Wext weke dermanê her tiştî tê zanîn. Kedera, êşa wext kêm neke, birîna wext
nekewîne tune ye.
Lê belê wek her dermanî, ev derman jî ewê kînga were xwarin ne em, ew tayin
dike. Dibê em xwe întîbaqî wextê bikin. Wext li bende meriv nasekine.
Ew jî pêşîya wê hatibû sewaxkirin, dawî û kêlek nehatibû sewaxkirin, fena ku di
înşiatê da be.
Nuha di vî rismî da min bala xwe dayê, nayên jimartin, bi hezaran apartman
lê bûne
Li gora wî heger Tirkiye Kurdistana Rojava dagir neke, ew der di bin destê kurdan da bimîne Tirkiye ewê nikanibe, Qirixanê, Enteqyê (Hatayê) û Edene jî biparêze.
Mêrik eşkere dibêje, gerek Tirkiye seranserê Kurdistana rojava û Helebê jî bigire, negire nabe. "Ji bona ewlehiya aboriya Tirkiyê gerek Kurdistana Rojava di bin destê tirkan da be..."
Çend sal e kurdên bakur giş ji serokê partiyekê ra êdî dibêjin ”serokê giştî” yê filan partiyê. Li beşên Kurdistanê ên din kurd wiha nabêjin.
Kes ji Mesûd Barzanî ra, ji Bafil Talabanî ra, ji Evdila Ocalan ra nabêje ”serokê
giştî yê PDK´ê, yê YNK´ê, yê PKK´ê”…
Ji Mele Mistefa Barzanî ra, ji Evdirehman Qasimlo, ji Celal Talabanî ra negot "serokê giştî" yê PDK´ê û YNK´ê...
Ev şiklê nav berê di kurmancî da tunebû, nuh ketiye zimanê
me. Tercumeya ji tirkî ye. Hin nezanên me ji tirkî kopî kirine.
Ez dibêjim pêvekirina sifetê ”giştî” ne hewce ye, şaş e. Serok tenê têrê dike.
-Heger tu bixwazî herî gundê hember, tu yê di çiqas wext da ji vir herî wir?
Kûsî gotiye:
-Min ba, baran, çamûr, kaş û hevraz, daketin û hilkişîn giş hesab kir, ewê sê
rojan bikşîne, lê ez sê rojên din jî lê zêde dikim, ezê di şeş rojan da bi
bigihîjim wir.
Gotina baş e, de ka em biceribînin.
Do êvarî hevalên me yên hêja Mahmûd Lewendî, Nîmet Aydin û xanimên xwe mîvanên me bûn.
Ji edetên me yên baş yek jî gava yek xaniyekî nuh dikire, meriv dihere pîroz
dike, dibêje bi xêr be, hûn bi xêr û xweş tê da bijîn. Edeteke xweş û baş e.
Camêran do êvarî bi diyariyên xwe hatin mala me şên kirin, dilê me xweş kirin.
Gava meriv karê yekî, beyaneka wî diecibîne, teqdîr dike, dibêje sipas ji bo vî karê te yê baş, nayê maneya meriv bûye hevalê wî, di fikrê wî da ye, tarîxa wî, secera wî diparêze.
Ya jî gava meriv karekî siyasetmedarekî, beyaneka wî, têkiliyeke wî rexne dike, ev jî nayê
maneya meriv neyarê wî ye, li dijî her kar û xebata wî ye.
Hin kes vê yekê fêm nakin, gava tu xebata yekî, beyaneka wî diecibînî, destegê
didê, hinek dibêjin, ev çi durûtî ye, te berê ev camêr rexne dikir, nuha jî tu
pesnê wî didî. Ev çawa dibe? Dibê meriv bi îstîkrar be, filan û bîvan…
Beyana ofîsa Mesûd Barzanî do li ser gotinên Devlet Bahçelî belav kir di nava hukûmeta AKP´ê û MHP´ê da bû sebebê aciziyeke pir mezin.
Serokê Tirkiyê Recep Tayyip Erdogan jî ji beyana ofîsa Mesûd
Barzanî ya li ser gotinên Devlet Bahçelî belav kiribû pir aciz bûye, ji Mesûd
Barzanî ”îzahat” xwestiye, gotiye:
”Ez dixwazim diyar bikim, em daxuyaniyên bêrêz û bêhed ên do serokê MHP´ê birêz
Bahçelî kiribû hedef qet qebûl nakin. Di heqê meselê da me nerehetiya xwe diyar
kir, me îzahat xwest. Dibê ji vê şaşiya giran vegerin.”
Mesûd Barzanî vê carê li hemberî rexneyên tirkan û bi taybetî jî li hemberî gotinên serokê MHP´ê devlet Bahçelî bêdeng nemaye, bersîveke baş û bi cesaret daye Devlet Bahçelî.
Pir baş kiriye, bêdengiya serokên partiyên me cesaretê dide tirkan, wan bêtir bêhurmet, bêperwa dike.
Gerek serokên kurd li hemberî êrîş û heqaretên siyasetmedarên tirk bêdeng nemînin.
