Lêwik tim ji bo diya xwe ya rehmetî dua dikir, digot:
-Ya Rebî, tu xefûr û rehîm î, tu li dayika min were rahmê, tu gunehên wê efû
bike!
Rojekê jê ra gotine:
-Çima tu tim ji diya xwe tenê ra dua dikî? Ji bavê xwe ra jî dua bike.
Lêwik gotiye:
Lêwik tim ji bo diya xwe ya rehmetî dua dikir, digot:
-Ya Rebî, tu xefûr û rehîm î, tu li dayika min were rahmê, tu gunehên wê efû
bike!
Rojekê jê ra gotine:
-Çima tu tim ji diya xwe tenê ra dua dikî? Ji bavê xwe ra jî dua bike.
Lêwik gotiye:
Rojekê fîlozofê mezin Sokrates dîsa bi şagirtên(xwendekarên,
telebeyên) xwe ra sohbet dikir. Şagirtekî wî jê pirsî:
-Heger demokrasî qebûlkirina biryara piraniyê ye, wê demê ya rast û adil jî ne
ev e gelo?
Mesela, heger li derekê sed kesî ray dabe, gelo qebûlkirina biryara 51 kesî
adil e, ya jî ya 49 kesî?
Wele ev du roj in Stockholma me dikele, bûye wek havîna Kurdistanê. 26-27 derece germîyanê em îhya kirin. Tebaxa îsal dixwaze bi germîyaneka orta havînê xatir ji me bixwaze.
Havîne xweş havîn e, bi germa xwe Stockholmê dikelîne.
Îro hin karên me hebû, em zêde nemeşiyan, zû vegeriyan mal. Em 70 deqeyî
meşiyan.
Do em 12 km meşiyan, em çûn li dora Gola Aspenê doş bûn.
Serokê Hudaparê Zekerîya Yazicioglu bi serokê Tirkiyê Recep Tayyip Erdogan û Devlet Bahçelî
ra çû Melazgirî, 953 saliya zafera Melezgîrê pîroz kir.
Bi Devlet Bahçelî ra
risim girt. Ji ber vê yekê hin kes Zekerîya Yazicioglu rexne dikin.
Ji şexsan ra jî, ji miletan ra jî carnan li hev tê, kabê wan mîr tê.
Hinek ji heq dertên, wî şansê xwe ji dest bernadin, hinek jî
pihînekê lê didin, ji ber deriyê xwe diqewirînin.
Ji me kurdan ra di tarîxa me da cara pêşî ye hewqasî li hev
hatiye, lê wek pêşîyên xwe em jî dikin vî şanşê tarîxî ji dest bidin.
Çê kiro bi xwe kiro, xerab kiro bi xwe kiro.
Wext derbas bû, mirîşkan mesele ji bîr kirin. Mirîşkê hêkê xist bin xwe, bi hêkên xwe ra li ser qurp ket.
Piştî demekê çêlikeke nikilecêb, ji çêlikên wê mezintir ji nav hêkê derket. Qet nedişibiya çêlikên mirîşkan.
Di seyaheta xwe ya Kurdistanê ya vê biharê da min gelek fotograf girtin. Ji wan hinek min bi telefona xwe girtibûn, hinek jî hin nas û dostan girtibûn.
Gelekên wan min di Facebokê û X´ê da parve kirin.
Jêhatê biraziyê min ji min ra du rismên xweşik şandine. Kêfxweş bûm. Min ev risim berê belav kirine ya na nayê bîra min.
Di 15´ê gulanê da em li nava Sûrê digerîyan. Em çûn Mala Ahmed Arîf, Qesra
Cemîl Paşa û Mala Dengbêjan.
Em kurdên Kurdistana Bakur li ser siyaseta partiyên başûr, li ser teşxelayên nabêna wan belasebeb xwe li ber baranê şil dikin; ji bo wan belasebeb em dikevin qirika hev, dilê hevdu dihêlin.
Siyasetmedarên tu beşekî Kurdistanê li ser teşxeleyên nabêna me kurdên bakur nakevin hewriya hev, ji bona me dijminatiya hev nakin.