Minaqaşeyên li ser nivîseke Kemal Burkay

Ev çend roj in hin kes li ser nivîseke Kemal Burkay ketine gewrîya hev. Min jî di bloga xwe da li ser wê nivîsa Kemal Burkay tiştek nivîsî. Lê ez tevî minaqeşan nebûm, min hevza xwe ji minaqaşeyên bêfeyde kir.

Gelek kesan fikrên Kemal Burakay yên li ser dewletê, nasyonalîzmê û sosyalîzmê rexne kirin. Min jî tiştek nivîsî. Ez careke din wan meselan dubare nakim. Di vê nivîsa xwe da dixwazim li ser murîdên kekê Burkay çend gotinan bibêjim.

Heval û murîdên Kemal Burkay wek her tim dîsa bîntengî û bêtehamulîya xwe nîşan dan. Wek murîdên canfêda Kemal Burkay parastin û bi xurtî, bi ruh û can êrîşî kesên ew rexne kiribûn kirin.

Dibê meriv karê îro nehêle ji sibê ra

Em miletekî ne xwe xwedî dewlet in, wek ferd em nikanin karê dewlet dikin, dewlet li pişt in bikin. Ev ne mimkûn e.

Lê hin kar û xebatên ferd kanin bikin hene. Hin karên ferd kanin di warê madî da piştgiriyê bikin hene. Dibê em wan karan îhmal nekin.

Dijminên me pir zeîf ketine lê em bêtifaq in

Her çar dewletên dijminên me tu carî hewqasî zeîf, jihevketî û li dinyayê bêîtîbar nebûbûn.

Her çar dewlet jî di çavê dinyayê da bûne dewletên tiroviro, dewletên çete, dîktator, zorba û piştgir û hevalbendên terorîstên îslamî. Îtîbara wan di binê sifrê da ye, dostên wan pir hindik in û yên li dijî wan pir in.

Dersa malê

Mamoste di sinifê da ji zarokan pirsî, got:

-Kê wezîfa malê çêkiriye?

Xwendekarekî destê xwe bilind kir, got:

-Bavê min...

Mamoste got:

Dewleta herî xerab hezar qatî ji vê bindestîya me baştir e !

Kemal Burkay di nivîseke xwe ya bi tirkî da hinekî henekê xwe bi kurdên nasyonalîst, kurdên dibêjin tim bira dewleteke me hebe, çawa dibe bira bibe, kiriye, gotiye:

”Dixwazin meriv rojê hezar carî bibêje ”kurt kurt(heta ne wisa jî, dibê meriv bibêje kurd kurd û bira dewleteke me hebe.”

Wer xuya dike minaqaşe û daxwazên dewleteke kurdî Kemal Burkay hinekî aciz kiriye, li gora wî dibê kurd hewqasî qala giringîya dewletê, serxwebûnê nekin. Dewlet her tim ne xelasî ye, ne çare ye. Dewlet hebe jî kedxwarî û zulm kane neqede, berdewam be.

Avesta ne mecbûr e her kitêbê biweşîne

Kurdekî bi navê Kadîr Amaç ji xwediyê Weşanxana Avesta Abdullah Keskîn ra bi uslûbeke gelkî ne xweş û cilq gotiye:

 ”Tu ji tirkan fêrî xapandinê bûye. Ez baş zanim tu ji her nivîskarê dixwaze kitêba xwe biweşîne di nabêna 2 hezar û 3 hezar euro pere distînî."

Wele 2-3 hezar euro perakî pir e, diyar e di nava me da nivîskarên zengîn jî hene. Xwezî Kadîr Amaç hema navek bigota. Lê tenê îtham kiriye û ew jî bi zimanekî gelkî cilq kiriye.

Gerek kurd êdî oto-asîmîlayonê qebûl nekin !

Ez dibêjim êdî wext hatiye, hetta pir jî derbas bûye, kesên bi kurdî nizanin ya jî kurdîya wan qels e û tirkên bi kurdan ra di siyasetê da xwe bidin paş, rê bidin kesên bi kurdî zanin.

Çiqasî baş û fedekar dibe bira bibe, kesê/kesa bi kurdî nizane ya jî kurdîya wî/wê zeîf e ya jî tirk e dibê êdî nebe berdevk û siyasetmedarê, siyasetmedara miletê kurd.

Siyasetmedar, parlamenter dibê êdî bi kurdan ra bi tirkî nepeyivin. Dibê kurd êdî oto-asîmîlasyonê qebûl nekin, red bikin !

Hêzên dagirker agir berra welatê me dane

 

Ev demeke li gelek herêmên Kurdistanê şewatên mezin hene. Li Dêsimê, li Bedlîsê şewatên mezin çê bûn. Nuh jî li Şemzînanê şewat heye. Li hin deran hîn venemirandine, şewat berdewam in.

Ev ne şewatên jixweber, tesadufî ne, bi bomberan û topbaranên dewletê tên derxistin.

Min mîvanê xwe bi rê kir

Mîvanê min(Evdile Koçer) bîstek berê, piştî me xurîniya kir, lêxist çû. Camêr li ereba xwe ya bi mal(karawana) siwar bû û berê xwe da Kopenhagenê.

Mîvanê min wek min ne yekî gundî û nezan bû, camêr bi telefonekê û bi GPSê li Ewrûpayê bajar, bi bajar, qul bi qul gerîya bû.