Meleyên Îranê dibêjin ji bo ku ew bi Amerîkayê ra peymaneka aştiyê îmze bikin, ji şertên wan yek jî dibê Amerîka ji bo tiştên xera kirine tazmînatê bide.
Mêrik miribû, destê wî yê çep li ser dilê wî bû, destê rast jî li ser qopikê wî
bû.
Merivên wî, gundî gişk matmayî man, kesî fêm nekir maneya vê yekê çi ye, camêr
çima wiha kiriye, xwestiye çi bibêje?
Li ser ”dayin” û ”girtinê” gotineke Montaigne ya pir xweş heye, camêr gotiye:
”Di dayinê da çawa ku wesfekî serdestbûnê û mezinatiyê yê aliyekî hebe, di
girtinê da jî wesfekî hustuxwarkirinê yê aliyekî heye.”
Ew kesê destê xwe li ber dijmin vedigire û jê digre, di eynî wextê da hustuyê
xwe li ber wî xwar jî dike.
Kurdên ev hustuxwarî qebûl kirine pir in.
Kesên îro ji dijmin, ji dewletên dagirker pera, alîkariyê bigrin, sibe ewê emir jî bigrin. Jixwe hinek digrin jî.
Ji hevpeyvînên êsîrên hatine berdan meriv fêr dibe çend hezarên din jî hîn di
zindanên çeteyên Colanî û Tirkiyê da ne.
Dîsa meriv ji agahiyên xortên hatine berdan fêr dibe ew ne di şer da, bi emrê HSD´ê teslîm bûne. Û di van sê mehên esaretê da îşkence, heqaret û zulmeke mezin li wan kirine.
Ji 329 parlamenteran 252 parlamenter li parlamentoyê amade bûn û ray dan.
Heyetên Amerîkayê û Îranê îro li paytexta Pakîstanê
Îslamabadê dest bi civînên xwe dikin.
Gelo hêvî heye li hev bikin û peymaneka aştiyê îmze bikin?
Ez bawer nakim, tiştekî wiha îhtîmaleke pir zeîf dibînim.
Biya min ev hevîr ewê hîn pir av hilkişîne/hilîne, ewê gelek civînên din çêbin.
Çimkî Îran û Amerîka di daxwazên xwe da ji hev pir dûr in.
Şerê Îsraîl û Îranê heye. Mesela Lubnanê û piştgiriya Huzbullahê heye. Mesela Hûsiyên Yêmenê heye.
Kurdên Kurdistana Îranê û Îraqê tevî şerê Amerîkayê û îranê nebûn, kurdan fîşekek jî navêtin ji Îranê da. Lê dîsa jî bûn hedefên êrîşên Îranê û çeteyên wê.
388 fuze û dron avêtine ji Kurdistana Federe da. Di van êrîşan da gelek pêşmerge û sivîl, zarok hatin kuştin.
Vî şerî careke din nîşanî me da hetanî em nebin xwedî dewleteke xurt emê tim werin kuştin, tim bibin hedefên dewletên dagirker.
Min ji xanimê ra got, xanim, em serdana gorra Aslan ji bîr nekin; dusibe roja
wefata Aslan e(Mehmet Kaya).
Xanimê got, di bîra min da ye…
Me vêsê zû, piştî me xurîniya xwe kir, me berê xwe da Goristana Strandkyrkogardenê.
Seet li dora 10.00 em gihîştin ser gorra wî. Ji ber ku xanimê here ber zarokan,
em zû çûn.
Di 7'ê nîsanê da di navbera Îran û Amerîkayê da agirbesteke du hefteyî hat ragihandin, dinyayê kêf kir.
Piştî 40 rojên şerekî malwêran her du alî jî dibêjin em bi ser ketine.
Lê belê di rastiyê da rewş hîn ne zelal e, bingeha peymanê ne saxlem e. Şer jî
li her derê hîn nesekinî ye. Tenê Amerîkayê nabên daye êrîşên xwe.
Serokê Amerîkayê Donald Trump agirbestê ji bo xwe wek "serkeftineke %100" bi nav dike.
Vir e, kesî şertên Îranê qebûl nekiriye, tu peyman nehatiye îmzekirin. Tenê Amerîka
û Îranê du hefteyan nabên dane şer.
Lê li gel vê jî îro şer berdewam bû. Îranê
çend fuze avêtin ji welatên Kendavê da, Îsraîl êrîşên xwe yên ser Lubnanê
domand.
Berdevkekî Qesra Sipî gotiye, ”me pêşniyara Îranê ya 10 xalî avêt qutiya zibil.”
