Em li welatê xwe bûne mahcir û koçber

Em kurd li coxrafîya cîhanê belkî ya herî zengîn dijîn. Lê belê ji ber bindestîya me, ji ber perçebûna welatê me, ji ber zulma kolonyalîstan em mahkûmî jiyaneka herî feqîr û perîşan bûne. Çimkî jiyaneke ji bindestîyê pîstir, rezîltir tune ye.

Em li welatê xwe bûne mahcir û koçber û mahkûmî jîyaneka perîşan a di çandirên kampan da.

Filistînîyan do qetlîama 7ê cotmehê pîroz kirin !

Dîn, dîndarîyê piraniya misilmanan zêde kirine zalim û bêûjdan, bêyî misilmanan gunehên wan bi tu kesên din nayê. Kuştina bi hezaran cihûyan dilê wan naşewitîne, wan kêfxweş û dilşa dike. 
Gerek meriv hewqasî bêûjdan nebe, tu neheqîyê, zulmê, qetlîamê rast nebîne, pîroz neke.

Ji bo wê jî filistîniyan, gelek misilmanan qetlîama 7ê cotmeha 2023a ya terorîstên Hamasê li Îsraîl, li hemberî sivêlan kirin wek dawetekê pîroz kirin.

Deve dûrî hev diçêrin, lê guhên wan tim li ser hev in

Tirk bi heycan kar û zirara Peymana Mekeyê minaqaşe dikin, dibêjin bi vê peymanê gerek Tirkiye bi Pakîstanê ra Erebîstana Siûdî li hemberî êrîşên Husîyan biparêze.
Lê Îran li pişt Husîyan e, ev jî tê maneya Tirkiye ketîye cepheyeke li dijî Îranê, kane mecbûr bibe şerê Îranê jî bike.
Tirk van îşan baş îdare dikin. Ewê him Erebîstana Siûdî û Amerîkayê, him jî Îranê îdare bikin; ewê ji herdu alîyan jî têr bixun. Jixwe debara Tirkiyê nuha li ser tîcareta reş e.

Gelo bi rastî umrê fêrbûnê tune ye?

Dibêjin zana û nivîskarê mezin ê rûs Leo Tolstoy di 67 salîya xwe da fêrî ajotina piqilêtê bûye. Têgeheke, gotineke Pisqilêta Tolstoy jî heye; tê maneya ji bo tu fêrbûna tiştî derengî tune ye.
Yanî umrê fêr bûnê tune ye, di her umrî da meriv kane fêrî tiştên nuh bibe.

Gotineke rast e. Lê ez dibêjim belkî îstîsna vê gotina rast heye, ew jî ez im. Ez jî nizanim pisqilêtê bajom û min pir dixwest min kanîbûya...

Azadbûna hiş bi qasî ya fizîkî muhêm e

Nivîskar û rexnegirê edebîyatê û xelatgirê Xelata Nobelê yê Edebîyatê John Maxwell Coetzee*, li ser tirsê û azadiya hiş teşbîheke pir xweş kiriye, gotiye:

"Azadî ne tenê qetandina zincîrên destên xwe ye; azadî rizgarkirina hişê xwe ji tirsê ye."
Azadkirina hiş ji tirsê, ji murîdtîyê bi qasî azadbûna ji bindestiyê muhîm e; het ajê muhîmtir e jî.
Dibê meriv xwedî îrade, xwedî fikreke azad be; Îradeya xwe nexe bin emrê tu kesî, tu partîyê.

Însan heywanekî bêhiş e

Bavê edebîyata Amerîkayê, nivîskar, rojnamevan, hicîwcîyê bi nav û deng Mark Twain(1835-1910) dîtina xwe ya di heqê însên da wiha anîye zimên:

”Îdîa ew e ku, ”însan heywanekî baqil e.” Bi bawerîya min ev dîtin ji minaqeşeyê ra vekirî ye. Çimkî tecrûbeyên min îspat kirin însan heywanekî bêhiş, bêmentiq e. Bi rastî jî însan bi qasî ku tedawî nebe ehmeq e. Tiştên heywanên din bi rehetî fêr dibin, însan nikanin fêr bibin...”

Pere dostên meriv dike zêde

Li ser ”pere” gelek gotin û aforîzmayên xweş, babet, babetî hene.

Kî dibêje çi bira bibêje, bi bawerîya min pere wek kilîta çilîngîr e, her derîyî vedike, kevir jî nerm dike.

Kîsê te vala be, dostên te him kêm in, him ji te sar in. Merivê bêpere wek çûka bêper û bêbask e.

Heger dostên te neman, ya jî kêm bûn, li bêrîka xwe binêre, miheqeq perê te qedîya ye.

Çima Kubra Tebereka me kurdan jî tune ye?

Fûara Kitêban a Dîyarbekrê do qedîya. Hêvî dikim karê weşanxaneyên beşdarî Fûarê bûn baş çû, li zirarê derneketin. Çimkî hin caran kar zirarê dernaxîne.

Do vîdeoyeka Fûarê ya pir qelebalix bala min kişand. Bi sedan ciwan ketibûn dorê ji bo ku kitêbekê bikirin, bidin îmzekirin.
Min pir meraq kir, min ji xanimeka bi navê Xecê Daxşîn, wê vîdeo parve kiriibû, pirsî, min got, ma ev çi qelebalix e?

Amerîkayê Îraq kir eyaleteke Îranê

Heşdî Şebiyê li Bexdayê Ala Amerîkayê raxistine erdê, pê lêdikin û bi erebeyan di ser ra diherin û tên.

Endamê Kongreya Amerîkayê Joe Wilson, bi vê heqareta li Ala Amerîkayê pir aciz bûye, gotiye:
”Îraq bûye wîlayeteke Îranê, dibê Îraq ji bin hegemonya û desthilata Îranê were derxistin.”
Rast e, Îraq bûye eyaleteke Îranê. Lê yê Îraq kir eyaleteke Îranê Amerîka bi xwe ye, Amerîkayê Îraq teslîmî şîîyan û Îranê kir.