Min ji xanimê ra got, xanim, em serdana gorra Aslan ji bîr nekin; dusibe roja
wefata Aslan e(Mehmet Kaya).
Xanimê got, di bîra min da ye…
Me vêsê zû, piştî me xurîniya xwe kir, me berê xwe da Goristana Strandkyrkogardenê.
Seet li dora 10.00 em gihîştin ser gorra wî. Ji ber ku xanimê here ber zarokan,
em zû çûn.
Di 7'ê nîsanê da di navbera Îran û Amerîkayê da agirbesteke du hefteyî hat ragihandin, dinyayê kêf kir.
Piştî 40 rojên şerekî malwêran her du alî jî dibêjin em bi ser ketine.
Lê belê di rastiyê da rewş hîn ne zelal e, bingeha peymanê ne saxlem e. Şer jî
li her derê hîn nesekinî ye. Tenê Amerîkayê nabên daye êrîşên xwe.
Serokê Amerîkayê Donald Trump agirbestê ji bo xwe wek "serkeftineke %100" bi nav dike.
Vir e, kesî şertên Îranê qebûl nekiriye, tu peyman nehatiye îmzekirin. Tenê Amerîka
û Îranê du hefteyan nabên dane şer.
Lê li gel vê jî îro şer berdewam bû. Îranê
çend fuze avêtin ji welatên Kendavê da, Îsraîl êrîşên xwe yên ser Lubnanê
domand.
Berdevkekî Qesra Sipî gotiye, ”me pêşniyara Îranê ya 10 xalî avêt qutiya zibil.”
Amerîka û Îran ewê di nav van herdu heftan da li ser şertên peymaneke daimî
danûstendinê, muzakerê bikin.
Yanî agirbesteke demkî çêbû, kêfa dinyayê hat; lê şer hîn neqediya ye. Piştî du heftan şer ya ewê bi temamî biqede, ya jî dîsa dest pê bike.
Pakîstan, Misir, Siûdî, Tirkiye û Fas dewletên nabênkar bûn, agirbest bi nabênkariya wan hat îlankirin. Pakîstanê serkêşiya hevdîtinan dikir.
Sebebê cenga Îsraîl, Îranê û Amerîkayê êrîşa Hamasê ya 7´ê cotmeha 2023´a ye. Heger Hamasê di 7´ê cotmeha 2023´a da 1200-1500 yahûdî nekuştana, 240 kes jî nerevanda Amerîkayê û Îsraîl êrîşî Îranê nedikirin; herba îro bûye sebebê malwêraniya Îranê, Xezayê, Libnanê û Îsraîl ewê çênebûya.
Ev qetlîama mezin ya Hamasê di 7´ê cotmeha 2023´a da kir bû sebebê destpêkirina şerê Xezayê, dûra jî yê Îranê û Îsraîl û Amerîkayê.
Ji bo min ew zû da miribû. Çimkî min belkî 10-15 sal berê kitêbên wî yên di
kitêbxana xwe da giş avêtin.
Piraniya kitêbên wî li ba min hebûn. Min hinek xwedibûn, hinek nexwendibûn. Min
giş avêtin ser sergoyê kaxetan.
Min ne kitêbên wî tenê, kitêbên nivîskarên tirk hema hema giş avêtin. Tenê çend
hebên li ser kurdan hîştin.
Dema em zarok bûn em ji dê û bavên xwe, ji mezinan fêrî gelek baweriyên, adetên, tiştên belkî nuha nemane dibûn.
Meriv bi şev li neynikê nedinêrî. Meriv bi şev nenûkên xwe
jê nedikir. Digotin ne baş e, bêyomî ye.
Bi şev li derve dawşandina sifra nan guneh bû. Digotin bihêle sibet ê xêr vêra.
Bi şev rijandina ava qilêrî, ava germ jî ne baş bû. Sebeb çi nîşan didan nuha nayê bîra min.
Meriv bi şev benîşt jî nedicû, digotin guneh e, wek meriv goştê miriyan bicû.
Xortetî îranî piştî gelek salên li xerîbiyê bi kêfxweşî û bi heyecaneke mezin vegeriyabû welatê xwe.
Ji bo ku here mal, li balafixana Tehranê li texsiyekê siwar bû, got min bibe filan edresê.
Bi rê da ji şufêr ra got, xêra xwe li ber dikana
bayîyekî (cixarefiroşekî)bisekene.
Şufêr got:
-Tu yê li wir çi bikî?
