Piştî çend car taloqkirin, di 20´ê cotmeha 2024´a da li
Kurdistana Başûr hilbijartina parlamentoyê çêbû.
7 meh di ser hilbijartinê ra
derbas bûye lê hîn jî ne meclîs kom bûye, ne jî hukûmetek ava bûya.
Serokên
PDK´ê û YNK´ê tim dibêjin îro, sibe emê mizgîneke xêrê bidin we lê ne rast e,
milet dixapînin, wer xuya dike hukûmetê çênebe.
Nabêjin ji bo çi, li ser çi li hev nakin,
problem çi ye?
Ez îro di Facebookê da rastî dîyalogeke pir xweş hatim, dixwazim bi bi vê nivîsa xwe bi we ra jî parve bikim.
Xoretekî bi navê Haydar Karaca di Facebokê da ji Songul
Yurdakul xanimê xwestiye ew tirkîya parvekirinên xwe yên kurdî jî pê ra par ve bike. Yanî bi her nivîsa kurdî ra tercumeya tirkî jî par ve bike.
Camêr gotiye çimkî, ”yên kurdî nizanin
hene. Mesela ez kurdî nizanim. Heger tu tercumeya parvekirinên xwe yê kurdî bi
tirkî jî par ve bikî qenekê emê jî bizanibin tu çi dinivîsînî.”
Axxx û hewar ji derdê vê Rûdawê.
Carnan di Rûdawê da ez rastî hin gotinên pir şaş,
pir ecêb têm, nikanim bêdeng bimînim.
Çimkî ev ziman yê min e jî. Gava medyake
kurdî li ber çavê min kurmancî dike porê dînan bi min zor tê. Nikanim xwe ragirim.
Min gelek caran zimanê Rûdawê rexne kiriye, lê pere nake. Bira ew guh nedin rexneyan, xwendevan dibînin. Ji bo min ew muhîmtir in. Dibê xwendevan bibînin tiştê Rûdawê nivîsîye şaş e, kurmancîyeke naylon e, xerabe ye.
Neyarên me zanin roja kurd serbixwe bibin di nava 20-30 salî da
ewê wan derbas kin, ewê harîqeyên mezin çêkin.
Lema jî heta ji neyarên me tê dixwazin serxwebûna kurdan, çêbûna Kurdistanê bi derengî xînin, nehêlin zû çêbibe.
Ji ber ku Leyla Kurt xanim bi tesadufî ketîye vî karî, bûye
hosta loqimçêkirinê, navê loqimê xwe jî kiriye ”Mûcîze Lokum/Turk Lokumu”, yanî
Loqimê Mûcîze yê Tirk”.
"Mûcîze Lqim" navekî xweş e, lê li ser qutîyên loqim logoya "Turk Lokumu" jî heye.
Dinya jî xera bibe tirkek navê loqimê xwe nake ”kurd lokumu/loqimê kurdî”. Lê kurdeka amedî, li Amedê navê
loqimê xwe dike ”Mûcîze Lokum/Turk Lokumu”!
Du cîran hebûn. Malek bêdeng bû. Ji malekê jî tim qîre qîr û dengê şer û pevçûnê dihat.
Li mala din bêdengî hakim bû, dengê şer û pevçûnê nedihat bihîstin.
Rojekê jinik û peyê xwe(mêrê xwe) dîsa ketibûn gewrîya hev, dîsa bi ser hev da
diqîriyan. Jinikê ji mêrik ra got:
-Ezê pirsekê ji te bikim. Ma te ji mala cîranê me rojekê qet dengê şer û
pevçûnê bihîstiye?
Gava kurdek di medyaya sosyal da li ser tarîxa kurdan, li ser edebîyata kurdan belgeyeke kevn, nivîseke seyahekî, dîrokzanekî parve dike hin tirkên cahil har dibin, di cî da dest bi êrîşê û qurretiyê dikin.
Merivê cahil him cesûr e, him jî kustah e, pozbilind e. Ji ber ku cahil e pir
ji xwe razî ye.
Ne mimkûn e meriv cahilekî, tew di ser da ew kes jî irqçî be jî, bi belge û wesîqeyên tarîxî îqna bike.
Dixwazim di vê nivîsa xwe da jî qala hunera Grokê bikim.
Do ne pêr min ev nivîsa jêr di Facebookê da, di platforma
X´ê û di bloga xwe da belav kir.
Hevalê minê hêja Seyda Alpşen dîsa nivîs daye Grokê û fikrê wê jê pirsîye,
xwestiye bizanibe gelo ew li ser nivîsa min çi dibêje?
Bersîva Grokê daye, analîza kiriye devê min ji hev bir. Min ji xwe ra got, hewqas jî êdî pir e, meriv dîn dike !
