Kurdistana Bakur ji ciwanan vala dikin

Kurdistana Bakur ji xortan, ji kesên ciwan vala dibe. Ji bajarê Agirîyê tenê herî kêm 30 hezar ciwan bi rêya qaçaxçîyan koçî Kanadayê û Amerîkayê kirine. Salê herî kêm 3000 hezar ciwan ji Agirîyê koçî welatên derve dikin.

Li gorî îstatîstîkên fermî yên Tirkiyê sala 2025a nifûsa Agirîyê 10 hezar û 791 kes kêm bûye. 

Ev felaketa netewî ne li Agirîyê tenê, li gelek bajarên din ên Kurdistana Bakur wiha ye. Koça ji bajarên din jî wek a Agirîyê ye.

Nawal El Saadawî: ”Ez ne marksîst im, çimkî min berhemên Marks xwendin.”

Nawal El Saadawî:1931-2021

Dibistana Marksist a li Amedê îro(10/10-26) li Amedê civîneke bi navê Rojên Marksîzmê çêdike. Li gorî agahîya parve kirine, ewê marksîzmê, dewletê û çima kurd nebûne xwedî dewlet minaqaçe bikin. Di nava me da hîn jî kesên marksîst, kesên dîktatoriya proleteryayê û sosyalîzmê diparêzin hene.
Çimkî Partîya Komunîst a Kurdistanê heye, parlamenterê DEM partîyê Sînan Çîftyurek serokê wê ye. Li Diyarbekrê jî dibistana marksîzmê vekirine.

Payiza Stockholmê îro xwe baş nîşan da

Payiza Stockholmê îro xwe baş nîşan da. Ximîna baranê ye, ewrekî reşî tarî girtiye ser bajêr, kes li derve xuya nake. Dinya sar e, 8 derece di ser sirê ra ye.

Li derva ne çûyin heye, ne hatin; teyr di qulik û hêlînên xwe da, însan di malên xwe da lûsiyan e.
Min ji xanimê ra got, rabe em herin meşa xwe bikin û werin, bi min da xeyidî, got, di vê baranê da ez ji mala xwe dernayêm.

Em li welatê xwe bûne mahcir û koçber

Em kurd li coxrafîya cîhanê belkî ya herî zengîn dijîn. Lê belê ji ber bindestîya me, ji ber perçebûna welatê me, ji ber zulma kolonyalîstan em mahkûmî jiyaneka herî feqîr û perîşan bûne. Çimkî jiyaneke ji bindestîyê pîstir, rezîltir tune ye.

Em li welatê xwe bûne mahcir û koçber û mahkûmî jîyaneka perîşan a di çandirên kampan da.

Filistînîyan do qetlîama 7ê cotmehê pîroz kirin !

Dîn, dîndarîyê piraniya misilmanan zêde kirine zalim û bêûjdan, bêyî misilmanan gunehên wan bi tu kesên din nayê. Kuştina bi hezaran cihûyan dilê wan naşewitîne, wan kêfxweş û dilşa dike. 
Gerek meriv hewqasî bêûjdan nebe, tu neheqîyê, zulmê, qetlîamê rast nebîne, pîroz neke.

Ji bo wê jî filistîniyan, gelek misilmanan qetlîama 7ê cotmeha 2023a ya terorîstên Hamasê li Îsraîl, li hemberî sivêlan kirin wek dawetekê pîroz kirin.

Deve dûrî hev diçêrin, lê guhên wan tim li ser hev in

Tirk bi heycan kar û zirara Peymana Mekeyê minaqaşe dikin, dibêjin bi vê peymanê gerek Tirkiye bi Pakîstanê ra Erebîstana Siûdî li hemberî êrîşên Husîyan biparêze.
Lê Îran li pişt Husîyan e, ev jî tê maneya Tirkiye ketîye cepheyeke li dijî Îranê, kane mecbûr bibe şerê Îranê jî bike.
Tirk van îşan baş îdare dikin. Ewê him Erebîstana Siûdî û Amerîkayê, him jî Îranê îdare bikin; ewê ji herdu alîyan jî têr bixun. Jixwe debara Tirkiyê nuha li ser tîcareta reş e.

Gelo bi rastî umrê fêrbûnê tune ye?

Dibêjin zana û nivîskarê mezin ê rûs Leo Tolstoy di 67 salîya xwe da fêrî ajotina piqilêtê bûye. Têgeheke, gotineke Pisqilêta Tolstoy jî heye; tê maneya ji bo tu fêrbûna tiştî derengî tune ye.
Yanî umrê fêr bûnê tune ye, di her umrî da meriv kane fêrî tiştên nuh bibe.

Gotineke rast e. Lê ez dibêjim belkî îstîsna vê gotina rast heye, ew jî ez im. Ez jî nizanim pisqilêtê bajom û min pir dixwest min kanîbûya...

Azadbûna hiş bi qasî ya fizîkî muhêm e

Nivîskar û rexnegirê edebîyatê û xelatgirê Xelata Nobelê yê Edebîyatê John Maxwell Coetzee*, li ser tirsê û azadiya hiş teşbîheke pir xweş kiriye, gotiye:

"Azadî ne tenê qetandina zincîrên destên xwe ye; azadî rizgarkirina hişê xwe ji tirsê ye."
Azadkirina hiş ji tirsê, ji murîdtîyê bi qasî azadbûna ji bindestiyê muhîm e; het ajê muhîmtir e jî.
Dibê meriv xwedî îrade, xwedî fikreke azad be; Îradeya xwe nexe bin emrê tu kesî, tu partîyê.

Însan heywanekî bêhiş e

Bavê edebîyata Amerîkayê, nivîskar, rojnamevan, hicîwcîyê bi nav û deng Mark Twain(1835-1910) dîtina xwe ya di heqê însên da wiha anîye zimên:

”Îdîa ew e ku, ”însan heywanekî baqil e.” Bi bawerîya min ev dîtin ji minaqeşeyê ra vekirî ye. Çimkî tecrûbeyên min îspat kirin însan heywanekî bêhiş, bêmentiq e. Bi rastî jî însan bi qasî ku tedawî nebe ehmeq e. Tiştên heywanên din bi rehetî fêr dibin, însan nikanin fêr bibin...”