HSD´ê û hukûmeta Şamê do bi peymaneka nuh li hev kirin. Di peymanê da federasyon, otonomî tuneye, navê Kurdistanê, meclîseke kurdan tuneye. Rawestandina şer baş e, lê ez şertên hatine qebûlkirin pir kêm dibînim.
Piştî hewqas micadele, hewqas şehîd bi ya min peymaneka wiha pir kêm e. Ev
fikrê min e.
Lê yên şer kirine û bedelên giran dane ew in. Piştî ku ew peymaneka wiha qebûl
dikin, em çi bibêjin jî bêfeyde ye.
Dibê miletê wir raya xwe bibêje, heger
peyman xerab e dibê milet li dij derkeve.
Çendakî berê min mektûbek ji Perxudres Podcastê ra şand. Min bi hesreteke kûr qala Wêranşara berê, ya zaroktiya xwe, ya salên 1960-70´î kir. Emer Farûk Baran wê mektûba min dixwîne.Fermo guh bidinê.
Ev jî lînka podcastê ye: Ka ew Wêranşara berê
Herdu camêran karekî baş kirine, mala wan ava be, wefadarîya xwe nîşan dane. Çêyî, fedekarîya kurdan ji bo dinyayê kirin, bedelên kurdan di şerê li hemberî cîhadîstan dan herdu sanatoran wek hinekên din ji bîr nekirine.
Tirkiyê, Evdila Ocalan û hevalên wî pir dixwestin mesla kurd û Kurdistanê nebe
meseleyeke navnetewî, Amerîka, dewletên mezin nekevin nava meselê, em û tirk xwe bi xwe bin.
Bêguman di nava tirkan da yên wek vî xebîsê neyarê qewmê kurd difikrin bi
milyonan hene.
Di medyaya sosyal da meriv viya pir rehet dibîne. Çimkî dewleta
wan jî eynî tiştî dibêje, di praktîkê da pilan dike, realîze dike.
Li Îranê Xumeynî anîn ser hukim, dûra poşman bûn û şerê Komara Îslamî kirin. Meleyên celad 47 sal in li ser hukim, Îran kirin zindan û qesapxane û jahrê, şer û teşxelê li dinyayê belav dike.
Nuha jî dora Sûriyê ye. Sûriye jî ewê bibe Afganîstan û dûra şerê wê bikin. Rejîma Colanî ewê çiqasî bajo ne dîyar e. Zirara herî mezin kurdê bibînin.
Dagirkerên welatê me pir zalim in, pir xedar in, bêûjdan û bêmerhemet in. Gava fersendê dibînin bêyî dudilî serê me jê dikin, tecawizî namûsa me, ya erz û eyalê me dikin û bi viya jî şerm nakin, pir dilşa dibin.
Êrîşên Helebê ser taxên Eşrefiyê û Şêx Mexsûd, Reqayê, ser Kobanê û şerên 15-20
rojên dawî careka din nîşanî me da gerek em ji bindestiya van zaliman derkevin,
bibin xwedî dewleteke netewî.
Heger em nebin xwedî dewlet em û zar û zêçên me, namûs û şerefa me ewê tim di
binê nigên tirk û ereban û farisan da be.
Donald Trump got, ”Eger Malikî wek serokwezîr were hilbijartin
Amerîka ewê alîkariyê nede Îraqê. Hilbijartina Malikî şaş e, dibê Îraq vê şaşiyê neke."
Donald Trump, Nûrî Malikî wek zilamê
Îranê bi nav kiriye, ji bo wê jî dibê Îraq cara duduya Nûrî Malikî neke
serokwezîr.
Ev mesaja Donald Trump ne ji bo Îraqê tenê ye, ji bo kurdan e jî. Dibê kurdên
Kurdistana Başûr, PDK û YNK jî xwe ji Nûrî Malikî dûr xînin…
Wan ereban ji bona vê çêyiya kurdan bi durûtî EBE li Mezlûm Ebdî kirin. Yê ebe lê kir
serokê kîjan eşîrê bû, bûyer kînga bû ez nizanim. Di medyaya sosyal da rismê wê
merasimê heye. Min risim ji wir girt.
Xelatên ereban ya herî mezin, herî bi qîmet yek jî ebe ye. Ebe li ba ereban pir bi qîmet û bi mane ye.
Do bi şev dema ezê têketama hesabê xwe Outlokê, tiştek ji min pirsî. Nizanim min çi şaşî kir, telefona min, hotmail û gmaila min, bloga min,Whatsapp hemû hesabên min hatin girtin.
Ez nikanim têkevim bloga xwe jî.
Nuha ez kanim tenê têkevim Facebookê û X´ê. Telefona min
girtiye, do bi şev lawikê min hat bir ji bo ku veke. Ewê kanibe, nikanibe
nizanim.
Yanî nuha telefona min tune ye, hesabên min jî gişk girtî
ne.
XXX
Telefona min hat lê nikanim bi kar bînim.
Lawikê min ji bo ku bikanibe veke ji mecbûrî her tiştê tê da, hemû numreyên telefonan jê biriye. Telefona min bûye wek telefoneke nuh. Dibê lawik were ji min ra ji nuh ve li hev ragire. Karekî ne hindik e.
Ez nuha nikanim pê tu karî bikim, nikanim telefonî kesî bikim. Ji bona serrastkirinê bi texmîna min ewê çend rojan bajo. Ewê îşev were, hêvî dikim bikanibe biqedîne.
Çimkî lawik her tim nikane
were vira.
Min serê xwe xist belayê. Nezanî xerab e, lê wan jî bi hinceta ewlekariyê pir zor kirine. Tu bi şaşî pê li derekê dikî çû ji te da, meriv dibehece, kezebreşî dibe. Carnan têm wê nuxtê dev ji telefon û kompîtorê berdim, wek berê bijîm. Bê telefon, bê kompîtor, tenê qelem û kaxet...
Jixwe ne Rojen bûya belkî minê wer bikira. Lê li Swêd jiyaneka ji dijîtalê dûr ne mimkûn e.
Li welatê herî paşdamayî jî ji bo daxistina alê ewê îşkenceyeke
wiha nekirina.
Jixwe li Tirkiyê heqaretkirina li kurdan, îşkencekirin û kuştuna kurdan serbest e, ne sûc e.
Amerîka, Hêzên Hevpayman bi DAÎŞ´ê ra şerê Daîşê dikin.
Sûtalekî wek Colanî kane bi vê ibretê henekê xwe bi
Amerîkayê û tevayiya Yekîtiya Ewrûpayê,bi NATO´yê bike.
Ev çete heta nuha di bin baskê tirkan da bû.
Sê hefte ne li Kurdistana Rojava kurd di bin êrîşeke hovane ya cîhadîstan da nej i medyaya dinyayê kes li wir tune ye, tu telewîzyon, tu ajanseka dinyayê li wir tune ye, weşaneka zindî nake.
Roja pêşî ya şerê filistîniyan û Îsraîl dest pê kir hemû ajansên dinyayê, bi
sedan rojnamevan ji Xezayê weşanên dîrekt dikirin.
Li kîjan welatê Afrîkayê şerek çêdibe, ajansjên mezin tavilê li wir in.
Lê 20 roj in kurd di bin êrîşeke hovane da ne, sivîl, zarok, kal, pîr, kîjan
kurd dikeve ber destên hovên cîhadîst dikujin, serîyan jêdikin û vîdeoyên
wahşeta xwe jî belav dikin.
Dozger û pûlisên tirk ji barbariya celadên Daîşê yên serê keça kurd jêkirin nerehet
nebûne, ji hûnana guliyê Îkra Hepgezê pir nerehet û hêrs bûne.
Sawcî di heqê Îkra Hepgezê da derhal doz vekiriye, dû ra keçik hatiye girtin.
Tiştê nuha li Sûriyê li hemberî kurdan dibin ji qetlîamên dema Daîşê xerabtir in. Ji bajarên, herêmên hêzên kurd jê vekişîyane bi sedan kurd êsîr ketine destên çeteyan û hemû bi barbarî hatine kuştin.
Îlham Ehmed bi xwe dibêje kuştî bi sedan in. Dibê hêzên kurd, HSD, PYD, ENKS, PDK,
YNK û partiyên din bi hev ra alîkariyê, midaxeleyek li sehê ji Amerîkayê, ji
Hêzên Hevpeyman bixwazin.
Çimkî çeteyên Colanî û tirkiyê eşkere qetlîamê dikin. Hovîtiyên ji yên Daîşê xerabtir dikin.
Rewş pir xerab e, li ku derê kurdan zeft dikin dikujin û vîdeoyên hovîtiya xwe
belav dikin.
Ew û partiya wî Hudapar li dijî êrîşên, hovîtiyên çeteyên Tirkiyê yên îslamî, li dijî piştgiriya
Tirkiyê ya bi çeteyên kirêkirî ra dernayên, zulma li kurdên Rojava dibe şermezar nakin, meaşekî xwe dide mexdûrên Efrînê û
Kobanê.
Ev fêlbazî ye, xapandin e.
Efrîn di bin dagirkeriya Tirkiyê da ye, tu garantî tuneye alîkariyên ji Efrînê
ra dibin tirk bidin kurdan. Lê dîsa jî ez ne li dijî vê alîkariya wî me, bira
bike. Baş kiriye.
Li gel ku berf dibarî û sermak pir hebû jî gelkî qelebalix bû.
Kurd pir xemgîn in, pir bi hêrs in.
Amerîkayê, Fransayê, Îngilistanê, Hêzên
Hevpeyman bi bêexlaqiyeke mezin terka mitefikên xwe yên kurd kirin, bûn hevalên
Colaniyê terorîstê el Qaîdeyê û Nusrayêyê.
Di şerê Xezayê da çavê medyaya cîhanê wer li ser Xezayê bû, di hemû telewîzyon û ajansan da xebera yekê li ser Xezayê bû.
Rojnamevanan xeber li ser xeberê didan, risim, vîdeo, hevpeyvînên bi zarokan ra
belav dikirin.
Lê ev telewîzyon û ajansên di serê her xeberên xwe da qala Xezayê dikirin, weşanên dîrekt dikirin, hema
hema qet qala êrîşên ser Kurdên Rojava, perîşaniya Kobanê nakin.
Qîrîn
û hawara zarokên kurd wek yên filistîniyan nabihîzin. Çavên xwe, guhên xwe ji
qîrîn û hawara kurdan ra girtine, li êrîşên hovên îslamî û Tirkiyê yên ser kurdên Rojava
temaşe dikin, nakin xeber, dinyayê pê nahesînin.
Careke din eşkere bû, di rojên teng da em kurd diherin gazî û hewara hev, em ji bo hev hêsiran dibarînin. Navê viya ruhê netewî ye.
Yê miletan dike milet, di rojên teng da dibezin gazî û hawara hev, xwe di ber hev da didin kuştin ev şiûr û ruhê netewî ye.
Dost û dijmin, dilxwaz û dilnexwaz di şîn û şahiyan da, di
rojên xerab û tengasiyan da xuya dibin, ji hev tên gerandin.
Di demên wiha da meriv dibîne kî dost e, kî dijmin e, kî dilxwazê meriv e, kî dijminê meriv e.
Ne ji ber ku ez kurd im kurdan mezin dikim viya dibêjim, bi
baweriya min bêyî kurdan yek miletekî misilman dewlet heq nekiriye, yek jî ne layiqe
bibûya xwedî dewlet.
Ez ne şaş bim 57 dewletên misilmanan endamên Teşkîlata Yekîtiya Îslamî ne. Ji 57 miletên van dewletan yekî jî dewlet heq nekiriye.
Tenê kurdan heq kiriye dewleta wan hebe, ew jî ji ber bêşansiya wan, ji ber caxrafiya wan, ji ber pirbûna dagirkerên wan û ji ber hin şaşiyên wan nebûne xwedî dewlet.
Rojnameya amerîkî The Wall Street Journalê li ser êrîşên çeteyên hukûmeta Şamê ser kurdan di lehê kurdan da nivîseke pir baş nivîsîye.
Nivîs bi sernavê "Serkêşiya Têkçûyî ya Tom
Barrack" sîyaseta Amerîkayê ya li Sûriyeyê bi tundî rexne dike, dibêje "Washington
bi jiyana hevpeymanên xwe yên kurd xumarê dilîze." Dibêje heger çekdarên Colanî
têkevin bajarên kurdan qetlîama anîn serê elewîyan, durzîyan ewê bînin serê
kurdan jî.
Rojname dibêje:
Waliyê Diyarbekrê mitînga di 25´ê mehê da ewê ji bo ”azadiya Evdila Ocalan” çêbiba qedexe kiriye.
Belkî dewlet ditirse kes beşdar nebe lema qedexe dike. Naxwazin Evdila Oclan pûç bikin, bêhêz nîşan bidin.
Serokê Partiya DEM´ê Abas Şahîn gotiye em qedexeyê qebûl nakin, emê mitîngê
çêkin.
Ez fêm nakim însan çawa kanin hîn jî Evdila Ocalan biparêzin, ji bo wî mitîngê çêkin?
Nûnerê Amerîkayê yê Sûriyê Tom Barrack li Hewlêrê bi Mezlûm Ebdî(Kobanî) û
Îlham Ehmedê ra civînek çêkiriye. Tiştekî wiha nedihat payin, surprîzeke xêrê ye, kêfa min anî.
Piştî civîna bi
Tom Barrack ra, Mezlûm Kobanî û Îlham Ehmed bi serokê Kurdistanê Nêçîrvan
Barzxanî ra jî civînek çêkirine.
Ev herdu civîn pêşketine pir baş e. Diyar e liberxwedana kurdan, dîplomasiya
wan, xebata kurdan ya medyayî netîceyeke baş da, tesîr li Donald Trump û
raydarên Amerîkayê kir.
Xuwişk û birayên ezîz û dilşewat, dibê em kurdên dîasporayê
li her dera dinyayê êrîşên ser Kurdistana Rojava protesto bikin û ji dinyayê piştgiriyê,
alîkariyê bixwazin.
Dibê em ji bêdengiya Amerîkayê, Ewrûpayê gazin bikin, wan rexne
bikin.
Lê tu carî dijminatiya Amerîkayê, Ewrûpayê, Îsraîl nekin. Bi êrîşa ser
wan, bi dijmminatiya wan em li zirarê ne.
Li hemberî van hovan yên alîkariya me bikin dîsa ew in, dibê em wan îqnayî alîkariyê bikin. Êrîşî wan nekin.
Mehmet Sacît Arvasî di medyaya sosyal da dîndarekî pir aktîv e û gelek vîdeoyên balkêş parve dike. Kurdekî rastgo ye, ne tirsoneke, ne hevalê neyarê qewmê xwe ye.
Hukûmeta Sûriyeyê ya Colanî êrişa ser kurdan, dagirkirina bajarên Kurdistanê bi Sûreya Enfalê wek "fethê", yanî zafere li dijî kafiran bi nav dike. Wezareta Ewqafê ya Colanî xwestiye li mizgeftan mele ji bo vê fetha artêşa Sûriyê ya li dijî kurdan(kafiran) dua bikin.
Ehmed El-Şer Colonî jî wek Seddam Husên Sûreya Enfalê ji
Quranê li hemberî kurdan bi kar anî.
Wezareta Ewqafê ya Sûriyeyê nameyek fermî, Hejmar (250), bi tarîxa (18/1/2026)ji hemî mizgeftan ra şandiye.
Berdevkê Hudaparê Yunus Emîroglu @emirogluyunus di platforma X´ê da gotiye, ”Amerîka nabe dost. Yên pişta xwe dispirên Amerîkayê mahkûmî têkçûnê ne.”
Tu dibêjî belkî yên ji Amerîkayê baştir hebûn kurdan pişta xwe nesipartin wan,
lema şaşiyeke mezin kirin.
Hey bêûjdan, ka bibêje bira kurdan pişta xwe bisparta kê, kîjan dewlet ji
Amerîkayê baştir e, kurdan pişta xwe nesipartiyê?
Ew di himêza dagirkerê welatê xwe da rûniştiye viya şaş nabîne.
Piştgiriya tirkan a bi çeteyên Colanî ra, neyartiya Tirkiyê ya bi kurdên Rojava
ra rexne nake, hevkariya kurdan a bi Amerîkayê ra şaş dibîne.
Nûnerê Amerîkayê yê Sûriyeyê Tom Barrackê ereb li ser HSD´ê û Sûriyê û mafê kurdan beyaneka pir xerab belav kiriye.
Tom Barrack di beyana xwe da gotiye:
”Erka hebûna HSD´ê êdî qediya ye,
hewcedariya wan êdî bi HSD´ê tune ye. Ewê bi hukûmeta Sûriyê, bi Colanî ra
bixebitin. Amerîka destegê nade veqetandinê, federasyonê. Dibê HSD xwe fesh
bike, tevayiya Kurdistanê, hemû dezgehên xwe teslîmî çeteyên Şamê bike. Ji bo
kurdan rêya herî baş tevlêbûna hukûmeta Sûriyê ye...”
Êrîşên hovên îslamî yên girêdayî Tirkiyê ser Kurdistana Rojava, sînorên sûnî ji orta miletê kurd rakir, kurdan careke din nîşanî dinyayê dan kurd yek milet e û ne mimkûn e li aliyê din yê sînor, li komkujiya birayên xwe temaşe bikin.
Plana jiyana bi ereban ra, artêşeke ereb û kurdan(HSD) pûç bû. Ereban nîşan dan bê ew kanin çi xiyanetê, çi heqaretê, çi zulmê li kurdan bikin.
Mezlûm Ebdî ev daxwaza Colaniyê terorîst red kiriye, gotiye:
Her bijî liberxwedan û canfîdayiya, welatperweriya miletê kurd !
Kurd êdî sînorên bi darê zorê, bêyî îradeya wan hatine danîn nas nakin, bi
canfîdayî diherin hawara birayên xwe yên Kurdistana Rojava.
Ji bona herin hawara birayên xwe, bi hezaran kurd ji Nisêbînê derbasî Qamîşloyê
bûn.
Li Ewrûpayê, li Zaxo, Duhokê, Hewlêr, Silêmaniyê ji do daye miletê kurd rabûye
ser piya û Tirkiyê û çeteyên îslamî yên Colanî protesto diki.
Erb û tirk ji kêfa difirin. Çeteyên Colanî û Tirkiyê wahşeta xwe, nemirovahiya xwe, namerdiya bi kurdan ra kirin pîroz dikin. Vîdeoyên ji însanîyetê çiqasî dûr in parve dikin. Herdu serî jî pir memnûn xuya dikin.
Li bajar û herêmên hêzên kurd jê vekişiyan e, çeteyên Colanî û Tirkiyê ketinê, wek terorîstên Daîşê ew jî barbariya xwe, hovîtiya xwe nîşan didin.
Vîdeoyên
namerdiya xwe, wahşeta xwe belav dikin.
Erdogan û Bahçelî û tirk bi salan bûn li bende dîtina vê barbariya ereban bûn.
Serokê Tirkiyê Erdogan û Bahçelî wek tirkên pêşiyên xwe, vê carê wan jî zora kurdên Kurdistana Rojava birin, ew mecbûr kirin teslîmî terorîstên îslamî bibin, peymaneka xapandinê ya tu mafekî netewî nade miletê kurd qebûl bikin.
Çeteyên ereb zora şêr û şepalên kurd nebirin, terorîstên îslamî bi hêza xwe, bi tena serê kurd mecbûrî qebûlkirina vê peymanê nekirin; Colaniyê terorîst bi alîkariya Tirkiyê, Amerîkayê, Fransayê û hin welatên din ev peyman bi darê zorê bi kurdan da qebûlkirin. Ev bêbextî bi kurdan ra kirin.
Wek di referandûma Kurdistana Başûr ya 2017´a, li Kurdistana
Rojava jî tirk li me hatine xezebê, bi komên çeteyên terorîstên îslamî ra
digrin ser gund û bajarên kurdan, agir bi ser kurdan da dibarînin.
Yê şerê me dikin ji ereban bêtir tirk in, nahêlin kurd azad
bibin.
Tiştek ji destê me nayê, em li bende xebereke xêrê bûn. Ji
dêlî wê, me xebera teslîmîyetê xwend.
Amerîka jî li têla tirkan û Colanî xistine, kurd mecbûrî şertên
tirkan û Colanî, mecbûrî yanî bindestiya ereban kirine.
Êrîşên çeteyên hukûmeta Şamê û Tirkiyê yên Helebê ser taxên Eşrefiya û Şêx Meqsûd û van sê rojên dawî nîşanî me dide jiyaneka bi van hovên îslamî ra ne mimkûn e.
Gava xurt bibin, gava kanibin bi kurdan ewê qetlîamên mezin bikin, ewê Kurdistana Rojava ji kurdan paqij bikin.
Daîşê çi kir ewê jî bikin, çimkî hemû terorîstên Daîşê ne, Tirkiyê û Colanî navên nuh li wan kirine.
Qeyûmê Tirkiyê yê Şamê, Colaniyê terorîstê bi tayinê bûye serokê Sûriyê, do ji nişka ve li ser Kurdan û HSD´ê fermanek belav kiriye. Qala biratiya ereb û kurdan kiriye, ji bo xapandinê gelek şalûzî filan û bîvan kiriye.
Heger hûn kurdan wek birayên xwe dibînin, çima li Helebê we kurd qetil kirin,
çima we cendekê keça kurd wek wahşan ji qatê sisiyan avêt jêr ?
Çima we kesên we êsîr girtin kuştin, dilê wan derxist?
Çima çeteyên we bi sedan vîdeoyên wahşeta xwe belav kirin?
Çima hûn Peymana 10´ê Adarê bi cî naynin?
Sed(100)sal e tirkan li hemberî kurdên her çar perçên Kurdistanê siyaseteke serketî meşandin, nehîştin kurd li tu beşekî Kurdistanê serxwebûna xwe îlan bikin, bibin xwedî dewlet.
Lê ez dibêjim Kurdistana Rojava rawestgeha dawî ye, ji vir û wê da êdî ewê
nikanibin rê li ber avabûna dewleta kurdî bigirin.
Bi derengî be jî hêzên Amerîka û HSD´ê gihîştin hev, bi hev ra daketin Dêr Hafer û rojhilatê Helebê.
Li Rojavayê Kurdistanê kurd
bibin xwedî federasyon ya jî otonimî, tekerê ereba tirkan ewê biteqe, ewê îstop bikin
û mecbûrî dev ji neyartiya kurdan berdin, bixwazin bi kurdên bakur ra jî li hev
bikin.
Ji tirsa belkî dîktatoriya îslamî ya Îranê hilweşe, xwê
ketiye serok û birêvebirên Tirkiyê. Ji meleyên qatil bêtir ew Îranê diparêzin,
dibêjin gerek ev rejîma qatil hilneweşe, gelên Îranê azad nebin.
Çimkî ditirsin bi ketina rejîma meleyan ra kurd azad bibin, Kurdistan çêbe.
Li hemberî kurdan tirk piştgiriya kesên herî xerabê, herî zalimê dinyayê jî dikin.
Piştgiriya Daîşê, El Qaîdê û Colaniyê terorîstê îslamî ra îspata vê yekê ye. Kî li dijî kurdan be tirk dost û hevalê wî ye, alîkariyê pê ra dike.
Çûne xwe avêtine dexlê serokê Amerîkayê Donald Trump, gotine em ketine bextê te, li Îranê nexin,
bira mele li ser hukim bimînin.
Li telewîzyonên tirk temaşe nekin. Tu tiştekî hûn ji wan fêr bibin tuneye. Hûn zanin, rast, çep, îslamî, lîberal ji sedî 99´ê wan neyar in û li hemberî miletê kurd kînê, nefretê, wek dûpişk û maran jahrê vedirşin, li hemberî me her derewê, her bêbextiyê mubah dibînin.
Piştî şerê taxên Helebê Eşrefiyê û Şêx Meqsûd, tirk, medyaya wan ji kêfa serketinê serxweş û mest bûne, ji dewletê, ji terorîstên îslamî dixwazin êrîşî Kurdistana Rojava jî bikin, wira jî dagir bikin.
Jinikê siyaseta Tirkiyê ya antî-kurd, ji bo ku kurd li Sûriyê ji bindestiya
ereban xelas nebin, negihîjin azadî û serxwebûna xwe, dewleta xwe ava nekin,
pir vekirî wiha îzah kiriye:
”Mesele ne tenê parastina ewlekariya canê kesên sûrîyeyî ye, mesele parastina
ewlekariya me ya wî aliyê sînor e.
Serokê partiya MHP´ê Devlet Bahçeliyê kûreya derewan, xedarê xedaran, ji exlaq şuştî li ser êrîşa ser kurdên Helebê gotiye:
”Şikir ji Xwedê ra artêşa Sûriyê bi sebir sivîl bi temamî tehliye kirin û dest
neda mûyê serê sivîlekî jî. Ti kes, bi taybetî jî DEM Partî nikane bêje li
Helebê êrişî birayên me yên kurd hatiye kirin û xwîna wan rijandin. Xwîna
birayên me yên kurd xwîna me ye, êşa wan êşa me ye."(!!!)
Însan çawa kane hewqasî virek, hewqasê xedar û bêeqlab be ez fêm nakim !
PKK´ê gotiye êrîşa ser Helebê, ser taxên Şêx Meqsûd û Eşrefiyê ji aliyê Amerîka û dewletên din ve hatiye qebûlkirin.
Bi baweriya min rast e, min ev yek roja ewilî got, heger destûra Amerîkayê, Fransayê
tunebûya tirkan nikanîbûn ev êrîş bibirana ser kurdan.
Wer xuya dike, destûr ne ji bo Helebê tenê dane, ji bo tevahiya Kurdistana Rojava
dane Tirkiyê. Yanî gotine, hûn kanin vê çelê zivistanê dest bi qetlîama kurdên
Rojava bikin.
Xwuşk û birayên ezîz, qetlîma Helebê ya taxên Şêxmeqsûd û Eşrefiyê jî nîşanî me hemû kurdan da, heta dewleteke me kurdan jî tunebe qetlîamên wiha ewê tim werin serê me, li tu dera dinyayê tirk û ereb û faris ewê me rehet nehêlin.
Miletê dewleta wî tunebe mahkûmî komkujiyê, mahciriyê, perîşaniyê û jenosîdê ye.
Yahûdiyan ev rastî piştî du hezar sal fêm kirin û dewleta xwe ava kirin.
Di pêşengiya Theodor Herzl da sala 1897´a li Swîsrê, li bajarê Baselê kongreya
cihûyan çêkirin û di vê kongrê da biryar dan li erdê bav û kalên xwe dewletekê
ava bikin.
Li Kurdistana Rojava û li Îranê hewqas tişt di eynî wextê da li ser hev diqewimin, meriv pê ra nagihîne taqîb bike.
Tiştê xuya ye piştî qetlîama Helebê tirkan biryar dane bi çeteyên xwe yên ereb ra êrîşeke berfireh bibe ser Kurdistana Rojava.
Bela xwe ji me venakin, çimkî çavên wan me dibirre. Heger em jî wek Îsraîl xurt bûna, xwedî dewlet bûna nikanîbûn vê zulmê, çavsoriyê li me bikin.
Li Helebê me mewzîyeke muhîm ji dest da, ev rast e. Em pê diêşin, kezeba me dişewite.
Lê Heleb, taxên Şêx Meqsûd û Eşrefiyê ne dera têkçûna me ya ebedî ye, ne dawiya liberxwedana me ye.
Gelek trajediyên wiha hatine serê me, me gelek ketinên wiha dîtine, lê em tim hîn xurttir rabûne ser xwe û me micadelaya xwe domandiye.
Çawa ku têkçûna Şêx Ubeydulah, ya Bedirxaniyan, ya Şêx Seîd, ya Agiriyê, ya
Dêrsimê û ya Mele Mistefa Barzanî nebû daya liberxwedana me, em xurttir û
mezintir kirin, trajediya Helebê jî ewê eynî tiştî bike.
Yên heta nuha ev antolojiya hêja ji zarokên xwe ra nekirîne, bira bikirin,
têxin kitêbxana xwe.
Dibê ev antolojî di kitêbxana her malê da hebe, dibê her zarokê, zaroka kurd wê
bixwîne, xemîşokên wê ji ber bike. Bi vê rêyê ji xemîşokên kurmancî, ji
edebîyata zarokan bêpar nemîne.
Xemîşok(çîrok, fabil), di perwerdeyê da, di edebîyata zarokan da yek wasîteyên herî muhîm û bi fêde ye.
Di saetên van herdu serokên Yekîtiya Ewrûpayê bi Colanî ra sohbet, kêf û henek dikirin, soza 620 milyon euro dan Colanî, çeteyên wî li Helebê, taxên Şêx Meqsûd û Eşrefiyê topbaran dikirin, xwîna kurdan diherikandin.
Tirkiyê û Sûriyê bi peymana di 5-6´ê mehê da li Parîsê di nabêna Sûriyê û Îsraîl da hat îmzekirin destûra êrîşa ser kurdên Helebê ji Amerîkayê girtin
Hefteya borî, di 5-6´ê vê mehê da, di bin serokatiya nûnerê
Amerîkayê yê Sûriyê Tom Barrack da li Parîsê di nabêna nûnerên Îsraîl û wezîrê
karên derve yê Sûriyê Esed Hasan Şeybani da peymaneka ewlekariyê hat îmzekirin.
Hin madeyên peymanê eşkere ne, di medyayê da hatin belavkirin, hin jî ne eşkere
ne.
Keçeka kurd, di apartmanekê da bi seetan li ber xwe dide, dûra tê kuştin.
Dilê wahşên îslamî bi kuştina şepala kurd rehet nabe, wek wahşan cendekê wê,
(belkî jî hîn sax bûye), ji qatê sisiyan davêjin jêr.
Pênc roj in 42
hezar çeteyênerebên îslamî bi 110 tankan di bin qumandariya ordiya Tirkiyê da, bi şev û roj agir
bi ser kurdên Helebê yên taxên Şêx Meqsûd û eşrefiyê da dibarînin.
Vê
herba giran ordiya Tikr sewq û îdare dike. Tirk dixwazin kurdan ji Kurdistana Rojava bi temamî paqij bikin, tiştên anîn serê êrmeniyan, bînin serê kurdan jî.
Esas di dema Serîhildana Şêx Seîd da, di ya Agiriyê da, di ya Dêrsimê da tiştên anîn serê êrmeniyan anînnin serê kurdan jî.
Huseyîn Çelîk, yekî pir nêzî Erdogan bû. Ev demeke siyaseta AKP´ê ya li dijî kurdên
Kurdistana Rojava rexne dike.
Huseyîn Çelîk di hesabê xwe yê X´ê da rexne li siyaseta hikûmeta AKP´ê ya antî-kurd girtiye, gotiye:
Tirkan bi erebên çete ra dîsa ferman li me kurdan rakirine.
Çar roj in li Helebê taxên Eşrefiyê û Şêxmeqsûd dorpêç kirine, kurd girtine bin
hesargê, bi şev û roj agir bi ser serên şêniyên wan taxan da dibarînin...
Bi
hezaran sivîl, zar û zêç, kal, pîr di bin topbaranê da ne. Bi hezaran ji malên
xwe derkevin, bi çolan ketin.
Bi xwendina xeberên li ser vê barbariya ereb û tirkan, bi dîtina vîdeoyên vê wahşetê, bi dîtina dîmenên revandina jinên kurd hinav li meriv diperite, kezeba meriv perçe dibe, lê tiştek ji destê meriv nayê.
”Xwedayê min, nigên me saxlam bike û me li ser qewmê kafir bi ser xîne. Xwedayê
min, em bi te tevdigerin, em bi te êriş dikin û em bi te şer dikin."
Vana Daîş in, ev dua ya Daîşê ye. Daîşê jî kurd wek qewmê kafir didît, lema li
Şengalê, li Kobanê, li Efrîn û Serê Kaniyê bi zalimî, wek zebaniyên ber deriyê
cahnimê êrîşî kurdan kirin, bi hezaran kurd kuştin, bi sedhezaran jî bi çolan
xistin.
Sê roj in çeteyên îdareya Şamê û Tirkiyê bi sîlehên giran û droneran li Helebê êrîşî taxên kurdan Şêx Meqsûd û Eşrefiyeyê dikin.
8 sivîl hatine kuştin, gelek kes birîndar bûne, bi sedan kes jî koçber bûne.
Hêzên HSD´ê baş li ber xwe didin,
çeteyan derbek baş xwarin.
Ev êrîş ceribandineke. Heger li vir bi ser kevin êwê êrîşî Qamîşloyê, Amûdê, Kobanê û bajarên din ên Kurdistanê bikin.
Ne Kurdistan, Îran, Tirkiye, Îraq û Sûriye tenê, hema hema seranserê
dinyayê, Ewrûpa, Afrîka, Asya, Amerîka Latînî ji ber gelşên siyasî, netewî dikele, li her derê nerehetî,
teşxele, şer, bêhuzûrî heye.
Dinya bûye wek çiyayekî volkanîk, dikele, dûxan jê hiltê, li ber teqîneke mezin
e.
Li Ewrûpayê, li Amarîkayê, li Awisturalyayê, li Qanadayê dijminatî, berberiya nabêna misilmanan û miletên wan welatan da roj bi roj gurr dibe. Her roj bûyerên metirsîdar diqewimin.
"Dibê PKK û hemû hêzên girêdayî wê, Sûriye jî di nav da
li hemû herêmên lê ne, demildest dawî li hemû çalakiyên xwe bînin û bê şert û
merc sîlehên xwe radest bikin.
Bi taybetî
PKK/PYD/YPG/HSD, emê destûrê nedin tu rêxistin li herêmê bi cih bibe."
Ev jî tê maneya heger kurd teslîmî me nebin, sîlehên xwe nedin me emê êrîş bikin.
Li gorî xebera Rûdawê, PDK´ê ji bo ku piştgiriya namzetê YNK´ê yê serokkomariya Îraqê bike 4 şert danîne ber YNK´ê.
Yek: Dibê Parlamentoya Kurdistanê were aktîvkirin. Serokê
parlamentoyê ewê ji YNK´ê be.
Dudu: Dibê Nêçîrvan Barzanî wekî Serokê Herêma Kurdistanê
were hilbijartin û YNK jî deng bide wî.
Sisê: Dibê Mesrûr Barzanî hukûmetê ava bike, bibe serokwezîr.
Îro roja dawî ya miracaeta ji bo namzediya serokkomariya Îraqê bû.
81 kesî xwe kiriye namzed, ji wan 33 kes kurd in. PDK´ê Dr. Fûad Husên, YNK´ê
jî Nîzar Amêdî ji bo serokatiyê wek namzed naîşan dane.
Yanî namzedekî kurdan yê mişterek tuneye. YNK dibêje bira ji min ra be, PDK
dibêje bira ji min ra be.
Ji serokên van partiyan ji bo miletê kurd tu tiştekî baş sadir nabe.
Hêvî dikim kurd qezenc nekin, yekî ereb bibe serokê Îraqê. Serokên kurd ev yek heq kirine.
Gava yek alîkariya meriv bike, di şer da meriv ji mirinê, ji malwêraniyê biparêze, ew çi şaşiyê bike, çi neheqiyê li hinekên din bike jî meriv li dij dernakeve; dibê dernekeve.
Çimkî gava meriv wî rexne bike, ewê alîkariya meriv neke û gava ew meriv neparêze
dijminê meriv bifetisîne.
Hin siyasetmedar û serokên kurd wiha nakin, ji ber revandina serokê Venezuelayê
Madûro, Donald Trump rexne dikin.
Bi bawriya min ev şaş e, gerek kurd di vê meselê da bêdeng bin, Amerîkayê rexne
nekin.
Em li pêşangeha Misra 7000 sal berê gerîyan. Pêşangeheke muhteşem bû.
Bi
hezaran tiştên xweş, meriv dibû heyran anîne.
Însanan 6-7 hezar sal berê çi tiştên muhteşem çêkirine, aqilê meriv nagire !
Ev cara duduya ye Amerîka serokên welatên Amerîka Latînî bi vî rengî direvîne.
Amerîkayê 36 sal berê di sala 1989´a da Panama dagir kir û di 1990´î da, dîsa di 3´ê meha yekê da (3/1-90) serokê
Panamayê Norîega revand, bir Amerîkayê.
Bi şev em gelek heval çûn ber sefareta Amerîkayê, me Amerîka
protesto kir. Helbet em ne kurd tenê bûn, bi sedan swêdî jî hebûn. Me piştgirî
dida çeteyekî wek Norîega.
Lê vê carê neçûm ber seferatê, min Amerîka protesto nekir. Û protesto nakim jî. Yê hatiye revandin bi bi raya milet ne li ser wê kursiyê ye, ew kursî xesp kiriye.
Serokê Amerîkayê Donald Trump, li ser protestoyên li Îranê dibin û êrîşên ser milet, şîdeta dewletê gef li Îranê xwar, got:
"Heger Îran kesên bi şiklekî aştîyane rejîmê protesto
dikin bikuje, ji xwe ev edeta wan e, wê demê Amerîkayê here hawara wan. Em
sîleh di dest da ji bo hereketê amade ne."
Reaksîyoneke baş e, hêvî dikim ne gefeke vala be. Îşê Donald Trump belî nabe, bi rastî jî kane Îranê bombebaran bike.
Gelek problemên trafîkê çêbûne, otoboz di hin riyan da asê mane, lê milet
memnûn e, bi taybetî jî zarok memnûn in.
Kêf kêfa zarokan e, li parka pişt mala me xelkê zarokên xwe anîne, xwe şûş
dikin.
Tirkiyê bi devê Cîgirê serokê MHP´ê Fetî Yildiz, sînyala êrîşa ser Kurdistana Rojava daye. Fetî Yildiz gotiye:
"Dema ji bo HSD´ê hatibû dayin qediya ye. Helwesta
dewleta me ya di vê mijarê da zelal e.
Em rê nadin tu rêxistinên terorê, bi taybetî PKK/YPG/HSD li
herêmê çalakiyên xwe bidomînin yan jî rewşeke defacto ava bikin.
Armanca me ya dawî tesfiyekirina temamîya rêxistinên terorêye…”
Sala 2025´a xatir ji me xwest, îro roja pêşî ya sala 2026´a ye.
Di sala borî da min çi kir, çi nekir naxwazim li vir careke din dubare bikim. Çimkî bi
piranî min rojane qala wan kiriye.
Lê dixwazim li ser bloga xwe Hindik-Rindik înformastoneke kin bidim şopîner û xwendevanên
xwe.
Di sala 2025´a da min 579 nivîs(meqale) belav kirine. Salek 365 roj in. Ev tê
wê maneyê min her roj ji nivîsekê zêdetir belav kiriye.
Yanî roja min
meqaleyeke parve nekiribe tune ye.
