Rastên me, çepên me, dîndar û îslamîstên me bûne berdevk û wekîlên filistîniyan û rexnegirên Îsraîl, Amerîka û Xerbê yên herî tûj. Ji filistîniyan bêtir êrîşî Îsraîl, Amerîka û Xerbê dikin.
Ji bindestî û perîşaniya miletê xwe bêtir ji bo filistîniyan dişewitin, ji bo wan dikin qîrîn û hawar.
We qet dîtiye serokekî filistînî, siyasetmedarekî, ronakbîrekî filistînî ji bo kurdan serokên Tirkiyê, Îranê, Îraqê rexne kiribin?
Wezareteka Tirkiyê kitêb çap kiriye, hin kes bi şelafî pesin û methê Erdogan
didin, Erdogan bi ezmanan dixin, sipasî wî dikin, fena ku Erdogan çêyiyeke pir mezin bi me kiribe.
Wezareta kultur û turîzmê kitêb çap kiriye, çima hûn di methê Erdogan da bi hev ra ketine reqabetê?
Maşela û hezar carî meşela, înşela kes min nezerî, çavînokî neke. Îsal xwendevanên bloga min
Hindik-Rindik pir zêde bûne. Jimara xwendevanên ji yên gelek malperên xeberan buhurî ye.
Di meha adarê da 95812 kesî riya xwe bi bloga min
xistiye, xwendiye, bala xwe dayê.
Meha borî, di nîsanê da 20 hezar zêde bûye, jimar bûye
115905.
Piştî 19 sal xebat û berdewamiya bênabên û 10753 nivîs, xebata min mêwa xwe da, jimara xwendevanên min derket hezaran.
Ez nuh ji meşa xwe hatim, min xwîdan da. Min montekî hinekî
qalind li xwe kiribû.
Dara li ber mala me ketiye kulîlkan. Nizanim dara çi ye, kulîlkên wê pir xweşik
in. Min du sê rismên wê girt.
Bihar xweş e.
Aleksandre August Jaba (1801-1894)
Rojnamevan û nivîskarê tirk Yildiray Ugur, di malpera Marmara Yerelhaberê da nivîsek balkêş, mişt agahî li ser dîtina gorra(mezelê, tirba) Aleksandre August Jaba (1801-1894) nivîsîye.
Li gorî Yildiray Ugur nivîsîye, Doç. Dr. Aleksandr Sotniçenko, piştî lêgerîna salan, du sal berê gorra Alekdandre Jaba li Îzmîrê, li gorristana xiristîyanan a bi navê Karabaglarê dîtiye.
Di van salên dawî da bûye mode, hin kesên elewî, êzdî, zaza dibêjin efendim em ne kurd in. Her yek ji xwe ra, kokekê, çîrokekê li hev
radigire, xwe ji kurdbûnê dişon.
Em nikanin kesî bi zor kurd bihêlin, kî eslê xwe înkar dike, dibe tirk, dibe çi bi kêfa xwe ye.
Bedredîn Dalanê Şêxbizinî jî bûye pantirkîst, wî jî gotiye, em şêxbizinî ne kurd in, em tirk in. Kurmancên bûne tirk jî pir in, bi hezaran e.
Serokê MHPê Devlet Bahçeliyê zirzop, demagog dîsa xwe bayek
ji ber serê xwe berdaye, dîsa fortek daye xwe, gotiye, ”me Kerkûk û Mûsil ji bîr
nekiriye...”
Û gelek gotinên hamasî yên din li dû hev rêz kirine.
Bi kurtî keftarê pîr gotiye, Kerkûk û Mûsil ya me ye, nuha dem hatiye, emê rojekê van bajaran bigrin.
Her se(her kûçik)li ber deriyê xwediyê xwe direye. Ev biwêj, teşbîh gotineke pêşiyan e. Rast e, lê hin caran eksê wê jî heye.
Gelek segên me ji bo kurtêl, kulûc û çend hestîyên zêde terka me kirine, çûne li ber
deriyê dijmin direyin; bêyî şerm bikin rozetên neyarên qewmê xwe bi sînga xwe
ve dikin.
Fena meriv bibe hevalê qatilê bavê xwe.
Got, ji min keto, bi min keto. Yên me jî bi me ketine, karê dijmin rehet dikin.
