Go te kêf kir serê min ket belayê. Tirkan bi hevaltiya, bi hevkariya
Evdila Ocalan kêf kirine, serê me kurdan ketiye belayê.
Îşê tirkan baş dimeşe,
her tişt li gorî plan û daxwaza dilê wan dibe. Lê em feqîrên Xwedê emê çawa û
çilo ji vê belayê, ji vê teniya bi don xelas bibin ne diyar e.
Dayika min a rahmetî gava li ser meselaka zor, tevlihev pêşniyareke wê tunebûya digot, lawê min, de Xwedê çêke. De Xwedê çêke…
Xanima min îro bi xweha xwe ra peyivî, me bi xemgîniyeke mezin, sersaxî jê ra
xwest. Ew û xanim têr giriyan.
8 sal berê jî birayê wê yê mezin, nuh zewicî bû, wî jî xwe kuşt, dinya li dê
bavê xwe kir zindan. Nuha jî xweha wî biçûk da dû birayê xwe, wê jî di 15
saliya xwe da dawî li jiyana xwe anî.
Serokê MHPê Devlet Bahçelîyê pantirkîst û antî-kurd li ser rewşa Evdila Ocalan gotiye:
”Heger
valahiyek di rewşa Evdila Ocalan da hebe, dibê ew valahî bi rengekî di
berjewendiyên komara Tirkiyeya bêteror da were çareserkirin. Dibê birêz Ocalan
wekî koordînatorê pêvajoya aştiyê fermî bibe…”
Ev gotinên Bahçelî jî nîşan dide Evdila Ocalan zilamtiya Dewleta tirk qebûl kiriye. Heger ne were be, heger Evdila ji kurdan mefekî herî biçûk bixwesta Devlet Bahçelî nedigot "bira Ocalan resmî bibe koordînatorê aştiyê."
Muftî efendî gotiye, ”yek kes jî bi kurdî nizanibe gerek xutbe, weaz bi tirkî be.”
Dewleta tirk 100 sal e li hemberî miletê kurd vê siyaseta xwe irqçî, antî-kurd
dimeşîne.
Muftiyê Diyadînê bi serê xwe xutbeyên kurdî qedexe nake, ev sîyaseta dewletê û
ya Dîyanetê ye.
Ji mecbûrî min berê xwe da Husametîn Sandilcî, min got ancax tu werî gaziya min
û vê gelşê çareser bikî. Jixwe her cara di mesela kompîtorê da rastî gelşekê
têm, Husametîn tê gazî û hawara min û meselê hel dike.
Camêr do bi şev bi riya programa TeamVieverê hat jawara min, belkî seetekê pê
da ket, berbîhev anî lê neqediya, got qismê mayî jî ezê sibe êvarî hel bikim.
Ez dixwazim pirsekê ji kesên endamên, hevalên, dostên Hudaparê û îslamîstên alîkariya filistîniyan û Îranê dikin bipirsim.
Îranê heta nuha bi sedan kurd îdam kirine. Du roj berê dîsa 3 xortên kurd ên
wek kulîlkan îdam kirin.
We rojekê jî ev hovîtiya meleyên Îranê protesto nekiriye, rojekê jî hûn li dijî
Îranê nemeşiyan e.
Heger Îsraîl di nava du rojan da bi îthama sîxurên Îranê ne, sê filistînî îdam kiribana
we yê qiyamet rakira, we yê Îsraîl protesto bikira.
Serokê Partiya Zaferê Umit Ozdagê neyarê kurdan serkeftina Amedsporê pîroz nekiriye. Ji ber wê jî hin kesan ew rexne kirine.
Umît Ozdag merivekî heta tu bibêjî neyarê miletê kurd e, serketina Amedsporê ew
qahr kiriye,bersîva daye rexnegirên xwe, gotiye:
”Ezê tîmekê(taximekî) çawa pîroz bikim alîgirên wê êrîşî ala Tirkiyê kirin, red
kirin sirûda netewî bibêjin û roja şehîdbûna leşkerekî tirk pîroz nekirin?”
Tejikên maran bêjahrî nabin, ya jî tejikên/çêlikên maran ji maran pîstir in wek metafor rast e. Îslamîstên tirk ên nuha, sed qatî ji yên sed sal berê, ji pêşiyên xwe gelkî pîstir in, gelkî bijahrîtir in. Em vê rastiyê baş dibînin û ferq dikin.
Lê li aliyê din yên me bûne eksên tirkan. Îslamîstên me yên berê kurdperwer bûn, pêşengên miletê xwe bûn, bi mêranî canên xwe ji bo miletê xwe feda kirin.
Yekî xwest qerfê xwe bi yekî bike, jê ra digot, ”axayo”!
Sero û siyasetmedarên tirk gava ji hin serok û siyasetmedarên me ra dibêjin, ”birêz, hêja, muhterem, serok” nizanim
çi, di eslê da xwe henekê xwe bi wan kesan dikin.
Çimkî li hemberî kurdan ne ji dil in, durû ne, di çavên wan da ew şexs hîn
jî terorîst in, qatilên zarokan in, separatîst in, dijminê tirkan e, hevalên terorîstan e.
Nezaketa wan sexte ye, durûtî ye, vir e. Gerek meriv ji îltîfata wan bawer neke.
