Dibê meriv hin tiştan ji nedîve were, fena ku nedîtibe, nebihîstibe. Ev
yek ne safîtî ye, ne jî xemsarî ye.
Meriv bersîvê bide her tiştê nakeve serê
meriv, xwe bi ber her gotinên berradayî xîne merivê biweste, ji hal da bikeve.
Meriv her gotinê, her rexneyê, her beyana nizanim kê, kîjan siyasetmedarî cidî bigire, ji xwe ra bike derd, meriv hişberde, kezebreşî bibe.
Piştî 30 sal sirgûna ji ber zulma Roma Reş di sala 2010a da vegerîyam welatê xwe, Wêranşara xopan.
Nigên min ji erdê hatibûn birrîn, li asîmanan difiriyam. Her
tişt, her der, bajar, kuçe û kolan hatibû guhertin.
Wêranşara berê apartmaneke netemamkirî lê hebû, bi hezaran apartman lê çêbûbûn.
Mehelên nu hava bûbûn. Aşxane, pastexane, otêlên modern, pir xweşik lê ava
bûbûn.
Rojekê keşeyek ji hahamê dostê xwe ra dibêje:
-Ez dixwazim tu Tewratê fêrî min bikî, ez dixwazim Tewratê fêr bibim.
Haham dibêje:
-Nabe, tu ne cihû(yahûdî) yî, serê te wek yê cihûyekî naxebite. Ne mimkûn e tu
gotinên Tewratê fahm bikî.
Keşe israr dike, dibêje gerek tu fêrî min bikî, ez dixwazim Tewratê fêr bibim.
Haham razî dibe. Dibêje lê şertekî min heye. Ezê pirsekê ji te bikim, heger tu
bersîveke rast bidî, ezê fêrî te bikim.
Salek berê dema min di Facebookê da belav kiriye, min wiha nivîsîye:
”Xanimê îro ji qulik û kûrikên malê hin tiştên entîke, hêja derxistin.
Yek têrr e, yek jî heqîb e, hersiyên din jî cil û çewal in.
Min gelkî dixwest berî kalbûnê, di xortaniya min da aqilê
min ê nuha bi min ra hebûya.
Aqilê min ê nuha çawa be jî, hin kêmasiyên wî
hebin jî ji yê xortaniya baştir e. Ez wer bawer dikim. Baqiliya kalbûnê hinekî
dereng e.
Li ser ser exttîyariyê, li ser aqil û hin meseleyên din çend aforîzmên xweş, yên meriv jê aqil digre.
Îro min bala xwe da îstatîstîkên tikandina, serlêdanên bloga xwe Hindik Rindik. Dema min tikandina do, reqema 38463 dît ez matmayî mam, min ji çavên xwe bawer nekir; min got miheqeq şaşiyek çêbûye.
Ji bo ku ez bizanim reqem rast e ya jî şaş e, min ji birêvebirê(webmasterê)bloga xwe Emer Farûk Baran pirsî. Min 15 hezar tikandin, serdan dîtibû, lê 38463 aqilê min tevlihev kir. Lema min xwest Emer Farûk Baran kontrol bike, gelo reqem rast e ya jî şaşîyeke teknîkî bûye?
Cara pêşî ye dibihîzim kurd hirîya xwe ya belaş belav dikin
ya jî dişewitînin.
Li Kurdistanê belaş belavkirina hirîyê, şewitandina wê tiştekî nuh û ecêb e. Maneya
xwe di civata me da, di jiyana miletê me da guherîneke pir mezin çêbûye; çimkî
êdî kes hirîyê bi kar nayne, davêje, dişewitîne.
Şîna(tazîya) swêdiyan ne wek şîna me ye. Swêdî mirinê bê
gilî û gazin, bê girî qebûl dikin.
Gava yek dimre swêdî wek me hestên xwe nadin
der, nagirîn, jin kilamên şînê nabêjin, 2-3 rojan şînê çênakin, kes naçe
sersaxiyê.
Jin li xwe naxin, guliyên xwe jênakin, ruyên xwe perîncok nakin, jin bi salan reş girênadin.Berê li Kurdistanê ev adet jî hebû, jinan ji bo ku xemgîniya xwe nîşan bidina
ruyên xwe perîncok dikirin.
Belkî ev adet nuha nemaye, berê hebû.
Şîna swêdiyan şexsî ye, bê girî ye û bê deng e.
Bistro, navê cureyekî aşxaneyên, qahwexaneyên piçûk e. Bi
gelemperî xwarinên sivik, herêmî pêşkêş dikin. Ev gotin xwedî çîrokeke balkêş e.
Gelek kes dibêjin gotina ”bistro” ji peyva rûsî "быстро" (bystro) tê. Maneya wê "zû/ecele"ye.
Li gorî xwediyên vê baweriyê, di sala 1814a da dema rûsan Parîs dagir kirin, eskerên rûs li aşxane û li meyxaneyan ji payina zêde aciz dibûn û bi garsonan da diqîriyan, digotin: "Bystro, bystro!" (zû bike, zû bike!).
Fîlozofê danîmarkî Søren Kierkegaard li ser poşmaniyên însên tiştekî balkêş gotiye. Li gorî wî, tu çi bikî jî dawî poşmanî ye.
Tu bizewicî tu poşman dibî; tu nezewicî tu dîsa poşman dibî; dixwazî bizewice,
dixwazî nezewice tu yê poşman bibî.
Dibêje, guh mede ehmeqiyên dinyayê, pê bikene û derbas be, tu yê poşman bibî; tu guh bidê jî tu yê poşman bibî.
Dijminên me, dagirkerên welatê me tarîxa me talan kirine, nehîştine em tarîxa xwe binivîsin. Tiştên me nivîsîne jî ya talan kirine, ya jî ji me veşartine. Xwestine ne em, ew tarîxa me binivîsin; ji bo ku me înkar bikin, me miletekî bê mîrat, bê edebîyat, bê berhem nîşan bidin. Aleksandr Puşkîn gotiye:
-Heger hûn dixwazin paşaroja xwe(taliya xwe) binivîsin qelemê nedin destê hinekên din.
Dîndarên her miletî ji welatê xwe, ji miletê xwe, ji zimanê xwe, ji kultura xwe, ji muzîka xwe hez dike; ji bo wê dixebite, nasyonalîstê miletê xwe ye.
Dîndarên ereb ji miletê xwe, ji zimanê xwe, ji welatê xwe
hez dikin, gişk nasyonalîstên ereb in.
Dîndarên tirk ji miletê xwe, ji zimanê xwe, ji welatê xwe hez dikin, gişk
nasyonalîstên tirk in.
-Civata pêşketî ji merivên bêaqil ditirse, civata pêşneketî,
paşdamayî ji merivên baqil ditirse.
J. M. Goetzee
Ji bo wê ye li Tirkiyê merivên baqil, jîr, pak, kurd tim di bin êrîşê da ne; ciyê wan ya zindan e, ya jî sirgûn e, nahêlin merivê baş, pak, baqil bîna xwe bigirin. Ji wan ra merivên kêmaqil, cahil lazim in, ji bo ku kursîya wan nekeve talûkê.
Di maçekê da 10 gol na karê aqil e. Heta 11 gol hatin avêtin. Hekem goleke Îngilîstanê şewitand, got ofsaîd e.
Stockholm do belkî 30 derece germ bû, her der dikeliya. Îro
18 derece ye, ewr e, bîstek din baranê bibare.
Yê min germ ne xema min e, ji germê ra jî, ji sermayê ra jî
ez ne zeîf im, deyax dikim. Lê xanima min, Azad û Rojenê me perîşan dibin, bi
taybetî jî xanim difetise, xwîdan jê diherike.
Ji bo wê jî do perîşan bû. Do kar pir bû, mîvanên xerîb, havalên zarokan jî
hatibûn, mal qelebalix bû û dinya jî dikeliya.
Êrîşên Îranê û çeteyên wê yên ser Kurdistanê nasekine. Do bi şev êrîşî Silêmaniyê û Hewlêrê kirine. Sîstema parastinê ya Hewlêrê 4 dronên Îranê xistine.
Gerek siyasetmedar û serokên kurd êdî baş fêm bikin, ew çi tawîzê bidin
dagirkerên Kurdistanê jî Îran dev ji êrîş û neyartiya kurdan bernade.
Ji dijmin ra sînor tune. Bi dijmin ra zarê xweş, pişta xurt, saxlmem lazim e.
Îro him rojbûna lawikê me yê mezin Azad e, dibe 50 salî, him jî rojbûna neviyê me Leo Ronî ye; ew jî dibe 1 salî. Em herdu rojbûnan bi hev ra pîroz dikin.
Facebokê pîrozbahiya Azad ya 4 sal berê anîye bîra min, mala wê ava be.
Facebook bi van bîranînan tiştekî baş dike.
Dîtina 50 saliya ewldê xwe xweş e, êdî ne zarok û ne jî xort e, peyê mezin e,
rî û por sipî kiriye.
Do bi şev me li maça Arjantîn û Îngilistanê temaşe dikir. Bûka me ji min pirsî, got:
-Tu dixwazî kî qezenc bike?
Mingot:
-Ez ne dilxwazê kesî me, kî xweş bilîze bira ew qezenc bike.
Ji ber ku Fransa welatekî piştgiriya kurdan dike, min dixwest ew qezenc
bikin. Ew jî têk çû. Wekî din kî dibe şampîyon, kî nabe ji bo min qet ne muhîm
e. Bi têkçûn û serketina tu welatî ez xemgîn û dilşa nabim.
Navê gur bi harî, bi xerabî derketiye. Bi rastî jî gur him har e, him jî çavnebar e. Gava bi kerîyê pez dikeve pezekê tenê nakuje, kîjan bi ber dikeve dikuje. Ev xisletê wî ne baş e.
Lê gur bindestiyê tu carî qebûl nake, li çol çepelan birçî dimîne, wek kûçik
bindestiyê, xulamtiyê qebûl nake.
Ji bo wê jî di jiyanê da meriv bişibe gurekî her kes jê nefret dike, ji kerekî
her kes lê siwar dibe çêtir e.
Serê deh serî jê neqehere ne tu serî ye. Bira meriv mêr be, kelemê li ber çavê dijmin be.
Li Îspanyayê alimekî Îslamê gotiye gerek mêrên misilman gişk wek wî rîyê berdin. Gotiye:
”Peyayên(mêrên)bê rî, ji ber ku dişibin jinan kanin bi peyayên
din ra fikrên (hestên) `ne baş` peyda bikin.”
Yanî keftar dibêje, peyayên bê rî û bê simêl kanin bibin sebebê dilê peyayên din li wan
xera bibe û penîsê(qobikê) wan rabe.
Min îro di medyaya sosyal da wergera kitêba Goethe ya bi navê ”Dîwana Şerq û
Xerbî” ya ji alî Abdullah Încekan va hatiye kirin parve kir, wergerê wê pîroz kir. Ji ber ku esereke wiha bûye kurmancî kêfxweşiya xwe nîşan da.
Mamoste, Felîx
M. Keskînê hêja di platforma Xê da ez rexne kirime, gotiye:
Welatê li çiyayên wî gur tunebe, deşt û zozanên wî tije kûçik in, kûçik xwe qiral dihesibîne.
Heta ji kûçik tê bira biewte, mesele ne ewtîna kûçik e, mesele tunebûna gur e.
Heger gurên çiyayên welatê me hebûne keriyên kûçikên xelkê nikanîbûn lê bidana cirîdê…
Miletê bêdewlet bindest e; fena çiyayê bêgur e, wek sêwîyê ber dîwaran e, tim tê pelixandin.
Ji bo ku dagirkerên welatê me xwedî dewlet in, ordiyên wan hene, xwedî balafir, xwedî tank û top in, xwedî meclîs û dem û dezgeh in.
Tirk, tarîxzanên tirk fêr bûne tarîxê tahrîf bikin, bi derewan pesnê xwe bidin. Beq nequrre ewê bidirre. Tirk pesnê xwe nedin ewê biteqin.
Tarîxzana tirk Ayşe Hur di programeka telewîzyonê da gotiye, mîrîtîyên me digot tirk in, di esasê xwe da gişk kurd bûne.
Ayşe Hurê gotiye, ”mîrîtîyên Enedoliyê yên wek Îsfendîyarogullarî,
Germîyanogullarî, Aydinogullarî ne tirk in, hersê jî kurd in.”
Tarîxzanên tirk, nivîskarên tirk ji van gotinên Ayşe Hurê pir aciz bûne, di medyaya sosyal da
pir êrîş dikin, gotin giran jê ra dibêjin, wê bi xayintiyê sûcdar dikin.
Hînbûn tiştekî ecêb e, gava meriv hînî ditştekî bibe ji meriv ra dibe xû, gava ew tunebe însan di jiyana xwe da valahiyekê his dike.
Çendake ez her şev li maçên Futbolê yên Kûpa Cîhanê temaşe dikim.
Îro maç tune ye, heta 14ê mehê nabên danê, lîstikvan ewê
bîna xwe bigirin. Heqê wan heye.
Ji ber îşev maç tune ye, ez di rûtîna xwe da valahiyekê his dikim. Gava meriv
hînî tiştekî dibe, ji meriv ra dibe wek adetekê.
Çend şîretên baş û bi feyde. Di jiyanê da meriv bi gelek tiştan nizane, dûra fêr dibe. Meriv xwe ji tiştên xerab dûr bixe û tiştên baş fêr bibe li karê ye.
-Xwarina yê ji dil îkram neke mexwe, meçe mala yê ji dil dawet neke, yê bi
hesret xwe li te nepêçe himêz meke. Hevza xwe ji kesê tim li te gudarî dike û ew bi
xwe deng nake bike, jê ra tiştekî nebê.
Bi kesê di hevaltiya xwe da, di muhbeta xwe da ne samîmî ra hevaltiyê, dostiyê meke.
Mala xwe jî, dilê xwe jî, wexta xwe jî bide kesên hempayên xwe xwe...
Pîrê li bazarê çû ser dikina masîfiroş dikira mîsî bikirîya. Rahîşt masîyekî ji dêla wî bîn kir. Masîfiroş got:
-Xaltîkê, masî ji serî genî dibe, ne ji dêlê. Serî bîn bike.
Pîrê mizicî, got:
-Serî ji xwe genî ye, ez dixwazim bizanibim hela genîbûn gihîştiye dilê ya na?
Li Tirkiyê serî ji
zûda ye genî bûye, genîbûnê xwe gîhandiye dêlê jî.
Goşt genî bibe xwê dibe, lê heger xwê genî bibe gelo çare çi ye?
Li Tirkiyê bîn ketiye xwê jî...
.jfif)
demeke nêzîk da ewê beşek ji vê erka îlahî bi cih bînin. Em soz didin emê tola te hilînin”
AI(Artificial Intelligence/Hişê çêkirî, Hişê Sûnî)tam wek însên difikire, bûye însanê xeybê, însanê meriv wî nabîne. Eynî wek însanê zindî pirsê fêm dike, bersîvê dide, problemê çareser dike, rastiyê û derewê ji hev digerîne.
Însan herî zêde bi 4-5 zimanî, 6,7 zimanî zanibe, pergala ChatGPT bi her zimanî
zane û bersiva pirsên meriv dide.
Aqillê min nagire, tiştekî wiha çawa kane mimkûn be?
Ji bo ku biceribînim, bizanibim hela ewê(AI) çi bersîvê bide min, min ev pirsa
jêr jê kir, min got:
Nuha dora koçberên welatên cîran e. Bi hezaran bi darê zorê deport dikin, dişînin welatên wan.
Heger eynî tiş welatekî Ewrûpa kiriba nuha qiyamet rabûbû.
Ne Neteweyên Yekbûyî, ne dezgehên mafên mirovan, ne tevgerên çep, ne jî welatên
Afrîqa, tu kes dengê xwe nake. Çimkî yên wiha dikin ne sipî ne, reşik in,
normal dibînin.
Min mesele ji AI pirsî.
Berê, heta salên 1980 û 90î di nabêna nifşan da berdewamîyek hebû; nifşek diçû, kal û pîr dibû, nifşekî din ala micadela netewî jê dewr digirt, xebatê dom dikir.
Piştî şehadeta serokên, kadirên Hereketa Azadî, Serîhildana Şêx Seîd, Agiriyê, Dêrsimê, di
1950-60î da nifşekî din rabû, wan micadela kurd û Kurdistanê domand; partî û komel ava kirin, rojname derxistin.
Dûra nifşê 1970î, telebe rabûn, vê carê wan partî, komel ava kirin, kovar û
rojname derxisti, micadela netewî domandin.
Bizîşkîyan ji bo merasîma cenazeyê Elî Xameneyî 7ê mehê
êvarî çûbû Necefê.
Do(8/7-26)tabûta Alî Xameneyî ji bo merasîma olî anîbûn Îraqê, Necefê. Necef
û Kerbela ji bona şîîyên bajarên miqedes in.
Di paltforma Xê da ez rastî vîdeoya merasimê hatim. Qelebalixike pir mezin
hebû, îzdîham bû, pê li serê hev dikirin.
"Erebkirina bêdeng li ser ewlehiya neteweyî ya Kurdistanê bûye gefek cidî.
Bêdengiya rayedarên Hikûmeta Herêma Kurdistanê li hember
dekolonîzasyona nû digihîje asta xiyaneta neteweyî.”
Ereban bi plan wek xerzên kulî berê xwe dane Kurdistana Başûr, li wir bi cî
dibin, dibin xwedî mal û milk.
Birêz Donald Trump wek gogerçînê teqlebaz e, bi teqleyên xwe meriv gêj dike. Geh dide nav, dibe wek mozeke azirî, geh dibe wek berxikekî.
Heta nuha li ser
Îranê gelek caran tiştên giran gotiye, gotiye emê Îranê ji ortê rakin. Lê piştî rojekê xwe guherandiye, gotiye têkilî baş diçin, îmzekirina peymanekê nêzîk e.
.jfif)
Çend roj berê rastî gotineke xweş a Îbn Hazm(994-1064) hatim. Min jê hez kir û xwest Îbn Hazm nas bikim û çend gotinên wî wergerînim kurmancî.
Piştî 22 salan cara yekem e Tirkiye mazûbaniya civîna NATOyê dike. Ji kêfa dîtina vê rojê şûr simêla Erdogan nabire. Ne neheq e jî.
Mêrik mazûbaniya 32 welatên endamên NATOyê dike. 32 serok û wezîrên welatên
endamên NATOyê çûne ber nigên wî.
Ma ewê nefire, kê bifire?
Termê wî di 7ê temûzê da li nêzî Madenê hat dîtin. Cenazeyê wî di 10 temûzê da li Diyarbekrê ji alî bi sedhezaran va hat rakirin.
Berê, dema ez li welêt bûm, heta sala 1980î li Wêranşarê partiya Gurên Boz, MHP(Partiya Tevgera Neteweperest) tunebû.
Di destpê 1970î da, dema reforma erdan da hat vekirin, lê piştî çend mehan
tabeleya wê şikandin, êdî kesî venekir.
Çimkî li Wêranşarê şerm bû meriv bibûya hevalê MHPê.
Wê demê li piraniya qezayên Kurdistanê MHP tunebû. Nuha MHP bûye partiyeke êdî
kurd bîna xwe jê teng nakin, dibin endamên wê, bi berpirsiyarên MHPê ra dibin
dost û heval.
Li mehela me Hanîngeyê seet ji 14.00a da ye asîman bûye wek lokekî hêcî girgîn, himehima tavan e, birûskê li ser birûskê dirjîne. Min tu carî nedîtiye asîman hewqasî har û hêc bibe...
Ji himehima tavan û şîrqîna birûskan meriv di hundur da dibize, hêbetula û cunî dibe.
Tavên hewqasî bi hêbet, wek bombeya atomê biteqe, birûskên hewqas pir û bi deng min qet
nedîtiye. Sê seet e gurrîn û himîna asîman e, nesekinîye. Pê ra jî baraneka pir dibare.
Do min ji xwendevan, şopînerên xwe yên hêja ra got, xwendina bloga
min zêde bûye, rojê neh(9) hezar tikandin derbas kiriye, înşela rojekê ezê jimara 10
hezar tikandin jî bibînim.
Vê hêviya min pir nekişand, do 10028 caran bloga min
hatiye tikandin, hatiye xwendin.
Sipas ji bo her kesê nivîsên min dixwînin, riya xwe bi bloga min Hindik-Rindik dixînin.
Keç û xort ji ber ku eşkere hevdu maçkirine huqûqa Îslamê îhlal kirine. Li gorî Şerîeta Îslamê her yek bi lêdana 21 qamçîyan hatin cezakirin.
Go bira şerefa meriv li cî be, bira pariyê meriv nîvî be. Gerek meriv kursiya dijmin dide di ser şerefa xwe û di ser berjewendiyên miletê xwe ra negire.
Merivê pak, xwedî şexsîyeteke dirist ne durû ye, di bin ra
fêlbaziyê, hevaltiya dagirkeran nake, dema kes nebîne jî tiştê rast dike.
Lê hin siyasetmedarên me wek nanê sêlê ne, eşkere, di ekranên telewîzyonan da tiştek in, bi dizî tiştekî din in.
Do bi şev min li maça Senegalê û Belçîkayê heta dawî temaşe
kir.
Senegalê pir xweş lîst, ji Belçîkayê pir xurttir bû, top
bêtir di nigê wan da bû.
Lê dîsa jî bi rengekî trajîk, meriv nikane jê bawer bike, di 3-4 deqîqeyên dawî
da 3 gol xwar û têk çû.
Senegal heta deqa 86a jî 0-2 li pêş bû. Tu kesî bawer nedikir Belçîka di nav
5-6 deqîqeyên dawî da qedera maçê biguherîne û 3 golan bavêje ji Senegalê da.
Futbol zalim e û mişt surprîzên dûrî aqil in.
Çirçirk seranserê havînê nexebitî, haziriya zivistanê nekir,
ji xwe ra wer li saza xwe xist, reqisî, sitran got, lîst û kêf kir.
Di berra jî tinazê xwe bi mûriya(gêreya) cîrana xwe ya bi
şev û roj dixebitî, ji bo zivistanê qût dikşand qulika xwe dikir, pê dikeniya.
Havîn qediya, zivistan hat, sar û sermayê dest pê kir, her der di bin berfê da
ma.
Çirçirkê zexîra xwe ya zivistanê dananîbû, ma tî û birçî. Vir da baz da, wê da
baz da tiştekî xwarinê nedît, dikir ji birçîna bimre.
Konfuçyus gotiye:
-Extîyarî xweş e, çimkî hûn ji sehneya(ji ser dika) jiyanê dadikevin, lê belê hûn li ser kursîya herî li pêş rûdinin, rehet rehet li lîstikê temaşe dikin.
Serokê Tirkiyê Recep Tayyip Erdogan dîsa xwe baş berdaye, agir bi erdê xistiye, gotiye:
”Di tarîxa me da jenosîd, qetlîam, zulm, kolonyalîzim tune ye. Di tarîxa me ya
bi hezaran salan a bi şan û şeref da edalet û merhemet heye. Di tarîxa me
da alîkariya bi mezlûman ra heye; bêyî em li gorî dîn, esil, nasnameyê ferqê têxin nabêna însanan, me destê alîkariyê dirêjî her kesî kiriye.”
Wey agir bi mala virekan keve. Beroşê pir pesnê xwe da, got binê min zêr e, heskê got, le ez ji ku têm?
Di nava me kurdan da kesên ji futbolê hez dikin, li maçên Kûpa Cîhanê ya Futbolê temaşe dikin pir in.
Carnan jî em li ser qelîteya lîstikan fikrên xwe dibêjin, em dibêjin tîma filan
welatî futboleke pir baş lîst, ya filan welatî jî baş nelîst.
Yanî em li ser tîmên welatan, li ser futbola dilîzin fikrên xwe dibêjin, lîstikên
wan analîz dikin. Bi serketina hin welatan kêfxweş dibin, bi ya hinekan jî
kêfxweş nabin.
Fasê jî dîsa bi penaltiyan 3-2 zora Hollandayê bir.
Netîceya herdu maçan jî ji bo her kesî bû surprîzeke mezin.
Di futbolê da navên mezin, welatên berê çend caran bûne şampîyonê cîhanê û çûne fînalê êdî ne garantîya serketinê ye.
.webp)
Kurdistana, bi taybetî jî Hewlêr bûye hêlîna çete û siyasetmedarên ereb.
Ewlekariya ereban li Bexdayê û li Îraqê tune ye, ji ber wê jî erebên çete, yên
birçî, yên zengîn, siyasetmedarên bertîlxur qefle bi qefle, ref bi ref berên
xwe dane Kurdisdistanê.
Ji do da ye li Îraqê li dijî kesên bertîlxur, rişwetgir, gendel operasyonek
tê meşandin. Operasyona li dijî bertîlxuran li ser daxwaza Amerîkayê dest pê kiriye.
Dibêji 47 kes hatine girtin. Di nav girtiyan da kesên giregir,
wezîrên berê û 12 parlamenter jî hene.
Serê salan e gelek kesan perê petrolê di nava xwe da li hev par kirine û pê bûne milyarder.
Di wext û zemenakî berê da xwendekarekî pir hêrsok hebû. Zû hêrs dibê.
Rojekê mamosteyê wî torbeyek û telîsek patat(kartol)dayê û jê ra got:
-Ji nuha û pê da ji bo her kesê te diqeherîne ya jî te xemgîn dike patatekê ji
vî telîsî bigre, navê wî li ser binivîsîna û bavêje Tûrê(torbeyê) bi milê xwe
da.
Machîavellî pir xweş û pir rast gotiye:
"Li daristanê baş û xerab tune ye, xurt û zeîf heye. Başî, pakî, bêzirarî û biexlaqbûna
mîhîyê fikrê gur naguherîne."
Yê xurt yê zeîf dixwe. Masîyê mezin mesîyê biçûk dixwe.
Gur gur e, bi bo ku kane bi mîhîyê ewê wê bixwe.Guh nade dilpakî û bizirariya mîhîyê.
Dinya jî wiha ye, yên xurt guh nadin mezlûmî
û biheqiya mezlûman.
Ji bo ku em kurd heta û heta tim ne bindest bin, tepa xelkê tim ne li ser serê me
be, tim nebin nêçîra guran, dibê em ji bindestiyê xelas bin, bibin xwedî dewleteke netewî.
Serokê Tirkiyê yê heta sax be Recep Tayyip Erdogan gotiye:
"Em ji bo welatê xwe dawî terorê tînin. Em dixwazin pêvajoya Tirkiyeya bêteror bi ser keve,em viya ne ji bo xwe, ji bo welatê xwe
dixwazin…”
Her cara ez dibînim Erdogan, tirk dibêjin ”Tirkiyeya bêteror, xelaskirina Tirkiyê ji
terorê” bi min pir zor tê, ji hêrsa ez dihelim, li ser goştê xwe hûr dibim.
Ji deve pirsîne, gotine:
-Tiştê bi te pir zor tê çi ye?
Deve kesereke kûr kişandiye, gotiye:
-Barê li pişta min qet ne xema min e, lê belê ev kerê hevsarê min pê va
girêdane û serkêşiya kêrwîn dike eynî min dikuje.
Serokê mahkimê wek navê xwe zane Alî Çeven ne ji dûr, ne jî ji nêzîk va
têkiliya wî bi PKKê tune ye. Bêbextiyê li Alî Çeven dikin, çimkî emir wer
dane mahkimê.
Berpirsiyarên dewletê bi serokê PKKê ra bûne wek bira, pê ra her roj didin
lotikan, her daxwaza wî bi cî tînin. Û 6 sal û 3 meh caza ji ber hevaltiya PKKê didin Alî Çeven. Daxwaza
mahkimê ne huqûqî ye, siyasî ye, mahkime emirê jê ra hatiye bi cî tîne; dibê dengê Alî Çeven were birrîn...
Însan ji hev hez dike, tiştekî normal e. Hezkirin, hestekî kûr, pak, û taybet e. Meriv histekî taybet ji tiştekî ra, ji kesekî ra, ji serokekî ra his dike.
Kesê/kesa meriv jê hez dike di çavên meriv da pir mezin dibe, li ber dilê meriv pir şîrîn û ezîz dibe. Meriv ji bo wî/wê her fedekariyê dike. Di siyasetê da meriv dide dû, wî diparêze.
Parlamentera partiya DEMê ya Stenbolê Çîgdem Kiliçgun Ûçar li Mêrdînê û navçeyên wê, li Qoserê, li Cizîrê jî dîsa bi tirkîya xwe ya stenbolî peyivîye. Milet bi kurmancî, ew bi tirkî peyivî ye...
Rexne jî tesîrê li vê xanimê nake, di axaftina tirkî da israr dike. Ji ber ku li gundekî Şirnexê bi tirkî peyivî
gelek rexne lê hat girtin.
Lê qet ne xema wê ye. Wa ye li Qezayên Mêrdînê jî di cîvanan da bi
tirkî peyivîye.
Go ji min keto bi min keto. Ji şansê me yê xerab ra hin
siyasetmedarên me bûne wek rûviyê meriv ji mirîşkên xwe ra mezin kirye, tim zirarê didin me.
Hinekên wan bûne hevalên neyar, pişt li me şikandine, hinekên wan jî ji miletê xwe bêtir dixwazin tirkan xelas bikin, dixwazin demokrasiyê bînin Tirkiyê. Bi gotin û demagojiyên vala, bêmane serî li miletê xwe digerînin, miletê xwe dixapînin.
Di platforma Xê da xanimeka diyarbekrî (bi profîla xewnêngilîdaxê) bi xemgînî qala bûyereke li mixezeyeke kozmetîkê bûye şahid kiriye, gotiye:
”Li Diyarbekrê karkereka li mixazeyeke kozmetîkê dixebitî bi dengekî bilind bang dikir, digot:
-Kesekî bi kurdî zanibe heyeee?"
Jineka ji Kurdistana Rojhilat dixwest tiştê kiriye biguherîne, lê ji ber ku wê
bi tirkî nizanîbû û karkera mexazeyê jî bi kurdî nizanîbû ji hev fêm nedikirin.
Dixwazim li ser paşnavên irqçî, antî kurd yên dewleta tirk li kurdan kirine fikrê xwe bibêjim.
Bav û kalên me paşnavên xwe bi îrada xwe ya azad
hilnebijartine, ev rast e, em bi viya zanin.
Dewleta tirk bi rengekî lêhato, bi
qeşmerî, ya jî bi qestî hin paşnavên ne xweş û irqçî dane hin malbatên kurd.
Lê em kanin wan paşnavên ne xweş, irqçî biguherin, kes ne mecbûra bi paşnavê dewletê 90 sal berê lê kiriye heta û heta bijî. Meriv kane biguhere.
Ajansa Nûçeyan a Çalakvanên Mafên Mirovan (HRANA) di rapora xwe da gotiye, li Îranê di meha hezîranê da 127 kes hatine îdam kirine û cezayê îdamê dane 19 kesên din.
Di 22 rojan da îdamkrina 127 kesan wahşeteke bêemsal e, tu ferqa wê ji wahşeta Nazîyan tune ye.
Ez bi xwe ne
tiştekî bi tirkî dinivîsînim, ne jî tercumeyî tirkî dikim.Naxwazim kes nivîsên
min tercumeyî tirkî bikin.
Çimkî kêfekê nade min û di warê îdeolojîk da jî li
dijî nivîsîna bi tirkî me.
Lê hin kurd
him bi xwe bi tirkî dinivîsin, him jî bi çar çavan li bendene kitêbên wan
tercumeyî tirkî bibin.
Çima viya dikin ez nizanim.
Go heta min xwe nas kir, min malê xwe xelas kir, min malik li xwe wêran kir.
Gelê me hêdî hêdî şiyar dibe, ferq dike bê bi rayên xwe çi şaşî kiriye, kesên şaş, kesên xerab kirine wekîlên xwe.
Milet dest pê kiriye ji siyasetmedarên, ji parlamenterên bi xelkê ne bi kurdî,
bi tirkî dipeyivin gazinan dikin.
Pêşketineke baş e, lê pir dereng e, dar pir qalind bûye, destê lê nayê hev.
Dijminên me ji bo ku navekî, şopeke kurdî û kurdan bîne bîra meriv li welatê me nehêlin pir baqil û sîstematîk dixebitin.
Li Kurdistanê navên tirkî û yên tirkçiyan, navên neyarên kurdan li her derê, li
her taxê, li kuçe û kolanê dikin.
Li bajarê min Wêranşarê navê mehelekê kirine, ”Ataturk Mahallesî/Mehela Ataturk”
û navê kuçeyekê jî kirine, ”Zîya Gokalp Mahallesî/Kuçeya Zîya Gokalp”.
Alîya Îzzet Begovîç li ser girîngiya dewletê di axaftinek xwe da gotiye:
Canê wî êşiya, bi hêrs dev li birrekê kir. Birreka devyûj devê wî xwîn kir,
jana wî zêdetir kir.
Mar bêtir hêrs bû, bû wek mozeka azirî; got belkî birrek
êrîşî wî dike, bi hemû hêza xwe, xwe li birrekê pêça, heta jê hat xwe lê jidand, xwest
birrekê bifetisîne.
Her ku xwe li birrekê jidand, diranên birrekê bêtir di laşê wî da çik bûn...
”Me bi PDKê ra li hev kir em Kerkûkê bikin paytextaKurdistanê, mehekê berîya rûxîna Sedam me li hev kir, me projeya destûrê amade kir.
Parlamentera partiya DEMê ya Stenbolê û hevseroka partiya
DBPê Çigdem Kiliçgun Ûçar, do ne pêr li gundekî Şirnexê di civîna bi gel ra tirkî
peyivî. Xelk, kal û pîr bi kurmancî dipeyivîn, pirsên xwe bi kurmancî dikirin,
wê jî bi tirkîyeke stenbolî bersîv dida wan. Ji wan ra qala jiyana komunal dikir, digot
gerek ji nuha û pê da hûn jiyaneka komunal bijîn.
Li Şirnexê axaftina bi tirkî û telkînkirina jiyana komunal di medyaya sosyal da
hat rexnekirin.
Parlamentera partiya DEMê ya Diyarbekrê Halîde Turkoglu jî li Mûşê bi tirkî peyivîye.
Hinek dibêjin kurd e, hinek jî dibêjin ne kurd e. Yanî li ser eslê wî dîtinên
cuda hene.
Bi baweriya min ne kurd e, qet naşibe kurdan. Ya tirkmen e, ya azerî ye, ya jî
ji miletekî din e. Yekî gupuzî ye, durfê wî, tîpa wî qet naşibe kurdan.
Ji Çêrmûgê ye, li Çêrmûgê yên ne kurd, yên xwe tirk dihesibînin pir in. Osmanîyan ew kînga û ji ku anîne li wir bi cî kirine ez nizanim.
Serokê Ukraynayê Zelenskî êrîş wekî bersiveke "mafdar" bi nav kiriye.
Li gorî xebera Reutersê, Zelenskî gotiye, "heger Ukrayna bişewite, Moskowa jî ewê bişewite."
Meriv dibêje ev û ne ya din. Kin in, lê pir tiştên xweş dibêjin. Ji bo ku di nava 3-4, 5-6 deqîqeyan da meriv hewqas tişên xweş bibêjie hostayîyeke mezin lazim
e.
Podcast di edebîyata kurmancî da janreke(şêwazeke, babeteke) nuh e, pir xweş e. Hêvî dikim bi pêş keve, gelekên wek Perxudres Podcastê çêbibin.
Zarokekî gelkî hêrsokî, pir zû hêrs dibû hebû. Rojekê bavê wî ban kirê, telîsekî tije mîx û textek dayê û jê ra got:
-Her cara tu hêrs bû mîxekî li vî texta xîne.
Lêwik di rojên ewil da her roj gelek mîx li text xistine. Bi demê ra hêdî, hêdî
fêr bûye hêrsa xwe kontrol kiriye, hêrsokiya wî kêm bûye û kêm mîx li text
xistiye. Rojek hatiye qet hêrs nebûye, tu mîx di text da nekutaye.
Bavê wî jê ra gotiye:
Li gorî rapora Meclisa Tenduristî û Ewlehiya Kar a Tirkiyê (ÎSÎG), di meha gulana îsal da 212 karker li ser karên xwe di qezayê da mirine. Di mehekê da 212 kar di qezayên kar da mirine, herî kêm ji sedî 90ê wan jî kurd in
Li gorî raporê, di 5 mehên ewil ên îsal da jî 835 karker
mirine. Û di sala 2025a da jî li Tirkiyeyê herî kêm 2 hezar û 105 karker
mirine.
Ev qetlîam e, felaketeke mezin e. Di salekê da çawa dibe 2015 kes di qezayên kar da bimrin !
Yanî YNK hin wezîran, hin meqaman dixwaze PDK jî viya qebûl nake. Ya jî eksê wê, tiştê PDK dixwaze YNK qebûl nake.
Di nivîsa xwe ya do da min eynî ev tişt gotibû. Wa ye Hoşyar Sîweylî jî ev
texmîna min, ev dîtina min piştrast kiriye. Şer, teşxele li ser parvekirina kursiyan e.
Nuha li maça Fransa-Senegalê temaşe dikim. Futboleke min hêvî
dikir nalîzin. Heyecanê nade meriv. Tempo, teknîkeke xweş tê da tune ye. Gerek
Fransayê xweştir bilîsta. Heta nuha ew kalîte nîşan nedaye.
Min digot belkî maçeke pir xweş be. Belkî dûra, berbî dawiyê tempoya maçê bilind bibe.
Serokwezîr Mesrûr Barzanî piştî civîna bi Tom Barrack ra beyanek daye. Min beyana wî di Rûdawê da xwend. Bêhêvîtiya min zêdetir bû. Tiştê min ji beyana wî fêm kir, Tom Barrack jî nikanîbûye serokên PDKê û YNKê li hev bîne.
Îhsan Nûrî Paşa nîşanî tirkan dide, ew ne ew mêrê were kirîn ya jî teslîm bibe.
Di bin serokatiya Îhsan Nûrî Paşa da heyetek bi tirkan ra rûdine.
Îhsan Nûrî Paşa:
Li gorî Donald Trump, Tengava Hurmuzê ewê vebe, petrolê biherike, keştî ewê bi azadî ji Tevgava Hurmuzê herin û werin.
Donald Trump quruşo ye, bi texmîna min xwe hetikandiye.
Ez bawer nakim Meleyên xwînxwar peymaneke li dijî berjewendiyên xwe îmze bikin. Tiştê di peymanê da qebûl bikin jî ewê bi cî neynin.
Gava meriv Almanya û Cureçao miqayese dike, fena Lîonel Messî zarokekî 4 salî mexlûb bike. Nufûsa Almanyayê 84 milyon e, nufûsa Cureçao 155 hezar e. Yanî ji Wêranşara min gelkî biçûktir e.
J. M. Coetzee, di sala 2003a da Xelata Nobelê ya edebîyatê girt.
J.M. Coetzee ji bilî romannivîsînê, wek rexnegirê edebîyatê
û wergêr jî tê nasîn. Ji sala 2002a û vir va ye li Awistralyayê dijî.
-Civata pêşketî ji însanê bêaqil ditirse. Civata paşdamayî ji însanên baqil ditirse.
Li Tirkiyê ji berê da ye kî tê ser hukim bi ço, bi tirsandinê însanan bi xwe va, bi dewletê va girê dide. Zorbatî, tirsandin qerekterê siyaseta dewleta tirk a esasî ye.
Dera tirs lê hebe azadî lê tune ye.
Însan ne bi dilxwazî, ji tirsa ruhê xwe, ji tirsa malê xwe ji kesên desthilatdar ra li çepikan dixin, dibin heval û piştgirên wan, newêrin li dijî zulma dewletê rabin. Çimkî li Tirkiyê tu carî demokrasî, azadî tunebûye.
Şerê wan şerê dê û dotê ye, îro şer bikin, sibe li hev dikin.
Ji bo wê jî beyana serokê TÎPê Erkal Baş dibê ji bo me kurdan nebe surprîz.
Mêrik wek mahcirekî balkanî bûye tirk, naxwaze kurdek bibe serokê Tirkiyê.
Donald Trumpê derewçîn dîsa gotiye, îmzekirina peymanekê bi
Îranê ra pir nêzîk e. Meleyên Îranê li têleke din dixin, li hemberî Amerîkayê
retorîkeke şer û êrîşkar bi kar tînin.
Donald Trump heta nuha 38 caran gotiye
peyman nêzîk e, amade ye, lê her car jî derew derketiye.
Bi qasî xuya dike, ji Îranê bêtir Amerîka(Trump)dixwaze şer rawest e û peymanek were îmzekirin.
Serokê partiya TÎPê Erkan Başê bi rayên kurdan bû parlamenter, gotiye:
”Dibe ku Partiya DEMê bixwaze bi namzedekî zimanê wî yê zikmakî kurdî ye (zexel naxwaze bibêje kurd) têkeve hilbijartina serokkomariyê. Em dikanin li vir nebin şirîkên hev. Em kanin viya bipeyivin. Lê wek TÎP ez kanim viya bibêjim, em dixwazin bi namzedê xwe têkevin hilbijartinê.”
Gotinên pêşiyan celebekî aforîzmayên kolektîf in. Hîmên bingehîn, kulturî yên civakê ne; felsefeya miletekî nîşanî me didin.
Gotinên pêşiyan aforîmayên kolektîf in, çimkî xwediyên wan nayên zanîn.
Gotinên pêşîyan encama tecrûbe, serpêhatî, şîn, şahî, êş, têkçûn û serkeftinên
pêşiyên me ne.
Wan serpêhtiyên xwe bi gotinên wecîz wek mîrat ji nifşên li pey
xwe ra hîştine. Bi wan gotinan şîret li me kirine, aqil dane me, rê nîşanî me
dane, zimanê me şîrîn û dewlemend kirine.
Serokê Amerîkayê Donald Trump dîsa gotiye, ”Amerîkayê sîleh şandin ji gelê Îranê ra ji bo ku li hemberî rejîmê bi kar bînin. Lê kurdan sîleh nedan xelkê Îranê.”
Donlad Trump ev çend car in vê îdîaya xwe dubare dike. Berpirsiyarên partiyên kurd ên Kurdistana Başûr û Rojhilat giş vê îdîa Donald Trump red dikin, dibêjin Amerîkayê tu sîleh nedane me, îdîa Donald Trump ne rast e...
Meleyên Îranê yên çete gotine me Tengava Hurmuzê dîsa girtiye, kî ji wir derbas be piştgiriya dijminê me dike, emê lêxin.
Mêrikan bûne keleşên, korsanên deryayê, dibêjin ya hûnê xûgê bidin me, ya jî em
nahêlin hûn ji vir derbas bin.
Ji ber tirsonekiya serokên Ewrûpayê meleyên çete diwêrin vê keleşiyê bikin.
Miletê bêdewlet bindest e, tim perîşan e, wek peza li çolê, ji
kerî mabe nêçîra guran e.
Miletê bindest tim di bin êrîşî da ye, tim mecbûrî
koçberiyê û revê ye. Miletê bindest li welatê xwe ne azad e, jiyana êsîran dijî.
Berdevkê Tevgera Vejînê Ferîd Azad ji ber hin parvekirinên xwe yên di medyaya
sosyal da hat girtin, berê cezayê hefsa malê danê.
Piştî hat berdan, ji ber ku li ber edlîyê şelfîyek girtiye dîsa hat girtin. Pûlisê tirafîkê midaxele
kir, got tu nikanî li vir risim bigirî.
Got dimrim, dibehecim, ceh jî dibêje ez birinc im. Him bûne heval û mitefikên dewleta dagirker, li hemberî zulma li miletê wan dibe tim kerr û lal in, him jî di medyaya sosyal da pesnê partiya xwe didin, kesên welatparêz, serxwebûnxwaz rexne dikin.
Dewlet çi zulmê li kesên ne ji wan dike dengê xwe nakin, rojekê zulma dewletê rexne nakin, lê dîsa jî di meclîsa tirkan da xwe nûnerên kurdan dihesibînin.
Min çend şiîrên Turgut Uyar wergerandin kurmancî. Turgut Uyar şairekî tirk e, şairekî bi nav û deng e.
Min ji van şiîrên camêr pir hez kir.
Jixwe şiîrên Turgut Uyar hema hema gişk xweş in, gişk wek aforîzmeyan, wek gotinên pêşîyan in. Di medyaya sosyal da şiîrên herî zêde tên parvekirin.
Hêvî dikim kêfa hin xwendevanên min jî ji wan ra were.
Pêşiyên me gotine darî xwar e, hosteyî rast e. Yanî şaşî, kêmasî ne ji hoste da ye, ji malezemeyê da ye. Malzemeyê hoste ne baş e.
Yê me kurdan darî rast e, hosteyî xwar e. Hosteyên me ne tu hoste ne, ne erbabên karê xwe ne. Ne ew siyasetmedarên kanibin miletê xwe ji bindestiê xelas bikin, bigihînin azadiyê.
Miletê me fedekar e, canfîda ye, ji bo azadî û serxwebûna xwe her fedekariyê
dike. Lê serokên me ne serok û siyasetmedarên baş in, ne erbabên karê xwe û serokatiya xwe ne.
Serok û berdevkên hukûmeta dewleta tirkan pir pesnê demokrasiya xwe didin, xwe dikin milyaket. Dibêjin efendim kurd birayên me ne, em ji kurdan pir hez dikin, em tu
carî ferqê naxin nabêna tirk û kurdan.
Vireke bi boçik e. Em miletekî bindest
in, welatê me hatiye dagirkirin. Zimanê me qedexe ye, zarokên me bi kurdî perwerde nabin.
Zanîngehên me, dibistanên me tune ne.
Dagirkerên welatê me gişk di rû da dostên hev xuya nekin jî, carnan
nabêna wan xera bibe jî guhên wan tim li ser hev e, di bin ra dost û mitefikên hev in.
Deve çiqas ji hev dûr biçêrin jî guhên wan tim li ser hev e.
Erdogan û Colanî di rû da xwe dûrî Îranê
nîşan bidin jî di bin ra dostên hev in.
Şerê nabêna wan yê dê û dotê ye, li hemberî me tim dost û mitefikên hev in.
Wek her civatê, di nava me da jî, di qada siyasetê da jî kesên cahil, nezan, totikvala, kesên bêmeju, kesên serhişk pir in.
Ji ber ku
qafê wan wek kelaxê vale ye serê xwe bi tu tiştî ra naêşînin.
Dinya xan jî bibe,
xerabe jî bibe qet ne xema wan e. Ew li rehetiya xwe, li kêfa xwe mêze dikin.
Bindestiya miletê wan qet ne xema wan e, fena merivên azad, bêkêmasî, ne bindest dijîn.
Desthilanîn feraca xêrê ye, li hemberî êrîşan dibê meriv xwe bêdeng û sil neke,
dest bibe xwe, heqaretan bêbersîv nehêle.
Gava tu deng nekî ewê bêtir heqaretê li te bikin û li hustuyê te siwar bin.
Zarokê dest nebe xwe di nava hevalan da tim dipelçiqe, neheqî û heqaret lê
dibe. Her kes diwêre bela xwe tê bide.
Neviyên me, Aras û Ronî bi rê da ne tên ba me. Lema wext tune bala xwe bidim rojevê, medyayê û li gorî wê nivîsekê binivîsînim. Ji dêlî wê va, wek xwarina malhizirî ezê ji hin fîlozofan çend gotinên xweş pêşkêşî we bikim. Hêvî dikim kêfa we ji wan ra were.
-Bêyî perwerdekirina dil, perwerdekirina aqil ne perwerde ye.
Gava ûjdan tunebe meriv bibe xwedî zanîn talûke ye.
Arîstoteles
-Yê ker be û xwe pezkûvî bihesibîne, gava xwe di ser xendekê ra çind dike rastiyê ferq dike.
Leonardo Da Vîncî
Te gelek îmkanên bêhempa dan me kurdan.
Te desteg da me em zimanê xwe bi pêş xin, em gelek kovar û rojnameyên kurdî biweşînin, bi
hezaran kitêban çap bikin.
Te îmkan da me em zarokên xwe bi kurdî perwerde bikin.
Te ji me gelek kes anîn meqamên bilind, te di meclîsa xwe da em kirin wekîlên
xwe.
Rahmî Koç yek ji tirkên herî zengîn e, xwedî holdîng e, 95 salî ye, lê hîn jî kamil nebûye, zirzopekî li dera hanê ye.
Rahmî Koç, do li Îzmîrê, di vekirna nexweşxaneyekê da bi
navê henekê, li hemberî jinên kurd bêedebîyeke pir mezin kir.
Vî bêedebê xirifî cilqiyeke mezin kir, got:
Ji bo ku Kurdistana serbixwe çênebe tirk li dij in azeriyên Îranê bibin xwedî dewlet. Dibêjin heger Îran perçe bibe, azerî serxwebûna xwe îlan bikin, Kurdistan jî ewê çêbe, wê demê mala me ewê bişewite. Ji bo wê jî gerek em nehêlin Îran perçe bibe.
Erol Mutercimlerê tirk gotiye, akademîsyenekî azerî fikrê min rexne kiriye,
gotîye Îran perçe bibe ewê dewleta azerî-tirk ava bibe, çima tu li dijî
perçebûna Îranê yî?
Erol Mutercimler jî gotiye:
.jpg)
Kitêba min Rojnivîskên Sirgûnekî û Antolojiya Çîrokên Zarokan Hebû Tunebû ewê li Fûarê hebin, hûn kanin wan li standên DARA û PALLê bikirin.
Kurdistana Başûr bi riya koçê hêdî hêdî ji miletê kurd tê stendin, dikeve destê ereban, dibe welatê ereban.
Ereban, ji bona demogarfiya Kurdistanê biguherînin di bin
ala Daîşê da, bi desteg û organîzeya tirkan li Kurdistana Rojava û Başûr êrîşî
me kirin, xwestin Kurdistanê bi tevayî ji bin desthilata kurdan derxînin, kurdên Kurdistana Başûr û Rojava jî wek kurdên Bakur bikin bindest û êsîr.
Kurdan li ber xwe dan, bi şer bi ser neketin. Sitratejiya xwe guhertin, nuha dixwazin bi riya koçê Kurdistana Başûr ji kurdan bigrin, bikin welatê ereban.
