75 sal bû wek xewneke derewîn

Erê, erê, salek din jî ji umrê min çû, ez hinekî din jî kal bûm. Lê şikir siheta min li cî ye, neketima ber destan, min hîn ranehîştiye gopalê min hazir kiriye.

Ezê îşev xatir ji 75 salên jiyana xwe ya borî bixwazim û silavê bidim 76 saliya xwe. Zalimên salan pir zû dan pey hev, jiyan bû wek xewneke derewîn.
Çaxa ez xort, 30-40 salî bûm, min bawer nedikir ezê hewqas sal umir bikim. Di xortaniyê da meriv dibêje qey extîyarî pir dûr e, li pişt Çiyayê Qaf e.
Ez bi 60-70 salê jiyanê razî bûm. Min digot belkî umrekî pir dirlj e.
Lê tu nabêjî ez şaş bûme, va ye sibe dibim 76 salî.

Şansê me bi me ra pûştî kiriye

Di jiyanê da ji hin kesan ra li hev tê, şansê wan lêdixe, ji hin kesan ra jî li hev nayê, çep digere, yeka wan nabe dudu, dikin nakin, nikanin pişta xwe rast bikin.

Ne ji bo ferdan tenê, ji bo hin miletan jî wiha ye, qedera wan jî xerab geriya ye, carê likumîne, carê ketine bindestiyê, çi dikin, çiqasî li ber xwe didin jî nikanin rabin ser xwe, nikanin ji bin zulmê, ji bin bindestiyê xelas bibin.
Ji wan miletan yek jî em kurd in. Ev jî bêşansiya me ye. Qederê bi me ra bîbextî, namerdî, pûştî kiriye.

Li vîdeoyên Beroo(Bêro) xanimê temaşe bikin

Keçikeka bi navê ”Beroo/Bêro)” di Facebookê, di platforma Tîk Tokê da vîdeoyên pir xweş çêdike. Kurmanciya wê mikemel e, pir xweş e, wek gezo şîrîn e. Ez bawer dikim serhedî ye, kurmancîya wê dişibe ya serhedîyan.

Yeka pir zîrek e, pir profesyonel e. Bi dîtina min komedîyeneke pir mezin e. Stand-upan çêdike, çênake ez nizanim. Ev demeke di Facebookê da rastî vîdeoyên wê têm. Bi kêfxweşî li gişan temaşe dikim.

Îsal li Swêd 250 saliya jiyana cihûyan hat pîrozkirin

Îsal li Swêd 250 saliya jiyana cihûyan hat pîrozkirin. Li gel vê tarîxa cihûyan ya dirêj, ya 250 salî li Swêd, ciwanên cihû, civata wan di nav tirs û xofê da dijîn.

Li Swêd bi zêdebûna ereb û misilmanan ra rewşa cihûyan (yahûdiyan) roj bi roj xerabtir dibe. Cihûyên Swêd ji tirsa ereban xwe eşkere nakin, ji Swêd direvin. Rewşa wan ji ya kurdên metropolên Tirkiyê gelkî xerabtir e. 

Bi taybetî jî ciwanên cihû di nava tirs û xofeke mezin da dijîn, ji tirsa ereb û misilmanan newêrin nasnameya xwe eşkere bikin, newêrin bibêjin em cihû ne.

Ewrûpa hêdî hêdî dibe parzemîna ne ewle û warê çeteyan

Şaredarê-serokê belediya Londonê Sadiq Khanê pakîstanî wek bajarekî ne ewle, pir talûke, nîşan daye, gotiye:

”Tu kes wek Londonê şeva sersalê pîroz nake. Ji seetê carê bûyereke tecawizê rû dide, ji şeş deqa carê yek tê kêrkirin û ji sê deqa carê jî telefonek tê dizîn.”

Bi texmîna min London tenê ne wiha ye, gelek bajarên Ewrûpayê di vê rewşê da ne. Parîs, Stockholm ji Londonê ne ewletir e. 

Berlîn, Bruksel, Stockholm, Malmo, Amsterdam ji Londonê ne ewletir in.
Fransayê, Îngilistanê, Belçîkayê, Swêd ji xwe malik li xwe viritandine.

Mahcir, ne mahcir, giş xerabên ji hev xerabtir in

Carnan di medyaya sosyal da bi ber çavên min dikeve, hin kes dibêjin, efendim filan kes ne tirk e, mahcir e, lê dîsa jî tirkçîtiyê û dijminatiya me dike.
Efendim yên dijminatiya kurdan dikin ne tirk in, mahcirên kafkasî û balkanî ne, filan û bîvan…
Rast e, mahcir in, pêsekiniyên tirkan e, lê bûne tirk. Di dijminatiya me da kara wan heye, pê bilind û muteber dibin, zengîn dibin.

Li Ewrûpayê yên di devê topê da kurd in

Min di medyaya sosyal da xwend, îmamekî pakîstanî 30 sal e li Îtalyayê dijî, gotiye, ”Gerek misilman li hemberî kafiran şer bikin. Eksê wê felaket e, kes nikane rê li ber vê felaketê bigire.”

Piştî van gotinên îmamê pakîstanî bi rojekê, seroka Îtalyayê Giorgia Melonî emrê dersînorkirina îmam daye.

Xeber rast e, ne rast e ez baş nizanim. Lê gotinên wiha, beyanên wiha ji devê îslamîstan ez her roj dibihîzim, dixwînim.

Poşmaniya Sofî

Jina Sofî miribû, piştî demekê jê ra gotin, tenê zor e, ka were em ji te ra yekê bibînin, te bizewicînin.

Berê got na, lê dûra îqna kirin, qebûl kir.
Jê ra jinbiyek dîtin. Gotin, sofî me ji te ra yeka pir pak, pir bedew dîtiye.
Sofî bêyî ku jinikê bibîne zewac qebûl kir. Nîkeh birrîn, dawet çêkirin, bûk birin malê.

Li vî warê min ê nuh dûzana min serobinî hev bûye

Li vî warê me yê nuh ez çiqasî dimeşim, dimeşim jî nagihîjim mistewa xwe ya warê berê.

Li Alby´yê rojê 7-8 km, rojên xweş 9-10 km dimeşiyam. Li vir ez çiqasî dimeşim jî 5-6 km derbas nakim. Hin rojan nagihîjim 5 km. Helbet tesîra zivistanê jî heye.

Îro li dora parka me du caran viz bûm, min riya xwe hinekî dirêj jî kir, dîsa jî nebû 6-7 km; bû 83 deqîqe, 4.29 km.