Xwe tevî şerê dê û dotê mekin !

Ji xeman xew tê, ji kerban ken tê. Yê min jî bûye ew mesele. Ne mimkûn e meriv bi halê hin kurdên me nekene.
Gava ez dibînim hin siyasetmedarên me li ser şerê di nava CHPê da xwe gelkî diwestînin kenê min tê.
Bi ya min dibê kurd ne xwe tevî şerê wan bikin, ne jî wexta bide nivîsên, vîdeoyên li ser wan. Şerê dê û dotê ye, xwe tevê mekin, ew ên hev in. Îro şer dikin, sibe ewê li hev werin. Hûnê bibin yên xerab, herdu ewê dijminatiya we bikin.

Kose û rîdirêj li karê ne

Li Swêd meriv riya xwe li malê kurr dike, ji bo kurkirina riyê kes naçe ser berber, ew edet li Swêd tune ye. Ji bo kurkirina por tenê meriv diçe ser berber.
Lê cilêt jî pir biha ye, bi xwîna bavê ye. Îro min pakêtek cilêt(Gillete Labs, 6 heb têda ne)bi 350 kronî kirî. Teqrîben dike 35 Euro. Yanî li malê kurkirina riyê jî li ser meriv erzan rûnane.
Kesên kose ji xwe ra kêf dikin, qurişekî xwe jî nadin cilêtan. Kesên rîdirêj jî li karê ne.Ew jî perê xwe di cilêtan nadin.

Mêrik ji dêlî azadiya kurdan bixwze azadiya Apo dixwaze

Dûran Kalkan hukûmeta AKPê rexne kiriye, gotiye hukûmet ne samîmî ye, li dû tasfîyeyê ye. Gerek qanûn derkevin û Apo azad bibe, bikanibe siyasetê bike.

"Berpirsiyarên dewletê û AKPê gotibûn didawiya meha nîsanê da ewê yasayan derxin, lê tu gav nehatin avêtin. Gerek Apo azad bibe, bikanibe siyasetê bike û rê li ber siyaseta demokratîk vere vekirin.”

Mêrik azadiya kurdan naxwaze, azadiya Apo dixwaze. Azadiya Apo ji azadiya kurdan muhîmtir dibîne.

Her mirin çîrokekê li pey xwe dihêle

Mirina hevalekî meriv jê hez dike, ne tenê meriv xemgîn dike, di jiyana meriv da valahiyeke mezin jî peyda dike. Wek di rêwîtiyekê da hevalê te terka te bike, te bi tenê bihêle.

Ji do da ye ez li mirna hevalê xwe yê 50 salî Eyûb Alacabey difikrim, rojên me yên borî, yên li Wêranşarê, yên li Qmîşloyê, yên li Diyarbekir û li Stockholmê, sohbetên me yên bi hev ra tînim bîra xwe û berçavên xwe.
Gelek hisên tevlihev bi min ra çê dibin. Dibêjim çima ez zêde neçûm balê, xwe sûcdar his dikim.

Mirinê do bi şev kurdperwerê hêja Eyûb Alacabek jî ji nav me bir !

Pir xemgîn im. Hevalê min ê salan, kurdperwerê, dildarê kurd û Kurdistanê Eyûb Alacebek do derengê şevê wefat kir. Vêsê, bi bihîstina vê xebera reş û tahl pir êşiyam, pir xemgîn bûm.

Hefta borî min telefon kir, li halê wî pirsî. Min tim telefon dikir, li halê wî dipirsî.
Me hinekî sohbet kir, bi zor dipeyivî. Min fêm kir rewşa wî pir xerab e, wefata wî nêzik e.

Rojek xweş bi herdu şîrînên mala Xamo ra

Îro herdu şîrînên ber dilên me, neviyên me Olîver Aras û Leo Ronî hatibûn serdana kalik û pîrika xwe.
Êdî li me banîne, gava me dibînin pir dilşa dibin, xwe dirêjî hêmêza me dikin.
Dawiya her heftê tên ba me, em berê bîstekê li malê dilîzin, dûra bi hev ra diherin parqa me(Eskîl Parken)lîstika xwe li wir didomînin.
Parqa zaroka ye, ji bo lîstika zarokan gelek tişt çêkirine. Cara xalî nabe, tim qelebalix e.

Gerek kurd xwe tevî şerê tirkan nekin

Pûlisên Erdogan îro li Anqerê girtine ser merkeza CHPê, xwestine Uzgur Ozel û hevalên wî bi zor ji hundur derxînin û merkez teslîmî Kemal Kiliçdaroglu bikin. Ozgur Ozel û hevalên xwe li ber xwe didin, dibêjin em dernakevin. Berxwedana wan pere nekir, pûlisan bi darê zorê ew ji bînayê derxistin dereve...
Mahkimê(yanî Erdogan) CHP ji Ozgur Ozel girt, da Kemal Kiliçdaroglu.  
Erdogan dixwaze CHPê belav bike. Dixwaze viya bi destê Kemal Kiliçdaroglu bike. Bira bike. Belkî bi vî hawî dewleta wan a naylon, buxça 77 pîneyî ji hev da bikeve.

Bargirano aqil siviko

Ji nişka ve dinya bû ewr, reşêşkên baranê hatin xwar. Kêsrek(axa hişkbûyî, bûye topik) ket derd û şayişa kevir, got, vaye baran hat, kevirê çawa bike?
Ew ax e, li xwe nafikire, li kevir difikire...

Hin dîndarên me yên bûne canfîdayên filistîniyan jî ji dêlî li perîşaniya miletê xwe bifikirin, ketine mitala, şaiyişa filistîniyan. Di şîna xwe da jî ji filistîniyan ra digrîn.
Bargirano aqil siviko...

Teslîmîyeta siyasî ji şikestina leşkerî xerabtir e

Tirkan ne bi dewleta xwe, bi hêza xwe ya leşkerî, bi huqûqa xwe, bi sîstema xwe ya perwerdê tenê, bi zanîna xwe jî em pelçiqandine, em biçûk xistine, em nezan û cahil nîşan dane. Zimanê me wek zimanekî paşdamayî, bi kêrî ilm û îrfanê, edebîyatê nayê nîşan dane.

Dewleta tirkan li dijî me şîdeta fizîkî tenê bikar neanîne, di warê fikrî, îdeolojîk, kulturî, întellektuelî da jî zulmeke mezin li me kirine, tiştên şaş, derew, tiştên tarîxa me belovacî dike fêrî me kirine.