Selahetîn Demirtaş di zindana Edirneyê da jî teraneyên xwe yên berê dubare kiriye

Selahedîn Demirtaş ji girtîxaneya Edîrneyê mesajek şandiye ji aktîwîstên ”Nobeta ûjdan û Edaletê” ra.
Demirtaş wek her tim dîsa bi teraneya, neqarata  ”em naxwazin Tirkiyê perçe bikin, em yekîtiya Tirkyê dixwazin, em Tirkiyê wek welatê xwe dibînin”, filan û bîvan tirk û kemalîst zeyt kirine…
Demiratş gotiye:

”Bloxa AKPê û MHPê Tirkiyê gav bi gav berbî perçebûnê dibin.”
”Hilbijêrên AKPê û MHPê bi nezanî û bi rayên xwe welat anîne ber sînorê perîçekirinê.”
”Em wek HDP ne bi perçebûna Tirkiyê ra ne, em bi yekîtiya Tirkiyê ra ne…”
Efendim "ya ku me hev ve girê dide ne kurdayetî û tirkîtîya me ye, demokrasî ye..."

Demirtaş di mesaja xwe da gelek gotinên vala  û bêbingeh yên wek van gotinên jor li dû hev rêz kirine.
Ji ber ku Demirtaş îro di ciyekî teng da ye lema jî naxwazim jê  ra tiştekî bibêjim...
Lê belê gotinên wiha ji bo siyasetmederakî êsîr hatiye girtin êdî şerm e.
Serê salan e Demirtaş van neqaratan dubera dike, li ber tirkan digere û dibêje ew Kurdistanê û veqetandinê  naxwazin, ew li dijî perçebûna Tirkiyê ne, ew Tirkiyê wek welatê xwe yê miştereke dibînin, filan û fîşmekan…
Lê ciyê wî dîsa jî zindana Edîrnê ye….
Ketin û rabûn, serpêhatî dibê meriv hinekî biaqil bike…
Tu rexneyê li Demirtaş nagrim, tenê dibêjim Xwedê aqil, şiûr û fikrekî netewî bidê û ji vê xeta xwar û şaş bîne ser xeta millî û Kurdistanî…

Erdogan dibêje di demeke nêz da ewê Kurdistana başûr û rojava îşxal bikin

Serokê dewleta tirk yê îslamî Recep Tayyip Erdogan, bi zimanekî eşkere dibêje di rojên pêş da ewê Kurdistana rojava û başûr îşxal bikin û bi vî hawî hereketa Mertalê Ferêt berfirehtir bikin.
Erdoganê panturkîst û nîjadperestê îslamî di axaftina xwe da dibêje, ”Bi Hereketa Mertalê Ferêt xencera me li Sûriyê xist dilê projeya tevgera terorê, bi hemleyên nuh emê berfirehtir bikin, di vî warî da em xwedî biryar in. Di demeke pir nêz da di vî warî da emê gavên nuh û pir muhîm bavêjin. Mesela Sûriyê ji zû da ye ji çarçeva sînorên terorê derketiye. Ji dêlî ku em bedelê senaryoyên dixwazin serxwebûn(îstîqlal) û pêşeroja(îstîqbala) me xera bikin li welatê xwe bidin, emê li Sûriyê û li Îraqê bidin, emê vê yekê tercîh bikin…”
Ev gotinên Erdogan pir vekirî û zelal tên maneya Tirkiye haziriya îşxala Kurdistana başûr û rojava dike.
Çimkî Erdogan dibêje ji dêlî ku ew li Tirkiyê û li Kurdistana bakur şerê PKKê û kurdan bikin, ewê herin têkevin Kurdistana başûr û rojava û şerê xwe li wir bikin.
Ev gotinên Erdogan pir tahlûke ne û îşarareta şerekî mezin e.
Heger bi rastî jî Tirkiye dînîtiyeke wiha bike ewê ne li ser kurdan tenê, li ser Tirkiyê jî pir buha rûne.
Wê demê dinya ewê baş îqna bibe heta Tirkiye perçe nebe û kurd negihîjin azadiya xwe û li herêmê Kurdistaneke serbixwe çênebe rehetî ji herêmê ra tuneye.
Bingeha bêîstîkrarî û tevliheviyên, şer û teşxelyên li Rojhilata nêz û navîn tunebûna dewleteke kurd e, bindestiya kurda ye. Heta kurd nebin xwedî Kurdistaneke yekbûyî û serbixwe(ya jî çar Kurdistanan)li herêmê aramî ne mimkûn e. Gerek dinya êdî vê radtiyê bibîne û hêdî hêdî dibîne jî.
Kurd êdî îdareya wek berê, bindestiyê hew qebûl dikin. Dibê tirk û her kes êdî vê ratiyê bibînin.

Bi baweriya min gotinên Erdogan yên jor ne palawra û ne gefeke vala ye.
Bi rastî jî ji bo îşxala Kurdistana başûr û rojava Tirkiyê haziriyeke pir mezin kiriye û dike.
Û tu kes jî nikane li hemberî vê siyaseta Erdogan ya agresîv û şerxwaz derkeve.
Çimkî îro li Tirkiyê hêza li hemberî panturkîzmê û antî kurdîtiya Erdogan û Bahçelî rabe tuneye.
Lê wek min got, heger Tirkiye bi rastî jî êrîşeke wiha mezin bibe ser kurdên başûr û rojava Tirkiye ewê jahrê belav bike.
Kurd ewê ji ber tirkan nerivin, şerê ev sê sal in li hemberî çeteyên Tirkiyê û yên îslamî dikin, ewê li hemberî artêşa tirk jî bikin û yê têk biçe sedîsed ewê Tirkiye be.
Hêvî dikim tirk vê dînîtiyê nekin, heger bikin tiştê hat serê Îttîhatçiyan, Enver, Talat û Cemal ewê were serê AKPê û Erdogan jî. Ev sedîsed e.
Yê bi hêrs rabe ewê bi zirar rûne. Erdogan li viya digere…

Yê bibe cîgirê serokwezîrê Tirkiyê êdî ne kurd e

Serokê dewleta tirk Erecep Tayyip Erdogan gotiye:
”Nuha di nava hukûmet û partiya me da birayên min yên kurd hene. Bekir Bozdagê nuha xîtabî we kir kurd e. Her wisa cîgirê serokwezîr Mehmet Şîmşek beg jî kurd e. Cîgirê min yê serokê AKPê Mehdî Eker beg jî kurd e…”
Rast e dê û bavên Bozdag, Şîmşek û Eker kurd in û ev hersê heramzade, hevkar û zilamên dewleta tirk ji betnê dê û bavên kurd çê bûne, lê belê ew bi xwe ne kurd in, ew hevkar, zilam û rêberên dewleta tirk û emirberên te ne.
Ji bo kurdbûnê ji zurîyeta kurdbûnê têrê nake, dibê meriv xwe wer jî qebûl bike û wek kurd ji bo qewmê xwe, gelê xwe bixebite û doza mafê gelê xwe bike.
Ne ku bibe heval dijmin û cîgirê serokwezîrê dewleta îşxalkar û gelê xwe bipelçiqîne
Kurdên rêvebirên dewleta tirk, cîgirê serokwezîrê dewleta tirk bin bi zurîyeta xwe kurd bin jî di praktîkê da ne kurd in, ew tirk in.
Lema jî Recep Tayyip Erdogan çiqasî kurd e, Bozdax, Şîmşek û Eker jî hewqasî kurd in.
Heger Bozdag, Şîmşek û Eker kurdbûna ewê ji kurdan ra tiştek bixwestana.
Lê em zanin ew ne tenê ji kurdan ra tiştekî naxwzin, di ser da bi qasî Erdogan û Bahçelî dixwazin kurdan bikin tirk.
Erdogan çiqasî neyarê kurdan be, Bozdax, Şîmşek û Eker jî hewqasî û heta hinekî jî zêdeyî Erdogan neyarê kurd û Kurdistanê ne.
Heger Bozdag, Şîmşek û Eker xwe kurd his bikirana ewê nuha ne wezîr û cîgirên serokwezîrê Tirkiyê bûna.
Ewê di cepheya kurdan da û ji bo azadiya kurd û Kurdistanê bixebitiyana.
Lê ew nuha bi Erdogan ra li hemberî azadbûn û serxwebûna kurdan şer dikin.
Kurdbûna Bekir Bozdag em ne ji bo Bozdag, ji Erdogan fêr bûn. Ev çend car in Erdogan dibêje Bekir Bozdag kurd e.
Lê Bozdag bi xwe merivekî hewqasî pîs û rezîl e nabêje ew kurd e; bavê wî jî kurdbûna xwe înkar dike.
Lema jî Bozdag, Şîmşek, Eker û hemû kurdên îro birêvebirên AKPê û hukûmeta AKPê ne bi eslê xwe kurd bin jî qewmê xwe guhertine, cepheya xwe guhertine û bûne nasyonalîst û faşîstên tirk.
Lemajî êdî ew xalismuxlis tirk in, ne rast e meriv ji wan ra bibêje ew kurd in.
Vana kurdên bûne tirk, bûne neyarên qewmê xwe.
Ji ber wê jî îdîa Bozdag, Şîmşek û Eker kurd in ne rast e, demagojî ye. Kurdê bibe heval û rêberê dijmin bi nîjada xwe kurd be jî bi xwe ne kurd e, hevkar û hevalbendê dijmin e….

XXX
Destê xebitî tim li ser zikê têr e.
Pêr ez wek şêran bi darê da hilperikîm, me giryazên(gêlazên, qeresiyên)xwe top kir, do me dendik jê girtin û xanimê çê kir û vêsê jî me danî ser sifra xwurîniyê, me pê xwurîniya xwe kir…
Wek min got, rîçala me hema hema bi qasî hingivê Betlîsê bi tahm û lezîz e.
Tabî di vê yekê da para hostetiya xanimê pir e, heger ne hostetiya wê bûya rîçala(reçela) me ewê bibûya dimsa Entabê(Dîlokê).
Lê pir hindik par û keda min jî di vê hostetiya wê da heye…
Dibê ez pesnê xanimê tenê nedim û heqê xwe nexwim…

Gurên di postê mîhê da

Siyasetmedarên tirk ji rûvî jî konetir û fêlbaztir in, gava zimanê zor û gefan pere neke, îcar dev diguherin û dest bi demagojiya ”nuha ne wexta referandûmê û serxwebûnê ye, dibê hûn hinekî din jî bipên” filan û bîvan.
Em zanin hemû partiyên tirk, bi çûk mezin, yên di meclîsê da û yên derî meclîsê li dijî referandûma serxwebûna kurdên başûr in.
Lê nuha, li gorî xebera Rûdawê berpirsiyarên CHPê û partiya Seadetê gotine ”ew ne li dijî serxwebûna kurdan e”, wek her miletî mafê kurdan jî heye bibin xwedî dewlet, lê belê nuha ne wext e, dibê kurd hinekî din jî bipên û referandûma 25ê îlonê betal bikin…
Lê negotine çima ne wext e û wext ewê kînga were?
Cigirê Serokê CHPê Ozturk Yilmaz gotiye:
 “Serxwebûn mafê her milletî ye. Me çi gotin ji bo vê yekê nîne û heta lazim e piştgiriya vê biryarê were kirin. Niha li gorî destûra Iraqê herêmeke kurdî hatiye avakirin. Lê di destûrê de bahsa wê yekê nehatiye kirin ku ev herêm bibe dewleteke serbixwe. Çi xalên wisa jî di destûrê de nînin. Ya rastî em vê pêngavê weke pêngaveke rast nabînin. Ev prose dê zirarê bide kurdan.”
Wek tê dîtin Ozturk Yilmaz her çiqas dibêje serxwebûn mafê her miletî ye, lê belê vî mafî ji bo kurdan heq û rewa nabîne, wî mafî dide hukûmeta Îraqê û destûra wê.
Dibêje di destûra Îraqê da nabêje kurd kanin serxwebûna xwe îlan bikin.
Yanî azadî û serxwebûna kurdan ne di destê kurdan da, di destê Bexdayê da ye, heta Bexda qebûl neke, mafê kurdan tuneye referandûmê çêkin û serxwebûna xwe îlan bikin.
Ozurtk Yilmaz merivekî dewleta kûr e, neyarê kurda yê sondxwarî ye û di her platformê da vê neyartiya xwe diyar dike.
Erê neyartiya xwe ya bi kurdan ra wek Devlet Bahçelî û Erdogan pir beloq neke jî lê belê bi qasî wan neyarê miletê kurd û serxwebûna kurda ye.
Ev neyarê kurdan di dema îşxala Mûsilê da konsulê Tirkiyê yê Mûsilê bû û bi Daîşê ra gelek dek û dolap gerandin.
Serokê partiya Seadetê Temel Karamollaoglu jî gotiye daxawza kurda ya serxwebûnê ”dibe ku daxwazeke rewa be”, lê belê nuha ne wext e, serxwebûna kurdan ewê Îraqê lawaz bike…
Li gorî Karamollaogluyê xwedêgiravî ne li dijî serxwebûna kurda ye, daxwaza kurda ya serxwebûna ne rewa ye, ”dibe ku rewa be !”
Temel Karamollaoglu gotiye:

“Dibe ku daxwaza xelkê wê herêma ya dewletbûnê, weke daxwazeke rewa were şirovekirin, lê em çiqasî perçe perçe bibin, em zêdetir dikevin bin bandora hinek aliyên din. Niha dewletên heremê xwedî hêzeke rasteqîn nînin. Em dibêjin bila hemû alî werin cem hev û em bi hev re bin. Lê belê biryara referandûmê ewê tenê bi kêrî kesên dixwazin vê heremê parçe bikin were…”

Erê Temel Karamollaoglu wek Devlet Bahçelî devê xwe pîs nake û xwe nermik nîşan dide, lê belê tiştên dibêje di naveroka xwe da ji yên Erogan û Bahçelî ne cudatir e.
Ew jî bi demagoiyeke ”nuha ne wext e” filan û bîvan li dijî serxwebûna kurda ye û dibêje heger kurd veqetin ewê qiyamet rabe, gelên herêmê ewê zirarê bibîne...
Tirk, ereb û faris xwedî dewlet in gelên herêmê ji vê yekê zirarê nabînin.
Filistîn bibin xwedî dewlet mafê wan e, rast e û perçebûn ne xerab e û zirarê nade kesî.
250 hezar tirk Qibrisê perçe bikin û bibin xwedî dewleteke serbixwe ew jî mafê wan e, perçebûn ne xerab e.
Lê belê ji bo 6-7 milyon kurdên başûr serxwebûn şaş e, ne baş e, ewê zirarê bide gelên herêmê, filan û fîşmekan…
Wek min li jor jî got, gava zor û gefên wan pere neke, îcar taktîkên xwe diguherin û dest bi neyartiyeke nermik dikin.
Lê naverok her eynî ye, yên êrîşkar û tehdît dikin jî û yên bi zimanekî nerimik dibêjin ”nuha ne wext e” jî naxwazin kurd bibin xwedî dewlet, naxwazin dewleteke bi navê Kurdistanê çê bibe…
Yanî  Ozturk Yilmaz û Temel Karamollaoglu gurên ketine postê mîhê, bes ji zûrîna wan meriv dibîne ew gur in…

Kêmaqiliyê meriv bi xwe hilnabijêre

Kêmaqilîyê meriv bi xwe hilnabijêre, kêmasiyeke ji makzayî da ye, lema jî meriv kane bibêje kêmasîye lê belê ne sûc e.
Lê problem kêmaqil bi kêmaqiliya xwe nizane û xwe pir biaqil hesab dike û tiliya xwe dike her qulikê, di cî da, ne di cî da xwe tevî her tiştî dike.
Bi pirs û peyvên xwe yên ne li rê û kêmaqil hevalê xwe û xelkê nerehet dike. Û viya fêm jî nake.
Xwezî wek biaqilan kêmaqilan jî xwe nas bikirana û hedê xwe zanîbûna û bi pirs û gotinên xwe yên ne li rê xelk nerehet nekirana...

XXX

Yê xelkê rez û bexçe heye, yê min feqîrî here were du darên min, yek ya sêvê ye û yek jî ya gêlazê(giryazê)ye.
Min û xanimê îro zend û bendên xwe vemaltin û gêlazên xwe top kir.
Qey îsal dinya zêde germ bû, hemû kemilî bûn, wek gulê sor bûbûn.
Gêlazên me zêde tirş in, lema em naxwin, xanim her sal ji me ra dike rîçal.
Xanim derman, mermanan tevê nake, rîçala wê sedîsed ekolojîk e, bi qasî hingivê Bedlîsê bi lezet e.
Bawer bikin ji tahm û lezeta wê meriv tiliya xwe pê ra dixxwe…
Ê helbet ewê wiha be, rîçala gêlazên dara Zinrê Xamo û bi dest û hostayiya Hêviya Xamo were çêkirin ewê wiha lezîz be…

Birînên Şengalê û êzdiyan hîn derman nebûne

Sê sal berê di 3ê tebaxa 2014a da îslamîstên faşîst, hov û ji hemû wesfên însaniyetê bêpar êrîş birin ser Şengalê û dest bi qetlîama êzdiyan kirin.
Bi hezaran êzdî bi hovane qetil kirin û bi hezaran keç û jinên êzdî jî dîl girtin.
Bi vê fermana û talana musilmanên ereb ra Şengal vala bû, bi sedhezaran êzdî bi çol û çepelan ketin.
Heta nuha jî herî kêm 6 hezar êzdî hîn jî dîl(êsîr) di destê Daîşê-hêzên îslamî yên faşîst da ne.
Bi hezaran êzdî li başûr û bakurê Kurdistanê hîn di kampan da di nava şertên pir xerab da dijîn.
Êzdî hîn venegeriyane warên xwe.
Qetlîama Şengalê di dilê her kurdî da birîneke pir kûr vekiriye, ev birîn zû bi zû nakew.
Di sê saliya jenosîda Şengalê da hemû şehîdên Şengalê bi hurmeteke mezin bibîr tînim.

XXX
50 roj ma, piştî 50 rojên din di 25ê îlonê da li Kurdistana başûr kurd ewê gaveke dîrokî berbî azadî û serxwebûnê da bvêjin.

Ger dê hebûya me îttifaqek
Vêk ra bikira me inqiyadek
Rûm û ereb û ecem temamî
Hemiyan ji me ra dikir xulamî
Tekmîl dikir me dîn û dewlet
Tehsîl dikir me ilm û hikmet

Hindik ma, înşelah di demek nêz da emê vê xeyala bavê nasyonalîzma kurdî Ehmedê Xanî yê nemir bi cîh bînin…

Hûn xwe bidirînin jî hûnê Kurdistana serbixwe bibînin

Ne tenê AKP, MHP, CHP û serok û birêvebirên van partiyan li dijî referandûmê û serxwebûn kurdên başûr in.
Dijminên me pir in…
Perînçek û aydinlikçî di serî da, hema hema hemû rast û çep û dîndar û faşîstên tirk ji tirsa çêbûna Kurdistanê û dewleteke kurd ya serbixwe dikin biqutifin, ji nuha da agir ketiye qûna hemûyan, qareqara wan e dibêjin Emerîka dike Îsraîleke din çêke…
Ew bi xwe di himêza Emerîka û Îsraîl da rûniştine.
Heta bi derpiyê qûna leşkerên wan ji Emerîka û NATO yê.
Çekên pê kurdan dikujin hemû yên Emerîka û Îsraîl in.
Balafirên pê kurdan bombebran dikin hemû yên Emerîkane.
Gava Emerîka û Îsraîl dostê wan bin, sîlehan bidin wan û dijmnatiya kurdan bikin baş e.
Lê gava bibin dost û hevalbendên kurdan xerab e…
Tiştê ji wan ra heq û şeref e, ji kurdan  ra eyb û qebhet e.
Rast, çep û dîndarên wan kurdan bi hevalbendiya Emerîka û Îsraîl sûcdar dikin.
Kuro kurd hîn nebûne mitefikên Emerîk û Îsraîl, lê hûn ev 65 sal in tirşikçîyê Emerîkayê ne.
Hûn çi derewê û demagojiyê bikin jî, hûn qûna xwe jî biçirînin jî Kurdistanê di ber pozê da çê be û ewê welatekî ji we demokratîktir û medenîtir be.
Kurd di demeke pir kin da ewê sed qatî ji we medenîtir û pêşketîtir bin.
Kurdistan bi her tiştê xwe ewê bibe welatekî pêşketî, demokratîk û modern.
Hûnê ji vê pêşketin û demokrasiya kurdan biteqin, hûnê ji qahra porê xwe birûçikînin…
Hûn çi bikin jî hûnê vê pêşketina kurdan bi çavên xwe bibînin û ji qahran biteqin, merezarî û kezebreşî bibin…
Ji nuha da ev tirsa Kurdistana demokratîk û modern ketiye dilê we  tirkan…
Lê hûn çi bikin jî hûnê vê Kurdistanê bibînin…
Û ev xerabiya we jî ewê ji we ra bimîne…

Kurdayetiya min û navê min cara pêşî feyde gîhand min

Di çûn û hatina Îtalyayê da ez û xanim du şevan li Swêd li bajarê Malmo li otela Quality Wiev man...
Di vegerê da em çûn resepsiyonê ji bo ku kilîta oda xwe bigrin. Resepsiyonîst keçikekek narîn bû.
Me nav û paşnavê xwe jê ra got. Li lîsteya li ber xwe nêrî, navê min û xanimê îşaret kir û bi rûgeşiyeke gelkî şîrîn got:
”Navên we çi xweş in !”
Min got:
”Tu kurd î ?”
Got ”erê, ez kud im.”
Min got ”tu ji ku yî ?”
Got, ”ez ji Îraqê ji Şêxan im.”
Min got, ”wê demê tu êzdî yî.”
Got, “erê. Ma tu jî êzdî yî?”
Min got na, ez ne êzdî me, lê hema min jî êzdî qebûl bike.”
Bişirî, spas kir.
Min navê wê pirsî, got navê min Hêlîn e…
Min got, navê te jî pir xweş e. Bi vê rasthatinê û bi naskirina te ez pir dilşa bûm.
Got oda we li qatê 5a ye, heger hûn bixwazin ez kanim odeyek li qatên jortir bidim we.
Ez keniyam, min got ewê gelkî baş be. Ev cara pêşî ye navê min û nasnameya min feydeyê digihîne min,lema jî ez vê fersendê ji dest xwe bernadim. Heger ji te ra zirar tunebe odeyek din bide me.
Xanimê got ne muhîm e, filan, min got na, heger cî heye bira bide me.
Welhasilî kelam Hêlîn xanimê oda me guhert, li qatê 14a odeyeke pir xweş da me…
Bi vî rengî kurdayetiyê û navê min cara pêşî feyde gîhand min…
Spas ji bo keça êzdî Hêlîn xanimê…

XXX
Facebookê qebûl nekir ez hemû rismên xwe di dosyekê da biweşînim, got tu kanî 42 heban tenê bi hev ra biweşînî. Lema min rabû hemû risim kirin 7 dosya û wer weşand.
Belkî jî riyeke din heye meriv gelek risim bi hev ra biweşîne, lê ji ber ez nezanim min ev rê hilbijart.
Min xwest hûn jî bibînin bê em çûne ku û me çi der û warên xweş dîtin.
Heger em jî ne bindest û xwedî dewlet bûna nuha welatê me jî pir hindik wih axweş bû,
Lê zalimên tirkan nahêlin em azad bijîn û li welatê xwe azad bigerin.
Înşelah emê jî di demek nêz da rojên wiha xweş bibînin...

Em geriyan, geriyan dîsa hatin malika xwe

Her rêwîtiyek destpêkek û dawî wê heye.
Rojek tê meriv ji mala xwe dikeve rê û berê xwe dide derekê û dû ra rojek tê îcar meriv berê xwe dide malika xwe…

Swêdê dibêjin ”borta bra men hemma bast.”
Kurd jî dibêjin, Şam şekir lê welat şîrîntir e.

Piştî ger û seryraneke 11 rojan ya li Îtalîya(Toscana-Florens)do êvarî em hatin Stockholma xopan, hêlîna xwe.
Me rêwîtiya xwe bi otobozê bi şîrketeke bi navê Scandorama kir.
Ev cara pêşî bû em bi otobozê û bi rêber derdiketin seyahetê.

Pêşniyara gera bi otobozê û bi rêber pêşniyara lawikê me yê mezin Azad bû.

Wî got gera bi otobozê û bi rêber li Swêd pir populer e, pir xweş e û tiştekî tam li gorî du kal û pîrîn wek me zimannezan(înhgilîzî nezan)in...

Bi rastî jî wer derket, bi xêra rêber û hevalên bi me ra, me him rehet kir û him jî bi rehetî gelek cî û warên tarîxî û harîqe dîtin.

Me Bologna, bajarê tarîxî Sîena û Monteregîonî, San Gîmîganano dît. Em çûn du gundan û me têra xwe şeraba Chîantî vexwar.

Dû ra em çûn Florens, bajarê Dante, Leonardo da Vîncî û Mîchelangelo.
Blogna, Sîena û Florens wek bajarên xewna ne, heger mimkûn be dibê meriv bibîne.

Li hemberî xweşikî û muhteşemiya dêra Santa Maria del Fiore û Pîazze della Sîgnorîa, Plazzo Vecchio û çemê Arno û gelek avahiyên din devê me ji hev çû.

Em bûn heyranê baja bajarê Garda. Me di çemê Garda(Gardasjon) da bi botê rêwîtiyeke pir xweş kir.
Me li Rovereto, Fulda û li çend bajarên din gelek tiştên xweş û bi îhtîşam dîtin.

Ji ber rêwîtiya me ewê ji Molmo destpêbikira em rojekê berê çûn Malmo û şevekê li wir man û di 22ê mehê da me berê xwe da Danîmarkayê.

Ji Danîmarka em çûn Almanyayê. Em şevekê li bajarê Kirchheim li oteleke çar sêrk ya bi navê Seeblick man.
Roja din me xwe bera nava çiyayên Alp yên bi heybet da, di ser Avusturya, Îswîçrê ra me konê xwe li otêleke nêzî Mîlano vegert.

Ev cara pîşî bû mim çiyayên Alp didît û bi otobozê di nav ra derbas dibûm.

Di ser çar welatan ra(Almanya, Awusturya, Îswîçre, Îtalîya)dîtina çiyayên Alpan kêfxweşiyeke bêtarîf bû.

Tiştê ez matmayî hîştim li ser qotê û palên wan çiyayên bilind, belkî heta bi hezar, du hezar mîtroyî însan bi cî bûbûn, gund ava kiribûn, li ser wan bilindiyên berberî asîmanan rez çandbûn.
Seranserê Alpên qismê Îtalyayê rez û darên zeytûnan bûn.
Gava otoboz di nva wan çiyan da ji tunelekê derdiket û diket tuneleke din, ji bilindayiyekê dadiket jêr û dû ra bi bilindayiyeke din da hildiperikî meriv xwe pir biçûk didît.
Çarhawêlî me çiyayên bilind bûn û avahiyên li ser pal û serên wan çiyan wek belekiyên berfê xua dikirin.

Ez û xanim matmayî diman, gelo însan çawa kanin li derên hewqasî bilind bijîn û çawa kanin herin û wein deran?
Ji Awusturyayê bigre heta bi Îtalyayê hemû Alp wek mişkan qul kiribûn.

Gava meirv ji tunelekê derket û li jêr û li bilindayiya Alpan dinêrt dinêrt, meriv dibû heyranê wê qeweta însên.
Însên, ewrûpiyan zora Alpan biribûn.
Çiyayên Alp bi asêbûna xwe, bi bilindiya xwe ya bi 4810 mîtroyî nikanîbûye ewrûpiyan ji hev qut bike.

Ewrûpiyan zora Alpan birine, Alp kirine serad û bax û bexçe…
Di wan derên asê da, li serê wan çiyan bi cî bûne, av derxisine, her der kirine rez û bexçe.
Di çûnê da em ji Almanyayî di ser Awustûrya û Îswîçreyê ra çûn Îtalyayê.
Lê di vegerê da me riya xwe bi Îswîçreyê nexist, em di ser Awusturya û Bayernê Munchen, Nurmbergê ra hatin.
Ne di çûnê da û ne jî di hatinê da ne kesî em sekinandin û ne jî em saxî kirin û ne jî li pasaport û nasnameyên me pirsîn.
Fena ku em ji bajarekî Swêd herin bajarekî din.
Ne esker, ne polîs, ne sînor, ne têl, ne dîwar û ne jî mayin hebûn. Însan, wasite ji Almanya, Awusturya, Îswîçre û Îtalyayê bi azadî diçûn û dihatin.

Gava em ji Almanya derbasî Awusturyatê bûn taxek bû, xaniyên wan ji hev nehatibû qetandin, di nava herdu welatan da sînorek, xeteke duarkirî tunebû.

Di wê bîstiê da halê me, sînorên me hat ber çavê min.Ez û xanim li hemberî vê azadiyê û demokrasiya em bûbûn şahid, matmayî man û giriyê me bi halê me hat.

Li Kurdistanê, li Tiriyê bira çûn û hatina welatan li wir bimîne, bi wê rehetiyê û azadiyê meriv nikane ji bajarekî here bajarekî din.

Ji Diyarbekrê heta Wanê û Culemêrgê leşkerên tirk herî kêm deh caran meriv disekinînin û di bin namluyan da meriv saxî dikin.

Lê di nabêna Danîmarkayê, Almanyayê, Awusturya, Îswîçre û Îtalyayê da bêyî dana gumrugê kesî ji me ra negot hûn ji ku tên û bi ku da diçin?

Navê vê azadayê demokrasî ye, gava demokrasî hebe sînor bêmane dibin. Esker, mayin, têl, dîwar namînin, însan bi serbetî diherin û tên, li welatekî dijî û li weltekî din jî dixebite.

Di rêwîtiya me da tiştekî din jî bala min kişand. Ew jî tunebûna alan bû.

Di çûn hatinê da me gelek bajarên Almanya, Awusturya, Îswîçre û Îtalyayê dîtin. Li yek derekê, bi ser yek vahiyekê da, bi paceya yek malê da jî me al nedît.

Lê li Tirkiyê li ser her buhostek erd, di her gavê da mîrikan ala xwe dixin çavê me, seranserê Kurdistanê bi alên sor kirine gola xwînê. Heta ne Kurdistan tenê, li Tirkiyê jî eynî tişt e.

Pirbûna alan nîşana nasyonalîzmke har û faşîzmê ye. Tirkiye û Kurdistan ketiye pençeyê nasyonalîzmeke pir har û êrîşkar. Ji her dera Tirkiyê û Kurdistanê, serê her gvê meriv faşîzmê dibîne û his dike, bîna meriv diçike.
Belkî min hinekî dirêj kir.

Bi kurtî gava meriv welatê xelkê, rehetî û azadiya ewrûpiyan dibîne meriv bêtir bi rebenî û perîşaniya xwe dihese û kelogirî dibe.

Di vê çûn hatiana xwe da, li hemberî xweşikiya welatên xelkê û azadiya însanan ez û xanim gelek caran xemgîn û kelogirî bûn…