23 april 2017

Berê jiyan xweştir û însan paqijtir bûn

Zaroktî jî, evîn jî, kal û pîrîtî jî berê xweştir û şîrîntir bû.
Hevaltîya berê jî ne wek ya nuha naylon û bi dev bû, bi rastî jî hevaltî bû.
Hevalê te wek şûrê şamê tim li pişta bû.
Berê însaniyet hebû, soz hebû, derew û xapandin şerm bû.
Berê camêrî, merdî şeref û serbilindî bû...
Berê zaroktî xweştir bû.
Meriv bi tiştên gelkî biçûk û basît dilşa û bextewar dibû.
Meriv hewqasî ne çavnebar û çavbirçî bû.
Însan hewqasî ne pûlperest bûn.
Însan pir merd û comerd bûn, hevalên hevalê xwe bûn.
Lê îro tahm û lezeta dinyayê û jiyanê  nemaye,
hertişt bûye berjewendî û pere.
Derew, xapandin û hevaltiya dijmin êdî ne şerm û fehêt e.
Berê zaroktî jî xweştir bû.
Wek zarok, meriv bi kabekî, bi guleyeke cînciqî, bi çend qapaxên xazozan(ew jî cinsekî cacacolaya kurdan bû), bi perçeyek têla zengarî, bi kalosekê-meriv ji kaxetê çêdikir û difirand- şad û bextewar dibû.

Zarokên îro, bi tiştên wiha şad nabin, dibê pisqilêt, kompîtor, game boy û emp3 û telefonên wan yên destan û gelek tiştên din yên ez navên wan nizanim hebin.

Evîn, dildarî jî berê başîtir û xweştir bû, paqijtir û ji dil bû. Meriv di evîna xwe da cidî û ji dil bû.
Ciyê evîneke, yareke din di dilê meriv da tunebû.
Heba tuneba ew bû.
Li dinyyê kes jê wê paktir û şîrîntir tunebû.
Ew sertaca hemû keçan bû…
Neynikeke biçûk, destmaleke destan ya nexşandî, şûşeyek lewante diyariyên dildaran yên herî giranbuha û manîdar bûn.

Çavqurçkirinek, nêrîn û mizicîneke xoşewîstî ya dildarê têra serxweşbûna meriv dikir, meriv wek xort kanîbû bi rojan, bi mehan bi van bîranîn û xatirayên dildarê ra bijîya û pê dilşa bibûya…
Welhasilî kelam, zaroktî jî, diladarî jî û hevaltî jî berê xweştir bû.
Berê dil dili bû, soz soz bû, heval heval bû…
Çimkî berê însan hewqasî ne gemarî û pîs bûn…

Hukûmet piştî 3 milyon ereb dixwaze 3 milyon afgan jî bîne Kurdistanê

Hukûmeta AKPê piştî erebên Sûriyê,  nuha jî Afganan li Wanê û li Kurdistanê bi cî dike.
Çend roj berê Alîkarê Serokwezîrê Tirkiyê Veysî Kaynak di daxuyaniyekê da got ”3 mîlyon penaberên afganî yên li Îranê dixwazin bên Tirkiyeyê.”
Piştî vê beyana Kaynak weke gava pêşî 150 afgan ji Îranê anîn li Wanê bi cî kirin.
Hukûmeta AKPê ji bo demografiya Kurdistanê biguhere û kurdan li Kurdistanê bike hindikayî di bin ra, bi dizî bi milyonan erebên Sûriyê û nuha jî afganan li Kurdistanê bi cî dike.
Li Ruhayê herî kêm 700 hezar ereb bi cî kirine, Dîlok(entab)hewetinê. Ruha êdî ji  bûye bajarekî ereban.
Lê ne li Ruhayê û Wanê tenê, plana dewletê ew e ku li hemû bajarên kurdayetî lê xurt e û di şerê xendekan bi plan wêran kirin, ereb û afganan li wan bajaran bi cî û war bikin.
Bi îhtîmalek mezin ji bo ku kanibin demografiya Kurdistanê biguherin yanî bi milyonan ereb û afgan li Kurdistnaê bi cî bikin şerê xendekan dan derxistin
Dixwazin ereb û afganan li bajarên wek Cizîrê, Şirnexê, Silopîyê, Farqînê, Diyarbekrê, Wanê, Gewerê, Nisêbînê û gelek bajarên din bi cî bikin.
Li gorî tê gotn xaniyên TOKî yên li van bajaran çê dikin jî ji bo erebên Sûriyê û Afganan in, ewê wan li van bajaran bi cî bikin.
Heger ev plana dewltê here serî ji bo kurdan ewê bibe felaketeke mezin e, Kurdistan ji dest diçe.
Li hemberî vê plana dewletê dibê partiyên siyasî, kesên ronakbîr, hemû hêzên kurd, miletê kurd  ji nuha da dengê xwe derxin û bicîkirina afaganan li Wanê protesto bikin.
Ji  nuha da bi xurtî li dijî vê plana dewletê ya nazîst û wendakirina kurdan rabin. Ya na sibe kane pir dereng be.
Dibê afgan ji Îranê û Afganîstanê neyên Kurdistanê.
Dibê ereb li Kurdistanê neyên belavkirin. Gerek vegerin welatê xwe.

XXX
Milyaketan gava Emerîka xuliqandin biyar dan sê nîmetên(tiştên)dinyayê yên herî baş têxin dergûşa emerîkiyê pêşî were dinyayê û dû ra ev bibe mexsûsê hemû emerîkiyên dû ra werin dinyayê..
Ev hersê nîmet jî ev bûne:.
Her emerîkiyê ji diya xwe bibe ewê durist be, biaqil be û zengîn be.
Lê belê milyaketan Îblîs ji vê yekê xeberdar nekiribûn.
Gava Îblîs ev bihîst pir qeherî. Bi qîrîn got, hersê nîmet jî bi hev ra ewê bi emerîkiyan ra tunebin. Du nîmet tenê besî wan e.
Yên durist û biaqil ewê nikanibin zengîn bibin.
Yên biaqil û zengîn ewê nikanibin durist bin.
Yên durst û zengîn ewê nikanibin biaqil bin.
Û ev yek jî ewê heta û heta dom bike…

22 april 2017

Em miletekî bêşans in

Di van dused salên dawî da li herêma me tu miletekî din bi qasî kurdan ji bo serxwebûna xwe serî hilnedaye.
Lê di her carê da ya rûs, ya alman, ya îngilîz, ya jî fransiz çûna hawara tirk, ereb û farisan û sêrîhildanên kurdan şikandine.
Sûriye, Îraq, Lubnan û 22 dewletên ereban bi şer û liberxwedana ereban çênebûne.
Hemû bi alîkariya ewrûpiyan bûn dewlet.
Îngilîzan Qiral Feysel ji Suûdî anîn danîn ser serê Îraqê.
Li Sûriyê jî eynî tişt kirin.
Îraq, ne bi liberxwedana ereban, bi alîkariya îngilîz û fransizan çê bû. Sûriye jî. Lê nexwestin kurdna ji bindestê tirk û ereban derxin. Bixwestana Kurdistan çê dibû.
Ji ber ku îro kurd bindest in û Kurdistaneke serbixwe tuneye û di ser da Kurdistan çar perçe ye, sebeb ne em in, îngilîz, fransiz, rûs û Emerîka, Neteweyên Yekbûyî ye.
Heger bixwestana kanîbûn yekîtiya kurdan jî çêkin.
Lê di dîrokê da ne rûsan û ne jî ewrûpiyan tu carî ji bu Kurdistan çê bibe piştgirî nedan kurdan, belovacî wê gava osmanî û ecem û ereb zeîf ketine tim çûne alîkariya wan, alîkariyên leşkerî dane wan.
Îro jî yekîtiya kurdan têra xwe heye, kurdên herçar perçên Kurdistanê çûn Hawara Kobanê û Şengalê û xwîna xwe rijandin.
Di nava pêşmerge û gerîla da kurdên ji her çar perçên Kurdistanê, heta kurdên ji Kafkasan, ji Konyayê û Anqerê jî hene û hemû mil bi mil bi hev ra li hemberî hêzên îşxalkar şer dikin, xwîna xwe ji bo azadiya kurdan û serxwebûna Kurdistanê diherikînin.
Ev jî îspata yekîtiya kurda ye. Lê Ewrûpa, Rûsya, Emerîka, Neteweyên Yekbûyî hîn jî piştgiriyeke ji dil û temam nadin kurdan.
Lema jî tiştê neyaran ji me ra gotine ne rast in. Sebebê bindestiya me ne em in…
Mixabin heta nuha berjewendeyên me û dewletên mezin nebûne yek, lema jî piştgirî nedane me…
Ev nayê wê manê qet kêmasî û şaşiyên pêşiyên me çênebûne.
Helbet wan jî şaşî kirine, lê belê bindestiya me ne ji ber şaşiyên wan in, gelek faktorên din hene…

Yanî ne pêşiyên me nezan bûn û ne jî  em nezani in, şansê me qahp e, dijminên me him pir in û him jî xurt in. Û dinya jî li berjewendiya xwe dinêre… 

Çîroka Satilmiş Dîlbaz û Dursun Salakê tirk


Satilmiş Dîlbaz û Dursun Salakê tirk sohbet dikirin. Satilmiş ji Dursun Salak ra got
“ Gerek meriv zimanekî biyanî bizanibe.
Dursun got:
”Ewê çi feydeyê bigihîne me?
Satilmiş got:
”Turîstek ji me tiştekî bipirse em nikanin bersîvê bidin. Çimkî em bêyî tirkî bi zimanekî din niznin.
Tam di wê esanyê da turîstek ji wir derbas bûye û ji Satilmiş Dîlbaz û Dursun Salak bi îngilizî pirsek kiriye.
Satilmiş û Dursun tiştek fêm nekirine.
Mêrik bi almanî pirsîye.
Dîsa fêm nekirine.
Bi fransî, îspanyolî, îtalî, rûsî, çînî, welhasil bi heft, heyşt zimanan pirsî ye…
Lê Satilmiş Dîlbaz û Dursun Salakê tirk tiştek fêm nekirine. Li ser vê turîstê feqîr dev ji wan berdaye û çûye.
Dursun Salak pel pel li pey mêrik nêrîye û gotiye min dev ji fêrbûna zimekî biyanî berda. Satilmiş gotiye ji bo çi kuro, ziman baş e…
Dursun Salak gotiye:
“Ma tu nabînî mêrik bi 7 zimanan nikanîbû derdê xwe bi me bide fêmkirin, emê bi zimanekî tenê çi xweliyê li serê xwe kin!

XXX
Dibê em kurd bi dengekî bilind ji emerîkiyan, ewrûpiyan û rûsan ra bibêjin we çawa Kurdistan perçe kir û em kirin bindestên ereb, tirk û farisan, dibê nuha jî hûn Kurdistanê çêkin û me ji bindestiyê xelas bikin.
Ewrûpiyan bi destên xwe Kurdistan dan tirkan, ereban û farisan, dibê nuha jî ji wan bistînin. Xwestina viya heqê me ye.
Heger ne alîkariya ewrûpî û rûsan bûya tirk, ereb farisan nikanîbûn welatê me ji me bistinîn û me jî ji xwe ra bikin kole.


XXX
Piştî Heyeta Bilind ya Hilbijartinê(YSK)giliyê CHPê yê li ser sextekariyên referandûmê da red kir, CHPê mesele bir Mahkima Bilind/Daniştiyê.
Serokwezîrê Tirkiyê Bînalî Yildirim li ser gilîyê CHPê li Mahkima Bilind(Daniştiy)gotiye:
”Hûn diherin kur herin, hûn li ku gilî dikin bikin. Tu mahkime nikane biryareke di ser îradeya gel ra bide…”
Yanî me hîleya xwe carê kiriye, kes nikane hîle û sextekariya me betal bike. Bi gotineke din mêrik dibêje hîle mîle, sexteakrî mextekarî, hûn çi bikin jî em îktîdarê nadin.
Hewqas…
Viya her kes zane…

Xwedê çiyê dibîne berfê lê dibarîne

Dibêjin Xwedê çiyê dibîne berfê lê dibarîne.
Yanî kî layiq û musteheqê çi ye ew tê serî.
Hertim wiha nebe jî lê carnan bi rastî jî wer dibe, kî layiqê çi be ew tê serî.
Erdogan wek serok û Kilçdaroglu, Bahçelî û Gulen jî wek muxalefet ji serê wan û bav û kalê wan zêde ye, hemû tam li gorî wan in.
Yanî beroş digindire, digindire (tot dibe, tot dibe), dawiya dawî qapaxa xwe dibîne…
Bi navê Xwedê tirk tam layiqî yekî wek Erdogan  û vê muxalefetê ne.
Miletekî hewqasî mizûr û nerind, miletekî hewqasî irqçî û ji însaniyetê bêpar ancax layiqî serokekî wek Erdogan û rejîmeke wek ya AKPê be.
Li ruyê dinyayê du milet tenê hîn ji însaniyet û medeniyetê pir dûr û in û naxwazin bibin miletên medenî û civatên demokrat û pêşeketî. Ew jî tirk û ereb in. Ez bawer nakim bêyî tirk û erevan tu miletekî din xwedî fikir, bawerî  û îdeolojiyên hewqasî prîmîtîv û hov bin.
Hela bala xwe bidinê piştî hewqas serpêhatî û tecrûbe, hewqaz qetlîam, 35 sal şerekî bi xwîn, wêrankirna Kurdistanê alternatîfa Erdogan û rejîma wî hîn jî înkar û qirkirina kurda ye, hîn jî xwestina rejîmeke kemalîst û piştgiriya fêlbaz, çilmo û kalpazanekî wek Gulen e.
Yanî alternatîfa Erdogan hîn jî du hereket û îdeolojiyên ji Erdogan xerabtir in, hîn jî li ortê alternatîfeke demokratîk û azadîxwaz tuneye.
Muxalefet jî hîn bi qasî îktîdarê neyartiya kurdan dike.
Yanî yek ji yekî xerabtir e.
Heger meriv ji însaniyetê, ji demokrasiyê, ji medenyetê piçekî para xwe girtibe ma qet dibe mirîd û heyranê çilmo(lîço) û sextekarekî wek Gulen?
Li Tirkiyê akademîsyen, întellektuel, nivîskar, alim, siyasetmedar jî di nav da bi sedhezaran însan bûn mirîdê sextekarekî wek Gulen.
Li Tirkiyê hîn jî bi milyonan însan heyranê Ataturk û rejîma kemalîst in.
Hîn jî tirk dixwazin kurd  ne li Tirkiyê tenê bindest bimînin, dixwazin li Sûriyê û li Îraqê jî kurdan bifetisînin, bindest bihêlin.
Viya ne tenê Eerdoga û rejîma wî ya faşîst dixwaze, ji sedî 99ê tirkan jî dixwazin artêşa tirk li Îraqê û li Sûriyê kurdan qetil bike û bêmaf bihêle.
Ji xwe sebebê piştgiriya bi Erdogan ra ev e, ji ber Erdogan dibêje ezê nehêlim kurd li Sûriyê û li Îraqê bibin xwedê dewlet, ezê wan fifetisînim, lema Bahçelî û miletê tirk piştgiriyê didinê.
Akademîsyen û rojnamevanekî wek Alî Bayramoglu jî dijminatiya Tirkyê ya bi kurdên Sûriyê û PYDê ra, ya bi Kurdistana başûr ra neheq nabîne. Dibêje Erdogan di tirs û muxalefeta xwe ya li hemberî PYDê û PKKê da ne beheq e.
Alî Bayramoglu xwedêgiravî yek ji ”demaokratên” tirk e.
De îcar gava demokrat ev mal be, serok ewê Erdogan û muxalefet jî Gulen û kemalîst bin û faşîstekî wek Dewvlet Bahçelî be.
Lê em kurd jî bindestên van hovan in, heger em ne bindest bûna, heger zirara van faşîst û çeteyan negihîşta me, me îşê xwe ji wan nedianî.
Maşalê li ser koka hev rûniştana.
Minê ji kurdên bawermend rica bikira ji bo ku di pênc wext nimêja xwe da nifir li van hovan bikirana, bigotana ya Rebî tu Erdogan ji serê wan kêm neke, heta tu yekî jê xerabtir, yên wek Bahçelî û Gulen bikî serokê wan.
Lê em jî di agirê van hovan da dişewitin,  pîsiya wan di mejî digere…
Hêvî dikim ev zalim û hov û faşîstên herî har bela xwe  ji ber nigê xwe bibînin û zêde zirarê nedim miletê me yê mezlûm…