Ji bo ku Kurdistana serbixwe çênebe tirk li dij in azeriyên Îranê bibin xwedî dewlet. Dibêjin heger Îran perçe bibe, azerî serxwebûna xwe îlan bikin, Kurdistan jî ewê çêbe, wê demê mala me ewê bişewite. Ji bo wê jî gerek em nehêlin Îran perçe bibe.
Erol Mutercimlerê tirk gotiye, akademîsyenekî azerî fikrê min rexne kiriye,
gotîye Îran perçe bibe ewê dewleta azerî-tirk ava bibe, çima tu li dijî
perçebûna Îranê yî?
Erol Mutercimler jî gotiye:
.jpg)
Kitêba min Rojnivîskên Sirgûnekî û Antolojiya Çîrokên Zarokan Hebû Tunebû ewê li Fûarê hebin, hûn kanin wan li standên DARA û PALLê bikirin.
Kurdistana Başûr bi riya koçê hêdî hêdî ji miletê kurd tê stendin, dikeve destê ereban, dibe welatê ereban.
Ereban, ji bona demogarfiya Kurdistanê biguherînin di bin
ala Daîşê da, bi desteg û organîzeya tirkan li Kurdistana Rojava û Başûr êrîşî
me kirin, xwestin Kurdistanê bi tevayî ji bin desthilata kurdan derxînin, kurdên Kurdistana Başûr û Rojava jî wek kurdên Bakur bikin bindest û êsîr.
Kurdan li ber xwe dan, bi şer bi ser neketin. Sitratejiya xwe guhertin, nuha dixwazin bi riya koçê Kurdistana Başûr ji kurdan bigrin, bikin welatê ereban.
Kûçik xurt bûn, bûbûn wek peza bêslî, xanimê di kontrolkirina wan da zahmetî
dikşand.
Min silav dayê, bi rûkenî min jê pirsî:
-Ma ev hersê kûçik jî yên te ne?
Got erê, hersê jî yên min. Ev hersê tenê ne. Yanî hîn zêde tune ne.
Min dirêj nekir, min got, kûçikên te xweşik in û me riya xwe domand.
Dixwazim vê sibê bi çend gotinên meşhûr, bi çend aforîzamyên, şîretên çend alim, zana û fîlozofan dest bi roja xwe bikim.
Gotinên meşhûr ne tenê hevokên xweş in, her weha mifteya
felsefeyê, kultur û hestên, fikrên kûr in.
Gotinên meşhûr hişê meriv hişyar dikin, dibin sebebê meriv
bifikire, bipirse. Fikrên giran, tevlihev hêsan dikin.
Di jiyana rojane da, gava meriv dikeve nav zehmetiyan, gotineka pêşiyan, aforîzmayek kane ji bona meriv bibe hêza motîvasyonê, teşwîqa xebatê.
Dagirkerên welatê me, ereb û tirk bi guhertina demografiyê dixwazin welatê me ji me bistînin. Di vî warî da gelkî bi ser ketine jî.
Tirkan bi guhertina demografiyê piraniya bajarên me ji me stendine, kirine
bajarên tirkan. Bi saya vê guhertina demografîk Erzîngan, Xarpêt, Erzerom,
Dîlok, Sêwas, Meletî, Meraş ji me stendine.
Ereb eynî tiṣtî tînin serê Kurdistana Bașûr û Rojava. Bi guhertina demografiyê Kurdistanê ji me distînin.
Sûcê serokên me ji yê dijmin pirtir e, ew destûrê didin vê dagirkeriya ereban a
bi riya koçê.
Însan pir guherîne, exlaq, kultur, normên civakî pir guherîne. Însan pir zalim û bêûjdan bûne, bi însanan ra merhamet, dilşewatî, empatî, hestên human kêm bûye.
Berê gava du kesan li hev dixistin, însan diketin nabênê, ji
hev diqetandin. Nuha ji dêlî têkevin nabênê, ji hev biqetînin,lê temaşe dikin,
her kes telefona xwe ji bêrîka xwe derdixîne, fîlmê şer digire. Exlaqê însên, kultura
însên pir guherî ye, merhamet bi însên ra pir kêm bûye, dilşewatî bi însên ra nemaye, însan bûne dilkevir. Zulma li ber çavên wan dibe tesîrê li wan nake.
Hin kone, fêlbaz, tirsonek, pûlperestên me dibêjin efendim ji me kurdan
ra AKP ji CHPê gelkî çêtir e, kemalîst pir xerab in, ti8rkçî ne, îslamîst ji wan baştir in.
Na wela qet ne were ye, yek ji yekî ne baştir e, herdu jî xerabên ji hev xerabtir in.
Îdeolojîyên wan, taktîkên wan, metodên wan cihê bin jî, hedu serî jî dixwazin kurdan bihelînin, bikin tirk.
