Derdê milet nayê kişandin

Bi rastî jî derdê milet nayê kişandin. Yek dibêje kin e, yê din dibêje dirêj e.
Yek dibêje reş e, yê din dibêje spî ye...
Yek dibêje baş e, yê din dibêje şaş e...
Yek dibêje tîr e, yê din dibêj erohn e...
Yek dibêje weleh te îcar baş nivîsîye û te tiştên pir girîng û bi aqil gotine.
Yê din dibêje, weleh nivîsa te ya îcar qet neket serê min.
Tu qala Erdogan û siyaseta wî ya li hemberî kurdan dikî ne bi dilê herkesî ye.
Hinek dibêjin, ma hewce ye tu qala Erdogan dikî, ji xwe ew neyar e.
Yekî din bi hêrs dibêje, weleh yê herî baş dîsa Erdogan e, wî gelek maf daye kurdan…
Tu şaşiyeke PKKê rexne dikî, deh dibêjin her bijî, sed heb dibêjin bimre…
Yanî derdê milet nayê kişandin û weselam…

XXX
Ev çendake ez bûme xwedî telefoneke touch ya nuh. Hîn nizanim baş bixebitînim. Telefonên bi bişkok rehet bûn, lê ev bêxwedî hezarûyek teknîkên wê hene. Welhasil bikaranîn zor e.
Ez bere bere numreyên hevalan derbasî ya nuh dikim. Hercar rastî navên çend hevalên wefatkirî têm. Nuha jî dîsa eynî tişt bû. Bi hesret û êşeke mezin min navê wî jî xera kir. Ev heft sal bûn min hîn dest nedabû navê wî, ew bi xwe ra digerand.
Wê rojê bi heman êşê û xemgîniyê min navê çend hevalên din jî xera kirin…
Mirin bêbext e, meriv çiqasî egîd be jî nikane pê…

XXX
Roja hemû dayikên kurd, dayikên dilovan, fedekar û canfîdayên Kurdistana azad pîroz be.
Ji Stockholma xopan, ji min û Hêvî xanimê barek silav û evîn ji dayika min û ji dayika Hêvî xanimê û ji hemû dayikên kurd ra…
Bi hurmet em dayikên xwe û hemû dayikên kurd himêz dikin…

XXX
Rejîma Îranê dike 59 kurdên din jî îdam bike, lê alimên me û piraniya kurdan hîn jî li hemberî vê wehşetê bêdeng in.
Kurdên ji bo filistîniyan, ji bo îdamên li Misrê dadikevin kuçe û kolanan û gewriya xwe diçirînin, li hemberî vê qetlîama birayên xwe mixabin xwe kerr û lal dikin.
Siyaseta ne tewî kurd kirine miletekî ne ji xwe ra, miletekî şeqşeqçiyê xelkê…
Ez wek kurdekî vê biryara qetlîama kurdên Îranê rûreş û şermezar dikim!
Bimre rejîma celad!
Bimre qatil û neyarên miletê kurd !
2014-05-10

Erdogan dîsa hukmê xwe nîşan da !

Di civîna Şûreya Dewletê da Erdogan ji axaftina serokê Yekîtiya Baroyên Abûqatan Metîn Feyzîoglu gelkî aciz bû û bi hêrs mudaxeleyî axaftina Feyzîoglu kir û jê ra got, ”tu şaş dipeyivî, tu bêedebiyê dikî…”

Feyzîoglu jî got, ”ez çi şaş dipeyivim?, birêz serokwezîr. Min bêedebî nekir û layiqî xwe jî nabînim ji yekî din ra bibêjim tu bêedebiyê dikî…”

Piştî vê bersîva Feyzîoglu, Erdogan dîsa hin tişt gotin û rabû salon terikand. Û ji Gulê li kêleka wî rûniştî ra jî bi destê xwe îşaret kir, got rabe! Li ser vî emrê Erdogan, Abdullah Gul rabû ser xwe, ber xwe bişkok kir û wî û serokerkan Ozel û gelek giregirên dewletê yên din jî wek paşmêrên Erdogan dan dû wî û salona terikandin.

Bûyer bi serê xwe skandaleke pir mezin e û nîşan dide ku Erdogan merivekî çiqasî bêtehamul, bêkultur, zirzop û dîktator e…

Camêr tehamula wî ji fikir û dîtinên cihê ra qet tuneye, kî dibe bira bibe, li ku dibe bira bibe, her dera Erdogan lê, dibê herkes li gorî dilê wî bipeyive û dîtinên Erdogan ne pê ra nebêje.

Kî dibe bira bibe, meqamê wî çi dibe bira bibe, gava li gorî dilê Erdogan nepeyive, Erdogan wî mafî li ba xwe dibîne ku gotina wî bibire, pê da bixeyide, azarê bidê û heger ew jî têrê neke, bi cimat û paşmêrên xwe ra civînê biterikîne.

Merivekî medenî û piçekî nesîbê xwe ji edeb û demokrasiyê girtibe tiştê Erdogan di civîna Şûreya Dewletê da kir nake û nabêje.
Tiştê Erdogan di civîna Şûreya Dewletê da kir skandal e, bêedebî û bêkulturiyeke pir mezin e, reaksiyana merivekî dîktator e.

Tiştê herî trajîk yê din jî rewşa serokkomar Gul ketê ye. Erdogan wek lawê xwe bi Gul da xeyidî û got rabe ser xwe, em herin. Û Gul û serokkerkan Necdet Ozel û gelek kesên din jî wek zilamên Erdogan dan pey wî û wan jî salon terikandin.
Formulärets överkant

Dibê em bi zimanê neyar bi hev ra nepeyivin

Hin xortên BDPyî li Diyarbekrê li dijî serokê herêma Kurdistana Federe birêz Mesûd Barzanî meş çêkirine, bandroleke bi şîara “Qatilê gelê xwe, hevkarê neyar Barzanî” vekirine.
Ev, tiştekî pir ne xweş û pir tahlûke ye, dibê kurd bi vî zimanî xîtabî hevûdu nekin.
Dibe ku BDP, PKK siyaseta PDKê û birêz Mesûd Barzanî neecibînin, şaş bibînin û hin kirinên wan rexne bikin. Lê ne bi vî zimanî, ev ziman ji bo hemû kurdan pir tahlûke ye.
Bifikirin ku hevalbend û xortên PDKê jî sibe rabin eynî tiştî bikin. Tiştekî wiha ewê gelkî ne xweş be û tenê kêfa neayrên me bîne.
Dibê PKK, BDP û PDK di zûtirîn wextê da bi hev ra têkevin têkkiliyê gelşên nabêna xwe bi riya diyalogê çareser bikin, rê nedin tiştên wiha.
Heger rê li ber vê neyartiyê neyê girtin ewê gelek provakasyonên pir ne xweş û tahhlûke çê bibin. Neyarên me dikanin li Tirkiyê li ser navê wî û yê din gelek provakasyonan bikin.
Kurd û partiyên derî PKK, BDP û PDKê jî dibê li vê yekê temaşe nekin û tavilê têkevin nabêna van hêzan û rê li ber bûyerên wiha bigrin. Kûrbûna neyartiya nabêna PDKê û PKKê li zirara me hemû karda ye. Loma jî dibê her kurdê dikane roleke pozîtîf bilîze midaxele bike.

XXX
Ev du roj bûn ez ne li mal bûm, haya min ji xeberên kurdan tuneye, ez bîstek berê hatim mal. Min nuha bi lez bîstekê li malperên kurdî nêrî.
Li gorî Avestakurdê nivîsî ye, PJAKê jî daye ser şopa PKKê û BDPê û wê jî dev ji Kurdistanê berdaye, navê xwe kiriye KODAR(Civaka Demokratîk û Azadiya Rojhilat ).
Partiya Jiyana Azad a Kurdistanê(PJAK)li Qendîlî kongreya xwe çêkiriye û di kongreyê da him serokê xwe yê 10 salan Ebdulrehman Hacî Ehmedî û him jî navê xwe guhertiye. Yanî gotina Kurdistanê ji navê xwe derxistiye.
De ser xêrê be, belkî ev yek ji bo kurdan hîn baştir be. Esas piştî ku meriv dewletê û Kurdistana serbixwe nexwaze parastina navê Kurdistanê ne rast e, baştir e ku vî navî jî ji ser xwe radikin. Bi vî hawî belkî kurdên Kurdistanê dixwazin û kurdên naxwazin, kurdên ku dev ji dewleta netewî berdana baştir ji hev bigerin.
2014-05-08

XXX
Yaşar, hezar carî mala te ava ji bo belavkirina vê nivîsa pir û pir bi qîmet. Di vê kurtenivîsê da meriv careke din dibîne ku pêşiyên tirkan osmaniyan zulmeke ji wahşetê jî wêdetir li bav û kalên me kirine. Dibê her kurd vê nivîsê bixwîne û jê ibretê bigre.
Ya din jî naskirina egîdî û mêrxasiya serokekî kurd e. Ji ber ku rêberekî miletê kurd di bin îşkenceyeke herî hovane da ji Hafiz Paşayê celad ra gotiye, ”Ji dîtina kurdekî tirsonekê ku bi hevalê xwe re bêbextî kiriye û xwe teslîmê dijmin kiriye mezintir îşkence tune ye” ez pir serbilind im.
Ji ber ku mezinekî min di bin îşkenceyê ev bersîv, ”Şûkir ji Xwedê re, guhên min baş dibihîzin, lê zimanê min ji we re wê her lal bimîne” daye zaliman ez mişt xurûr im…
Miheqeq bixwînin …

Ma we qet dîtiye rojekê çepên tirk egîd û xweşmêrên wek Wedat Aydin û Necmedîn Buyukkaya bibîr anîne ?

Ma we qet dîtiye rojekê tirkekî, çepekî tirk egîd û xweşmêrên wek Wedat Aydin û Necmedîn Buyukkaya bibîr aniye û wek kurd dikin ji bo wan hêsir barandiye?

Ev du roj in bi sedan, belkî jî bi hezaran kurd îdamên Denîz Gezmîş, Huseyîn Înan û Yusuf Aslan bibîr tînin. Helbet heyfa van xortan kemalîstan ew bi darde kirin. Wek însan meriv li ber dikeve. Dema minasebet çê bibe meriv vê hovîtiyê rûreş jî dike.

Lê em bizanibin ew çepên kemalîst bûn û di ber kurd û Kurdistanê da nehatin îdamkirin. Ew di ber welatê xwe da hatin îdamkirin.

Bira tirk û çepên tirk li wan xwedî derkevin û wan bibîr bînin. Bîranîna wan ne karê me kurda ye. Ew ne şehîdên kurd û Kurdistanê ne.

Bîranîna çepên ereb û faris jî ne karê me ye, bira ew li şehîdên xwe, li miriyên xwe xwedî derkevin.

Bi hezaran şehîdên me jî hene. Ma we dîtiye tirkekî, çepekî tik cara Şêx Seîd, Dr. Fûad, Qazî Mihemed, Seyid Riza û bi hezaran welatparêzên ku ji alî dewleta tirk ve hatine îdamkirin rojekê yad kirine, bibîr anîne?

Di salên 1970 û 1980î da bi sedan çep û şoreşgerên kurd jî li vir û li wir, di zindanan da ji alî faşîst û kemalîstan ve bi hovîtî hatin kuştin. Ma we qet dîtiye rojekê tirkekî, çepekî tirk şehîdekî me bibîraniye?

Ma çiyê Wedat Aydin, Necmedîn Buyukkaya ji Denîz Gezmîş, Huseyîn Înan û Yusuf Aslan kêmtir e?

Ma we qet dîtiye rojekê tirkekî, çepekî tirk egîd û xweşmêrên wek Wedat Aydin û Necmedîn Buyukkaya bibîr aniye û wek kurd dikin ji bo wan hêsir barandine?

Em kurd mirovên pir bêhiş in, bêşiûrin, ji zilamtiya tirkan hez dikin. Xelkê bavê me kuştiye, birayê me kuştiye em ji bo wan nagrîn, ji bo xelkê digrîn, ji bo zarokên xelkê digrîn.

Asîmîlasyonê, elewiyên çep malik li kurdan şewitandiye, kurd kirine şeqşeqçiyên tirkan, kurd ji şiûra netewî dûr xistine, kirine delalê tirkan…

Dibê wek kurd em xwe nas bikin, dîroka xwe nas bikin. Bira dîroka kevn li wir bimîne, hema di van 30 salên dawî da kurdan bi hezaran keç û xortên sed qatî ji Deniz, Husên û Yûsuf qehremantir şehîd dane, ji bo wan bigrîn, wan bi kurdan bidin nas kirin. Rismên wan belav bikin. Şiîran li ser wan binivîsin, strana li ser wan çêkin !

Bi dehhezaran keç û xort ji bo Kurdistaneke azad û serbixwe li hemberî dewleta tirk serî hildan, derketin çiyê, gulle ber nayar dan, xwîna xwe herikandin, artêşa tirk şikandin, destan nivîsîn!

Van qehremanên miletê kurd bibî bînin!
Rismên wan belav bikin!
Jiyan û berxwedana wan bi kurdan bidin fêrkirin!
Ev heqê wan e, ew di ber welatê xwe da şehîd ketin.
Ma Denîz, Husên û Yûsûf ji bo me kurdan û Kurdistanê çi kirin?

Dîsa di hingedinga kar da me

Ev du roj in dîsa di hingedinga kar da me, ji zêdeyiya kar nikanim serê xwe bixurînim. Loma jî do min pê ra negîhand rêzekê jî binivîsim. Û êvarî jî gelkî westiyayî û bêcal bûm, loma jî min zû serê xwe danî, yanî zû raketim.

Sibe û dusibe jî ne li mal im, li ciyê kar dîsa konferanseke me heye. Emê du rojan herin hinekî bikin leqleq û dû ra bixwin û vexwin û kêf bikin. Tew îcar belkî em qîtikê û zirnezîqê jî bilîzin…

Perê dewletê pir e, sebebekî dibîne û pera dirjîne. Ez feqîrê Xwedê jî mecbûr im bi wan ra hol bim…
Diziya swêdiyan jî ev e, salê çend caran diçin kêf dikin.

Lê diziya swêdiyan li hemberî ya tirkan wek birînê kêçê ye, diziya tirkan bi milyon dolar û euroyan dest pê dike.
Ya swêdiyan ne wiha ye, ya wan konferansên li dereke xweş, xwrina xweş, vexwarin û tiştên wiha ne.

Lê siyasetmedar û burokratên tirk tenezulî tiştên wiha biçuk nakin, yê wa nya dibê qutiyên solan tije dolar bin û ya jî saetên bi sedhezar dolarî bin.

Yanî meriv dikane bibêje tirk deve tevî hawidê wî ve dadiqultînin, camêran wek marê anakonda ne, zîhayê bêteşe ne.
Ez bawer nakim di diziyê da, di derewan da, di fort û quretiyê da, di leqleqa vala ya bi saeetan da, di sextekariyê da tu kes bikanibe bigihîje siyasetmedar û civata tirk.

Di 14ê îlonê da li Swêd hilbijartinên giştî hene. Berî wê jî yê Parlamentoya Ewrûpayê heye.
Donepêr, di telewîzyona swêdî da di nabên 8 partiyan da minaqeşe hebû. Heyşt(8)kesan mesela bêkariyê, mesela kal û pîran, mesela zarok û mekteban, mesela biyaniyan û gelek meselên din tenê 45 deqîqeyan minaqeşe kirin.
Ma li Tirkiyê tiştekî wiha cara mimkûn e?

Li Tirkiyê bi dehan kanal herşev hetanî destê sibehê serokkomariya Erdogan û şerê nabêna Gulen û Erdogan minaqeşe dikin. Her şev eynî tişt e. Ne diwestin, ne xewa wan tê, dipeyivin û dipeyivin…

Ez dibêjim meriv li telewîzyonên tirkî temaşe neke merivê pir rehet bike….
Kurd ji tirkan veqetin ewê reht bikin, heta em tevî waqn bin vê eziyetê emê jî bişînin…

Her kurd heger bixwaze dikane li dijî asîmîlasyonê tiştekî bike

Gelo her kurd, her kurdê kurdperwer dikane li dijî asîmîlasyonê tiştekî bike, kevirekî, xilikekî, xîçekî bide ser bend û dîwarê parstina zimnê kurdî?
Belê dikane bike.

Hema bi hevalê xwe yê kurdîzan ra bi kurdî bipeyive bes e. Li zanîngehan keç û xortên kurd bi hev ra bi kurdî bipeyivin ew jî welatparêziyeke mezin e. Ew jî micadeleyeke li dijî asîmîlasyonê ye.
Yanî dema meriv bixwaze, herkes pir hindik dikane li dijî asîmîlasyonê tiştekî bike.

Îcar yên di vê şiûrê û zanînê da be û dîsa jî neke, dîsa jî jiyana xwe bi tirkî bijî, wê demê çi bibêjî vir e. Bi kêmanî li ba min wiha ye.

Ez bi xwe ev 30 sal zêdetir e bi kurdê kurdîzan ra tu carî bi tirkî napeyivim û sohbet nakim. Yanî dema meriv bixwaze dibe…

XXX
Dawud Rêbiwarê hêja ji tevliheva kurdî gazin kiriye û gotiye, ”hemû ezaya nestandardiya kurdî ya di navbera weşanxaneyan de ez dikişînim. ez rebenê Xwedê, rojekê "welê" rojekê "wîlo", mehekê "nîsan" mehekê "avrêl", carekî "ewê" carekî "ew ê", .... tew ji rûyê wan de, heçî kurmanciya min a heyî jî wê bibe tirşik û biçe”

Dawudê hêja, rast e, di nava kurdan da hîn standarteke kurmancî tuneye, herkes bi hawakî dinivîse. Lê belê dibê meriv bi xwe heta ku mimkûn e hawakî nivîsandinê bike standart.
Yanî dibê meriv zû bi zû bi teqal û ber bayê xelkê, herkesî nekeve.
Mesela hin kes dibêjin ”ku” û hin jî dibêjin ”ko”.
Em bi xwe li herêma Wêranşar, Rihayê dibêjin ”gi”, ”gi ez bikanibim ezê werim.”
Lê min dev ji ”gi” ya xwe berda û ez tim ”ku” bikar tînim. Serê min jêkin jî ez nabêjim ”ko” û xelas. Ez tu carî nabêjim ”wîlo” !
Yanî dibê meriv bi xwe di nivîsên xwe da ”şaşiyekê” bike standart. Ev ji şorbê çêtir e.

XXX
"75 salî me, şehîd dibim, tevî şehîdên Kurdistanê dibim. Dêrsim mexlûb dibe, lê belê kurdayetî û Kurdistan ewê bijî.
Xortên kurd ewê heyfa me bigrin. Mirin ji zaliman ra!"
Seyid Riza


Hemû şehîdên Dêrsimê û Kurdistanê bi hurmet û evînek ji dil bibîr tînim. Bira ciyê wan buhuşt be. Neviyên Şêx Seîdê kal û Seyid Riza ewê temî û wesiyên wan bicih bîne û heyfa wan ji neyarê faşîst bigre. Kurdistana kurdan miheqeq ewê çê bibe!

XXX
Welatê meriv wek mala meriv e, bira mala meriv be bira holik be. Meriv di holika xwe da ji qesir û qonaxa xelkê rehettir, azadtir û bextewartir e.
Loma jî naxwazim di mala xelkê da "kirêcî û li welatê xelkê multecî" bim. Dixwazim wek ferdê her miletî xwedî mal û xwedî welat bim.
Xewn û xeyala min ev e, dibê ya hemû kurdên ”kirêcî” û multecî jî ev be, daxwaza mal û welatekî azd be…

Bira gorra min li welatê min be!

Aso Zagrosî ji kurdperwerê mezin Hejar Mukriyanî neqil kiriye:

”Zana û felsefevanê kurd Beşîr Mûşîr 40 sal berê li Bexdayê dima. Rojekê nexweş dikeve û dibêje, ”Dema ez mirim min bibin Kurdistanê.”
Hevalên wî jê ra dibêjin, ”Niha şer e, em nikanin te bibin.”
Beşîr Mûşîr dibêje,
”Bi yezdanê mezin ez nikanim li gorrstana Bexayê li gel erebên segbab bijîm.
Hejar Mukriyanî"

Weleh ez bi xwe jî ne saxî û ne jî mirî naxwazim bibim cîranê tirkan û bi wan ra bijîm. Heger ne mecbûr bim naxwazim ruyê wan jî bibînim.
Loma jî min temî li malî û zarokên xwe kiriye, min gotiye heger rojekê bêhemdî li Swêd bimrim, dibê hûn min bibin Kurdistanê, bajarê min Wêranşarê.
Dixwazim li welatê xwe bimrim û di gorra xwe da bibim cîranê kurdan.
Bi cîrantiya kurdan ewê bîna min baştir derkeve, ezê rehet bikim. Ji ber ku em ji yek qewmî ne, zimanê me yek e, emê baştir ji hev fêm bikin.
Ez di saxiya xwe da di nava xelkê da rehet nakim, loma jî ne mimkûn e ku di gorra xwe da rehet bikim.

XXX
Ev 5 sal in TRT6 heye, belkî 4 sal in jî rêzefîlma Cîran Cîranê dom dike, lî hîn jî di reqlamê da nikanin gotinekê rast bibêjin. Hîn jî di reqlamê da dibêjin:
”Dem dema kenê ye”!
Yanî dem dema ken e !
Hema meriv piçekî jî bi kurmancî zanibe, meriv nabêje ”dem dema kenê ye”(!)
Dema ez dibînim kurmancî wiha rezîl dikin ez dîn dibim…

Tirkiye li Kurdistana Federe jî rê li ber pêşketina zimanê kurdî digre

Li Anqerê di nabêna 28-29ê nîsanê da konferansek bi navê ”Di sedsala 21ê da Miletperwerî Teorî û Siyaset” çêbû. Antropologê holandî Martin van Bruinessen, di axaftina xwe ya konferansê da gotiye, Tirkiye li başûrê Kurdistanê jî rê li ber pêşketina zimanê kurdî digre û heger wiha dom bike ewê du Kurdistanên Anqereyê çêbibe…
Martin van Bruinessen gotiye, kurd li çar welatan ji mecbûrî çar zimanên siyasî bikar tînin û bi vê riyê tên asîmîlekirin.

Martin van Bruinessen, di axaftina xwe da îdîayeke pir cidî jî avtêtiye ortê û gotiye li Kurdistana Federe jî Tirkiye nahêle kurmancî bi pêş keve.

”Li Kurdistana başûr jî zimanê siyasî erebî ye û xort zimanê siyasî bi erebî fêr dibin. Li Tirkiyê xortên kurd zimanê siyasî bi tirkî fêr dibin. Li Kurdistana başûr kurdî tenê soranî tê bikaranîn. Sebebê vê jî Tirkiye naxwaze li wir kurmancî bi pêş keve.
Malbata Barzanî li gel ku kurmanc in lê dîsa jî soranî dipeyivin. Loma jî li wir soranî dibe zimanê gel. Li bakur jî kurmancî tê peyivîn. Heger wiha dom bike ev herdu herêm(herdu beş) di pêşerojê da ewê hîn kêmtir ji hev fêm bikin, ewê ji hev dûr bikevin. Û evê jî bibe sebeb di ser Anqerê ra têkiliyê bi hev ra deynin. Wê demê ewê du Kurdistanên Anqereyê çêbibe.”

Ji zûda ye ev îdîa heye û tê gotin ku Tirkiye nahêle li Kurdistana başûr kurmancî bi pêş keve û bibe zimanekî standart.

Herçî nexwestina Tirkiyê ye ev sedîsed rast e, Tirkiye naxwaze li Kurdistana Federe kurmancî bi pêş keve û kurd dev ji elîfbeya erebî berdin û derbasî ya latînî bibin.

Tirkiyê berê jî di dema Şêx Mahmûd da bi riya îngilîzan rê li ber derbasbûna elîfbeya latînî girt.

Tirkiyê ev yek di salên 1930î da li Sovyetê jî kir. Kurdan li wir demekê elîfbeya latînî bikar anîn, lê Tirkiyê mudaxele kir û Sovyetê dîsa kurd mecbûrî elîfbeya krîlî kirin.

Yanî Tirkiye ji berê û ber da ye ji bo ku kurd nêzî hev nebin, ji hev fêm nekin, tesrî li hev nekin pir aktîv dixebite. Û loma jî ne ecêb e ku nuha li Îraqê û Kurdistana Federe jî eynî siyasetê dimeşîne. Çimkî armanca dewleta tirk hîn û hîn jî asîmîlekirina kurda ye.

Yanî ev eşkere ye. Lê li alî din gelo kurd bi rastî guh didin vê daxwaz û zexte Tirkiyê ya na, ew muhîm e. Dibê meriv li ser vê îdîayê pir cidî rawest e. Ez baer dikim Martin van Bruinessen bê bingeh, ji ber xwe wiha nabêje…

XXX
Min di xeberên telewîzyonan da hinekî li pîrozbahiya 1ê Gulanê ya li Diyarbekrê temaşe kir, gelkî xemgîn bûm. Dîsa birebira vala û zimanê tirkî bû.
Li bajarên tirkan çi anîn serê kurdan, ew mecbûrî kîjan tiştên ne xweş kirin ez nizanim. Xwezî herkesî tiştê dît û jiya, tiştê tirkan anî serê wan binivîsanda.
Li Kadikoya Stenbolê xortekî kurd li ser otobozê xwedêgiravî xwest ”ala PKKê” veke. Qiyamet rabû, bi sedan însan, kê bihîst êrîş birin ser wî xortê kurd û xwestin lînc bikin, wek KEFTARAN wî zîfêl zîfêlî bikin ! Xort xelas bû ya na ez nizanim.
Civatek, miletek te qebûl nake, te dijminê xwe dibîne, te bi rengê te, bi fikir û baweriyên te, bi sembolên te qebûl nake.
Lê hin kurd mirina xwe digrin çavên xwe û dîsa jî diçin ba vî miletê wahş, vî miletê dirinde, vî miletê ku hebûna wî qebûl nake. Tirk li wan dixin, wan rencîde dikin, heqaretê li wan dikin, wan lînc dikin, lê ew dîsa jî ji wan naqetin. A ji bo vî miletê ku wan lînc dikin partiya xwe fesih dikin û dixwazin pê ra bijîn, pê ra bibin bira...

XXX
Ev 5 sal in TRT6 heye, belkî 4 sal in jî rêzefîlma Cîran Cîranê dom dike, lî hîn jî di reqlamê da nikanin gotinekê rast bibêjin. Hîn jî di reqlamê da dibêjin:
”Dem dema kenê ye”!
Yanî dem dema ken e !
Hema meriv piçekî jî bi kurmancî zanibe, meriv nabêje ”dem dema kenê ye”(!)
Dema ez dibînim kurmancî wiha rezîl dikin ez dîn dibim…

Gul ne ew mêrê li hemberî Erdogan rabe

Abdullah Gul û Erdogan ewê îşev werin ba hev û li ser namzediya serokkomariyê bipeyivin.
Medya û hin derûdorên tirk Gul pir mezin dikin, ji rastiya wî mezintir nîşan didin. Fena ku Gul siyasetmedar û mêrekî wiha ye gava bixwaze dikane li hemberî Erdogan rabe û di fikir û dîtina xwe israr bike.
Na, Gul ne ew mêr e, ew cesaret û mêranî li ba Gul tuneye bêemrîtiya Erdogan bike û li hemberî wî rabe. Gul nikane bibe merivê yekem, ne di vê çapêda ye.
Erdogan serokkomartiyê nexwaze ew tiştekî din e, lê dema bixwaze Gul newêre bibêje na ez qebûl nakim.
Loma jî Gul çi difikire, dixwaze bibe namzet ya na qet nemuhîm e, ya muhîm daxwaz û biryara Erdogan e. Erdogan çi bibêje Gul ewê wek berxika qebûl bike û biparêze. Dixwaze bira ya dilê wî ne ew be jî ewê qebûl bike.
Erdogan gur e, Gul rûvî ye, rûvî tu carî ne bi qasî gur dobre û samîmî ye û ne jî cesûr e…

XXX
Bi qasî ku hin kurdên me ji bo ”biratiya gelan” gewriya xwe diçirînin û dibêjin ”bijî biratiya gelan”, xwezî hewqasî jî biratiya kurdan bixwestana û ji bo biratiya kurdan jî gewriya xwe biçirandana.
Biratiya gelan sloganeke siyasî û propaganda ye, tiştekî wiha mimkûn e, lê ya kurdan rastî mecbûrîyeteke. Heta ku em bi çavên bira, yanî bi çavên ferdên miletekî, bi çavên mitefiqên xwe yên esasî li hev nenêrin ne em dikanin piştgiriya dinyayê bigrin û ne jî zora dijminê xwe bibin.

XXX
1ê Gulanê li karkirên cîhanê, li hemû kurdan û Kurdistaniyan pîroz be!
Îro li gelek bajarên tirkan gel dîsa di bin terora polîsan da ye. Di sedsala 21ê da dewleta tirk hîn jî nahêle însan 1ê Gulanê bi hawakî azad pîroz bikin.
Nahêlin, ji ber ku serokwezîr Erdoga pîrozkirina li hin deran şaş dibîne. Îro li Tirkiyê tenê gotina Erdogan pere dike, ew çi bibêje ew e.
Dibê kurd li tu derê 1ê Gulanê ne wek pêsekiniyên çepên tirk, wek miletê kurd, wek hêz û rêxistinên kurd bi reng û zimanê xwe, bi stran û şîarên xwe pîroz bikin.
Careke din 1ê Gulanê li hemû kurdên welatparêz û kurdperwer pîroz be.
Bi hêviya di salên pêş da em 1ê Gulanê ne di bindestiyê da, li Kurdistana azad pîroz bikin…
NOT: Ne ”Yek Gulan”, Yekê Gulanê, ne “1 Gulan”, 1ê Gulanê ye.