Li gorî xebera Rûdawê, îro li Hewlêrê bi merasimekê yekîtiya hêzên pêşmergeyên Kurdistanê hat îlankirin. Ji nuha û pê da êdî pêşmerge ne hêzeka tu partiyê ye, êdî artêşa Kurdistana Federe ye.
Gaveke tarîxî ye, bi dil û can pîroz dikim. Înşela di demek nêz da hukûmetê jî
ava bibe.
Yêkîtiya hêzên pêşmerge pir dereng ma, ji vê derengmanê miletê kurd zirareke
mezin dît; dostên me xeyalşikestî bûn, ji me sar bûn.
Ji min ra ji malpera Academia.edu ye e- maîlek hat, tê da digot, ”Alî Fut Orenç, di Academiayê da behsa te kiriye.”
Ji vê malperê tim ji min ra agahî tên.
Min xwest nivîsê bibînim, lê nikanîbûm têkevim malperê.
Min ji AI pirsî, min got ma ev çi mesele, Alî Fuat Orenç li ser min çi gotiye?
AI, berê got, ji ber ku te navê xwe negotiye, ez nizanim tu kî yî. Dibê tu xwe
bi min bidî naskirin.
Min got, ”ez Zinarê Xamo me”.
Şêwirmendê Serokkomarê Tirkiyeyê Mehmet Ucum çar roj berê, di 17ê mehê da got, hilbijartina serokkomariyê ewê di hezîrana 2018a da çêbibe û Recep Tayyip Erdogan ewê careka din jî bibe namzet.
Li gorî qanûnên Tirkiyê şexsek tenê du caran kane bibe serokkomar, Erdogan 3 caran bû, lê ewê cara 4a jî bibe.
Min berê jî çend caran got, Erdogan heta sax be ji ser wê kursiyê danekeve; ewê heta mirinê serokê Tirkiyê be. Qanûn, manûn ji bo wî ne muhîm e, ew li hev radigire.
.jpg)
Ne Amedspor tenê, kîjan taximê Kurdistanê li hemberî taximekî tirk bi ser keve kêfa min tê, çimkî taximê welatê min e.
Di kîjan sporê da dibe bira bibe, dixwazim kurd zora tirkan bibin, tim kurd qezenc bikin.
Dibê her
kurd wiha bifikire, ji sporciyên welatê xwe hez bike û serketina wan bîne.
Li ser micadelê û liberxwedanê Shakespeare tiştekî rast û xweş gotiye:
-Li dera te lê qezenc nekir, tu lê têk çû mesekine, yên zeîf
wer dikin, li wir disekinin.
Derîyê li te hat girtin careke din lê nede, kesên bêçare careke din li derîyê lê
wan hatiye girtin dixînin.
///Shakespeare
Di serîhildana xwe da vê carê em bi ser neketin, me nikanîbû zora dagirkerên welatê xwe bibira, ev rast e. Lê me dev ji micadela xwe bernedaye, em nequdûmşikestîne.
Li dinyayê tu welatekî îslamîst îdare dikin ê di nava rehetîyê û huzûrê da ye tune ye. Li her welatê îslamîst li ser hukim in, milet perîşan e, zulm heta qirikê ye, azadî, demokrasî tune ye, şer û teşxele ye, însan jê direvin.
Îslamîstan, misilmanan welatên xwe kirin cahnime, milet perîşan kirin, nuha jî dixwazin Ewrûpayê jî bikin wek welatên xwe; li Ewrûpayê jî azadî û demokrasîyê nehêlin.
Wext diherike
Wext diherike wek ava çeman
Tu kes nikane bêje hinekî raweste zeman
Çirûskek bû xortanîya temen
Çû û winda bû di nava xeman
Do li dû ma, îro jî rêwî ye bar dike
Wek tike-tika seetê temen kin dike
Por spî dibe, rû diqermiçe
Wexta bêbext her tiştî tarûmar dike
Do li Neteweyên Yekbûyî 44 welatan bi beyaneke mişterek ji ber zulma li jinan dibe hukûmeta Afganîstanê rexne kirine. Di nav 44 welatan da welatek tenê, Îmarata Erebî tenê misilman e; 43 welatên din yên xiristîyan û ne misilman in.
57 welatên misilman hene, ji 57 welatan, welatekî tenê, Îmaratê tenê zulma li Afganîstanê li jinan dibe şermezar kiriye. Ji cîhana îslamî, ji welatên misilman ra rûreşîyeke ji viya mezintir tune ye.
Ji bo însên şeref, şexsîyeteke pak, saxlem gelkî muhîm e. Şeref, nirxê manevî yê qedir û rûmeta însan, civat dide meriv e.
Hewcedariya însên bi nan tenê tune ye, bi hesîyet, şerefê jî heye.
Ji bo wê jî dibê meriv li şerefa xwe miqate be, wek roniya
çavên xwe biparêze.
Merivê bêşexsîyet, bêşeref xwedî çi bibe jî, xwedîyê kîjan meqamî be jî ne tu tişt e, bêqîmet e,
qurişekî nake.
Pêşiyên me gotine, Xwedê kesî ji şerefê neke !
