Hêzên îslamî li Fransayê nîşanî ewrûpîyan dan nêta wan çi ye !

Talan û şewata di 17ê cotmehê da li Fransayê bûn ne protestoyeke xwendekaran a ji bo zêdekirina mamosteyan û başkirina rewşa wan bû, raste rast êrîşeke neyarane ya ser Fransayê bû .

Kesên bajar talan kirin, qesra beledîyê şwitandin ne xwendekarên fransiz bûn, ciwanên ereb û reşik ên nifşê duyemîn û sêyemîn bûne; çeteyên biyanî yên îslamî bûn.
Ji bo wê jî li hemberî Fransayê bêhurmet û zalim in, heta ji Fransayê nefret dikin; bi qasî serê derzîyê jî hezkirineke wan li hemberî welatê dê û bavên wan hatin lê sitirîn tune ye.

Belayên ji hev xerabtir hene

40-50 sal in belayeke mezin hatîye serê miletê kurd, hin sîysetmedaran, hin partîyên îslamî û çep zirarên mezin dan miletê me. Hîn jî em ji vê belayê, ji vê tenîya bi don xelas nebûne. 

Lê maskeya hin serokan dikeve, wer xuya dike emê hêdî hêdî ji vê belayê xelas bibin.

Dibê em viya jî ji bîr nekin, li dunyayê tu bela tune ye belayeke jê xerabtir tunebe.

Koranîya ûjdan ji koranîya çav xerabtir e

-Însan ne dema ji çavên xwe dibin kor dibin, dema ûjdan bi wan ra namîne kor dibin. Şiklê koranîyê yê herî talûke, herî xerab nexwestina dîtina rastîyê ye. Ev koranî, civatan berbî felaketê va dibe, çimkî ji çavê nabîne bêtir, ûjdanê nabihîze felaket e.
Jose Saramango

Gotineke ji sedîsed rast e, ji ber ku dagirkerên welatê me merivên bêûjdan in lema hewqasî zalim in û vê zulmê li me dikin, azadîya me qebûl nakin, nahêlin zarokên me jî bi zimanê xwe perwerde bibin.

Mala me îro têra xwe şên bû

Herdu şîrînên me, neviyên me Olîver Aras û Leo Ronî îro hatin serdana kalik û pîrika xwe. Êdî baş hogirî me bûne, ji du sê rojan carê tên ba me, em bîstekê bi hev ra dilîzin û diçin. Carnan jî xanim diçe ba wan, alîkarîya Rojen dike.

Yê biçûk, Ronî çer çav li min dikevedikene, rûgeş dibe, herdu destên xwe berbî min va dike, dixwaze ez wî ji erebê derxînim û bigrim himêza xwe.

Gava dil xembar be li ber def û zurnê şa nabe

Dilê xembar, mişt derd û xem be, tu heft defan jî li ber lêxî şa nabe, xem jê nafirin.

Halê me yê şexsî çiqasî xweş û baş be jî, ji ber bindestîya me, ji ber perîşanîya halê miletê me, ji ber bêtifaqîya serokên partîyên me, ji ber bêxîretî û xayintîya hin siyasetmedarên bûne hevalên dijminên me, dilê meriv şa nabe.

Ez xwe wer his dikim. Halê min xweş e, jiyana min ne di talûkê da ye, tirsa pûlisên tirk bigrin ser mala min di dilê min da tune ye, lê dîsa jî xemgîn im, çimkî halê miletê min tim di bîra min da ye, tim li be çavên min e.

Hinek baş dibin, hinek xerab dibin

Însan tim wek xwe namînin, bi salan ra diguherin. Hinek pir duguherin, hinek hindik duguherin.
Hinek baş dibin, hinek xerab dibin. Hinek tew dilewitin. Hinek jî ji gelê xwe ra dibin mûm û çira.
Yanî guherîn pir hindik, baş xerab heye. Meriv vê rastîyê di jiyanê da dibîne.

Meriv çawa kane ala miletekî din ji ala miletê xwe bêtir hez bike?

Ez dikim nakim, nikanim Hudaparê û kurdên bûne leşker û canfîdayên filistînîyan fahm bikim.
Meriv çawa kane ji azadîya miletê xwe bêtir ji bo azadîya miletekî din bixebite, çawa kane ji ala miletê xwe bêtir ji ala miletekî din hez bike?
Fena meriv dêya xelkê ji dêya xwe bêtir hez bike.
HUDAPAR û hin rêxisti û kurdên îslamî ne ji bo miletê xwe, ji bo filistînîyan dixebitin. Ala wan di ser ala kurdî ra digrin.

Aîdîyet û futbol

Min ev nivîsa li ser futbolê û xortan ji bo malpera CÎLO TVê nivîsî. Nivîs do di malpera CÎLO TVê da him wek tekst, him jî bi deng hat weşandin.
Piştî min nivîs şand bi 9-10 deqîqeyî berpirsiyarê Malpera Cîlo TVê bi notekê ji min ra got, "Mamoste nivîsa hat parvekirin û nivîs bi deng jî ye."
Ez matmayî mam, di nav çend deqeyan da nivîsa min kirin bi deng, xanimek nivîsê dixwîne. Hinekî ecele dike, zû dixwîne, lê rast dixwîne.

Hêzên îslamî ji bo Ewrûpayê êdî bûne talûkeyeka pir mezin

Îslamîstan, xortên misilman û reşik, hêzên çep ên bûne hevalbendên îslamîstan bi talankirina mal û milkên yahûdîyan û fransizan nîşanî fransizan û Macron dan ew ji bo Fransayê çiqasî talûke ne.
Naskirina dewleta Filitîn, bertîlên Macron da filistîniyan û îslamîstan jî Fransa ji talan û şewatê xelas nekir.

Fransa welatê pêşî bû dewleta Filistîn qebûl kir û boykot danî ser Îsraîl. Lê van tawîzên Macron nikanîbû Fransayê ji talan û şewata ereban û îslamîstan xelas bike.