Serokê Tirkiyê Erdogan li ser asîmîlasyonê û girîngiya zimên gotiye:
”Miletê zimanê xwe wenda bike(bihele, asîmîle bibe) hafizeya xwe wenda dike, şexsîyeta xwe wenda dike,
heta û heta baweriya xwe jî wenda dike. Civatên girêdana wan bi zimanê wan ê
dayikê ra zeîf dibe bi wextê ra miheqeq dibin kerî, dibin kolonî, nasnameya xwe
ji dest didin.”
Yanî miletê asîmîle bibe, dihele, dibe meletekî din. Em kurd ketine vî halî, hêdî hêdî dihelin, dibin tirk.
128 sal berê, roja 22ê nîsanê Rojnameya kurdî ya pêşî Kurdistan li paytexta Misrê, li Qahîreyê ji alî Mîqdat Midhet Bedirxan ve hat derxistin.
Cara pêşî kurd bûn xwedî rojname. Ji ber wî ev çêyiya mezin, tarîxî bi miletê xwe kir, em kirin xwedî rojname û bû rêber û pêşengê rojnamegeriya kurdî mala wî hezar carî ava be, gorra wî bihuşt be.
Kurdekî zana, bi kultur, entellektuel, hay ji tarîxa xwe û tarîxa dinyayê heye.
Debatorekî pir jîr e, xatibekî mezin e.
Di her minaqaşeyê da tim serketî ye, bi
argumentên xwe, bi retorîka xwe, bi wêrekîya xwe ya medenî tirkên antî-kurd û
kurdên bûne çahş û xayin mat û perîşan dike.
Donald Trump gotiye,li ser daxwaza Pakîstanê
careke din agirbest dirêj kiriye.
Berê digot ewê agirbestê dirêj neke. Lê forta wî, gefaa wî vir derket.
Tiştê xuya dike Donald Trump ji Îranê bêtir dixwaze şer raweste, peymanek çêbibe. Çimkî zexta li
hundur zêde ye, piştgirên wî, amerîkî li dijî şer in.
Min xwest sipasî Şeyma xanimê bikim, lê min nikanîbû, malpereke taybet e, dibê
meriv endam be, kodên meriv hebe. Lema min nikanîbû.Ji dêlî wê va, bi vê
parvekinê ez sipasî Şeyma xanimê dikim.
Gava keç û xortên me nivîske min, kitêbeke min dixwînin pir kêfxweş dibim.
Lê belê tiştê xerab û ecêb kesê çîrok kiriye herfên latînî midaxeleyî zimanê
Fûad Temo kiriye, navek li çîrokê kiriye, gotiye, ”Di wergerê da min zimanê wê jî hinekî rast kir."
Ez matmayî mam, meriv çawa, bi çi heqî û bi kîjan aqilî zimanê çîrokeke 113 sal berê diguherîne û navekî li çîrokê dike?
Yê dûrî çavan be dûrî dilan e, gotineke, teşbîheke, şîreteke pêşiyan e. Gotineke pir rast e, sedîsed were ye. Kesê ji ber çavan dûr bikeve ji dilan jî dûr dikeve, bi demê ra tê jibîrkirin.
Ji ber ku dîtina, têkiliya fizîkî pir muhîm e, dilan nêzîkî
hev dike, li hev dibanîne, meriv nade jibîrkirin.
Gava meriv ji hev dûr bikeve, demên dirêj hevdu nebîne, dengê hevdu nebihîze hezkirin jî, evîn jî, hevaltî û dostî jî lawaz dibe, bi demê ra meriv tê jibîrkirin.
Dinya nêrdiwan(pêlik, sêlim) e, hilkişîn jî heye, daketin jî heye. Hinek hildikşin jor, hinek dadikevin jêr. Hinek ji jor loxî jêr dibin.
Me got belkî di vê sedsala 21ê da em kurd jî hilkişin jor,
li jêr nemînin.
Lê pêşengên me, serokên me nahêlin em hilkişin jor.
Teşbîheke me ya pir xweş heye, dibêje, dimrim, dibehecim, ceh dibêje ez birinc im.
Hin camêr pir pesnê serokê xwe, partiya xwe didin. Tu dibêjî qey serokê wan,
partiya wan miletê kurd ji bindestiyê xelas kiriye, Kurdistan çêkiriye.
Dîzikê got binê min zêr e, heskê got, le ez ji ku têm?
Heyran her tişt li ber çava ye, li tu beşekî Kurdistanê halê kurdan ne baş e, kurd ne azad in. Tu serokî ji me ra kela feth nekiriye...
