Kekê Mehdî Zana jî îro ji me xatir xwest û koçî mala xwe ya ebedî kir

Kurdperwerê bi nav û deng, kekê Mehdî Zana îro li Diyarbekrê, li nexweşxanê wefat kiriye. Bi bihîstina xebera wefata wî pir xemgîn bûm.

Kekê Mehdî demek bû nexweş bû, îro xatir ji miletê xwe, ji hezkiriyên xwe xestiye, çûye îstirehetgeha xwe ya ebedî; dera emê gişên herinê.
Kekê Mehdî dostekî minê hêja bû. Min carnan telefonî wî dikir, em li bajêr dihatin ba hev, me têr sohbet û qala rojên borî dikir. Dostekî henekçî û zarşîrîn bû.

Himama Paşê-Şahesera cahilan wêran kirin -1-

Malpera Tarîxa Wêranşarê ya hemşeriyên min do fotografê himama Mehela Golê ya tarîxî parve kiriye. Bi dîtina fotografê himama mehele xwe pir kêfxweş bûm, rojên zaroktiya min û xortaniya min wek fîlmekî sînemayê anî ber çavê min.
Foto ji alî arkeologê navdar ê alman Max von Oppenheim li dora 1900-1911a da hatiye girtin. Gelek risim û belgeyên li ser Wêranşarê li Almanya di muzeya Max von Oppenheim da hene.
Di vî risma da himam xerabe xuya dike, di dema min da ne wiha bû, qey tahmîr kiribûn. Heta orta salên 1970î vekirîbû.

Em bi kîjan îdealê bi rê ketin, çi hat serê me !

Em nifşekî bêşans û bêsiûd in, me pir kişand. Esas miletê bindest jixwe di esaretê da ye, tu nifşek rehet nake, ji jiyanê tahm û lezetekê nagire. Ma hefsî, însanê bindest ewê çawa bextewar be?
Bêyî em ji jiyanê tahmeke xweş, kêfekê bigrin em extîyar bûn, bûn komek hestî û çûn. Tiştê me dît û em jiyan, tim derd û kul û zulma bindestiyê bû.
Me got bav û kalên me azadî nedîtin, belkî em bi xebat û micadela xwe bibînin, lê nebû.

Zanîn û edeb û kultur

Zanîn însên maqûl, kibar, sergiran, bi edeb û bi kultur dike.
Li gorî Konfuçyus, her ku zanîna însên zêde dibe, tehamula wî ya ji cahilan ra kêm dibe.
Her ku kultura wî zêde dibe, sebra wî ya ji qelebalixa vala ra kêm dibe.
Li gorî nîsbeta ûcdanê xwe li dijî neheqiyê radibe, ji neheqiyê aciz dibe.
Însanên zana, bi kultur, bi ûjdan, asofireh û xwedî nezaket di derûdorên wasat, tije cahil da nikanin bîna xwe bigirin.

Serokê Partîya Nû Ozgur Ozel jî şûrê Erdogan kişandiye

Hefteya borî bi fermana serokwezîrê Îsraîl Benjamin Netanyahu, balafirgeheke Sûriyê ya li Îdlibê hat bombebaran kirin. Tirkiyeyê dest bi xebatên tamîrkirina wê kiribû.
Benjamin Netanyahu dibêje em qebûl nakin Tikriye li Sûriyê baregehên leşkerî ava bike; çimkî ev yek ji bo ewlehiya welatê me talûke ye.
Ne Erdogan tenê, serokê Partiya Nû(Yenî Patî)Ozgur Ozel jî him ji bombebarana balafigeha Îdlibê, him jî ji gotinên Netanyahu pir aciz bû û li Trabzonê got:

Xelkê gelek îcadên aqilê me nagire îcadkirine

Ferzan Şêr li ser teknîka dijîtal kane çi bike agahiyeke pir muhîm daye, gotiye:

”Di kitêban de min ku derê xêzr kiribe, ji bilî derkenaran, ji chatgbtê re dixwînim, ji min re derbasî nivîsê dike.
Ecêb e eyn wek di kitêbê de çawa be wisa dike hema hema.
Dibe ku hemû kitêbên matbû di cîhana AÎyan de barkiribî be. Ne dûrî aqilan e.”
Yanî tu kitêbekê, tekstekê bi kîjan zimanî be dixwînî chatgbt ji zimanê te fêm dike û tiştê te xwendiye wergigerîne nivîsê û dide te.

Dibê tu rûvî nekî berpirsiyarê çiftligê

Heger tu bibêjî belkî rûvî yekî dilpak û dirist e û tu wî bikî berpirsiyarê çiftligê(çewligê), gava mirîşkek jî di pînê da nema, dibê tu li çonga xwe nexînî û nekî ax û wax û ji rûvî gazinan nekî…
Çimkî rûvî tiştekî dûrî aqil nekiriye, rûvî li gorî tebîeta xwe hereket kiriye. Dibê te bizanibûya, heger rûvî bibe berpirsiyar û şivanê mirîşkan ewê wan bixwe. Gava rûvî dest bi wazê kir, dibê hûn li mirîşkên xwe biqate bin!
Tu merivê xerab bikî berpirsiyar, siyasetmedar û serokê xwe ewê ji te ra karekî baş neke, ewê te şok bike...

Qûnça leglegê û bîranînên zaroktiyê

Bîstek berê di Facebookê da rastî van herdu fotoyan hatim. Li gundê me Malwêrîn jî li orta gund, li pişt xaniyê kalikê min qûnçeke wiha, lê hinekî bilindtir çêkiribûn. Me jê ra digot QÛNÇA LEGLEGÊ.

Legleg her sal dihatin li ser qûnça xwe ya hazir, hêlîna xwe tahmîr û nuh dikirin. Heta dawiya havînê, destpêka payizê li wir diman, piştî çêlikên xwe bi firrê dixistin, berên xwe didan welatên germ û germîyanê, Afrîqa Başûr û Rojhilat.

Merivê baş û xeraban çawa ji hev bigerîne?

Merivê baş û xeraban, kesên pîs û pak çawa nas bike, çawa ji hev bigerîne?
Naskirina însên pir zor e, karekî ne hêsa ye; carnan meriv di hilbijartina xwe da bi îsabet e, carnan jî ji kok da şaş e.
Gelek kesên ji dûr va pir muhîm xuya dikin gava meriv wan hinekî ji nêzîk va nas dike, meriv xeyalşikestî dibe, meriv dibîne ne tu meriv bûne,  dibêje xwezî min nas nekira.