Roja Zimanê Dayikê yê Cîhanî ji sala 1999´a vir da ye her sal di 21ê sibatê da li seranserê cîhanê tê pîrozkirin.
Wek her miletî em kurd jî vê roja Zimanê Dayikê yê Cîhanê pîroz dikin.
Pîrozkirin baş e, meriv girîngiya zimanê xwe bibîra însanan, civatê dixîne. Pîrozkirin baş e, lê ew me xelas nake.
Dibê em zarokên xwe bi kurdî mezin bikin, dibê em ne bi tirkî,
bi kurdî bipeyivin, xebatên xwe bi kurdî bikin. Zimanê me yê malê û bazarê dibê miheqeq kurdî be.
Belkî li hin bajarên Kurdistanê yên din jî belediye di meha Remezanê da eynî
tiştî dikin.
Civata me, kultura me, exlaqê me yê civakî pir guherîye, însan êdî ne motaj
bin jî xwarina belaş dixun, xêratê, alîkariya belediyê normal dibînin. Dewlet jî viya teşwîq dike, milet fêrî destvegirtinê dike.
Berê belediyê di meha remezanê da xwarina belaş nedida, tiştekî bi navê ”sifra gel” tunebû.
Lê beledîyên DEM Partiyê piştî hilbijartinan ev soza xwe ji bîr kirine. Li gorî rapora MA´yê ji
62 belediyên DEM Partiyê 9 belediye tenê xizmetê bi du zimanan, kurdî û tirkî
dike. Malperên 46 beledîyeyên din ne duzimanî, tenê bi tirkî ne.
Dema nîvê(belkî hîn jî zêdetir) parlamenterên partiyekê tirk bin helbet belediyên wê ewê giraniyê nedin kurdî.
Sal û nvîvek di ser hilbijartinên Kurdistana Başûr ra derbas bûye hîn jî deriyê meclîsê girtiye û hukûmet çênebûye.
Li ser namzedê serokatiya Îraqê jî li hev nakin; PDK dibêje bira ji min ra be,
YNK dibêje na ev heqê min e.
Ji bo ku PDK û YNK pêşmergeyên xwe bikin yek, hukûmetê ava bikin du sal in Amerîka
bi serokên PDK´ê û YNK´ê ra civînan çê dike, zextê dide ser wan, dibêje hêzên
xwe bikin yek, hukûmetên xwe bikin ye. Lê nakin...
Dibê kurd li Hewlêrê û li Silêmaniyê dakevin kolanan û PDK´ê û YNK´ê protesto bikin, vekirina meclîsê bixwazin.
Hevseroka HDP´ê ya berê Sabata Tuncelê gotiye di nava ciwanên kurdan da pêleke miletperweriyê (nasyonalîzmê, mîlîyetçî) xurt dibe. Ev pêla miletperweriyê bi riya medyaya dijîtal tê meşndin.
Sabahat xanim ji miletperweriya kurdan pir aciz û nerehet e, tirsa dilê xwe
daye der, gotiye:
”Di nava kurdan da pêleke miletperwer(mîlîyetçî)heye. Di nava xortan da
gotûbêjeke wiha heye. Merkezên tesîrê li vê dikin hene. Merkezên pir xurt hene,
ez wiha difikirim.
Dadgehê zaroka 16 salî, ji ber ku vîdeoya hûnana gulîyê xwe, kezîyê xwe di medyaya sosyal da parve kiriye keçik sûcadar dîtiye û tewqîf kiriye.
Li gorî mahkima tirk û edeleta tirkan ereb keçên kurd bikujin, guliyên wan
jêkin jî dibê kurd wahşeta wan protesto nekin, heger bikin sûc e, piştgiriya
terorîzmê ye.
Îro li Stockholmê him pir sar e, him jî rojeke xweş a bi tîn heye. Di meşê da sê, caran sekinîm, min kumê serê xwe danî, wek swêdî dikin, min jî çavên xwe girtin, xwe da ber rojê.
Tîrêjên rojê bedena min nerm û germ kir. Do jî wek îro roj pir xweş bû…
Di rojên wiha xweş da swêdî derdikevin derve, dimeşin, ba didin, kûçikên xwe digerînin,
xwe dididin ber tavê.
Îro jî li der ve pir bûn. Gava roj xweş be gewzê wan xweş dibe, rûken dibin.
Ev şiîra bi navê ”Berdana Bi Şert” ya xwarziyê min, neviyê meta min Alî Varol
e. Pir kêfa min jê ra hat, min ji tirkî wergerand. Hin şiîr hene gerek bi kurmancî jî hebin. Ev şiîr jî yeka ji wan e.
Berê jî min çend şiîrên wî wergerandine.
Berdana Bi Şert, şiîreke pir xweṣ, xurt e û pir jî xembar e. Halê em tê da ne, êş û psikolojiya însanên me bi metaforên xurt, bi tesîr û di cî da raxistiye ber çavên xwendevanan.
”Ordî ji bo gotinên abstrakt(muceret, soyut)şer nakin. Ordî ji bona gel şer
dikin. Ordî ji bona miletekî şer dikin. Ordî ji bona şiklê jiyanekê şer dikin û
em jî viya diparêzin.”
Ev gotinên Marco Rubîo yên tarîxî, sedîsed rast e, dibê ji bo me kurdan jî wisa
be.
