bikeve, Amerîka haziriya alternatîva rejîmê dike.
Wer xuya dike Amerîka û Îsraîl ewê
şerê li hemberî Îranê bidomînin; ewê bi rejîma meleyan ra li hev nekin.
Ji êrîşê wan ên bênabên meriv wer fêm dike. Dixwazin bi êrîşên hewayî rejîmî mecbûrî revê, teslîmbûnê bikin. Midaxeleyeke leşkerî ya bejayî nuha xuya nake, bêtir ji hewa, bi balafiran, bi fuzeyan lêdixin.
Serokê Amerîkayê Donald Trump gotiye, "Îran lihevkirinê dixwaze, lê em şer dixwzin." Yanî şer heta Komara Îslamî ya meleyên qatil birûxe ewê dom bike.
Du roj in bihar hatiye Stockholmê, 10 derece germ e. Rojê daye balkona(şaneşîna) me. Ne hewceye meriv dûr here, here welatên dûr ji bo ku xwe bide ber tavê.
Balkona me ji peravên deryayê germtir û xweştir e. Ji danê nîvro, heta danê
êvarî roj wer tê da ye.
Min xwe tazî kir û da ber rojê. Ez şewitîm, min panjur kişand û bazda hundur.
Min got bîstekî ez ji xwendina xeberên şer û mirinê dûr kevim, hinekî bîna xwe,
westa xwe bigirim.
Di xeberê da li ser naveroka axaftinên wan agahiyek tune ye. Tenê dibêje li sr
şer û ewlehiya sînoran peyivîne.
Ebas Eraqçî miheqeq him şalûzî kiriye, gotiye em "birayên" hev in, di rojên wiha da gerek hûn ji para me xencer nekin, him jî gef li kurdan xwariye, gotiye gerek hûn alîkariya Amerîkayê
nekin.
Biryareke pir baş dane, pir kêfxweş bûm. Dibê tu hêzeke kurd li derveyî
Cepheya Kurdistanî nemîne.
Serokê Komelayê Abdullah Mohtadî merivekî jîr û zana ye. Di demên wiha da gerek siyasetmedarên wek Abdullah Mohtadî bi partiyên din ra di nava tifaq û xebatê da be.
Serokê Amerîkayê, dewleta dinyayê ya herî xurt telefonî serokê hêzeke pêşmerge dike, dibêje em dixwazin bi we ra hevkariyê bikin.
Ev ne tiştekî hindik e, ji bo hemû kurdan pêşketin û qezenceke pir mezin e...
Helbet Donald Trump ji bo berjewendiyên xwe viya dike, di vê da şik tune ye. Li
gel vê jî him ji bo kurdên Îranê, him jî ji bo tevahiya kurdan serketineke mezin e.
Gotiye, ewê Îraneka azad, demokratîk
ava bike, ewê dîn û dewletê ji hev cuda bike, ewê cudahiyê nexîne nabêna tu
gelan, her kesê azad û bi nasnameya xwe bijî.
Lê qala dana mafên netewî, federasyonê, otonomiyê nekiriye, wek tirkan wî jî
gotiye dibê em yekîtiya xwe biparêzin, em bi hev ra Îraneka azad, demokratîk
ava bikin.
Tiştê ji şerê Amerîka, Îsraîl û Îranê xuya dike, mele teslîm nabin, şer belkî mehekê, du mehan dom bike.
Di nava vê demê da ewê komara meleyan baş basko bikin, ewê artêşa Îranê, hemû sîlehên talûke îmha bikin.
Serokên mane jî ewê hêdî hêdî bikujin û yên din jî ji milet ra bihêlin.
Nuha operasyoneke leşkerî ji reşayiyê xuya nake, ewê tim ji hewa lêxin. Amerîka dixwaze milet serî hilde, bingeha wê amade dike. Dibê kurd nuha xwe tevî şer nekin, hîn zû ye.
