Îro li Stockholmê hewa gelkî ne xweş e, berfa ketîye dihele, ya dibare şilope ye. Û di ser da jî ba heye, meşê zahmet dike.
Lê min û xaninê dîsa jî cesaretê xwe topî ser hev kir û xwe lê qeliband, em çûn li dor seetekê meşîyan.
Bîna me li hundur teng bû, me di paceyê ra bala xwe da derve, me bîstekê li kulîyên, li peşkên berfê temaşe kir, me
ji hev ra got, ”wele berf, merf, emê herin gerra xwe bikin û werin."
Em çûn, em li dorî seetekê meşîyan, ji ber ku ba bû û berfa dihelîya, meş ne xweş bû, em zû
vegerîyan malika xwe, hêlîna xwe ya germ.
