Do bi şev dema ezê têketama hesabê xwe Outlokê, tiştek ji min pirsî. Nizanim min çi şaşî kir, telefona min, hotmail û gmaila min, bloga min,Whatsapp hemû hesabên min hatin girtin.
Ez nikanim têkevim bloga xwe jî.
Nuha ez kanim tenê têkevim Facebookê û X´ê. Telefona min
girtiye, do bi şev lawikê min hat bir ji bo ku veke. Ewê kanibe, nikanibe
nizanim.
Yanî nuha telefona min tune ye, hesabên min jî gişk girtî
ne.
XXX
Telefona min hat lê nikanim bi kar bînim.
Lawikê min ji bo ku bikanibe veke ji mecbûrî her tiştê tê da, hemû numreyên telefonan jê biriye. Telefona min bûye wek telefoneke nuh. Dibê lawik were ji min ra ji nuh ve li hev ragire. Karekî ne hindik e.
Ez nuha nikanim pê tu karî bikim, nikanim telefonî kesî bikim. Ji bona serrastkirinê bi texmîna min ewê çend rojan bajo. Ewê îşev were, hêvî dikim bikanibe biqedîne.
Çimkî lawik her tim nikane
were vira.
Min serê xwe xist belayê. Nezanî xerab e, lê wan jî bi hinceta ewlekariyê pir zor kirine. Tu bi şaşî pê li derekê dikî çû ji te da, meriv dibehece, kezebreşî dibe. Carnan têm wê nuxtê dev ji telefon û kompîtorê berdim, wek berê bijîm. Bê telefon, bê kompîtor, tenê qelem û kaxet...
Jixwe ne Rojen bûya belkî minê wer bikira. Lê li Swêd jiyaneka ji dijîtalê dûr ne mimkûn e.
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar