Merivê xerab wek tenîya bi don e

Merivê xerab fena tenîya bi don e, dibê meriv xwe hevza xwe jê bike, xwe jê biparêze. Ji merivê xerab, gelac başî, rindî sadir nabe, wek tenîya bi don e, meriv qilêrî dike.

-Tu nêzî sîtilê bibî ewê teniya wê di te bigere. Tu nêzî merivê xerab bibî ewê bela wî di te bigere.

Xwe ji tenîya sîtilê û ji bela merivên xerab biparêzin. Riya wê jî xwe nêzikî sîtilê nekin û nebin heval û dostê merivên xerab. Dûro bi nûro...

Amedsporê, Trabzonspor hustuxwar şand Trabzonê

Amedsporê 2-1 li seha xwe 2-1 berra Trabzonsporê da. Amedsporê pîroz dikim.

Abdulselam Akincî, piştî maçê dîtinên gelek alîgirên Amedsporê pirsîye. Yek ferdekî jî, ne mezin, ne biçûk nikanîbû bi kurmancî du gotinên temam bibêje. Kurd bûne civateke lalûte. bi kurdî ziman nagere, nikane hestê xwe bibêje.
Yekî zaza, bi zazakî çend tiştên siyasî gotin, wekî din, her kes bûbû kurdên zimanê wan tirkî.
Siyaseta şaş, siyasetmedarên ne kurdistanî, ne netewî, tirkîperest kurd kirine xerîbên zimanê xwe.

Wextê nîşanî me da nifşê me nifşekî nezan û xeşîm bûye

Wext, dem bê zar û bê ziman e, lal e, ji meriv ra tiştekî nabêje. Lê belê wek mamosteyekî gelek tiştan him nîşanî meriv dide, him jî fêrî meriv dike.

Di 60-70 salên dawî da gelek tiştên me qet xeyal nedikir fêrî me kir; gelek dersên mezin da me.
Wextê, tarîxê nîşanî me da em nifşekî gelkî nezan, xeşîm û neerbabê siyasetê bûne.
Me ji xelkê ra masî girt, ji xwe ra kûsî jî negirtiye.
Me bi micadela 60-70 salî ji miletê xwe ra mafekî netewî, mayinde bi dest nexist. Me bi îdeolojiyên berradayî, bi siyaset, bi şer û teşxeleyên bi zirar mala xwe û ya gelê xwe şewitand.

Himama Paşê-Şahesera cahilan wêran kirin -3-

Nuha ez werim ser tarîx û taybendmendiyên Himama Paşê. Li ser mîmarê wê min tu agahî bi dest nexist. Tarîxa sala çêbûye jî ne diyar e, min tiştek nedît. Dibêjin Îbrahîm Paşayê Millî di sedsala 19a da daye çêkirin

Arkeologê alman Max von Oppenheim cara pêşî di sala 1899a da serokê Federasyona Eşîrên Milan, Îbrahîm Paşayê Millî dît.

Ev hevdîtina dîrokî di sala 1899a da li Wêranşarê di konekî da çêbû. Çend fotografên vê hevdîtinê ji me ra wek mîrat mane.

Dewlet li her derê alên xwe û Ataturkê xwe dixe çavên me

Gava min hewqas alên tirk û bandrola Ataturk li pişt tabûta kekê Mehdî Zana dît pir xemgîn bûm, min nexwest lê binêrim. Bi min pir zor hat !
Irqçîtiyeke ji viya mezintir nabe. Mexsûs wiha dikin, ji bo ku bindestiya me, êsîriya me tim bînin bîra me.
Bi dîmenên wiha dibêjin ne hûn, em xwediyê vî bajarî û vî welatî ne,
hûn bindest û koleyên me ne.

Şeref serweta însên ya herî bi qîmet e

Dibê meriv malê dinyayê, kursî meqam tu carî di ser şerefa xwe ra negre. Ji însanekî li vê dinyayê xezîneya herî mezin û bi qîmet şeref e; serweteke ebedî ye.
-Îro perê we tuneye, sibe kane hebe. Îro mewqîyekî we tunebe, sibe kane hebe.
Lê heger îro şerefa we tunebe, sibe jî ewê tunebe.
Meqamê te hebe, rojekê kane ji destê te biçe.
Perê te hebe, rojekê kane biqede.
Lê belê şerefa te hebe, piştî tu bimrî jî ewê her hebe.

Gerek meriv navê tiştan rast bibêje

Gotineke pêşiyên fransizan dibêje, "heger tu ji diz ra nebêjî diz, dizekîya wî bidî jibîrkirin ewê dersa exlaq bide te."

Hin serok û siyasetmedarên me naxwazin ji dagirkeran ra bibêjin hûn dagirker in, tu carî naxwazin qetlîamên wan û yên pêşiyên wan, sûcên wan, zulma li me kirine bînin bîra wan.
Ji ber wê ye zimanê dagirkeran hirinekê dirêj e û dersa exlaq û edaletê didin me. Fena ku yên neheq, cûcdar ne ew in, em in.
Gava hevalên dizan ji malê bin talana wê malê pir rehet e. Gerek meriv navê tiştan rast bibêje, rast lêke, zulma li meriv bûye, dagirkeriyê veneşêre, xweş nebîne...

Himama Paşê-Şahesera cahilan wêran kirin -2-

Himama Golê di sedsala 19a da ji alî Îbrahîm Paşayê Millî va hatibû lêkirin, ji bo wê jî jê ra digotin Himama Paşê.

Lê ne Himam tenê, Wêranşara bi tevayî ji alî bavê Îbrahîm Paşa Mahmûd Beg û dûra ji alî Îbrahîm Paşa va hat şênkirin, berê hatibû wêrankirin.
Wêranşar berê bajarekî, xirbeyekî wêran bû, mala Paşê di sedsala 19a da ew şên kirin.

Kekê Mehdî Zana jî îro ji me xatir xwest û koçî mala xwe ya ebedî kir

Kurdperwerê bi nav û deng, kekê Mehdî Zana îro li Diyarbekrê, li nexweşxanê wefat kiriye. Bi bihîstina xebera wefata wî pir xemgîn bûm.

Kekê Mehdî demek bû nexweş bû, îro xatir ji miletê xwe, ji hezkiriyên xwe xestiye, çûye îstirehetgeha xwe ya ebedî; dera emê gişên herinê.
Kekê Mehdî dostekî minê hêja bû. Min carnan telefonî wî dikir, em li bajêr dihatin ba hev, me têr sohbet û qala rojên borî dikir. Dostekî henekçî û zarşîrîn bû.