Erdogan dîsa got deve !

Serokwezîr Erdogan îro dîsa gotiye, ”Em bi kesî ra li ser maseya lihevkirinê rûnanin. Ez wiya jî ji we ra bibêjim. Ji ber ku tu derdekî me yê ku em bi rêxistineke îllegal ra li ser maseya lihevkirinê rûnin tuneye.”
Ecêb e û bi rastî jî pir ecêb e. Heger hukûmet ”bi rêxistineke îllegal ra rûnane”, wê demê bi kê ra rûdine?
Wê demê hevdîtinên bi Îmraliyê, Qendîlê, Ewrûpayê û BDP-ê ra çi ne?
Dibê meriv navekî lêke.
Ya jî ev tiştên ku wek ”hevdîtin” tên binavkirin lîstik û xapandin e.
Dibê PKK bersîva van gotinên Erdogan bide.

XXX
Îro li Stockholmê rojeke pir xweş heye, meriv naxwaze ji ber enîşka dîwaran rabe. Min û xanimê jî wer kir.
Ez û xanim, em nuh ji gerra xwe ya rojê hetin. Em îro dîsa çûn ser gola xwe ya qeşagirtî û bîstekê bi temkîn û bi tirs li ser geriyan.
Em zêde bi pêşda neçûn, lê swêdî mêrikan ne xema wan bû, bêtirs li ser digeriyan. Me got, em herdu jî ne ajnêber in, ku bûz bişkiyê çû ji meda, emê herdu jî bifetisin
Ji ber ku roj pir xweş bû, em bîstekê jî li kêlek golê li ser kursiyekê rûniştin û me xwe da ber tavê. Roj li vî welatê sar êdî ji me kal û pîran ra derman e.
Çi heyf ku îro kamera me ne bi me ra bû, heger bi me ra bûya, me yê hûn jî bikira hevalên gerra xwe ya nava berfê û ser gola Albysjonê…

XXX
Serokwezîrê Tirkiyê Erdogan, do di qanala telewîzyonekê da li ser hevdîtinên bi Îmraliyê ra gotiye, ”Çar aliyên rêxistina terorê heye: Îmralî, Qendîl, Ewrûpa û parlemento. Tiştê dibêjin ev e: ”Îmralî çi bibêje emê wiya bikin.” Heger di viya da samîmî ne, anuha Îmralî li gorî ku bersîvê bide hêviyên me gavan davêje…”
Ji ber ku em naveroka hêviyên Erdogan hîn nizanin, loma jî ez naxwazim ji nuha da li dij û reşbîn bim. Lê hêvî dikim ev ”gavên ku Ocalan li gorî hêviyên Erdogan davê je”, ne gavên pûçkirin û wendakirina kurdan be.
Ez ne li dijî hevdîtin û lihevkirinekê me, lihevkirin çêbe û şer raweste baş e. Lê ne ku kurd ji ser masê destvala rabin, dibê kurd mafekî qanûnî û statuyeke siyasî bidest xin. Gava lihevkirin vê yekê bi xwe ra neyne malkambaxî ye…

XXX
Kesê li hevalê bêqusûr bigere ewê bêheval bimîne
Kes ne bêqusûr e, tenê qusûrên hinekan pir û yên hinekan jî hindik in.
Serokên bêqusûr jî tunene, tenê yên yên "hindik" kurd û yên "pir" kurd hene...
Dibe ku hinek jî tew ne "pir" û ne jî "hindik", tew ne kurd bin...

Şox û Şengê zuhrerengê

Fermo, bixwînin û di ciyê xwe da bîstekê sermest û mes bibin. Bala xwe bidinê şahê şairan û sertacê şiîra kurdî çuqasî xweş gotiye. 

Şox û şengê zuhrerengê

Şox û şengê zuhrerengê
Dil ji min bir dil ji min
Awirên heybetpilingê
Dil ji min bir dil ji min

Wê şepalê miskê xalê
Dêmdurê gerdenşemalê
Cebheta biskan şemalê
Dil ji min bir dil ji min

Zulf û xalan nûn û dalan
Wan ji min dil bir bi talan
Goşeyê qewsê hilalan
Dil ji min bir dil ji min

Dên nedîrê bo 'ebîrê
Xemrî û gîsû herîrê
Sîne kir amancê tîrê
Dil ji min bir dil ji min

Surşirînê nazenînê
Kuştim û nakit yeqînê
Wê bi çengala evînê
Dil ji min bir dil ji min

Fetl û taban da xuraban
Ebleq û cohtê şebaban
Dame ber pence û kulaban
Dil ji min bir dil ji min

Xweşxeramê ez xulamê
Nazikê şîrînkelamê
Tûtiya eywanmeqamê
Dil ji min bir dil ji min

Mahirûyê miskiboyê
Surpilingê şêrixûyê
Wê bi zulfa şubhê goyê
Dil ji min bir dil ji min

Herdu weşman naz û xeşman
Kê ji ber wan 'eql û hiş man
Sa'eta min dî bi çeşman
Dil ji min bir dil ji min

Mahitabê afitabê
Dêm ji roj û şeb niqabê
Xweş bi çengal û kulabê
Dil ji min bir dil ji min

Serwinazê serferazê
Şubhê zêr remza mecazê
Dame ber çakûç û gazê
Dil ji min bir dil ji min

Bejn û bala tûx û 'ala
Min kirin vêk ra mutala
Çîçeka terhîn-i wala
Dil ji min bir dil ji min

Mîrê xazî şîrê tazî
Vêk-i ran min dî bi bazî
Kir li me j' xeflet ve gazî
Dil ji min bir dil ji min

Şîr û xişt in zulf û qişt in
Hin veşarin hin vehiştin
Pehlewanan dest vemiştin
Dil ji min bir dil ji min

Rohniya çehvên Melayî
Ew tecellaya te dayî
Ya ji Ehmed dil revayî
Dil ji min bir dil ji min

Melayê Cizîrî

Ez hêvî dikim ku pere tirkan nerm bike

Wezîrê Tirkiyê yê Ticaret û Pîşesaziyê Sinan Çelebî gotiye, ” li Kurdistana başûr di her malekê da di navbera 5-10 tiştên Tirkiyê peyda dibin ku li ser "Malê Tirki/Turk Mali" nivîsandiye.
Rast e, bazara Kurdistanê di destê Tirkiyê da ye.
Kurdên başûr wisa bawer dikin ku bi riya tîcareta bi Tirkiyê ra ewê Tirkiyê li hemberî kurdan nerm bikin. Ez hêvî dikim ku ev hesabê kurdan rast derkeve û tirk bi rastî jî dev ji neyartiya kurdan berdin û mafê kurdên bakur jî bidin.

XXX
-Ma agirê bûbe xwelî vêdikeve? Ma ava bûz girtibe diherike? Ma ev çavên ku carê ji te hez kir qet li kesekî din dinêre?

XXX
Numûneyek ji gotinên populer
-Ma gul çi ye ku? Diçilmise û dihere.Ma roj çi ye ku? Tê û diçe. Ma agir çi ye ku? Vedimire û dihere. Lê Lê evîna min ji te ra ebedî ye, ancax di gorrê da biqede.

XXX
-Ji gur ra gotine ”ma çima husutuyê te hewqasî qalind e?” Gur gotiye, ji ber ku ez karê xwe bi xwe dikim loma…

XXX
-Kesê li hevalê bêqusûr bigere ewê bêheval bimîne.
XXX

Ewladê baş bavê dike wezîr, yê xerab dike rezîl
-Li welatên koran şaş dibin padîşah.

XXX
-Ez ji qurbanên ku ji celadên xwe ra hurmetê nîşan didin nefret dikim.
Jean Paul Sartré

XXX
Hin kurd hene ne tenê ”hurmetê nîşanî celadên xwe didin”, di ser da bûne mirîd û şeqşeqkçiyên wan jî…

Meriv fedî dike xwe bi xelkê ra miqayese bike

Cemîl Oguz, di kovara Dîwar da li ser kitêbên kurdî yên ku di sala 2012-an da li Tirkiyê û li Kurdistanê hatine weşandin îstatîstîkek hêja belav kiriye.Oguz, ev çend sal in vê xebata xwe didomîne.Ew karekî pir hêja dike, ez wî pîroz dikim.
Li gorî reqema ku Oguz daye, di sala 2012-an da li Tirkiyê û Kurdistanê tam 158 kitêbên bi zimanê kurdî hatine weşandin.
Cemîl Oguz vê reqemê pir mezin dibîne û dibêje, ”ev hejmar di dîroka weşangeriya kurdî da hejmara herî bilind e.”
Li hemberî vê hejmarê meriv nizane bigrî, nizane bikene. Nufûsa kurdan li Tirkiyê û li Kurdistana bakur bi kêmanî 20 milyon e, lê di salekê da kitêbên bi kurdî htine weşandin here were 158 kitêbên…
Li Swêd reqemên kitêbên di sala 2012-an da hatine weşandin hîn nehatine belavkirin. Lê reqemên 2010 û 2011-an hene. Di sala 2010-an da li Swêd 16.465 kitêb û di sala 2011-an da jî 14.957 kitêb hatine weşandin. Ev hejmar ya ku ketiye bîblîyografya netewî. Gelek kitêbên ku şexsan weşandine jî hene lê hîn nehatine qeydkirin.
De îcar hûn ferqê dibînin.
Nufûsa kurdan li Tirkiyê û li Kurdistana bakur bi kêmanî 20 milyon e û di salekê da 158 kitêb weşandine û nufûsa Swêd jî 10 milyon e 16.465 kitêb weşandine.
Dema meriv xwe bi xelkê ra miqayese dike, meriv fedî dike, naxwaze miqayeseyê bibîne…

XXX
Ev rastiyek e, heger ne hevkarî û piştgiriya hevkarên kurd ya bi dijmin ra bûya, kurd nuha ne bindest bûn û ji zûda gihîştibûn azadiya xwe.
Sebebê ku em îro hîn jî nikanin tirkan ji welatê xwe derxin û serxwebûna xwe îlan bikin ne ji ber xurtbûna dewletê tenê ye, ji wê bêtir, ji ber bêxîretiya kurdên hevkarên dewletê ye.
Di praktîkê da kurdan zora dewletê biriye, lê hîn zora kurdên hevakrên dewletê nebirine.
Dibê kurd zora van hevkarên dewletê jî bibin…

Di hundurê xwe da hemû ji Gulerê xerabtir in

Parlamenterê BDP-ê yê Diyarbekrê Altan Tan däsa xwş peyivîye, gotiye, ”bi kêmasî ji çaran sisêyê meclîsê wek parlamentera Îzmîrê Bîrgul Ayman Gulerê difikire.”
Rast e, heger ne zêde be ne kêm e. Belkî di nava AKP-ê û CHP-ê da pir pir du sê kesên wisa nefikirin hebin, lê piraniya mayî, hemû jî wek Gulerê difikirin. Ji xwe heger ne wiha bûya heta nuha kurd bindest nediman.
Ma bêyî parlamenterên BDP-ê(ew jî ne hemû), ji AKP-ê, CHP û MHP-ê kîjan parlamener dixwaze kurd û tirk xwediyên heman mafan bin?
Qet yek jî naxwaze.
Tan gotiye, ”ewê îronê be lê belê ez sipasî Bîrgul xanimê dikim. Di nava AKP-ê, MHP-ê û CHP-ê da bi sedan kesên wek Bîrgulê difikirin hene, lê belê yek jî cesaret nake ku wek wê fikrê xwe eşkere bibêje. Dema Arinç got, ”ma kurdî zimanekî medeniyetê ye” eynî tişt îfade kir. Dema serokwezîr dibêje, ”perwerdeya bi kurdî ewê Tirkiyê perçe bike jî eynî tiştî dibêje. Dîsa dema serokwezîr dibêje, ”yek milet, yek ziman” jî eynî tiştî dibêje. Lê her ji ber çi be jî qiyamet piştî Beyana Bîrgul Ayman Gulerê rabû.”
Yanî netîce, bi rastî jî hemû partî û parlamenterên wan wek Bîrgul Ayman Gulerê difikirin, dibêjin nabe ku kurd û tirk bibin xwediyên eynî mafan; dibê kurd bindest û tirk jî serdest bin. Ev, rastiyeke û kes nikane înkar bike. Esas Guler bûye tercumana meclîsê û ji xwe loma jî hemû parlamenterên MHP-ê û bi sedan jî yên AKP-ê û CHP-ê ji Gulerê ra li çepikan xistin.

XXX
Jiyan ne tiştê çûyî paşda tîne û ne jî wexta te wendakiriye paşda vedigerîne.
Ya tiştên tu yê bijî dibê tu di wextê da bijî, ya jî ji ber ku tu nejiyayî dibê tu negrî…
Tolstoy

Tiştên kurdan bi xwîna xwe qezenc kirine dibê li ser masê neyê wendakirin

Li gorî hin îdîayên di medya kurd û tirk da, di hefteya pêş me da li Hewlêrê ewê di nabêna Teşkîlata Istîxbarata Tikriyê (MIT-ê) û PKK-ê da hevdîtin pêk werin.
Bi qasî ku nivîskarê rojnameya Radikalê Rifat Başaran dinivisîne, MIT ewê di bin serokatiya Fîdan da here Hewlêrê û bi PKK-ê ra (çekberdan jî di nav da) dest bi hevdîtinan bike.
Dîsa li gorî çapemeniya tirk, weke destpêk ewê li herêma Dêrsimê li dora 20 gerîlayên PKK-ê çekên xwe deynin.
Welhasil van rojanan di medyayê da li ser hevdîtinên Tirkiyê, Ocalan û PKK-ê gelek tişt tên gotin. Ji van îdîayan çiqasên wan rast in , çiqasên wan ne rast in meriv nizane. Lê belê tiştek heye, hin hevdîtin ya dibin û ya jî ewê bibin.
Di van 30 salên şer da PKK-ê şerekî pir mezin kir, gelek berxwedan û qehremaniyên bêemsal nîşan da. Gelê kurd jî fedekariyên mezin kir û bedelekî pir mezin da.
Di vî şerî da meriv dikane bibêje ku dewleta tirk, di warê şer da li hemberî PKK-ê û gelê kurd têk çû.
Tirkiyê baş fêm kir ku bi şer nikane zora PKK-ê û kurdan bibe. Loma jî hukûmeta AKP-ê nuha taktîk guherandiye û dixwaze tiştê ku di şer da wenda kiriye, li ser masê, bi siysetê qezenc bike.
Loma jî dibê PKK pir şiyar be û tiştên di nava van 30 salan da bi şer û bi xwîna bi hezaran şehîdan hatiye bidestxistin, li ser masê wenda û heba neke.
Hevdîtin, muzakere temam, baş e, bira bibe; ji xwe şer jî ji bo vê yekê bû. Lê belê dibê kurd careke din, wek dema Şerê Cîhanê yê Yekem neyên xapandin û tiştên ku bi şer û bi bedelekî pir mezin bi dest xistine li ser masê û ji bo xatirê Abulah Ocalan wenda nekin.
Azadiya miletê kurd ji azadiya şexsekî mezintir û muhîmtir e. Loma jî dibê azadiya kurdan di ser her tiştî ra be.
Kudan, bi dayina bedlekî pir mezin Tirkiye mecbûrî ser masê kirne, dibê li ser masê bi çend tawîzên biçûk yên nexapin û rût û repal ji ser masê ranebin.

Hêvî dikim di gotinê da nemîne

Sebebê ku Tirkiye diwêre çeteyên ereb bişîne ser kurdên Kurdistana rojava hinekî jî ji ber bêtifaqiya kurdan e. Heger hemû hêz û partiyên kurdan ji roja roj da, di nava yektîtiyekê da li ser hev bûna, Tirkiyê ewê nikanîbûya hewqasî bi pêşda here.
Loma jî çeka kurdan ya herî mezin ya li hemnerî Tirkiyê û hemû dijminên wan, hevkarî û yekîtiya wan e. Bi derengî be jî kurdên rojava ev yek fêm kiribin pir baş e.
Ez hêvî dikim ku beyana Sekreterê El-Partî Ebdulhekîm Beşar û Sekreterê Partiya Demokrata Pêşverû ya Kurd li Sûriyê, Ebdulhemîd Derwêş di gotinê da nemîne û derbasî praktîkê bibe...


XXX
Ker...
Paşnavê mêrik kiribûn ”ker”. Her kesî qerfê xwe pê dikir, jê ra digotin ”kero” virda û ”kero” wê da.
Bi vî paşnavî pir diêşiya. Rojekê dawiya dawî biryar da ku ji vî paşnavî xelas bibe. Rabû çû mahkimê. Hakim jê pirsî, got:
-Derdê te çi ye, tu çi dixwazî…?
Got, ”Paşnavê min ker, her kes ji min ra dibêje ker…”
Hakim got:
”Le bira bibêjin çi ?”
Got, ”bira dahşik be, qenekê biçûk e, sempatîk e, yanî li gorî kerê baştir e…”
Hakim dageriya ser xanima katib û got:
”Binivîse keça min, paşnavê wî bû dahşik…Gava mezin bibe çawa nebe ewê dîsa bi ker be…”

XXX

-Dibê meriv rastiyê ne bi pîvana însanan, însanan bi pîvana rastiyê nas bike.
XXX

-Heger serokwezîr Erdogan rojekê bibêje, ”ez ji keran hez dikim”, li Tirkiyê bi hezaran însanên ku bibêjin ”ji xwe ez ker kurê kerê me.” hene.

XXX
Oxcar Wîlde gotiye, ”demokrasî, çokirina gel ji alî gel ve, ji bo gel e.

Kurd wek we ne mahcir in Birgul xanim

Parlamentera CHP-ê Bîrgul Aymana mahcira ji Bosnayê, koka xwe eşkere kiriye û gotiye, ”, Ez boşnaqeka hemwelatiya tirk im. Ez naxwazim welatê min jî bibe wek welatê bavê min Yugoslavyayê…”
Hela hûn bala xwe bidin vê mahcira Bosnayê û pêsekiniya tirkan çi aqilî dide me kurdan...
Bîrgul Aymanê û bavê wê, ji ber ku bindestiya sirban qebûl nekirin koçî Tirkiyê kirin, lê ji me kurdan ra dibêje hûn bindestiya tirkan qebûl bikin; qebûl bikin ji bo ku rehetiya xanimê xera nebe
Tiştekî pirr ecêb e, hema hema hemû kemalîst, nîjadperest û faşîstên tirk mahcirên Balkan û Kafkasan in. Ji ber ku ew mahcir in û pêsekiniyên tirkan e, loma jî tu dozeke wan ya netewî û nasnameyê tuneye, ew amadene ku esil û feslê xwe wenda bikin û zû bibin tirk.
Helbet kî dibe tirk, kî nabe tirk ev ne problema me kurda ye, em ji kesî ra nabêjin nebin tirk.
Lê ya xerab mahcirên Balkanan û Kafkasan ji me ra dibêjin bibin tirk, dixwazin em jî wek wan bibin tirk. Fêm nakin ku em ne mahcir in, yên mahcir û ji derve hatine tirk in, em xwediyê vî welatî û vê axê ne. Em wek Bîrgul Aymanê û bavê wê, ji ber kesî nereviyan e û ne mahcir in.
Dibê Bîrgul xanim û hemû mahcirên Balkan û kafkasan vê yekê fêm bikin.

XXX
Dr. Haluk Gerger, derbarê siyaseta hukûmeta AKP-ê da çend tespîtên rast kirine, gotiye ”Anqereyê ji Îraqê ders girtiye. Ji xwe ew bi xwe jî dibêjin. Em li Îraqê tunebûn, lê emê li Sûriyê hebin. Tirkiye emperyalîzma însanî dike. Yanî bi riya nîşandana sebebên
însanî dixwaze mudaxeleyî herêmê bike. Tirkiye dixwaze statuya berê berdewam be. Lê belê jiyanê îcar li hemberî kurdan çikûs hereket nekir. Bi qasî hêviyê, felaket jî li bende kurda ye. Planeke Tirkiyê ya B heye. Anqere nuha dixwaze Kurdistana baş ûr ji Kurdistana rojava cihê bike, veqetîne. Kurdistana başûr esaseke, rojava jî çîmeto û hesinê vî asasî ye.”
Pir rast e, ji xwe ji bo ku Kurdistana başûr ji ya rojava cihê bike Tirkiye ji der û hundur çeteyan top dike û dişîne ser kurdên rojava û gund û bajarên wan dide ber topan. Armanca hukûmeta AKP-ê ew e ku li Kurdistana rojava jî kurd, wek başûr, nebin xwedî statuyeke siyasî…
Û ji bo ku bigihîjin vê armanca xwe(yanî li rojava kurd azad nebin) çi ji destê Erdogan û hukûmeta wî were ewê bikin.

XXX
Cîgira serokê BDP-ê Gulten Kişanak xanimê gotiye, ”Bi all ra tu carî gelşa me çênebûye, ew hêjayiya vî welatî ya mişterek e.”
Yanî Kişanak dibêje ku ”em ala kurdî naxwazin, ala tirk, ala me ya mişterek e.”
Kişanak û partiya wê dikane bibêje, ”em ala kurd naxwazin û ala tirk , ala me ya mişterek e”.
Lê ez û bi milyonan kurd wiha nafikirin û wiha nabêjin. Em dibêjin ala tirk ne ala me ye û em ala kurd dixwazin.
Ez jî ne li dijî ala tirk im, lê tirk li dijî ala min in. Tirk li dijî ala kurd in, ji ber ku naxwazin kurdan wek milet nas bikin. Heger wan bi rastî û ji dil hebûna kurdan qebûl bikira bêguman ewê al jî nekirana problem. Dema al were qebûlkirin êdî kurd dibin xwedî statuyeke siyasî, xwedî desthilat û xwedî al û ax. A ji ber ku tirk naxwazin hewqasî bi pêşda herin, loma jî ev şertê xwe bi PKK-ê û BDP-ê dane qebûlkirin.
Lê dibê him dewleta tirk û him jî PKK û BDP baş bizanibin, heta ku kurd li ser axa xwe nebin xwedî al û dest hilat ev mesele ewê çareser nebe.

Ji kovara DÎWAR ra xîçek jî ji min

Roja îniyê gava ez ji kar hatim mal, li ser masa min çavê min bi zirfeke mezin ket. Dema min zirf vekir û kovara DîWAR hejmara pêşî dît, ez pir kêfxweş bûm.
Çend nivîskarên kurd di sala 2013-an da gaveke hêja avêtine û kovara Dîwar dîyarî edebiyat û xwendevanên kurd kirine.
Ez wek şexs, gelkî sipasî hemû dost, heval û kesên ku beşdarî vê xebata giranbuha bûne dikim û dibêjim, ji bo vê cesarata we, mala we ava.
Çimkî di vê serdema înternetê, Ayfon û Iphonê da avêtina gaveke wiha, derxistina kovareke mehane ne hêsaye, jê ra îmkan, fedekarî û hinekî jî cesaret lazim e.
Ez hêvî dikim ku hevalên ji bo xizmeta ji ziman û edebiyata kurdî ra zend û bendên xwe vemaltine û ev gava hêja avêtine biserkevin.
Berpirsiyarê kovarê, dostê min ê hêja Helîm Yûsif e. Helîm, nivîskarekî berhamdar û bi îstîkrar e.
Cemîl Oguz û Perwîz Cîhanê jî du nivîskarên xebatkar û berhemdar in. Hebûna van navan baweriya meriv ya bi weşaneke domdirêj xurt dike.
Perwîz Cîhanî, di nivîsa xwe ya li ser gotina Dîwar da, ”Dîwar di ferhenga kurdî da” wiha gotiye:
”Ji her xîmekî ra dîwarek divê, heta ku bibe avahî, sûr, hesar, birc, barû, şûre, berzek, hewş, heyat, xanî, kela, gund û bajar. Nuha vaye xemxurên ziman û toreya kurdî dest dane hev û dixwazin dîwarekî li ser wî xîmî deynin.”
Ez ji nuha da ji hemû hoste, xebatkar û karkirên vî ”dîwarî” ra serkeftinê dixwazim…

XXX
Carnan ez ji xwe dipirsim, dibêjim:
Ji bo çi kurd wek milet ne azad û hîn bindest in?
Helbet meriv dikane gelek sebeb û faktorên der û hundur bijmêre.
Bi baweriya min ji van sebeban yek jî gelo ne ew e ku kurdan azadî û serxwebûna xwe baş neparastine. Heger rêber û mezinên kurdan bi hostayî û têra xwe li azadî û serxwebûna xwe xwedî derketana ez dibêjim em bindest nediman.
Ez bala xwe didimê li Kurdistanê îro jî eynî tahlûke û eynî xeter heye; tahlûke û xetera ku em dîsa werin xapandin, dîsa siyaseteke şaş ya ku me azad neke bimeşînin.