Xortetî îranî piştî gelek salên li xerîbiyê bi kêfxweşî û bi heyecaneke mezin vegeriyabû welatê xwe.
Ji bo ku here mal, li balafixana Tehranê li texsiyekê siwar bû, got min bibe filan edresê.
Bi rê da ji şufêr ra got, xêra xwe li ber dikana
bayîyekî (cixarefiroşekî)bisekene.
Şufêr got:
-Tu yê li wir çi bikî?
Îro li Swêd roja erefê ye, şeva Paskalyayê ye, wek roja erefa Remezanê ye.
Cejna Paskalyayê, swêdî dibêjin "PÅSK", ji bona swêdiyan, xiristîyanan cejneke herî girîng û pîroz e. Di vê cejnê da mirin û vejîna Hz. Îsa bibîr tînin, pîroz dikin.
Di jiyanê da însan bi gelek tiştên cihê kêfxweş û bextewar dibin. Hinek bi malê dinyayê, hinek bi kursî û rutbeyê, hinek jî bi gihîştina evîndara xwe bextewar dibin.
Bi baweriya min meriv ne ferdê miletekî bindest be, xwedî
dewlet be, xwedî nasnameya netewî be, meriv bextewar e; dibê bextewar be.
Tu tişt ji bindestiyê xerabtir, pîstir tune ye.
Meriv tim xwe wek bêkesê,
bêmalê li kuçan his dike.
Cîgirê serokê AK Partiyê Kurşad Zorlu gotiye, ewê 21´ê adarê cejna Newrozê li Tirkiyê û li Kurdistanê bikin rojeke tahtîlê.
Cejna Paskalyayê çawa ku têkiliya wê bi tirkan ra tune ye,
têkiliya Newrozê jî ne ji dûr, ne jî ji nêzîk va bi tirkan(bi mahcirên balakanî û
kafkasî)ra tune ye.
Ji bo ku Newrozê wek cejneke kurdan tenê qebûl nekin, Newroz kirine ya tirkan jî. Çimkî naxwazin tu tiştek bi navê kurdan hebe. Gava kurd Newrozê pîroz dikin xurî dikeve canê wan, ji qahra kezebreşî dibin.
Oneder û bavê xwe Bişarê hêja, em çend hevalên tarîx û mazîyeke me ya dûr û
dirêj bi hev ra heye, do êvarî di şeveke pir xweş da em anîn ba hev.
Di wexta xwe da em ji fikir û siyasetên cihê bûn, lê dostî û hevalatiya me nêzî
50 sal e berdewam e. Ev hevaltî û dostî nabe nesîbê her kesî, her kes nikane
vê hevaltiya xwe bênabên 46 salan bidomîne.
Çend roj in gava hêzî ser xwe dikim gêja min, dewxa min dihere. Fena ku bêîstîkrarî di balansa mmin da çêbûbe.
Îro çûm eczaxanê, min derdê xwe ji xanima eczacî/apotekar ra got.
Got zahmet e ez bizanibim sebeb çi ye. Te tansîyona xwe pîva ye?
min got na.
Got, were em tansîyona te bipîvin. Min bihayê pîvanê jê pirsî, got,
belaş e.
Min di dilê xwe da got, "wele xêra Xwedê ye."
Ez çûm li derekê rûniştim. Xanimê makîna tansîyonê bi destê min ê çepê va girê da.
Makînê dest bi pirsan kir, min jî bersîv dayê. Piştî karê xwe qedand, got:
Astronom, kosmolog û nivîskarê amerîkî Carl Sagan li ser kesên hatine xapandin gotiye:
-Heger meriv têra xwe, demeke dirêj hatibe xapandin, di dawiyê da meriv tê nuxteyeke wer xapandina xwe qebûl nake. Meriv naxwaze rastiyê bibîne. Xapandin meriv zeft dike. Îtîrafa em hatine xapandin êşeke zêde dide meriv. Meriv naxwaze viya qebûl bike. Gava meriv fêr dibe meriv daye dû sexrtekarekî, qebûlkirina vê rastiyê hema hema ne mimkûn dibe.
Emer Farûk Baran ji min bêtir li bloga min ”Hindik-Rindik” miqateye. Dûzanê didê, xweşik dike, utî dike, tew haya min jî jê çênabe.
Camêr çend roj berê kurtebîyografîya min bi îngilîzî li bloga min zêde kiriye
haya min jê çênebûbû.
Îro pirsî, got ”apo, te eciband, ne eciband, fikrê te çi ye?”
Ez şermezarî bûm, min got wele min nedîtiye. Min efû bike. Te çi kiribe min
qebûl e.
