Çîroka gotina Bîstro !

Bistro, navê cureyekî aşxaneyên, qahwexaneyên piçûk e. Bi gelemperî xwarinên sivik, herêmî pêşkêş dikin. Ev gotin xwedî çîrokeke balkêş e.

Gelek kes dibêjin gotina ”bistro” ji peyva rûsî "быстро" (bystro) tê. Maneya wê "zû/ecele"ye.

Li gorî xwediyên vê baweriyê, di sala 1814a da dema rûsan Parîs dagir kirin, eskerên rûs li aşxane û li meyxaneyan ji payina zêde aciz dibûn û bi garsonan da diqîriyan, digotin: "Bystro, bystro!" (zû bike, zû bike!).

Dawiya dawî poşmanî ye

Fîlozofê danîmarkî Søren Kierkegaard li ser poşmaniyên însên tiştekî balkêş gotiye. Li gorî wî, tu çi bikî jî dawî poşmanî ye.

Tu bizewicî tu poşman dibî; tu nezewicî tu dîsa poşman dibî; dixwazî bizewice, dixwazî nezewice tu yê poşman bibî.

Dibêje, guh mede ehmeqiyên dinyayê, pê bikene û derbas be, tu yê poşman bibî; tu guh bidê jî tu yê poşman bibî.

Dibê meriv tarîxa xwe bi xwe binivîsîne

Dijminên me, dagirkerên welatê me tarîxa me talan kirine, nehîştine em tarîxa xwe binivîsin. Tiştên me nivîsîne jî ya talan kirine, ya jî ji me veşartine. Xwestine ne em, ew tarîxa me binivîsin; ji bo ku me înkar bikin, me miletekî bê mîrat, bê edebîyat, bê berhem nîşan bidin. Aleksandr Puşkîn gotiye:

-Heger hûn dixwazin paşaroja xwe(taliya xwe) binivîsin qelemê nedin destê hinekên din.

Dîndarên me çima ne wek yên faris, ereb û tirk in?

Dîndarên her miletî ji welatê xwe, ji miletê xwe, ji zimanê xwe, ji kultura xwe, ji muzîka xwe hez dike; ji bo wê dixebite, nasyonalîstê miletê xwe ye.
Dîndarên ereb ji miletê xwe, ji zimanê xwe, ji welatê xwe hez dikin, gişk nasyonalîstên ereb in.
Dîndarên tirk ji miletê xwe, ji zimanê xwe, ji welatê xwe hez dikin, gişk nasyonalîstên tirk in.

Civatên paşdemayî ji kesên kêmkaqil hez dikin

-Civata pêşketî ji merivên bêaqil ditirse, civata pêşneketî, paşdamayî ji merivên baqil ditirse.
J. M. Goetzee

Ji bo wê ye li Tirkiyê merivên baqil, jîr, pak, kurd tim di bin êrîşê da ne; ciyê wan ya zindan e, ya jî sirgûn e, nahêlin merivê baş, pak, baqil bîna xwe bigirin. Ji wan ra merivên kêmaqil, cahil lazim in, ji bo ku kursîya wan nekeve talûkê.

Îngilîstanê Fransa perîşan kir

Do bi şev heta derengê şevê me li maça Îngilistanê û Fransayê temaşe kir. Maçeke ecêb bû. Îngilistanê 6-4 qezenc kir, Fransa perîşan bû. 
Berî maç dest pê bike, min got, "Ez ditirsim înilîz qezenc bikin." Tirsa min rast derket. Bi rastî jî qezinc kirin. Lê bi ferqeke mezin, 6-4 Fransa perîşan kirin.

Di maçekê da 10 gol na karê aqil e. Heta 11 gol hatin avêtin. Hekem goleke Îngilîstanê şewitand, got ofsaîd e.

Germîyana me kin ajot, îro ewr û baran e

Stockholm do belkî 30 derece germ bû, her der dikeliya. Îro 18 derece ye, ewr e, bîstek din baranê bibare.

Yê min germ ne xema min e, ji germê ra jî, ji sermayê ra jî ez ne zeîf im, deyax dikim. Lê xanima min, Azad û Rojenê me perîşan dibin, bi taybetî jî xanim difetise, xwîdan jê diherike.
Ji bo wê jî do perîşan bû. Do kar pir bû, mîvanên xerîb, havalên zarokan jî hatibûn, mal qelebalix bû û dinya jî dikeliya.

Îran dev êrîşên ser Kurdistana Başûr bernade.

Êrîşên Îranê û çeteyên wê yên ser Kurdistanê nasekine. Do bi şev êrîşî Silêmaniyê û Hewlêrê kirine. Sîstema parastinê ya Hewlêrê 4 dronên Îranê xistine.

Gerek siyasetmedar û serokên kurd êdî baş fêm bikin, ew çi tawîzê bidin dagirkerên Kurdistanê jî Îran dev ji êrîş û neyartiya kurdan bernade.
Ji dijmin ra sînor tune. Bi dijmin ra zarê xweş, pişta xurt, saxlmem lazim e.

Êdî dor hatiye kalbûna zarokên me

Fotoyekî 4 sal berê. Lawikê me Azad, xanim û ez

Îro him rojbûna lawikê me yê mezin Azad e, dibe 50 salî, him jî rojbûna neviyê me Leo Ronî ye; ew jî dibe 1 salî. Em herdu rojbûnan bi hev ra pîroz dikin.

Facebokê pîrozbahiya Azad ya 4 sal berê anîye bîra min, mala wê ava be. Facebook bi van bîranînan tiştekî baş dike.
Dîtina 50 saliya ewldê xwe xweş e, êdî ne zarok û ne jî xort e, peyê mezin e, rî û por sipî kiriye.