Alî Fikrî Işik azad bikin!

Alî Fikrî Işik, nivîskarekî kurd e. Ji bo ku ji Tirkiyê ra leşkerî nekiriye û naxwaze bike, ev du car in tê girtin û zulmeke mezin lê dikin.
Işik, ji roja ku cara duyem(27/2-13) hatiye girtin û virdaye li hemberî zulmê û vê bêedaletiyê û bêhuqûqiyê di zindana leşkerî ya Edîrneyê da ketiye grewa birçîbûnê û rewşa wî roj bi roj girantir dibe.
Işik, cara pêşî di 9-ê hezîrana 2012-a da ji bo ku ji leşkeriyê reviyaye li Diyarbekrê hat girtin. Di dadgeha leşkerî da bi kurdî xwe parast û got, ew wek kurdekî naxwaze ji dewleta tirk ra leşkeriyê bike; ew mirovekî redkarê ûjdanî ye, naxwaze çekan bigre destê xwe û here însan bikuje.
Işik, cara pêşî çar meh û nîvan li bajarê Edîrneyê di zindana leşkerî da ma û dû ra bi şertê ku here leşkeriyê hat berdan.
Lê doza wî dom dikir. Işik, cara duyem, di 27-ê sibatê da ji alî dadgeha leşkerî ya Edîrneyê ve dîsa hat tewqîfkirin. Û ji bo ku neçûye leşkeriyê jî salek û 15 roj ceza lê hat birîn. Işik, nuha li Edîrneyê di girtîgeha leşkerî da ye.
Li ser vê biryara dadgehê Işik, ji roja hatiye girtin û virdaye di girtîgehê da di grewa birçîbûnê da ye.
Di nava 47 welatên endamên Yekîtiya Konseya Ewrûpayê da Tirkiye tenê di qanûna xwe ya esasî da mafê reda ûjdanî, mafê neçûna leşkeriyê qebûl nake û çekan bi zor dide destê însanan û wan bi zor dibe leşkeriyê…
Li gorî Qanûna Esasî ya Tirkiyê jî Tirkiye mecbûr e biryarên Dadgeha Mafên Mirovî ya Ewrûpa bi cih bîne. Lê Tirkiye di bûyera Işik da guh nade biryarên Dadgeha Mafên Mirovî ya Ewrûpayê û wan bicih nayne.
Û bi vê yekê jî Tirkiye him biryarên Yekîtiya Konseya Ewrûpayê û him jî qanûnên xwe binpê dike.
Hukûmeta AKP-ê, bi bicihneanîna vê biryarê ne tenê zulmê li nivîskarekî kurd dike, her wisa ew rîayetî qanûnên xwe û yên navnetewî jî nake, li însanan zorbatiyê dike.
Muameleya bi Işik ra tê kirin, zulm e, terora dewletê ye û her wisa sûcekî li dijî însaniyetê ye jî.
Dibê hemû rêxistin, komele, partî û şexsiyetên kurdan yên li Tirkiyê û li Ewrûpayê bi xurtî li dijî vê terora dewleta tirk derkevin û piştgiriyê bidin Işik.
Dibê çapemeniya kurd jî li hemberî vê zulmê û bêqanûniya Tirkiyê bêdeng nemîne û dengê xwe bilind bike, bûyerê tim aktuel bihêle.
Ez wek nivîskarekî kurd, vê bêqanûniyê, bêedaletiyê û zulma dewleta tirk ya ku li hemberî Işik û bi giştî jî li hemberî miletê kurd tê meşandin protesto dikin û ji Tirkiyê dixwazin ku Işik tavilê azad bikin û kurdan bi darê zorê nebin leşkeriyê.
Leşkeriya bi darê zorê, sûcekî li dijî mafê însanî û demokrasiyê ye.
Serokkomarê Tirkiyê Abdullah Gul, îro(10-ê adarê) ji bo ziyaretke kin hatiye Swêd û ewê sibe di meclîsa Swêd da axaftinekê bike.
Daxwaza me kurdên li Swêd ji hemû parlamnterên kurd yên di meclîsa Swêd da ev e ku di vê civînê û di civînên din yên Bi Gul ra vê mijarê bînin rojevê û hesabê vê zulm û bêqanûniya li hemberî nivîskarê kurd Alî Fikrî Işik tê meşandin ji Gul bipirsin.
Her wisa, dibê bêdengiya wezîrê derve Carl Bildt û yê hukûmeta Swêd jî bi xurtî were şermezarkirin. Bildt, ji Îranê, Rûsyayê, Kubayê û hin welatên din demokrasiyê bi heraret dixwaze, lê gava dor tê ser Tirkiyê, xwe ker û lal dike û bi hezaran siyasetmedarên girtî û bûyerên wek yên Işik nabîne.
Dibê parlamenterên kurd, vê dublmoraliyê bibîra Carl Bildt xin.
Heta ku Alî Fikrî Işik azad nebe, dibê em dev ji çalakî û protestoyên xwe yên li hemberî Tirkiyê bernedin.
Zinarê Xamo
2013-03-10

NOT:
Malper, dost û heval vê beyana li ser Alî Fikrî Işik belav bikin ezê kêfxweş bibim

Bi dev kurd in lê bi mejî tirk in

Li gorî malpera Avestakurdê dinivîse, Kurdekî ji bakurê Kurdistanê bi navê Hamdî Ulukaya li Amerîka bi çêkirina mast bûye mîlyarder.
Ulukaya, di sala 1990-î de ji ber zulm û cînayetên li dijî kurdan ji Tirkiyê reviyaye, çûye li Emerîkayê bi cîh bûye. Û li Emerîkayê çawa bûye, jê ra lihev hatiye û dest bi çêkrina mast kiriye.
Hamdî Ulukaya, kurdekî ji Xarpêtê(Elazigê)ye. Xwedêgiravî ji ber terora dewletê ya li hemberî kurdan reviyaye, lê dîsa jî navê mastê xwe bi tirkî kiriye ”Çobanî.”
Min ji xwe ra got, çima ne navekî bi kurdî, çima ne ”Şivanî”, çima Çobanî?
Dewlet, tirk çiqasî zulmê li kurdên me yên Tirkiyê bikin, wan bi çol û çepelan xin jî, lê dîsa jî hezkirina wan ya li hemberî Tirkiyê û tirkan kêm nabe, dîsa jî ji Tirkiyê û tirkan aciz nabin.
Mesela di kanala TRT6-ê da di programa Cîran Cîranê da paşnavê Şermînê bi tirkî ”Eliaçik” e, yanî destvekirî, comerd.
Di fîlmekî bi kurdî da navê paşnavê lîstikvaneke kurdî bi tirkî ye. Çima ne bi kurdî, çima ne ”Destvekirî”?
Nakin ”Destvekirî”, nakin ”Çobanî”, ji ber ku asîmîlasyonê melekên wan yên kurdayetiyê, hestên wan yên kurdayetiyê kuştiye, tim wek tirkekî difikirin, tu carî nikanin wek ”ew” û ”em”, weke ew tirk û em kurd bifikirin.
Nasnameya ”em kurd” li ba piraniya kurdên bakur miriye, bi dev bibêjin em kurd in jî, lê bi hest û di praktîkê da wek mirovên kurd tevnagerin, timwek tirkan hereket dikin.

XXX
”Şerma mezin ew e ku meriv nezanê xwendin û nivîsandina zimanê xwe be.”
Celadet Bedirxan
Çi heyf ku hîn jî piraniyeke kurdan ya mezin ji ber vê nezaniya xwe şerm nakin. Û ji ber ku şerm nakin, loma jî fêrî xwendin û nivîsandina zimanê xwe nabin.

Erdogan ji kurdan ra got: Nankoriyê nekin !

Serokwezîr Erdogan, li Silopiyê di axaftina xwe ya di merasima vekirina SentralaTermîk da bi gel da xeyidî û got, nakoriyê neke, devê xwe bigre.
Li hemberî protestoyên gel, Erdogan bi bozbilindiyeke mezin li gel rabû got:
”Nankoriyê neke, rûne, rûne, nankoriyê neke, rûne. Hûn nan nabînin bixwin, lê gava nan tê ber we hûn nigê xwe lê dixin…
Tam mistewa xwe nîşan daye û wek pêxwasekî kolanên Amedê peyivîye. Mêrik him welatê kurdan îşxal kiriye, him kurdan dişêlîne, bêkar û birçî dihêle û dema kurd vê rewşê protesto dikin jî dibêje devê xwe bigrin…
Lê êdî kes nikane devê kurdan bigre, kurd ewê li dijî neyarên xwe dengê xwe bilind bikin heta ku azad dibin…

XXX
"Hûn dikanin hinekî li jinên xwe xin" !
Li gorî ku malpera Avestakurdê dinivîse, serokê AKP- ê yê Bajarê Kirikkaleyê Mehmet Demîr, bi minasebeta 8-ê Adarê Roja Jinan de peyamek weşandiye. Demîr, di peyama xwe de gotiye:
"Hûn dikarin piçekî li jina xwe win û wê bitirsînin. Heger jin bêyî destûra we kesên ku hûn bi wan ne qaîl in bigrr nava malbata we, hûn dikarin piçekî li wan xwin û wan bitirsînin.”
Yanî Mehmet Demirê AKP-yî gotiye, dema jin bêemriya peyê(mêrê)xwe bike, mafê mêr heye lêxe û wê hinekî bitirsîne.
Ez bawer dikim Erdogan jî di nav da, piraniyeke mezin ya AKP-yiyan wek Demir difikirin, lê her kes wek wî vê fikra xwe eşkere nabêje.
Ev beyana Demir, helbet netîce û tezahura îdeolojî û felsefeyekê ye Loma jî ev dîtin ne tiştekî nuh û xerîb e, lê tiştê xerîb û ecêb, li Tirkiyê hîn jî piraniya jinan dengên xwe didin kesên xwediyê vê dîtinê. Yanî piraniya jinan qebûl dikin ku mafê mêran heye ku li jinê xe.
A esas tiştê min matmayî dihêle û diêşîne ev e;şêla jinê ya li hemberî vê îdeolojiyê û vê dîtinê ye…

XXX

Serokê Konseya Artêşa Azad ya Sûriyê General Mislim Îdrîs, li Parlamentoya Ewrûpayê li ser rewşa Sûriyê axaftinek kiriye. General Îdrîs, di axaftina xwe PYD, YPG bi zimanekî giran rexne kiriye, gotiye sîlehên di destê hêzên PYD, YPG-ê de, yên rêjîma Sûriyê ne. Li gorî îdîeya Îdrîs, ”rêjîma Sûriyê sîlehan dide PKK-ê û wê li dijî Tirkiyê bi kar tîne.”
Û li ser mafê kurdan jî gotiye, ”li Sûriyê kurd hene û ew birayên me ne. Li Sûriyê her kes xwediyê heman mafan e, her hemwelatiyekî Sûriyê xwediyê çi mafî be, kurdek jî xwediyê heman mafî ye…”
Mêrik eynî wek Erdogan û generalekî artêşa tirk peyivîye. Tirk ji bo kurdan çi dibêjin wî jî heman tişt dubare kiriye. Miheqeq dersa xwe ji tirkan girtiye.
Erdogan jî eynî wiha dibêje, ”li Tirkiyê tirkek xwediyê çi mafî be kurdek jî xwediyê heman mafî ye…”
Wisa xuyaye ku muxalefeta rejîma Sûriyê ewê li hemberî kurdan siyaseta Tirkiyê bimeşîne; kurd birayê me ne, lê dibê bindest bimînin, ew jî wek me nebin xwedî desthilat.XX

8-ê Adarê li hemû jinên kurd û yên cîhnê pîroz be!

Îro hemû cîhan 8-ê Adarê li jinên cîhanê pîroz dike, bi giramî û bi hurmeteke mezin serê xwe li hemberî wan ditewîne.
Di vê roja jinan ya navnetewî da ez jî hemû jinên kurd, hemû dayik, pîrik û xweşkên fedekar û canfîdayên ku bêwestan û bi qehremanî ji bo azadiya gelê xwe li dijî zulmê û bindestiyê micadelê didin ji dil û can silav dikim û dibêjim cejna we pîroz be!
Bi hêviya ku di demek nêz da em 8-ê adaran li Kurdistaneke azad pîroz bikin.

XXX
Heger kurd îro li Kurdistana bakur û rojava ji her demê bêtir nêzî azadî û serxwebûna xwe bûne, ev yek bi xêra beşdariya jinan ya liberxwedanê û micadela siyasî û civakî ye.
Hetanî salên 1980-î bêyî hin jinên xwendevan, di jiyana civakî û xebata siyasî da beşdarî û rola jinan sifir bû. Piştî salên 80-î, bi destpêkirina şerê PKK-ê yê içekdarî, jinên kurd jî ji ber tenûrê û tifikê derketin û bi girseyî daketin qada micadeleya siyasî û serîhildana kurdan ya netewî.
A xêra vê beşdariya jinan e ku kurd îro li bakur û li rojava ji her demê bêtir nêzî azadiya xwe bûne.
Heger jinên kurd bi vî rengê kîtlewî tevî xebata siaysî, micadele û şoreşa netewî nebûna, kurd nuha di rewşeke pir paşdatir û pir xerabtir da bûn.
Di civata ku di nabêna jin û mêran da wekhevî heye û jin jî bi qasî mêran azad in û bi qasî mêran xwedî hukim û desthilat in pêşketin çêdibe.
Ji bo ku miletê kurd rojekê berî rojekê ji bindestiyê azad bibe, dibê jin jî wek mêran di her warî da beşdarî xebatê û şoreşê bibin. Ev yek ewê azadiya kurdan zûtir û nêzîktir bike…
Di vê roja 8-ê Adarê ya jinan da ricayeke min ji hemû jinên kurd, ji hemû dayik û xweşkên kurd heye; ziman, ziman, ziman...
Bi zarokên xwe ra bi kurdî bipeyivin.
Di civîn û sohbetên xwe da bi kurdî bipeyivin, guh nedin siyasetmedarên kurdînezan, wan biqewirînin, ji wan axaftina bi kurdî bixwazin…
Careke din 8-ê Adarê li we hemü jinên û dayikên kurd pîroz dikim…

Leşkeriya ji dewleta tirk ra zulmeke mezin e

Heger PKK tirkekî bi darê zorê derxe serê çiyê û bixwaze bike gerîla, çi kurd, çi tirk, her kesê qiyametê rake, ewê bibêjin hûn çawa însanekî bi darê zorê dikin gerîla.
Lê dewleta tirk, dixwaze Alî Fîkrî Işikê 60 salî bi darê zorê bibe leşkeriyê.
Işik îtîraz dike, dibêje ez ne tirk im, ez kurd im û naxwazim ji dewleta tirk ra leşkeriyê bikim.
Lê dewlet qebûl nake, Işik davêjin zindanê, jê ra dibêjin tu mecbûr î ji me ra leşkeriyê bikî!
Çima vê zulmê li Alî Fikrî Işik û bi milyonan xortê kurd dikin?
Ji ber ku kanin bi me, zora wan li me tê.
Ma zulmeke ji viya mezintir heye?
Çi tirk û çi kurd, kesê bi îradeya xwe ya azad û bi dilê xwe here leşkeriyê serbest e, meriv nikane jê ra tişekî bibêje. Ji ber ku zor û îcbar tê tuneye.
Lê belê dema însan nexwaze, li dijî leşkeriyê be û li gel vê jî bi darê zorê pê leşkriyê bidin kirin, zorbatî ye, zulmeke mezin e û li dijî prensîbên demokrasiyê ye jî.
Dibê dewleta tirk bi darê zorê kurdan nebe leşkeriyê, dibê kurd bi rengekî azad biryara xwe bidin.
Dibê rêxistinên kurdan, siyasetmedar û ronakbîrên kurdan êdî vê rastiyê ji dewleta tirk ra bibêjin; em kurd naxwazin bi darê zorê ji dewletê ra leşkeriyê bikin.

XXX
Rapora li ser Qetlîama Roboskîyê“ hat şekerekirin. Di raporê da bi kurdî tê gotin ku ”Qest tuneye. Di nabêna îdareya siwî û berpirsiyarên leşkerî da bêkordînetî heye…”
Yanî bi destê komîsyona meclîsê serokwezîr Erdogan û bepirsiyarên leşkerî ji sûc û berpirsiyariyê tên azadekirin.
Ji roja pêşî da min got, dewleta tirk ji ber kuştina 34 kurdan merivên xwe ceza nake. Tiştekî wiha li dijî felsefe û îdeolojiya hukûmeta AKP-ê û dewletê ye.

XXX
Ji bo ku kurd li hemberî dewleta tirk bi ser kevin yek, divê daxwazên wan pir konkret bin. Dudu, divê hevkarî û yekîtiyeke wan hebe. Heger di van her du nuxteyan da kurd(PKK, BDP û hêzên din) îstîkratrê nîşan bidin pir hindik ewê biserkevin.
Di vê merheleyê da divê kurdên din û hêzên jî (kurdên başûr jî di nav da )tevî pêvajoyê bibin. Ji ber ku mesela kurd, her çuqasî yê herî xurt ew in jî, lê ne mesela PKK-ê û BDP-ê tenê ye.

Ferqa kurdan û bengaliyan

Do bi şev min nivîseke Îbrahîm Sediyanî xwend. Sediyanî, di nivîsa xwe da qala çavdêriyên xwe yên Bengladaşê  dike. Sediyanî dibêje, gelê bengalî tu carî ji pakîstaniyan hez nake, gelê Pakîstanê li hemberî xwe wek dijmin dibîne.
Min ev beşê nivîsa Sediyanî bi kurtî kir kurdî. Çimkî rewşa me kurdan jî pir dişibe rewşa bengaliyan ya berê. Bengalî jî heta sala 1971-ê wek me kurdan bindest bûn. Di 1971-ê da ji Pakîstanê veqetiyan û bûn dewleteke serbixwe.
Lê di nabêna kurdan û bengaliyan da di warê hestên netewî da ferqeke pir mezin heye, li ba bengaliyan şiûr û hestên netewî pir xurt e û li ba kurdan jî pir kêm e.
Bengalî, bi çavê ”bira” li dijminê xwe nanêrin, lê kurd bi çavê ”bira” lê dinêrin û ji dijminê ra xwe dibêjin ”em birayên hev in…”
Malpera Avestakurdê, îro anketeke Sererkanê Tirkiyê weşandiye. Di anketekê da tê gotin ku, ji % 94-ê kurdan ala Tirkiyê wek ala xwe, ji % 91 jî sirûda îstîklalê wek sirûda xwe dibînin.  Û ji % 90.3-ê kurdan jî hêvî dikin kud di pêşerojê da bi tirkan ra  bijîn.
Û dîsa li gorî  îdîeya ankêtê, ji  % 2.3-ê kurdan serxwabûnê û  ji % 5.7 jî federasyonê dixwazin.
Bêguman di anketê da vir û manîplasyon heye, lê bi texmîna min jî piraniya kurdan hîn jî dixwazin bi tirkan ra bijîn, naxwazin ji Tirkiyê veqetin û bibin xwedî dewleteke serbixwe.
Ev hestên kurdan dişibe Sendroma Stokholmê, kurd bûne evîndarê celadên xwe. Dibê alim û sosyologên kurdan li ser vê sendroma ”tirkheziyê” rawestin.
Helbet sebebê van hisên kurdan siyasetmedarên kurd in, wan di dilê kurdan da agirê Kurdistaneke serbixwe vemirandine û hestên bindestiya tirkan têda qaîm û bicî kirine.
Ev hestên berdewamiya bindestiya tirkan û nexwestina dewlteke serbixwe tenê li ba kurdên  bakur heye, li ba kurdên rojhilat û başûr tuneye.
Kurdên rojava jî kopiyeke me ne, me û kurdên beşên din ew qudûmşikestî kirine û heta dereceyekê kirine dûvikên partiyên xwe...
Ez dirêj nekim, li jêr, ez kurtasiya nivîsa Îbrahîm Sediyanî didim. Bixwînin û wek kurd jê ibretê bigrin, bibînin bê gelê xelkê çawa perwerde bûye û siyasetmedarên kurd çi anîne serê gelê xwe û çawa perwerde kirine.  Ji ber kudi her civatê da yên hedefên siyasî didin ber gel siyasetmedar û ronakbîr in…

”Li Bengladaşê muslimanê herî bêtir xwedî şexsiyeta ummetê û îslamî bi rehetî van gotinên jêr dibêjê û min ew ji gelekan guhdarî kir.
” Elhamdulîlâh em musliman in û hemû muslimanên cîhanê birayên me ne. Lê belê urdû xaric(ne tê da).
Dema min ev gotin ji şexsiyetên îslamî û kesên xwedî şiûra ummetê bihîst, min ji guhê xwe bawer nekir. Nedibû ku ez sebebê vê fikra wan nepirsim, loma jî min pirsî: Ji bo çi? Urdû jî musilman in…
Bersîva min ji wan girt ev bû: Bira be, bira qe musilman bin. Ew ne birayê me ne, ew dijminên me ne…”
Ev telafuz bi meriv çuqasî  xerîb were jî,  lê dema meriv bi rengekî sakin li ser radiweste, meriv fêm dike ku hisekî berbiaqil e. Ji ber ku biratiya îslamî dibê nebe sebebê bincilkirina hin rastiyan. Bengalî, ne gelekî wiha ye ku bi ”edebiyata biratiyê” were xapandin. Gelê bengal yê musilman wiha difikire:
”Hemû qewmên musliman helbet ummeteke, lê belê heger ji van qewman yek serxwebûna min, azadiya min û welatê min xesp kiriye, nasnameya min nas nake û dixwaze min di binê nasnameya xwe da bihelîne û asîmîle bike. Min qetil dike, zimanê bengalî di mekteban da, di resmiyetê da qebûl nake û zimanê urdî bi darê zorê fêrî zarokên min dike, wê demê ew ne birayê min e. Dixwaze bira navê wî musilman be.
Bengalên musilman ji ber ku xwediyên vê şiûrê bûn, birayê wan yê musilman nikanîbû wan bixapîne . Û ji ber vê yekê ye ku gelê bengal kanîbûye wek miletekî azad û serbixwe di nexşeya cîhanê da ciyê xwebigre…”

Kurd e lê li dijî azadbûna kurda ye

Wezîrê Aboriyê yê Tirkiyê yê hukûmeta AKP-ê Zafer Çaglayan jî li kurdbûna xwe mukur hatiye û gotiye, weleh ew jî kurd e, lê heta nuha newêrîbûye kurdbûna xwe eşkere bikira.
Wey rebeno, 56 salan kurdbûna xwe wek niviştekê di bin çengê xwe da veşartiye, newêrîbûye bibêje ez kurd im, lê îro li ser daxwaza hukûmet û dewletê eslê xwe eşkere dike.
Çaglayanê Mûşî, rebeno ji kurdbûna xwe hewqasî biziyaye ku demekê ji tirsa ruhê xwe çûye ketiye nava gurên har û bûye faşîstekî devbixwîn û bi faşîstan ra êrîşî zarokên qewmê xwe kiriye.
Lê nuha, dema dibêje ruyê min ji we reş, weleh ez kurd im jî dev ji hevalbendiya tirkan bernade, venagere nava refên gelê xwe û nabe siyasetmedarekî gelê xwe. Dîsa wek wezîrekî dewleta tirk, li hemberî gelê xwe dewletê temsîl dike û siyaseta dewletê diparêze.
Yanî îtîrafa ”ez jî kurd im” di naveroka xwe da tiştekî nuh bi xwe ra nayne, eynî xizmetkariyê dîsa didomîne.
Loma jî ”îtîrafa ez jî kurd im”, ne girîng e, ya girîng ciyê meriv e, kar û emel e, şêla siyasî ye.
Dibêje ”ez kurd im”, lê dîsa jî hevalê dewletê ye. Ji xwe bi sedan, bi hezaran kurdên di xizmeta dewletê da hene û ew jî kurdayetiya xwe venaşêrin.
Ji ber ku dewlet, îro destûrê dide kurdên hevalbendên xwe, dixwaze ew bibêjin ”em kurd in”. Çimkî îro ev yek tê hesabê dewletê.
Loma jî Erdogan ji zilamên xwe yên kurd ra dibêj, ”egîdên min, xwe eşkere bikin, bibêjin em kurd in, lê em hevalbendên dewletê ne, em li dijî perwerdeya zimanê kurdî û qebûlkirin nasnameya kurd in. Em li dijî serxwebûn û azadiya kurdan e, em li dijî perçebûna Tirkiyê ne, em li dijî terorê ne û hwd…”
Meriv kurd be, meriv van tiştan naparêze, nabe hevalbend, parlamenter û wezîrê hukûmeteke xwediyê vê îdeolojiya panturkîst…

Programên topkirina îstîxbaratê

Kanalên Dunya TV-ê û TRT6-ê, bi rengekî bênabên ronakbîr, hunermend, nivîskar û siyasetmedarên kurd dikin mîvanên xwe, ji devê wan yeko yeko jiyan, serpêhatî, xebat û fikrên wan yên siyasî, fikir û ramanên wan yên derbarê PKK-ê û siyaseta hukûmeta AKP-ê da fêr dibin û qeyd dikin. Yanî agahdariyên dewletê nizanîbû, agahdarî û zanînên di dosyeyên wan da tunene di arşîva xwe da top dikin.
Diyar e ku dewlet dixwaze hin kurdan ji devê wan baştir nas bike û van agahdariyan li arşîva xwe zêde bike…
Gava karkerekî dewletê ji kurdên me ra bi nîvhenekî dibêje merheba, kurdên me ji kêf û zewê difirin û bi çargaviyê dibezin ba wan.
Kes nafikire, nabêje çima di kanaleke tirk da programeke wiha tuneye?
Çima hûn ji dêlî van programên îstîxbaratî, programên li ser dîrok û serîhildanên kurdan çênakin?
Çima hûn naxwazin kurd ji zarokên xwe ra qala dîroka xwe bikin?
Na, qala tiştên wiha nakin, herewere, ”mamoste tu kî yî û li ser pêvajoyê çi difikîrî?”
Ji ber ku îro ji dewletê ra ev lazim e…

XXX
-Ji dijminê ji te ra xeberan dide netirse, ji dijminê pesnê te dide bitirse.
-Yê dijminê wî tunebe, dostê wî jî tuneye.

XXX
Dostê kevn dikane bibe dijmin, lê belê dijminê kevn zû bi zû nabe dost. Loma jî kurdan gotiye, ”Rih dibe bihost, dijmin nabe dost”.

XXX
Camêrekî gotibû, ”Berdin ez derkevim rîngê, qenekê ezê bizanibim kî li min dixe.”
Di van rojan da gelek kes li kurdan dixin, dixwazin lêxin. Lê hemû eşkere lê naxin, hinek bi dizî û hinek jî bi navê kurdayetiyê lêdixin…

Hêvî dikim ku PKK neyê vê lîstikê

Heta nuha kurdan ji şer bêtir, di siyasetê da, tim li ser masê wenda kirine.
Heger PKK, KCK û BDP şîret û daxwazên Abdulah Ocalan qebûl bikin, dîrok ewê careke din tekerur bike û kurd ewê dîsa li ser masê wenda bikin.
Tiştê Ocalan ji heyeta BDP-ê ra gotiye, bi qasî misqalekî jî ji tiştên Erdogan ji kurdan dibêje ne cihê ye. Ocalan jî wek Erdogan ji PKK-ê û BDP-ê ra dibêje, ”yek milet, yek al, yek dewlet û yek welatî” qebûl bikin. Naverok û xulaseya pêşniyarên Ocalan ev e…
Dibê PKK û BDP di zûtirîn wextê da xwe ji bin emir û bindestiya Ocalan xelas bikin û wek hêzên têkoşînê didin, ew nûnertiya gelê xwe bikin, ew bi hukûmetê ra rûnin, ew xwedî daxwaz û hedef bin.
Heger PKK û BDP van daxwazên Ocalan qebûl bikin felaketeke mezin e, kurd ewê îcar jî li ser masê wenda bikin.
Ji dêlî ku hukûmet bi pêşniyarên xwe, bi tiştên ku ewê bide kurdan, PKK-ê û BDP-ê îqna bike, Ocalan vî karî dike û ew li ser navê dewletê dixwaze wan îqna bike.
Netîce, dibê di zûtirîn wextê da PKK û BDP vê daxwaz û projeya Ocalan red bikin û ew li ser navên xwe bipeyivin, bi xwe bi hukûmetê ra rûnin û mizakere bikin; heger rast tiştekî wiha hee. Lê baweriya min hîn jî ew e ku hukûmet naxwaze hebûna kurdan bi qanûnî qebûl bike û mafên wan yên netewî bide...
Dewletê ev 30 sal in nikanîbû PKK biqedanda, Ocalan dixwaze biqedîne û him jî belaş. Hêvî dikim ku PKK neyê vê lîstikê...


XXX
Serokwezîr Erdogon, di vegera xwe ya Wîyenayê da di balafirê da li ser pirsên rojnamevanan yên derbarê rawestandina operasyonên li hemberî PKK-ê gotiye:
”Di micadela bi rêxistina terorê ra ewê tawîz neyê dayin. Rehawateke herî biçûk dikane bedelên pir mezin bi me bide dayin. Kînga çek danîn û Tirkiye terikandin, wê demê hêzên min yên ewlekariyê ewê operasyonan nekin.”
Yanî heta PKK sîlehên xwe daneyne û “welatê” Erdogan terk neke, hêzên Erdogan ewê operasyon û qetlîamên xwe bidomînin.
Mêrik pir vekirî dipeyive, emir dide. Tiştê meriv ji gotinên Erdogan fêm dike, li ortê tu ”mizakere”, tu quzulqurt tuneye. Aliyê kurd ji xwe ra vî navî lê dikin.
Erdogan, gotinên ”bêçalakî/eylemsizlik” û ”aştiyê” jî rexne dike û dibêje, ”vana di nabêna dewletan da dibin…”
Yanî rawestandina operasyonan, “aştî” û gotinên wiha, Erdogan henekê xwe pê dike, dibêje ew bi Ocalan û PKK-ê ra tiştekî wiha nakin, peymanên wiha bi di nabêna dewletan da dibin.
Loma jî ewê operasyon û qetlîamên xwe bidomînin û ew, ”aştî” ”maşîtîyê” jî bi kesî ra nakin, tiştekî wiha tuneye.
Yanî kurdên me ji xwe ra li defê lêdixin û ji xwe ra li ber dilîzin…