Şer û dijminatiya di nabêna me û tirakan û dewleta wan da heye ji ortê rabe helbet baş e.
Bi tirkan ra, bi dewleta wan ra em li hev bikin, heqê me bidin, bihêlin em li
welatê xwe, xwe îdare bikin baş e; jixwe micadela me ya salan ji bona vê ye.
Lê belê ji alî hin kesan va gav û seetê wek tûtî(papaxan)dubarekirina ”biratiyê, em tirk birayên hev in”
ne xweş e, şelafî ye.
Lê navê wê şaş dibêjin, ji dêlî "qehwa kurdan", bibêjin QEHWA KURDÎ
rasttir e. Hêvî dikim rast bikin, bibêjin qahwa kurdî. Hin kes bi wan xortên
qehwefiroş ra têkevin têkiliyê baş dibe.
15 sal berê piştî 30 sal sirgûniya li xerîbiyê dema çûm Diyarbekrê û li
qahwexane û pastexxaneyan qahwa kurdî(qeha kizwana)xwest kesî fêm nedikir, digotin
ew çi ye, qey tu "turk kahwesî"yê dixwazî !
Extîyarî(kalî, pîrî)ne xweş e, meriv nêzî dawiya jiyanê dibe. Jiyan çiqasî zor û zahmet be jî binê erdê ji ser erdê ne baştir e, ne xweştir e.
Li ser erdê ciyê meriv firetir e, meriv kane bigere, baz de, rabe, rûne, barke
warekî din. Di binê erdê da ew şansê meriv tuneye, di gorra tarî û sar da meriv
dibe ax, ji kurm, kêzik û mûrîyan ra dibe qût.
Lê di rojên wek îro şilî-şepelî, baran, sar û sermayê da ez dibêjim, ”baş e ku ez xaneşîn(teqawit)im.
Baran dibare, vizîna bê ye, 5 derece sar e. Yanî derve qet ne xweş e.
Di tarîxê da 29´ê cotmehê ne ji bo tirkan tenê, ji bo me
kurdan jî rojeke tarîxî ya pir û pir muhîm e.
Di 29´ê cotmeha 2014´a da hêzek pêşmergere çû Kobanê, hawara
birayê xwe yê gerrîla.
Tirk, erkanên dewletê û hukûmetê wek her sal dikin, îro jî 29´ê cotmehê, 102 saliya avabûna cumhûrîyeta xwe ya derewîn, cumhûrîyeta ji bo me kurdan sîstema herî irqçî, herî faşîst e, bi qîjewîj û bi helahopek pir mezin pîroz dikin.
Keçikê bi kalikê xwe ra sohbet dikir. Kalikê wê digot hin
meriv hene xerab in, dibê meriv hevza xwe ji wan bike, ji wan dûr keve.
Gotinên kalikê wê zêde nediket serê keçikê, ji kalokê xwe ra
got:
Kalo, bi ya min tu kes bi daxwaza xwe, kêfî xerab nabe, hin sebebên psîkolojîk
hene.
Kalikê wê mizicî, serê xwe rast û çep li ba kir, got:
Malpera Rûdawê gava li ser hunermendekî, nivîskarekî,
resamekî nûçeyekê dide, mensûbîyeta wî/wê ya netewî, qewmî jî tim pê va dike,
dibêje filankesê KURD nizanim çi kir. Filankesa KURD nizanim çi kir.
Mesela gotiye:
”Wênegirê Kurd Kemal Seydo koça dawî kir.”
”Derhênera Kurd Ebrû Avciyê xelateke navneteweyî wergirt.”
Bi ya min wek malpereke kurdî diyarkirina nasnameya hunermendekî kurd ne rast
e. Ne hewceye kurdbûna wî, wê were diyarkirin.
Koma Amedê li Amedê, Ciwan Haco jî li Zaxoyê bi deng û muzîkên xwe dilên hezkiriyên xwe rakirin pêdarê
Du roj berê Koma Amedê li Ameda rengîn bi muzîk û sitranên xwe dilê amedîyan
rakir pêdarê, zîyafetek muzîkê ya xweş da muzîkhezên diyarbekrî.
Ciwan Haco jî îro li Zaxoyê, li ser Pira Delal zîyafeteke xweş da hezkiriyên xwe yên ji her çar parçeyên Kurdistanê.
Li welatekî xelkê li hemberî hukumdarê li ser text serî hilda, xwestin wî bixînin.
Milet ne neheq bû. Çimkî li welêt ne edalet mabû, ne jî heq û huqûq. Bi navê
dûzan mûzanê tiştek nemabû, her tişt xera bûbû. Bêyî rişwetê, bertîlê tu kar
nedimeşiya. Her kesî li devê hukumdar dinêrî.
Hukumdar rojekê xelkê li hemberî wî serî hildabû li dora hewzekî bajêr top kir
û axaftinek kir, ji wan ra got:
Nizanim Fûara Kitêban a Diyarbekirê îsal çawa derbas dibe. Hêvî dikim bazara kitêban ne kesad e, îşê weşanxaneyan baş e.
Di fotografên di medyaya sosyal da tên parvekirin da ez tu
qelebalixê, tu bikiran, mişteriyan nabînim. Giş fotografên xwediyên weşanxaneyan,
nivîskaran û mîvanên ji bo fotogirtinê çûne wir in. Tu alvêr, malvêr(kirîn û
firotin) xuya nake.
Yanî ji dûr va bazar kesad xuya dike, hêvî dikim texmîna min şaş be, bazar baş e, kêfa weşangeran li cî û geş be.
