Tirkên irqçî, faşîst, dîndar, rast, çep, komunîst ne ji ber îdeolojiyên xwe li dijî dewleteke kurdî, azadî û serxwebûna miletê kurd in. Tiştê wan ê mişterek, hevpar antîkurdbûna wan e, naxwazin kurd bibin xwedî dewlet.
Fikrê wan, îdeolojiya wan çi be jî hemû li dijî serxwebûna miletê kurd in.Nxwazin kurd li tu berşekî Kurdistanê azad bibin.
Lema hinekên wan dîn, hinekên wan îdeolojiya çepîtiyê, komînstiyê ji irqçîtiya xwe ra, ji antîkurdîya xwe ra dikin maske.
Li peymana di nabêna HSD´ê û hukûmeta Şamê da hatiye îmzekirin dîtinên cuda hene.
Hin kes peymanê diparêzin, dibêjin, erê peymaneka ne baş e, lê HSD, PYD mecbûr
bûn peymanê qebûl bikin. Heger qebûl nekirana ewê şer dom bikira, dawî ewê ji
kurdan ra xerabtir bûya, kurd ewê bêtir li zirarê derketana.
Hin kes jî li dijî vê dîtinê derdikevin, peymanê rexne dikin, dibêjin ev teslîmbûn e,
gerek HSD´ê peyman bi vî hawî îmze nekira.
Piştî hêzên HSD´ê ji Reqayê vekişiya Reqa ket bin destê hukûmeta Colanî.
Ereb nuha pê ketine gorrên zarokên xwe vedikin, hestiyên wan dibin li dereke
din gorr dikin. Naxwazin gorrên(mezelên) zarokên wan li kêleka gorrên kurdan bin.
Erebên kurd bi çavê biratiyê li wan dinêrin, ji kurdan hewqasî nefret dikin,
naxwazin miriyên wan jî li kêleka miriyên kurd bin.
Tirkiyê nehîştiye alîkarîya Platforma Amedê derbasî Kobanê bibe. Nehîştiye çend pakêt şîr û mama zarokan bigihîje zarokên kurd. Barhilgir piştî 5 rojan vegeriyane Amedê.
Zalimiyeke, bêînsafî û bêûjdaniyeke, neyariyeke ji viya mezintir nabe.
Ev bûyer tenê têrê dike bê hukûmeta AKP´ê, bê dewleta tirkan çiqasî neyarê miletê
kurd e.
Dibê li hemberî Ala Sûriyê, Ala Kurd(Kurdistanê) jî bihata hildan, li ser banên
resmî hêl biba.
PYD, YPG, HSD alên wan, flamayên wan ên rêxistinî hene, lê hetanî nuha Ala
Kurdistanê nekirine ala xwe.
Li ser Îraqê jî gotiye, ”modela federalîzmê ne li gorî civaka Îraqê ya eşîrî
ye.”
Mêrik wek erebekî bêguman dostê tirka ye û naxwaze kurd bibin xwedî dewlet.
Mêrik li Sûriyê rê li ber federasyonê girt, dixwaze federasyona Îraqê jî xera bike. Li wir jî kurdan bike bindest. Lema gotiye, federalîzim ne li gorî Îraqê ye.
Me li hemberî dewletên dagirkerên welatê me gelek caran serî
hildaye, lê di dawiyê da em tim şikestine.
Çimkî him dijminên me pir in û xurt
in, him jî piştgiriyeke me ya xurt tunebûye.
Hêza me tenê têrî serketinê, têrî têkbirina
dijminên me nake. Dibê hin dewletên mezin, xurt destegê bidin me, piştgirîyeke saxlem be. Heta nuha çend caran di nîvê rê da terka me kirine.
Helbet di têkçûnên me da kêmasî û şaşiyên serokên me jî roleke mezin lîstiye.
Ez nizanim kê ev navê şaş, navê ”ROJAVA” derxist, xist devê kurdan?
Rojava aliyê dinyayê yê roj lê dihere ava, aliyekî, coxrafîk nîşan dide, ne navê welatekî, herêmekê.
Meriv ji Kurdistana Başûr ra bibêje, "Başûr" şaş e.
Başûr şi ye?
Navê ”Rojava” Kurdistana Rojava ye, ne Rojava ye. Dibê em navê Kurdistanê jê
navêjin. Ev sansoreke pir xerab e, tam li gorî dilê dijminên me ye. Ew naxwazin navê Kurdistanê bibihîzin.
Dema Almanya perçe bûbû, her kesî digot Almanya Rojava, Almanya Rohilat.
HSD´ê û hukûmeta Şamê do bi peymaneka nuh li hev kirin. Di peymanê da federasyon, otonomî tuneye, navê Kurdistanê, meclîseke kurdan tuneye. Rawestandina şer baş e, lê ez şertên hatine qebûlkirin pir kêm dibînim.
Piştî hewqas micadele, hewqas şehîd bi ya min peymaneka wiha pir kêm e. Ev
fikrê min e.
Lê yên şer kirine û bedelên giran dane ew in. Piştî ku ew peymaneka wiha qebûl
dikin, em çi bibêjin jî bêfeyde ye.
Dibê miletê wir raya xwe bibêje, heger
peyman xerab e dibê milet li dij derkeve.
