Hin tiştan û hin kesan ji nedîva werin

Dibê meriv hin tiştan ji nedîve were, fena ku nedîtibe, nebihîstibe. Ev yek ne safîtî ye, ne jî xemsarî ye.
Meriv bersîvê bide her tiştê nakeve serê meriv, xwe bi ber her gotinên berradayî xîne merivê biweste, ji hal da bikeve.

Meriv her gotinê, her rexneyê, her beyana nizanim kê, kîjan siyasetmedarî cidî bigire, ji xwe ra bike derd, meriv hişberde, kezebreşî bibe.

Hinek dişibin sêva xerabûyî

Di platforma Xê da xortekî bi profîla Xwe Kurdî, li ser kurdên bi tirkî dinivîsin, nivîskar û edîbên tirkî ne, bi miletê xwe ra ne bi kurdî, bi tirkî dipeyivin, civîn, konferansên xwe bi tirkî çêdikin, li gundan bi gundiyan ra bi tirkî dipeyivin teşbîheke xweş kiriye; ew şibandine sêveka xerabûyî...
Em kurd gerek siyaseta xwe bi kurdî bikin, siyaseta bi tirkî xizmeta ji helandina kurdan ra ye.

Çend foto û bîranînên 16 sal berê

Facebookê îro dîsa bîranîneke pir xweş, ji bo min tarîxî aniye bîra min. 16 sal berê îro li Kurdistanê, li Diyarbekrê bûm, bi sê birayên xwe ra û biraziya xwe ra bûme, li ba dayika xwe ya gorrbehişt bûme. 16 sal wek xewnekê derbas bûn.

Piştî 30 sal sirgûna ji ber zulma Roma Reş di sala 2010a da vegerîyam welatê xwe, Wêranşara xopan.

Nigên min ji erdê hatibûn birrîn, li asîmanan difiriyam. Her tişt, her der, bajar, kuçe û kolan hatibû guhertin.
Wêranşara berê apartmaneke netemamkirî lê hebû, bi hezaran apartman lê çêbûbûn. Mehelên nu hava bûbûn. Aşxane, pastexane, otêlên modern, pir xweşik lê ava bûbûn.

Çîroka keşe û haham

Rojekê keşeyek ji hahamê dostê xwe ra dibêje:
-Ez dixwazim tu Tewratê fêrî min bikî, ez dixwazim Tewratê fêr bibim.
Haham dibêje:
-Nabe, tu ne cihû(yahûdî) yî, serê te wek yê cihûyekî naxebite. Ne mimkûn e tu gotinên Tewratê fahm bikî.
Keşe israr dike, dibêje gerek tu fêrî min bikî, ez dixwazim Tewratê fêr bibim.
Haham razî dibe. Dibêje lê şertekî min heye. Ezê pirsekê ji te bikim, heger tu bersîveke rast bidî, ezê fêrî te bikim.

Tevnên xaltiyên min

Salek berê min rismê van têrr û heqîban parve kiribû. Sê tejikên biçûk jî hene. Diyariyên, tevnên du xaltiyên min û xwesiya min in. Facebookê îro aniye bîra min, gotiye salek berê te ev risim parve kiriye. Baş bû ku anî bîra min, min di bloga xwe da belav nekiribû. Heger min parve kiribe jî nayê bîra min.
Nuha ezê di bloga xwe da jî parve bikim. Qenekê ewê wenda nebe, rehettir were dîtin. Heger dubare be jî zirar tê tune ye.

Salek berê dema min di Facebookê da belav kiriye, min wiha nivîsîye:
”Xanimê îro ji qulik û kûrikên malê hin tiştên entîke, hêja derxistin.

Yek têrr e, yek jî heqîb e, hersiyên din jî cil û çewal in. 

Li ser extîyariyê, baqiliyê û hin tiştên din çend aforîzmên meriv jê aqil digre

Min gelkî dixwest berî kalbûnê, di xortaniya min da aqilê min ê nuha bi min ra hebûya.
Aqilê min ê nuha çawa be jî, hin kêmasiyên wî hebin jî ji yê xortaniya baştir e. Ez wer bawer dikim. Baqiliya kalbûnê hinekî dereng e.

Li ser ser exttîyariyê, li ser aqil û hin meseleyên din çend aforîzmên xweş, yên meriv jê aqil digre.

Do 38463 carî bloga min Hindik Rindik hatiye tikandin

Îro min bala xwe da îstatîstîkên tikandina, serlêdanên bloga xwe Hindik Rindik. Dema min tikandina do, reqema 38463 dît ez matmayî mam, min ji çavên xwe bawer nekir; min got miheqeq şaşiyek çêbûye.

Ji bo ku ez bizanim reqem rast e ya jî şaş e, min ji birêvebirê(webmasterê)bloga xwe Emer Farûk Baran pirsî. Min 15 hezar tikandin, serdan dîtibû, lê 38463 aqilê min tevlihev kir. Lema min xwest Emer Farûk Baran kontrol bike, gelo reqem rast e ya jî şaşîyeke teknîkî bûye?

Gundî êdî hirîya xwe ya belaş belav dikin ya jî dişewitînin

Li Erzeromê û li gelek bajarên din ên Kurdistanê ji ber ku êdî bikirên( mişterîyên, têcirên) hirîyê nemane xelk hirîya xwe ya belaş dide cîranan û kesên dixwazin, ya jî neçar dimînin bişewitînin û bavêjin.

Cara pêşî ye dibihîzim kurd hirîya xwe ya belaş belav dikin ya jî dişewitînin.
Li Kurdistanê belaş belavkirina hirîyê, şewitandina wê tiştekî nuh û ecêb e. Maneya xwe di civata me da, di jiyana miletê me da guherîneke pir mezin çêbûye; çimkî êdî kes hirîyê bi kar nayne, davêje, dişewitîne.

Ferqa nabêna şîna me û ya swêdiyan

Şîna(tazîya) swêdiyan ne wek şîna me ye. Swêdî mirinê bê gilî û gazin, bê girî qebûl dikin.
Gava yek dimre swêdî wek me hestên xwe nadin der, nagirîn, jin kilamên şînê nabêjin, 2-3 rojan şînê çênakin, kes naçe sersaxiyê.
Jin li xwe naxin, guliyên xwe jênakin, ruyên xwe perîncok nakin, jin bi salan reş girênadin.Berê li Kurdistanê ev adet jî hebû, jinan ji bo ku xemgîniya xwe nîşan bidina ruyên xwe perîncok dikirin.
Belkî ev adet nuha nemaye, berê hebû.

Şîna swêdiyan şexsî ye, bê girî ye û bê deng e.