Gerek meriv ne zêde tahl be, ne zêde şîrîn be.
Dibê meriv ne hewqasî
tahl be her kes jê bireve, ne jî hewqasî şîrîn be her kes tiliya xwe tê da ke.
Şîreteke baş e, xweş e, lê bicîanîna wê, lihevragirtina wê zor e. Û ya din jî ji hin kesan ra meriv tim tahl e, zelindar e. Tu çi karê baş bikî jî tu tim xerabo yî. Çimkî tu li defa wan naxî, çimkî tu nabî mirîdê serokê wî.
