Hezkirina bêsînor bi zirar e

Însan ji hev hez dike, tiştekî normal e. Hezkirin, hestekî kûr, pak, û taybet e. Meriv histekî taybet ji tiştekî ra, ji kesekî ra, ji serokekî ra his dike.

Kesê/kesa meriv jê hez dike di çavên meriv da pir mezin dibe, li ber dilê  meriv pir şîrîn û ezîz dibe. Meriv ji bo wî/wê her fedekariyê dike. Di siyasetê da meriv dide dû, wî diparêze.

Parlamentera DEMê Çîgdem Kiliçgun Ûçar li Qoser û Cizîrê jî bi tirkî peyivî ye

Parlamentera partiya DEMê ya Stenbolê Çîgdem Kiliçgun Ûçar li Mêrdînê û navçeyên wê, li Qoserê, li Cizîrê jî dîsa bi tirkîya xwe ya stenbolî  peyivîye. Milet bi kurmancî, ew bi tirkî peyivî ye...

Rexne jî tesîrê li vê xanimê nake, di axaftina tirkî da israr dike. Ji ber ku li gundekî Şirnexê bi tirkî peyivî gelek rexne lê hat girtin.
Lê qet ne xema wê ye. Wa ye li Qezayên Mêrdînê jî di cîvanan da bi tirkî peyivîye.

Em kurd miletekî pir bêşans in

Go ji min keto bi min keto. Ji şansê me yê xerab ra hin siyasetmedarên me bûne wek rûviyê meriv ji mirîşkên xwe ra mezin kirye, tim zirarê didin me.
Hinekên wan bûne hevalên neyar, pişt li me şikandine, hinekên wan jî ji miletê xwe bêtir dixwazin tirkan xelas bikin, dixwazin demokrasiyê bînin Tirkiyê. Bi gotin û demagojiyên vala, bêmane serî li miletê xwe digerînin, miletê xwe dixapînin.

Te ceh çand tu nikanî genim biçine

Di platforma Xê da xanimeka diyarbekrî (bi profîla xewnêngilîdaxê) bi xemgînî qala bûyereke li mixezeyeke kozmetîkê bûye şahid kiriye, gotiye:

”Li Diyarbekrê karkereka li mixazeyeke kozmetîkê dixebitî bi dengekî bilind bang dikir, digot:
-Kesekî bi kurdî zanibe heyeee?"
Jineka ji Kurdistana Rojhilat dixwest tiştê kiriye biguherîne, lê ji ber ku wê bi tirkî nizanîbû û karkera mexazeyê jî bi kurdî nizanîbû ji hev fêm nedikirin.

Wek siyasetmedarên kurd meriv paşnavên Turk, Turkoglu û Ozturk li ser xwe nahêle

Dixwazim li ser paşnavên irqçî, antî kurd yên dewleta tirk li kurdan kirine fikrê xwe bibêjim.
Bav û kalên me paşnavên xwe bi îrada xwe ya azad hilnebijartine, ev rast e, em bi viya zanin.
Dewleta tirk bi rengekî lêhato, bi qeşmerî, ya jî bi qestî hin paşnavên ne xweş û irqçî dane hin malbatên kurd.

Lê em kanin wan paşnavên ne xweş, irqçî biguherin, kes ne mecbûra bi paşnavê dewletê 90 sal berê lê kiriye heta û heta bijî. Meriv kane biguhere.

Dinya çima li hemberî vê wahşeta celadên Îranê bêdeng e?

Ajansa Nûçeyan a Çalakvanên Mafên Mirovan (HRANA) di rapora xwe da gotiye, li  Îranê di meha hezîranê da 127 kes hatine îdam kirine û cezayê îdamê dane 19 kesên din.

Di 22 rojan da îdamkrina 127 kesan wahşeteke bêemsal e, tu ferqa wê ji wahşeta Nazîyan tune ye.

Ez û tirkî em ji hev hez nakin

Ez bi xwe ne tiştekî bi tirkî dinivîsînim, ne jî tercumeyî tirkî dikim.Naxwazim kes nivîsên min tercumeyî tirkî bikin.
Çimkî kêfekê nade min û di warê îdeolojîk da jî li dijî nivîsîna bi tirkî me.
Lê hin kurd him bi xwe bi tirkî dinivîsin, him jî bi çar çavan li bendene kitêbên wan tercumeyî tirkî bibin.

Çima viya dikin ez nizanim.

Tu çi biçînî tu yê wê hilînî

Go heta min xwe nas kir, min malê xwe xelas kir, min malik li xwe wêran kir.

Gelê me hêdî hêdî şiyar dibe, ferq dike bê bi rayên xwe çi şaşî kiriye, kesên şaş, kesên xerab kirine wekîlên xwe.
Milet dest pê kiriye ji siyasetmedarên, ji parlamenterên bi xelkê ne bi kurdî, bi tirkî dipeyivin  gazinan dikin.
Pêşketineke baş e, lê pir dereng e, dar pir qalind bûye, destê lê nayê hev.

Gerek meriv navê neyarê xwe li kuçeyeke bajarê xwe neke

Dijminên me ji bo ku navekî, şopeke kurdî û kurdan bîne bîra meriv li welatê me nehêlin pir baqil û sîstematîk dixebitin.

Li Kurdistanê navên tirkî û yên tirkçiyan, navên neyarên kurdan li her derê, li her taxê, li kuçe û kolanê dikin.
Li bajarê min Wêranşarê navê mehelekê kirine, ”Ataturk Mahallesî/Mehela Ataturk” û navê kuçeyekê jî kirine, ”Zîya Gokalp Mahallesî/Kuçeya Zîya Gokalp”.