Sibehan gava ji xew radibim û kompîtora xwe vedikim carnan di serê min da mijarek zelal tune ye, nizanim ezê çi bikim, çi binivîsînim.
Bîstekê bala xwe didim Twîtterê, Facebookê, rojnameyên swêdî, nivîsên bala min
dikşînin dixwînim.
Bala xwe nadim medyaya tirkî, malperên wan venakim, rojnameyên wan naxwînim.
Heger kurdekî qala nivîsekê, beyanekê kiribe wiya dixwînim.
Xwedêgiravî Daîşê xwestiye êrîşî konsolosxaneya Swêd a Stenbolê bike û pûlis 15 kes girtine(!)
Derew e, lîstikek nuh e.
Li gorî xebera Ajansa Anadoliya Tirkiyê hin kesên Daîşê xwestina êrîşî ser konsolosxaneya Swêd a Stenbolê û ya Hollandayê bikin. Xwedêgiravî pûlisan 15 endamên Daîşê girtine.
Dereweke bi boçik e, binake û sinakawê tuneye, tiyatro ye, fêlbaziyeke serokê mezin e.
Wey mala Xwedê sed carî ava be, li Rihaya me jî berf barî
ye, tew rê û dirb jî ji çûn û hatinê ra hatine girtin.
Maşala Kurdistan di bin berfê da maye, li her derê berf û tozan e, kêf kêfa zarokan e, dilîzin, xwe şûş dikin.
Hêvî dikim li Wêranşara min jî barî be. Hemşeriyekî ya jî xatûneka hemşeriya min xebereke xêrê bide min ezê pir kêfxweş bibim.
Şerîf Semsûr di Facebookê da rismekî diya xwe û bavê xwe belav kiriye û tiliya xwe daye ser birîneke me kurdan ya mişterek, gotiye:
”Diya min û bavê min bi tirkî nizanîbûn. Neviyên wan bi kurdî nizanin. Hey çep
û dînciyên kurd, nuxteya em hatinê ev e, dibê hûn bizanibin.”
Her kurd viya zane, mesele ne nezanîye.
Şerîf Semsûr him ji asîmîlasyonê gazin kiriye, him jî ev du rêzên xwe jî bi
tirkî nivîsîye. Meriv bibêje cixare ne baş e, ji siheta meriv ra xerab e, meriv bi xwe cixarê nakşîne.
Wezîrê karên hundur yê Tirkiyê Suleyman Soylu dîsa daye lotikan û zirtek baş daye xwe, bi hêrs ji konsolosê Amerîkayê yê Anqerê ra gotiye:
”Ez ji vir ji konsolosê Amerîkayê ra dibêjim, wî destê xwe yê pîs ji ser
Tirkiyê bikşîne !
Ez pir vekirî dibêjim, wî destê xwe yê pîs ji ser Titkiyê
bikşîne. Hûn çi didin kirin, hûn kîjan gavan didin avêtin, hûn çawa dixwazin
Tirkiyê tevlihev bikin ez pir baş zanim.”
Zivistan çiqasî no be jî dawî bihara rengîn e, hema hetanî jê tê bira zorê bide xwe, ew çiqasî bi sar û sema be jî emê biharê bibînin.
Îro li Stockholma xopan 12 derece di binê sifirê da sar e, berf e. Berfa sipî safî
ye, dilpakî ye, pir kêfa min jê rat ê. Meşa di berfê da xweş e.
Lê zivistan demsaleka hinekî sert e, demsaleka babaegîd e, no ye, dibê meriv
tim bi tedbîr be. Pêşiyan gotine zivistan lokê hêc e, dibê meriv xwe jê
biparêze.
Gunehê zivistanê bi kesî nayê, mêr û jina herî ji xwe razî jî ji ûertav da dixîne, dixe nava nivînan.
Çendakî berê wezareta karên derve ya Amerîkayê beyan da, got hemwelatiyên me yên diçin Tirkiyê dibê li xwe miqate bin, li Tirkiyê li hemberî hemwelatiyên me îhtîmala terora Daîşê heye.
Helbet Amerîka hewante beyaneka wiha cidî nade, miheqeq di destê îstîxbarata
Amerîkayê da hin zanînên cidî hene.
Piştî vê beyana Amerîkayê, 6 welatan Almanya, Fransa, Holanda, Brîtanya,
Belcîka û Swîsreyê konsolosxaneyên xwe girtin, îhtîmala gelek welatên din jî
eynî tiştî bikin heye. Ev yek kursiya erdogan dixe talûkê.
Siba we bi xêr gelî nas û dost û hevalên ezîz. Sibehan dema ez kompîtora xwe vedikim ez bala xwe didim bloga xwe Hindik-Rindik jî.
Vêsê jî min bala xwe da îstatîstîkên serlêdan. Do 1671 kesî bala xwe dayê, riya xwe bi bloga min xistiye.
Kêm caran wiha dibe. Kêfa min hat.
Wele zivistana Stockhomlê poşman bû, bi paş da hat. Carnan wiha dibe, dihere û tê. Îro li Stockholmê berf e û hewa jî 2-3 derece di binê sifirê da sar e. Berf hetanî dawiya nîsanê jî kane dom bike.
Çend karên min ên resmî hebûn, vêsê min telefonî banqa xwe û şîrketa ceyaranê
kir, agahiyên ji min ra lazim min ji wan girt.
Li Swêd telefonên dahîreyên resmî dernayên, nav heye lê meriv bi saetan telefon
dike bersîvê nadin. Tenê nav e, di praktîkê da naxebite. Tu bi saetan telefonî
pûlis dikî bersîvê nadin.
