Hin kurd carê elimîne xulamtiya tirkan. Bindestiyê, xulamtiya hêzên dagirker bi wan qet zor nayê, bi serdestiya tirkan û bindestiya xwe kêfxweş û serbilind in.
Wek koleyê bi koletiya xwe serbilind û bextewar be. Yê elimî
ji yê cehnimî xerabtir e.
Bindestiyê ew kedî kirine. Qet nabêjin çima em
bindest in, çi îşê tirkan li welatê me heye?
Kûçikê bielime hestiyan ber deriyê qesaban jê ra cinet e, naxwaze ji wir rabe.
Van rojan hin xort di Facebookê da daxwaza hevaltiyê ji min ra dişînin. Ev demeke daxwazên hevaltiyê zêde bûne. Li ser hev tên.
Keçik, jin pir hindik in, belkî ji sedî 99ê daxwazan mêr in, ciwanên law in.
Ev jî normal e, keçik bêtir xortan taqîb dikin, çima ewê kalekî umrê wî bi ser
70î ketiye taqîb bikin?
Berê, hetanî Serîhildana Şêx Seîd jî dînadarên me li dijî
dagirkeriya welatê xwe bûn, rêber û pêşengên gelê xwe bûn, ji bo azadî û
serxwebûna welatê xwe şerê dewleta dagirker dikirin.
Lema jî di vê riyê da canên
xwe feda kirin.
Dîndarên nuha, piraniya wan bûne heval û rêberên dijmin û dewleta dagirker. Êdî ne ala Kurdistanê, ala dagirkeriyê bilind dikin, wê alê di nav kurdan da li ba dikin.
Ahmet Şik tirkekî nankor e, bêwefa ye û neyarekî kurdperwerên kurd e.
HDPê di sala 2018a da Ahmet Şik, ev şîrherama bi rayên kurdan kir parlamenter.
Ji dêlî ji kurdan ra bibêje mala we ava be, ez vê çêyiya we tu carî ji bîr
nakim, îro henekê xwe bi HDPê kiriye û kurdên kurdperwer bi faşîstiyê îtham
kiriye, gotiye:
Gava hin nas û dostên min di medyaya sosyal da rismên xwe yên zaroktiyê yên pir xweşiki, saf, bêxem belav dikin dilê min dibije wan, kesereke kûr dikşînim, dibêjim ax ax, xwezî nuha çend rismên zaroktiya min jî hebûna.
Lê çi heyf rismekî minê zaroktiyê tune ye. Heger hebûn jî wenda bûn, negihîştin
îro.
Çend rismên min ên xortaniyê, belkî 14-16 salî bûm hebûn, ew jî wenda bûn.
Pêşiyên me, bav û kalên me pir zulm û neheqî dîtine, lema jî gotine "dinya xana kul û derda ye."
Rast e, "dinya xana kul û derda ye", lê ne ji bo her kesî û her miletî. Ji bo me kurdan bi rastî jî "dinya xana kul û derda ye."
Ez dibêjim ji xana kul û derdan hinekî xerabtir e jî. Xana bindestiyê û êsîrhaliyê ye.
Tu dibêjî belkî em kurd ji bo kul û derdan, ji bo zulmê bikşînin, ji bo bi sedsalan
bindest bimînin xuliqî ne.
Sitara kurdan li Swêd jî nema. Erdogan hukûmeta Swêd jî bi qasî hukûmeta AKPê, pûlis û îstîxbarata Swêd jî bi qasî pûlis û îstîxbarata Tirkiyê kirine antî-kurd.
Dibê şika meriv ji vê yekê tunebe. Şika min bi xwe tune ye. Bi baweriya Erdogan û Mevlut Çavuşoglu çiqasî antî-kurd bin, serokwezîrê Swêd Ulf Kristersson û wezîrê karên derve yê Swêd Tobîas Bîllstrom jî hewqasî bûne antî-kurd û bi zora Erdogan siyaseteke antî kurd qebûl kirine.
Îro rojeke pir ecêb e, ge dibe ewr, ge dibe sayî. Baranê li me kir, me gerra xwe temam nekir, me revîrevî berê xwe da malê. Lê dîsa jî em 7 km meşiyan.
Di vegerê da me riya xwe bi mêwefiroşê me yê bazarê xist. Min bala xwe dayê camêr kerengê anîye. Kîlo bi 80 kronî bû. Teqrîben 8 dolar.
Şexsîyeteke pak, şeref ji umrekî dirêj, ji mal û milkê dinyayê, ji kursî meqaman gelekî muhîmtir e.
Ya muhîm ne ku meriv çend sal umir dike, çiqasî dijî. Ya muhîm meriv çawa dijî
û çi dike?
Meriv çawa dijî, çi dike, bi kê ra dost û heval e, bi kê ra dijmin e û yar e ji
umrekî dirêj û ji serweteke pir, ji kursî û meqamekî bilind gelkî muhîmtir e.
