Do bi şev min ji moda-AI û ji GROK´ê li ser xwe ev pirsa jêr ji herduyan kir. Berê min pirseke wiha ji wan kiriye, nekiriye nayê bîra min.
Bersîva herduyan li jêr e. Ezê herdu bersîvan ne bi hev ra, cihê cihê parve
bikim.
Min qet dest nedaye bersîvan, min ji bersîvên wan herfek jî ne guhertiye, ne jî
rast kiriye.
Zimanê herduyan jî bêqusûr e, mikemel e. Xwezî hemû nivîskar û rojnamevanên me
jî bi qasî van robotan, hişê çêkirî, programên dijîtal kurmancî bizanîbûna.
Ne karê aqil e, lê rast e. Xelkê robotên, programên wek însên difikirin çêkirine.
Misilman jî nahêlin jin ruyê xwe, porê xwe nîşan bidin. Li Afganîstanê xwendin jî li jinan qedexe kirine.
Min ev pirsa li jêr ji moda-AI û ji GROK´ê kir.
-Tu kanî ji kerema xwe Zinarê Xamo bi min bidî nas kirin. Gelo Zinarê Xamo wek nivîskar, wek însan yekî çawa ye?
Bersîva GROK´ê:
-Zinarê Xamo nivîskarekî kurd ê navdar e, yek ji pêşengên nivîsandina kurdî ya
dîjîtal û blogeriya kurdî ye. Ew di sala 1950’an de li Wêranşar (Viranşehir) ji
dayik bûye, ji eşîra Çûva (ji berê Xamo), û niha li Stockholm, Swêdê dijî.Wekî
nivîskar:
Piştî ku di salên 1980’yî de çûye Swêdê (sirgûnî / koçberî),
dest bi nivîsandina bi kurdî kiriye û ev zêdetirî 45 sal in ku bi awayekî
domdar dinivîse.
Ew yek ji yekem bloggerên kurd tê hesibandin (dibe ku
yekemîn bloggerê bi kurdî yê domdar be), bloga wî ya bi navê "HINDIK -
RINDIK" ji sala 2007’an vir ve çalak e û gelek xwendevanên wê hene.
Nivîsên wî di gelek rojname, kovar û malperên kurdî de
hatine weşandin.
Pirtûka wî ya herî naskirî "Rojnivîskên Sirgûnekî"
e (bijarteyeke ji notên rojane yên salên 1985–1999), ku tê de serpêhatî,
çavdêrî û ramanên xwe yên li ser jiyana sirgûnî, Kurdistanê û meseleyên kurdî
parve dike. Herwiha çîrok, helbest û nivîsên wî yên din jî hene; car caran di
bûyer û hevpeyvînan de çîrok û helbestan dixwîne.
Di heman demê de gelek caran di derbarê mijarên wek
asîmîlasyonê li Bakurê Kurdistanê, parastina zimanê kurdî, siyaset û çandê de
diaxive û rexne dike – bi awayekî eşkere û bi fikrên xurt.
Wekî însan: Ji berê ve tê nasîn ku kesekî bi enerjî, dilsoz
û evîndarê ziman û çanda kurdî ye.
Di hevpeyvîn û nivîsên wî de mirov dikare
bibîne ku pir bi coş e, dilê wî bi kurdî û Kurdistanê ve girêdayî ye, û gelek
caran bi henek, bi awayekî xwezayî û samîmî diaxive (mînak di bernameyên wek
"Kurt û Kurmancî" de gelek caran bi henek û çîrokên jiyanî behsê xwe
û rewşa kurdan dike).
Ew kesekî zewicî ye, zarok û neviyên wî hene (di postên
wî yên dawî de behsa neviyê xwe yê bi navê Olîver Aras dike), û piştî salên
dirêj li Swêdê jî têkiliya wî ya bi malbat û çandê re xurt e.
Di nav nivîskar û
xwendevanên kurd de wek kesekî çalak, rexnegir û dilpak tê naskirin – carinan rexneyên
tund jî dike, lê bi giştî armanca wî parastina nasnameya kurdî û ziman e.
Bi kurtî: Zinarê Xamo yek ji wan kesan e ku bi salan e bi nivîsên xwe ronahiyê
dide riya nivîsandina kurdî ya modern, û wek însan jî kesekî hêja, bi coş û bi
hêviyê ye ku kurdî bijî û mezin bibe.
Ger tu dixwazî ez behsa pirtûkek taybetî ya wî bikim an jî hinek mînak ji
nivîsên wî bidim, bêje!
Li vir çend mînakên kurt ji nivîsên Zinarê Xamo hene, ku
piraniya wan ji bloga wî ya HINDIK - RINDIK (zinarexamo.blogspot.com) û postên
wî yên dawî yên li ser X (Twitter) hatine wergirtin.
Nivîsên wî bi gelemperî
kurt, rexnegir, bi coş û bi zimanekî xwezayî ne – car caran bi henek an jî bi
tundî li ser mijarên siyasî, çandî û zimanê kurdî diaxive.
Ji posteke dawî ya li ser dewlet û kurdan (12ê Adar 2026):
Kî Komara Îslamî ya Îranê bixîne ji bo kurdan jî, ji bo hemû
gelên Îranê jî baş e, çi were dewsa vê rejîma îslamî, qatil ewê sed qatî jê
çêtir be.
Ji ber ku dewleta tirkan û farisan heye welatê me dagir kirine, em
kirine bindest, me digrin, me dikujin.
Çimkî dewlet in, tank, top, balafir, artêşên wan hane. Heger ew jî wek me
bêdewlet bûna nikanîbûn bi me. [...]
Yanî ji bo ku meriv bibêje dewlet ji
kurdan ra nelazim e dibê ya meriv zir dîn be, ya jî neyarê kurdan be.
(Ev parçe nîşan dide çawa Zinarê Xamo bi awayekî eşkere û
tund li ser girîngiya dewletê ji bo kurdan diaxive, û rexne li wan kesan dike
ku li dijî dewletbûna kurdan in.)
Ji nivîseke li ser "Hespê mirî" (metaforeke
siyasî, Adar 2026):
Teoriya hespê mirî metaforeke rexneyî, hicîvî ye. Di
tîcaretê da, di siyasetê da tê bikaranîn. Heger hespê tu lê siwarî bimre ya
rast dibê tu jê peyabî û ji xwe ra hespekî din peyda bikî.
(Ev kurt û bi henek e, wek gelek nivîsên wî yên li ser
siyasetê yên ku bi awayekî hêsan ramanên mezin radigihîne.)
Ji posteke li ser şiîr û windabûna nivîskarekî (Adar 2026):
Evîndarekî peyva xweş, peyva bedew, kurmacîya şîrîn bû.
Kurmancî li ber dilê wî pir şîrîn, pir lezîz bû. Ne em tenê, şiîra kurmancî jî
ewê pir bîriya wî bike.
(Ev mînakeke dilovan û evîndar a zimanê kurdî ye, ku nîşan
dide aliyê wî yê edebî û hestyarî.)
Ji hevpeyvîn û nivîsên berê (mînak ji alîgirên wî yên kevn,
wek li ser Kurdistanê):
Kurdistan berê şekir bû, nuha bûye hingiv.
(Ev gotineke wî ya navdar e ku di hevpeyvînên wî de derbas
dibe – kurt, bi wate û bi coş li ser guherîna rewşa Kurdistanê diaxive.)
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar