Mahkime, filan bîvan gişk fasafîso ye, biryar ya Erdogan e, ew dixwaze CHPê ji qada siyasetê
derxîne.
Erdogan, tirk çi dikin, çi nakin qet ne gelşa me ye, şalê alîgirên CHPê serî hildin, ew
îslamîst şerê hev bikin. Dibê kurd xwe di teşxele û şerê wan negerînin.
Keje Bemal xanimê di malpera xwe ya Facebookê da rismekî Hîkmet Çetîn ê li nexweşxanê parve kiriye û şiroveyeke bi heq, rast, di cî da kiriye. Xanimê gotiye:
”Bi qasî ez dizanim tu nexweşiyeke Hîkmet Çetîn a kronîk tune ye bêyî ya ûjdanî
û nasnameyê.
Bi texmîna min problema em qal dikin ji nexweşiyên fîzyolojîk hîn pirtir bedena kesê kurd diwestîne. Ez eşkre bibêjim, ewqas nebaş xuyakirina wî ev tişt bi min dan fikirandin.”
Serokê Meclîsa Tikriyê Nûman Kurtulmuş ji parlametera DEM Partiyê Newroz Uysal Aslanê ra gotiye, ”gerek hûn nejêjin bajarên kurdan, vê gotinê ji pêşniyara xwe derxin”!
Mêrikan dev dîtine pê da dirîn. Gava meriv dest nebe xwe, teslîm bibe dijmmin
aşûnî dibe, navê welatê meriv, gotina welatê kurdan, bajarên kurdan jî li meriv
qedexe dikin.
Ji me da ye, me ew gewî kirin. Mêrikan bala xwe danê çi dixwazin bi serok û
siyasetmedarên me didin qebûlkirin.
Meriv nebîne zor û zahhmetê, naxwe tu nîhmetê. Ji bo ku
meriv mêweyê darê bixwe, di bin siya wê da rûne dibê meriv destpêkê lê mêze bike,
av bide, heta mezin dibe.
Destê bixebite li ser zikê têr e. Zikê destê nexebite tim birçî ye.
Serketinên siyasî jî wisa ne, dibê meriv bixebete, zû neweste, îstîkrarê,
berdewamiyê nîşan bide.
Ji bo ku însan baweriyê bi te bînin, bibin hevalên te gerek karên te, praktîka
te bibînin, baweriyê bi te bînin.
Meriv kevir davêje ji birca belek da, navêje ji sepeta rêxê da. Neyarên me û hevalên wan kesên kurdperwer, azadîxwaz reş dikin, dibêjin di nava kurdan da, bi taybetî jî di nava ciwanan da nasyonalîzm xurt dibe, dibê dewleta tirk vê talûkeya mezin bibîne û rê li ber vê pêşketinê bigire.
Helbet dijminên me ewê ji zêdebûna miletperweran bitirsin, çimkî ew hevkariya bi dewletê ra, entegrasyonê red dikin, azadî û serxwebûna miletê xwe diparêzin.
Ji do bi şev da ye li taxa me baran e. Min bala xwe dayê baran venake, seet di 12.00a da min xwe jidand, şemedanê xwe yê baranê berra ser bejna xwe da û derketim.
Çendakî berê min şemedanê baranê kirîbû, min hîn li xwe nekiribû. Ez bi çar çavan li bende baranê bûm, ji bo ku şemedanê xwe yê baranê li xwe kim, têr pê bigerim. Kêfa min pir jê ra hat, dirêj e, qet şil nebûm. Êdî baran maran ne xema bin e. Hema heta jê tê bira bibare.
Şêwirmendê serokê Tirkiyê Recep Tayyip Erdogan, Mehmet Uçum, xwestiya navê
Kurdistanê li kurdan qedexe bike, gotiye gerek kurd navê Kurdistanê negirin
devê, çimkî bikaranîna navê Kurdistanê merheleya "xelaskirina Tirkiyê ji terorê" dixîne talûkê.
Gerek kurd li hemberî van gotinên Mehmet Uçum bêdeng nemînin, bersîveke Kurdistanê bidinê.
Gerek Partiya DEMê, partiyên kurdan ên din û parlamenterên kurd gişk bi hev ra bi dubarekirina, bi parastina navê Kurdistanê bersîvê bidin Mehmet Uçum, Erdogan û Bahçelî.
Bêdengî şaş e, ewê bêtir cesareta beyanên wiha bibînin.
Gelşa(problema) nabêna Mem Ararat û Kom Muzîkê pir mezin bû, pir fireh gerîya; hema hema her kesê xwendin û nivîsandina wî/wê heye, bikanibe bi tirkî ya jî bi kurmancî çend gotinan binivîsîne xwe tevî nîqaşê kir, fikrên xwe got, kevirên dawa xwe gişk dawşand.
Hin sitranbêj û hin kesan jî wek her tim dikin, dîsa xwe hetikandin, xwe fahş kirin. Mesle bûye porê dînan û gêrmiya gavanan...
Heyran, ne hewceye hûn meselê hewqasî dirêj bikin.
Bi baweriya min dibê Kom Muzîk ban Mem Ararat bike, ya jî ban abûqatê wî bike,
peymana wî, belgeya wî bidê û ji hev pak bibin.
Merivê bêdewlet wek teyrê bê per û bê bask e. Teyrê bê per û bê bask nikane bifire, nikane kêf û lezeta firênê bijî, tahm bike.
Ji bo teyrekî bêper û bê bask, temaşekirina teyrên li hewa êşeke mezin e, jiyan
zindan e.
Merivê bêdewlet jî gava dixwaze vegere warê xwe, here hêlîn û mala xwe nikane
here, çimkî bindest e, bêdewlet e, welatê wî/wê dagirkirî ye.
Bindestiyê, bêdewletbûnê di dil û ruhê me kurdan da, di şexsîyeta me da birînên kûr,
birînên bêderman vekirine.
Ez êşa van birînên kûr gav û seet his dikim.
