Dijminên me, dagirkerên welatê me tarîxa me talan kirine, nehîştine em tarîxa xwe binivîsin. Tiştên me nivîsîne jî ya talan kirine, ya jî ji me veşartine. Xwestine ne em, ew tarîxa me binivîsin; ji bo ku me înkar bikin, me miletekî bê mîrat, bê edebîyat, bê berhem nîşan bidin. Aleksandr Puşkîn gotiye:
-Heger hûn dixwazin paşaroja xwe(taliya xwe) binivîsin qelemê nedin destê hinekên din.
Dîndarên her miletî ji welatê xwe, ji miletê xwe, ji zimanê xwe, ji kultura xwe, ji muzîka xwe hez dike; ji bo wê dixebite, nasyonalîstê miletê xwe ye.
Dîndarên ereb ji miletê xwe, ji zimanê xwe, ji welatê xwe
hez dikin, gişk nasyonalîstên ereb in.
Dîndarên tirk ji miletê xwe, ji zimanê xwe, ji welatê xwe hez dikin, gişk
nasyonalîstên tirk in.
-Civata pêşketî ji merivên bêaqil ditirse, civata pêşneketî,
paşdamayî ji merivên baqil ditirse.
J. M. Goetzee
Ji bo wê ye li Tirkiyê merivên baqil, jîr, pak, kurd tim di bin êrîşê da ne; ciyê wan ya zindan e, ya jî sirgûn e, nahêlin merivê baş, pak, baqil bîna xwe bigirin. Ji wan ra merivên kêmaqil, cahil lazim in, ji bo ku kursîya wan nekeve talûkê.
Di maçekê da 10 gol na karê aqil e. Heta 11 gol hatin avêtin. Hekem goleke Îngilîstanê şewitand, got ofsaîd e.
Stockholm do belkî 30 derece germ bû, her der dikeliya. Îro
18 derece ye, ewr e, bîstek din baranê bibare.
Yê min germ ne xema min e, ji germê ra jî, ji sermayê ra jî
ez ne zeîf im, deyax dikim. Lê xanima min, Azad û Rojenê me perîşan dibin, bi
taybetî jî xanim difetise, xwîdan jê diherike.
Ji bo wê jî do perîşan bû. Do kar pir bû, mîvanên xerîb, havalên zarokan jî
hatibûn, mal qelebalix bû û dinya jî dikeliya.
Êrîşên Îranê û çeteyên wê yên ser Kurdistanê nasekine. Do bi şev êrîşî Silêmaniyê û Hewlêrê kirine. Sîstema parastinê ya Hewlêrê 4 dronên Îranê xistine.
Gerek siyasetmedar û serokên kurd êdî baş fêm bikin, ew çi tawîzê bidin
dagirkerên Kurdistanê jî Îran dev ji êrîş û neyartiya kurdan bernade.
Ji dijmin ra sînor tune. Bi dijmin ra zarê xweş, pişta xurt, saxlmem lazim e.
Îro him rojbûna lawikê me yê mezin Azad e, dibe 50 salî, him jî rojbûna neviyê me Leo Ronî ye; ew jî dibe 1 salî. Em herdu rojbûnan bi hev ra pîroz dikin.
Facebokê pîrozbahiya Azad ya 4 sal berê anîye bîra min, mala wê ava be.
Facebook bi van bîranînan tiştekî baş dike.
Dîtina 50 saliya ewldê xwe xweş e, êdî ne zarok û ne jî xort e, peyê mezin e,
rî û por sipî kiriye.
Do bi şev me li maça Arjantîn û Îngilistanê temaşe dikir. Bûka me ji min pirsî, got:
-Tu dixwazî kî qezenc bike?
Mingot:
-Ez ne dilxwazê kesî me, kî xweş bilîze bira ew qezenc bike.
Ji ber ku Fransa welatekî piştgiriya kurdan dike, min dixwest ew qezenc
bikin. Ew jî têk çû. Wekî din kî dibe şampîyon, kî nabe ji bo min qet ne muhîm
e. Bi têkçûn û serketina tu welatî ez xemgîn û dilşa nabim.
Navê gur bi harî, bi xerabî derketiye. Bi rastî jî gur him har e, him jî çavnebar e. Gava bi kerîyê pez dikeve pezekê tenê nakuje, kîjan bi ber dikeve dikuje. Ev xisletê wî ne baş e.
Lê gur bindestiyê tu carî qebûl nake, li çol çepelan birçî dimîne, wek kûçik
bindestiyê, xulamtiyê qebûl nake.
Ji bo wê jî di jiyanê da meriv bişibe gurekî her kes jê nefret dike, ji kerekî
her kes lê siwar dibe çêtir e.
Serê deh serî jê neqehere ne tu serî ye. Bira meriv mêr be, kelemê li ber çavê dijmin be.
