Ez dibêjim ev cînayet karê Tirkiyê ye

Gelek kes û der û dor Îranê, Îsraîlê, Sûriyê, Rûsyayê û heta Fransayê li pişt qetlîama Parîsê nîşan didin, dibêjin dikane tiliya van dewlatan yekê ya jî çendê wan bi hev ra di vê cînayetê da hebe.
Lê ev texmîn û speklasyonên tên meşandin qet nakeve serê min. Ji roja pêşî da ye ez ji Tirkiyê şik dikim û ez dibêjim bi îhtîmaleke pir mezin Tirkiye li pişt vê cînayetê ye.
Ji bo çi Tirkiye?
Ji ber ku ji her kesî bêtir Tirkiye li pey kuştina serok û berpirsiyarên PKK-ê ye loma. Tirkiye ev serê salan e ku bi rengekî pir aktîv li pey Sakîne Cansizê ye, ji bo ku wê teslîm bigre gelek xebitiye û bi milyonan pere rijandiye.
Tirkiye ji bo kuştina her serokekî PKK-ê salê bi milyaran pera dirjîne, her roj balafirên şer dişîne ser Qendîlê û ji bo kuştina wan bi tonan bombeyên jahrî berdide ser serê wan.
Tirkiye ji bo ku hemû kadir û berpirsiyarên PKK-ê, KCK-ê, KNK-ê teslîm bigre xwe diçirîne û navê hemûyan jî daye Interpolê.
Îcar dewleteke wiha dema fersendê bibîne ewê çima Sakîneyê nekuje û nede kuştin?
Hin der û dor dibêjin efendim hukûmet bi Îmraliyê ra ”hevdîtinên aştiyê” çêdike, loma jî bi cînayeteke wiha ewê nexwaze vê pêvajoyê sabote bike.
Bi baweriya min ev jî sebebekî pir ne cidî ye. Hukûmet pênc perê xwe jî di ”hevdîtinên Îmraliyê” nade û ji bo van hevdîtinan ne dev ji operasyonên xwe berdide û ne jî ji kuştin û qetlîamên xwe.
Heger hukûmetê qîmetek bida ”hevdîtinên Îmraliyê” di nava van deh rojan da ewê 30 keç û xortên kurd bi hovîtî nekuşta.
Ji bo kuştina gerîlayekî, endamekî PKK-ê dewlet bi milyaran pera dirjîne.
Yanî ji ber ku hukûmet bi Oclalan ra ”hevdîtinan” dike ewê cînayeteke wiha nede kirin ne rast e. Hukûmet li Kurdistanê her roj destûrê dide qetlîamên wiha.
Loma jî îhtîmala ku dewleta tirk li pişt vê qetlîamê ye ji hemû îhtîmalên din xurttir e. Çimkî ji hemû dewlet û hêzên ku navên wan tên gotin bêtir, Tirkiye li pey girtin û kuştina kadir, serok û berpirsiyarên PKK-ê ye.

Gelek kurd dibêjin xwezî kurdayetî bê kurdî bûya

Ez nizanim ev çi hêz û qewete ku kurdan hewqasî dike muptela û heyranê zimanê tirkî?
Ez dibêjim heger rojekê tirk zimanê xwe li kurdan qedexe bikin, ewê bi milyonan kurd dev ji kurdbûnê berdin û ji bo xatirê tirkî bibin tirk…
Kurdê ku meriv qet jê hêviyê nake ku ewê bi tirkî binivîse, tu hew dibînî ku bi nivîsandina çend gotinên tirkî yên tewşo mewşo dilê xwe rehet dike, agirê di dilê xwe da vedimirîne.
Ji min ra bû derd ez rastî kurdekî bakur werim ku qîma xwe tenê bi kurdî bîne. Tirk çanqelan bavêjin bedena wî, ewê dîsa jî bi tirkî binivîsîne…
Axaftina bi tirkî û zewaca bi keçeka tirk ra statuya wan bilind dike, rutbeyeke mezintiyê bi wan ve dike...
Xwedê li van celeb kurdan were rahmê, Xwedê tirkî li ber çavên wan reş û kurdî jî şîrîn bike…
Ji ber ku kurdî zimanê gundiyan e, loma jî însanên medenî qîma xwe bi zimanê gundiyan naynin...
Loma bi israr tirkî tercîh dikin, çimkî jê hez dikin, ez jê hez nakim û loma jî ne mecbûr bim bi tirkî napeyivim û nanivîsînim...
Bi min wisa tê ku gelek kurd di dilê xwe da dibêjin xwezî kurdayetî bê zimanê kurdî bûya, yanî kurdî tunebûya û em kurdên tirkîaxêfbûna...

XXX
Serokê CHP-ê Kemal Kiliçdaroglu, parlementerê CHPê yê Dêrsimê Huseyîn Aygun ji ber ku li Parîsê çûye şîna Sakîne Cansizê, Aygun rexne kiriye.
Tê gotin ku CHP ewê di heqê Huseyîn Aygun da mekanîzmaya dîsîplînê têxe dewrê. Wek malpera Avestakurdê nivîsiye, Kurdeka Dêrsimî ya Elewî li Parîsê hatiye qetilkirin. Kurdekî Dêrsimî yê Elewî û belkî jî merivê wê, çûye şînêa wê. Û Kemal Kiliçdarogluyê kurdê Dêrsimî yê Elewî jî xwe qeherandiye, ji Aygun ra gotiye, "tu çima diçî sersaxiya wê."
Dema meriv bindestê tirkan be wiha ye, merivê ji tirsan li dij be ku kurd herin şîna xizmên xwe jî.

Dewlet ji kurdan belgeya kurdbûnê dixwaze

Cîgirê serokê BDP-ya bajarê Mêrdînê Şaban Karakaş, gava xwest li emniyetê îfadeya xwe bi kurdî bide, pûlisan jê belgeyeke kurdbûna wî xwestine, jê ra gotine dibê ew belgeyekê îbraz bike ku ew kurd e.
Û dema Şaban Karakaş belgeya kurdbûna xwe îbrazî nekir, pûlisan îfadeya wî negirt û jê ra gotin heta tu belgeya kurdbûna xwe neyne em nizanin tu kurd î ya na. Ji bo ku tu bikanibî bi kurdî îfadeyê bide, dibê tu bi belge îspat bikî ku tu kurd î…
Lê pûlisan negotine Karakaş ewê vê ”belgeya kurdbûnê” ji kîjan dahîreya dewletê bigre?
Belê, pûlisên hukûmeta AKP-ê ji kurdan êdî ”belge û îspata” kurdbûna wan dixwaze. Diyar e ev jî ”pakêteke” Erdogan ya nuh e. De li hemû kurdên endam, parlamenter û hevkarên AKP-ê bimbarek be…

XXX
Îsmaîl Beşîkçî xoce gotiye, ”Kurd ji bo ku li ruyê cîhanê nemînin ji alî dewletên emperyalîst ve hatin perçekirin û parvekirin.”
Rast e, eynen wisa ye û ev projeya wendakirina kurdan hîn jî di rojeva neyarên me da ye, lê bi taybetî jî di rojeva Tirkiyê da ye. Armanca hukûmeta AKP-ê ya esasî hîn jî ew e ku koka kurdan biqelîne, kurdan ji ruyê cîhanê rake.

XXX
Navên qetlîamên xwe kirine ”aştî ”(!) Rojê 10-15 meytên zarokên me davêjin çol û çepelan û di eynî wextê da jî dibêjin ew li riyên çareseriyê û aştiyê digerin. Bira ev ”aştiya ” we di binê erdêkve” !
We sernanserê welatê me li me kiriye zindan, hûn nahêlin em di eydiyan da bi zarokên xwe şa bibin, di dawetên xwe da kêfxweş û dilşa bibin.
Heger we bi rastî jî ”çaresrî û aştî ” bixwesta we yê rojê cenazeyên 10-15 xortên me teslîmî me nekira, we yê gav û saetê wek neyarekî xedar qala me nekira.
Hûn derewa dikin, armanca we ne ”çareserî û aştî” ye, qedandin û tunekirina me ye. Em bi vê nêta we baş dizanin…

Gelê min, hêviya xwe wenda neke !

Wezîrê Franseyê yê karê hundir Manuel Valls, piştî qetilkirina sê jinên kurd yên canfîda derbarê hestên kurdan da ev bayana dîrokî da
”Qîrîn û hawara gelek miletan li vî bajarî bilind bû, lê ya tu miletî wek ya kurdan wisa olan neda û di dîrokê bi cih nebû.”
Neyarên miletê kurd bi qetilkirina sê jinên kurd, Sakîne Cansiz, Fîdan Dogan û Leyla Şaylemezê wisa bawer dikin ku ewê kurdan berahev bidin, çavtirsiyayî bikin û ji riya azadî û serxwebûnê vegerînin. Lê ev xeyaleke vala ye, kurd çavtirsiyayî nabin û dev ji doza azadî û serxwebûna xwe bernadin. Dîrok şahidê vê ye. Zû dereng kurd ewê rojekê hesabê van cînayet û qetlîaman ji hemû qatil û hêzên li pişt wan bipirsin.

XXX
Ey Parîsa bêbext, ma qetilkirina sê jinên kurd yên bêkes û bêpişt bi te ketibû? Çima te jî xwe kir şirîkê qetlîamên Anqerê, Tehranê, Şamê û Bexdayê?
Ma ev bêbextî û hovîtî bi te û bi nav û dengê te dikeve? Heger tu jî wek Anqerê, Tehranê, Şamê û Bexdayê ne bêbextî dibê tu qatilan veneşêrî, xwîna sê jinên kurd wenda nekî…

XXX
Gelê min, hêviya xwe wenda neke
li hemberî keftar û wawîkan liberxwe bide
heta tu azad bibî liberxwe bide
em azad hatin dinyayê
dibê azad jî bijîn
ji bo jiyanke azad liberxwe bide
bira tirsok, pîs û pûlperest teslîmî neyar bibin
bira di nîvê rê da ruyê xwe biguherînin
lê tu teslîm nebe, bira di dilê te da hêvî tu carî kêm nebe
daxwaza Kurdistaneke azad bira tim evîna te be

XXX
Ev serdema em têda ji bo me kurdan wek kevirê mîhengê ye, kesê bi xîret û yê pûlperest baş ji hev digerîne.

XXX
Kurd bi xwîna xwe dara azadî û serxwebûnê avdidin. Ev dar di nêz da ewê fêkî bide. Miletê kurd ewê ji bindestiyê xelas bibe.

Heger zarokên kurdan zû nehatana hawara me erebên rîdirêj dest davêtin namûsa me

Berî ku ez herim welêt li ser bûyerên Serêkaniyê û kirinên PYD-ê gelek tişt dihat gotin. Roja serê salê ez çûm çend rojan li Wêranşarê mam. Bi qasî ji min ra hat gotin li dora 5 hezar kes hatibûn Wêranşarê û piraniya wan jî di çandiran da di halekî pir xerab da dijiyan.
Ez li Diyarbekrê li xeraca Munîbusan(dolmuş) jî li kesên ji binxetê ku pars dikirin rast hatim. Min berê bawer nekir lê piştî ku ez pê ra bi erebî peyivîm min dît ku rast e.
Di nava koçberên Serêkaniyê da çend malên merivên me jî(malbata Cafo û neviyên wî)jî hatibûn Wêranşarê. Ez du caran çûm ziyareta wan û min ji devê wan li bûyer û tiştên ku li Serêkaniyê bûyî guhdarî kir.
Tiştê wan di serî da jimin ra got ev bû:
”Heger zarokên kurdan zû nehatana hawara me erebên rîdirêj dest davêtin namûsa me hemûyan, jinek jî saxlem nedihîştin. Lê Xwedê kir ku xortên kurdan zû hatin û li wan xistin û em ji destên wan xelas kirin… ”
Li gorî qalkirina wan, Tirkiyê çeteyên rîdirêj qefle bi qefle rêdikirin ser wan, piştî demek şer, ew qefle vedigeriya Ceylanpinarê, westa xwe digirtin û îcar qefleyekî din dişandin. Û bi wan ra çekên giran jî hebûne. Li gora dîtina wan yên şer derxistin tirk bûn, Tirkiyê li Serêkaniyê şer derxist û çeteyên rîdirêj şandin ser wan û şervanên PYD-ê jî ew parastin.

XXX

Di beyana PKK-ê ya li ser qetilkirina sê jinên kurd li Parîsê tê gotin ku ev qetlîam bi hevkariya ”hin hêzên navnetewî û Gladyoya Tirk bi awayekî profesyonel hatiye kirin, ji bo ku pêvajoya aşitiyê ya ku Apo bi dewleta tirk ra daye destpêkirin sabote bikin.”
Ev jî tê wê maneyê ku hukûmeta AKP-ê ji vê qetlîamê bêrîye, tiliya hin hêzên biyanî yên ne tirk di vê bûyerê da heye. Û ji xwe Gladyoya tirk jî bi temamî ne di bin kontrola hukûmetê da ye.
Ev yek wek îhîmal hebe jî lê ez rast nabînim, ez bawer nakim ev bûyer ji bin da derî agahiya dezgehên dewleta tirk hatibe kirin.
Netîce di qetlîamê da ne zirar, karê hukûmetê heye, hukûmet edresa qatilan nava PKK-ê nîşan dide.
Tiştê meriv ji axaftin û beyanên Erdogan, Gul û Çelîk fêm dike, hukûmet dixwaze di nava PKK-ê da nîfaqekê, nakokiyekê peyda bike û bi vê riyê belkî bikanibe PKK-ê û BDP-ê perçe bike. Ji ber ku hukûmet di qanûna esasî da naxwaze tu mafekî bide kurdan loma li pey nîfaq û tevliheviyêye. Pir ne dûr e dibe dîsa bibêjin ”vana pir serî ne, kes gurra kesî nake loma em hevdîtinan qut dikin.”
Û ji xwe bi îhtîmaleke mezin sebebê ji nuh ve destpêkirina ”diyaloga” bi Ocalan ra jî ev hêviya hukûmetê ye; perçekirina PKK-ê.

XXX
Kurmên dara me tim ji yên xelkê pirtir in
Ji sebebên hemû serîhildanên kurdan yek jî bêtifaqî û hevalbendiya hin kurdan ya bi neyar ra bû.
Beşekî kurdan li hemberî dijmin serî hildane û şer kirine û beşekî kurdan jî eşkere û bi dizî piştgiriya neyarê xwe kirine.
Îro jî pir hindik eynî trajedî dubare dibe. Hin kurd hîn jî bi dewletê ra ne û hin jî ji dewletê bêtir xwe li PKK-ê radikşînin. Tu dibêjî qey welatê wan ne di bin îşxala artêş û pûlisên Tirkiyê, di bin îşxala artêş û pûlisên PKK-ê û BDP-ê da ye.
Ev jî bêtalihiya miletê kurd e, kurmên dara me tim ji yên xelkê bêtir in…

XXX
Mirina bêbext do Mustafa Ersoz jî ji me stend.
Mustefa Ersoz, endamê DDKD-ya Wêranşerê û
mêrxasekî DDKD/KIPê bû.
Ew kurê xaltiya Xanê
û birayê Mihemedê Pala bû.
Felekê do li Stenbolê ew ji me, ji dost û havalên wî û ji malbat û zarokên wî stend. Bi vê mirina bêwext em hemû dost û hevalên wî pir xemgîn û dilşikestî ne…
Par havînî dema ez çûm Îzmîrê, min ew dît, em rojekê bi hev ra bûn. Wê demê ne nexweş bû. Lê bêxwediya penceşêrî bi dizî bedena wî kurisandibû û anîbû ber mirinê, bêyî ku haya wî jê hebe.
Mistefa ewê tim û tim di dilê me da bijî.
Bila serê gelê me û malbata wî sax be!

Gurên har dîsa dest bi êrîşên ser kurdan kirin

Serokkomarê Tirkiyê Abdullah Gul ji miletê tirk ra gotiye, ji bo ”dawîlêanîna terorê” ew gelek riyên cuda diceribînin. Dibê gel ”baweriya xwe bi dewletê û bi berpirsiyarên dewletê bînin. Kî ewê çi bike diyar e.”
Bi van gotinan Gul dibêje ku hinek bi navê ”hevdîtinan” serî li meselê digerînin, dixapînin û hinek jî dikujin. Loma jî dibê tirk sakin bin, her tişt di bin kontrola wan da ye.
Ev demeke hêviya Gul û Erdogan bi girtin û kuştinê gelkî zêde bûye, wisa bawer dikin ku bi van manawrayên xapandinê û kuştinan ewê vê serîhildanan jî kurdan bişkînin. Lê ev xeyaleke beyhûdeye. Kurd bi girtin û kuştinê ne diqedin û ne jî dev ji doza azadiya xwe berdidin.
Ev hukûmet ne li pey qedandina PKK-ê tenê ye, ew li pey tasfiyekirina tevgera kurd ya netewî ye. PKK hebe jî tunebe jî ev hukûmet naxwaze tu mafî bide miletê kurd, dibê hemû kurd vê rastiyê baş fêm bikin.

XXX
Serokwezîrê Tirkiyê Erdogan jî qetlîama Parîsê ya sê jinên kurd bi cî û war xist hustuyê PKK-ê, got, ”ev şerekî wan yê navxwe ye.” Fena ku tirsa wî ji xwe hebe.
Dema meriv bala xwe dide gotinên Çelîk, Erdogan û nivîsên medya tirk, baweriya ku ev qetlîam bi daxwaza hukûmetê hatiye kirin li ba meriv xurttir dibe. Wek qatilê ku bi xwaze şopê li ser xwe wenda bike, Erdogan û medya wî meselê tevlihev dikin, wek pûlisên fransiz xwe tevî meselê dikin. Ev telaşa Erdogan û medya wî jî nîşan dide ku ”binê wan şil e…”

XXX
Li Parîsê di buroya Kurdistanê ya Enformasyonê ya nêzîkî stasyona Gare du Nord da berpirsiyara PKK-ê Sakine Cansiz, Fîdan Dogan û Leyla Soylemez bi rengekî pir profesyonel hatin qetilkirin.
Diyar e dewleta tirk jî wek Îranê li dervayî Tirkiyê dest bi qetilkirina kurdan kiriye. Cînayetên wiha karê dewlatan e, qatil kî bin jî bi îhtîmaleke mezin dewleta tirk li pişt vê cînayetê ye. Bi baweriya min, bêyî dewleta tirk tu dijminên van hersê jinên kurd tunene.
Hinekê vê cînayetê jî wek ”sabotekirina hevdîtinên bi Ocalan ra” şirove bikin û dîsa têxin hustuyê ”dewleta kûr”, lê bi dîtina min ”dewleta kûr û nekûr” herdu jî di bin kontrola hukûmetê da ne, bêyî emirê dewletê kes vê cînayetê nake.

XXX
Dem û dewran guheriye. Berê kesê rastgo ji neh gundan diqewiradin, nuha jî kesê virek ji neh gundan ra dikin muxtar.
Bi dûzana Erdogan ra dewran bû dewrana virek û şelafan.

XXX
Serokwezîrê Tirkiyê Recep Tayyip Erdogan, di serdana xwe ya Nîjeryayê da civîneke çapemeniyê li dar xist û got ku armanca wan ya ji hevdîtinên bi Abdullah Ocalan ra ew e ku çekan bi PKK-ê bidin danîn û hêzên gerîla ji welatê xwe derxin.
Derbarê operasyonên leşkerî da jî Erdogan got, ”operasyonên leşkerî” ewê bidomin.
Bi rastî mêrik wek dijminekî bêtirs pir vekirî dipeyive, nêt û siyaseta xwe qet venaşêre, dibêje ”emê him hevdîtinên xapandinê û him jî girtin û kuştina keç û xortên kurd bidomînin.”
Ya din, mêrik qala lihevkirinekê, dana mafekî nake, dibêje ”armanca wan ya ji hevdîtinên bi Abdullah Ocalan ra ew e ku çekan bi PKK-ê bidin danîn û hêzên gerîla ji welatê xwe derxin” yanî PKK-ê teslîm bigrin.
Gava armanca hevdîtinan(!)ev be dibê meriv tu hêviyê jê neke û heta jê ra nebêje ”hevdîtin” jî. Heta ku Ocalan serok û aktorê esasî yê hevdîtinan be ev siyaseta hukûmeta AKP-ê ya xapandinê ewê berdewam be.

Bi rîsipiyekî kurd ra minaqeşeyeke girîng

Çendakî berê(22/12-12) di nabêna min û Dengîr Mîr Mehmet Firat da ev minaqeşeya jêr çêbû.

Merheba!
Birêz Dengîr Mîr Mehmet Firat, bi weşandina van rismên xwe yên bi Erdogan û malbata wî ra hûn dixwazin çi îspat bikin? Ma qey hûn dixwazin îspat bikin hûn demakê hevalê Erdogan bûn?
Kurd bi viya dizanin, ne hewceyî belgeyan e.

Li ser Arjen Arî şairê şêrgeleyan

Li gel ku ez û Arjen Arî her du jî DDKD-yiyên kevn bûn jî lê pir mixabin nebû qismet ku em hevûdu nas bikin. Nasiya me tenê bi riya internetê çêbû, me çend caran ji hev ra nivîsî.

Par, gava ez çûm welêt, min telefonî wî kir û xwest ku wî bibînim. Ji ber ku me sozda dabû hev em hevûdu bibînin.

Lê di telefonê da ji min ra got ew hinekî nerehet e, nikane derkve der. Min jî nizanîbû ku nexweşiya wî hewqasî giran e, loma ez jî ez neçûm mala wî.
Min got, de bi xêr caraka din emê hevûdu bibînin. Piştî çend rojan li min geriya, lê wê demê jî ez ne li Diyarberkrê bûm.

Sax çûm kût hatim

Rêwîtiya Kurdistanê ya îcar ez birîndar û kût û kulek rêkirim Stokckolma xopan.
Di 25-ê meha çileya pêşîn(25/12-12)da min wek xoretekî 24 salî ku kanîbû hesin bi sarî ba bida berê xwe da Diyarbekrê, ez do êvarî birîndar û kût vegeriyam Stockholmê.
Ez ji we ra bi kinî qala çîroka birîndariya xwe bikim.
Xelk û alem li Îzmîrê û Stenbolan ji xwe ra ra qesir û qonaxan, li Dîdim û Çeşmeyan havîngehan dikirin, min jî xwest ku li Wêranşarê ji xwe ra kusêxekî ku kanibim têda bistirim bikirim û ji mîvantiya merivên xwe xelas bibim.
Ji bo ku herim li xaniyekî binêrim, wê rojê min û xwediyê xênî Xelîl(Halîl)Koroglu li hev kir. Lê ji ber ku min ciyê avahiyê nizanîbû, Xelîl di telefonê da got here dikana Rafet Arasê terzî. Ewê bihata ez ji wir bigirtama.
Pêncê mehê(5/1-13)saet di dehan da min berê xwe da dikana Rafetê terzî. Ez ketim kuça dikana Rafet têda. Destê minê rastê di bêrîka min da, min li milê rastê çavên xwe li dikana wî digerand. Min hew dît ku nigê minê çep di tiştekî aliqî û ez wek laşekî mirî bi dev û ruyan ve çûm erdê.
Ji bo ku wasite nekevin wê kuçê, mîxên pir tûj(bi tirkî jê ra dibêjin kapan yanî feq)di destpêka ketina kuçê da di erdê da bicîkirine. Û îşaret jî tuneye. Ji xwe ji toz û gemarê meriv wan mîxan jî nabîne û dîtina wan jî zahmet e. Ezê dû ra rismê wê biweşînim.
Neyse, ez werim ser ketina xwe.
Ji ber ku destê min jî di bêrîka min da bû, loma jî min destê xwe nikanîbû bida ber xwe. Ez serê we neêşînim ez li erdê bûm term. Dikandarên der û dorê reviyan ser min û ez ji erdê rakim. Eniya min aliyê rastê şikiya, çonga min ya çepê neşikiya lê pir êşiya.
Xelkê ez wek termekî ji erdê rakirim, min bi halekî berîşan xwe dawşand û çûm ketim dikakana Rafet.
Ji ber ku ez rêwî bûm, dibê wê roja biçûyama Diyarbekrê, loma neçûm ser tuxtor jî. Û roj adin jî lawikê min ê mezin Azad dihat Swêd, min ew rêwî kir, wê rojê jî fersend nebû ku herim ser tuxtor.
welhasil heta 7-ê mehê, roja vegerê wer kût û kulek geriyam.
Do bi şev dema gihîştim Stockholmê, min birîna xwe vekir. Min dît ku xwîn nasekine, hêta min bi carê da bûye kerikonekî reş û gelkî jî werimîye. Vê sibehê zû ez çûm nexweşxanê akûtê/acîlê ser ortoped. Çonga min şuştin, girêdan û tuxtor hefteyek jî îsrehet da min. Ez nuha kût û kulek li mal im.
Ji ber ku rewşa min ev bû, min ji do da ye hîn tiştek nenivîsî, ez wer bi halê xwe da ketime.
Wek her rêwîtiyên xwe, vê carê jî bêguman min gelek tişt û gelek dost û heval dîtin, gelek tiştan bala min kişand, min gelek risim kişandin. Di rojên pêş da ezê qala wan bikim û risman jî biweşînim.
Îşev hewqas têr dike, heta sibe bimînin di xweşiyê da.