Zinarê Xamo HINDIK-RINDIK

Nameyeke şalûziyê

2012-02-14T22:58:00.001+01:00

Min nuh di malpera Netkurdê da nameya Muhsin Kizilkaya ya ku ji cîgirê serokwezîr Bulent Arinç ra şandiye xwend.

Tirkiya nameyê jî di rojnameya Starê da heye.
Xwedêgiravî Kizilkaya bi vê nameyê rexne li gotinên Bulent Arinç, ”kurdî ne zimanê medeniyetê” girtiye.

Lê ji nameyeke rexneyî bêtir, ji serî heta dawiyê pesnê camêrî, başî û dilrahmiya Arinç e.
Li hemberî dijmin be jî, bêguman dibê meriv di rexneyên xwe da sergiran, bi edeb û bi hurmet be, heqaretê li xelkê neke. Îtîraza min ji vê yekê ra tuneye.

Lê rebenî û şalûsî tiştekî din e.
Ji pesinên ne rast û gotinên zeytkirinê û şelafiyeke bêmane min bi xwe di xwendina wê da zahmetî kişand.

Min şêleke wiha qet ji Muhsîn nedipa, min şêleke/sekneke hîn dobra, hîn mêrane û hîn bi şexsiyet jê dipa. Lê mixabin vê nameya wî ez xeyalşikestî kirim. Ez Muhsîn zêde nas nakim, di çend bernameyên telewîzyonan da întîbaeke hîn baştir li ser min hîştibû.
Lê vê nameya wî ev înîba min xera kir.

Kurdekî bîrewer, têgihiştî, pir hindik dikane heqiyê û neheqiyê ji hev bigerîne, çawa dikane hewqasî pesnê siyasetmedarekî weke Arinç nîjadperest bide, meriv matmayî dimîne.

Tu dibê qey Arinç ev 10 sal in ne yek ji berpirsiyar û birêvebirê dewelata tirk e û Kurdistan jî ne di bin îşxala vê dewletê da ye.

Tu dibêjî qey di nava van 10 salên îktîdara Arinç da, bi biryar û destûra hukûmeta Arinç bi hezaran keç û xortên kurd nehatine kuştin.

Tu dibêjî qey Arinç, ne yek ji serokê vê hukûmetê û dewletê yê herî girîng e, şêx û ewliyayekî derî derî îktîdar û siyasetê ye….
Xwezî Muhsîn ev name jî ninivîsand…

XXX
Di şer da dibê meriv xwe sist neke, sistî malxerabî ye.
-Heger tu hors î xwe zexm bigre, heger tu çakûç î di wextê da lêxe...

XXX
Hûn dizanin, di vî umrî da ez jî bi ber bayê propagandeya kapîtalîzmê ketim û min jî îro, ”di roja dilan/evîndaran” da ji xanimê ra qevdek gul û pakêtek ”çoqolatayê dil” kirî.

Erê tiştê wiha bi min nakeve, dibê min di wextê da bikira, êdî hasil çûye mûsil, lê dîsa jî baş bû, ez li karê derketim. Xanimê ji min ra got, wê demê te ”himêzkirin heq kir” !

Yaho zimanê şîrîn û pere, bawer bikin kevir jî nerm dike….
Û li ba siyasetmedarên kurdan jî ne zimanê şîrîn heye û ne jî pere...

Lê ev herdu tişt jî nuha li ba hukûmeta Erdogan hene. Mêrikan him zimanê xwe hingiv tê da ne, şîrîn kirine û him jî devê kîs vekirine, kî ji nivîsên min du sê gotinên kurdî fêr dibe dihere di TRt6- da dest bi kar dike…

Tirk dixwazin rê li ber zêdebûna kurdan bigrin

2012-02-14T22:34:00.000+01:00

Di bernameyeke telewîzyonê da ji Prof. Dogu Ergil derbarê nufûsa kurdan û şert û îmkanên perwerdeya bi kurdî pirsek kirin, gotin gelo li Tirkiyê nufûsa kurdan çuqas e û îmkanên perwerdeya bi kurdî çi ye?

Ergîl got, nufûsa kurdan baş nayê zanîn, ji ber ku dewlet naxwaze vê rastiyê bi bizanibe. Çimkî ditirse.
Dû ra jî got, dewlet ji zêdebûna nufûsa kurdan ditirse û hin caran jî xwestiye rê li ber vê zûdebûnê bigrin. Got, heta wî carê xwestiye li ser nufûsa kurdan lêkolînekê bike, lê birêvebirên dewletê li dij derketine, gotine, ”ya nufûsa kurdan zêde derkeve emê çi bikin?”

Li gorî Ergîl, dewlet ditirse rojekê nufûsa kurdan ji ya tirkan bibuhure û kurd bi nufûsa xwe û bi riyeke demokratîk Tirkiyê ji tirkan bigrin û navê wê jî bikin Kurdistan.

Yanî hûn dibînin ev dewlet kurdan çiqasî neyarê xwe dibîne û loma jî li hemberî wan çuqasî bi plan û program e?

Ji bo ku nufûsa kurdan zêde nebe dewlet li hemberî kurdan gelek programên vekirî û dizî dide meşandin. Gera wan ya li gundan ya di bin navê xizmet û perwerdeya sihetê ji bo vê armancê ye, dixwazin nufûsa kurdan kêm bikin.

Ev plana dewletê dawî lê nehatiye, li Kurdistanê îro jî ji alî Erdogan ve tê meşandin.
Weke tê zanîn, heta nuha çenda caran Erdogan ji jinên tirk bi kêmanî çêkirina 3 zarokan xwest. Ji bo di nabêna kurd û tirkan da balansekê çêkin.

Û ji bo jinên kurd jî gotin, yên zarokên ”zêde” çêkin ewê werin cezakirin û yên kêm çêkin jî ewê wan mikefat kirin.

Herçiqas ev plan hîn neketiye praktîkê jî lê di bin ra planeke dewletê ya bi vî rengî heye.
Wek tê dîtin, ev tirk hebûna kurdan li hemberî xwe û dewleta tirk weke tahlûke dibînin û dixwazin nufûsa me kêm bikin.

XXX
Do êvarî di internetê da min li beş ekî bernameya Şerafedîn Elçî ya di kanala Haberturkê da temaş e kir.

Şerafedîn Elçî, di hemû bersîvên xwe da serkeftî û maqûl bû, him li ser hukûmetê û him jî li ser PKK-ê û BDP-ê tiş tên rast û maqûl gotin.

Li ser minaqeşeya di nabêna wî û Kemal Burkay û bersîva Burkay ya gelkî ne xwes da jî ji Burkay ra tu gotineke xerab û giran nekir û bi hurmet qala wî kir. Weke ...rîsipiyekî kurd pir maqûl peyivî û mesele mezin nekir.

Kêfa min gelkî ji vê xweşbînî û bînfirehiya wî ra hat. Xwezî hemû kurd li hemberî hev hertim wiha bînfireh û bi hurmet bûna.

Gotinên Burkay ji Elçî ra kiribûn him pir giran û him jî pir ne xweş bûn. Lê Elçî dîsa jî xwe ajiz nekir û yek gotineke tahl jî ji Burkay ra negot.

Yê Kemal Burkay xwedêjêrazî sîreke naçe eyarê wî, kes nikane jê ra bibêje hilêbilê, ya jî li vê cîhanê te kêmasiyeke kiriye. Li hemberî rexneyeke herî biçûk, weke li hemberî Şerafedîn Elçî kir, gotina xwe ya herî dawî dibêje. Ev jî ne exlaqekî baş e.

XXX
Carnan hin kes dibêjin ku ew "bêteref" in ya jî weke mirovekî "bêteref" ew wiha û wiha difikire...
Ev ne rast e, tu kesê "bêteref" tuneye, ji ber ku dil tu carî bêteref nabe, pir hindik miheqeq ji yekî ra bêtir dixwwaze...

Nelson Mandela: Nifşên bê ewê Kurdistana serbixwe bibînin

2012-02-13T23:19:00.000+01:00

Rêveberê Herêmî yê Rêxistina Neteweyên Yekbûyî yê li Kazakîstanê Wirya Qeredaxî, di hevpeyvîna xwe ya bi Rûdawê ra qala hevdîtineke xwe ya bi Nelson Mandela ra kiriye û gotiye:

“Dema hilbijartina 1994-an temam bû û Mandela bû serok, em vexwendin. Dema ez çûm gel, min jê re got, ez bi navê gelê kurd pîrozbahiyê li te dikim û hêvî dikim ku rojekê ji rojan kesayetiyekî wekî we ku 27 salan di girtîgehê da maye, giringiyê bide pirsa Kurd. Ji min pirsî, gelo pirsa kurd gihaye çi astê û min jî jê re besh kir. Wî ji min ra got, dibe ku ne tu û ne jî ez, Kurdistaneke azad nebînin, lê wê nifşek bê û ewê dewleta serbixwe ya kurd bibînin. Hûn hêjayî dewletê ne, ji ber ku hûn gelek in û qet baweriya xwe ji dest bernedin.”

Merivê mezin dûrbîn û xwedî ”keramet” in, tiştên ku kes nizanin û texmîn nakin, ew dizanin û dikanin texmîn bikin.

Nelson Mandela baş texmîn kiriye, dibe ku ew û kesên di salên wî da û belkî ez jî nebînim.
Esas baweriya min ew e ku ezê bibînim û ji bo wê jî ez bi hemû hêza xwe bi şev û roj dixebitim.
Lê heger ez nebînim jî ez baş bawer dikim ku zarokên min ewê bibînin û ewê bi sekin û xabata bavê xwe ya ji bo kurd û Kurdistanê tim û tim serbilind bin.

Erê hin kesên bêzirav, bêvîzyon, bawerîqels sef/ref guhertin ya li malên xwe rûniştin ya jî çûn bûn hevkarên dijmin, lê li gel vê jî miletê kurd ewê biserkeve û weke Nelson Mandelayê hêja gotiye, Kurdistana azad miheqeq ewê çê bibe…

Dîrokê carê biryara xwe daye, kurd jî ewê bigihîjin azadiay xwe û bibin xwedî welatekî serbixwe…

XXX
Ez nuha di facebookê da rastî vê gotina xwe xwes hatim. Gotin bi tirkî bû, min kir kurdî.
-Hûn bi kê ra digerin, bi kê ra hevaltiyê dikin pir dîqet bikin!
Ji ber ku bilbil dibe ser gulê
qijik dibe ser sergo

Ma sûcê diz jî tuneye?

2012-02-13T22:51:00.000+01:00

Diz ketin mala Xoce Nesredîn, mala feqîro req û rût kirin. Sibê gava bi xwe hesiya bala xwe dayê ku tiştek li hundur nemaye, dizan tiştek jê ra nehîştine.

Bîstek derbas bû cîran, nas û dost pê hesiyan û hatin li ser serê Xoce kom bûn.

Hinekan bala xwe dan deriyê malê, gotin Xoce, weleh deriyê te ne saxlem e.
Hinekan gotin, wa ye kilît jî ne tu kilît e, zarok jî dikanin têkevin hundur.

Hinekan gotin, wa ye pace jî ne tu pace ye, diz dikanin bi rehetî ji paceyê jî têkevin hundur.
Welhasil, derî ne saxlem e, kilît ne baş e, derî bê çanqel e, pace ne tu paceye, bi vî hawî her kesî kêmasiyek dît û sûc kir hustuyê Xoce, gotin dibê te derî û paceyên xwe baş mezbût bikira. Sûcê te ye.

Xoce Nesredîn bi ruyekî kenok got, temam, derî ne saxlem, kilît ne baş, çanqel tune, pace ne tu pace, heyran van kêmesiyan hemû min qebûl, lê ma tu sûcekî vî dizî jî tuneye?

Bûyera KCK-ê û MIT-ê jî eynî mesele ye. Ev çend roj in bala min lêye muxalifên PKK-ê her kes bi ser KCK- da dike û sûc dixe hustuyê KCK-ê, dibêjin dewlet çawa dikane ajannên xwe têxe nav û bi wan tişta li ser navê KCK-ê sûc bide kirin.

Hineke tew dibêjin dewletê KCK ava kiriye. Mesele baş li bin guhê hev ketiye, bûye gêrmiya gavan.
Nuha çi rast e, çi derew e hîn baş nayê zanîn, lê ewê nuha derkeve.

Lê li gel vê nezelaliyê jî tiştê dozger dibêje heger rast be skandal e. Loma jî helbet dibê meriv KCK-ê rexne bike. Lê li alî din dibê meriv berê xwe bide hukûmetê, yanî xwediyê ajanan jî, çimkî yên ajan xistine nava KCK-ê û pê sûc dane kirin hukûmet e.

Hukûmet çawa dikane li ser navê rêxistinan, însanan teşwîqî sûc bike, di sûc bigerîne?
Loma jî mudaxeleya hukûmetê û destkişandina dozger ji wezîfê dibê were rexne kirin.

Heger sûceke heye dibê derkeve û kesên ew sûc kirine û dane kirin dibê werin cezakirin.
Yanî tiştê bi KCK-ê ve girêdayî bêguman dibê dekevin û werin minaqeşekirine. Lê her wisa di vî karî da nêt û planên hukûmetê jî dibê werin dîtin û rexnekirin.

Ji ber ku hukûmet ji alîkî da xwedêgiravî ji bo çareseriya mesela kurd bi KCK-ê ra rûdine, lê li aliyê din jî ji bo kadir û elemanên wê têxe têxe hundur dek û dolaban digerîne. Yanî siyaseteke durû dimeşîne.

Erdogan li bela xwe rast hat !

2012-02-12T21:56:00.001+01:00

Dozger û pûlis, Musteşarê MIT-ê Hakan Fîdan bi çi îtham dikin hîn baş zelal nebûye.
Wek tê zanîn, Fîdan weke nûnerê hukûmetê û Erdogan li Osloyê bi nûnerên PKK-ê ra rûnişt û qaşo riya çareseriya mesela kurd bi wan ra muzakere kir.

Hinek dibêjin ku xwedêgiravê ji ber ku hukûmet riya "muzakereyê" diparêze û bi PKK-ê ra rûniştiye loma ev teşxele derket. Çimkî pûlis û dadwerî li dijî "muzakere û çareseriya siyasî" û hevdîtinên bi PKK-ê ra ne.

Ev tez û îdîa qet nakeve serê min. Çimkî bi qasî ez dibînim hukûmet qet jî siyasetke li gorî "muzakereyan" nameşîne. Ji ber ku hukûmet jî bi qasî sîstema dadê û emniyetê siyaseteke şerxwaz dimeşîne û ew jî li dijî qebûlkirina nasnameya miletê kurd e. Hukûmet dibêje ji xwe wan ne ji bo çareseriyê, ji bo xaapandinê û topkirina îstîxbaratê bi PKK-ê ra rûniştine û ev rê bikaranîne.

Li gorî îdîayeke din jî, MIT-ê KCK îdare kiriye, ew teşwîqî sûc û şîdetê kiriye û heta ”hin sûc, ajanên MIT-ê di bin maskeya KCK-ê û li ser navê KCK-ê kirine.” Û dozger jî ji ber vê yekê xwest îfadeya Fîdan û mîtçiyên din bigre.

Ev îdîa rast e, ne rast e meriv nizane. Lê heger rast be û bi rastî jî ajanên MIT-ê ketibin nava KCK-ê û ji bo ku KCK-ê di sûc bigerînin û însanan têxin hefsê li ser navê wê sûc kiribin, li gorî qanûnan ev sûc e û dibê Fîdan û kesên din werin girtin.

Ji ber ku tiştê hatiye kirin ne karê ajantiyê û topkirina îstîxbaratê ye, ji bo ku tevgera kurd ya netewî tasfiye bikin ajanên dewletê bi zanetî sûc kirine û dane kirin. Ji bo ku BDP-ê qels bikin.

Hukûmet li alîkî bi KCK-ê ra rûniştiye xwedêgiravî ji bo çarezseriya meselê pê ra muzakere domandiye, lê li alî din jî bi ajanên xwe li ser navê KCK-ê sûc daye kirin ji bo ku KCK-ê ji hêz da bixîne.

Heger ev îdîa rast be, helbet di vir da rexneyên meriv li KCK-ê bigre hene, dibê ajanên dewletê hewqasî bi hêsanî nikanîbûna li ser navê wan sûc bikira, lê alî din ev ye nêta hukûmetê ya xerab nîşan dide. Wê demê hemû gotin û îdîayên hukûmetê ew dixwaze mesela kurd bi riya siyasetê çareser bike vir e, xapandin û qezenkirina demê ye.

Heger nêta hukûmetê paqij bûye serî li riyeke wiha nedida.
Lê ew çi dek û dolaban bigerînin jî, ew bi sedan ajanan têxin nava KCK-ê û PKK-ê jî, ew bi hezaran kesî têxin zindanan jî ew nikanin mesele kurd femrînin û kurdan ji ortê rakin.

Erdogan, bi hilbijartina riya hîle û xapandinê, bi hilbijartina riya şîdet û şer li bela xwe geriya û wa ye li bela xwe rast hatiye.

Erdogan, bi qetlîama Roboskê û şerê MIT, pûlis û sîstema dadweriyê li bela xwe rast hat, hêdî hêdî tiştê hat serê Çîllerê ewê were serê wî jî...

Îcar kurdan weke miletekî hereket kir

2012-02-11T22:52:00.001+01:00

Kurdan reaksiyoneke berfireh û pir baş nîşanî gotinên Bulunt Arinç, ”Kurdî ne zimanê medeniyetê ye” dan.

Bi baweriya min ev care pêşî ye ku kurd bi hev ra li hemberî bûyerekê reaksiyoneke wiha berfireh nîşan didin.

Ev, pêşketineke pir girîng û îşardeteke pir baş e. Kurd hêdî hêdî weke miletekî hereket dikin.
Dibê hertim wiha be.

Hin kurdên sempatîzanên AKP-ê bi rengekî ne rast gelkî pesnên başî, demokartî û camêriya Arinç didan.

Ev ne rast e, Arinç merivekî pir sînsî û durû ye û di nava AKP-ê da yê herî nîjadperest û panturkîst e.
Ev gotinên wî yên derbarê zimanê kurdî û kurdan da jî ji xwe îspata vê nîjadperestiya wî ye.

Bala xwe bidinê piştî hewqas rexne jî hîn beyanek neda û ji kurdan uzrê xwe nexwest, negot weleh tiştê min got şaş e, dibê min negota.

Maneya xwe mêrik hîn li ser wê fikra xwe ye, loma dengê xwe nake.
Li ser vê meselê gelek nivîsên baş hatin nivîsîn. Ji van nivîsan yek nivîsa Îbrahîm Sidiyanî û ya abûqat Nevzat EMİNOGLU ye.

Emînoglu di nivîsa xwe da helbesteke Sezaî Koç û du nimûne dane. Ez helbesta Sezaî Koç û wan herdu nimûneyan dikim kurdî û pêşkêşî we dikim.

”Ew texmîn dikin ku,
em bêdeng bin ewê mesele hel bibe
Halbûkî, em bêdeng bin, dîrok bêdeng namîne
Ew texmîn dikin ku,
ji me xelas bibin, ewê mesele nemîne
Halbûkî,
ji me xelas bibin, ewê ji ezabê wîjdîn/ûjdîn xelas nebin,
ji ezabê wîjdîn xelas bibin,
ewê ji ezabê dîrokê xelas nebin,
ji ezabê dîrokê xelas bibin,
ewê ji xezeba Xwedê xelas nebin”
//Sezaî Koç

XXX
Sehabeyê bi navê Ebûzer, bêhêmdî ji Bîlalê Hebeş ra dibêje, ”Lawê jina reşik.”
Hz. Muhamed pir aciz dibe û vê aciziya xwe jî dide ruyê Ebûzer, jê ra dibêje:
”Hey Ebûzer! Ma ji ber rengê diya wî, qey tu wî biçûk dibînî? Wê gavê bi te ra hîn nîjadperestiya cahiliyê heye.”
Li ser van gotinên Hz. Muhamed, Ebûzer pir li ber xwe dikeve û eniya xwe dide erdê dibêje heta Bîlal pê li eniya min neke ez serê xwe ji erdê ranakim.”
Gotinên Bulent Arinç ji bo zimanê kurdî gotin ji gotina Ebûzer pir girantir e, lê wî heta nuha ne gotinên xwe paşda girt û ne jî lêborîna xwe ji kurdan xwest.

XXX
Xwedê teala di Quranê da dibêje, ”Min hûn weke qewm û miletên cihê xuliqandin ji bo ku hûn hevûdu nas bikin. Cihêbûna reng û zimanên we, ji ayetên Xwedê ne.”
Lê Arinç, Erdogan û hukûmeta AKP-ê li gel ku musilman in û Xwedêgiravî baweriya wan bi Xwedê û Quranê heye bes dîsa jî vê ayeta ayeta Quranê qebûl nakin û destûrê nadin perwerdeya zimanê kurdî û dibêjin "kurdî ne zimanê medeniyetê” ye.

Îcar jî "Cimat" û AKP rabûn hev

2012-02-11T14:16:00.000+01:00

Ji roja komara Tirkiyê ava bûye û virda ye Tirkiye bi kurdan ra di nava şerekî bêaman daye.
Tirkiyê hemû siyaseta xwe ya der û hundur tim li gorî kurdan û ji bo qedandina kurdan tanzîm kiriye. Hemû qanûnên Tirkiyê ne ji bo avakirina sîstemeke demokratîk û civateke şefaf, li gorî bindesthîştina kurdan hatine çêkirin.

Ji ber vê yekêye ku Tirkiye nikane bibe welatekî demokratîk, welatekî ku qanûn, edalet , heq û huqûq lê serdest in.

Ev hesab û armanca qedandina kurdan, Tirkiye ji weletekî demokratîk û dewleta tirk jî ji dewleteke modern pir dûr xistiye, di her warî da rizandiye, kiriye dewleteke çendserî û hêlîna çeteyan.

Ji bo ku kurdan serkut bikin û biqedînin her bêqanûniyê mubah dibînin, leşker darbeyê li pey darbeyê dikin û dewletê dikin hêlîna çeteyan.

Hemû dezgeheên dewletê li hemberî hev in, di kemînê da ne, esker li pûlisan, pûlis li eskeran, MIT li pûlisan, pûlis li MIT-ê guhdarî dike.

Baweriya kesî bi kesî nayê, di hewla ruhê xwe dda ye û dixwaze yê hember têxe feqê.
Hemû çete bi îdîaya ku ewê mesela kurd ji kok da biqedînin di nava dewletê da gurûba xwe xurt dike û ya hemberî xwe taqîb dike û dipelêxe.

Li Tirkiyê artêş, MIT, dad, pûlis, cendirme û hukûmet ne dezgeh û mueseseyên ku dewletê temam dikin û di bin emrê siyasetê da ne, heryek bi serê xwe dewletek e û li hember hev di nava şerekî pir mezin da ne.

Ev 10 sal in li Tirkiyê di nava hêz û çeteyên ku dixwazin dewletê bi tevayî têxin destê xwe şerekî pir mezin heye. Di vî şerî da heta nuha bi dehan gurûbên çetetan derketin. Bi sedan general, zabit, burokrat û siyasetmedar nuha di hefsêda ne.

Ev şerê ku ev çend roj in di nabêna hukûmetê, MIT-ê, emniyetê û dozgeran da destpêkiriye ew jî li ser mesela kurd e…

Li gorî çapemenî dinivîse, "Cimata Gulen" û Erdogan û hevalên wî li ser mesela kurd li hev nakin û ev şer jî ji bo wê ye.

Heger ev îdîa rast be, maneya xwe ew e ku Erdogan û ”Cimat” ketine gewriya hev.
Li gorî vê îdîayê pûlis û dadwerî bi êrîşa ser Musteşarê MIT-ê Hakan Fîdan, êrîşê dibin ser Erdogan jî.
Çimkî dema Fîdan sûcdar were dîtin mecbûrî ewê serî here bigihîje Erdogan û dibê wî jî weke sûcdar derxin hemberî dadgehê.

Esas bi qasî ku meriv dibîne herdu serî jî li dijî çareserkirina mesela kurd in, herdu serî jî dixwazin mesela kurd bi riya zorê û şîdetê biqedînin?

Dozger ji MIT-ê û herwisa ji hukûmetê ra dibêje ji bo çi hûn bi KCK- ra rûniştine.
Û hukûmet jî dibêje, ji bo ku em îstîxbaratê top bikin me wezîfe daye MIT-ê ku wî karî bike.
Îcar şerê wan ji bo çi û li ser çi ye hîn baş ne zelal e.
Welhasil ev hevîr ewê hîn gelek av hilkişîne.

Hevdîtinên hukûmetê bi PKK-ê ra ji bo topkirina îstîxbaratê bûye

2012-02-11T13:35:00.000+01:00

Hukûmeta AKP-ê heta nuha digot, wan ji ber bûyera Silîva dev ji hevdîtinên bi PKK-ê ra berda. Heger PKK-ê li Silîva ew bûyer dernexista û nizanim çend leşker nekuşta, wan ê dev ji hevdîtinan berneda û hevdîtin miheqeq bigihandana netîceyekê. Lê piştî wê êrîşê, domandina hevdîtinan ne mimkûn bû.

Beşekî bîrûraya giştî ya mezin û çapemeniya tirk jî vê îdîaya hukûmetê weke rastiyê qebûl dike û sebebê şer dixin hustuyê PKK-ê.

Dibêjin heger PKK-ê li Silîva ew bûyer dernexista şer destpênedikir û rewş wiha xera nedibû.
Lê ji pêr daye, piştî ku dozger xwest di çarçeweya doza KCK-ê da îfadeya Musteşarê MIT-ê Hakan Fîdan bigre, berdevkên hukûmetê îcar li têleke din dixin, dibêjin, Hakan Fîdan û berpirsên MIT-ê yên din ji bo topkirina îstîxbaratê bi ”rêxistina terorê” yanî KCK-ê ra rûniştine.

Yanî ew îdîayên ku heta nuha digotin heger PKK-ê ew bûyer çênekira hukûmetê hevdîtin bidomanda û protokol îmze bikira, ne rast e. Nûnerên hukümetê û MIT, ne ji bo çareserkirina meselê, ji bo topkirina îstîxbaratê ketine nava KCK-ê û pê ra hevdïtin kirine.

Do berdevkên hukûmetê Bozdag û Arinç gotin, MIT-ê bi rêxistina terorê ra hevdîtin nekiriye, wezîfeya xwe kiriye, ji bo ku bizanibe rêxistina terorê çi dike, çi nake ketiye nav ”rêxistinê” û ji dewletê ra îstîxbarat topkiriye.

Herciqas KCK-ê çend caran got, bûera Silîva bahaneye, Erdogan protokol ku di nabêna me û nûnerên hukûmetê da hatibû îmzekirin qebûl nekir loma têkilî qut bû û şer dest pê kir.

Lê kesî bawer nedikir, ji ber ku hukûmetê jî bi zanetî, ji bo ku nêta xwe veşêra û sûc têxe hustuyê KCK-ê û PKK-ê, digot ji ber bûyera Silîva me danûstendinên xwe qut kir.

Lê baş bû ku hukûmetê ji mecbûrî wa ye rastî qebûl kir, got em ne ji bo çareserkirina mesela kurd, ji bo xapandinê û topkirina îstîxbaratê bi wan ra rûniştine.

Hukûmetê ne ev tenê, bi riya abûqatên merivên MIT-ê gelek sûcên din jî kiriye û bi KCK-ê jî daye kirin. Bi minasebeta îfadeya Hakan Fîdan ew jî wa ye peyderpey derdikevin ortê.

XXX

-Tu zêde qedir bidî kerê
ewê bibêje belkî ew hespa bezê ye,
Tu zêde qedir bidî meriv neînsan
ewê bibêje belkî ew însan e…

Qatil ji bo ku "Tirkiye neheje" napeyivin.

2012-02-09T22:29:00.000+01:00

Mehmet Alî Bîrand dibêje, ji bo programa dokumentera li ser darbeya 28-ê sibatê ”Darbeya Dawî”, wî pir hewil daye ku bi serokwezîra berê Tansû Çîllerê ra bipeyive, lê Çîllerê ev daxwaza wî qebûl nekirye û gotiye, ”heger ez bipeyive ewê Tirkiye biheje.!
Tu devê kê vedike eynî tiştî dibêje:

Mehmet Agar dibêje, ”ez bipeyivim herkesê bişewite, Tirkiye ewê biheje”.
Serokê qoriciyan Kamîl Atag dibêje,”heger tiştê ez dizanim ez bibêjim ewê tirkiye biheje.”
Serfermandarên wê demê biryara nepeyivandinê dane, dibêjin ”em napeyivin.”

Yanî bi kurtî hemû berpirsiyarên dewletê yên nabêna 1990- 2000-î ya napeyivein ya jî weke Çîllerê dibêjin, heger em bipeyivin ewê Tirkiye biheje.

Tirkiye mirkiye naheje, tenê ewê bi hezaran siyasetmedar, leşker, burokrat û giregirên vê dewletê qatil derkevin û werin girtin.

Maneya vê gotina Çîllerê tenê ev e. Ji ber ku hemû berpirsiyarên dewlwetê(siyasetmedar, burokrat û leşker)yên wê demê sûcên pir mezin kirine, destên hemûyan di xwîna kurdan geriya ye.

Ji ber ku hemû berpirsiyarên dewletê yên di nabêna salên 1990 û 2000-î da tevî qetilkirina kurdan bûne, bi sedan, bi hezaran kurd kuştine, dane kuştin û emrê kurştinê dane.
Loma jî newêrin bipeyivin, dibêjin ”heger em bipeyivin ewê Tirkiye biheje”!

XXX
Li gorî dadgeha tirk ya Stenbolê, ji ber ku kurd misilman û eqaliyet (hindikayî, mînorîtet)in, loma jî di dadgehê da mafê wan yê parastina bi kurdî tuneye. Dadgehê ji ber van sebeban daxwaza çar xwendevanên kurd ya parastina kurdî red kiriye.

Ê baş e, heger kurd ne hindikayî, piranî ne, w ê demê weke tirkan mafê piraniyê bidin kurdan jî.
Wiya jî nadin.

Ne kurdan weke hindikayî qebûl dikin û ne jî mafê piraniyê(weke tirkan)didin kurdan.
Bi gotina ”piraniyê” qesta wan tirkbûna kurda ye, dema dibêjin hûn ne hindikayî, hûn piranî ne, di rastiyê da dibêjin hûn tirk in û tirkîtiya xwe qebûl bikin…

XXX
Ji do da ye dewleta tirk dîsa li bin guhê hev ketiye, hukûmet, dad, pûlis û MIT baş hev ketine.
Dozger ji bo îfadedanê serokê MIT-ê jî di nav da gazî pênc mîtçiyan kir û hukûmetê jî tavilê du pûlisên ritbebilind ji kar girt.

Di lûtkeya(zîrweya) hukûmetê da ji do da ye civîn li ser civînê çêdibe. Lê hîn ne diyar e ku kê zora kê bibe.
Dozger çawa dikane tiştekî wiha bike?
Ev îş ewê heta ku here û bigihîje kê?
Bûyereke wiha skandal çawa dikane mimkûn be?
Ev û gelek pirsên wiha tên bîra meirv.
Lê dibê meriv bipirse, gelo ev îş çima wiha dibe?

Wiha dibe, ji ber ku dewleta tirk ne tu dewlet e, dewleteke fasafîso ye. Li Tirkiyê demokrasî û sîstemeke rûniştî tuneye. Ji bo ku bikanibin kurdan bikijin, ji dêlî rejîmeke demokratîk, qanûnên demokratîk, rejîmeke tarî, leşkerî û nîjadperest û dîktator ava kirine. Di rejîmên wiha da hertişt dikane bibe.

Heta ku mesela kurd çareser nebe û kurd negihîjin azadiya xwe li Tirkiyê tevlihevî, kaos û skandal û rtezaletên wiha ewê tim bibin. Ji ber ku qanûnên heyî ne demokratîk in û karê tê kirin jî ne li gorî qanûnan tê kirin.

MIT bi serê xwe dewlet e, pûlis bi serê xwe dewlet e, dad(sîsteme edaletê, huqûqê) dewlet e û hukûmet jî dewletek e…

A nuha ev çar pênc dewlet hemû li ser siyaseta li hemberî kurdan tê meşandin li hev nakin û loma jî bi hev ketine….

Di doza KCK-ê da serî çû gihîşt Musteşarê MIT-ê

2012-02-08T21:05:00.000+01:00

Di operasyonên KCK-ê da serî çû gihîşt Musteşarê MIT-ê Hakan Fîdan jî.
Serdozgerê Komarê yê Stenbolê, di çarçeweya doza KCK-ê da ji bo îfadeya wan bigre îcar jî gazî Musteşarê MÎT Hakan Fîdan, Musteşarê berê Emre Taner, cîgirê Musteşarê berê Afet Guneş û du mîtçiyên din kir. Û du pûlisên rutbebilind yên ji dahîreya "antî-terorê" jî diîsa bi vê meselê ve girêdayî ji kar hatin dûrxistin.
Bûyerê li Tirkiyê olaneke mezin da.

Berdevkê CHP-ê civîneke çapemeniyê lidarxist û got, yê ku ji bo hevdîtinên bi KCK-ê ra emir daye serokê MIT-ê serokwezîr Erdogan e û Erdogan ev yek bi xwe jî îtîraf kir, loma jî dibê Erdogan jî îfadê bide.

Heta nuha siyasetmedar, rojnamevan û abûqat bi îdîeya endametiya KCK-ê dihatin girtin, nuha jî wa ye serî çû gihîşt Musteşarê MIT-ê.

Gava piştî vê, dibê girtina Erdogan be.
Ji ber ku dema Musteşarê MIT-ê KCK-yî, yanî PKK-yî be, wê demê serok Erdogan e. Çimkî emrê hevdîtinan Erdogan daye Fîdan.

PKK-ê, dewleta tirk bi hemû dezgehên wê ve razîl û riswa kiriye, kiriye dewleteke ji ”dewleta mûzan” jî xerabtir.

Sebebê vê perîşanî û rezîliya dewleta tirk bêguman mesela kurd e, tevgera kurd ya netewî zû dereng ewê vê dewleta û rejîma ceberût hilweşîne û gelê kurd û tirk ji vê dewleta ne ya vê serdemê û ji vê rejîma faşîst xelas bike.

Dozger tiştekî pir rast kiriye. Ji ber ku dema bi hezaran kes bi sûcê peywendiya bi KCK-ê ra werin girtin, Fîdan û mîtçiyên din bi salan bi berpirsiyar û serokên KCK-ê ra rûniştine û bazarî kirine. Û emrê van hevdîtina jî Erdogan daye.

Loma jî dibê him serokên MIT-ê û him jî Erdogan werin girtin. Gava ew neyên girtin wê demê dibê yên din jî hemû werin berdan. Û di serda heger ew bi telephone bi mesûlekî KCK-ê ra peyivîbin, van dehan car pê ra rûniştine û protocol îmze kirine.

XXX
Erdogan, Tirkiyê li Rojhilata Navîn weke welatê herî demokratîk û diyarê azadiyan difrosse der û hundur.

A li vî welatê herî demokratîk û diayrê azadiyan ji serê salê ve ye ji 1000 kurdî zêdetir hatine girtin.
Rojê girtina 40-50 kurdên BDP-yî êdî bûye rûtîneke rejîma AKP-ê ya dîktator û rasîst.

Ziya Paşa gotiye, “Yê bi zulmê bextewar(abad) be aqîbeta wî berbad dibe/ Zulum île abad olanin ahiri berbad olur.”

Aqîbeta Erdogan jî ewê pir berbad be, ewê gunehê kurdan jê ra nemîne….

Kurd xurtên hev in

2012-02-07T22:55:00.000+01:00

Di ser beyana cîgirê serokwezîr Bulent Arinç ra çar roj derbas bûn, lê kurdan hîn jî reaksiyoneke pêwîst nîşan nedan.

Çar roj berê Arinç, di kaneleke telewîzyonê da got, ”kurdî ne zimanê medeniyetê ye û ew nafikirin ku perwerdeya bi kurdî qebûl bikin. Û ji xwe kurd bi xwe jî daxwazeke wiha nakin.

Li hemberî înkar û heqareteke hewqas mezin dibê siyasetmedar û ronakbîrîrên kurd li hemberî van gotinên Arinç qiyamet rakirina, Tirkiye bihejandana.

Dibê BDP-ê ev mesele têxista rojave meclîsê û hesabê van gotinên Arinç jê birpirsiya.
Dibê hemû komele, partî, ronakbîr û siyasetmedarên kurd bi beyan û civînên çapemeniyê ev gotinên Arinç pir sert mahkûm bikirana.

Tiçtê ez dizanim heta nuha tenê Hak-Parê û îro jî kovara Nûbiharê ev gotinên Arinç protesto kirin. Bîyî vê, di hin malperan da jî çend kesan ev heqaretên Arinç rexne kirin, lê bi rengekî pir kêm.

Ev reaksiyona heta nuha hatiye nîşandan pir hindik e, dibê hemû civata kurd li hemberî van gotinên Arinç rabin û wî û hukûmeta wî şermezar bikin.

Wek tê zanîn Arinç ne tenê got, ”kurdî ne zimanekî medeniyetê ye”, her wisa got, ”ji xwe daxwazeke kurdan ya wiha tuneye, tenê BDP vê daxwazê dide pêş...”.

Ev îdîda ji heqareta wî, ”kurdî ne zimanekî medeniyetê ye” girantir e. Dibê ji her beşê civatê li hemberî van gotinîn Arinç reaksiyonên mezin werin nîşndan, ji bo ku Arinç û hukûmeta wî bibîne ku bilêvkirina dîtineke wiha di nava kurdan înfîalê çêdike.

Medya û çapemeniya kurd zêde li ser meselê nesekinî. Ev ne rast e. Çapemeniya kurd dibê vê meselê tim aktuel bigre û bide minaqeşekirin.

Dema mesele dibe şer û fêsadiya nabêna kurdan, çapemeniya kurd, medya sosyal pir aktîf dibin, weke xefye bi kesan û bûyeran dikevin û xeberê li ser xeberê çêdikin û geh beyana vî alî, geh ya wî alî diweşînin.

Lê di vê meselê da bêyî xebera pêşî qet guh nedan bûyerê û zîde li ser gotinên Arinç nesekinîn.
Gava dibe rexne û êrîşêrn ser PKK-ê û Ocalan, Burkay, Umît Firat û gelekên din di cî da dadikvin meedanê û beyanê li ser beyanîê didin rojname û telewîzyonên tirkan.

Lê li hemberî van gotinên Arinç qet dengê xwe nakin, xwe ker û lal dikin.
Weke siyasetmedar û ronakbîrên kurd ma ne dibê wan berî herkesî bersîva Arinç bidana û bigotana tu nikanî vê heqaretê li kurdan û zimanê wan bikî, tu nikanî bibêjî kurdî ne zimanê medeniyetêye û kurd perwerdeya bi kurdî naxwazin. Ev vir e, em dixwazin.

Gava dibe mijar dibe protestpkirina PKK-ê, gelek hin kurd tavilê xwe didin ser hev beyanên li dijî PKK-ê belav dikin. Ez nabêjim bira belav nekin, ya jî fikrên xwe nebêjin, ev mesela wan e. Lê bi qasî ku li hemberî PKK-ê hesas in, bira li hemberî dijminê xwe jî wisa hesas, berpirsiyar û xwedî ûjdan û prensîp bin.

Ji xwe sebebê ku Arinç diwêre bi vê bêperwatiyê bipeyive û heqaretê li kurdan bike ev bêdengiya kurdan e.

Ev xemsarî, bêmesûliyetî û tunebûna refleksên netewî cesaretê dide dijminên me ku ji me qet şayişê nekin û me bi tiştekî nehesibînin. Û loma jî çi were ber devê wan wiya bibêjin.

XXX
Kemal Burkay bersîveke pir sert û ne xweş daye Şerafetîn Elçî. Bi rastî jî kurd xurtên hev in, kes ji ber kesî danaxwe, kes gotina kesî di ser ya xwe ra qebûl nake.

Xwezî van siyasetmedar û rîsipiyên me li hemberî dijminên xwe jî wisa bi xurûr û hazircewab bûna. Lê bi piranî ne wisa ne, li hemherî dijmin kerr û lal in…

Heger Kemal Burkay hewqasî mêr û jêhatîye, bira di vê çapikiyê û sertiyê da bersîveke wiha xwes daba Bulent Arinç jî.

Bulent Aric, çar roj berê di kanala telewîzyonekê da li hemberî bi milyonan kurd û tirk got, “kurdî ne zimanê medeniyetêye, loma jî bi kurdî perewerde nabe” û ji xwe ji sedî duyê kurdan jî perwerdeya bi kurdî naxwazin. Û gelek heqaretên din kir.

Dildixwest ku berî her kesî weke siaysetmedarekî kurd roja din bersïva wî bida û bigota lawo bêedeb, tu çawa dikanî vê heqaretê li miletê min û zimanê min bikî?

Kurdî çawa ne zimanê medeniyetê û perwerdeyê ye? Kurd çawa perwerdeya bi zimanê xwe naxwazin? Ez dixwazim û tu mecbûr î vî mafê gelê min qebûl bike.

Heta nuha min sê caran bersîva Arinç da, li ser gotinên wî nivîsî.
Lê Burkay ji êrîşên ser PKK-ê û kurdan venahese û wextê nabîne ku li ser tiştên wiha “biçûk” bifikire û du gotinan bibêje...

Jenosîda Dewleta Tirk berdewam e

2012-02-06T22:04:00.001+01:00

Hevalê min ê hêja Fuad Onen, di konferanseke xwe da li ser biryara Meclîs û Senatoya Fransayê ya derbarê jenosîda eremeniyan rawestiyaye û gotiye, li cîhanê ne Tirkiye tenê, gelek dewletên din jî bi jenosîdê tên tawanbarkirin.

Lê bêyî Tirkiyê ji van dewletan yek jî li dijî biryara Fransayê derneket.
Onen dibêje, li gel ku ”di qanûna li Franseyê wê derkeve, ne ermenî, ne jî Tirkiye tên binavkirin. Lê dîsa jî Tirkiyê înfialeke mezin nîşan da. Li hemberî vê qanûna ku wê li Frenseyê derkeve AKP-ê, MHP-ê, CHP-ê û hemû partîyên wan, heta temamê rewşenbîrên wan, ev helwesta Franseyê li dijî azadîya ramanê dîtin.”

Onen, di berdewamiya axaftina xwe da gotiye, ”Ev ne tiştekî xwezayî ye, ewqas dewlet tên tawanbarkirin, reaksîyoneke mezin dernakeve holê, ji bo çi Tirkiye reaksîyoneke ewqas mezin û tûnd dîyar dike? Ji Serokwezîrê wan heta Serokê Komara wan, ji sazîyên wan yên sîwîl heta grûbên parlamena wan reaksîyonên tûnd dîyar kirin.” Piştê vê pirsê, Onen tespîteke grîng dike û dibêje ji ber ku:

”Jenosîda Sîstema Serwerîya Tirkan berdewam e, berfireh e, dûr û kûr e.
Li vir ezê îdia bikim ku, ji bo van dewletên din karê jenosîdê neheqîyên dîrokî ne, di dîrokê de mane. Ji bo Tirkan û Dewleta Tirkan karê jenosîdê ne karekî dîrokî ye, mijareke berdewam e. Ev dewlet, hîn jî vî karî didomîne. Ji ber vê yekê, gava ku li devereke dinyayê li hember jenosîdê gavek bê avêtin, ev dewlet wê gavê li hemberî xwe dibîne. Û bi ya min, di vî warî de jî ne neheq e. Yekî ku hîn jî karê jenosîdê bidomîne, wê pirtir xofê bigire, bitirse ku hek ev çalakî bi ser keve ew ê xisarê jê bibîne.”
Bi baweriya min jî ev tespît rast e, bi kêmanî ji gelek sebeban, sebebê herî girîng e. Ji ber ku jenosîda dewleta tirk neqediyaye, li hemberî kurdan hîn berdewam e. Dewleta tirk, kurdan weke milet hêdî hêdî dikuje, diqedîne û dike tirk.

Ev jenosîdeke bêdeng û bidizî ye, lê jenosîd e. Dema tu hebûna miletekî qebûl nekî, nehêle bi zimanê xwe bixwîne û zarokên xwe perwerde bike ev jenosîd e.

Ji ber ku tirk dixwazin bi darê zorê miletekî cihê bihelînin, bikin tirk û dû ra jî dest deynin ser welatê wan.

Û ev jenosîd jî bi plan, program û projeyên dûr û dirêj tê kirin. Ji bo biserketina vê jenosîdê ji çewisandin û qetlîamên leşkerî bigre, heta bi tedbîrên aborî, kulturî û guherandina demografiya Kurdistanê her riyê û her babet wesiteyê bikar tînin.

XXX
Ez nuha çûm bankê ji bo ku ji Weqfa Îsmaîl Beş îkçî ra alîkariya xwe bişînim. Lê bankeyê qebûl nekir, got ”Bic/Swift”a bankê(numreyeke bankê ye) kêm e, tu nikanî bişînî.

Diyar e tiştên hevalan ji me ra şandine kêm e, ezê îşev bi meylekê weqfê ji vê kêmasiyê agahdar bikim.
Dibê em alîkariyên xwe îhmal nekin ji bo ku di nava kurdên welêt da navê kurdên Swêd bi çikûsî belav nebe...

XXX
Her roj gelek nas, dost û heval nivîsên min diecibînin. Ev ecibandin bêguman him kêfa min tîne û him jî hêz û enerjiyeke mezin dide min. Dibe sebebê newestan û berdewamiya nivîsandina min.

Kesên nivîsan şirove dikin ez dikanim sipasî wan bikim, lê ez nikanim sipasî kesên diecibînin bikim. Di facebookê da îmkaneke wiha tuneye.

Loma jî ez dixwazim îşev ji dil û can sipasî van dost û hevalan jî bikim û bibêjim hûn her hebin û mala we ava be....

XXX

Dema Rojavayî(Xerbî)hatin di destê wan da Încîl,
di destê me da axa me hebû.
Em fêrkirin ku em çavên xwe bigrin û dua bikin.
Gava me çavê xwe vekir,
di destê me da Încîl,
di destê wan da axa me hebû.

Serokkomarê Kenyayayê
Yomo Kenyata (1894-1978)

Camêr merivekî pir biaqil û jîr bûye, çuqasî xweş û rast gotiye Bi rastî jî Ewrûpî wiha pînc, zinya û zalim kurê zaliman e. Ew Qutiya Pandora ne, hemû nerindî û xerabiyên dinyayê ji wan peyda bûye, bin serê wam derketieye...
Û yên ku welatê me perçe kirin û em xistin bin destên çar dewletan jî Ewrûpî ne.
Û nuha jî yên nahêlin em zora neyarê xwe bibin û bigihîjin azadiya xwe, dîsa ew in. Bi xêra piştgirî û bêdengiya wan tirk, ereb û faris vê zulmê li me dikin. Heger bixwazin dikanin me li herçar perçeyên Kurdistanê di nava salekê da rizgar bikin...
Lê nakin, ji bo ku em bindes bimînin di her warî da piştgiriyê didin tirk, ereb û farisan....

Vegera Kemal Burkay û agahiyeke pir girîng !

2012-02-05T19:50:00.001+01:00

Kemal Burkay di Hurriyet Pazarê da ji Cansu Çamlibelê ra sir û tiştekî heta nuha nedihat zanîn eşkere kiriye, gotiye, berî ku ez vegerim: ”

”Dostê min Umit Firat telefonî min kir. Ji min ra got, derbarê te da emrê girtinê heye. Heger tu werî dikanin te bigrin. Ev cara pêşîye dibêjim.”
Ev agahdarî pir û pir girîng e û dibê ji bo Burkay jî girîng bûya û ji kesên ku ew vexwendibûn Tirkiyê ev yek bipirsiya, bigota yaho ev çi îş e?

Çimkî li gorî agahiya Burkay dide, nuha emrê girtina wî heye, lê pûlis bi zanetî wî nagrin, yanî hukûmet îdare dike.

Ji bo meriv fêm bike ku nêta hukûmetê pir û pir xerab e û dixwaze ji Burkay feydeyekê bibîne ji vê bûyerê bêtir delîl û îspat nabe.

Bala xwe bidin siyaseta AKP-ê, serokwezîr û wezîrê karêhundur telefonî wî dikin û dibêjin vegere, tu asteng tuneye.

Lê di rastiyê da emrê girtina wî ranekirine, weke îhtîyat hîştine. Ji bo ku demekê bala xwe bidin şêlê û timtêla wî, beyan û gotinên wî, gava tevger û kirinên wî li gorî plana wan be, ewê dest nedinê û negrin.

Lê gava bibînin ku li gorî dilê wan napeyive û hereket nake, tiştê li zirara wan dibêje û dike, wê demê ewê wî bigrin û têxin hundur.

Maneyeke din ya vê bûyerê tuneye.
Kemal Burkay, ne ew kes e ku vî hesabê hukûmetê fêm neke û vê kemîna li pêş xwe nebîne.

Lê çima li dijî vê durûtî û vê ”kemîna” hukûmetê derneket tiştekî pir xerîb e, meriv matmayî dimîne. Ji ber ku tiştê hukûmetê û emniyetê kiriye li gorî qanûnan sûc e. Mudûrê emniyetê û pûlis çûne pêrgî merivekî ku lê tê gerandin, "emrê girtina wî heye". Lê nagrin....
Ev tiştekî pir xerîb e, meriv nizane çi bibêje....

Wek tê zanîn Kemal Burkay heta çend sal berê jî sekreterê partiyeke îllegal bû û cezayê vê jî li gorî qanûnên Tirkiyê ez bawer dikim li dora 10 -15salan e. Yanî ”sûcê” wî serokatiya partiyeke kurd ya îllegal e.

Wisa xuyaye ku ev doz jî hîn muhrîrîzeman nebûye, yanî hîn neketiye. Lê hukûmetê ji bo armancekê jê ra ”torpîl” kiriye û ew negirtine.

Burkay abuqat e, van îşan baş dizane, dema Umît Firat ev yek jê ra got, dibê tavilê li Beşîr Atalay û Erdoganê ku ew dawet kiribûn bigeriya û bigota, ev çi fen e? Ji alîkî da hûn ji min ra dibêjin vegere, tu problem tuneye, lê li alî din jî hîn emrê girtina min heye, pûlis kînga bixwaze dikane min bigre. Ev hîle ye û nêtxerabiya we nîşan dide.

Dema hinek dibêjin, ”vegera Burkay projeyeke AKP-ê” ye, Burkay û hinek derdor diqeherin, dibêjin çima hûn wiha dibêjin, ma weke her kesî mafê Burkay jî tuneye vegere welatê xwe?

Helbet weke her kesî mafê Burkay jî heye vegere. Û Ji xwe kes rexneyê li vegera wî ya Tirkiyê nagire, ev demagojiya. Rexne ne li vegera wî, li gotin û beyanên wî yên derbarê PKK , Ocalan û BDP-ê da ye.

Nuha meriv çawa dikane ev bûyera ku Burkay qal kiriye bide aliyekî û li pişt vegera wî nêteke xerab nebîne û nebêje projeya AKP-ê ye?

Burkay ne di nava bzarake wiha da be jî, bi kêmanî nêt û hesabê hukûmetê ev e, y ana çima ewê ban Burkay bikin. Ma Burkay lawê Bavê wan e?

Li dervayî welat bi hezaran nivîskar, ronakbîr û siyasetmedarên kurd hene.
Erdogan û Beşîr Atalay, di nava hewqas kes da telefonî wî dikin û ji wî ra dibêjin vegere.
Ma ev bang bi serê xwe, ne tiştekî seyr e û dibê meriv li ser bifikire?

Ez bawer nakim ku Erdogan û Beşîr Atalay ji ber ku pir ji Burkay û ji fikrên wî hezdikin ya jî pir bêriya wî kirine loma ban wî kirin.

Na, bêguman hesabekî wan, projeke wan heye loma ban wî kirin.
Burkay merivekî kurd e, sosyalîst e û ji bo kurdan federesyonê dixwaze. Atalay û Erdogan ji merivekî wiha qet û qet hez nakin. Li gel vê jî dema ban dikin miheqeq hesabekî wan heye, kareke xwe têda dibînin loma ban dikin.

Kemal Burkay û derdorên ku ji rexneya ”vegera Burkay projeya AKP-ê” aciz in, dibê vê rastiyê bibînin.

Û ji xwe wa ye hukûmetê hîn cezayê wî jî ranekiriye, weke tedbîr hîştine, kîjan rojê hewce bibînin ewê têxin praktîkê.

Do got çi mafê kurdan hebe emê bidin îro dibêje bi kurdî perwerde nabe

2012-02-05T10:09:00.001+01:00

Medya tirk pir bêşeref e, dema mesele dibe kurd û Kurdistan tu carî li gorî etîk û exlaqê çapemeniyê tevnagere, xebera ku neyê hesabê wan ji vir û wira wê diçirpînin û dû ra belav dikin.

Li ser axaftina Bulent Arinç ya do, min îro du nivîs nivîsîn, nuha ez dibînim ku xeber dîsa jî kêm dane, gelek gotinên Arinç nedane, qut kirine.

Çapepemeniya kurd jî Xwedê jê razî ew jî xeberê tam nadin, ew jî li bin guhê hev dixin. Qey çavkaniyên wan jî çapemeniya tirk e.

Di herdu nivîsên xwe da min gotinên Arinç yên derbarê qebûlnekirina perwerdeya kurdî da rexne kiribû. Lê min ev gotinên wî ku "kurdî ne zimanekî medeniyetêye û loma jî bi kurdî perwerde ne mimkûn e" nahatibûm.
Bulent Arinç, di hevpeyvîneke telewîzyonê da gotiye:

”Li gorî me çend herfên kurdî kêm bin jî elîfbeya vî zimanî heye. Heger şert û îmkan çêbibin kurdî tenê dikane bibe dersa li ser daxwazê. Yan na, ne mimkin e ku kurdî ji xwendina destpêkê heta unîversîteyê bibe zimanê perwerdeyê. Ya yekem, li ber perwedeya bi zimanê kurdî astenga destûrî heye. Ya duyem, heger astenga destûrî tunnebe jî, ma hûn bawer dikin ku perwerdeya bi kurdî bibe perwerdeyeka bi kalîte? Ma kurdî zimanekî medeniyetê ye? Em nuha perwerdeya bi zimanê zikmakî nafikirin. Perwerdeyiya bi zimanê tirkî him yekîtiyê çêdike û him jî tirkî zimanekî medeniyetê ye. Bi tirkî di her warê perwerdeyê da dikane xizmet bê dayin.”

Mêrik vekirî dibêje ku weke hukûmet ew perwerdeya bi kurdî nafikirin. Ev yek û ya din jî ji xwe kurdî ne zimanekî medeniyetê ye û loma jî pê perwerde nabe.
Xwedêgiravî vî Bulent Arinçî çend roj berê di meclîsê da bi quretiyeke mezin got:

”Emê nasnameya kurd nas bikin, emê hemû mafên kurdan yên qanûnî bidin. Mafê perwerdeyê, mafê kulturî, mafê zimên çi hebe emê hemûyan bidin.”
Lê îro jî dibêje ”kurdî ne zimanekî medeniyetêye, bi kurdî perwerde nabe…”
Wê demê ew gotinên di meclîsê da hatin kirin hemû vir bûn, quretiyeke vala û ji bo xapandinê bû.

Carê ev gotinên Arinç, li hemberî kurdan û zimanê kurdî heqaret, nîjadperestî û irqçîtiyeke pir mezin û qebe ye, dibê hemû ronakbîr û siyasetmedarên kurd van gotinan Arinç pir sert protesto bikin.

Parlamenterekî BDP-ê yê biaqil dibê vê meselê bibe meclîsê û li ser bipeyive û dîtina hukûmetê ya derbarê perwerdeya kurdî da derxe ortê.

Dudu, ne kurdî tenê, her ziman li gorî xwe zimanê medeniyetekê ye û bi her zimanî dikane perwerde were kirin. Li Kurdistana başûr ev çand sal in kurdî zimanê resmî ye û ji destpêkê heta unîwersîteyê bi kurdî perwerde tê dayin. Zimanê ku pê perwerde neyê kirin tuneye.

Helbet ne ku Arinç viya nizane, bêguman dizane, lê ji ber kezebreşî û nîjadperestiya xwe rastiyê nabêje û xîlafî heqîqetê dipeyive.

Yanî ji bo ku perwerdeya bi kurdî qebûl nekin derewan dike.
Û ji bo ku serê milet li hev xe û hin kesên nezan têxe şikê, gotiye li gorî wan çend herfên elîfbeya kurdî kêm in.

Carê ev vir e. Lê heger rast be jî ne problem e, elîfbe ne Quran e, meriv lê kêm û zêde dike.

Mesela nedîtina spîkeran jî demagojî û cahiliya wî nîşan dide. Spîkerî sineteke, jê ra zanîn û tecrûbe lazim e. Kesê perwerdeya spîkertiyê nedîtibe, neçûbe qursa wê û praktîk nekiribe ziman çuqasî baş bizanibe jî helbet nikane spîkeriyê bike.

Ji ber ku sipîkerî ne mesela zanîna zimên tenê ye, gelek tiştên din jî pêwîst e. Meriv nikane yekî ji kuçê bigre û ji ber ku bi kurdî dizane bike spîker.

Ya din gava zimanek nebe zimanê perwerdeyê, helbet ew ziman bi pêş nakeve û xwe nuh nake.
Him nahêlin kurd bi zimanê xwe bixwînin û him jî dibêjin, çima hûn baş bi zimanê xwe nizanin?
Ê zalim û kurê zalima, dema kurd nexwînin ewê çawa fêr bibin?

Bihêlin bira kurd jî weke we çend salan bi zimanê xwe perwerdeyê bibînin ji bo ku baş fêr bibin.

XXX
Li Stockholmê berfê weke kerasekî spî girtiye ser xwezayê, herder spî boz dike. Rojê daye ser berfa spî û xweşikiyeke pir taybet daye hawirdiorê.

Li gel ku dinya 9 derece di bin sifrê da sar e ez û xanim derketin gerê, em li dora saetekê li ber gola me geriyan.

Gol qerisiye, em hinekî pê da çûn, lê em newêrîbûn zêda pêşda herin, li ser israra xanimê em vegeriyan.

Piştî vê gerê û sermê êdî tam wexta vexwarina çayeke germ e, min ji xanimê rica kir ku çayekê bide ser, hela ka ez binêrim ewê bike ya na….
Heyf, min ji bîr kir kamereyê bi xwe ra bibim û çend risman bikşînim. De bira ew jî sibe be…

Li ser dîtineke Dr. Şivan

2012-02-05T09:50:00.000+01:00

Dr. Şivan(Saît Kirmizitoprak), ji bo her kesê ku li Kurdistanê dijî wiha dibêje:
”Her kesê ku li ser vê axê rûdine, bi saya wê dixwe, vedixwe û dijî, mecbûr e bixebit e. Heger vê mecûriyetê neyne cî, ev jî tê wê maneyê ku mafê jiyana li vî welatî heq nake. Kesê ku vê heqkirinê nafikire, baştir e ku vî welatî biterikîne, bihêle here, li welatekî li gorî xwe bijî.
Dr. Şivan(Saît Kirmizitoprak)”

Bi ”xebatê”, buguman qesta Dr. Şivan ne xebata ji bo malê dinyayê û qezenckirna pera ye, qest, xebata ji bo kurd û Kurdistanê ye, têkoşona netewîye.

Bêguman vana gotinên pirr otorîter, pir hişk û pir sert in. Lê ji bo gotina van gotinan zirav lazim e, baweriyeke bêsînor û cesareteke pir mezin lazim e, dibê meriv her tiştê xwe fedayî xebatê û rizgariya Kurdistanê kiribe.

A serokekî wiha mezin, viyan pola ji bêtalihiya kurdan da ra ket binaxê û çend rebenên tirsonek, bêzirav, bêbawerî û kemalîst jî bûn mezin û serokên kurdan.

Dr. Şivan, ev gotin li ku û di kîjan nivîsa xwe da gotiye ez nizanim, dibe ku axftineke xwe ya civîna partiyê da dike, lê gotiye û dîtian wî ev e.

Ziya Avci, di bîranîna xwe da qala bûyerekê dike ku Dr. Şivan teqrîben eynî tişt ji wî û endamekî partiyê ra gotiye û ew kes jî li ser vê, pir tirsiyaye û dû ra hew nêzî partiyê bûye.

Avci dibêje, Dr. Şivan şevekê li Wanê li çoleke li derî bajêr bi wî û endamekî din ra civînek çêdikir û eynî tiştî ji wan ra got. Û van gotinên Dr. Şivan ew heval pir tirsand û loma jî piştî wê civînê wî hevalî hew xwe nêzî partiyê kir.

Ziya Avci, ev yek bi devkî jî ji min ra got.
Yanî rast e, Dr. Şivan wiha difikirî, li gora wî dibê her kurd ji bo azadiya welatê xwe bixebetiya û fedeakrî bikira.

Ji xwe ji ber vê dîtina wî ya sert jî hin kes, nas û dostên wî jê ne xweş bûn û ew weke merivekî pir sert, pir oterîter didîtin. Mesela kekê Dr. Nacî Kutlay, ji vê hişkî û bêtawîziya Dr. Şivan gazin dikir. Û belkî ji ber vê yekê pêşniyara Dr. Şivan ya endametiya partiyê qebûl nekir.

Ji ber ku Dr. Şivan, xebateke profesyonel dabû ber xwe û dixwest her endam jî ji fedekariyeke wiha ra hazir be.

Li gorî baweriya wî, gava hewce bûya dibê kesê endam her tiştê xwe, heta canê xwe jï bêyî teredut ji bo gelë xwe feda bikira.

Helbet ne karê her kesî ye ku bibe endamê partiyeke wiha profesyonel û sedîsed fedakar û canfîda.

Analîz û tespîtên Dr. Şivan yên li ser Tirkiyê û micadeleya li hemberî dewleta tirk jî pir girîng in. Heta nuha tu serok û partiyeke kurd bi vê cidîyet û îsabetê analîzeke dewleta tirk nekirye.
Hin axaftinên Dr. Şivan û belavokên raporên wî di bîranînên Ziya Avci da hene. Di rojên pêş da wexta min cê bibe ezê ji belgeyan hinekan biwesînim.

Welhasilî kelam, Dr. Şivan mêrê şêrên mezin û rojên giran bû, weke van siyasetmedar û serokên nuha ne yê kulûc û qurişan bû, sonda dewleta tirk xwaribû, digot ezê vê dewleta zalim ji welatê xwe bavêjim.

Lê yên nuha ji bo ku wezîrekî dewletê ji wan ra gotiye merheba, tu nemaye ku ji kurdayetiyê jî derkevin…

AKP hebûna kurdan û perwerdeya bi kurdî qebûl nake

2012-02-04T17:01:00.000+01:00

Cîgirê Serokwezîrê Tirkiyê û berdevkê hikûmetê Bulent Arinç, do careke din diyar kir ku hukûmet li dijî perwerdeya zimanê kurdî ye.

Û ji bo ku parlamneterên BDP-ê doza zimanê kurdî bikin, dibê berê ew fêr bibin bibin û fêrî zarokên xwe bikin dû ra werin tiştekî wiha bixwazin.

Piştî Serfermandarê Artêşa Tirkiyê Necdet Ozel, Bulent Arinç jî do dîsa di telewîzyona CNN-ê da li dijî perwerdeya zimanê Kurdî derket.

Derbarê perwerdeya bi zimanê Kurdî da Arinç got:
"Perwerdeya bi zimanê dayîkê mijareke cudaye. Me hemû astengiyên li pêş fêrbûna kurdî rakiriye. Her kes dikane bi zimanê xwe weşanê bike. Di Kanaleke min da bi vî zimanî 24 saetan weşanê dibe. Divê pêşî parlementerên BDP-ê fêr bibin, ji ber ku ji nîvê wan pirtir bi kurdî nizanin. Em bawer nakin ku bi kurdî bikanibe perwedeyî bibe. Dema perwerde bi Tirkî be, bi xwe re yekîtiyê tîne. Eger perwerde bi zimanê dayîke bibe, emê dibistanan û mamosteyan ji ku peyda bikin. Min ji bo TRT 6-ê sipîkerek nedît ku nûçeyan pêkêş bike. Wê kîjan parlementerê BDP-ê zarokên xwe rêke zanîngeha Silêmaniyê?"

Hûn dibînin merivekî çi zalim, çi bêûjdan û çi demagog e?
Ji bo kurdî dibistan û mamoste tune ne. Hela tu carê wî mafî bidde, ew dû ra çarser dibe.

Ev cara duyem ku Arinç pir vekirî dibêje, we axaftina min ya meclîsê şaş fêm kiriye, di wê axaftina xwe da min soza perwerdeya bi kurdî nedaye û ji xwe tiştekî wiha him ne mimkûn e û him jî ewê bibe sebebê perçebûna Tirkiyê. Dibê perwerde bi tirkî be, ji ber ku tirkî yekîtiya Tirkiyê bi xwe ra tîne û kurdî jî perçe dike.

Yanî ew kesên ku methiyeyên dûr û dirêj li ser wê axaftina Arinç ya meclîsê nivîsandin û gotin a vaye hukûmet mesela kurd hel dike, dibê nuha jî li ser van gotinên Arinç tiştekî bibêjin.

Ji bo ku ji çend quriş bertîlên hukûmetê nebin, her derewa wezîrekî hukûmetê weke senedeke navnetewî û mafê qanûna esasî nîşan didin. Qet naxwazin bala xwe bidin kirin û praktîka hukûmetê, heta ji wan tê reqlama derewên û Erdogan û Arinç dikin.

Ev transferên AKP-ê yên nuhpêketî dibêjin, wa ye hukûmet dike mesela kurd hel bike, loma jî dibê PKK tavilê dev ji çekan berde, hertişt temam e.

Ê ka çawa temam e, wa ye mêrik dibêje ku ew tiştekî wiha qebûl naikin.
Hukûmtê heta nuha tu carî dana mafên kurdan bi hebûna PKK-ê ve girênedaye û Arinç jî girênade.
Loma jî hêviyeke wiha, yanî dema PKK nemîne ewê mafê kurdan bidin, ji kok da hesabekî şaş e.

Yek PKK-yî û BDP-yî nemîne jî hukûmet nasnameya kurd û perwerdeya bi kurdî qebûl nake. Erdogan ji xwe her roj dibêje, lê Arinç jî wa ye ev du car in vê dîtina hukûmetê pir vekirî vê dubare dike.

Arinç, pir eşkere dibêje ku me hemû astengiyên li pêşiya kurdî rakirine, me TRT6 vekirye, kî bixwaze dikane ji xwe ra kurdî fêr bibe. Ji vê bêtir tiştekî ku em bidin kurdan tuneye.

Perwerdeya ji bo zarokan ji bîr bikin, ji ber ku gaveke wiha ewê Tirkiyê perçe bike….
Dibê hemû neyarên PKK-ê û sempatîzanên hukûmeta AKP-ê vê siyaseta AKP-ê baş bibînin…
Arinç gotiye, nîvê parlamenterên BDP-ê bi kurdî nizanin, ev rast e. Lê di eynî wextê da jî demagojiyê dike.

Him nahêlin kurd zimanê xwe fêr bibin û him jî vê yekê ji kurdan ra dikin serhevde û malzemeyê propagandeya xwe.

Dibêjin ûn çima bi zimanê xwe nizanin?
Kuro hûn nahêlin fêr bibibn ku, ma xelkê çawa bizanibe?

Tu dibêjî gava hemû parlamnenterên BDP-ê bi kurdî bizanibin ewê perwerdeya bi kurdî qebûl bikin.
Heger ji bo qebûlkirina perwerdeya bi kurdî şertê hukûmetê ev e bibêjin, bira kurd jî bizanibin û li gorî wê hereket bikin.

Netîce, hukûmeta AKP-ê li hemberî PKK-ê û BDP-ê di warê leşkerî, siyasî, aborî, dîplomatîk û psîkolojîk da şerekî pir mezin û pir berfireh dimeşîne.

Çimkî hukûmetê êdî baş fêm kiriye ku PKK û ev tevgera kurdan ya netewî bi şer tenê naşikê, dibê di gelek warên din da jî êrîşê bibin ser.

A ji ber vê ye ku hukûmeta AKP-ê nuha ji şerê çekdarî bêtir zora daye şerê psîkolojîk.
Û ji bo xurtkirina vî şerî jî hukûmetê hin kurd transfer kir û bi riya wan di çapemenî û medyayê da li hemberî PKK-ê cepheyeke nuh vekirine.

A di vê cepheya nuh ya şerê psîkolojîk da hin kurd bi cansîperane êrîşê dibin ser vê tevgera miletê kurd ya netewî, dixwazin manewiyata kurdan bişkînin, wan demoralîze bikin. Û bi meşandina vî şerê xwe yên psîkolojîk jî bêguman ji dewletê û hukûmeta AKP-ê ra xizmeteke mezin dikin.

Çimkî PKK, KCK û BDP biqede kurd mafekî herî biçûk jî bidest naxin, lê dewletê ji serîhildana kurdan ya 30 salî xelas bibe û reht bike.

Madem hûn dizanin dewletê sîl kuştine wê demê qatilan bigrin

2012-02-02T22:20:00.000+01:00

Cîgirê serokê AKP-ê Omer Çelîk, nîhayet îtîraf kir ku dewletê berê kurd dikuşt û dû ra jî çek dida ber serîê wan û digot vana PKK-yî ne.
Çelîk wiha gotiye:

”Ma berê ev gorr dikanîbûn werin kolan? Ma berê li van ciyên leşkerî qet mimkûn bû ku kolan were kirin? Li derekê gava sivîl dihatin kuştin çi dihat kirin, ma kes dikanînû biçe ser? Du çek didan kêleka wan û digotin vana PKK-yî ne.”

Ê baş e, ma...dem hûn weke hukûmet vê rastiyê dizanin, wê demê çima hûn wan qatilên ku ew çek didan kêleka wan û digotin vana PKK-yî ne nagrin?

Ev gorr jî we dernexestiye, bêhemdî, bi tesadufî derket û dozger mecbûr ma here ser.
Heger ne derew e wan qatilan bigrin û ceza bikin.

Ya din tu civat di ciyê xwe da namîne, helbet Tirkiyeya îro ewê ne weke Tirkiyeya 20 sa berê be, helbet berbî başiyê ewê guhertin hebe. Ev, guhertineke xwezayî ye, kes nikane rê li ber vê pêşketinê bigre.

Ev ne lutfeke we tenê ye, bi saya ked û xebata miletê kurd û hemû kes û hêzên demokrat ev guhertin û pêşketine hatiye meydanê. Ji bo vê pêşketinê mineta xwe li me nekin...

XXX
Jinên Roboskîyê ku 34 lawên xwe spartin axê, gotine heger jina serokwezîr Emîne Erdogan û Fatma Şahîna mebûs werin gund, ewê neçin pêrgî wan û wan protesto bikin.

Dayîka Selam Encuyê ku wî jî di komkujiyê da jiyana xwe ji dest da, nameyek ji Erdogan ra şandie û gotiye ku ew tu pereyê dewletê naxwazin.

Encu xanimê di nameya xwe da gotiye; “Recep Tayyîp Erdogan, te gotiye ez ê pera bişînim. Ez pereyê te naxwazim. Ez qatilê lawê xwe dixwazim. Lawê min ê ku bifiroşim dewletê tuneye. Ger dewlet bi tirîlyonan pere bide jî nenûka lawê min nake.

Dema Emîne Erdogan were Roboskiyê, ewê tu jinên gund ji malên xwe dernekevin. Heta dewlet vê komkujiyê ronî neke, hûn çima tên vir. Bila neyên, em naxwazin.”

Herbijî dayika şehîdan, jina kurd ya bi xîret û xurûr. Ev sekin li hemberî dewletê pir hêja ye, weke kurdekî meriv pê serbilind û fexir dibe…

XXX
Nivîskarê emerîkî Paul Auster, di malpera New York Timesê da bersîveke xweş û sergiran daye Erdogan. Lê ez bawwe nakim ku Erdogan fêm bike û li ber xwe keve.
Paul Auster gotiye:

”Herçiqas serokwezîr nimûneya Îsraîlê dide jî(ji ber ku Erdogan gotibû li Îsraîlê jî demokrasî tuneye, lê ew dihere wir)lê li Îsraîl azadiye fikrî heye, di zindnanê Îsraîlê da tu nivîskar û rojnamevanek tuneye. Li gorî reqemên PEN-a navnetewî li Tirkiyê 100 nivîskar di zindanê da ne. Ez kesên weke Ragip Zarakolu jî ku doza wî ji alî PEN-ê ve tê şopandin nahesibînim.”

Erdogan ji bo rexneyên Paul Auster gotibû, ”Cahilê reben, lawo tu werî Tirkiyê ewê çi bibe, tu neyê ewê çi bibe? Tu dibêjî qey em pir muhtacî te ne?
Hûn ferq û qalîteyê dibînin…

XXX
Ev çend roj in medya kurd dinivîse ku serokê herêma Kurdistanê Mesûd Barzanî di Newrozê da ewê serxwebûna Kurdistanê îlan bike.

Bi rastî planake kurdan ya wiha heye ya tuneye ez nizanim. Lê heger bi rastî jî nêteke kurdên başûr ya wiha heye, tam dema wê ye, dibê nuha gaveke wiha bavêjin.

Ji ber ku nuha ereb ne li ser hev in û tam bi hev ketine. Di rewşeke wiha da nikanin zora kurdan bibin...

Kîngameriv xurt û dijmin zeîf be dibê meriv lêde, ne ku eksê wê...Siayset wiha ye.
Heger ereb vê qonaxa perçebûyî derbas bikin û xwe bidin ser hev, kurd nikanin serxwebûna xwe îlan bikin û bikin jî biserketin ewê gelkî zahmet be.

Lê nuha tam wexta wê ye, heger nêta wan heye dibê yekê nekin dudu û bi rastî jî di Newrozê da serxwebûna Kurdistanê îlan bikin.

Helbet di vir da şêla Emerîkayê pir girîng e, heta Emerîka piştgiryê nede kurdan nabe, dibê Emerîka û hin dewletên Ewrûpî li pişt kurdan hebin.

Em nizanin gelo piştgiriyeke wiha heye ya na. Ji ber ku heta nuha tunebû....
Lê hêvî dikim hebe û kurd diNewrozê da bi rastî vê gavê bavêjin....

Merivê cahil dişibe defê, deng pir e hundur vala ye

2012-02-01T22:48:00.000+01:00

Serokwezîrê Tirkiyê Erdogan, do di axaftina grûba partiya xwe da li ser beyana Paul Auster jî sekinîye û bersîveke tam bi wî dikeve, tam li gor wî daye Paul Auster.

Wek tê zanîn nivîskarê emerîkî yê bi nav û deng Paul Auster, ji bo ku beşdarî minaqeşeyên li ser romana xwe ya dawî bibe dawetî Tirkiyeyê hatibû kirin, lê wî ev vexwendin ”ji ber ku li Tirkiyê demokarsî tuneye” red kiribû û gotibû, ”welatên ku qanûnên wan ne demokratîk bin ez naçim wan welatan.”

Erdogon, ji van gotinên Auster gelkî aciz bûye û bersîveke weke pêxwasên Qasimpaşayê daye, gotiye:
”Ji ber ku rojnamevan di hevsê da ne nayê tirkyê. Naçe Çînê jî. Eman! Tu dibêjî qey em pir muhatacî te ne. Tu werî ewê çi bibe, tu neyê ewê çi bibe?”
Li serokwezîr binêre û bala xwe bide bersîva wî!

Paul Auster, nivîskarekî meşhûr e, li cîhanê tê naskirin, gotina wî li cîhanê pere dike û medya tiştê ew dibêje digre cidiyê.

Dema merivekî wiha di heqê welatê meriv da xwediyê dîtineke negatîf be, bibêje ji ber ku li wî welatî demokrasî tuneye loma ez naçim, dibê meriv pê biqehere û bi rengekî medenî bersîva wî bide, rewşê îzah bike, bixwaze dilê wî bigre, heger hin tiştên baş hebin, wan nîşan bide.

Lê Erdogan, ne weke siaysetmedarekî, ne weke serokwezîrekî, tam wek berdûşekî bêmesûliyet teqrîben gotiye, tiro, tu dibêjî qey em pir mutacê t ne, tu hatiye çi ye, tu nehatiye çi ye?. Hema qet neyê….

Cahil cesûr e, loma jî çi tê devî wî dibêje.
Gotineke wiha ancax merivekî pir cahil û bêkultur bike. Lê Xwedê çiyê dibîne berfê lê dibarîne, Xwedê Teala serokwezîrekî tam li gorî mistewa tirkan daye wan . Li wan bimbarek be…

Sadî ji bo cahilên weke Erdogan gotiye, ”Merivê cahil dişibe defa herbê, dengê wê pir e, hundurê wê vala ye.”
Erdogan erê bûye serokwezîr lê çap, kapasîte û mistewa wî ya întellektuelî ne li gorî wî meqamî ye….

XXX
Li Tirkiyê piştgiriya PKK-ê bi qanûnan qedexeye, lê êrîş û dijminatiya wê bi rengekî bêsînor serbest e. Hinek kurd jî heta dawiyê vê qanûn û destûra hukûmeta AKP-ê bikartînin û heta ji wan tê êrîşê dibin ser PKK-ê û dilê xwe baş lê rehet dikin.

Kurdistant bi nivîsandina çend meqale û kitêban, bi beşdarbûna çend programên telewîzyonan û bi dijminatiya PKK-ê ava nabe.
Ji bo avabûna Kurdistanê fedekarî, înat, ked û xebat lazim e.

XXX
Sertî û kîndarî karê dijmin tim rehet dike.
Loma jî pêşiyan gotiye, yê bi hêrs rabe ewê bi zirar rûne...

XXX
Hin kurd di nîvê rê da dibêjin çiya pir bilind e, ne mimkûn e ku meriv bikanibe derkeve lûtkeyê herî jor. Ji dêlî ku bibêje ez/em nikanin, dibêjin derketin ne mimkûn e

Çend şîretên Qazî Mihemedê nemir li kurdan

2012-02-01T21:45:00.000+01:00

Di van rojên ku kurd gelkî neyartiya hev dikin û bi vê yekî jî dilê dilnexwaz û neyaran gelkî şa dikin da ez beşekî ji wesiyeta Pêşewa Qazî Mihemedê nemir ku li gelê xwe kiribû, li jêr pêşkêşî we û wan êrîşkaran dikim.

Bi hêviya ku bixwînin û li ser gotinên Qazî Mihemedê gorbihuşt hinekî bifikirin…
Ew wesiyet ji arşîvên fermî yên Îranê hatiye bidestxistine.

"Bi navê Xwedayê mezin û dilovan.
Gelê minê kurd û birayên min yên hêja, birayên min yên behrxwarî, gelê minê zorlêkirî, vame ez di gavên herî dawîn yên jiyana xwe da me, werin ji bo xatirê Xwedê êdî dijminayiya hev nekin û pişta xwe bidin hev, li hember dijminê zordest û zalim derkevin, xwe belaş mefiroşin dijminan, dijmin tenê karê xwe xwe bi we pêk tîne û bi we re qet dilovaniyê nake; di her fersendê da qet we nabihure.

Dijminê gelê Kurd pir in, zordest û bê dilovanî ne. Sîmbola serketina her gel û neteweyekî hevgirtin û yekbûn e, piştgiriya gel e.

Gelê ku yekîtî û tebayiya wî nebe; ewê hertim di bindestê dujmin da be.
Tu tiştê we gelê kurd ji gelên li ser rûkê vî erdî ne kêmtir e, belkî hûn bi mêranî, egîdî û hêjatiya xwe, ji gelên ku rizgar bûne pêşdatir in jî.

Gelên ku ji destê dujminên xwe yên zordest rizgar bûne ew jî mîna we ne, lêbelê yekîtiya xwe ava kirine loma rizgar bûne.

Bila hûn jî mîna hemû gelên li ser rûkê erdê îdî bindest nebin, her bi yekbûn û nehesûdiya hev û xwe nefirotina ji dujminan ra hûn dikarin rizgar bibin.

Birayên min îdî bi dujmina neyên xapandin, dujminên kurdan ji her reng û destek û neteweyekî bin, her dujmin e, bê dilovanîye, bê wijdan e û rehmê bi we nake, ewê we bi hevdu bide kuştin, ewê we temah bike û bi direw û xapandinê we berengarî hev bike(bera hev bide).

Ji hemû dujminên gelê kurd, dujminê ecem ji tevan zalimtir û melûntir û Xwedênenastir û nedilovantir e, destê xwe ji tu tawanan li dijî gelê kurd naparêze, bi dirêjayiya dîrokê bi gelê kurd ra xerez û kîna wî ya kevnar hebûye û heye jî.

Temaşa bikin, binêrin hemû zilamên we yên mezin, ji Simayîl Axayê Şikak, hetanî Cewher Axayê birê wî û Hemze Axayê Mengur û çend û çendîn zilamên din, ew hemû bi xapandin aram kirin û xelq ji pişt wan vekir û dû ra jî pir bi nemerdî ew kuştin.

Ew hemû bi sond û bi Quranê xapandin ku xudêgiravî niyaza eceman ya xêrê bi wan ra heye û wê qenciyê bi wan ra bikin.

Lêbelê her xweşbawer e û bi sond û sozên eceman hatiye xapandin û jê bawer kiriye, lêbelê hetanî niha bi dirêjiya dîrokê kesî carekê jî nedîtiye ecem li sond û sozên xwe xwedî derketibin û ehdên dane kurdan pêk anîbin.

Hemû direw û xapandin bûye. Îcar va ye ez wek birayekî we yê biçûk, di riya Xwdê da, ji bo xatirê Xwedê ji we ra dibêjim hev bigirin û tu carî pişta hev bernedin, heger ecem hingiv bide we, diyar e jar xistiyê, ji viya piştrast bin.

Bi sond û sozên direwên eceman tu carî mexapin, heger hezar carî jî dest li Qurana pîroz bixin û sozê bidin we, bi tenê niyaza wan xapandina we ye, ji bo hîleyekê li we bikin.

-Şîret û wesiyeta min ew e bila zaroyên we bixwînin, ji ber tu tiştê me ji yê gelên din ne kêmtir e, xwendin ne tê da. Bixwînin ji bo ku hûn ji karwanê gelan paşve nemînin. Her xwandin çeka kujeka dujminan e.

-Yekîtî û tebayiya di nava xwe da biparêzin, karê neqenc li hember hev mekin û temah mebin, bi taybetî jî di berpirsiyariyê û xizmetê da temahiyê nekin.

-Xwendinê, zanistê û pileya zaniyariya xwe pêşve bibin, ji bo ku dujmin kêmtir we bixapîne.
-Ji dujminan bawer mekin, bi taybetî jî dujminên ecem, ji ber çend awa û riyan ecem dujminên we ne, dujminê gel û welat û Ola we ne. Dîrokê îspat kiriye ku li hemberî kurdan tim bi behane ne, bi kêmtirîn tawanê we dikujin û di heq Kurdan da xwe ji ti tawanan nadin paş.

-Ji bo hin rojên jiyana bêqîmet yên vê cîhanê xwe mefiroşin dujminan, ji ber dujmin dujmin e û ne cihê pêbawerbûnê ye.

-Îxanetê li hev mekin, ne îxaneta siyasî, ne giyanî, ne ya malî û ne jî ya namûsî, ji ber ku îxanetkar li cem Xwedê û mirovan jî sivik û sûçdar e, îxanet li îxanetkar vedigere.

-Ger yekî ji we dikaribû karên xwe bê îxanet pêk bîne, pê re alîkariyê bikin, ji ber temahî û pexîliyê li dijî wî dernekevin, yan Xwedê neke li ser wî nebin sîxurên biyaniyan.

-Ji xebat, hewil û tekoşînê ranewestin, ji bo ku hûn jî mîna hemû gelên din ji bin destê dujminan rizgar bibin. Malê dinê ne tiştek e, ger welatê we hebe, serbestiya we hebe, wê çaxê her tiştê we heye, hem mal, hem serwet, hem dewlet, hem rûmet û hem jî wê nîştimana(welatê) we jî hebe."

Li ser şehadeta Pêşewa Qazî Mihemed: Mahabd bihuşteke bêderî ye îşev. Hestên min giran giran dirije nav.
//Ferhad Şakilî

Erdogan jî weke Çaîllerê lîsteya karsazên kurd hazir kiriye.

2012-01-31T22:08:00.000+01:00

Li gorî ku malpera ANF-ê dinivîse, di 26-ê mehê da li Stenbolê di bi navê ”qutkirina çavkaniyên fînasmana PKK-ê” da civinek bi dizî ji alî serokatiya Dahîreya li Dijî Terorê ya Emniyetê ve hatiye çaêkirin.

Bêyî emniyetë, sawcî hakim jî tevî civînê bûne. Ev jî nîşan dide ku hukûmet weke dema Çîllerê bi rastî jî dike li hemberî kurdên halxweş dest bi "terorê" û kuştinê bike.

Ji ber ku gava însan guh nedin "gef" û tehdîdan, wê demê dimîne zor, weke Çîlllerê kir, dibê kuştin têkeve dewrê.

Ev 30 sal in dewlet bi îdîaya şerê li dijî ”terorê” li hemberî kurdan şerekî mezin dimeşîne, ji bo şikandina serîhildana kurdan her riyê, her metodê bikar tîne lê kurd teslîm nabin.

Ji ber ku ev tevger ne ”teror” meror e, serîhildana miletekî ye, meseleyek, dîrokî, kulturî , sosyal e û netewî ye.

Ji ber ku mesele siyasiye, loma jî dibê ne bi terorê, bi gef û kuştinê, bi riyên siyasî were herlkirin.
Bi van gav û tedbîrên hukûmet dixe dewrê, derdikeve ortê ku hukûmeta AKP-ê naxwaze mesele kurd qebûl bike û wê, bi riyeke aştiyane û demokratîk çareser bike.

AKP dixwaze mesela kurd bi hin bertîlan, bi xapandinê û bi tedbîrên qanûnî, aborî û leşkerî hel bike, bifetisîne.
Ev rê şaş e û şaşiya wê jî hete nuha çend caran hatiye îspatkirin.

Çîllerê jî di salên 1990-î da lîsteyeke karsazên kurd derxist û bi sedan kurd da kuştin.
Lê mesela kurd dîsa neqediya.

Hestiyên wan kurdan wa ye li Diyarbekrê ji qerergeha JITEM-ê derdixin.
Piştî 20 salan ji bal Erdogan ve jî weke Cîllerê derxistina lîsteya karsazên kurd şaşiyeke pir mezin û riyeke pir xeter e.

Çîllerê jî wiha destpêkiribû, merheleya pêşî lîsteye, dû ra ewê gef û tehdît werin û dû ra jî bêguman ewê kuştin dest pê bikin.

Madem lîste hatiye derxistin ev îş ewê here bigihîje wir.
Hîn ku ne dereng e dibê hukûmet ji ser vê riya şaş vegere û riyeke aştiyane û siyasî bide ber xwe.
Dibê Erdogan jî bizanibe ku bi kuştinê ne kurd diqedin û ne jî mesele çareser dibe…

XXX
Li cîhanê hin merivên biaqil li ser serboriyên xwe û însanên din serên xwe gelkî êşan dine û fikrên xwe yên li ser vê mijarê gotine.
Li jêr, li ser tecrûbeyê min çend gotinên biaqil û xweş hilbijart. Ez hêvî dikim ku di van rojên ku hewecedariya kurdan bi dîrok, çîrok û serboriyên bav û kalên wan heye, van gotinan bixwînin û jê sûdekê bigrin.

-Hûn her tiştî wenda bikin jî tecrûbeyên we ji we r...a dimîne/Mcaulay
-Tecrûbeyên însa qezenc dikin, dişibin kincên bi pîvan hatibin çêkirn, kê qezenc kiribe tenê ji wî ra dibe./Carlo Levî
-Tecrûbe berçavkeke, bi saya wan cara duyem em baştir dibînin./Îbsen
-Tecrûbe ne serboriyên meriv in, şopên serboriyan li pey xwe hîştiye./A. Huxley
-Tecrûbe mamosteyekî pir zalim e. Berê meriv îmtîhan dike, dû ra dersa xwe fêr dike. /Spuitems
-Tecrûbe mamosteyên herî baş in. Tenê mesrefên dibistanê hinekî zêdeye. Carlyle
-Tecrûbe navê ku her kes dide xetayên xwe ye./Oscar Wilde
-Di dibistana tecrûbeyê da mesrefên perwerdeyê zêdye; lê belê dibistaneke din ya ku tiştina fêrî qêmaqilan dike tuneye. /J. Swift

Demokrasiya AKP-ê di warê zîndankirinê da baş bi pêş ketiye

2012-01-30T22:35:00.000+01:00

Di sala 2002-an da gava AKP hat ser hukum hejmara girtiyan 59 hezar 428 kes bûye. Lê di van neh salên îktîdara hukûmeta AKP-ê da hejmara girtiyan ji sedî 114 zêde bûye, gihiştiye 127 hezar 831 kesan...

Di nava van girtiyan da 2 hezar 221 zarokên salên wan di nabêna 12-17 salî da ne.
Di xeberê da nayê gotin çiqasê girtiyan kurd û siyasî ne û çiqas jî tirk in. Lê ez wisa bawer dikim dikim ku ji sedî 90 girtiyan kurd in.

Ji ber ku dewletê xwe daye benda kurdan, pûlis, leşker û cendirme, MIT wer li pey kurdan in û dadgeh jî weke dadgehên nazîzmê hema kurdan dxixin hundur û ceza dikin.

Yanî di demokrasiya AKP-ê da hejmara girtiyan kêm nebûye, belovacî wê ji sedî 114 zêde bûye.
Di dema cûnta Kenan Evren da jî hewqas girtî tunebûn.

XXX
Yaho di nava kurdan da neyarên PKK-ê çuqasî pir in. Meriv matmayî dimîne. Dema fersendê dibînin weke gurên har êrîşê dibin ser.

Di internetê da ez bala xwe didimê gava yek li ser PKK-ê derewekê, îdîayekê(belkî jî neyar be) davêje ortê, gelek kes bêyî ku bizanibe rast e ya derew e, weke qertelên ku xwe bavêjin ji ser beratê da, xwe davêjin ser xeberê û weke kesên wezîfedar û dilxwaz xeberê ji destên hev direvînin, belav dikin.

Tu dibêjî belkî bi pîskirin û reşkirina PKK-ê ewê kurk li wan bibe ya jî ewê Kurdistanê rizgar bikin…
Ji bo reşkirina PKK-ê dewleta tirk bi hezaran kadir û eleman girtine û salê bi milyaran pere dirjîne. Ji bo ku di medyayê da li hemberî PKK û BDP-ê şerê psîkolojîk bimeşînin.

Lê hin kurdên me belaş û bi daxwaza xwe vî karî dikin…Bêyî ku bizanibin bi yekê ew zirarê didin gelê xwe.

Dema meriv hewqas kesên xêrnexwazê qewmê xwe dibîne meriv fêm dike ku ji bo çi heta nuha kurdan nikanîbûye zora dewleta tirk bibin.

Ji ber ku kurd ji neyar bêtir şerê hev dikin, hevûdu reş dikin û loma jî nikanin zora dijmin bibin.
Bi dîtina min ji dewleta tirk bêtir vê korfahmiya, xêrnexwaziya, dilreşiya û neyartiya di nabê kurdan da nehîştiye kurd zora dewletê bibin û bigihîjin azadiya xwe.

Kes xêra kesî naxwaze, kî şaşiyekê bike tavilê malikê lê dişewitînin, wî dixin birnê erdê.
Ma nuha jî heger kurdan dev ji alîkariya dewletê û hukûmeta AKP-ê berda, rayên xwe nedina AKP-ê, nebûna siyasetmedar, qorîcî, aqilmend, rêber, reîs û parlamenterên wan, dewleta tirk li Kurdistane têk têk diçû û kurdê biserketana.

Lê nakin, ji ber ku gelek kurd hîn jî weke kew, neyarê qewmê xwe ne…
Heger meriv bi rastî kurd be û xêra kurdan bixwaze dibê meriv tu carî neyartiya tu hêzeke kurd neke û nexwaze bişkê û dewlet zora wê bibe.

Ez ji bo hemû hêzên kurd wiha difikirim. Serok û siyaseta wan çuqasî ne li gora dilê min be jî ez tu carî naxwazim wan ji neyar ra bavêjim erdê…

Helbet dema hewce be dibê meriv her partiyê , her siyasetmedarî û serokî rexne bike, dîtin û fikrê xwe bibêje.

Lê ne ku bi çavê neyra lê binêre, gav û saetê weke propagandîstekî dewletê di eleyhê wî û wan da bipeyive.

Ez bi xwe vê dîtinê çewt û bi zirar dibînim.
Dibê em dev ji vê dîtina şaş berdin û bêtir netewî bifikirin, bêtir xêra hev bixwzin.

XXX
-Ji nifirên mezlûman bitirse,
wekîlê wan Heq e.
Yê ku heqiyê heq nizanibe
her ceza jê ra misteheq e… !

XXX
-Ez pir xebetîm ji bo ku bişkiftinên însan bidirûm. Lê biser neketim. Min fêm kir ku gava bişkiftin di şexsiyetê da be kêl nagire…

Dewsa Dr. Şivan zû bi zû nayê dagirtin

2012-01-30T21:51:00.001+01:00

Min nuha di malpera Kurdînfo da xwend, hin hevalên me yên kevn(Mehmet Alî Ateş), par li Almanya li bajarê Kolnê 40 saliya şehadeta Dr. Şivan(Saît Kirmizitoprak)bibîr anîne.

Min heta nuha nebihîstibû, min nuh bihîst. Gelkî kêfxweş bûm.
Wek tê zanîn bûyera herdu Saîdan(Saîd Kirmizitoprak û Saît Elçî)di dîroka kurdan ya nêz da trajediyeke pir mezin e.

Herdu Saîd û du hevalên Dr. Şivan(Çeko û Brûsk)di sala 1971-ê da li başûrê Kurdistanê, di nava şoereşê da bi rengekî trajedîk hatin kuştin.

Ev cara pêşî ye, 40 sal piştî şehadeta Dr. Şivan, hin hevalên wî yên têkoşînê, dost, nas û hemşeriyên wî bi civîneke wiha vî serokê miletê kurd yê mezin bibîr tînin.
Bi vê bîranînê tiştekî pir baş û di cîda kirine, ez wan pîroz dikim.

Dr. Şivan, mirovekî zana, dûrbîn, cesûr, kurdperwerekî canfîda û şoreşgerekî bêhempa bû.
Heta nuha li bakurê Kurdistanê serokekî di çap, kapasîte û meznayiya wî da derneketiye.
Dr. Şivan merivekî pir û pir mezin û hêja bû.

Di dawiya salên 1960-î û destpêka 1970-î da li bakurê Kurdistanê li hemberî dewleta Tirk dana biryara şerê çekdarî ne karê her mêrî bû. Wê demê kesî newêrîbû bigota kurd.

Di sala1970-î da di civînên partiyê da axaftina bi kurdî na karê her kesî bû. Ji bo girtina biryareke wiha zanîn û kurdperweriyeke pir kûr lazim bû.

Di sala 1970-î da berdana tuxtoriyê û derketina serê çiyê na karê heso û husoyan e, ji bo girtina biryareke wiha, dil û baweriyeke bi qasî Çiyayê Agiriyê mezin û bilind lazim e.

Loma jî Dr. Şivan merivekî pir mezin bû, zû ji kîsê kurdan çû. Meriv ji bo Dr. Şivan çi bibêje, çuqasî pesnê wî bide hindik e.

Ji bo ku Dr. Şivan bi her aliyê xwe were naskirin dibê dîroknas li ser jiyan, xebat û fikrên wî lêkolînan bikin, wî bi gelê wî bidin nasîn.

Bi şehdadeta Dr. Şivan, miletê kurd lîder û serokekî pir mezin ku heta nuha dewsa wî tije nebûye wenda kir.

Û dewsa wî zû bi zû jî ewê tije nebe.
Ji nava milatan merivên wiha mezin her roj der nayên, ancax ji 100, 200 salî carê kesên wiha mezin dertên.

Ez wisa bawer dikim ku heger Dr. Şivan bi wî rengê trajîk wiha zû jiyana xwe wenda nekira Kurdistan nuha çê bûbû û kurd jî gihîştibûn azadiya xwe.

Heger Dr. Şivan şehîd neketa ne Abdulah Ocalan derdiket û ne jî PKK çêdibû. Ji ber ku ewê valahî nema, şerê çekdarî ewê ji zûda dest pêkiribûya.

Gelê kurd ewê xwedî serokekî mezin û bêqusûr bûya.
Ez bi vê minasebetê herdu şehîdên kurd û Kurdistanê Dr. Şivan û Saît Elçî û hevalên bi wan ra şehîd ketin(Çeko û Burûsk)bi giramî bibîr tînim. Bira gorra wan buhûşt be…

Gelî kurdan werin em dilê neyar bi xwe şa nekin !

2012-01-29T23:28:00.000+01:00

Ev demeke di nabêna Kemal Burkay û PKK-ê da minaqeşeyeke pir nexweş ya li dijî berjewwendiyên miletê kurd dom dike.

Di vê dema ku hewcedariya kurdan ji herdemê bêtir bi dostî û hevkariyê heye, meşandina minaqeşeyeke wiha bêmane zirareke pir mezin dide tevgera kurd ya netewî û kêfa neyarê me tîne. Dijmin hewil dide ku vê minaqeşeyê gurtir û kûrtir bike.

Di berdewamiya vê minaqeşeyê da bêyî zirara kurdan tu tiştekî din tuneye. Her kurdê welatparêz dibê li dijî vî şerê malkambax û malwêran derkeve.

Ev minaqeşe weke dema Şerê Cîhanê yê Yekem tifaqa kuran xera dike, kurdan ji ber hev da dixîne û destê dewleta tirk xurt dike.

Him siyasetmedarekî weke Burkay xwedî tecrûbe û him jî PKK dibê vê nêta hukûmeta AKP-ê ya xerab û qelskirina kurdan bibînin û dev ji vê minaqeşeya malkambax berdin.

Medya tirk bi zanetî û bi hostiyeke mezin gotin û beyanên li dijî PKK-ê ji devê Burkay girtin û ev ”şer” dan destpêkirin.

Medya tirk çiqasî li dijî Ocalan û PKK-ê ye, hewqasî li dijî Burkay û fikrên wî ye jî.
Şelafiya hukûmet ji Burkay ra dike ji ber xayintiyeê ye, dixwaze di şerê psîkolojîk yê li hemberî PKK-ê da hin kurdan jî îstîsmar bike.

Ji bo ku kurdan bera hev bidin hin rojnamevanên prowaktor dixwazin her roj beyanekê ji vir û yekê ji wir, vê meselê bidin minaqeşekirin.

Heger kurd zane û jîr bûna dibê nehatana lîstika vê medya xayin û prowakator.
Ez dixwazim di vî warî da Mesûd Barzanî û Kemal Burkay miqayese bikim.

Wek têzanîn di nabêna PKK-ê û PDK-ê da jî di sala 1992-an şer dest pê kir û çend salan ajot. Di vî şerê birakujiyê da ji herdu aliyan jî ne yek û dudu û sisê, bi sedan kurd hatin kuştin.

Demakê PKK-ê ”Cumhûriyeta Zapê” ava kir û xwest PDK-ê û heta YNK-ê jî tasfiye bike û li başûr hukûmeta xwe deyne.

Di vî şerê birakujiyê da him hevûdu pir êşandin û him jî tiştên pir giran ji hev ra gotin.
Ji xwe berî wê jî Ocalan û PKK di warê îdeolojîk da pir li dijî PDK-ê bû. Ocalan û serokên PKK-ê gelek tiştên giran ji malbata Barzanî û ji Mesûd Barzanî bi xwe ra gotine.

Û hîn jî hin çepên tirk û elewiyên kemalîst carnan êrîşên pir ne xweş dibin ser PDK-ê û Mesûd Barzanî û wî bi hevalbendiya ”emperyalîzmê” û nizim çi û çi sûcdar dikin.

Ev jî ne bes e, hebûna PKK-ê li Qendîlê û li başûr jî ji hukûmeta Kurdistanê ra gelşê peyda dike.
Lê li gel vê jî Mesûd Barzanî, Talabanî û kurdên başûr tu carî êrîşê nabin ser Ocalan û PKK-ê, nabêjin Ocalan merivê dewletê ye û PKK-e jî partiyeke dewleta tirk e.

Heta ji wan tê Ocalan û PKK-ê li hemberî Emerîka, hukûmeta merkezî a Bexdayê û Tirkiyê diparêzin û tim û tim ji tirkan ra dibêjin dev ji şer berdin, bi PKK-ê rûnin û vê meselê bi riyeke aştî hel bikin.
Ez bawer dikim ku Mesûd Barzanî jî bi qasî Burkay kêfa wî ji Ocalan ra nayê.

Lê ji ber ku ew ji Ocalan hez nake PKK-ê û tevgera miletê kurd nake qurbana vî hestê xwe.
Ji ber ku Ocalan û PKK-ê berê hin hevalên wî kuştine, gotinên giran ji wî û malbata wî ra kirine dijminatiya xwe nadomîne.

Çimkî Mesûd Barzanî û Talabanî ji hestên xwe, ji dijayetiyên xwe yên şexsî û parîtiyê bêtir li berjewendiyên miletê kurd difikirin, loma jî li PKK-ê xwedî derdikvin, êrîşê nabin ser, loma jî tu carî heqaretê, gotineke nexweş ji Ocalan û PKK-ê ra nakin.

Kurdên başûr dibêjin hêza PKK-ê ji bo miletê kurd fersenedeke pir mezin e, dibê ev potansiyel û hêz heba û belav nebe, dibê kurd miheqeq bi vê hêzê mafekî netewî bidest xin.

Loma jî ne Mesûd Barzanî, ne Talabanî û ne jî serok û mesûlekî PDK-ê û YNK-ê tu carî êrîşê nabin ser Ocalan û PKK-ê.
Çimkî kurdên başûr ji tecrûbeyên xwe dizanin ku berberî, neyartî û şerê nabêna kurdan malwêranîye, loma jî Mesûd Barzanî û Celal Talabanî son xwarin ku careke din şerê hev nekin. Heger ne siyaseta dostanî û tifaqê bûya îro li başûr kurd nedibûn xwediyê vê desthilata nuha.
Yanî di tifaqê da tim kara kurdan heye.
Kurdên başûr wiha difikirin ne ku ji Ocalan û PKK-ê zêde hez dikin, na, ji ber ku ew milî difikirin loma, ji ber ku ew menfeeta gel esas digrin loma dijminatiya Ocalan û PKK-ê nakin.
Çimkî serokên başûr dizanin di dijminatiya PKK-ê da tu kara miletê kurd tuneye, tenê zirar tê heye û loma jî dixwazin ev hêz qels nebe û dijmin zora wê nebe.

Dibê her siyasetmedar û serokê kurd wiah bifikire û siayseteke li gorî vê perspektîfê bimeşîne.
Lê birêz Burkay û Guçlu ji bo ku PKK belav bibe, çi ji destê wan tê dikin, diçin li meclîsê li Ocalan û li PKK-ê gilî dikin.

Ji ber ku ne ew xwediyê dîtin û siyaseteke netewîne loma wiha dikin. Heger ew jî weke Mesûd Barzanî û Talabanî bifikiriyana wan ê hewqasî neyartiya Ocalan û PKK-ê nekirana.

Esas ne ew birêz Burka û Guçlu tenê, piraniya kurdên bakur yên ne bi PKK-ê ra wiha difikirin. Ji ber ku di siaysetê xeşîm in, ji ber ku kîn û îhtîrasên xwe yên şexsî ji berjewendiyên miletê kurd girîngtir dibînin loma…

Hema em ferz bikin ku ”Ocalan berê merivê dewletê bû û PKK jî dewletê ava kir”.
Lê nuha ne wiha ye, nuha PKK tevgereke netewî ye, ji bo bidestxistana mafên kurdan hêz û îmkaneke pir mezin e.

Ma ne weke kurd dibê meriv li vê hêzê xwedî derkeve, li hemberî dewletê biparêze.
Çimkî PKK ne hêzeke xerîb e, ew jî kurd in, ew jî zarokên me, bira, pisma û merivên me ne.
Ji bo çi emê bixwazin neyar van birayên me bigrin, bikujin û têxin hevsan?
Ma PKK belav bibe ewê kara kurdan çi be?

PKK belav bibe ne mimkûn e ku careke din kurd bikanibin hêzeke din wiha xurt bînin meydanê.
Ji ber ku dijmin bi viya dizane loma jî hemû hêz û îmkanên xwe xistine ortê ji bo ku PKK-ê tasfiye bikin.

Bi dîtina min ancax PKK ji heq vê dewleta zalim û ceberût derkve, bêyî PKK-ê kes nikane bi vê dewletê.

Heger kurd îro bi vê hêza mezin mafekî ji dewleta tirk nestînin, sibe, dema ev hêz nema nikanin zirnîqekî jî jê bigrin.

Îbrahîm Guçlu êdî ji adetê derxistiye, wisa xuyaye ku ne merivekî biaqilê e, lê rîsipeyekî weke Burkay dibê bi çavê ewladê xwe li vê tevgerê binêre, lê xwedî derkve û biparêze. Hêviya hemû kurdan ew e ku ew vê bînfirehî û xweşbîniye û kamiliyê nîşan bide.

Dema PKK-ê şaşî û nelirêtiyek kir dibê weke rîsipeyekî di bin ra şîretan li wan bike, bibêje ev ne rast e, wiha nekin.

Ev şer ne li menfaeta kurda ye, dibê herdu serî jî viya bibînin û tavilê vê minaqeşeyê rawestînin û destê biratiyê û dostiyê dirêj hevûdu bikin…

Dibê Burkay jî weke Mesûd Barzanî, Talabanî û serokên başûr li PKK-ê xwedî derkeve, bi çavê tevgereke netewî ya miletê kurd lê binêre û nehêle hukûmeta AKP-ê ji şerê kurdan sûdê werbigre.

Kurmê darê ne yek e...

2012-01-29T13:22:00.000+01:00

Serokkomarê berê yê Tirkiyê Suleyman Demîrel gotiye, piştî komkujiya 2-ê temûza 1993-an ji bo ku elewî ji dewletê dûr nekevin û nêzî kurdan nebin wî wezîfeya topkirina elewiyan da Îzzettîn Dogan û danîna ”Weqfa Cemê” jî ji bo vê armancê hate danîn.

Yanî serokatiya Îzzettîn Dogan ne tasaduf bûye, dewletê ew derxistiye pêş. Mêrik ji serokê dewleta tirk wezîfeya sîxuriyê girtiye û di çarçeweya vê wezîfeya xwe da di nava elewiyan da xebitiye û bûye pîr û serokê wan.

Dibê hemû kurd baş bizanibin ku Îzzettîn Dogan merivekî pir xayin, pir tahlûke û pir neyarê miletê kur e.

Lê ji xwe ev yek êdî ne îdîa, wa ye diyar bû ku mêrik sîxurekî dewletê yê gelkî girîng e…
Heta ku sîxurên wiha serok, rêber û pîrên elewiyan bin, elewî ji dewletê û kemalîzmê qut nabin.

XXX
Tirkiyê di zulmê, zorê û binpêkirna mafên mirovan da li cîhanê dîsa rekor şikand û bû welatê yekem.
Ji bo vê yekemiya Tirkiyê ez hukûmeta AKP-ê, lê bi taybetî jî serokwezîr Erdogan pîroz dikim. Xuya dibe ku hukûmet ji bo azadiyan û pêşketina mafê mirovan baş xebitiye.(!)

Heger baş nexebitiya di îhlalkirina mafên mirovan da li cîhanê nedibû welatê yekem…
Dadgeha Mafên Mirovan ya Ewrûpayê(DMME), diyar kir ku di sala 2011-an da di warê binpêkirina mafên mirovan da welatên cîhanê yê herî zêde mehkûm bûye Tirkiye ye…

Li gorî rapora Dadgeha Mafên Mirovan ya Ewropayê, li cîhanê herî zêde li Tirkiyê huqûq û mafên mirovan hatiye binpêkirn û loma jî herî zêde Tirkiye hatiye mahkûmkiririn.

Serokê DMME-ê Nicolas Bratza, di civîna çapemeniyê da got, di nava 159 dozan da herî zêde Tirkiyê Peymana Mafên Mirovan ya Ewropa binpê kiriye û ji ber van kirinên xwe di dadgehê da hatiye mahkûmkirin.

Ji bîr nekin ku kesên mafên wan hatine binpêkirin tenê kurd in, ne hinekên din in. Ev gelkî girîng e.
Ji ber ku dewlet li hemberî kurdan dîsa vegeriya ser siyaseta xwe ya berê; teror, girtin û kuştinê…

Lê kurdên hevalbernd û dilsozên AKP-ê dîsa jî ji Erdogan û ji hukûmeta wî pir û pir memnûn in…
Memnûn in ji ber ku hukûmet nuha dest nade wan, hewcedariya hukûmetê nuha bi pişgiriya wan heye, lê rojekê ewê dor were wan jî....

XXX
Birayê Şeref Yalçin, di nivîsa xwe ya Kurdînfoyê ya li ser girîngiya tifaqa kurdan da gotineke gorbihuştê Dr. Qasimlo dubare kiriye. Dr. Qasemlo Şîreteke pir girîng li gurdan kiriye, gotiye:
”Dost hertim dost e, carnan çewtiyan bike jî; dijmin hertim dijmin e, carnan rast bike jî.

XXX
MAZLUM-DER-ê rapora xwe ya binpêkirina mafên mirovan ya sala 2011-an eşkere kir.
Di raporê da tê diyarkirin ku hukûmeta AKP-ê ji bo çareseriya pirsa kurd ne riya aştiyê, riya şîdetê hilbijartiye.

Di raporê da dîsa bi reqem tê eşkerekirin ku di sala 2011-an da 34 hezar û 947 kes hatin binçavkirin û 158 bûyerên failnediyar jî pêk hatine. Yanî qatil û failên wan nehatine girtin…

Di salekê da binçavkirina 35 hezar însan dibê ji dema cûnta faşîst ya 1980-î jî zêdetir be.
Ev reqem bi serê xwe nîşan dide ku hukûmeta AKP-ê li hemberî BDP-ê û kurdan teroreke çuqasî mezin meşandiye.

XXX
Aqilmendê AKP-ê Fehmî Koru gotiye, "BDP biguhere Tirkiye ewê rehet bike."
Ne BDP, AKP biguhere, xwe biguherîne, dev ji terorê, girtinê û kuştina kurdan berde, mafê kurdan bide Tirkiye ewê rehet bike.

Tu dibêjî qey BDP her roj davêje ser malên kurdan û rojê 40-50 kesî digre bin çavan.
Tu dibêjî qey BDP her roj çiyayên Kurdistanê bombebaran dike û rojê çend keç û xortên kurd dikuje.
Tu dibêjî qey BDP mafê kurdan nade, hebûna wan nas nake, zimanê wan, ala wan qexe kiriye, navê welatê wan qedexe kiriye, nahêle partiyên kurd ava bibin.
Însan ancax hewqasî dikane bêûjdan bibe...

Heger bi guhertinê qest "teslîmbûne" ew tiştekî din e, lê heger qest çareseriya mesela kurd e, wê demê ji PKK-ê û BDP-ê bêtir dibê hukûmeta AKP-ê biguhere, yanî mafê kurdan bide...

XXX
Ez pir xebetîm ji bo ku bişkiftinên însan bidirûm. Lê biser neketim. Min fêm kir ku gava bişkiftin di şexsiyetê da be kêl nagire…

Alîkarê serokwezîr Arinç li Diyarbekrê li têleke din xist...

2012-01-28T23:02:00.000+01:00

Alîkarê serokwezîr Bulent Arinç, gava çendakî berê li meclîsê got, "Emê nasnameya kurd qebûl bikin û hemû mafên kurdan yên qanûnî bidin”, mebûsên BDP-ê jê ra li çepikan xistin.

Van gotinên Arinç, hêviyek da gelek kurdên din jî, gelek kesî girîngiyeke mezin da vê axaftina Arinç û wisa hêvê kir ku ev yek bibe destpêka çareserkirina mesela kurd.

Lê do li Amedê eynî Bulent Arinçî, îcar li têleke din xist û got, gotinên min yên li meclîsê nayê maneya qebûlkirina perwerdeya bi zimanê kurdî.

Arinç got, ”derbarê perwerdeya zimanê zikmakî da tu projeyeke wan tuneye. ”
Arinç, li Diyarbekrê li ser pirsên rojnamevanan yên li ser perwerdeya bi zimanê kurdî wiha peyivî:

”Derbarê perwerdeya zimanê zikmakî da tu projeyeke me tuneye. Perwerdeya zimanê zikmakî ne temamê axaftina min a meclîsê ye. Hûn jî dizanin ku perwerdeya bi zimanê zikmakî meseleyeke bi minaqeşeye. Perwerdeya bi zimanê zikmakî, perwerdeya dersên hilbijare vana hemû dikane bên peyivîn. Ancax ji ber hin sebebên diyar ez bawer dikim ku mesela perwerdeyê ewê nuha ne mimkûn be. Hûn jî viya baş dizanin. Ne rast e ku hûn axaftina min a meclîsê bi viya ve girê bidin. Ji axaftina min ya meclîsê maneya perwerdeya zimanê zikmakî derxistin ne tiştekî rast e.”

Weke tê dîtin Arinç dibêje tu nêteke wan ya qebûlkirina perwerdeya kurdî tuneye. Û dibêje ji xwe di wê axaftinê da jî wî tiştekî wiha negotiye û loma jî ne rast e ku meriv netîceyeke wiha ji wê axaftina wî derxe.

Ev gotinên Arinç, nîşan dike ku nêta AKP-ê tuneye nasnameya kurd û mafê perwerdeya bi kurdî têxe qanûna esasî.

Yanî dixwazin weke nuha bi demagojiyê û bi hin sozên devikî kurdan bixapînin û meselê heta hilbijartinên 2014-an îdare bikin.

Bi gotineke din, tu nêteke AKP-ê ya naskirina nasnameya kurd û perwerdeya bi kurdî tune. Arinç di axaftina xwe da gotiye, ji xwe wa ye wan hebûna kurdan qebûl kiriye, TRT6 vekirine. Ma hîn jî kurd çi dixwazin?

Roj TV vebû lê min dîsa zirar kir

2012-01-28T15:23:00.000+01:00

Çend roj berê gava weşana Roj TV-ê bi zextên Emerîka û Tirkiyê bi rengekî zorba hat birîn, min got heta ku Roj TV venebe ez jî hew li telewîzyonên tirkan(TRT6 û Dunya TV jî di nav da)temaşe dikim..

Elhemdulah, bi xêra kurdên xebatkar û bi xîret û hin dostên kurdan, Roj TV wa ye ji do da ye di ser peyka Intelsatê ra dest bi weşanê kiriye.

Loma min nuha cara pêşî kanalên tirkan vekir û hema wiha di ser ra bala xwe da çend kanalan.
Heta nuha min tu kanaleke tirk venekiribû.

Xanima min Hêvî carnan li hin programên TRT6-ê, bi taybetî jî li ”Cîran Cîranê” temaşe dike, mala wê ava, wê jî şêla min rast dît û weke min dev ji temaşekirina TRT6-ê berda…

Lê ji şansê min ra Roj TV-ê na ji ciyê berê, ji peykeke nuh dest bi weşanê kir û ev jî ji bo min bû problem. Ji ber ku di peyka nuh da frekansên wê hatine guhertin...
Li gorî vê, dibê ez jî cî û frekansên telewîzyona xwe biguherim.
Û ez wê jî nizanim.

Yanî ji bo ku ez bikanibim ji nuh ve li Roj TV-ê temaşe bikim, dibê ez hosteyekî bînim û pêşeke pere bidimê, ji bo ku ji min ra çêke.

Ji xwe çendakî berê min yek anî, 100 Euro ji min girt, dibê ez cardin yekî bînim û dîsa hewqas pere bidimê...

Hûn rastiyê dixwazin programên kurdî û hin minaqeşeyên girîng ne tê da ez pir zêde li Roj TV-ê temaşe nakim. Zêde wexta min tuneye li leqleqa tirkî ya bêmane temaşe bikim.

Lê li gel vê jî, ez ji programên wan hez bikim ya hez nekim, weke kurdekî ez li ser xwe ferz dibînim ku hemû kanalên kurdan dibê li mala min hebin.

Ji bo min ev meseleyeke moralî, exlaqî û wezîfeyeke netewî ye.
Dibê zarokên min pir hindik aşînayî medya kurd bibin û bibînin ku dê û bavê wan li kanalên kurdan temaşe dikin.

Neyse, ex vegerim ser mesela xwe.

Hukûmeta AKP-ê bi girtina Roj TV-ê bêguman zul li hemû kurdan kir, dilê hemû kurdan reş kir, lê li gorî gelek kurdên din, zirareke ekstra gihînda min.

Ji bo vê zirarê, dibê ez jî heyfa xwe ji vê dewlet û hukûmeta zalim bigrim.
Ji bo ku ez heyfa xwe bigrim, dibê ez hîn zêde binivîsînim û hinekî din dilê xwe rehet bikim.

Bes ev ne cara pêşîye ku wiha dibe, hercara ku telewîzyonên kurdan cî û frakansên weşanên xwe diguherînin eynî tişt tê serê min. Berê, dema Mamoste cîranê min bû, wî dihat ji min ra çêdikir, nuha ew jî tuneye. Loma jî çêkirin tim li ser min bi buhayekî rûdine…

Qey ev jî lotoya min e…
De tişt nabe, bira pere bi qurbana telewîzyonên kurdan be. Bira li ber çavên neyaran ew tim hebin, bira zirarê bigihînin min..

Dibê em dev ji neyartiya hev berdin

2012-01-26T23:17:00.000+01:00

Rewşeke pir seyr li ortê heye.
Dema Kemal Burkay, Îbrahîm Guçlu ya jî yekî din dibêje ”dewleta tirk PKK ava kiriye û Abdulah Ocalan merivê dewleta kûr û Eregenekonê ye, Ergenekon naxwaze şerê çekdarî raweste” û gelek heqaret û îthamên wih û yên ji van girantir li PKK-ê, KCK-ê û Ocalan tên girtin dibêjin ev rexneye, însan fikrên xwe dibêjin, dibê meriv neqehere…

Lê gava PKK û KCK bersîvê dide van kesan, gava ew ji wan ra dibêjin, ”esas hûn ajanên dewletê ne”, ev dibe êrîşkarî û tehdît.

Muhsîn Kizalkaya bêyî ku qala gotinên Guçlu û Burkay bike, hela wan ji PKK û Ocalan ra çi gotine, tenê gotinên Karayilan rexne dike û dibêje, ji ber ku çekên Burkay tuneye loma PKK jê natirse û wî tehdîd dike…

Ev rexeneyek ne rast e, dibê meriv ji herdu aliyan ra jî bibêje, bi hawakî medenî hevûdu rexne bikin, lê hevûdu bi ajantiyê û bêşereftiyê îtham nekin.

Ma heger Guçlu û Burkay eynî tişt ji Kizilkaya ra bigotana, gelo Kizilkaya ewê çi bigota û bersîveke çawa bida wan?

PKK-ê buguman gelek şaşî kirine, li hemberî hevalên xwe û li hemberî hêzên din şîdet bikar aniye, kurdên welatparêz kuştine. Ev rast e û dibê dema ciyê wê hat meriv li ser raweste û rexne bike.

Lê platform û ciyê vê minaqeşe û giliyê vê meselê ne dewleta tirk e, ne medya tirk e. Dibê meriv viya bibîne…

Dewlet û medya tirk naxwaze kurd nêzî hev bibin, her nêzbûn û tifaqeke nabêna hêzên kurd da dewletê û medyayê nerehet dike.

Loma jî nuha weke ku ji xwe ra xezîneyek dîtibin gav û saetê Burkay li dijî PKK-ê û Ocalan didin peyivandin û bi vê riyê agirê fîtene û fêsadiyê gur dikin.
Dibê em kurdên başûr ji xwe bikin numûme, wan jî bi salan bi hev ra dijminatî kir, û bi sedan însan ji hev kuştin. Lê dawiya dawî dîtin ku ev ne tu rê ye, loma jî dev ji neyartiya hev berdan û destên xwe dan hev û li hemberî dijmin bûn yek.

Bi xêra wê tifaqê biser ketin û bûn xwedî statuyeke siyasî. Ne ew tifaq ba, ne Emerîka û ne jî cîhanê alîkariya wan dikir.

Dibê em jî wisa bikin, dawiya dijminatiyê nayê, em mecbûr in li hev bikin, wan mesleyên gelek nexweş û bi êş li dû xwe bihêlin.

Dibê Burkay, Guçlu, Kizalkaya û kesên din jî wiha bifikirin, dibê hay ji fêsadiya tirkan hebin û bi gotinên xwe tifaqa kurdan xera nekin û kêfa dijmin neynin.

Ji dêlî minaqeşekirina van meselan, dibê Burkay weke rîsipyekî kurdan, weke siyasetmedarekî xwedî tecrûbe hêzên kurd topî ser bike, daxwzên kurda yên netewî gav û saetê bîne rojevê û bi bîra hukûmetê xe.

Ne ku her mijara wî PKK be.
Baş e ji vê hukûmetê ji bo kurdan çi dixwaze, dibê di telewîzyona da wê minaqeşe bike. Mesela PKK-ê û Ocalan me fêm kir….

Di hilbijartinên par da hevkarî û tifaqa di nabêna partî û hêzên kurdan da hekûmeta AKP-ê û medya tirk pir nerehet kir.

Lê bi vegera Kemal Burkay ya Tirkiyê ra medya tirk ji bo kûrkirina fêsadiya xwe îmkan û mijareke başa bi dest xist.

Ji roja ku Burkay vegeriyaye Tirkiyê û virda ye ji du sê rojan carê ya ewê herin mîkrofonê bidin ber devê Burkay ya jî wî dawetî telewîzyonekê bikin û dû ra jî derbarê PKK-ê û Abdulah Ocalan da ji nerindî û xayinî hin pirsên prowaktîf jê bikin.

Û ew jî weke ku mecbûr be bersîva her pirsê bide, nermik nermik dest bi çîroka ”Dewletê PKK ava kir û Ocalan jî merivê dewletê ye. Ez tim viya dibêjim. Dema li Suriyê bû merivê Sûriyê bû, nuha dîsa bûye merivê dewleta kûr û Ergenekonê.”

Û nizanim çi û çi.
Yanî plaq her eynî plaq e…

Heger Burkay jîr bûya bêguman dikanîbû nehata lîstika medya xayin û qoz û îmkanên fêsadî û geleciyê neda destê wan.

Lê çi heyf ku Burkay wiha nake, ji roja pêşî da ye ketiye xafika medya tirk ya nîjadperest û neyarê miletê kurd û li gor daxwazên wan tevdigere.

Herkes dizane ku çapemenî û medya tirk li hemberî kurdan weke şûbeyek MIT-ê dixebitin, dixwazin di şerê li dijî PKK-ê da pirştgiriyê bidin dewleta xwe.

Û piştgiriya herî baş jî bi riya fêsadiya di nabêna hêzên kurdan da dibe.
Çavên xwe digerînin, li ku derê muxalif û neyarekî PKK-ê û Ocalan hebe, diherin mikrofonê didin ber dev û li ser PKK-ê û Ocalan pirsên fêsadiyê jê dikin.

Û yên me jî Xwedê heye, qet texsîr nakin, dest pê dikin û didin ser pişta PKK-ê Ocalan, gotinên nemayî ji wan ra dikin, PKK-ê dikin partiya dewleta tirk û Ocalan jî dikin merivê gelek dewletan. Birêvebir û serokên PKK-ê û KCK-ê yên din jî heryekî dikin piyonên dewletekê.
Ev him ne rast e û him jî neheqî ye.

Dibê kurdên li dijî PKK-ê de vji vê siyasetê berdin, îro ne toja bihevketinê, şer û pevçûnê ye. Îro toja hevkariyê ye. Çêkirina qanûna esasî ya nû nêz dibe, dibê kurd li ser hev bin û bi hev ra daxwazên miletê xwe pêşkêşî dewlet û hukûmeta AKP-ê bikin.

Bi vê siyaseta Burkay ya nuha tifaqa di nabêna BDP-ê û Hak-Parê da heye ewê jî xera bibe. Heyf e, dibê Burkay nebe sebebê vê yekê.

Hêza ku PKK-ê aniye meydanê pir mezin e, dibê kurd bi vê hêzê mafekî netewî bidest xin. Ev hêz ya me hemûyan e, heger zanibin ya Burkay û Guçlu ye jî…

Medya tirk weke gur ji mij û dûmanê hez dike

2012-01-26T22:37:00.000+01:00

Gur ji min û dûmanê, medya tirk fêsadî û geleciya nabêna kurdan hez dike...
Ev demeke kêf kêfa medya tirk e, geh bi beyanên Burkay, geh bi yên Îbrahîm Guclu mêrikan kurdan baş bera hev didin.

Rojekê beyaneke Burkay, roja din beyanek Guçlu belav dikin û bi vê riyê jî dijaytiyên nabêna kurdan geş dikin.

Roja din îcar jî PKK bersîvê dide wan û bi hawî şerê nabêna kurdan geş dibe û mêrikan jî kêfa xwe diqewitînin.

Maşelah Burkay û Guçlu jî camêran qet texsîr nakin, medya neyar ji wan çi dixwaze ew jî wan daxwazên wan bi zêdayî bicî tînin.

Tu dibêjî qey mecbûr in di heqê PKK-ê û Ocalan da çi difikirin her roj di telewîzyon û rojnameyên tirkan da bibêjin.

Qet nafikirin, nabêjin yaho vana çim ne meseleyeke din, lê diherin û tên tim eynî meselê ji me dipirsin?

Û ew jî neqaratên 30 sal berê, efendim dewletê PKK ava kir û Ocalan jî merivê wan e, her dubare dikin.

Vana gotinên bêmane û ji rastiyê dûr in. Ev 30 sal in li ortê serîhildana miletekî heye. Bi dehhezaran şehîd hene. Bi hezaran însan di zindanada ne. Bi hezaran însan li serê çiya ne.
Bi milyonan însan li pişt vê tevgerê ne.

Vê tevgerê di warên siyasî, kulturî û leşkerî da bi sedan tecrûbe, îmkan û dezgehên netewî xuliqandiye...
Bi milyona jinên kurd daketine qada xebata siyasî. Vana hemû bi xwebata van însan bûne.

Lê ev nayê wê maneyê ku dibê meriv qet PKK-ê rexne neke, helbet dibê meriv bike, lê dibê ne îtham û heqaret be.

Kesên PKK-yî nîhayet hemû zarokên me ne, gelê me ye, dibê meriv weke hêz û potansiyeleke netewî li vê tevgerê binêre. Şaş û kêmasiyên wan bi dostî, bi zimanekî siyasî bibêje, rexne bike, lê neke tevgereke di bin destê dijmin da. .

Di vî warî da dibê meriv hinekî bi ûjdan û merhamet be, hinekî cidî be. Û siyasî be...
Dewleta tirk ji kurdan ra tu partiyan ava nake, ev îdîa ne rast e û beradayî ye.

Dewleta tirk ji bo ku PKK-ê ji ortê rake tu nemaye ku li hemberî cîhanê herbê îlan bike, ji bo kuştina Ocalan û serokên PKK-ê yên din heta nuha bi milyaran pere rijandiye. Rojê bi tonan bombe bi ser gerîlla û Karayilan da dibarînin.

Ji bo ku telewîzyona wan bigrin dewlet nema zixt dan ser û bertîl kirin.
Dewlet çawa PKK-ê ava dike?
Vana çawa dibin meriv dewletê?
Gotinên wiha eyb e, li hemberî van kesan jî bêûjdanî ye.
Ev 30 sal in dewleta tirk bi hemû dem û dezgehên xwe ve, bi hemû hêza xwe ya aborî, dîplomatîk û leşkerî ve dixebite ku PKK-ê biqedîne.

Û meriv rabe ji vê hêza ra bibêje vana merivên dewletê ne pir eyb e.
Dibê meriv hinekî cidî be...

Burkay û Guçlu ne bes bûn, waye Muhsîn Kizilkaya jî xwe di bere kiriye, ew jî xwe li PKK-ê û BDP-ê radikşîne.

Yek carekê be jî van rojnamevanên fêsad û provaktor naqewitîne, nabêje de biteqize, tişt nema hûnê herin werin tim dîtinên me yên li ser PKK-ê û Oclan bipirsin, herin ji xwe karekî din bikin...

Rewş xerab xuya ye, ez hêvî dikim ku herdu alî jî zêde fersendê nedin tahrîk û fêsadiyên medya tirk û gelşên heyî mezintir nekin…

Zor gizêrê radike...

2012-01-25T22:02:00.000+01:00

Mehmet Alî Birand, di nivîsa xwe ya îro da li ser axaftina Erdogan ya do ya li ser biryara Senatoya Fransa ya qebîlkirina komkujiya Ermeniyan radiweste û dibêje wî axaftina Erdogan îcar ecibandiye.
Bîrand dibêje, ev cara pêşîye ku Erdogan xwe wenda nake, xwînsar(sakin)hereket dike û nabeêje ewê lêxin, bikujin û ceza bikin…

Rast e, lê sebebê vê sakinî û ”xwînsariya” Erdogan heye, Erdogan ne ji kêfa, ji mecbûrî "xwînsar" hereket kir. Ji ber ku Erdogan”bivik” dît, ji ber ku Fransayê guh neda blof û gefên wî yên bêmane.

Efendî fêm kir ku ji nuha û pêda serhişkî, bêedebî, gef û tehdît, êdî ewê li zirara wî be, loma weke berxika hat rê û bû pisik û dev ji zirzopiya xwe berda.

Esas dermanê baqilkirina tirkan zor û ç o ye, gava siyasetmedarên tirk qamçî, tirsê, zorê û ço dibînin tavilê biaqil dibin, dibin pisik û tên rê.

Erdogan jî fêm kir ku bi zirzopiyê kes ji wan natirse û dev ji siyaseta xwe bernade.
Loma jî ya herî baş ew e ku sakin be, xelkê tehdît neke û weke merivên medenî hereket bike. Ne xwe ewê li zirarê derkeve.

Nuha hêviya Erdogan û hukûmetê ew e ku 60 senator li ba dadgeha bilind îtirazî biryara senatoyê bikin û belkî bi vê riyê bikanibin rê li ber qanûnîbûna biryarê bigrin.

Lê ew jî pir û pir zor e. Ji ber ku hemû senatorên li dijî biryarê bûn jî qebûl dikirin ku qetlâm bûye û Tirkiye sûcdar e. Di civînê da yek senatorekî jî eksê vê negot, negot derew e û komkujiyeke wiha nebûye. Digotin bûye lê dibê meriv biryareke wiha negre.
Loma jî dîtina 60 senatorî ewê hinekî zahmet be…

Ya herî baş û rast ew e ku tirk hemû qetlîamên ku pêşiyên wan û wan li hemberî ermeniyan, asûriyan û kurdan kirine qebûl bikin û ji vê hingedingê xelas bibin….
Ji ber ku rast e, kes buhtanan li tirkan nake…

XXX
Serokê BDP-ê Selahatîn Demirtaş, di civîna gurûba xwe ya do da derbarê komkujiya Roboskê da pirseke pir girîng ji serokwezîr Erdogan kir, got:

”Berî ku bombardûmana Qilabanê were kirin, berpirsên leşkerî weke serokwezîr li we geriyan û gava ji we ra gotin, ”gurûbeke li dora 50 kesî heye, di nav da sivîl jî hene”, te got buhayê wê çi dibe bila bibe lêxin ya na? We wiha got ya na? Ev 26 roj in hûn l...êdikolin ya jî hûn dixwazin talîmata ku we bi xwe daye bincil bikin?”

Demirtaş, pir vekirî dibêje ku emrê bombebarankirinê Erdogan bi xw daye. Ev, sedîsed rast e…
Ji xwe piştî bûyerê du rojan bêdengmana Erdogan û hukûmetê nîşan dida ku tiliya hukûmetê Erdogan rasterast di qetlîamê da heye.

Loma jî piştî qetlîamê hukûmet şeqizî serî li meselê gerand û dest bi demagojiya “lêkolînê” kir.
Lê esas ji destpêkê texmîna min(min çend caran jî nivîsî )û gelek kurdan bi vî alî da bû. Me digot miheqeq tiliyaErdogan di vê qetlîamê da heye, loma jî nizanin çi bikin û ser qetlîamê çawa bigrin…
Erdogan merivekî pir neyarê miletê kurd e, loma jî ew bi kêfxweşî dikane biryarên wiha û heta yên ji vê jî girantir bide.
Heger ne gurûb 50, lê 500, ya jî 5 hezar kes bûna jî Erdogan ewê dîsa jî bigota “buhayê wê çi dibe bila bibe lêxin...”

XXX
Sosireta giran, şerma mezin, Mehmet Emîn Dîndar û Galîp Ensarîoglu li ser navê AKP-ê qetlîama Roboskê parastin û nehîştin ku di meclîsê da li ser qetlîamê were peyivîn.

Ji bo ku di meclîsê da li ser qetlîama Roboskê were peyivandin û lêkolîn were kirin BDP-ê îro pirsnameyek da meclîsê.

Lê pirsnameya BDP-ê bi rayên parlamenterên AKP-ê û MHP-ê hat redkirin.
Ji ber ku hukûmeta AKP-ê naxwaze qetlîam were ronîkirin û berpirsiyar eşkere bibin.
Naxwazin, jiber ku berpirsiyarên qetlîamê hukûmet bi xwe ye, qetlîam bi emir û destûra wan hatiye kirin. Tu tiştekî bi şaşî û bêhemdî li ortê tuneye.

Li alî din, trajediya herî mezin li ser navê AKP-ê ne parlamenterên tirk, du parlamenterên kurd; parlamenterê Şirnexê Mehmet Emîn Dîndar û parlamenterê Diyarbekrê Galîp Ensarîoglu li dijî pêşniyara BDP-ê peyivin û xwestin pirsname neyê qebûlkirin.

Û di netîceyê da jî wisa bû, pêşniyara BDP-ê bi dengên AKP-ê û MHP-ê û helbet bi dengên hemû parlamenterên AKP-ê yên kurd hate redkirin.

Tirk tim wiha dikin, di bûyerên wiha da kêm caran tirkan derdixin hemberî kurdan, tim kurdan bera hev didin û ew jî bi kêfa xwe lê temaşe dikin.

Weke tê zanîn hakimên biryara îdama Şêx Seîd û ya Abdulah Ocalan dan jî kurd bûn….
Di vê bûyerê da jî AKP-ê wisa kiriye, ji dêlî tirkan, du kurd bera pêxîla BDP-ê dan û bi wan qetlîam dan parastin.

Û van parlamenteranan xwedêgiravî kurd in û li ser navê gelê xwe çûne wir. Lê weke tê dîtin, rebenan weke emirqûliyên Erdogan ji mecbûrî li dijî pirsnameyê derketin.
Xeberê bixwînin û şêla van herdu pepûkan bibînin….

XXX
Kurdên başûr hesabê komkujiya Helepçeyê ji qatilan pirsîn û ew ceza kirin, nuha dora kurdên bakur e, dibê em jî hesabê cînayet û komkujiyên li hemberî kurdên bakur hatine kirin ji dewleta tirk û birêvebirên wê bipirsin...
Hesabpirsîna komkujiya gundê Roboskê bira bibe destpêka vê qonaxê...

XXX
Li gorî rojnameya Le Mondê, serokkomarê Fransayê Sarkozy, ewê pêşnûmeya ku înkarkirina komkujiya ermeniyan sûc dihesibîne ku du roj berê ji alî senatoyê ve jî hate qebûkirin, di nava 15 rojan da îmze bike.

Yanî pêşnûme ewê li Fransayê bibe qanûn.
Li gorî pêşnûmeyê kesê ku li Fransayê komkujiya ermeniyan înkar bike ewê salek hefs û 45 hezar Euwro ceza bidinê.

Rojname dibêje, Sarkoyê nameyk jî ji serokwezîrê Tirkiyê Erdogan ra şandiye û gotiye navê tu miletî û tu dewletê di qanûnê da nabuhure, qanûn ji bo herkesî ye.

Tirk dixwazin pêşnûmeyê bibin Komisyona Qanûna Esasî. Ji bo vê yekî jî 60 parlamenter ya jî 60 senator lazim in. Tirkan ji nuha da dest bi xebatên lobiyê kirin, hela ka em binêrin ewê bikanibin 60 senatoran bibînin y ana…
Lê rewşa wan îcar ne baş xuya ye…

Bulent Arinç sînyala berdewamiya terorê da

2012-01-24T20:59:00.000+01:00

Cîgirê serokwezîr Erdogan Bulent Arınç, gotiye, ” Li Tirkiyê teror heye, rêxistina terorê heye, girêdanên wê yên dîrekt û îndîrekt hene. Emê kurdan himêz bikin û li hemberî terorê jî şer bikin”

Ev gotinên Arinç pir girîng in, ew dibêje ku ewê dev ji şer, ji terorê, ji girtin û kuştina kurdan berndin.
”Emê kurdan himêz bikin”, ne demagojiyeke nuh e, ji roja roj da ye siyasetmedarên tirk vê demagojiyê dikin.

Lê kurd maneya van gotinan êdî baş dizanin.
Hêza ku Arinç weke terorê bi nav dike 3 milon û nîv kurdên ku ray dane BDP-ê û nufûsa bi wan rayan ra ye.

Ji bo Arinç 10 milyon kurd ne kurd in, ew ”terorîst” in û dibê werin îmhakirin.
Yanî Arinç çiqasî xweşik û nermik jî bibêje, maneya gotinên wî ew e ku hukûmeta AKP-ê li hemberî kurdan ewê demeke din jî vê terora xwe bidomîne, ewê hîn gelek kesên din jî bigrin û bavêjin zindanan.

Dibêjin li Kurdistanê di zindanan da cî nemaye, loma jî bi dizî, ji bin da haziriya veguheztina girtiyan ya herêma Derya Reş dikin.

Ji bo ku bi vî hawî him dixwazin girtiyan ji Kurdistanê dûr bixin û manewiyata wan bişkînin û him jî têkiliyên girtiyan û malbatên wan qut bikin.

Mirovên bajarên Derya Reş bi piranî faşîst, nîjadperest û li dijî kurdan e. Dema malbatên girtiyan herin serdanên zarokên xwe, ewê wan nerehet û terorîze bikin.

Ji ber ku hukûmet bi viya dizane, loma jî dixwaze bi hezaran kurdên girtî bibin li bajarên herêma Derya Reş belav bikin.

Netîce, hercara ku Bulent Arinç, bi nermikayî bibêje, ”emê kurdan himêz bikin”, dibê hûn bizanibin ku ev gotinên wî ne ji xêrê ra ne, miheqeq nêteke xerab li dû heye

XXX
Kurdperwer û welatparêzê nemir, xweşmêr û canfîdayê kurd û Kurdistanê Necmetîn Buyukkaya, di 24-01-1984-an, di rojeke weke îro da di zindana Diyarbekrê da bi destê qatil û celadên dewleta tirk hate kuştin.

Neco(Necmetîn), kadir û lîderekî kurd yê bijare û gelkî hêja yê herçar perçeyên Kurdistanê bû.
Ew milîtanekî miletê kurd yê ziravpiling bû.

Wî jiyana xwe weqfê rizgarkirina Kurdistanê û azadiya miletê kurd kiribû. Ew şoreşger û canfîdayekî profesyonel bû.

Ji ber van xusûsiyetên xwe yên bêemsal ew bûbû kelemê di çavê dijmin da.
Û loma jî qatilên dewleta tirk di zindana Diyarbekrê da ew û bi dehan ewladên kurd yên din, bi bêbextî û bi hovîtiyeke mezin qetil kirin.

Ez, vî welatparêz û kurdperwerê hêja û xweşmêrê kurd û Kurdistanê di 28-emîn salvegera şehîdbûna wî da bi hurmeteke mezin bibîr tînim….

XXX
Kurdino, hûn jî telewîzyonên tirk boykot bikin !
Heta Roj TV vedibe ezê li telewîzyonên tirk temaşe neikim. Bi dîtina min her kurdê li dijî zulmê û vê terora hukûmeta AKP-ê dibê ew jî eynî tiştî bike, heta Roj TV vedibe li telewîzyonên tirkan temaş neke.

Tirkan ev zulm û çavsorî li kîjan hêz û gurûba kurd bikira minê eynî reaksiyon nîşan bide, minê bi eynî şîdetê protesto bikira.

Ji bo min ya girîng kurd bûne, dewleta tirk li kîjan kurdî û hêza kurd zulmê û neheqiyê bike ezê li dij derkevim û piştgiriya aliyê kurd bikim...

XXX
Di artêşa tirk da di nava 23 rojan da(ji serê salê û virda ye)10 leşkerên kurd bi rengekî bi şik jiyana xwe wenda kirin.
Yanî hatin kuştin…
Berpirsiyarên leşkerî ji bo van 10 mirinan dibêjin ”qeza” û ”întîxar”.
Lê belê berpirsiyar nikanin îzah bikin, ji bo çi ev ”qeza” û ”întîxar” çima tim tên zarokên kurdan dibînin?

Çima carê yekî tirk jî bi qezê nayê kuştin û xwe întîxar nake?
Ecêb e, ev ”qeza” tê leşkerên kurd tenê dibîne.

”Întîxar” hewwetinê, ew jî bûye qedera me kurdan tenê, tirk qet xwe întîxar nakin….
Pir vekirîye, artêş a tirk weke neyar li hemû kurdan dinêre û loma jî zarokên ku dibêjin em kurd in, gava fersendê dibînin dikujin.

Dibê partî û rêxistinên kurdan bibin taqîpçiyên vê meselê, van cînayetan bibin dadgehên der û hundur.
Ya din jî dibê êdî kurd neçin leşkeriya vê dewleta qatil, li riyên neçûnê bigerin…

XXX
Serokwezîrê Tirkiyê Erdogan, weke mudûrê nifûsê dîsa dest bi îfşakirina koka(secereya)Sarkozy kir. Berê gotibû, bavê Sarkozy li Cezaîrê qetlîam kiriye, heger Sarkozî nizanek bira here ji bavê xwe bipirse.

Nuha jî gotiye, ”kalikê Sarkozy li Selanîkê yanî li ser axa Osmaniyan ya demekê hatiye cîhanê…”
Ê yanî çi?

Li Selanîkê hatibe dinê çi ferq dike, li Stenbolê hatibe dinê çi ferq dike?
Çi têkiliya ciyê jidayikbûyina kalikê Sarkozy bi biryara Senatoya Fransayê heye?
Diyar e dixwaze bibêje Sarkozy cihû ye…

Ev ne tiştekî bi dizîye û ji xwe Sarkozy jî weke te venaşêre.
koka sarkozy diyar e, lê ya te?

Tu mahcir û donmeyê(kesê dîn guhertine)ji kîjan dînî û kîjan welatî yî?
Diya te, bavê te, kalên te ji ku ne û kînga bûn misilman?

Tu geh dibêjî tu gurcî yî, geh dibêjî weke gêrmiya gavan tevlihev î, diya te ji miletekî û bavê te jî ji minletekî din e…
Lê mistewa ev e, mal ev e, ji însanên wiha ancax gotinên wiha hasil bibin….

Him kuştin him jî kitêbên wî qedexe dikin

2012-01-24T20:39:00.000+01:00

Piştî girtin û kuştina zindiyan, nuha jî dor hat berhemên miriyan…
Belê, nuha jî kitêbên rahmetiyê Mûsa Anter ketin ber şîpa teror û qedexekirinên dozgerên rejîma AKP-ê.

Serdozgerê Stenbolê bi îddîaya ku di kitêbên Mûsa Anter da propagandeya ”rêxistina terorê” tê kirin, derbarê wan da biryara berhevkirinê da.

Weke hin kurdên ”aştîxwaz” dibêjin, bi rastî jî hukûmeta AKP-ê di warê azadiya çapemenî û demokrasiyê da gavên pir mezin û pir grîng davêje(!)

Qedexekirina kitêbên rahmetiyê Mûsa Anter îspat û delîlên van gavên rejîma AKP-ê yên gelkî grîng û demokratîk e…

XXX
Di facebookê da ez nuha rastî vê gotina xweş hatim. Gotin bi tirkî bû, min ew kir kurdî.
Merivê durû weke dezgeha bazarê ye,
yên rind datîne pêşiyê,
dawî tim xerabe ye.

XXX
Dawiya dawî rejîma AKP-ê gihîşt mirazê xwe û Roj TV da girtin.
Girtina Roj TV-ê kîn û nefreta min û bi milyona kurd li hemberî hukûmeta AKP-ê ya rasîst û neyarê miletê kurd hinekî din jî mezin û kûr kir.

Tiştê hukûmeta AKP-ê dike zulm e, rasîsm e, li dijî hemû normên însanî û demokrasiyê ye.
Ji ber ku piraniya programên Roj TV-ê bi tirkî û leqeleq bû, loma jî min zêde lê temaşe nedikir. Min tenê li xeberan temaşe dikir.

Lê li gel vê jî ev girtin, ev zulm bi min zor tê, ez ji hêrsan xwe dixwim…
Lê ew çi bikin jî ewê nikanibin vî karwanî rawestînin, ev karwan miheqeq ewê bigihîje hedefa xwe, kurd van rojên tarî ewê li pey xwe bihêlin û bigihîjin azadiya xwe…
Her kurdê bi xîret û bi ûjdan dibê tu carî vê zulma AKP-ê ji bîr neke…

XXX
Ji bo piştgiriya bi Roj TV-ê ra min nuha nameyeke bi fransî ji şîrketa Eutelsatê ra faks kir. Name ji alî Faysal Dagli ve hatiye belavkirin.

Bi dîtina min her kurd dibê wê teksta bi ransaî ji şîrketa Eutelsatê ra ya faks bike ya jî mail bişûne.
Ne şert e ku meriv PKK-yî ya jî dost û dilxwazê PKK-ê be. Heta meriv dikane li dijî PKK-ê be jî, lê belê ev yek dibê nebe sebeb ku meriv li hemberî zulma dewleta tirk li wan dike bêdeng bimîne û li zorbatiya hukûmeta AKP-ê temaşa bike.

Weke kurd dibê meriv li dijî vê zulm û neheqiya li ku kurdan dikin derkeve û protesto bike.
Sê roj berê hukûmeta AKP-ê 40-50 hezar tirk ji hemû Ewrûpayê li Parîsê, li ber Senatoyê da topkirin, ji bo ku Senato biryara qetlîama ermeniyan qebûl neke.

Ez bawer nakim ku kesên ji gelek welatên Ewrûpayê çûn wir hemû AKP-yî bûn.
Ji bo kesên çûn wir ya girîng ew bû ku dewleta wan zirarê nebîne, Senatoya Fransayê qetlîama ermeniyan qebûl neke.

Loma jî însanên ji gelek fikir û dîtinên cuda ji bo prastina welat û dewleta xwe hêza xwe kirin yek û piştgiriya dewleta xwe kirin.

Dibê kurd jî wiha bikin, kîjan gurûp û hêz dibe qet ferq nake, li hemberî êrîş û zulma dijmin dibê meriv bêdeng nemîne û alîkariya birayê xwe yê kurd bike.

Îro Roj TV-ê ye, sibe dikane telewîzyoneke kurd ya din be. Dibê meriv bi çavê bira li hemû kurdên welatparêz binêre û dema hewce be, di rojên teng da, li hemberî êrîşên neyar miheqeq alîkariya hev bike….

Komara Kurd ya Mahabadê serbilindiya miletê kurd e

2012-01-22T21:43:00.000+01:00

Îro 66-emîn salvegera damezrandina Komara Kurdistanê ya Mehabadê ye.
66 saliya Komara Kurd ya Mahabadê li hemû kurdan pîroz be !

Komara Kurd ya Mahabadê, di 22-ê Çileyê 1946-an da li Kurdistana Îranê di bin serokatiya Qazî Mûhamed da ava bû.

Komara Mahabadê li bajarê Mahabadê li Meydana Çarçira hat îlankirin
Lê belê piştî lihevkirina Yekitiya Sovyetê û Îngilistanê, Sovyetê alîkariya xwe ji kurdan qut kir. Piştî vê, Îranê ji nû ve hêza xwe topî ser hev kir û êrîş bir ser Azebeycanê û komara kurd ya Mahabadê û komara kurd piştî 10 meh hate hilweşandin.

Piştî tecrûbeya hukûmeta Şêx Mahmûdê Berzencî ya li başûrê Kurdistanê, Komara Mahabadê ji bo kurdan tecrûbeyeke herî mezin bû. Lê ji bêtalihiya me kurdan ra Sovyetê û Îngilîzan, kurd kirin qurbana tirkan û menfaetên xwe yên maddî.

Di vekişîn û qutbûna alîkariya Sovyetê da rola dewleta tirk pir mezin e, ji bo sovyet alîkariya kurdan neke û rê bidin êrîşên Îranê, tirkan roleke pir mezin lîstin.

Jiyana Komara Mehabadê her çiqasî demek pir kin be jî, lê di vê dema kin da dîsa gelek tişt kirin.
Sêzde(13)wezîrên Komara Mahabadê hebûn.

Hukûmeta Komara Mahabadê ala netewî ya Kurdistanê hilda û artêşa komarê çêkir. Ku ev al, êdî bûye ala Kurdistanê.

Qadî Mihemed, berî têkçûn komarê û girtina xwe ”Ala Komara Mahabadê” teslîmî Mele Mistefa Barzaî kir û got, wê biparêze. Û Mele Mistefa Barzanî jî ev wesiyeta Qazî bi cî anî û ala Kurdistanê weke roniya çavê xwe parast.

Ev al nuha bi kêmanî li beşê Kurdistanê yê başûr, li asîmanê Kurdistanê hêl dibe.
Hukûmeta Komarê di warê aborî, civakî, edebî û kulturî da jî gelek gavên girîng avêt. Rojname û kovar derketin. Ji bo pêşxistina zimanê kurdî gelek hewil hat dayin û hin gavên girîng hatin avêtin.
Zimanê Kurdî weke zimanê Komarê yê resmî hate qebulkirin.
Tiyatroya kurd hat avakirin.
Yekîtiya Jinên Kurdistanê hate sazkirin.

Bi kurtî, her çiqasî temenê Komara Mehabadê kin ajot jî, lê Mahabad di her warî da dîsa jî bû navenda siyaset û rewşenbiriyê.

Piştî demeke kin, Yekîtiya Sovyetê alîkariya ku dida Qazî Mihemed qut kir û hêzên Sovyetê di 9-ê gulanê da paşda vekişiyan û xwestin ku Qazî Mihemed jî Kurdstanê terk bike û here îltîcayê Sovyetê bike.

Lê Qazî Mihemed ev yek red kir û got ez tu carî welatê xwe û gelê xwe terk nakim.
Di 16-ê mijdara 1946-an da(16/11-46) hêzên artêşa Îranê berê ketin paytexta Azerbaycanê Tebrîzê û dû ra jî berê xwe dan Mehabadê.

Û di 17-ê di kanuna 1946-an da(17/12-46) jî bi alîkariya îngilîzan ketin Mahabadê û Komara Kurdistanê ya Mehabadê hilweşandin.

Û di 31-ê adara 1947-an da jî Qazî Mihemed, serokwezîr Hecî Babe Şêx, wezîrê parastinê Seyfî Qazî li Meydana ku Komar lê hatibû avakirn bi darde kirin.

Qazî Mihemed, li Meydana Çarçira di merasîma avakirina Komara Kurdistanê da wiha sond xwaribû:

”Bi mezinahiya navê Xwedê, bi rûmeta Qurana Kerîm, li ser welat û ala xwe ez sond diwxim ku ezê heta dilopa dawî ya xwîna xwe û nefesa xwe ya dawî, bi can û malê xwe di rêya azadiyê da, ji bo ku alên me li asîmanan pêl bidin têbikoşim.”

Û bi rastî jî Qaziyê nemir sadiqê sonda xwe ma û ji bo ku ala kurd li asîmanên Kurdistanê hêl bibe canê xwe feda kir.
Bira ciyê wî û hemû şehîdên kurd û Kurdistanê behişt be.

Hukûmet naxwaze hemû cinayet eşkere bibin

2012-01-22T15:07:00.000+01:00

Di kolanên merkeza JÎTEM-ê ya li Amedê da 4 kuloxên(qoqên, qafên) seriyê mirovan yên din jî hatin dîtin. Bi dîtina van hestiyan ra hejmara hestiyên mirovan gehişt 19-an.

Li Diyarbekrê dîtina 19 kuloxan ji deve hîn ne guh e, ji ber ku 17 hezar kurd ji alî qatilên vê dewletê ve hatine kuştin.

Çend kes nikanin 17 hezar însan bikujin, dibê bi hezaran kesî di van cînayetan da wezîfe girtibe, tetik kişandibe û emir dabe.

Hukûmeta AKP-ê viya baş dizane, serokwezîr, wezîrê edaletê û wezîrê hundur viya baş dizanin.
Û ji xwe ji ber ku birêvebirên hukûmetê viya baş dizanin loma hemû cînayetan eşkere nakin, qatilan nagrin û dernaxin ber dadgehan.

Nakin, ji ber ku qatil pir in, bi hezaran in, heger bi rastî jî hemû cînayetan eşkere bikin û hemû qatilan bigrin, dewleta wan ewê ji kok da biheje, ewê bi hezaran, siyasetmedar, zabit, general, pûlis, burokrat û giregirên dewletê sûcdar û qatil derkevin.

A ji ber vê yekêye ku hukûmet naxwaze here ser cînayeta Hrant Dînk û 17 hezar cînayetên li hemberî kurdan hatine kirin.

Naxwazin hemû cînayet derkevin û hemû qatil werin girtin, ji ber ku êdî ew bi xwe bûna mesûlê dewleta kûr.

Heger ne wisa bûya nuha ji zûda bi sedan sûcdar û qatilên 17 hezar kurd girtibûn.
Nuha ji zû da qetlîama gundê Roboskê eşkere kiribûn û kesên sûcdar girtibûn.

Nuha ji zû da rêxistin û kesên li pişt cînayeta Hrant Dînk eşkere kiribûn û kesên bepirsiyar girtibûn
Nakin û naxwzin bikin ji ber ku serî ewê here bigihîje merivên wan, îktîdar û rejîma wan…

XXX
Tirk, çavsoriyê ne li kurdan tenê, li hemû cîhanê dikin, kes newêre li hemberî zulm, zorabtî û qetlîamên wan dengê xwe bike.

Mêrikan him sûcdar û him zorba ne, milyonek û nîv êrmenî kuştine lê qebûl nakin ku dewletek bibêje ev qetlîam hatiye kirin.

Ji bo ku bala Senatoya Fransayê bikşînin û tesîrê li civîna Sebatoyê ya sibe bikin, do bi organîzeya hukûmetê ji hemû waltên Ewrûpayê 40 hezar nsan li Fransayê top kirin û fransa û Sarkozy eşkere tehdît kirin.

Bi îhtîmaleke mezin Senatoya Fransayê ji tirsa tirkan sibe ewê pêşniyara meclîsê red bike û daxwaza tirkan bîne cî.

Wezîrê Tirkiyê yê karê derve Ahmet Davutoglu, do dîsa hukûmeta Kurdistanê ya Federal tehdît kir û got, ”heger Hukûmeta Herêma Kurdistanê û aliyê Îraqê ji bo tasfiyekirina PKK-ê tedbîrên pêwîst negrin, Tirkiye ewê tiştên pêwîs bike.”

Yanî heger hukûmeta Îraqê ya merkezî û Kurdistana Federe weke Tirkiye dixwaze li hemberî PKK-ê gavan navên, Tirkiye ewê dest bi operasyoneke leşkerî bike.

Îran ne têda, ji Îranê pir hesaban dikin, tirk xwe li her kesî radikşînin, her kesî tehdît dikin û ji vê tehdîta xwe jî tim karê dibînin.

Mesela di mesela Roj TV-ê da Danîmarka û Fransa bi bertîl û tehdîdan teslîm girtin û dawiya dawî Roj TV-ê bi wan dan girtin.

Kurd dibêjin stûrî ji gayê sor ra namîne, ev stûriya tirkan jî ewê ji wan ra nemîne, kurdê ji wan ra nehêle…

Hevalbendiya dijmin ne tu rê ye

2012-01-21T20:44:00.000+01:00

Cehalet, pere û berjewendiyên şexsî pişt li kurdan şikandiye, nahêle kurd yekîtiya xwe ya netewî pêk bînin û zora dijmin bibin.

Hercara ku kurd nêzî vê hedefa xwe dibin, dijmin tavilê cehaletê, pere û menfaetên şexsî dixe dewrê û yekîtiya kurdan zeîf dike, hinekan dikşîne cepheya xwe û bi wan ra êrîşê dibe ser kurdên din.

Tew ne hewceyî şer û şerê çekdarîye, heger kurd rayên xwe nedin partiyên tirkan, nebin endam û nûnerên wan, rayên xwe bidin partiyên xwe Kurdistan çêbûye.

Heger sibe li meclîsê ji AKP-ê û CHP-ê 40-50 parlamenterên kud îstîfa bikirana û bigotana weleh em vê zulma we hew qebûl dikin, dibê hûn heqê gelê me bidin, mesele kurd diqediya, hukûmetê mecbûrî teslîm bibûya…

Lê nakin û ji ber ku dijmin jî dizane nakin, loma ew jî diwêrin him vê zulma xwe bidomînin û him jî mafê kurdan nedin.

Wa ye hukûmeta AKP-ê Roj TV jî da girtin. Sibe ewê weşana wê raweste.

Li hemberî vê zulm û çavsoriya hukûmetê heger sibe hemû karkirên TRT-6-ê jî bigotana weleh em vê zulmê qebûl nakin, madem hûn nahêlin telewîzyoneke kurdan li derve jî hebe, wê demê em jî naxebitin û di telewîzyona we da tu programan çênakin.

Heger ne PKK-ê, BDP-ê û Roj TV-ê tenê, hemû kurdên din jî, yên li dijî PKK-ê jî li dijî vê zulma hukûmetê derketana û nerazîbûna xwe nîşan bidana, hukûmetê nikanîbû wiha bikira. Lê nakin.

Li hemberî reaksiyoneke wiha hukûmetê bihejiya, ewê bidîta ku kurd vê siyaseta wan ya înkar û îmhayê qebûl nakin. Di rewşeke wiha da hukûmetê mecbûrî siyaseta xwe biguheranda.

Yanî sebebê vê bindestiya me ne tenê xurtiya dijmin e, hinekî jî em bi xwe ne, em bi xwe dev ji hevkarî, piştgiriya dijmin bernadin.

Roja ku kurd di her warî da têkiliyên xwe ji dewleta tirk qut bikin û partiyên xwe ava bikin û rayên xwe bidin xwe, bidin kes û partiyên ku doza kurd û Kurdistanê dikin Kurdistan çêbûye.

XXX
Ez bi xwe nizanim komîsyona AKP-ê ya meclîsê li gorî çi û kîjan pîvanan bangî Kemal Burkay û Îbrahîm Guçlu kir û guh da dîtin û fikrên wan.

Şert û pîvanên vexwendina komisyonê çi ne?

Kesên ku dizanin komîsyonê ji bo çi û li gorî kîjan pîvanê ban van herdu kesan kir bira ji kerema xwe ra me agahdar bikin.

Normal dibê li kesên ku di nava bûyeran da bûn guhdarî bikirana, mesela li abûqat û serokên baroyan, li birêvebirên rêxistinên mafên mirovan, li malbatên kesên wenda û kesên hatine qetilkirin, li îtîrafçiyan û yên weke wan...

Lê çima Kemal Burkay û Îbrahîm Guçlu, lê ne serok û siyasetmedarên din, ne berpirsiyarekî BDP-ê û PKK-ê ?

Ji bo çi ?

Ya din di vê komsîsyona xapandinê da hebûna yeka wek Oya Eronat, ez li kurdan weke heqareteke mezin dibînim.

Carê Eronat mafê wê tuneye ku têkeve wê komîsyonê, ew "mebûseke" xeyrîmeşrû û diz e, zorba ye. Hukûmeta AKP-ê mafê yekî din bi zor xesp kiriye û daye wê. Ew ne parlamenter e. Rûniştina bi Eronatê ra meşrûkirina wê ye.

Loma jî şaşî û şeremeke pir mezin e ku kurdên çûn wir hebûna wê qebûl kirin û bersîv dan pirsên wê.

Jinikê ev ne bes e, di ser da henekê xwe bi gotina Kurdisanê kiriye û ji Guçlu ra gotiye, "tu tim dibêjî Kurdistan, Kurdistan, ma ev Kurdistan ku dere?"

Eronat, li dijî gotina Guçlu, "mafê kurdan hatiye xespkiri" jî derketiye û gotiye, ji bo piraniya kurdan wiha nebêje, ez jî kurd im, li ser navê min jî nepeyive."

A Burkay û Guçlu bi vê şermûtê ra rûniştine û giliyê PKK-ê pê kirine....

Bi dîtina min komîsiyonek ancax dikane hewqasî xeyrîcidî bibe, meriv naçe bi komîsiyoneke wiha xayrîcidî û bêmistewa ra rûnane...

Hukûmet bi vê komîsyonê henekê xwe bi kurdan dike...

XXX
Axa welatê me êdî îsyan dike, ji her derê kelax û hestiyên kurdên ku bi destê dewleta tirk hatine qetilkirin dipijiqe !

Li Diyarbekrê, li Şirnexê û li gelek deverên din her roj hestiyên çend kesan tên dîtin...

Lê hukûmeta AKP-ê hîn qatilek jî negirtiye, Demirel, Çîller, Mehemt Agar, orgeneral Guneş, Karadayi, Buyukanit, zabit, walî û wezîrên karên hundur yên heta salên 2000-î hîn li derve ne.

Ax ji derdê kurdan...

2012-01-21T15:18:00.003+01:00

Dewleta tirk bi darê zorê ketiye welatê me. Li welatê me zulmeke pir mezin li me dike.
Em kurd in lê kurdbûna me qebïl nakin, di cuzdan û pasaporta me da tirk dinivîsînin.
Navê welatê me qedexe kirine
Ala me qedexe kirine
Zimanê me qedexe kirine
Bi darê zorê zimanê xwe fêrî me dikin
Me bi zorê dibin leşkeriyê.
Nahêlin em li welatê xwe bibin xwedî medya û çapemenî.
Nahêlin em li welatê xwe bibin xwedî mekteb û zanîngeh.
Nahêlin em artêşa xwe ava bikin, bibin xwedî pûlis, cendirme û dezgehên dewletî.
Kînga dilê wan bixwaze me digrin, dixin zinadanan, îşkeneyê li me dikin û carnan jî gû bi me didin xwarin.
Û gava hinek ji me li hemberî vê zulmê radibin jî wan bi topan, bi balafiran û bi çekên kîmyayî dikujin..
Welahsil zulm û zorbatiyeke pir mezin li me dikin, nahêlin em bibin xwedî dewlet, xwedî meclîs û xwedî al, xwedî dem û dezgehên netewî.
Dema dewletek, hukûmetek, hinek, miletek hewqas zulmê û neheqiyê li meriv bike, welatê meriv ji meriv bistîne û di wealtê meriv da jî vê zulê li meriv bike, hebûna meriv qebûl neke dibê meriv jî bibe dijminê vê dewletê, bibe dijminê wan kesan, tu carî ji vê dewletê hez neke, siyasetmedar û bi birêvebirên wê ra nebe dost, nebe heval, nekeve partiyên wan, rayên xwe neda wan, bi wan ra hevkariyê neke û hwd.
Lê hin kurd hene hîn jî ne li dijî vê dewletê û birêvebirên vê dewletê ne, rayên xwe didin partî û birêvebirên vê dewletê, dikevin partiyên wan, ji partiyên wan dibin muxtar, reîs û parlamenter, bi burokrat û siyasetmedarên wê ra dibin dost, dibin heval…
Di dezgehên vê dewletê da kar dikin, bi serok û birêvebirên hukûmeta vê dewletê ra dibin dost, dibin heval û bi hev ra şêwir û mişêwiran li dar dixin.
Ez bi xwe qet fêm nakim ev kurd çima wiha dikin, çawa dikane wiha bike?
Gelo kesê sebebê vê yekê bizanibe heye?

XXX
Komisyona hukûmeta AKP-ê ya meclîsê ya herî bêselahiyet û xapandinê derbarê cînayet û ”qurbanên terorê” da li du siyasetmedar û rîsipyên kurd Kemal Burkay û Îbrahîm Guçlu guhdarî kir.
Van herdu siyasetmedarên kurd jî ji dêlî ku hesabê 4 hezar gundên hatin wêrankirin, 17 hezar kurdên wenda yanî ”cînayetên qatil ne diyar” û keleyên her roj ji hewşên artêşa tirk derdikevin ji dewletê bipirsin, giliyê Abdulah Ocalanê girtiyê dewleta tirk û PKK-ê bi komîsyonê kirin, gotan Ocala Hey kurdên bakur ne xwediyê serok û siyasetmedarên layiqî xwe û têkoşîna xwe ne, lê hema ev herdu siyasetmedar jî tunebûna ewê gelkî baştir bûya…
Bala min lêye ji beyanên Burkay ra gelkî kêfa dewletê û medya tirk hatiye, ev çend roj in wer cî didin gotinên Burkay yên derbarê Ocalan û PKK-ê da. Tam li gorî dilê wan dipeyive…

XXX
Hin kurd ji cahiliyê, ji ber nezaniya xwe bûne dost, hevkar û hevalên dijmin.
Hin kurd ji ber xizaniyê, ji bona debara xwe bikin bûne merivên dûzanê û hevkarên dijmin.
Lê hin kurd jî hene ku ne cahil in, ne nezan in, ne feqîr in û ne jî mecbûr in ku bibin dost, hevakr û havalbendên dijimin.
Tu tişt wan mecbûrî vê şêlê nake.
Bi ya we sebebê vê hevalbendiya wan çi ye?

Lê dîsa jî hûnê têkbiçin...

2012-01-19T22:12:00.000+01:00

Şîrketa Eutelsatê îro ji nişkave weşana Roj TV-ê rawestand û xwest ku şîrketên din jî eynî biryarê bigrin û weşana Roj TV-ê rawestînin.

Piştî vê biryara Eutelsatê li hemû bajarên Kurdistanê weşana Roj TV qut bû.
Roj TV-ê derbarê weşana xwe da beyanek belav kir. Di beyanê da tê gotin, weşana wan li ser Eurobirdê berdewam e, temaşevan dikanin him di ser Eurobîrdê ra û him jî di înternetê da weke hertim li Roj TV-ê temaş bikin.

Dadgeha Danîmarkayê biryara girtina Roj TV-ê nedabû, tenê cezayê pera dabû û Roj TV-ê jî îtîrazî biryra dadgehê kiribû.

Yanî doza Roj TV-ê hîn neqediyaye û proses dom dike. Lê li gel vê jî şîrketa Eutelsata Fransî elelecele birayara rawestandina weşana Roj TV-ê da.

Diyar e pereyên ku Eutelsatê ji dewleta tirk girtiye ji kiriya Roj TV dide pir û pir zêdetir e loma wisa ecele kirin.

Dema edalet, heq, huqûq û ûjdan tunebe û buhayê hertiştî pere be, bêguman dewleta tirk hertim dikane ji kurdan bêtir pera birjîne, çimkî ew dewlet in û perê wan yê reş pir e...

Piştî ku weşana Roj TV-ê li bajarên Kurdistanê qut bû, berdevkên wezareta derve ya Tirkiyê kêfxweşiyên xwe anîn zimên û sipasiya şîrketa Eutelsatê kirin.

Îşev Erdogan û hemû birêvebirin AKP-ê ewê ne tenê destên xwe, belkî hin derên xwe yên din jî hine bikin; ji ber ku Roj TV-ê dan girtin.

Lê hukûmeta AKP-ê, îşev ne tenê ekranên telewîzyonên bi milyonan kurdî reş kir, wan her wisa dilê bi milyonan kurd jî ji xwe reş kir, kîn û nefreta bi milyona kurdan qezenc kir...

XXX
Fransayê zêde li ber xwe neda û zû teslîmî tirkan bû.
Pêşnûmeya ku înkara qirkirina ermeniyan weke suc dihesibîne çendakî berê di parlementoya Fransayê da bi piraniya dengan hatibû qebûlkirin. Ev pêşnûme îro ji aliyê Komîsyona Zagonê ya Senatoyê ve hate redkirin.

Pêşnûmeya ku di parlamentoya Fransayê da hatibû qebûlkirin di Komîsyona Zagonê ya Senatoyê da li he...mberî 9 dengan bi 23 dengan hate redkirin. Heger ev biryar di dengdana roja duşemiyê ya Senatoyê da jî were qebûlkirin, wê demê pêşnûme bi temamî red dibe.

Û wisa xuyaye ku ewê wisa jî bibe, pêşnûme ewê ji tirsa tirkan ji alî Senatoyê ve jî were redkirin.
Valerie Boyer a ku pêşnûme dabû parlamentoyê dibêje heta nuha wê ji tirkan gelek gefên ”kuştinê” û ”tecawizkirinê” girtiye.

Piştî biryara parlamentoyê malpera Boyerê û ya Senatoyê ji alî heckerên tirk ve hatin heckirin.
Li ser tehdîdên Tirkiyê û êrîşên tirkan parlamenterê UMP-ê yê ermenî Patrîck Deveciyan gotiye:
"Tirkiye hertim, her kesî tehdît dike. Di nava salekê da bi qasî ku ê bîra min Tirkiyeyê 7 welat tehdît kirin. Di nava van de Qibris, Yewnanîstan û Îsraîl jî heye."

Bi rastî jî wisa ye, mêrikan ji kesî natirsin, dema hewce dibînin her dewletê tehdît dikin. Û heta nuha her dewlet jî teslîmî wan bûye. Û numûneya herî dawî jî Fransa ye.
Mêrikan bi van êrîşên xwe bûn dewlet û dîsa bixêra van êrîşan dewleta xwe didin jiyandin.

XXX
Bextewarî, dewlemendî û dilşadiya herî mezin ew e ku meriv ji alî gelê xwe ve were hezkirin, di nava gelê xwe da serbilind be…

XXX
Ji bo ku zalim bisernekvevin dibê mezlûm teslîm nebin û li ber xwe bidin. Teslîmbûn mirin e, liberxwedan jiyan e, serkeftin e.
Bijî liberxwedana li dijî vê hukûmeta zalim û nîjadperest !
Bimre teslïmiyet !

XXX
Îro 19 çileya paşîn e, pênc sal berê Hrant Dînk îro li Stenbolê ji alî qatilên dewleta tirk ve hate qetilkirin.
Ji ber ku Hrant eremenî bû tehamulî hebûna wî nekirin û ew bi bêbavî kuştin.
Ji ber ku Hirant merivekî demokrat, rastgo û dostekî kurdan yê ji dil bû tehamulî hebûna wî nekirin û ew bi qeleşî kuştin.
Ez Hrant Dînk, vî egîd û rewşenbîrê ermenî bi gramî û hurmeteke mezin bibîr tînim.

XXX
Mehmet Altan jî di agirê kurdan da şwetî.
Sernivîskarê rojnameya Staraê Mehmet Altanê xwarziyê kurdan(diya wî kurda soran e), ji ber ku beyanek da ajansa ANF-ê û di qetlîama Roboskê da rexne li hukûmetê û medyayê girt ji karê xwe bû.

Li Tirkiyê nuha rejîmeke faşîst û serokwezîrekî ceberût heye, kî weke hukûmetê neke, rastiyê binivîse û weke ku hukûmet dixwaze êrîşê nebe ser kurdan îşê wî zor e, h...ukûmet tavilê dest dike qirikê û difetisîne. Ya dixe hefsê ya jî ji kar dide avêtin.

Erdogan heta nuha bi hosteyiyek mezin xwe weke mirovekî demokrat û terefdarê demokrasiyê û azadiyan nîşan da û Mehmet Altan û gelek kes jî bi vê siyaseta Erdogan ya durû xapiya.

Lê piştî ku Erdogan baş cî da nigê xwe, artêş û dewlet bi temamî girt bin kontrola xwe, êdî hewcedariya wî bi piştgiriya Mehmet Altan û kesên pêşverû demokrat nema.
Loma jî Erdogan êdî tehamulî Mehmet Altan nake û wî ji kar dide avêtin.

Faransa jî zû teslîmî Tirkiyê bû

2012-01-18T23:05:00.000+01:00

Fransayê jî di biryara qetlîama ermeniyan da zêde li ber xwe neda û zû teslîmî tirkan bû.
Pêşnûmeya ku înkara qirkirina ermeniyan weke suc dihesibîne çendakî berê di parlementoya Fransayê da bi piraniya dengan hatibû qebûlkirin. Ev pêşnûme îro ji aliyê Komîsyona Zagonê ya Senatoyê ve hate redkirin.

Pêşnûmeya ku di parlamentoya Fransayê da hatibû qebûlkirin di Komîsyona Zagonê ya Senatoyê da li hemberî 9 dengan bi 23 dengan hate redkirin. Heger ev biryar di dengdana roja duşemiyê ya Senatoyê da jî were qebûlkirin, wê demê pêşnûme bi temamî red dibe.

Û wisa xuyaye ku ewê wisa jî bibe, pêşnûme ewê ji tirsa tirkan ji alî Senatoyê ve jî were redkirin.
Valerie Boyer a ku pêşnûme dabû parlamentoyê dibêje heta nuha wê ji tirkan gelek gefên ”kuştinê” û ”tecawizkirinê” girtiye.

Piştî biryara parlamentoyê malpera Boyerê û ya Senatoyê ji alî heckerên tirk ve hatin heckirin.
Li ser tehdîdên Tirkiyê û êrîşên tirkan parlamenterê UMP-ê yê ermenî Patrîck Deveciyan gotiye:
"Tirkiye hertim, her kesî tehdît dike. Di nava salekê da bi qasî ku ê bîra min Tirkiyeyê 7 welat tehdît kirin. Di nava van de Qibris, Yewnanîstan û Îsraîl jî heye."

Bi rastî jî wisa ye, mêrikan ji kesî natirsin, dema hewce dibînin her dewletê tehdît dikin. Û heta nuha her dewlet jî teslîmî wan bûye. Û numûneya herî dawî jî Fransa ye.
Mêrikan bi van êrîşên xwe bûn dewlet û dîsa bixêra van êrîşan dewleta xwe didin jiyandin.

XXX
Tirkan malpera serokatiya Herêma Kurdistanê beşê soranî hakkirin û "Ala Tirk" jî pê ve daliqandin.
Ji ber ku li başûrê Kurdistanê kurd weke kurdên bakur ne bindest in, bûne xwediyê hin mafên netewî, ev yek tirkan pir aciz dike. Loma jî êrîşê dibin ser wan û malperên wan hakk dikin.

Çimkî tirk hemû kurdan, li ku derê dibe bila bibe ji xwe ra weke neyar dibînin û loma jî carnan êrîşên wiha dibin ser wan jî.

Bi qasî ku tirk, kurdên başûr neyarên xwe dibînin û ji wan nefret dikin, kurdên başûr jî belovacî vê, hewaqasî ji tirkan hez dikin, xwe nêzî wan dikin û dixwazin zimanê wan fêr bibin.

Îro hema hema li hemû bajarên Kurdistana başûr meriv dikane bi zimanê tirkî karê xwe bimeşîne, cila xwe ji avê derxe.

Li aşxaneyan ji muzîka kurdî bêtir meriv muzîka tirkî dibihîze û li otêlan jî ji fîlmên kurdî bêtir li filîmên tirkî temaşe bike.

Lê li bajarekî Tirkiyê axaftina bi kurdî dikane bibe sebebê lînckirina kurdekî. Û li otêlan temaşekirina fîlmekî kurdî ji xwe ji binda ne mimkûn e.

Belkî jî ji ber vê zeîfiya hestên netewî ye em 40 milyon kurd hîn nebûne xwedî dewleteke serbixwe...

XXX
Gelî parlamenteran, ji MHP-ê, CHP-ê û AKP-ê îstifa bikin !
Hukûmeta AKP-ê li hemberî miletê kurd herbeke vekirî dimeşîne. Roj tuneye ku bi sedan tîm û pûlis negrin ser malên kurdan û bi îdîaya endametiya KCK-ê bi sedan însan negrin binçavan.

Zulm, zor, çavsorî û terora hêzên ewlekariyê bûye perçeyekî jiyana her kurdê bixîret û welatparêz.
Kîjan kurd dengê xwe bike bi îdîâya ”terorîst” e, endamê K...CK-ê ye li hustuyê wî siwar dibin û davêjin zindanê.

Êdî hatiye wê nuxteyê ku kes newêre bibêje ez kurd im, rewş ji dema 12-ê Îlona 1980-î xerabtir e.
Hedefa vê terora hukûmeta AKP-ê ne KCK û BDP tenê ye, hedef tasfiyekirina tevgera kurd ya netewî, demokratîk, legal û siyasî ye, hedef şikandina serîhildan û liberxwedana miletê kurd e.

Dixwazin dema salên 1950-î û dema cûntaya 1980-î paş da bînin, dixwazain kurdan teslîm bigrin.
Dixwazin kurdan bêrêxistin bihêlin.

Dixwazin kurdan serkut û çavtirsiyayî bikin, ji xebata siyasî bitirsînin.
Loma jî dibê her kurdê ku eslê xwe înkar nake, ji xwe ra dibêje ez kurd im, ez însan im li hemberî vê zulm û zorbatiya hukûmeta AKP-ê li kurdan dike bêdeng nemîne.

Heta ku kurd rayên xwe bidin van partiyên tirk û bibin endam û parlamenterên wan ev zulm û zorbatiya li ser kurdan ewê dom bike. Ji bo ku hukûmet vê terora xwe ya li hemberî kurdan rawestîne, dibê parlamnerterên kurd yên bi xîret û xwedî ûjdan ji van partiyên zulumkar îstifa bikin.

Ez bi xwe weke kurdekî banga îstifayê li hemû parlamenterên kurd yên CHP-ê, MHP-ê û AKP-ê dikim.

Gelî endam, berpirsiyar, serok, ş aredar û parlamenterên kurd yên endamên MHP-ê, CHP-ê û AKP-ê, nebin ş irîkên zulma li gelê we dibe, partiyên tirk yên nîjadperest û neyarên gelê we îstiva bikin…

XXX
Birêz Kemal Bûrkay gotiye, "Her çiqas carnan daketibe jêr û carnan jî derketibe jor jî li Tirkiyê dîsa jî tiştên baş dibin."

Dewlet derketiye nêçîra kurdan, rojê 40-50 siyasetmedarên kurd davêje zindanê, ji bo ku meriv di demeke wiha da bibêje "li Tirkiyê tiştên başa dibin" dibê meriv ya kerr û kor be, ya dilxwazê AKP-ê be ya jî merivekî pir bêûjdan be...

XXX
Hevaltî weke kûzekî/cerekî avê ye ku carê şikiya hew dicebire…

Li hemberî zulmê çare liberxwedan e

2012-01-17T21:22:00.001+01:00

Îro li gelek bajaran dîsa girtine ser gelek mal, komel, karxane û dezgehên kurdan. Dîsa bi sedan kurd terorîze kirine û girtine bin çavan.

Weke kurd meriv li hemberî vê zulmê û vê çavsoriya Erdogan û AKP-ê diteqe, îsyan dike...

Ji bo ku bizanibim hela ka kîjan malpera kurdî qala van operasyon û girtinan kiriye min bala xwe da malpera Rizgarîyê, Avestakurdê, Nefelê, Netkurdê, AKNewsê, Dengê Kurdistanê, Kurdînfo û PÛKmediayê.

Ji van malperan yekê jî bi yek rêzê be jî qala vê zulma hukûmeta AKP-ê nekiriye.
Ne tenê ya îro, qala girtinên do ji nekirine.

Malpera ANF-ê tenê qala operasyon û girtinan kiriye.
Medîa tirk ji xwe li ser emrê Erdogan hema hema qet qala girtinan nake, tenê carnan hin xeberên vir û reşkirinê diweşînin.

Diyar e medîa kurd jî êdî zêde guh nade girtinên bi sedan kurdî, qey terora AKP-ê ew jî hîn kirin.
Ji ber ku her roj bi sedan însan tên girtin, loma jî girtin êdî bûye bûyereke rojane ya negirîng, êdî qîmeta xwe ya xeberbûnê jî wenda kiriye, êdî tu malper hewce nabîne bibêje pûlisên rejîma AKP-ê îro sed kurdên din jî girtin...

Însan, çapemenî, medîa, nivîskar li hemberî teror û zulma hukûmeta AKP-ê êdî xemsar bûne, zulma li ser gelê xwe, li ser beşekî siyasetmedarên xwe normal dibînin...

XXX
Piştî ku di doza Hrant Dînk da biryara dadgehê eşkre bû, Rêxistina Efûyê ya Navnetewî beyaneke nivîskî belav kir. Rêxistina Efûyê di beyana xwe da dibêje:

“Esas bi vê biryarê li Tirkiyê edaletê xwe mahkûm kir. Bi vê biryarê xuya dibe ku li Tirkiyê yên li ser hukum tim tên parastin û berpirsiyarên dewletê yên ku mafên mirovî îhlal dikin jî tu carî nayên cezakirin.”
Abûqata malbata Hrant Dînk Fethîye Çetînê jî piştî biryarê li ber dedgehê beyanek da û got:

“Vê biryarê nîşan da ku kevneşopiya(edata)bicîbûyî hîn xera nebûye. Kevneşopiya cînayetên siyasî ya dewletê berdewam e. Bi me qerfê qerfê xwe kirin."
Li gorî dadgehê, Hrant Dînk ji alî çar pênc kesên xwenezan ve hate kuştin, plan, rêxistin, organîze li pişt vê cînayetê tueneye(!)
Yanî rejîma AKP-ê qatilên dewletê parast, nexwest cînayetê zelal û hemû qatilan jî ceza bike. Çimkî yê hatiye kuştin ermenî ye.

Çeteyên dewletê ji ber ku Hrant Dînk ermenî bû ew kuştin û dadgehê jî ji ber ku qatil tirk û çeteyên dewletê bûn ew ceza nekirin.

XXX
Hukûmeta AKP-ê li hemberî kuredan piştî terora siyasî, nuha jî dest bi terora aborî kir.
Dadgeha Aneqerê ya 11. Ya Cezayê Giran, serokê KNK-ê Remzî Kartal jî di nav da biryar da ku dest deyne ser hemû mal, milk û hebûnên 31 kurdan.

Girtin û zindankirina bi hezaran û rojê kuştina ccend kecc û xortêrn kurd ne bes bû, nuha jî dixwazin bi zorbatî dest deynin ser hemû mal, milk û pereyên kurdan û di w...arê aborî da jî wan bifetisînin.
Ev biryara dadgeha Anqereyê jî nîşan dide ku hukûmetê programa teroreke piralî û pir berfireh daye ber xwe.

Di rojên pêş da ewê hîn bi hezaran kurdên din jî bigrin. Ji bo ku di hilbijartinên 2014-a da ji kurdan kesên ku têkevin hilbijartinan nemîne, meydan ji AKP-ê tenê ra bimîme...

Tiştê xuyaye hesab û planên hukûmetê ew e ku tevgera kurd ya siyasî û legal tasfiye bike, hemû belediyan ji destê kurdan derxe û nehêle careke din kurd têkevin meclîsê...

Kesên jê ra di nabêna 10 û 15 salan da ceza tê xwestin û dest dan ser malên wan ev in.
Zubeyir Aydar, Remzi Kartal, Nejdet Buldan, Nizamettin Toguç, Ali Matur, Mehmet Ali Yigit, Haydar Işık, Mehmet Taşkala, Ekrem Berkpınar, Felemez Başboga, Zulkuf Gunay, Ali Haydar Celasun, Şengul Ozbey, Aziz Dogan, Yaşar Kaya, Mahmut Kılınç, Elif Alataş, Şerafettin Kaya, Ahmet Turhallı, Okkeş Kolusarı, Şemsettin Aktaş, İsmail Ozden, Mesut Uysal, Abdurrahman Çadırcı, Yaşar Ertaş, İlknur Şen, Celal Ozkan, Özcan Şen, Yusuf Serhat Bucak, Mehmet Sıraç Bilgin ve Ali Haydar Aslıyuce.

XXX
Berdevkê AKP-ê Huseyîn Çelîk wanî ye. Hineke dibêjin kurd e, hinek dibêjin bi eslê xwe sêrtî ye û ereb e.
Axir ji çi miletî dibe bila bibe, zilamekî tirkan yê temam e, dilê xwe û mejiyê xistiye xizmeta tirkan û Erdogan.
Do bi şev di programeke telewîzyonê da min bîstekê lê guhdarî kir. Berê li hemberî kurdan hewqasî ne har û neyar bû, lê nuha wisa ye, per û bask pêve hatine, weke xwediyê xwe ew ...jî li hemberî kurdan har bûye, ji Erdogan ra bûye gurxenêqekî temam…
Lê ji şexsiyetekî serbixwe bêtir weke emirqûliye, got ez bi xwe doza tiştekî nakim, kî çi emrî û wezîfeyê bide min, ez wiya dikim û dixwazim baş bikim.
Yanî mêrik ji zilamî û xulamiya Erdogan û tirkan pir memnûn e.
Heta ku rêberên dijmin ji me bin karê me zahmet e…

Kesên ji qetlîamê sax filitîn jî rehet nahêlin !

2012-01-16T21:11:00.000+01:00

Dawut, Servet û Hacî Encu ji qetlîama gundê Roboskê xelas bûn, lê ji taqîbata dewletê hîn xelas nebûne.

Qumandarê Alaya gundê Bujûhê(Gulyaziyê) bi telefonê ban Dawut, Servet û Hacî Encu kiriye, gotiye werin emê îfadeyên we bigrin.

Qumandar di telefonê da ji wan ra gotiye, dibê di nava rojekê da hûn hersê werin alayê û îfadeyê bidin.

Li ser pirsa Dawut Encu, “emê derbarê kîjan meseleyê da îfadeya bidin”, qumandar gotiye:
Derbarê ”muxalefeta qanûna pasaportê da, îhlala sînoran, qaçaxçîtî û anîna malê qaçax…”

Qumandar her wisa gotiye, heger ew di nava rojekê da neçin alayê û îfadeyê nedin, ewê herin wan bigrin û bi zor bibin.

Leşker û pûlisên rejîma Erdogan bi vê suretê bi pey qatilên 34 bira û merivên Dawut, Servet û Hecî nakevin, qatilan nabînin, ji dêlî wê ve dixwazin sê kesên ku ji qetlîamê xelas bûne bigrin û wan jî ji sûcê ”qaçaxçîtiyê” têxin hefsê.

Kurd li welatê xwe, dema ji gundekî diherin gundekî din, dewleta tirk navê vê çûn û hatinê dike ”qaçaxçîtî” (!)

Kurd ne ”qaçaxçî” ne û sînorên welatê kesî jî îhlal nekirine, ew li welatê xwe ji gundekî çûne gundekî din, ba meriv û xizmên xwe…

Yên ”qaçax” in û ”qaçaxçîtiyê” dikin leşker û pûlisên tirk in, ji ber ku ew bi darê zorê ketine welatê me û zulmê li me dikin û nahêlin ku em bi azadî li çarhawêlî welatê xwe bigerin.

XXX
Di Girtîxaneya Sîncanê ya Jinan da romanên Fyodor Gladkov ”Çîmento“ û ya Îlya Ehrenburg ”Gava Parîs Ket” qedexe ne.

Romana ”Gava ku Parîs Ket”, min di destpêka ya jî di orta salên 1980-î da xwend. Romaneke muhteş em bû. Piştî xwendinê bi rojan ez wer di bin tesîra wê da bûm.

Li gorî rexnegiran romana Ehrenburg ”Gava ku Parîs Ket” yek ji romanên cîhanê ya herî mezin e.
Lê ev şahesere cîhanê li... Tirkiyê, di demokrasiya Erdogan da hîn qedexeye, însan hîn nikanin vê klasîka edebiyata cîhanê bixwînin.

Li welatekî ku romanên ”Gava Parîs Ket” û ”Çîmento“ qedexe bin, ma ewê ji wî welatî çi derkeve…
Û piştî ku romanên weke ”Gava Parîs Ket” û ”Çîmento“ qedexe bin, wê demê girtî tew newêrin qala kirbên kurdî bikin…
Bi qasî ku xuyaye rewşa girtîgehan ji dema 12ê Îlona 1980-î ne baştir e.

XXX
Ji ber ku Cafer Solgun, di hevpeyvîna xwe ya bi Neşe Duzelê ra got, ”dibê rismên Ataturk ji cemxaneyan rabe”, gelek elewiyên dêrsimî li Solgun hatine xezebê û wî bi kuştinê tehdît dikin.

Dema însan bibe evîndarî qatilê xwe wihaye, jixwe loma ji vê malkambaxî û korfahmiy dêrsimiyan ra dibêjin "Sendroma Dêrsimê", yanî kesê bibe evîndarê qatilê xwe.

Dêrsimî esas ne ji dil, ji tirsê bûne kemalîst, lê dikin nakin nikanin vê tirsê bişkînin.

Di nava dêrsimiyan da hebûna kesên weke Solgun gelkî girîng e, dibê hemû kurd li Solgun xwedî derkevin û piştgiriyê bidin şerê wî yê li hemberî kemalîzmê

Nav nasnameya herî girîng e

2012-01-15T21:12:00.000+01:00

Ez bîstek berê ji civîna Weqfa Îsmaîl Beşîkçî hatim. Îbrahîm Gurbuz û Rûşen Aslan ji Tirkiyê hatibûn, derbarê Weqfê Beşîkçî da agahdarî dan me û ji kurdên Swêd alîkariyên madî û manewî xwestin.

Hemû beşdarên civînê bi avakirina weqfê gelkî kêfxweş bûn û soza alîkariya di her warî da dan.
Beşîkçî, alimekî ku jiyana xwe weqfî miletê kurd û azadiya kurdan kiriye, lazime em kurd jî bêwefayiyê nekin û di her warî da piştgiriyê bidin weqfa vî xweşmêrê hêja.

Ez binêrim, heger ji dest min bê ezê kitêbeke wî wergerînim kurdî û diyarî weqfê bikim. Min di civînê da ev nêta xwe negot, lê ez difikirim û gelkî jî dixwazim bikim, lê wexta min tuneye.
Ez rojê 8 saetan ji swêdiyan ra kar dikim...
Çavê tunebûnê û yê dewlemendên kurdan kor be...

XXX
Li gorî malpera Netkurdê dinivîse, li bajarê Silêmaniyê mehê li dora 80 kesî navên xwe diguherin, ji erebî dikin kurdî.

Di sala 2011-a da 863 kesan navên xwe yên erebî guherandina û navên kurdî li xwe kirne.

Ji van 863 kesan 489 kesên wan mêr û 374 kes jî jin in.
...
Bi dîtina min tiştekî pir baş û rast dikin. Navê kurdan dibê bi kurdî be.
Dibê ev pêşketin esas li Kurdistana bakur yanî di nava kurdên Tirkiyê da dest pê bike.

Nav, nasnameyeke kurdbûnê ye, ev nasname me ji tirkan û ji miletên din digerîne, cihê dike.

Bi taybetî jî li Tirkiyê gelkî girîng e ku navê kurdan bi kurdî be, bi navê kurdî meriv xwe ji tirkan cihê dike û dibêje ez ne tirk im, ez kurd im.

Dibê hin kes, hin hêz li Tirkiyê dest bi kampaniyeke guherandina navan bike. Li hemberî dewleta tirk û hukûmeta AKP-ê ev jî serhildanekee girîng e.
Û li alî din ji xwe ya rast jî ev e, navê kurdan dibê bi kurdî be…

XXX
Piştî ku AKP hat ser hukum demekê nabêna xwe û welatên cîran baş kir, li hemberî cîranên xwe siyaseteke nerm meşand.

Lê ji ber ku birêvebirên tirk bi kultura fêsadiyê û xerabiya mezin bûne, loma jî vê siyaseta wan ya ”dostane” zêde dom nekir, li hemberî wealtên cîran dîsa dest bi fêsadiyê, tevliheviyê û midaxeleya nava karûbarên xelkê kirin.

Nuha weke berê dîsa bi Yûnanîstanê, Bûlxarîstanê, Sûriyê..., Îranê , Rûsyayê, Ermenîstanê û herî dawî jî bi hukûmeta merkezî ya Îraqê ra têkiliya wan pir xerab e...

Serokwezîrê Îraqê Malikî, bi van fêsadiyên tirkan hesiyaye û loma jî rexneyên pir tûj li Tirkiyê girtiye. Malikî gotiye:

”Tirkiyê dixwaze li herêmê rewşweke aloz peyda bike. Beyanên dawî yên tirkan midaxeleya karûbarên hundur yên Îraqê ye. Em ebeden destûrê nadin vê yekê. Di van demên dawî da beyanên wiha didin fena ku Îraq ji alî wan ve tê îdarekirin.”

Tirk wiha ne, tu carî nikanin bêfêsadî, bêgelacî û tevlihevî bijîn, xerabî fêsadî kultura wan ya netwî ye, nekin rehet nakin.

Loma jî siyaseta wan ya dostane ya bi welatên cîranên xwe ra zêde dom nekir, nuha hertişt dîsa hatiye ser qeysa xwe ya berê, weke berê dîsa nabêna wan bi hemû cîranên wan ra pir xerab e.

XXX
Parlamentera BDP-ê ya Diyarbekirê Gulten Kişanakê ,derbarê pêla terora AKP-ê ya do da ji Erdogan şibandiye Evren û jê ra gotiye.

”Tu pir hewesdarê Evren î, belkî rutbeyên wî werin jêkirin û wan bi tevekin. Lê tu yê teslîmiyet û têkçûna wî jî dewir bigrî. Dawiya hewqas zulm bêyî têkçûna li hemberî îradeya gel tu riyeke wê ya din tuneye."

Rast gotiye, ewê wiha jî bibe.
Hukûmeta AKP-ê bi vê terora li hemberî kurdan gelek kurdên di xew da û "bêalî" jî şiyar dike û dike kurd.

Ji ber ku hukûmeta AKP-ê êdî jiyan ne li fikrekê, li hêz û partiyekê tenê, li hemû kurdan kiriye zindan, êdî kurdbûn bi xwe tehlûke û sûcekî mezin e.

XXX
‎34 kurd kuştin ne bes e, ji eynî gundî li 70 kesên din jî digerin. Ji salên 1950-î û virda ye ev cara pêşîye ku hukûmetek bi vê derecê zulmê li kurdan dike. Terora Erdogan ya li hemberî kurdan dide meşandin ji ya naziyên alman jî derbas kir. Êdî li Tirkiyê kurdbûn bûye tahlûkeya herî mezin...

XXX
Piştî fernana Erdogan li Tirkiyê û li Kurdistanê nêçîra kurdên welatparêz berdewam e.
Îro dîsa pûlis û tîmên dïktatoriya AKP-ê li gelek bajaran girtin ser gelek mal û dezgeh û rêxistinên kurdan û parlementera BDP-ê ya Wanê ya berê Fatma Kûrtûlan jî di nav da zêdeyî 100 kesï girtin bin çavan. Pûlisên rejîma dîktator ya faşîst li Anqerê girtin ser mala parlamentera BDP-ê ya Diyarbekirê Leyla Zanayê jî, deriyê wê şikandin û mala wê jî saxî kirin.
Yanî di rejîma Erdogan da êdî ewlekariya parlamenteran jî tuneye, pûlis deriyên wan jî dişkînin û bi darê zorê dikevin malên wan jî.

Tiştê dïktatoriya Erdogan li hemberî kurdan dike zulm e, zorbatî û teroreke faşîstî ye. Li hember miletekî meşandina teroreke bi vî rengî bêyî faşîzmê ne tiştekï din e.

Û ya herî zêde meriv diêşîne bêdengiya ronakbîr û civata tirk e, bêyî çend nivîskaran civata tirk li vê zulma li kurdan dibe temaşe dike...

XXX
Li hemberî vê çavsorî, zulma û van girtinên kêfî yên hukûmeta AKP-ê ji vê sibehê da ye ez ji qehran dikim biteqim, weke dînan li ser serê xwe digerim, xwarin bi gewriya min da naçe xwar.

Gava yek hewqas neqî û zulmê li miletê meriv bike û mriv nikanibe tiştekî pê bike bi min pir û pir zor tê...

Ez nuha di rîngê da xwe weke boksorekî destgirêdayî his dikim, Erdogan bi pûlis û leşkerên xwe li gelê min... zulmê dike, deriyê mebûsên kurdan dişkîne, rojê bi sedan siyasetmedarên kurd digre davêje zindanan, lê ez nikanim tiştekî pê bikim.
Ev yek min diheline, min merezarî dike…

Hemû hukûnetên tirk zulm li kurdan kirine, lê tu hukûmetê bi qasî hukûmeta AKPê zulm û neheqî li kurdan nekir.

Tiştê Erdogan dike ji zulmê jî mezintir e, êdî faşîzim e.
Kesên ku xwe însan, kurd û welatparêz dibînin dibê êdî piştgiriyê nedin hukûmeta AKP-ê, dibê êdî bi vê hukûmta faşîst ra hevkariyê nekin, nebin aletê siyaseta Erdogan ya qirkirina kurdan.

Her kurdê welatparêz dibê li dijî vê terora AKP-ê derkeve, bêdengî hevalbendiya terora Erdogan ya li hemberî kurda ye.

XXX
Her kurdê ku dev ji heysiyet û kurdayetiya xwe bernedaye, her kurdê ku hîn nebûye hevkar û parsekê ber deriyê hukûmeta AKP-ê hedef û neyarê hukûmetê ye û loma jî dewlet êrîşî dibe ser wan.
Xelasiya kurdan girêdayî xistina vê hukûmet û rejîma faşîst e.
Bulent Arinc gotibû ewê hemû mafên kurdan bidin, wisa xuyaye ku bi van girtinan baş hemû mafên kurdan didin...

"Partiya Xapandina Bi Edaletê"

2012-01-14T22:54:00.001+01:00

Rojnamevan Cand Dundar, derbarê sextekarî û durûtiya AKP-ê da nivîseke baş nivîsîye. Can Dundar, derbarê Erdogan û taximê wî da tespîtên pir di cî da û rast dike…

Dundar ji bo Erdogan û rêvebirên AKP-ê dibêje, ew ne li dijî saxîkirina malên parlamenteran e, tiştê ew li dij, dibê malên parlamenterên wan neyên saxîkirinnn.

Ew ne li dijî girtina partiyan e, tiştê ew li dij, dibê partiya wan neyêî girtin.
Ew ne li dijî şerê li dijî kurdan e, tiştê ew li dij dibê di vî şerî da leşker li hemberî wan xurt nebin.

Di mesela Dêrsimê da ew ne samîmî ne, heger samîbî bûna piştî qetlîama gundê Roboskê ewê tavilê biçûyana Qilabanê û ji gel lêborîn bixwestana.

Min hin beşên vê nivîsa Dundar kir kurdî. Ez li jêr diweşînim.

”Piştî beyana serokwezîr, ”bira kerem bike derkeve serê çiyê” saxîkirina mala Leyla Zanayê ji alî pûlisan ve zorbatîye.

12 sal berê dozgerê DGM-ê xwestibû bigre ser mala mebûsa partiya Fazîletê Merve Kavakçi.
Wê demê jî gava ji medya merkezî dengê çepikan bilind dibû ez li dij derketibûm, min dozgerê ku weke bera eşqiyayekî bide, şevnîvê şevê bi darê zorê dixwest têkeve malekê rexne kiribû.

Fazîletçî wê demê di cepheya mexdûr da bûn. Tavilê reviyabûn mala Kavakçî û gotibûn bi saxîkirina mala mebûsekê dozger li hember cîhanê em rezîl kirin.

Bulent Arinç gotibû, ”Ev komployeke li hemberî partiya me hatiye tertîbkirin. Xwestibû ku serokê meclîsê uzrê xwe jê bixwaze.

Arinç îro cîgirê serokwezîr e.
BDP, li meclîsê li aliyê lêborînxwestinê ye.
AKP jî ji ber saxîkirina mala Leyla Zanayê bira lêborînxwestin li wir bimîne, di pozîsyona emirdariyê da...

Esas ne li dijî saxîkirina mala parlamenterekê ye.
Tiştê ew li dij in, saxîkirinên malên wan in.
Esas ne li hemberî girtina partiyan e jî.
Li dijî girtina partiyên xwe ne.

Piştî ku sîstema edaletê anîn nuxteya ku partiya wan nagre, ji bo girtina BDP-ê dest bi beyanên girtinê kirin, di vî warî da rê nîşanî pûlis û edaltetê dan.

Wan jî mesaj girt û dest bi saxîkirina malan û girtina însanan girtin.
Esas ne li dij in ku însan girtî werin mehakemekirin, ne li dijî dirêjiya dema girtçbûnê ne, heta ku ew ne girtî bin.

Esas ne li dijî DGM-yan bûn(dadgehên dewletê yên taybet), derdê wan kontronekirina DGM-yan bû. Jixwe DGM girtin û dewsa wan da DGM-yên sivîl yên di bin kontrola hukûmetê da vakirin.
Ne li dijî dadgehên serbixwe bûn jî, ji serxwebûna dadgehan nerehet bûn.
Edalet teslîm bû, mesela qeiya.

Esas ne li dijî midaxeleyên leşkeran ya siyasetê ne, li dijî midaxeleyên leşkeran yên li hemberî xwe ne.
Ger new isa bûya, dema serfermandar got ”perwerdeya kurdî nabe”, ewê bigotana hûn xwe tevî vî şîî nekin.
Negotin.

Esas li li hemberî çareserkirina mesela kurd ya eskerî ne.
Di şer da li dijî xurtbûna leşkeran bûn.

Piştî ku serfermandar ekarte kirin, di mesela kurd da vegeriyan metodên şîdetê.

Heger bi rastî êşa Dêrsimê bikişandana, ewê biçûyna Qilabanê û ji gel uzir bixwestana.
Belovacîwê, serfermandar pîroz kirin.

Welhasil do ji çi tiştê ku li hemberî wan bû û jê gazin dikirin îro eynî tiştî tînin ser raqibên xwe.
Dema di mixalefetê da bûn di her warê ku digotin ”em edaletê dixwazin” nuha cot standartiyê bikar tînin."

Dundar, di dawiya nivîsa xwe da navekî pir xweş li AKP-ê kiriye, gotiye "Partiya Xapandina bi Edaletê…”

Bîranîna şehîdekî Kurdistanê*

2012-01-14T17:04:00.001+01:00

Berî nuha bi 35 salan, di 11-ê meha çileyê 1977-an da(11/1-77) têkoşer û kurdperwerê hêja û bêtirs Ahmed Soken li Erzeromê ji alî çend faşîstên qatil yên destbixwîn ve bi hawakî bêbext hat şehîdkirin.

Ahmed Soken li Erzeromê xwendevanê Zanîngeha Zîraetê bû. Ez bawer dikim sala wî ya duduyan bû. Di wan salan da him Erzerom wek bajar û him jî hemû zanîgehên wê di destê faşîstan da bûn. Faşîstan wek îro, wê demê jî li Erzeromê bi alîkarî û piştgiriya hêzên dewletê li hemberî xwendevanên kurd, pêşverû û demokrat terorek mezin dimeşandin. Roj tunebû ku xwendevanekî kurd û pêşverû birîndar nekirana ya jî nekuştina.

Di wan rojan da xwendina li Erzeromê cesareteke mezin dixwest, herkes newêrîbû biçûya Erzeromê.
Ahmed, ev rewşa Erzeromê ya tahlûke baş dizanîbû lê dîsa jî çavên xwe ji terora faşîstan nekuta û qeyda xwe li Zanîngeha Zîraetê çêkir.

Heger çewt di bîra min da nema be, ji Wêranşarê du sê hevalên din jî li wir dixwendin. Yek jê gorbuhiştê Mustafa Goren, Mhemet Ekîncî(birayê Kazim Ekîncî yê şehîd) û Mehmet Yurt jî bi Ahmed ra di eynî zanîngehê da xwendevan bûn. Ev hersê heval jî hevalên me yên DDKD-ê bûn.

Kazim Ekîncî endamê partiyê(KÎP-ê)bû û kadirekî me yê pir hêja bû. Li Wêranşarê abûqatî dikir. Di 7-ê nîsana 1994-an da ew û hevalê xwe Fahrî Înan ji alî qatilên dewletê ve hatin qetilkirin.
Ev van herdu kurdperwer û têkoşerên DDKD-ê yên giranbuha bi hurmet bibîr tînim.

Mustefa Gorenê gorbuhişt jî çend sal berê di şerekî malkambax yê eşîrtî da li Amedê ji alî merivekî xwe yê kêmaqil ve hat şehîdkirin. Ez li vir, bi hurmet û bi dilşewatiyeke mezin vî hevalê xwe yê ezîz û kurdperwerê hêja bi bîr tînim.

Ahmed Soken yek ji şehîdên DDKD-ê yê pêşî ye
Weke min li jor jî got, wê demê Erzerom bajarekî faşîst lê xurt bûn. Di zanîngehan da her roj şer û pevçûn hebû.
Rojekê berî şehîdbûna Ahmed, faşîtan dîsa hevalekî wî yê bi hev ra diman birîndar kiribûn.

Xortê birîndar ya ji grûba Dev Yol-ê ya jî ji Dev Sol-ê bû. Ahmed çûbû serdana vî hevalê xwe yê birîndar. Piştî serdanê, sê çar faşîst, di hundur nexweşxaneyê da ji para bi kêran êrîşî Ahmed kiribûn.

Birînên wî giran bûn. Li gel ku cîyê bûyerê hundurê nexweşxanê bû û loma jî tuxtoran tavilê midaxele kiribûn jî lê ji ber ku bêhay û ji par ra lêxistibûn û birînên wî jî pir xedar bûn loma jî Ahmed xelas nebû û şehîd ket.

Bûyerên bi rê da Bi bihîstina xebera şehîdketina Ahmed ra birayê wî yê mezin Mihemed tavilê çû Erzeromê. Mihemed û gelek xortên din bi otobozekê û gelek wesaitên din cenaze dianîn Wêranşarê.

Bi rê da, li ser pira Dêrsimê ya li ser riya Xarpêtê gelek xwendevanên ji dibistanên Dêrsimê ji bo ku demeke kin konvoya cenaze rawestînin û faşîstan û cînayetên wan protesto bikin derketibûn ser riya konvoya cenaze.

Lê hêzên ewlekariyê, pûlis û leşkeran cenaze nedan û girse gulebaran kirin. Di vê êrîşa leşker û pûlisan da jî gelek kes birîndar bûn û ez bawer dikm xoretek jî hat kuştin.

Rewş û haziriyên berî cenaze Berî cenaze were Wêranşarê me weke grûba “Şivancîyan” hemû haziriyên xwe kiribûn.
Wê demê DDKD hîn resmî nehatibû avakirin. Lê li Wêranşarê komeleyek me hebû.

Herçiqas ji grûbên din jî çend xort endamên komeleyên bû jî, lê îdare û piraniya endamên komelê heval û dilsozên me bûn. Ez serokê komeleyê bûm. Ez di komîta partiyê ya wîleyeta Ruhayê û berpirsiyarê Wêranşarê bûm. Ahmet jî yek ji hevalê me yê destpêkê bû. Me yê cenazeyê hevalê xwe bi rengekî ku layiqî wî bû rakira.

Wê demê li Wêranşarê bêyî me Kawa û çend kes jî ji grûba TÎKO hebûn. Apocî hîn ne bûbûn hêz. Yekî Wêranşarê li Dêrsimê dixwend, ew bûbû dilsozê wan. Bi riya wî hin xebatên wan hebûn. Kesên wek Mistefa Gezgor û hinên din dû ra bûn hevalên wan. Wekî din jî tu grûp li Wêranşarê tunebû.

Lê ev grubên hebûn jî hemû biçûk bûn, her yek çend kes bûn, grûba herî bi hêz em bûn. Ji xwe hîn destpêka peydabûna grûban bû.

Herçiqas Ahmed hevalê me bû jî lê hevalên ji grûbên din jî xwestin di rojeke wiha da beşdarî merasima cenaze bibin û vê cînayeta faşîstan protesto bikin. Him ji bo ku di cenaze da teşxele dernekeve û him jî wek daxwaz ne tiştekî çewt bû, loma jî me ev daxwaza grûbên din qebûl kir.

Ez bi berpirsiyarê TÎKO û Kawa-yê ra rûniştim. Li ser navê grûba me ez, li ser navê TÎKO-yê Seydo Aslandag û li ser navê Kawa-yê jî Reşît Delek bû. Me li ser hemû tekstên ku ewê li ser bandrolan werin nivîsîn û slaoganên/şîarên ku ewê werin qîrîn li hev kir. Ji biryarên me yek jî ew bû ku li dijî Sovyet û Çîn-ê ew ê tu bandrol neyên hildan û tu slogan jî neyên qîrîn.

Wê demê sebebê dijminatî û şerê di nabêna hêzên kurdan da hema hema tenê ev mesele bû. Yanî mesela Çîn û Sovyet bû. Û navê vê kêmaqiliyê jî şerê “îdeolojîk” bû (!)

Wêranşar hatibû îşxalkirin Berî hatina cenaze heger ne bi hezaran bû, bi sedan leşker û pûlis ji Ruhayê hatibûn û Wêranşarê û bajar îşxal kiribûn. Dema me cenaze ji mal rakir û berê xwe da goristana ku ewê lê were veşartin(Goristan Şêx Mihemed) çarhawêlî me ji alî leşker û pûlisan ve hatibû dorpêçkirin.

Ne tenê der û dora me, ser hemû dikan û xaniyên li ser riya me jî tije leşkerên çekdar bûn. Wek ku bajar ji alî hêzeke dijmin ve hatibe dagîrkirin. Leşkeran devên lûleyên tivingên xwe kiribûn sîngên me.

Û sûcê me jî tenê rakirina cenazeyekî bû.Cenazeyê xortekî wek tak rihan ku bi hawakî bêbext û bêûjdan ji alî faşîstan ve hatibû şehîdkirin…

Bûyerên dema rakirina cenaze Me cenaze ji mal rakir. Heta nîvê rê, tu gelş derneket, wek ku me li hev kiribû meş dihat îdarekirin.
Lê di nîvê rê da ji grûba Kawa Pişo Ahmedê Swêregî slogana li dijî Sovyetê diqîre, “ dibêje bimre emperyalîma Sovyetê”!

Li ser vê, hevalekî me( Bîlal Çepîk) biryara me ya mişterek bi bîrê dixe û dibêje vê sloganê neqîre.
Pişo Ahmet ji vê midaxeleya hevalê me aciz dibe û bi mûştaya di destê xwe da(mûşta berê di destan da bûye. Hesinekî wek lepikan e, meriv dixe tiliyên xwe) li devê Bîlal dixe û sê çar diranên wî yên pêşiyê dişkîne.

Qelebalix seriyek hebû, seriyek tunebû. Em nêzî goristanê bûbûn Bîlal û çend hevalên din hatin ba min, gotin hal mesele wiha ye, emê herin Pişo bibînin û lêxin.

Min got nuha rawestin, piştî belavbûna çenaze herin hesabê vê kirina wî jê bipirsin.
Ji ber ku bi teqînekê ra dikanîbû bi dehan însan werin kuştin. Dora goristanê jî ji alî leşkeran ve hatibû rapêçan.

Erê tiştê Pişo Ahmet û hevalekî wî (nuha navê wî nayê bîra min) kiribû bêexlaqî û provakasyonek bû lê dibê em jî nebûna sebebê bûyerên hîn mezintir.

Leşker ji xwe li maneyê digeriyan, bi rehetî dikanîbûn li me bireşandina û bigatana wan berra hev da û hevûdu kuştin.

Di dema definkirinê da jî dîsa li ser mesela sloganan hin bûyer derketin û çend kes hatin girtin, ji wan yek jî birayê min Fûad bû. Ew jî Kawacî bû.

Hevalên Swêregê jî tevî bûyerê dibin Helbet ji bajarên din jî gelek kes, him hevalên me û him hevalên grûbên din hatibûn rakirina cenaze. Loma jî qelebalixek mezin çêbûbû. Di vê nabênê da hevalên me yên swêregî jî buyera birîndariya Bîlal bihîstin.

Hin hevalên berpirsiyar gotin hûn dest nedinê, emê vî hesabî ji Pişo bipirsin.
Bi qasî ku tê bîra min hevalên me yê swêregî li çarriya ku wasite jê radibûn, berî ku wasita grûba Kawa bi rê keta xwe gîhandin wan. Di nabêna hevalên me û hevalên Kawacî da şer û pevçûnek biçûk derket.

Rahmetiyê Ferît Ûzûn jî wek serokekî Kawa li Pişo Ahmet xwedî derket û ew parast. Paşa Ûzûn di kitêba xwe ya bi navê ”Xalê min Ferît Ûzûn” da qala vê bûyerê dike. Lê bûyer zêde mezin nebû.

Qatil hatin girtin Piştî şehîdbûna Ahmed ji qatilan du heb hatin girtin. Navê yekî Ahmet bû ji qeza Edenê, ji Kozanê bû. Paşnavê wî nayê bîra min. Navê yê din jî Çetîn Bozkurt bû. Çetîn Bozkurt ji Dîlokê(Entabê), ji qeza Îslahiyê bû.

Mahkima wan li Erzeromê demekê dom kir. Birayê Ahmed, Mihemed tim diçû mahkimê. Dema mahkime hat sefha biryarê, ji ber tunebûna ewlekariyê mahkime ji Erzeromê rakirin Balikesîrê . Li Balikesîrê ewê biryar bihata dayin, ya ewê qatil berat bibûna, ya jî ceza bixwarana.

Mihemed xwest ku ez û wî bi hev ra herin Balikesîrê û beşdarî mahkimê bibin.
Min daxwaza wî qebûl kir û em rabûn çûn Balikesîrê. Tarîx nuha baş nayê bîra min, lê ez bawer dikim payiza 1978-an bû.

Mihemed ji abûqatê xwe yê li Erzeromê navê abûqatekî girtibû, jê ra gotibûn merivekî baş e.
Abûqat, yekî CHP-yî û merivekî bi nav û deng bû. Heta ez ne şaş bim abûqatê Erzeromê nameyek jî jê ra şandibû.

Welhasil berî mahkimê bi du rojan em çûn Balikesîrê. Me çû ew abûqata( Turgut Înal ) dît û ew wek wekîl tayin kir.

Turgut Înal, wê demê serokê Baroya Balikesîrê bû. Me hêzan faşîstan jê pirsî. Mêrik got, weleh li vir faşîst xurt in, heger kesekî we tunebe xerab e. Em rabûn çûn komela mamoteyan(TOB-DERê). Me rewş ji berpirsiyarên TOB-DERê ra got û ji wan alîkarî xwest. Me xwest ew jî bi me ra werin mahkimê û piştî mahkimê jî me tenê nehêlin.

Camêran gotin, wele tu hêzeke me ya ku em kanibin we li hemberî faşîtan biparêzin tuneye û tu kes jî newêre bi were were mahkimê.
Bi vî hawî hêviya me ji wan jî qut bû. Me kortika hustiyê xwe xurand û em rabûn.

Em ji mahkimê reviyan Roja din em herdu tenê çûn mahkimê. Hakim piştî fêr bû ku ez û Mihemed kî ne û em çi yê Ahmet Soken in, ji Mihemed pirsî, got, tu ji van kesan çi dixwazî, giliyê te çi ye?
Mihemed got, vana birayê min kuştune û ez dixwazim hûn wan ceza bikin.

Piştî girtina îfadeyan, pêşkêşkirina delîlan û parastinên abûqatên herdu aliyan, mahkimê ji bo îlankirina biryarê nabên dayê.

Malbatên qatilan jî ji Edenê û Dîlokê hatibûn. Abûqatên wan jî ji Edenê û Dîlokê hatibûn.

Dema em derketin der, me bala xwe dayê ku hundur û derî edliyê tije faşîst bûne. Hemû li benda eşkerebûna biryarê ne. Em bi abûqatê xwe ra peyivîn, me got rewş çi ye?
Abûqat got, sedî sed ewê ceza bixwin û piştî wê jî îhtîmal heye ku li we xin.
Me got çare?
Got tiştekî ez bikim tuneye, ya baş herin ba dozger(sawcî)û alîkariyê jê bixwzin.
Me got baş e. Rabû da pêşiya me, em birin ber deriyê sawcî û çû…

Me ji dozger daxwaze hevdîtinê kir. Piştî bîstekê sawcî(dozger) ban me kir û em çûn hundur. Bi dozger ra ez peyivîm. Min mesele jê ra got û daxwaza parastina me jê kir. Min got piştî biryarê îhtîmaleke mezin ewê êrîşî me bikin, loma jî dibê hûn ewlekariya me bigrin.
Sawcî got:
-Min bûyer di rojnameyan da xwendiye û haya min jê heye. Lê ji ber ku hîn ne êrîşî we kirine û ne jî li we xistine, loma jî ez nikanim tiştekî bikim.
Min got, hûn dibêjin ku ancax piştî ku li mexistin hûn dikanin midaxele bikin. Lê em dixwazin ku li me nexin. Ma hûn garantiyê didî ku ewê li me nexin?
Dozger got na.
Min got, ”baş e, em çi bikin?”
Got bi dîtina min ya baş ew e bêyî ku hûn li bende biryara mahkimê bimînin, hema ji vî deriyê dawî derkevin û zû Balikesîrê biterikînin.

Me dît ku dozger naxwaze alîkariya me bike. Em bi hustuxwarî û bi tirseke mezin ji oda wî derketin.
Ji mecbûrî, bêyî ku em li bendî biryara dadgehê(mahkimê) bimînin, em ji deriyê edliyê yê paşiyê derketin û bi texsiyekê me xwe gîhand otêla xwe.

Navê otêlê nayê bîra min, lê wê demê otêla Balikesîrê ya herî mezin û luks bû.
Me tavilê bawilên xwe anîn lobiyê û texsiyek da xwestin. Hîn texsiya me nehatibû me hew dît ku wa ye abûqat û dê û bavê Çetin Bozkurt û gelek kesên din jî bi wan ra, ew jî li lobiyê rûniştine.

Abûqatê Çetîn Bozkurt ji Dîlokê hatibû, me di mahkimê da hev û du dîtibû û baş bala xwe dabû hev. Hemûyan nexel nexel û xayin xayin li me nêrîn û awirên tûj dan me.

Me fêm kir ku kesên girtî ceza xwarine. Dû ra em ji abûqatê xwe fêr bûn ku her yekî 16 sal ceza girtiye.

Em ji Balikesîrê zor xelas bûn Texsiya me hat û em çûn otogara otobozan. Me bi lez û bez bilêtên xwe ji Enqerê ra birî û em raste rast çûn ketin otoboza xwe.

Piştî çend deqîqeyan me dît ku hinek di paceyên otobozan ra çavên xwe li rêwiyan digerînin. Me fêm kir ku otoboza ku em pê diherin tespît dikin..
Tirsa dilê me zêde bû…

Ez zêde dirêj nekim, otoboza me bi rê ket. Bi rê da li çend ciyan, di dema bînvedanê da otoboza me û ya dê û bavê Çetîn Bazkurt û abûqatê wî li eynî aşxaneyê sekinîn.

Yanî bi rê da jî em çend caran rastî hev hatin. Ew qelebalix bûn. Tirsa min ew bû ku ew eşkalên me bidin faşîstên Enqerê û li otogara Enqerê li me xin. Çimkî wê demê ew herêm bi tevayî di destê faşîstan da bû.

Dema em nêzî Enqerê bûn, min ji Mihemed ra got dibê em kincên xwe biguherin. Wî her çiqas got na jî lê min israr kir. Mihemed terziyekî baş bû, pir ji bejn û bala xwe hez dikir, loma jî çakêtekî qedîfe yekî rengo mengo li xwe kiribû ya sitar, di nava hezar kesî da jî meriv dikanîbû ew nas bikira.

Axir pantor ne tê da, me hemû kincên xwe yên din guhertin. Min, heta bigihîje berçavka xwe jî danî, ji bo ku gava em li Anqerê ji otobozê daketin me nas nekin

Em li Enqerê ji mirinê xelas bûn
Dema otoboza me gihîşt gara Enqerê û em jê daketin, em gelkî bi temkîn û bi tirs bûn. Şev ya jî danê êvarê bû. Gar pir qelebalix bû, wek ku haşer mahşer rabûbe. Ez ditirsiyam ku em bi çewtî herin li texsiyeke yekî faşîst suwar bin. Em bi texmînî çûn li texsiyekê suwar bûn û me got me bibe Yûrda Diyarbekrê( mala xwendevanan )

Şofêr yekî xort bû û porê xwe jî li makînê xistibû. Ez ji şikil û şemala wî pir ne piştrast bûm.
Dema em nêzî herêma Bahçeliyê bûn me dît ku texsiyek ji pa ra îşaretê dide me, dibêje rawestin.
Bahçelî herêmeke di destê faşîstan da bû, ez bawer dikim komeleyeke wan jî li wan deran hebû.

Min ji şofêr ra got, nesekine, bajo! Lê piştî ku erebeya pişt me gelkî israr kir û ji pey me veneqetiya, şofêrê me guh neda îtîraza min û li kêleka rê sekinî.
Ew jî hatin li pişt me sekinîn. Em herdu jî di dawiya erebê da bûn. Min bala xwe dayê di erebeya wan da jî bêyî şofêr sê kesên din hene. Yek ji erebê daket û hat bi şofêrê me ra peyivî.
Şofêr jê ra got:
-Xêr e, hûn çi dixwazin?
Got, em li hevalekî xwe digerin, me got belkî di texsiya te da be… Di vê nabênê da jî di paceya şofêr ra serê xwe xist hundur û li me nêrî. Fena ku bixwaze eşkalê me tespît bike. Hinekî bala xwe da me û çû ba hevalên xwe.

Dema ew çû, min got bajo. Lê şofêr hinekî xwe giran kir û najot, ew jî şaş mabû.
Zilam çû bi hevalên xwe ra hinekî peyivî û bi lez dîsa bi paş da hat. Dîsa hin tişt bi şofêr ra peyivî û careke din baş bala xwe da me.

Lê me xwe tam tebdîlîqiyafet kiribû, ne mimkûn bû ku eşkalên wan girtibûn û kincên me yên wê gavê li me li hev bikirana. Dû ra bêyî ku tiştekî ji me bipirse çû.
Bîna me hat ber me. Em sedîsed ji mirinê filitîbûn…
Şofêrê me bi rê ket.
Em çûn yûrdê. Bîstek derbas bû xortek, bawila wî di dest da hat. Ji bajarekî din dihat. Got yaho nizanim îşev çi mesele bû, faşîstan li derdora garê erebe disekinandin û li hundurê wan dinêrîn, fena ku li dû hinekan bûn.

Me bi heyecaneke mezin qala serpêhatiya xwe kir û got wele ew kesên ku ew lê digeriyan em bûn, bi tesadufî em ji mirinê xelas bûn.

Dibê em şehîdên xwe ji bîr neki Wek min li jor jî got, Ahmet Soken yek ji şehîdên vê tevgerê(DDKD û KÎP-ê) yê pêşîn e. Bîrnekirina Ahmed û hevalên şehîd yên din wefadarî û qedirşînasiyeke baş û di cî da ye. Ew dost û hevalên ku her sal van hevalên şehîd bibîr tînin karekî baş dikin. Mala wan ava.

Heger wan îlana bîranîna heval Ahmed neda, minê jî ev nivîs nenivîsiya. Ew îlan bû sebeb ku ez jî hin bîranînênên xwe yên vê bûyerê careke din bibîr bînim û hin dost û hevalan jî bikim şirîkê wan.
Ez dixwazim çend gotinan jî li ser têkiliya xwe û Ahmed jî bibêjim.

Ahmed Soken yek ji wan xortanên Wêranşarê yên wê demê bû ku min wexta xwe didayê û bi kêf û zewqek mezin pê ra sohbet dikir. Wek gelek xortên din ew jî hîn nuh bi mesela kurd û sosyalîzmê dihesiya û gelkî kêfa wî jê ra dihat.

Bi heyecan tevî minaqeşeyan dibû û pir jî dixwend. Cara dawî dema ji mektebê hatibû îznê ez çend caran li dikana(terzîxaneya) birayê wî Mihemed pê ra rûniştim û me sohbet kir. Min bala xwe dayê ku di demeke kin da mesafeyeke gelkî mezin girtiye. Dixwest mesûliyetê bigre ser milê xwe.Tiştê nuha tê bîra min, li hember wê fêrbûna wî ez hinekî şaş mabûm.

Di demek kin da gelek tişt fêr bûbû, heyecan û şewqeke mezin pê ra hebû. Û li hember hêza faşîstan ya li Erzeromê jî bêtirs bû, rehet bû.

Ez di 35 saliya şehîdbûna heval Ahmed da wî û hemû şehîdên kurd û Kurdistanê bi hurmet û bi giramiyeke mezin bi bîr tînim.

*Min ev nivîs cara pêşî di sala 2007-a da(14/1-07)nivîsî. Bi hin guherînên biçûk ez carke din diweşînim.
Rismekî merasima cenaze jî heye, ez û bavê min ê rahmetî jî tê da xuyan e, ez wî rismî jî di facebookê da diweşînim.

Sipasiyeke ji dil

2012-01-12T21:11:00.000+01:00

Min dizanîbû ku dost, heval û xêrxwazên Zinarê Xamo pir in, lê hûn rastiyê bixwazin min nizanîbû ku hewqasî zêde ne, ez îro fêr bûm.

Bi minasebeta kalbûna saleke din, min îro ji nas, dost û havalan bi sedan mesajên pîrozkirina rojbûnê girtin.

Ez sipasî hemû nas, dost û hevalên ku mesaj şandine dikim.
Min îro careke din dît ku kurd mirovên gelkî qedirşînas in, keda kesî bi avê da bernadin, nakin keda bersîs.

Ji bo vê eleqe û qedirşînasiya mezin ku ez gelkî bextewar û dilşa kirim, ez ji dil û can sipasî hemû dost, nas û havalan dikim.

Min gelkî dixwest ku yeko yeko bersîvê bidim meylên hemû nas, dost û hevalan, lê ji ber piraniya pîrozbahiyan(bi sedan in) ev yek ne mimkûn e, loma jî bi van çend rêzan ez careke din sipasî hemû dos û hevalên ku mesaj şandine dikim û ji hemûyan ra dibêjim hûn her hebin û mala we ava be…

XXX
Hukûmeta AKP-ê li hemberî kurdan terora girtinê îro jî domand, îro jî bi dehan siyasetmedar û xwendevanên kurd girtin û şandin kampên topkirinê.

Wisa xuyaye ku hukûmet dixwaze di hilbijartinên pêş me da meydana siyasetê ji kurdan paqij bike, hemû kurdên siyasî bavêje zindanê, ji bo ku li Kurdistanê AKP tenê bimîne.

Kurdan MHP û CHP ji Kurdistanê paqij kirin, nuha jî dora AKP-ê ye. Piştî qewitandina AKP-ê ji Kurdistanê kurdên bigihîjin azadiya xwe....

Ji bo ku kurd bigihîjin azadiya xwe dibê AKP li Kurdistanê nemîne, bibe partiya pûlis û leşkeran...

XXX
Serokên Parlamentoyên Îranê û Îraqê Alî Larîcanî û Usame Nûceyfi, li ser vexwendina Serokê Parlamentoya Tirkiyê Cemil Çiçek, îro çûn Tirkiyê.

Serokê Parlamentoya Îranê Alî Larîcanî, hevdîtineke bi wezîrê karên derve yê Tirkiyeyê Ahmet Davutoglu ra pêk anî.

Li gorî Ajansa Anadoluyê (AA) dinivîsîne, Larîcanî ewê bi Serokomar Gul û Serokwezîr Erdogan ra jî hevdîtinan pêk bîne.

Gelo Tirkiye dîsa li... pey kîjan fêsdiyê ye, dixwaze dîsa çi bike?
Ji ber ku Cemil Çiçek belasebeb û li ciyê rehetiyê ban Alî Larîcanî û Usame Nûceyfi nake, miheqeq li dijî kurdan ewê ji tiştekî bixwaze.

Tirkiye tu carî ji bo xêrê ban Îranê û Îraqê nake, gava wan dawet dike miheqeq ji bo fêsadî û xerabiyê ye.

Di meclîsa Îrnê û Îraqê da hin parlamenterên kurd qetlîama Roboskê protesto kiribûn. Dibe ku ji meselan yek jî ev be.

XXX
Serokwezîrê Tirkiyê Recep Tayyîp Erdogan, parlementera Diyarbekrê Leyla Zana ” hedef nîşan da û dozgeran jî tavilê fermana wî bicî anîn, ji bo vekirina dozê dest bi lêkolînê kirin.

Erdogan, ji bo vekirina dozê bang li dozgeran kir û got, “Ez xeberê didim dadgehê, bang lê dikim.”

Piştî van gotinên Erdogan, Serdozgeriya Komarê yê Enqereyê derbarê Zanayê da dest bi lêpirsînê kir.
Ger gotinên Zanayê ...(sîleh garantiya kurda ye) weke sûcê “terorê” were hesibandin, dozgerî ewê fezlekeyekê bişîne Melcîsê û ji Meclîsê rakirina mahzûniyeta(imuniteta/dokonulmazliga) Leyla Zanayê daxwaz bike.

Kîjan kurd dengê xwe dike û fikrê xwe dibêje, Erdogan tavilê nîşanî pûlisan û dadgehê dide, dibêje zû bigrin.

Bi vî hawayî here Erdoganê axaftinê jî li kurdan qedexe bike. Ji xwe bi qanûna li dijî ”terorê” ev qedexe berê jî heye, lê Erdogan

Ev gava dîrokî li hemû kurdan pîroz be !

2012-01-11T21:21:00.000+01:00

Ji 6 partî û hêzên kurd îro li Diyarbekrê gaveke dîrokî hate avêtin.
Şeş(6)partî û hêzên siyasî yên kurd ji bo ku qanûneke esasî ya demokratÎk bê amadekirin bi hev ra pêşniyareke mişterek pêşkêşî raya giştî kirin.

Partiyên kurdan di pêşniyara xwe da dixwazin ku nasnameya gelê kurd were naskirin, partî û rêxistinên kurdan bi navê kurd û Kurdistanê werin qebûlkirin, zimanê kurdî bi awayekî resmî were qebûlkirin û dibê li erdnigariya Kurdistanê gelê herêmê xwe îdare bike.

Dibê ev gav ji zûda hatiba avêtin, lê mixabin nehat avêtin û ma heta îro.
Lê bi derengî be jî di riya azadî û serxwebûna miletê kurd da gaveke pir girîng û dîrokî ye. Dibê hemû rewşenbîr, nivîskar, hunermend û her kurdê walatparêz piştgiriya vê platforma netewî bike.

Herkes êdî dizane ku xelasiya kurdan berî hertiştî girêdayî tifaq û hevkariya wan e. Dema hêzên siyasî yên kurd yekîtiya xwe ya netewî pêk bînin alîkarî û piştgriya navnetewî jî rehettir dibe.

Li ser pêşniyarên platformê dikane gelek tişt were gotin, ya jî hin kul û kêmasî were dîtin. Ev normal e.
Lê ev yek dibê nebe sebebê ku meriv piştgiriyê nede daxwazên vê platformê û ji bo xurtkirina wê nexebite.

Dibê meriv kêmasiyan rexne û tiştên baş jî xurt bike.
Weke kurd bi vê gava dîrokî ez pir kêfxweş bûm û ji bo xurtkirina vê platformê û bidestxistan va pêşniyaran çi ji destê min were ezê texsîr nekim.

Hêz û partiyên ku ji bo qanûna esasî ya nû bi hev ra "Pêşniyar” amadekirine ev in: BDP, HAK-PAR, KADEP, OSP, KCD û TEVKURD û TDŞK.

XXX
Ez serkeftina Roj TV-ê ya li hemberî dewleta tirk û hukûmeta AKP-ê ji dil û can li miletê kurd û li hemû kurdên walatparêz pîroz dikim.

Ev serkeftina Roj TV-ê ya li hemberî hukûmeta AKP-ê serkeftineke pir mezin û dîrokî ye, miletê kurd bi têkoşîn û liberxwedana xwe careke zora vê dewleta zalim û barbar bir û ew rezîl kir.

Ev 3 sal in ku hukûmeta Erdogan bi hemû dem û dezgehên xwe ve, bi hemû hêz û îmkanên xwe yên siyasî, aborî û dûplomatîk ve dixebtite ji bo ku Roj TV-ê bide girtin, lê di dawiyê da ew têk çûn miletê kurd biser ket....
Ez hemû têkoşerên vê xebat û liberxwedanê pîroz dikim.

XXX
Serokwezîrê Tirkiyê merivekî pir bêedeb û devpîs e, hercara ku devê xwe vedike pîsî ji devê wî dibare. Ez bi xwe tu carî nikanim heta dawiyê li axaftinke wî guhdarî bikim. Ez fêm nakim însan çawa tahamulî guhdarîkirina wî dikin?

Merivekî cilq, çort û devpîs e. Mistewa wî nizim û uslûba wî jî ne ya serokwezîrekî ye. Dema dipeyive ji siyasetmedar û serokwezîrekî kamil û bi kultur bêtir, dişibe berdûşekî kolanan. Tevgera wî, uslûba wî û gotinên ku bikar tîne hemû yên sûtalên kuçan e.

Û dema li ser mesela kurd dipeyive û qala BDP-ê dike, tew bi carê da ji kamiliyê, maqûliyê û însaniyetê dûr dikeve, tam dibe çamûr, dibe te...nî, dibe merivekî şîrret, meriv dixwaze hema jê dûr bikeve…

Tu carî nizane sakîn û rehet bipeyive, tim weke fêkîfiroşên bazaran dike birrebirr û qîjewîj. Tu dibêjî hela herb e çi ye…

Do dîsa di civîna gruba partiya xwe da peyivî û rexneyên pir bêedeb û bêmistewa li BDP-ê, li Selahattin Demirtaş û li Leyla Zanayê girt.
Lê ji rexneyên siyasî bêtir, demagojî û çeqelî kir, ji Selahattin Demirtaş ra xebar da, heqaret lêkir û careke din jî komkujiya Roboskê û serfermandarê xwe yê qatil parast, got dewleta tirk hemwelatiyên xwe nakuje...

Dema qala komkujiya Roskiyê kir, got emê tazmînatê bidin ”xwediyên heq”!(hak sahiplerine tazminat odeyecegiz)

Camêr fena tucarekî gîsk û kaviran dipeyivî, te digot belkî malbatên şehîdan gîsk û kavir firotine wî û ew jî soza dayina deynê xwe dide, dibêje, ”emê heqê wan bidin”!

Ev çavsorî û boşboxaziya Erdogan ne bes e, hin malperên kurdî jî eynî gotinên wî yên mişt heqaret û bêmistewa dikin kurdî û bi kurdî jî dubare dikin, dibêjin Erdogan wiha, wiha heqaret Demirtaş û Zanayê kiriye, ji wan ra nizanim çi û çi gotiye...

Yanî heqaretên mêrik bi tirkî li kurdan dike ne bes e, hin malper van heqaretan bêyî ku gotinekê li ser bikin, dikin kurdî û belav dikin.
Ev jî derdê ser derda ye…

Berî ku PKK çekan deyne dibê dewlet mafê kurdan bide

2012-01-11T20:25:00.000+01:00

Ev du car in Leyla Zana hin tiştên balkêş dibêje. Çendakî berê gotibû bira li Kurdistanê li ser kurd çi dixwazin referandûm çêbibe. Nuha jî gotiye, heta ku dewlet gavekê navêje, mafê kurdan nede dibê PKK çekan danîne.

Zana, derbarê agirbesteke yekalî û danîna çekan da got, agirbesteke yekalî bê wate ye, dibê liberxwedana demokratîk were radîkalkirin. Û dû ra jî axaftina xwe wiha domandiye:

”Şerê çekdarî êdî hat nuxteyekê. Ez, danîna çeken tu carî minaqeşe nakim. Ew sîgorta kurda ye. Heta ku ev gelş hebe ew çek garantiya kurdan ye. Ji ber ku em em demên berê dizanin. Em salên 80-î jiyan e. Bêbaweriyeke li hemberî hev heye. Ji bo ku ev bêbawerî ji ortê rabe dibê hin gav bêne avêtin. Bi baweriya min gava herî mezin dibê ji alî dewletê ve were avêtin. Ji ber ku yên marûzî neheqeyê bûne kurd in û yê neheqî kiriye jî dewlet e. Heta ku statuyek ji kurdan ra neyê dayin, garantiyeke qanûnî çênebe dibê meriv çekdanîna kurdan minaqeşe neke. Lê ez terefdara bêdengkirina çeka me. Ji ber ku dibê êdî xwîna xortan nerije.”
Erdogan li hemberî van gotiên Leyla Zanayê pir aciz bû, got, ”Di nava van(Qesd BDP ye) da yek dibêje çek garantiya kurda ye. Wê demê di vê meclîsa demokratîk da karê te çi ye? Here derkeve çiyê.”
Wey agir bi mala virekan keve, yekî nizanibe ewê bibêje rast meclîseke ”demokratîk” !

Lê binakeya wê tuneye, meclïseke li ser înkara miletan ava bûye û hîn jî wisa ye…

Têra xwe li serê çiyê hene, ne hewceyî derketina Leyla Zanayê ye, lê tu gelkî dixwazî ku yek kurd jî di meclîsê da tunebe. Hebüna Zana te pir û pir nerehet dike. Em viya baiş dizanin.

PKK-ê ji bo serxwebûna Kurdistanê û azadiya kurdan dest bi işereê çekdarî kir, ji bo ku çekan deyne dibê di vî warî da ji kurdan ra mafekî bidest xe. Weke Zanayê jî gotiye, heta ku ev mesele hel nebe û heta ku mafê kurdan yên netewî, yên ku bûn sebebê destpêkirina işerê çekdarî neyên dayin çekdanîna PKK-ê ne rast e, teslîmbûn e.

Heger hukûmet ne li dû serkeftinê, li dû çareseriya mesala kurd e, wê demê dibê gelişa ku bûye sebebê işerê çekdarî hel bike.

Loma jî gotinên Leyla Zanayê di cîda ne, dibê berê dewlet gavekê bavêje, mafê kurdan yên netewî bigre bin garantiya kanûnan û dû ra vê daxwazê ji kurdan û PKK-ê bike.

Heta ku hukûmet vê gavê navêje çek nayê danîn û hukümet jï viya baiş dizane…
Erdogan, merivekî pir neyarê miletê kurd e, ew vê kîn, nefret û neyartiya xwe ya li hemberî kurdan di şexsiyeta PKK-ê û BDPê da dide der.

Erdogan zû bi zû, ne mecbûr be navê PKK-ê, BDP-ê û parlamenterên BDP-ê nagre devê xwe, navê serok û berpirsiyarekî BDP-ê tu carî nabêje, tim zamîran bikar tîne…

Di rexneya Leyla Zanayê da jî eynî tiiştî dike, nabêje Zana ya jî parlamentereke BDP-ê, dibêje, ”di nava wan da yek heye…”

Meriv vê neyartiya wî ya li hemberî kurdan di hemû axaftinên wî da dibîne. Rojake Erdogan bi işiklekî normal qala BDP-ê û Demirtaiş kir û navê wan got, wê demê meriv dikane bibêje ku dev ji domandina işer û neyartiya kurdan bedaye û biryar daye ku mesela kurd çareser bike….

Heta ku Erdoga li hemberî BDP-ê û parlamenterên kurd xwediyê vê uslûba dijminane be ez bi xwe tu hêviyekê ji wî û ji hukûmeta wî nakim.

Bi êrîş û demagojiyê hûn nikanin sûcê xwe veşêrin

2012-01-10T22:14:00.000+01:00

Berdevkê hikûmeta AKP-ê Huseyin Çelikê wanî, do, piştî 12 rojan bi rengekî xeyrîcidî û sexte ji malbatên şehehîn Roboskê xwedêgiravî uzrê xwe xwest û got, ew bawer dike ku di rojên pêşda, piştî ku lêkolîn qediyan, serokwezîr Erdogan jî li ser navê dewletê ewê uzir bixwaze.

Li hember miletekî ancax însank dikane hewqasî qurre û bêhurmet bibe. Piştî qetlîamê bi 12 rojan ”soza” lêborînê dide kurdan û... dibêje di rojên pêşda dibê dewlet jî lêborînê bixwaze.

Kurro dewlet lïborînê bixwaze çi ye nexwaze çi ye, hemû kurd dizanin ku qatil dewlet e û hukümeta AKP-ê ye.

Serokê hukûmetê Erdogan, du rojan piştî bûyerê bira uzurxwestina ji malbatên şehîdan li wir bimîne, ji ber vê qetlîamê sipasî serfermandarê xwe yê qatil kir.
Îcar lêborîna çi halê çi?

Erdogan, serfermandarekî darbecî ji ber ku xwestiye hukûmeta wî bixîne dide girtin, lê li aliyê din serfermandarê xwe yê qatilê 35 kesên siwîl jî pîroz dike.

Erdogan, serfermandarê xwe pîroz dike ji ber ku mêrik emrê wî tam bicî aniye loma.
Erdogan ji kurdan lêborînê naxwe, lê serfermandarê xwe pîroz dike ji ber ku leşkeran ev qetlîam li gorî emirê hukûmetê kirin.

Loma jî hukûmet nikane kesekî bigrem ya jî sûcdar nîşan bide û loma jî hukûmet meselê şêlû û dirêj dike.

XXX

Li Silopiyê, Şirnexê, Mûşê, Diyarbekrê, Batmanê, Antalyayê, Çinarê û Anqereyê pûlisên rejima AKP-ê îro jî girtin ser gelek malên kurdan û tam 53 kes girtin bin çavan.

Hukûmeta AKP-ê maşelah dewletê ji bo kurdan dixebitîne. Rojê girtina 40-50 kurdî ji xwe ra kirina rûtîneke dewletê ya rojane. Digrin û ha digrin.

Hesabê wan ew e ku bi vî hawî ewê tevgera kurd ya netewî biqedînin û kurdan teslîm bigrin.
Lê ev zulm û barbarî jî ewê heta û heta dom neke, bi vê teror û zulmê Erdogan gorra xwe dikole...

XXX
Li Tirkiyê jê 18 mudûr û bepirsiyar tam 97 rojnamevan di zindanan da ne. Bi vê hejmara rojnamevanên girtî Tirkiye li cîhanê welatê yekem e ku hewqas rojnamevan avêtiye zindanan.

Û Erdogan jî gav û saetê pesnê vê demokrasiya xwe ya pêşketî dide û dixwaze ji welatên Rojhilata Navîn ra bibe numûne.

Çi numûne çi nimûne, kenê meriv tê…
Ji bo kurdan îro li Tirkiyê rejîmeke faşîst ya bêqusûr û mikemel heye…
Lê hin kurd hîn jî vê rejîma ceberût nabînin û ji dîktatorekî weke Erdogan hêviya pêşxistina demokrasiyê û dana mafên kurdan dikin.

XXX
Li Tirkiyê qetilkirina 36 kurdên siwîl serbest e, lê protestokirina vê qetlîamê sûc e û tahrîk e.
Li ser protestoyên vê qetlîamê Erdogan ji kurdan ra dibêje, zêde nepeyivin, emê xwîna wan bidin.
Li Tirkiyê qatilên 36 kurdên siwîl nayên girtin, lê ji ber ku 3-4 xortan du şîrmaq(sîle) li qaymeqamê dewletê xistin 6 kes tên girtin .

XXX
Hukûmet dike nake, nikane berpirsiyariya xwe ya di qetlîama Roboskê da veşêre.

Erdogn ji dêlî ku bibêje wan ”çima 35 gundiyên kurd yên siwîl kuştin”, êrîşî BdP-ê dike, dibêje BDP çima vê meselê hewqasî mezin dike..

Gulten Kişanakê, li ser van demagotjiyên Erdogan îro çend gotinên pir baş jê ra gotiye.

Kişanakê gotiye, ”qaşo hûn dibêjin ku we wesayeta leşkerî rakiriye. Artêş girêdayî we ye. Heger artêşê ev qetlîam kiriye wê demê mesûliyet ya we ye. Weke berê hûn nabêjin bêyî haya me kirin. Tu serfermandar pîroz dikî, destên we di hev da ye, hûn bi hev ra dixebitin. We ev wesayet êdî mişterek kir. Me ruyê we yê herî komkuj dît, lê em dîsa jî teslîm nebûn. Emê îro jî teslîm nebin. Hûn hîn jî bi demagojiyê, bi qîjewîjê û bi hin gotinên pelapûçî hewil dididn ku berpirsiyariyên xwe veşêrin.”

Ew çi bikin jî nikanin berpirsiyariya xwe veşêrin, di dil û ûjdanê miletê kurd da hukûmeta AKP-ê mahkûm bûye.

Nimûneyek ji ferqa me û swêdiyan

2012-01-10T19:39:00.000+01:00

Di malpera Diyarnameyê da Cemil Oguz, mala camêr hezar carî ava be, her sal îstatîstîkên kitêbên kurdî diweşîne.

Oguz, weke her sal îsal jî eynî xebata xwe domandiye û hejmara kitêbên kurdî yên di sala 2011-an da hatine weşandin pêşkêşî xwendevanên kurd kiriye.

Cemîl Oguz dibêje, ”herî zêda par kitêbên kurdî hatin weşandin. Weşanxaneyên kurdan di sala 2011-an da di derxistina pirtûkên bi kurdî ...de rekor şikandin. Bi giştî 144 pirtûkên bi kurdî hatine weşandin.”

We şaş nexwend, tam 144 kitêm !!!
Oguz dibêje, wan tenê lîsteya pirtûkên ku li Tirkiyê û li Kurdistanê ji bal weşanxaneyên kurdan ve hatine weşandin amade kiriye, yên li dervî welêt ne di nava vê reqema 144-anda ne. Weke mînak jî 24 kitêbên Weşanxaneya Pencînarê nîşan daye.

Yanî li ser hev, di sala 2011-an da 168 kitêbên bi kurdî yên bi tîpên latînî hatine weşandin.

Û Cemîl Oguz vê hejmarê(144 kitêb) weke rekoreke mezin dibîne. Ji ber ku weşanxaneyên kurdan di sala 2010-an de 115 û di sala 2009-an da jî dîsa 115 pirtûk çapkiribûn.

Yanî di mezindîtina xwe da ne neheq e…
Oguz dibêje, belkî hejmara 2011-an dikane bigihîje 150 pirtûkan jî, ji ber ku navê çend pirtûkan hîn negihîstiye ber destê wan.

Bavo bira ne 150 be, bira 160 be, bira 10 kitêb jî torpîla min be.
Piştî ku min nivîsa Cemîl Oguz xwend, min bala xwe da îstatîstîkên li ser kitêbên Swêdî.

Îstatîstîkên sala 2011-an hîn nehatine weşandin, lê yên 2010 û 2009-an hene. Min li wan nêrî.

Di sala 2010-an da li Swêd 16 465 û di sala 2009-an da jî14 805 kitêb hatine weşandin.

Wê demê hejmara 2011-an miheqeq ji 16 465 kitêban pir zêdetir e.
Ji ber ku her sal hejmara kitêbên tên weş andin zêde dibin, bi îhtîmaleke mezin par jî hejmara kitêbên çapbûyî ji 16 465 pirtûkân gelkî bihurîye.

Nufûsa kurdên bakur 20-25 milyon e, di sala 2011-an da li Tirkiyê û li Kurdistanê li dora 160-170 kitêb hatine weşandin. Û em ji vê reqemê ra dibêjin rekor e.

Lê Swêd li gel ku 10 milyon e di sala 2010-an da 16 465 kitêb û di sala 2011-an jî ji vê reqemê zêdetir( ji 17 hezarî zêdetir) kitêb hatine weş andin.

De ji kerema xwe ra bala xwe bidin ferqê….
Nufûsa tevayiya Tirkiyê di ser 70 milyonî ra ye lê ez bawer nakim ku li Tirkiyê jî di salekê da 16-17 hezar kitêb tên weş andin.

Ev nimûne tenê nîşan dide ku di warê xwendinê û ilim da em çiqasî paşdamayîne, em çiqasî reben in…
Careke din sipas ji bo vê xebata Cemîl Oguz….

XXX
Li navçeya Qosera Merdînê polîsan vê sibehê dîsa girtine ser gelek malên kurdên BDP-yî. Li gorî xebera ANF-ê di operasyonê da tenê 14 kes girtine bin çavan.

Weleh hindik e, li gorî nufûsa Qoserê hindik girtine, dibê bi kêmanî 140 kes girtibana.
Ji bo rejîmeke wiha ceberût û faşîst ma 14 kes çiye ku ….

ANFê di xeberê da gotiye, ”sebebê kesên hatin binçavkirin nehat zanîn.”
Sebeb çawa nayê zanîn?

Sebeb kurdbûn e, her kurdê ku li kurdayetiya xwe xwedî derkeve û doza mafê xwe yên netewî bike, ji bo vê hukûmetê sûcdar e; dibê ya were girtin ya jî were kuştin.

XXX
Berpirsiyarê Netkurdê Mûrad Ciwan jî 12 rojan piştî qetlîama gundê Roboskê îro kerem kiriye û nivîsek li ser qetlîamê nivîsiye. Min got ez haya we jî pêxim.
Çavê me hemû kurdan ronî be !

TRT6 bûye mixgeft

2012-01-10T19:35:00.000+01:00

Kûrdekî bi navê Sadî Marûf, ji Prof. CUNEYT GOKÇE pirseke pir di cî da kiriye, gotiye:

-Ev TRT-a we ya ku bi numra 6-an weşanê dike, çima bi şev û roj bernameyên li ser axîretê pêşkêşî me Kurdan dike? Ma bi ya we em kurd hemû dojehî/cehnimî ne û loma jî hewcedariya me ya bi dîn û îmanê qey ji ya tirkan bêitir e loma?

Bi rastî jî wisa ye, hukûmet TRT6-ê li hemberî kurdan weke mizgeftê û gazînoyê bikar tîne, ji sibehê heta êvarî ya bernameyên dînî yên vala û zorakî ya jî tingeringeke bêkalîte ye.

Tiştê meriv fêm dike hukûmet, TRT6-ê li hemberî kurdan weke aletekî xapandinê û mijûliyê bikar tîne, dixwaze pê kurdan bikire û hinekan jî mijûl bike.

Hema heta ji kurdan tê bira li şîretên CUNEYT GOKÇE û li programên muzîkê yên nîvtirkî û bêkalîte guhdarî bikin û bidin lotikan.

Tuzirareke dewletê û hukûmetê di hebûna aletekî wiha da tuneye.
Belovacî wê, ev alet îmkana propagandeyeke mezin dide hukûmetê.

Di TRT6-ê da rexnekirina dewletê, hukûmetê û hela ya Erdogan ji kok da qedexeye, lê pesin serbest e.

Di TRT6-ê da rexnekirina PKK-ê, KCK-ê û BDP-ê heta tu bibêjî serbest e, lê pesin û bi başî qalkirin ji kok da qedexeye.

Di TRT6-ê da li ser dîroka kurdan, li ser serhildanên wan qisekirin qedexeye, lê li ser dîrok û qehremaniya tirkan û şerê wan yê rizgariyê hemû pesin serbest e.

Di TRT6-ê da navê Kurdistanê qedexeye, ne karkirekî TRT6-ê û ne jî beşdarek nikane navê Kurdistana bakur bigre devê xwe û bibêje ez ji kurdistanê me, ya jî qala dïroka Kurdistanê bike, lê bilêvkirina navê Tirkiyê û mezinahiya tirkan serbest e.

Welhasil hemû tiştên girîng û bi feyde ji kurdan ra qedexeye, lê hemû tiştên vala, bêmane û bêzirar serbest e…

Ê gava nêt xerab be wiha ye, meriv dijminê xwe bi hin wasiteyên xapandinê dixapîne; fena ku meriv lîstokekê bide destê zarokekî û demekê pê aş bike, heta ku meriv karê xwe diqedîne…

Hukûmeta AKP-ê jî nuha bi riya TRT6-ê çend quriş pere li hin kurdan belav dike. Bi vê riyê him hin kurdan aş dike û him jî digre cepeheya xwe, heta ku karê xwe biqedînin...

XXX
Cîgirê serokê partiya muxalfetê (CHP-ê) Gursel Tekîn, rexneyên giran li terora hukûmetê digre, kirinên rejîma AKP-ê weke faşîzmê bi nav dike û dibêje:

”Berê digotin faşîzm tê, faşîzm hat hat... Tiştê em dijîn faşîzm e faşîzm...”

De êdî hesab li ba we ye, piştî ku tirkekî weke Gursel Tekîn, ji ber zulm, zor û terora vê hukûmetê wiha bike gazî û hawar, dibê hûn texmîn bikin ku zulma li ser kurdan çiqasî mezin û hovaneye…

Herçiqasî hukûmet û kurdên hevkarên hukûmetê ji ber menfeetên xwe yên şexsî ji vê rejîma ceberût û zalim ra bibêjin demokrasî, lê îcraatên wê yên li hemberî muxalefetê û kurdan îcraatên rejîmeke dîktator û faşîst e…

Hêza li pişt guherîna Tirkiyê têkoşîna miletê kurd e

2012-01-10T19:28:00.000+01:00

Hin kurdên hevkarên AKP-ê di telewîzyonên dewletê da ji bo ku hukûmeta AKP-ê pir demokrat û pir cesûr nîşan bidin, girtina çend generalan û ya serfemendarê berê Başbûg pir mezin dikin, bi ezmanan dixînin.

Bi zanetî vê propagandeyê dikin ji bo ku him karê xwe wenda nekin û him jî kîn û nefreta kurdan ya li hemberî AKP-ê û Erdogan kêm bikin.

Loma jî AKP-ê pir demokrat nîşan didin û hemû guherînên li Tirkiyê dikin para AKP-ê.

Hevkarên AKP-ê hemû pêşketinên li Tirkiyê, girtina generalan bi mêranî û serînetewandina Erdogan û AKP-ê ve girê didin.

Ev yek ji kok da şaş e û înakra têkoşîn û liberxwedana miletê kurd ya bi salan e.
Înkara xwîna kurdan ya di vê riyê da hatiye rijandin e.

Teslîmnebûna AKP-ê tenê ne girêdayî cesaret û mêraniya Erdogan û hevalên wî ye, gelek faktor û dînamîkên der û hundur yên din jî hene.

Ne ev faktorên der û hundur bûna Erdogan, Gul, Arinç û Çîçek nikanîbûn li dijî ”wesayeta” leşkeran derketana.

Heger liberxwedana hukûmetê û redkirina ”wesayetgeriya” leşkeran girêdayî cesaret û mêraniya Erdogan, Gul û Arinç bûya ewê 15-20 sal berê li dijî eynî ”wesayetgeriya” artêşê derketana.

Lê em dizanin derneketin û hetta pê ra hevkarî kirin.
Ji ber ku van kesan ne siysetmedarên nuh in, bi kêmanî ev 30 sal in di nava siyasetê da ne û dem dem bûne îktîdar jî.

Ji faktorên esasî yên ku cesaret da Erdogan, Gul û Arinç da ku serên xwe li hemberî her emrê leşkeran netewînin berî hertiştî liberxwedana kurdan û tevgera kurd ya netewî ye.

Liberxwedan û şerê kurdan yê 30 salî dewleta kemalîst di warê îdeolojîk, leskerî û siyasî da tarûmar kir û hilweşand.

Li hemberî sîstema kemalîst û ”dewleta kûr” vê israr û liberxwedana kurdan ya destanwarî û bêhempa bêguman cesaret da civata tirk û siyasetmedarên tirk jî.

Ne ev liberxwedan û têkoşîna kurdan ya bi salan bûya artêş wiha rezîl nedibû î ji îtîbar da nediket û rê li ber îktîdara AKP-ê û serokwezîriya Erdogan venedibû.

Faktorên din yên ku bûn sebebên liberxwedan û teslîmnebûna AKP-ê, hilweşîna Yekîtiya Sovyetê, nemana şerê sar, çêbûna Yekîtiya Ewrûpayê û berendametiya Tirkiyeyê ye…

Berê, generalan çi bikira Emerîka li pişt wan bû, lê di şertên dinya nuh da li dij e.
Heger Emerîka û YE-ê piştgiriya leşkeran bikirana nuha Erdogan ne serokwezîr bû, weke siyasetmedarên kurd ew jî di zindanê da bû.

Yanî meriv dikane bibêje ku liberxwedana kurdan, şerê PKK-ê yê çekdarî, têkçûna Yekîtiya Sovyetê, nemana şerê sar, çêbûna Yektiya Ewrûpayê û aktuelbûna endametiya Tirkiyê leşker ji AKP-ê ra avêtin erdê û Erdogan jî bi rehetî ket ser dilê wan.

Bi gotineke din, Erdogan li ser sifreya hazir rûnişt.
Loma jî girtina Başbûg û generalan ji mêraniya Erdogan bêtir ji ber van guherîn û faktorên nuh yên ku li jor min qala wan kir.

Lê hevkarên AKP-ê bi yek gotinê jî qala van faktor û guherînan nakin.

Ji bo ku xwe têxin çavê patronên xwe yên nuh ne tenê van faktor û dînamîkên der û hundur înkar dikin, xebat û têkoşîna xwe û ya hevalên xwe jî înkar dikin, di hatina rewşa îrao da tu qîmetekê nadinê.

Nabêjin weleh di hatina nuxteya îro da rola têkoşîn û liberxwedana me û ya gelê me jî tesîreke pir mezin kiriye.

Eşqa hevaltiya AKP-ê, dîrok û xebata wan û ya gelê wan jî bi wan daye jibîrkirin, çavê wan tenê mêraniya Erdogan û liberxwedana AKP-ê dibîne.

Lê wan û gelê wan di van 30 salan da ji bo demokrasiyê, ji bo pêşketina Tirkiyê tu tiştek nekiriye, here were AKP û Erdoga e…

Ma Erdogan û hevalên wî qet tişetek nekirin?
Na, helbet kirin, helbet roleke wan jî heye. Lê rola wan ne ya esasî ye, ya esasî micadeleya miletê kurd e, xwîna bi hezaran şeehîdan e.

Tiştê ku Erdogan û hevalên wî kirin, şertên der û hundur baş fêm kirin û xwe zû întîbakî van şertan kirin.

Bi xêra liberxwedana kurdan û şertên der û hundur yên nuh Erdogan jî weke Erbekan , şewqeyê xwe negirt û bazneda.

Erdogan û hevalên xwe ji bo ku zora artêşê bibin di serî da xwe pir demokrat û azadîxwaz nîşan dan.

Loma jî kurdan, Emerîka û Yekîtiya Ewrûpayê piştgiriyeke mezin dan AKP-ê.

Û ji xwe bi xêra vê piştgiriya van hêzan hukûmeta AKP-ê ev 10 sal in li ser hukum e û leşker nikanin darbeyekê bikin.

Loma jî ne rast e ku meriv hemû pêşketinên li Tirkiyê û girtina generalan tenê bi cesaret û mêraniya AKP-ê ve girê bide.

Ji bo girtina Basbûg, hin hevkarên AKP-ê dibêjin, 15- 20 sal berê kî dikanîbû tiştekî wiha bifikiriya, bira girtina bi sedan general û serfermandar li wir bimîne, kesî nikanîbû başçawîşek jî derxista ber dadgehê.

Rast e, lê tu tiştekî statîk tuneye, hertişt diguhere û helbet Tirkiyye jî ewê biguhere.
Heta meriv dikane bibêje ku li gorî pêşketin û guherînên cîhanê, pêşketinên li Tirkiyê pir kêm û pir hindik in.

Cîhan diguhere û pêşda dice, ma qey Tirkiye ewê di ciyê xwe da bimîme, bêguman Tirkiye jî ewê biguhere û bi pêşda here.

Tu kes nikane rê li ber vê guherîn û pêşketinê bigre.
Bîst sal berê sîstema Svyetê hebû, lê îro tuneye û bi dehan dewletên serbixwe jê çêbûn.

Sedsal berê yek milyon û nîv swêdî ji birçîna koçî Emerîkayê kirin, lê îro Swêd yek ji welatên cîhanê yê herî pêşketî û dewlemend e.

Çel sal berê Franco li Îspanyayê li ser hukum bû lê Îspanya îro welatekî demokratîk û endamê yekîtiya Ewrûpayê ye.

Portekîz û Yûnanîstan her wisa.
Yanî helbet ewê li Tirkiyê jî piçek pêşketin û guhertin çêbe.
Dibê meriv vê pêşketin û guherînê him zêde mezin neke û him jî neke qeheremaniya Erdogan.

Dibê meriv keda xwe, têkoşîn û liberxwedagelê xwe û tesîra şertên der û hundur yên din jî înkar ne, wan jî bibêje.

Gava meriv van tiştan hemûyan nebêje û hertiştî bi têkoşîna AKP-ê ve girê bide neheqî û bêûjdqanî ye.

Ya din hîn yek zabit û general ji cînayetên li hemberî kurdan hatine kirin nehatine girtin, kes ji van cînayetan dadgeh nabin. Başbûg ji sûcê li dijî hukûmeta AKP-ê hatiye girtin, ne ji qetlîamên kurdan.

Yanî tiştê dibe micadeleya heq, huqûq û demokrasiyê bêtir, şerê îktîdarê ye. Hukûmet dixwaze îktîdara xwe saxlem bike.

Erdogan hîn du sal berê bû bi eynî Başbûgî ra li Qesra Dolmabahçeyê peymanên bi dizî îmze dikir. Hînjî kes nizane di wê civînê da çi peyivîn û li ser çi li hev kirin?

Li gorî 4-5 sal berê helbet girtina Basbûg îro rehettir e, ji ber ku şertên der û hundur rê didin vê yekê.

Lê ya girîng bi van girtinan demokrasî nehetiye Tirkiyê.
Û tiştê ku leşkeran do dianî serê kurdan, nuha jî eynî zulmê û zorbatiyê hukûmeta AKP-ê li kurdan dike.

Berê dîktatoriya leşkeran hebû, nuha ya AKP-ê heye. Ferq ev e...

Artêşa tirk bi kuştina kurdan pesnê xwe dide

2012-01-10T19:19:00.000+01:00

Li gora beyana serfernandarê giştî yê Tirk Necdet Ozel, di 6 mehên dawî da wan 490 zarokên kurd kuştine.

Bi îhtîmaleke mezin ev reqem derew e. Lê derew be jî zêdenîşandana kêfa wan tîne, zêdekuştina zarokên kurdan weke xebereke xweş, weke mizgîniyekê didin civata tirk, dibêjin binêrin me hewqas kurd kuştine.

Helbet Necdet Ozel mamûrekî dewletê ye, ew emrê hukûmetê bi cî tîne, yê emrê kuştina kurd...an dide serokwezîr Erdogan e, hukûmeta wî ye û 75 mebêsên ”kurd” in.

Ji ber ku 75 mebûsên ”kurd” jî şirîkên biryarên van qetlan in.

Netîceya havaltî, hevkarî û karkiriya dijmin ev e, meriv dibe şirîkê qetilkirina zarokên xwe.
Heger kurd naxwazin bibin şirîkên vê zulma û qetlîamên hukûmeta AKP-ê, wê demê dibê nebin heval, hevakar û karkirên vê hukûmet û dewleta qatil û destbixwîn…

XXX

Tewqîfkirina serfermendarê berê Îlker Başbûg, biryareke rast e û ji xwe ji zûda bû dihat payin.
Lê nizanim ç ima serfermandarên berî wî û piştî wî nagrin meriv fêm nake.

Ji ber ku hemûyan jî eynî bêqanûnî û eynî sûc kirine.

Dibe ku heger hemûyan bigrin di artêşê da ewê zabit û generalek jî nemîne loma nagrin…

Ya din jî heger bala we lêye zabit û generalên hatine girtin hemû jî ji ber xebatên li dijî hukûmetê û haziriya darbeyeke leşkerîye.

Lê heta nuha yek zabit û general jî ji ber kuştin û cînayetên kurdan hîn nehatiye girtin.
Diyar e ji bo hukûmetê kuştina kurdan ne sûc e…
XXX

Berê li Tirkiyê li pişt her darbeya leşkerî Emerîka hebû, heta Emerîka piştgirî neda leşkeran darbe çênedibû.

Nuha jî li hemberî kurdan, ji bo ”baskokirina” tevgera kurd ya netewî eynî piştgiriyê dide hukûmeta AKP-ê.

Ne piştgiriya Emerîka bûya hukûmeta AKP-ê nikanîbû zulm û neheqiyeke hewqas mezin li BDP-ê û kurdan bikira, bi hezaran siyasetmedar, rewşenbîr û abûkat bavêta zindanan.

Li gel vê tero...r û qetlîama ku hukûmeta AKP-ê li hemberî kurdan dide meşandin Emerîka dîsa jî dibêje, ”di şerê Tirkiyê yê li hemberî terorê da ew li ba li Tirkiyê ne.”

Wek tê dîtin Emerîka pir eşkere piştgiriyê dide terora Tirkiyê ya li hemberî kurdan.
Heta dereceyekê Yekîtiya Ewrûpayê jî li hembbêdeng e.

Heger ne piştgiriya Emerîka û bêdengiya Yekîtiya Ewrûpayê bûya, hukûmeta AKP-ê nikanîbû vê zulmê û çavsoriyê li kurdan bike.

Loma jî dibê kurd bixebitin ku Emerîka dev ji vê siyaseta xwe ya li dijî kurdan berde.

Dibê tevgera kurd ya netewî têkiliyên xwe bi Emerîka ra baş bike, li riyên başkirinê bigere.

Dibê BDP, KADEP, HAK-PAR û hemû rêxistin, komle û dezgehên mesekî û siwîl û şexsiyetên nas û hemû dostên kurdan yên biyanî bi hev ra nameyekê ji Obama ra bişînin û daxwza alîkariyê jê bikin.
Dibê evkampanya li Emerîka û li Ewrûpayê berfireh bibe, dom bike.

Dibê di vî warî da ji hukûmeta Kurdistanê û ji kurdên başûr jî alîkarî were xwestin.

Hin însan pir bêar in

2012-01-10T19:11:00.000+01:00

Yaho ev Mehmet Metîner merivekî çuqasî bêar, bêheya, bêrû, bêheysiyet û çamûr e.
Bi kurtî merivekî pir şerûd e, ne fedî dike û ne jî li ber xwe dikve.

Jiber ku merivekî bi sabiqeye, teqleyên navêtibe tuneye loma jî hertim xelk wî rezîl dike. Bes ne xema wî ye…

Ruyê mubarek ne rû, tu dibêjî qey çermê gamê şê ye…
Hercara ku mebûsekî BDP-ê di meclîsê da dipeyive, ev rezîl miheqeq ji ciyê xwe gotinan davêjê û bela xwe tê dide. Do jî bela xwe di Bozlak û Sirri Sureyya da û xwe li Sirrî rakişand.

Lê wan jî ew xistin binê erdê
Ji ber ku bela xwe di her kesî daye gurûba AKP-ê ew ji rêzên pê şiyê rakiriye, avêtiya rêzên dawî. Lê li wir jî rehet nasekine, kî bipeyive weke bonciyê meclîsê yê AKP-ê, ewê ji ciyê xwe bireye û yê xatib nerehet bike.

Kuro bê tu merivekî bi sabiqeyî, bi teqleyên xwe yên siyasî di nava herkesî da te îtîbara xwe xistiye binê sifirê, loma jî giran be û hinekî devê xwe bigre.

Lê devê xwe nagre, ji ber ku merivekî pir bêar û pir şerûd e…
Gelo xanim û zarokên vî merivê bêxlaq dema li van minaqşyan û heqaretên ku xelk lê dikin temaşe dikin çi his dikin, çi difikirin?

Xwedê kesî fahş neke, fahş kir şaş neke, şaş kir weke Metîner bi erdê ra kaş neke…

XXX

Serfermandarê Giştî yê tirk Necdet Ozel, di hevpeyvîna xwe da li dijî perwerdeya bi zimnê kurdî derketiye, gotiye:

”Di perwerdê û qada kamûyê da bikaranîna zimanên cuda ewê veqetandinê çêbike, loma jî ez rast nabînim”

Yanî weke berê leşker dîsa li dijî qebûlkirina nasnameya kurd û perwerdeya bi zimanê kurdî ne...
Lê wisa xuyaye ku Necdet Ozel, van dîtinan li ser daxwaza hukûmetê tîne zimên. Erdogan, di merheleya çêkirina qanûna esasî ya nû da dixwaze artêşê li dijî perwerdeya zimanê kurdî nîşan bide ji bo ku ji kurdan ra bibêje, hûn dibînin, MHP li dij e, leşker li dij in, loma jî nuha em nikanin vî mafî têxin qanûna esasî, bi xêr ”buhareke” din emê hewil bidin…

Heger hukûmet nexwaze, Necdet Ozel nikane(û ji xwe wek leşker mafê wî jî tuneye)van tiştan bibêje...

XXX
Herdu nivîsên dawî yên Ahmet Altan mikemel in, ev demek bû bi teqala Erdogan ketibû û dabû ser riyeke şaş. Lê bi van herdu nivîsên xwe yên dawî dîsa şûrê heq û rastiyê kişandiye û ji zaliman ra dibêje hûn neheq û zalim in û bi mêranî dajo ser wan.

Gava însan piştgir û hevalê heqiyê û mezlûman be û heq û rastiyê biparêze hêza gotinên meriv dibe weke hêza bombeya atomê, tirs û xofeke mezin dixe dilê... dîktaor û zaliman.

Ev demek bû Ahmet Altan, bi rengekî neheq û bêsebeb êrîşî BDP û PKK-ê dikir. Û li alî din jî zêde baweriya xwe bi Erdoganê sûtal, zalim û virek dianî, ew wek serok û merivekî bi rastî jî mezin didît, jê hêviyên pir mezin dikir.

Par çend caran min rexne li vê şêla wî girt.
Lê wa ye di nivîsa xwe ya do da qebûl dike ku Erdogan ne tu meriv e, ne dîwarekî saxlam e ku meriv pişta xwe bispêrê.

Bi vê guherîna Ahmet Altan ez kêfxweş bûm.
Gelê kurd hewcedarê qelemek weke ya Ahmet Altan e. Gelek sipas ji bo van herdu nivîsên dawî…

XXX
Medîa û çapemeniya tirk du roj berê bi helahelayake mezin îdîa kir ku bavê Salih Encu yê ku di qetlîama Roboskê da jiyana xwe wenda kir Abdulazîz Encu, ji bo hibriyên kesk, sor û zer yên girtibûn ser 35 tabûtan xwedîgiravgî gotiye ”Alên li ser tabûtan jan bi dilê min xist”!
Yanî hewqasî bi wan alan qeheriye.

Lê Abdulazîz Encu îro beyanek daye û gotiye ku wî tiştekî wiha negotiye û herkes dizane ku... ez tiştekî wiha nabêje jî.
Abdulazîz Encu gotiye:

”Ez 47 salî me û ji qorîcîtiyê teqawit bûme. Ji bo 35 kesên ku bi lawê min ra jiyana xwe wenda kirin min got, ”dilê min jan dide”, lê wan bi hawakî din nivîsîne. Min negot, ”Alên li ser tabûtan jan bi dilê min xist.

Hemû kurdên li vir min û malbata min nas dikin. Ew jî dizanin ku ez tiştekî wiha nabêjim.
Medîa û çapemeniya tirk pir rezîl e, weke kûreya derewan dixebite, li dijî kurdan û tevgera kurd ya netewî her derewê û bêbextiyê mebah dibînin. Di telewîzyon, radyo û rojnameyan da her roj bi hezaran xeberên bêbinake, ji kok da derew belav dikin. Dewlet li dijî kurdan şerekî hovane û ew jî şerekî psîkolojîk dimeşînin.

Qetlîama Roboskê bi emrê hukûmetê hat kirin

2012-01-10T18:55:00.000+01:00

Do êvarî di kanaleke telewîzyonê da rojnamevan Can Atakli got, li gorî konsepta AKP-ê ya nuh êdî girtina gerîla tuneye, dibê were îmhakirin. Û loma jî 35 gundiyên Roboskê bi carê da qetil kirin.
Ji xwe ev çend meh in meriv vê hovîtiyê dibîne, şer nakin, kesî nagrin, tenê bi çekên kîmyayî û bombeyan îmha dikin.

Wek tê zanîn sewq û îdareya micadela li dijî PKK-ê ev demeke ji eskeran derbasî siwîlan ...û hukûmetê bûye. Loma jî him qetlîama Roboskê û him yên din hemû bi emir û biryara Erdogan û hukûmetê hatin kirin. Û loma Erdogan derbarê qetlîamê da demagojiyê dike. Ji ber ku wan bi xwe birayara qetlîamaê daye. Qatil ew bi xwe ne.

Ji xwe Erdogan û Atalay jî qebûl kirin ku di qetlîamê da "tiliya" tu kesekî din di tuneye, hertist bi emir û TILIYA hukûmetê û Erdogan hatiye kirin.

Ji bo Erdogan kurd kurd e, zarokên korîciyan bin jî di kuştina wan da tu zirar tuneye... Îro bi dewletê ra bin jî sibe dikanin li dij rabin.

Ne Erdogan tenê, dewlet wiha difikire, hukûmet wiha difikire...
Bala min lêye qetlîama Roboskê û şêla Erdogan ya li hemberî qetlîamê, huzûra kurdên AKP-yî biriye, di rojeke wiha da hevaltî û karkiriya qatilekî wiha wan bêhuzûr dike. Ji bo ku karên xwe bêyî serhevde îcra bikin gelkî dixwazin ku Erdogan siyaseteke zîrektir bimeşîne.

Lê tiştekï wiha êdî ne mimkün e, ji ber ku êdî dawiya xapandinê û derewan hatiye, ya ewê mafê kurdan bidin ya jî ewê qetlîamên wiha bikin....

XXX
Serokê MHP-ê Devlet Bahçeli, di axaftina xwe ya do da li ser qetlîama gundê Roboskê jî rawestiya û bêyî ku weke Erdogan derewan û durûtiyê bike qetlîam parast û got:

”Li hemberî kesên ku ji sînorên me bi şiklekî bêqanûnî dikevin hundur dibê dewlet tiştê pêwîst e bike û di vê bûyera dawî da jî dewletê ew kiriye.”

”Tiştê pêwîst”, yanî dibê bikuje.

Wek tê dîtin Bahçeli weke Erdogan demagojiyê û derew...an nake, qetlîamê diparêze, dibê dewletê rast kiriye.

Bahçeli nîjadperest û faşîstekî, tirk e û loma jî ne li pey rayên kurda ye, ji bo wî ya girîng pisstgiriya miletê tirk e.

Loma jî Bahçeli û hemû nîjadprestên tirk tu carî neyartî, kîn û nefreta xwe ya li hemberî kurdan venaşêrin, bi piranîn cci difikirin wiya dibêjin.

Li gel ku Erdogan jî di heqê kurdan da eynî weke Bahçeli difikire û weke Bahçeli ew jî qetlîama Roboskê rast dibîne, lê dîsa jî weke Bahçeli rast napeyive, durûtî û derewan dike.

Ev bûyer tenê nîşan dide ku di mesela kurd da di nabêna Erdogan û Bahçeli da tu ferq tuneye.
Erdogan merivekî faşîst, pir bêqalîte, pir durû û pir virek e û pir û pir jî neyarê miletê kurd e. Dibê kurdên heval û dilsozên AKP-ê ü Erdogan jî êdî vê rastiyê qebûl bikin...

XXX
Gelî dost û hevalan, ji ber ku problemeke kompîtera min çêbûye demekê ezê nikanibim nivîsên bloga xwe yên rojane bidomînim. Ji ber ku nuha li malê kompîtera min tuneye.
Lê heta ku mimkûn be li ciyê kar ezê hewil bidim carnan hin tiştên kin binivîsim...
Bi hêviya ku hûn min ji bîr nekin heta ku problem hel dibe...
Gelek silavên dostaniyê ji we hemûyan ra.

XXX
Balafirên dewleta tirk 35 gundiyên Roboskî kuştin. Di şînê da çend xortên ku bira û merivên xwe wenda kiribûn di tesîra hestên tezebûna bûyerê da xwe ranegirtin û çend hutuk li qeymeqamê dewletê xistin.

Ji dêlî ku hukûmeta AKP-ê meselê mezin neke, 6 kurdên BDP-yî girtine. Yanî bi qetilkirian 35 kesan qîma xwe naynin, 6 kesan jî ji ber ku li hemberî vê qetlîamê îsyan kirine û bûyereke biçûk de...rxistine digrin…

Nabêjin weleh piştî vê qetlîamê dibê em vê zulmê jî li gundiyan, li kurdan nekin.
Wiha dikin ji ber ku ew qebûl nakin ku kurd li hemberî dewletê û mamûrên wê destên xwe bilind bikin. Naxwazin kurd fêrî fê yekê bibin, her destê li hemberî dewletê bilind dibe dixwazin bibirin.
Li goraî wan, dewlet çi bike jî dibê kurd îtîraz nekin, heta 35 kesan li ser hev qetil jî bike dibê kurd qebûl bikin…

Şîna me şahiya wan e

2012-01-01T19:08:00.000+01:00

Li ba me kurdan adetek heye, gava cîranê meriv, nas û dostekî meriv heznî be, di şînê da be meriv daweta xwe îptal dike, ji ber hurmet û giramiya însanî û dostaniyê meriv şabûna xwe nîşan nade, dihêle rojeke din.

Ez baş nizanim lê dibe ku adeteke wiha li tirkan jî hebe.

Du rojan berî serê salê balafirên dewleta tirk yên şer ji gundekî(Roboskî) qeza Qilabana Şirnexê 35 xortên kurd qetil kirin. Ji ber vê qetlîama hovana hemû kurd xemgîn bûn û dev ji pîrozbahiyên sersalê berdan. Tu kanaleke kurdan şahiya sersalê çênekir.

Lê li gorî rojnamevan Yildiray Ugur, tirkan guh nedana xemgînî û heznîtiya kurdan, şîna li seranserê Kurdistanê û weke hersal sersala xwe bi def û tumbelek, bi kêf û şahî pîroz kirine.
Yildiray Ugur dibêje:

"Di sala 2004-a da ji ber felaketa Endonezyayê, di sala 2007-a da ji ber bûyera Daglicayê, di sala 2008-a da ji ber êrîşa Îsraîlê ya ser Xezzayê li Tirkiyê pîrozbahiyên sersalê yên li qadên vekirî(heta li hin derên girtî jî) hatin îptal kirin. Lê mirina 35 zarokên kurd yên Qilabanî nikanîbû pîrozbahiyên îsal rawestanda. Gava nîvê welatekî di şînê da be dibê nîvê din şahiyê neke…” Lê tirkan kir.

Guhnedan hestên kurdan ji ber ku ne dewlet û hukûmet tenê, civata tirk jî miletê kurd weke neyarê xwe dibîne û loma jî bi qetilkirina wan dilşa û kêfxweş dibin, dawetê dikin.

Piştî kuştina her gerîlayekî kurd di çapemenî û medya sosyal da bi hezaran însan kêfxweşiya xwe tînin zimên û qatilan pîroz dikin.

Piraniya tirkan li hemberî kurdan hemû hestên xwe yên însanî wenda kirine, loma jî êş, azar û xemgîniya kurdan tu carî tesîrê li wan nake û nabin hevparên xemgîniya kurdan.
Êş û xemgîniya kurdan tim wan dilşa û bextewar dike…

XXX
Roj baş gelî dost û hevalan!
Li qusûra min nenêrin, di roja pêşî ya vê sala nuh da ezê ne bi nivîske dilxweşkir, bi çend gotinên xembar û dilsotker ji we ra bibêjim merheba û sala we ya nû pûroz be!

Parlamentera BDP-ê ya Êlihê(Batmanê) Ayla Akat, nameyeke pir xweş ji Hasan Cemal ra nivîsiye. Xwezî name bi kurdî bûya.

Cemal, nameya Akatê di quncikê xwe da weşandiye.
Akat di nameya xwe da dibêje, tenê sûcekî van zarokan hebû, ji ber ku ew kurd bûn û li Kurdistanê hatibûn dinê hatin kuştin.

Rast e, ji xwe ev 90 sa in hertim sebebê qetla me kurdbûna me ye; ji ber ku em kurd in, li Kurdistanê hatinê cîhanê û dixwazin weke kurd bijîn loma zulmê li me dikin, loma me digrin, loma me sirgûn dikin, loma me davêjin zindanan û dikujin…
Erdogan jî weke hemû serokwezîrên berî xwe, dibêje çima hûn kurd hatine cîhanê?
Ev sûcekî mezin !
Lê emê bibêjin em kurd in û dixwazin weke kurd bijîn, heta ku kurdbûn serbest dibe…

Hukûmeta AKP-ê sersala îsal jî li kurdan kir şîn

2011-12-31T23:43:00.000+01:00

Min nuha di Roj TV da li axaftina Mûrad Karayilan guhdarî kir. Karayilan di axaftina xwe da got, ev çend sal in dewleta tirk her çejnê û sersalê li kurdan dike rojên xemgîniyê û şînê.

Ez fikirîm bi rastî jî wisa ye, her sal gava ku cejn û sersal nêzîk dibin, hukûmeta AKP-ê miheqeq teşxeleyekê, bûyerekeke biêş, ya jî qetlîamekê dike û cêjnê û sersalê li me dikin rojên şînê, jahrî û zindan...

Wa ye îsal jî wisa kirin, li Qilabanê bi qetilkirina 35 xortên kurd sersal him li hemû malbatên şehîdan û him jî li hemû miletê kurd kirin rojeke şînê.

Hinek kurdên AKP-yî ji bo ku AKP-ê û hukûmetê derxin paqijiyê di qetlîamê da li "tiliya" Ergenekonê digrerin.

Tiliya kesî tê tuneye, hertişt bi TILÎ û bi destûr û emrê hukûmetê hatiye kirin.
Erdogan bitir bûye, mêrik dixwaze nîşanî kurdan bide ku destê dewleta tirk pir giran e, sîleyekê li kê xe wisa dike. Dixwazin kurd ji qetlîamê dersekê bigrin.

Ya din ji bo ku yên tên kuştin kurd in loma jî zêde guh nadin dîqetkirinê. Bi ”şaşî”(!) çend kurdan bikujin jî pir ne girîng e. Loma jî pir bêperwa hereket dikin.

Û sebebekî din yê vê bêperwatifya wan jî kîn û nefreta wan ya li hemberî kurdan e.
Du rojan bêdengmana hukûmetê, gotinên Erdogan û dû ra jî beyanên hin berpirsiayran yên zorakî û dijminane diyar dike ku tu tiştekî bi ”şaşî” û bêyî haya hukûmetê bûye tuneye.

Pîlot bi serê xwe naçe însanan bombebaran nake, miheqeq hinekan emir daye.
Heger ne derewe e bira bibêjin kê bi "şaşî" emir daye û bira wî bigrin û derxin ber dadgehê.

Şêla hukûmetê û ya medyaya tik nîşan dide ku ev hukûmet û miletê tirk pir û pir neyarê kurdan e.
Heger kesên hatin kuştin ne kurd lê tirk bûna mediayê ewê qiyamet rakira, Erdogan, wezîrê edaletê, serokkomar ewê tavilê beyan li dû beyanê bidana û tavilê bizdana ciyê bûyerê.

Lê Serokkomar Gul hîn mesajeke sersaxiyê ji malbatên şehîdan ra neşandiye.
Rastiyek heye dibê em wê bibînin, Erdogan jî bi qasî Bahçelî neyarê miletê kurd e. Erdogan û hukûmeta wî jî weke Bahçelî miletê kurd neyarê xwe dibîne û dixwaze ji ortê rake.

Loma jî ji dilê Erdogan Gul, Şahîn û mediyayê û tu tirkî nayê ku ji bo kurdan bişewtin û xemgîn bibin.
Mêrika dibêjin "gotine belkî PKK-yî ne, yanî heger PKK-yî bûna ne 50, 500 kes bûna jî ewê bikuştina û dû ra jî serkeftina xwe pîroz bikirana.

Û ev hukûmet jî xwedêgiravî ewê hemû mafên kurdan bide. Ê heger ewê maf bide wê demê ji bo çi dikuje?

XXX
Gelî dost û hevalan, sala we ya nû pîroz be!
Piştî çend saetên din em saleke din li pey xwe dihêlin û dikevin saleke nû.
Sala 2011-an ji bo me û gelê me mixabin bi êş û qetlîameke mezin qediya.

Sê roj berê li gundê Roboskî ya girdayî navçeya Qilabana Şirnexê balafirên tirk yên şer 35 gundiyên kurd bi hovîtiyeke mezin qetilkirin. Ev komkujiya dewleta tirk bû sebeb ku em bi xemgînî û bi dilekî bi êş têkevin sala nû.
Êşa malbatên şehîdên Roboskî êşa me hemûyan e.

Bi hêviya ku sala 2012-a ji bo gelê me bibe sala serketinê û bidesxistina azadiyê.

Bi qetlîaman hûn nikanin vî miletî biqedînin

2011-12-31T01:04:00.000+01:00

Min axaftinên hemû kesên di merasima cenaze da peyivîn bi nuha bi dest nexist.
Min tenê beşek ji axaftina Demirtaş bi dest xist. Ez qismekî ji axaftina Demirtaş dikim kurdî û bi we dost û hevalan ra par ve dikim.
Ez hêvî sikim ku bi dilê we be.

”Bedena 35 kesî bi bombeyan peremperçe hatiye kirin. Di ser vê ra 24 saet bihurîye lê serokkomar derneket sersaxî nexwest. Muxalefetê sersaxî nexwest. Serokwezîr derneket ji malbatan ra negot serê we sax be. Ev tê wê maneyê ku ”êş êşa we ye.” Dibê hûn bizanibin ku gelê kurd ne bêxwedîye. Ew kesên ku bedenên perçebûyî û cenazeyan bi tiştekî nahesibînin dibê bizanibin ku ev xort ewê vî welatî rizgar bikin….

Dadgehkirina adîl bidin aliyekî serokwezîr êşa gel jî parve nake.
Hûn 50 hezar caran jî van çiyan bombebaran bikin, hûn 50 hezar caran jî vî gelî ji qetlîaman derbas bikin jî dibê hûn bizanibin ku navê vî welatî Kurdistan e û navê vî gelî jî kurd e. Tu kes nikane vê rastiyê biguherîne.

Kesên ku xebera vê qetlîamê çênekirin dibê bizanibin ku ev defter ewê li vir neyê girtin. Heta ku ji sûcê li hemberî însaniyetê em we derxin ber dadgehê têkoşîna me ewê dom bike.

Me gundê kesî neşewitandiye, me ziman, kultur û nasnameya kesî qedexe nekiriye. Ev gel dixwaze li ser axa xwe azad bijî. Yê li hemberî viya raweste faşîzim e, qetlîam e.

Dîrokê li serê van çiyan qetlîameke din jî nivîsî. Lê mixabin karê paqijkirina vê qetlîamê bi yekî kurd dane kirin, bi wezîrekî AKP-ê yê kurd(Hueseyîn Çelîk) dane kirin. Ji Anqereyê ev qetlîma weke ”qezayeke kar” bi yekî kurd dan gotin… Dîrokê vê rûreşiyê jî binivîsîne.

Dema gel gihîştin cenazeyên du zarokên ku di bombebranê da hatibûn kuştin dîtin ku herduyan bi destên hev girtine. Ji bo me ev mesajeke. Heger cenazeyan bi destên hevûdu girtine, zindiyên me jî ewê destên xwe bidin hev û emê li ser vê axê bi heysiyet û azad bijîn.”

XXX

Di dema definkiriana 35 şehîdên Kurdistanê da dayikên şehîdan ji bo ku dilê dewlet û hukûmeta tirk xweş nekin ji dêlî girî û reşgirêdanê siniyek hine di destê xwe da gerandin.

Ev jî mêranî û restxwendineke jinên kurd ya ji dewleta tirk ra ye. Ez bi hurmet û giramiyeke mezin serê xwe li ber van dayikên qehreman ditewînim.

Hûnê jî rojekê hesabê van komkujiyan bidin

2011-12-29T22:05:00.000+01:00

Balafirên tirk yên şer do li gundê Qilebana girêdayî Şirnexê 35 mirovên kurd yên siwîl kuştin.
Di ser bûyerê ra 24 saet derbas bûne, lê hîn jî ne serokwezîr, ne serokkomar, ne wezîrê karên hundur û ne jî wezîrê parastinê derbarê qetlîamê da beyanek nedana, ji malbatên kesên jiyana xwe wendakirine sersaxî nexwestine, xemgîniya xwe neanîne diyar nekirine.

Di bûyereke trafîkê da jî hewqas însan bimrana Erd...ogan û Gul ewê dîsa jî beyanek bidana û ji malbatên kesên jiyana xwe wenda kirine ra sersaxî bixwestana.

Lê di vê bûyerê da hîn Erdogan û Gul bêdeng in.
Heger kesên hatine kuştin ne kurd, tirk bûna hukûmet het nuha wisa bêdeng nedibima, Erdogan, Gul, Şahîn û berpirsiyarên din heta nuha ewê gelek beyan dabûna.

Lê ji ber ku yên hatine kuştin kurd in, loma jî Erdoga û Gul nabêje nabêje serê we jî sax be...
Huseyin Çelîkê durre û bêesil piştî beyana serekerkaniyê dibêje ewê lêkolîn were kirin(!)
Şêla hukûmetê ya li hemberî vê qetlîamê têr dike ku em bizanibin ev hukûmet çiqasî neyarê miletê kurd e....

XXX

Serokerkaniya Tirk debarê qetlîama gundê Roboskê da beyaneke nivîskî belav kiriye. Serokerkan di beyanê da bi yek gotinê be jî nabêje ”şaşî bûye, me nizanîbû, me got belkî gerîla ne…”
Bi yek gotinê be jî uzrê xwe naxwazin, nabêjin ji ber vê ”şaşiya me”(!) em xemgîn in…
Dibêjin sûc yê wan e û me rast kiriye.

Li hemberî qetilkirina 40 însanên bê sûc û bêguneh gotineke însanî, gotineke bi rahm, goti...neke ku poşmaniyê îma bike bikar neanîne, gotine ew terorîst in û me rast kiriye….

Belê, dibê kurd bibînin ku ev dewlet çiqasî neyarê vî miletî ye. Li hemberî qetlîameke hewqas mezin jî gotineke ”poşmaniyê” û xemgîniyê ji devê wan derneketiye….
Di beyanê da jî kîn, nefret û neyetiya xwe baş nîşan dane…

XXX
Rejîma AKP-ê li aliyekî li Uluderê li gundê Roboskê bi kuştina 35 kesan qetlîameke meizn kiriye û li aliyê din jî ji bo ku xebera vê qetlîamê di întenetê da belav nebe êrîşên "sîber" dibe ser malpera Fratnewsê, weşana wê asteng dike.

Ev yek jî nîşan dide ku hukûmeta AKP-ê di şerê li hemberî kurdan çiqasî bi israr e. Him qetil dikin û him jî nahêlin kes qetlîama wan bibihîze...
Kurdina, bizanibin ku ev rejîm pir û pir neyarê we ye...

XXX
Ez qetlîama dewleta tirk ya li Uludereyê(Roboskê) bi şîdet û nefreteke mezin şermezar dikim.
Ev qetlîama dewleta tirk domandin herbeke mezin ya li hemberî miletê kurd e. Ev qetlîama li hemberî xelkê siwîl jî nîşan dide ku ev dewlet ji qetilkirina tu carî îmtîna nake.

Erdoganê ku xwedêgiravî ji ber qetlîama Dêrsimê uzir xwest, ew bi eynî qetlîaman dike, emrê qetlîaman dide.

Dibê hemû kurd bizanibin ku rejîma AKP-ê li hemberî miletê kurd dest bi herbeke berfireh kiriye.
Tiştê hukûmeta AKP-ê dike herb e, ne tiştekî din e...

Ronakbîrên ku naxwazin li welatê xwe bijîn

2011-12-28T16:51:00.001+01:00

Min nuha di Dunya TV-ê da li hevpeyvîna Dr. Tarik Zîya Ekîncî guhdarî kir. Heta nuha min wisa texmîn dikir ku birêz Ekîncî li Diyarbekrê dijî.

Lê di vê programê da ez fêr bûm ku ew jî ji dêlî Kurdistanê Tirkiye û ji dêlî Diyarrbekrê Stenbol tercîh kiriye.

Birêz Ekîncî, di programê da gazin ji salên sirgûniya Parîsê (1982-1989) ya mecbûrî kir, got sirgûnî pir zor e û pir ne xweş e.
Lê nuha jî bêyî mecbûriye wî bi kêfî xwe sirgûn kiriye, lê vê yekê jî weke sirgûn nabîne.

Tiştekî pir ecêb e siyasetmedar û ronakbîrên kurdên Kurdistana bakur bi piraniyeke mezin naxwazin li Kurdistanê bijîn, berê wan tim li Tirkiyê ye.

Loma jî bajarên Kurdistana Tirkiyê weke Silêmaniyê û Mehabadê tu carî nebûne merkezên siyasî, kulturî û edebî. Çimkî ne kesên xwedî sermiya û ne jî kesên xwedî "meju" nexwestine li Kurdistanê bimînin, tim koçî Tirkiyê kirine.

Ji dema Osmaniyan da ye dewletê bi darê zorê siyasetmedar û ronakbîrên kurd tim sirgûnî nava tirkan kirine; ji bo ku ne di nava gelê xwe da bin, ji bo ku ji gel qut bibin, tesîr û giraniya wan li ser milet çênebe.

Lê eynî siyasetmedar û ronakbîr gava ne mecbûr bûne, îcar wan bi xwe sirgûna nava tirkan tercîh kirine, tu carî nexwestine li welatê xwe û di nava gelê xwe da bijîn û li wlatê xwe bimrin.

Nuha bi sedan siyasetmedar û ronakbîrên kurd kêfî li Tirkiyê û di nava tirkan da dijîn, naxwazin li welatê xwe û di nava gelê xwe da bijîn.

Hemû gazinan ji sirgûna dewletê dikin lê dema dewlet wan sirgûn neke jî ew vi xwe sirgûnê hildibojêrin.

Ji bo piraniya siyasetmedar û ronakbîrên kurd welat û ciyê jiyanê tu carî nebûye tercîheke siyasî, rehetiya wan ya şexsî tim ji berpirsiyariya wan ya siyasî girîngtir bûye.
Loma jî hema hema hemû serok, siyasetmedar, ronakbîrên kurd yên ku kanibin li Tirkiyê bijîn Anqereyê, Stenbolê û hin bajarên din hildibijêrin. Tu carî nafikirin ku dibê li welatê xwe bijîn û di nava gelê xwe da bin.

Şexsiyetên wek Tarik Ziya Ekîncî, Nacî Kutlay, Kemal Burkay û bi sedan kesên weke wan dibê nuha li welatê xwe, di nava gelê xwe da bûna. Bi hebûn û jiyanên xwe jiyana siyasî û kulturî ya bajarên Kurrdistanê geştir û dewlementir bikirana…

Lê mixabin wiha nakin, sirgûniya di nava tirkan da tercîh dikin û tew belkî jî jiyana li Tirkiyê weke sirgûnê jî qebûl nakin…

X XX

Li ser şiroveya Salihê Kevirbirî ku gotibû, ”Ezbenî hema tu ji swêdê, em jî ji stenbolê sibê vegerin diyarbekir, mêrdîn, riha, sêrt, wan, batman û colemêrgê ;)” min jî ev bersîv da.

Salihê xoşewîst, kî vedigere, kî venagere ew dizane, lê roja ku ez bikanibim vegerim, helbet ezê vegerim. Roja ez teqawit bûm ezê vegerim. Lê nuha îmkana min ya madî tuneye.

Ya din, ez qala hemû kurdan nakim, helbet hin kes nikanin, ez qala serok, siyasetmedar û ronakbîrên ku di tu warî da ne mecbûr in li Tirkiyê bijîn dikim. Teqawit bûne lê naçin welatê xwe, li Stenbolê dijîn.

Ma çi îşê Ekîncî, Kutlay û Burkay û gelek kesên weke wan li Stenbolê heye?

Ma te cara bihîstiye ku serok, siyasetmedar û ronakbîrên kurdên Îranê û Îraqê li Bexda û Tahranê bicî bûne û ji wir serokatiye kurdan kirine?

Meseleya zimên û dera bicîbûna siyasetmedar û ronakbîrên kurdan meseleyeke hêjayî lêkolînan e.
Bi dîtina min piraniya siyasetmedar û ronakbîrên kurd ji zimanê xwe, ji kultur û welatê xwe hez nakin, pêve negirêdayî ne.

Ji bo wan ne ziman, ne jî welat ne girîng e. Ji kurdî û Kurdistanê bêtir, heyranê tirkî û Tirkiyê ne û loma jî li wir dijîn…

Riya zindanê dîsa ji parlamenterên kurd ra xuya dike

2011-12-27T22:43:00.000+01:00

Ahmet Altan, di nivîsa xwe ya îro da dibêje wisa xuyaye ku hukûmet haziriya girtina BDP-ê û hin parlamenterên BDP-ê dike.

Bi dîtina min ev texmîneke rast e. Ji xwe serokê BDP-ê Demîrtaş jî got me xebera vê yekê girtiye.
Altan dibêje, di demên firhe da BDP-ê gelek axaftinên zêde, gelek beyanên îro ji bo wê dikanin bibe sûc dan.

Wê demê konjoktur jihê bû û hukûmetê dengê xwe nedikir. Dewlet , him bi Apo ra û him jî bi Qendî ra muzakere dikir.

Lê nuha êdî tiştekî wiha nemaye, loma jî ewê wan kirin û axaftinên berpirsiyarên BDP-ê yên berê nuha ji wan ra bikin sûc.

Sedîsed hukûmetî viya bike û ji xwe ev serê sê salan e ku vê taktîkê bikar tîne. Bi van ”sûc û delîlên” bêbextiyê bi sedan siyasetmedar, abûkat û rojnamevan digre.

Nuha jî ewê eynî tiştî li hemberî merkeza BDP-ê û parlamenterên wê jî bikar bînin.
Lê ev, komplo û siyaseteke bêexlaqî ye.

Û li alî din jî ji vê êrîşê jî ewê tişt dernekeve, kurd ewê hinekî din jî ji dewletê û ji AKP-ê dûr kevin.
Kurd, ewê careke dibin jî bibînin ku ev dewlet û AKP çiqasî bêbext, beêxlaq û zalim in, dibê meriv tu carî pişta xwe nespêra wan û ji sozên wan bawer neke.

Altan di dawiya nivîsa xwe da dibêje, ”heger hukûmet wiha bike, tê wê maneyê ku qet guh nade hest û fikrên kurdan.”

Kenê min hat, hukûmet pênc pereyê xwe jî di ”hest û fikrên” kurdan nade, heger bida dibê nuha 6 parlamenter û 5 hezar siyasetmedarên kurd ne di zindanan da bûna. Dibê hewqas zul û neheqî li kurdan nekirana. Dibê hurmeta nîşanî îradeya kurdan bidana.

Hukûmet, ji hurmeta "hest û fikrên" kurdan bêtir, li dû pelçiqandina kurdan e, ji bo vê potansiyela kurda ya heyîû belav bikin amadene her zulmê bikin.

Piştî BDP-ê, hukûmetê eynî dosyayê ji bo HAK-PAR-ê, KADEP-ê, hemû kes û hêzên welatparêz û heta ji bo kurdên dostên AKP-ê jî veke, ji wan ra jî bibêje, filan wextê, li filan derê we filan tişt gotiye, filan fikir parasiye, nuha dibê hûn hesabê wê bidin.

Ji bo hukûmeta AKP-ê hemû BDP-yî gîha bi jahrî ne

2011-12-27T20:59:00.000+01:00

Li gorî wezîrê karê hundur Îdrîs Naîm Şahîn, kesê ”terorîst” ne ew kesê ku çek di dest da û li serê çiyan e, nivîskar, şair, resam û mamosteyê zanîngehê jî terorîst, bi nivîs, helbest, risim û ilmê xwe moralê hêzên ewlekariyê xera dikin. Loma jî di ”bexçeyên dawî da ew gîhayên bi jahrî ne…”

Di rojnameya Yênî Şefakê da Alî Bayramoglu, di quncikê xwe da li ser vê axaftina Şahîn rawestiyaye ûgotiye dema min axaftina wî xwend verşiya min aht.
Beşekî axaftina Îdrîs Naîm Şahîn wiha ye:

”Xebatên rêxistina terorê êrîşên li çiyê, li çolê, li bajêr, li kolanê, bi kemîn danîn û kuştina bi xayinî ya li kuçeyan tenê nîne. Nigekî wê yê din jî heye. Terora ilmî jî heye… Bi çêkirine risman, derbasî tuvalê dike, bi nivîsandina helbestan, derbasî helbestê dike, bi nivîsandina meqaleyên rojane, propagande dike. Leşker û pûlisê ku di şerê li dijî terorê da wezîfe girtiye dike mijara sinetê xwe û demoralîze dike. Yanî bi kesên ku bi terorê ra micadelê dikin micadele dike. Bexçeyê dawî Stenbol e, Îzmîr e, Bursa ye, Wîyana ye, London e, Washington e, kursuya zanîngehê ye, komele ye, rêxistina siwîl e. Di bexçeyê dawî da gîha tahl û gîhayên cihê tevlihev dibin. Qismek bi feyde, qismek bi jahrî ye…”
Yanî kurd, tevgera kurd ya netewî, rêxistinên kurdan ”gîha bi jahrî” ye û dibê werin çinîn.
Helbet ev dîtin ne ya Şahîn tenê ye, ya hukûmetê û ya Erdogan bi xwe ye. Erdogan, wezîrekî li gorî siyaseta xwe dîtiye û kiriye wezîr.
Loma jî dibê meriv van gotina ne weke yên Şahîn tenê, weke yên hukûmetê qebûl bike.
Meriv ji van gotina jî fêm dike ku di rojên pêşda ewê bi hezaran kurdên din jî bigirin û bi îhtîmaleke mezin ewê kilîtê li deriyê BDP-ê jî xin. Dixwazin hemû rêxistin û kadirên kurdan ji kok da tasfiye bikin....

XXX
Welatên endamên Nato, hêdî hêdî fêm dikin ku Tirkiye ne mitefik û dîwarekî saxlem e. Tirkiye weke dîwarekî ji tepikan e, gava baran bibare meriv nikane pişta xwe bispêrê....

Tirkiye weletakî wisa ye ku tenê li kar û menfeeta xwe difikire, gava ne li gorî berjewendiyên wê be tu mesûliyet û berpirsiyariyê qebûl nake.

Ji xwe sebebê endametiya Tirkiyê ya Nato-yê mesela kurde, li hemberî tirsa alîkariya Sovyetê ya bi kurdan ra Tirkiye bû endamê Nato-yê.

Û nuha jî Tikriye Nato-yê li hemberî kurdan bikar tîne, xêra Nato-yê li hemberî kurdan xwe li ser nigan digre. Bêyî alîkariya Nato û emerîkayê şansê Tikriyê li hemberî kurdan tuneye.

XXX
Asli Aydintaşbaş, li Qerergeha Talabanî ya li Qolaçanê bi tarik el.Haşimî ra hevpeyvîneke balkêş kiriye.

Aydintaşbaş dibêje, Haşimî jî weke kurdan Xweseriyê dixwaze. Li gora wê di nava 10 salên pêş me da Îraq miheqeq ewê bibe sê perçe.

Ev tespît rast e, wê rojê di nivîseke xwe da min jî eynî tiştş gotibû. Lê ev perçebûn ewê bi xwîn bibe ya jî bêxwîn, mesele ev e.

Dîroka ereban nîşanî me dide ku ...ereban heta nuha tu meseleyeke xwe bi rehetî û bi riya aştiyê çareser nekirine.
Gelo Îraq ewê bibe îstîsna pêşîn?
Ez bi xwe bawer nakim.
Di vir da ya girîng rewşa kurda ye. Gelo kurdê çawa xwe ji vê veqetandina bi xwîn xelas bikin?
Bi hêviya ku kurd bikanibin bi riyeke aştiyane xwe ji ereban xelas bikin.

Turkone: Em difikirin ku Xelata Ataturk ya îsal bidin Burkay

2011-12-27T16:31:00.000+01:00

Endamê Saziya Bilind ya Çand, Ziman û Dîrokê ya Ataturk Mumtazer Turkone, di hevpeyvîna xwe ya rojnameya Haberturkê da dibêje, ”Em difirkirin ku Xelata Ataturk ya Aştiyê ya îsal ya Tirkiyê bidin Kemal Burkay. Û ya navnetewî jî ji Tunesê bidin Gannuşî.”
Di vî warî da Burkay hîn tu beyan nedaye. Loma jî em nizanin ku Burkayê Xelata Ataturk ya Aştiyê bigre ya na.

Lê li gel vê jî ev beyana Turkone tê wê maneyê ku Saziya Bilind ya Ataturk û Mumtazeer Turkone, Burkay gelkî nêzî xwe û dostê îdeolojiya kemalîzmê dibînin.
Heger ne wiha bûya ewê cesraretî tiştekî wiha nekirana.

Burkay sibe vê xelatê red bike jî ev dîtina dijmin ya derheqê wî da pûç nabe, maneya xwe ya siyasî wenda nake.

Turkone, ne mimkûn bû ku 15-20 berê derbarê Burkay da tiştekî wiha bifikiriya. Lê nuha difikire. Maneya xwe ew e ku sebeb û bingehekî wê yê îdeolojîk û siyasî heye.

Yê ku cesareta fikreke wiha daye Saziya Bilind ya Ataturk û Turkone ne fantaziyeke wan e, şêl û siyaseta Burkay bi xwe ye. Siyaseta Burkay ya piştî vegera Tikriyê di nava dewletê û kemalîstan da rê li ber vê fikrê vekiriye.
Yanî kes li ciyê rehetiyê tiştên wiha nafikire.

Loma jî dibê Burkay kumê xwe deyne ber xwe, hinekî bifikire û bibêje:

”Wey bavo, min çi kir! Ma di taliya emrê min da ev jî bihata serê min?”

Ev xelat tirkan di sala 1992-an da dabûn Nelson Mandela, lê Mandela ji ber zulm ali ser kurdan û xelata dîktatorekî weke Ataturk red kir û neçû Tikiyê.

Li ser vê, tirk gelkî aciz bûn. Wê demê çapemeniya tirk gotinên pir ne xweş ji Mandela ra kiribûn û Mandela weke meymûnan nîşan dabûn û gotibûn ”reşikê pîs” ji xwe tu ne layiqî vê xelatê yî…

Hela ka em binêrên Burkayê jî weke Mandela xelatê red bike ya na û ewê bersîveke çawa bide Turkone û Saziya Ataturk?

Weleh malik li kurdan viritî, "pakêta" duyem jî di rê da ye

2011-12-25T15:02:00.000+01:00

Du kurdên kurdperwer û jîr di binê nivîseke min da du şiroveyên pir xweş kirine, kêfa min ji herdu şiroveyan ra jî pir hat. Loma jî ez dixwazim van herdu şiroveyan jî bi we ra parve bikim.

Ji şiroveyan yek ya Mehmet Halît Çolgeçen e, gotiye:

”Veleh mamoste bi vê pakêtê vê carê tek tiştek maye nekirine, wê Xwedê bigrin û wê Wî jî biken zîndanê dê jê ra bêjin "te çima kurd anîn wê dinyayê?" Ma qey tiştekî ku van çavsoran nekirî maye?”
Xwediyê şiroveya duyem Bawer Berşev jî gotiye, ”Vê carê dora sewalên(heywanên)men ne. Gund nema, siyasetmedar neman.”
Bi rastî jî wisa ye, yên negirtine tenê ”Xwedayê” kurdan û sewalên wan mane, dibe ku bi vê pakêtê îcar wan jî bigrin.

Herçî pirsa, ”çima te kurd xuliqandin?”, heger mimkûn bûya ew bi rastî jî tirkan ewê ji Xwedê bikirana, lê nikanin bikin.

Tiştê dikanîbûn bikirana înkar bû, esas ew jî babetekî derketina (eduwatiya) li hemberî Xwedê bû bi salan kirin, 90 salî gotin kurd tunene.

Nuha fena ku hukûmet hebûna kurdan înkar nake, lê milet û dewletê hîn dev ji înkara xwe bernedane. Li herderê kurd hîn jî ji ber kurdayetiya xwe tên dîskrîmînîzekirin, pelçiqandin û kuştin.

Hukûmet jî erê herçiqasî bi devkî hebûna kurdan înkar nake jî lê di praktîkê da heta nuha tu gaveke ku hebûna kurdan û mafên wan bi qanûnan qebûl bike û têxe bin garantiyê navêtiye, hîn zimanê kurdî nekirine zimanê perwedehiyê, hîn navê welatê kurdan qedexe ye.

Îdîa ew bû ku di pakêta berê da ewê nasnameya kurd bihata qebûlkirin û hemû mafên kurdan bihata dayin.

Lê ji ”pakêtê” ji dêlî azadî û mafan, çiwisandin, terorîzekirin, girtin û kuştina kurdan derket. Agir bi ser serê kurdan da barandin.

Loma jî hercara ku qala ”pakêtê” tê kirin kurd ditirsin, diqutifin.

Heta nuha bi rastî jî yên ku ji doza KCK-ê negirtine tenê Xwedê û sewalên kurdan mane. Dibe ku di vê pakêta duyem da berê xwe bidin Xwedê û sewalan jî…

XXX
Weleh dîsa mala kurdan şewitî, dibê kurd haziriya xwe bikin, hukûmetê "pakêteke" din hazir kiriye.
Cîgirê serokwezîr Beşîr Atalay gotiye hukûmet "pakêteke" nuh amade dike. Atalay, îcar "pakêt" bi nav nekiriye, lê gotiye ev pakêt ji bo hertiştî ye.

Di pakêta pêşî da cenazeyên bi sedan gerîla û li dora 5 hezar girtiyên siyasî derketin.
Gelo di vê pakêtê da ewê çi heye?

Heger em ne li gotinê, li kirinên hukûmetê binêrin îhtîmal heye ku ji bo kurdan ev "pakêt" ji pakêta berê hîn xerabtir be...

Lê ez hêvî dikim ku reşbîniya min ne rast be....

Xemgînî û lêborîna sexte

2011-12-24T23:52:00.001+01:00

Her tiştê tirkan derî dinyayê ye, tu tiştekî wan ne li gorî urf û adetê ye, miheqeq anormalî û xaviyekê dikin.

Du roj berê mudûrê giştî yê TRT6-ê Îbrahîm Şahîn, li Anqereyê di civînekê da li ser pirseke derbarê TRT6-ê da ji bo hunermend Rojînê gotibû ”ew jina aşûte” yanî ew jina tolaz, şiliq, bi cîlwe, nerehet, vekirî...

Piştî ku bûyer di çapemeniyê da belav bû, cîgirê serokwezîr Bulent Arinç, him bi beyanekê Şahîn rexne kir û him jî telfonî Rojînê kiriye û jê uzir xwestiye.

Piştî vê reaksiyona Arinç, Şahîn jî bi beyanekê uzrê xwe ji Rojînê xwest û got dibê min ew gotin bikar neaniya.

Şahîn di beyana xwe da ji alîkî ve xwedêgiravî ji Rojînê uzrê xwe dixwaze(helbet bi zorê)lê li aliyê din îcar jî li hemberî Orhan Mîrogluyê ku pê ra ketibû minaqeşeyê eynî bêedebiyê dike.

Şahîn di beyana xwe ya nivîskî da wiha dibêje:

”Di civînê da gotin hat ser TRT6-ê. Di civînê da YEKÎ weşana kanalê bi rengekî neheq rexne kir. Piştî pirs û îfadeyên tahrîkar, min jî di dema îzahkirina programên TRT6-ê da di heqê Rojînê da îfadeyeke ji nêta xwe wêdetir bikar anî. Ji ber vê yekê jî ez him ji wê û him jî ji bîrûraya giştî ya Tirkiyê uzrê xwe dixwazim.”

Kesê ku di civînê da bi Şahîn ra ketiye minaqeşeyê Orhan Mîrogluye. Şahîn, Mîroglu baş nas dike, lê li gel vê jî dema qala bûyerê dike navê wî nade, dibêje ”di civînî da YEKÎ...”

Yanî tenezul nake ku navê Orhan Mîroglu jî bigre devê xwe….

Ev aliyekî meselê ye.

Aliyekî din yê meselê yê herî balkêş, Şahîn tenê ji Rojînê uzir nexwestiye, li gorî çapemenî dinivîsîe piştî Arinç, serokwezîr Erdogan û jina wî Emîne xanin jî bi telefonê li Rojînê geriyan e û jê uzir xwestine.

Nuha uzirxwestina Îbrahîm Şahîn me fêm kir, çimkî wî heqaret li Rojînê kiriye, lê Arinç, Erdogan û jina wî Emîne çima xwe li ber baranê şil dikin û ew çima ji Rojînê uzir dixwazin?

Tu mane û sebebekî maqûl û di cîda tuneye ku Arinç, Erdogan û Emîne xanim uzrên xwe ji Rojînê bixwazin.

Ji ber ku di nabêna wan û Rojînê da tiştek neqewimîye.

Heger hinekan fikrên wan yê li ser vê meselê bipirsiya û wan jî fikrên xwe bigota û heta Îbrahîm Şahîn rexne bikirana dîsa dibû, lê telefonkirin û uzirxwestina ji Rojînê ”hurmet û nezaketeke” ne samîmî û siyasî ye. Û ev yek jî pir beloq û xuyaye.

Tirk tu tiştî bi rehetî qebûl nakin

2011-12-24T22:42:00.000+01:00

Axelaqê tirkan e, tu carî tu tiştî bi rehetî û weke însanan qebûl nakin, miheqeq ewê serî li xwe bigerînin û him xwe û him jî hevalê xwe nerehet bikin.

Wek tê zanîn li Tirkiyê heta nuha ji bo Abdulah Ocalan bilêvkirina peyva ”birêz, rêber” ya jî bikaranîna gotineke pesindayinê qedexe û sûc bû. Kesê ku ji bo A. Ocalan di axaftina xwe da bigota ”birêz” dihat tewqîfkirin.

Lê li gorî xebera rojnameya Akşamê, 8-mîn Dahîreya Dadgeha Bilind ya Tirkiyê bi biryarekê ev qedexeya li ser pesindana A.Ocalan rakirye û gotiye ev mafekî însanan yê civakî ye.

Roj baş û siba we bixêr !

Yaho ev tirk çi kêmaqil in, ji bo ku werin vê nuxteyê tam 27 salan înat kirin, gelek argumentên dûrî aqilan nîşan dan, bi sedan însan avêtin hefsan lê dawiya dawî waye gotine heyran hûn serbest in, kî jê ra dibêje çi bila bibêje.

Mesle kurd jî wiha ye, berê gotin kurd tunene, dû ra gotin kurd hene lê mafên wn tuneye. Nuha jî dibêjin, mafên wan ne ev e, ev û ev e. Nizanim çi dibe û çi nabe...

Weleh weke numûneya navê A.Ocalan, hûnê mesela kurd jî qebûl bikin. Lê înkara nuha, bi vî şerî hûn tenê demê dirêj dikin û zirarê him didin xwe û him jî didin kurdan.

Ya baş ew e ku zêde israr nekin, tiştê ku hûnê 10 salên din qebûl bikin, baştir e ku hûn îro qebûl bikin...

XXX
Mudûrê giştî yê TRT6-ê Îbrahîm Şahîn, du roj berê li Anqereyê li Swiss Hotêlê bi hin rojnamevan û akademîsyenan ra hatiye ba hev.

Di civînê da li ser pirseke Orhan Mîroglu ya derbarê TRT6-ê da Şahîn mesele aniye ser ser BDP-ê û hunermenda kurd Rojînê û ji bo Rojînê gotiye, ”ew jina aşûfte” yanî ew jina tolaz, şiliq, bi cîlwe, nerehet, vekirî...

Li ser acizbûna Mîroglu , Şahîne” gotiye, ”uslûba min wihaye” û gotina xwe paşda negirtiye....
Li gorî çapemeniya tirk dinivîse, li ser vê, Mîroglu civîn terikandiye.

Ê ev îş wiha ye, tirk piştî ku karê xwe bi meriv diqedînin îcar nav û nîçokan li meriv dikin û meriv dikin ”aşûte”.

Lê dibê bête zanîn ku ne ji bo Rojînê tenê, ji bo ”transferên” programên siyasî jî sibe ewê eynî tiştî bibêjin.
Pêşiyan bela sebeb negotine ”bextê romê tuneye”!

XXX
Tirkiyê li dijî Fransayê dest bi tehdîda qetlîama Cezaîrê kiriye. Yanî Tirkiye ji Fransayê ra dibêje ku heger hûn qala qetlîama me bikin, emê jî qala qetlîama we bikin, ji ber ku we jî li Cezaîrê qetlîam kiriye.

Maneya vê tehdîda tirkan ew e ku wan ermenî qetil kirine, ew viya qebûl dikin, lê naxwazin Fransa qala vê qetlîamê bike. Ji fransizan ra dibêjin, heger hûn ji ya me ra bibêjin qetlîam, wê demê emê jî qetlîama wan eşkere bikin...

Lê ew baş dizanin ku fransiz tu carî kirinên xwe yên li Cezaîrê înkar nakin û ev yek qebûl kirine. Bi sedan lêkolîn, kitêb li ser hatine weşandin, gelek fîlm li ser hatine çêkirin.

Ya din ew ji fransizan ra dibêjin qanûna li dijî înkarê dernexin, bes wan qanûna li dijî qebûl(301)derxistiye. Li Tirkiyê qebûlkirina qetlîama ermeniyan sûc e.
Tirk tiştên xwe normal û tiştên xelkê anormal dibînin.

"Pêşîvekirina mesela kurd" bi girtina 36 rojnamevanan berdewam e

2011-12-24T11:55:00.000+01:00

Ji 42 rojnamevanên ku li ser fermana Erdogan 36 roj berê hatibûn binçavkirin jê 6 heb hatin berdan û 36 hebên wan jî ji alî dadgeha Stenbolê ya nobetdar ve hatin zindankirin.

Di dîroka Tirkiyê da ev cara pêşîye ku li dijî çapemeniya muxalif û hewqas rojnsmevan tewqîfateke hewqas mezin tê kirin.

Diyar e girtinên yeko yeko êdî ji bo hukûmeta AKP-ê têr nake, ew girtinên girseyî dike.
Yanî mêrika çita bilind kirine.

Wek tê zanîn dîsa li ser ferfmana Erdogan çend roj berê jî 47 abûqat bi carekê da girtibûn.
Û nuha jî 36 rojnamevanan bi carekê da tewqîf kirin.

Arinç du roj berê got, ewê nasnameya kurdan qebûl bikin û hemû mafên wan bidin.

Ê ev çawa mafdayin e min fêm nekir, ji alîkî da tu yê soza dayina hemû mafên kurdan bidî û ji aliyê din da jî bi girtinên wiha bixwazî çapemeniya kurd serkut û bêdeng bikî.

Ev herdu tişt qet li hev nakin.

Heger ne liberxwedan, înat û israra kurdan ya têkoşînê bûya tevgera kurd îro nedigihîşt vê nuxteya ku Arinç di meclîsê da mecbûrî vê axaftinê bike.

Loma jî dibê ev libexwedan, înat û israra di micadeleyê da berdewam bike heta ku kurd hemû mafên xwe yên netewî distînin.

Wekî din tu rê, tu çare tuneye, sistiyeke herî biçûk jî ewê hukûmetê di dana mafan da dudil bike.

A ji ber vê yekê jî dibê dewsa van 36 rojnamevanan tavilê werin dagirtin û têkoşîn ji berê xurttir dom bike.

Çeka kurdan ya herî xurt ev e, ancax ev înat û israr hukûmetê û dewletê bîne rê.

Dîplomasiya tirkan tenê "ço" ye

2011-12-24T00:34:00.000+01:00

Tirk mirovên pir sergerm, pir bi heyecan û hinekî jî zirzop in, zû germ dibin û weke zarokan zû hol dibin û zû ji wîtêzê davêjin.

Lê pir zû jî poşman dibin.

Tirk bi rastî jî merivên pir ecêb in, carê bi devê xwe nikanin û bi gotinên xwe nizanin. Gotina herî dawî, herî pêşiyê dibêjin.

Lê ji gotina xwe jî zû poşman dibin.

Tirk, ji gotinên bêtir baweriya xwe bi ço û bi zorê tînin. siayset û dîplomasiya wan ya esasî zor, ço û zorbatîye.

Kultura peyvê, minaqeşeyê, îqnayê, dîplomasiyê, tehamula rexneyê li ba tirkan tuneye, baweriya wan tenê zorê, gefan û ço tê.

Loma jî pêşiyên wan gotine, ”Lêdan ji bihuştê derketiye.”
Ji ber vê yekêye ku tirk di her kirîzeke dîplomatîk û siyasî da tim ço nîşanî yê hember didin, tim serî li riya zorê, tehdîdê û santajê didin.
Û di bûyera Fransayê da jî eynî metodên bav û kalên xwe diceribînin; tehdît, şantaj, ço û zor...

Piştî biryara Parlamentoya Fransayê ya derbarê qetlîama ermeniyan da siyasetmedar û hemû civata tirk dîsa weke zarokan hol bûn ser xwe û tiştên pir eyb, pir bêedeb gotin û kirin, gotinên gelkî ne xweş ku însanên kamil û biaqil nagre devê xwe ji fransizan û ji Sarkozy ra gotin û dibêjin.

Siyasetmedarên wan di êrîşa Fransayê da xwe di ber hev ra dikin, heryek dixwaze ji yê din bêtir ji fransizan û ji Sarkozy ra xeberan bidin.

Serokwezîr Erdogan, serokkomar Gul û hemû siyasetmedaran derbarê biryara meclîsa Fransayê ya li ser qetlîama ermeniyan da beyanên pir fahş dan.

Erdogan ji bo îspatkirina mezinayiya tirkan ji arşîvên Osmaniyan belge û nameyên 400-500 sal berê derxist û di telewîzyonan da xwend û bi bîra Sarkoy xist ku dewleta Osmanî 500 sal berê bav û kalên wî yên cuhû ji qetlîama Îspaniyan xelas kiriye û loma jî dibê ew vê bêhurmetiyê li hemberî tirkan neke.

Yanî bi kurtayî li tirkan weke congeyê har dîsa herder tevî hev kirin, qiyamet rakirin. Dikandarên tirk dîsa malên fransayê ji refên xwe davêjin.

Civat hatiye xeleyanê. Ji qutkirina têkiliyên dîplomatîk bigre, heta bi têkiliyên siyasî, aborî û kulturî Faransayê di her warî da bi boykotê tehdîd dikin.

Ji ber ku civata tirk civateke cahil e, loma jî sîrek jî naçe eyarê wan, loma jî civat zû tê xeleyanê.
Lê ji kirinên xwe jî zû poşman dibin.

Erê nuha hemû tirk rabûne pêdarê û li hemberî fransizan û Sarkozy çi tê devê wan dibêjin, lê ne pir, piştî çend rojên din serî da Erdogan û hemû siyasetmedar, hemû civat ewê ji van kirin û gotinên xwe poşman bibin û bibêjin xwezî me wiha nekira û wiha negota.
Lê wê demê jî hasilê çûbe mûsil û ev poşmaniya wan ewê pere neke.

Erdogan ewê ji vê Qebedayîtiya xwe poşman bibe

2011-12-22T23:59:00.000+01:00

Parlamentoya Fransayê îro qanûna qedexekirina înkarkirina qetlîama ermeniyan qebûl kir. Li gorî qanûnê li Fransayê kesê ku bibêje ”qetlîama ermeniyan çê nebûye” ewê bi salek hefs û 45 hezar Euro were cezakirin.

Lê ji bo ku qanûn têkeve meriyetê ewê hîn here senatoyê û ji wir jî here ba serokkomar. Dibê ji alî senato û serokkomar ve jî were qebûlkirin.

Yanî ji bo qnûnbûna vê biryara meclîsa Fransayê hîn riyeke dûr û dirêj heye.

Lê Tirkiyê guh neda vê prosesê û weke hertim ji nuha da reaksiyoneke pir mezin li hemberî Fransayê nîşan da.

Piştî diyarbûna biryara Fransayê, serokwezîr Erdogan tavilê ambargo û gelek tedbîrên ku Tirkiye ewê li hemberî Fransayê bigrin eşkere kir.

Di nava tedbîrên Erdogan li pey hev rêzkirin da tenê îlana herbê kêm e, belkî di rojên pêşda tirk wiya jî bikin.

Li ser vê reaksiyona tirkan ya pir zêde û nekamil, wezîrê karê derve yê Fransayê Alaîn Juppê got, ”Tiştê ez dixwazim dibê dostên me yên tirk li hemberî vê biryara parlamentoyê reaksiyoneke pir zêde nîşan nedin.”

Lê ne mimkûn e ku tirk sakin bin, ji ber ku ji vê şêla xwe, ji van reaksiyonên xwe yên pir zêde tim kar dîtine. Loma jî ewê vê xeta xwe ya êrîşkar bidomînin heta ku rojekê li yekî ”gunreş” rast werin…

Gotin têr nake tetbîq bike

2011-12-22T23:45:00.000+01:00

Cîgirê serokwezîr Bulent Arinç, do li parlamentoyê di dema munaqeşeyên li ser budçeya sala 2012-a da di derbarê mesela kurda da hin tiştên pir girîng gotin, hin mesajên pir girîng dan.
Arinç got:

”Însanekî ku dibêje ez kurd im li vî welatî bi qesî me hemuyan, bi kêmanî bi qasî me hemuyan mafê jiyanê, yê zanînê, yê perwerdeyê, yê ziman û kulturê, yê nasnameya wî heye. Emê van mafan hemuyan bidin. Ev ne tiştekî ku em ji bêrîka xwe didin."
”Neskirina nasnameya kurdan meseleyeke gelek giring e Ev meseleyeka mafê mirovan e. Merivekî ku li Tirkiyê dijî gava bibêje ”Ez kurd im û bi vê nasnameya xwe îftîxar dikim û ez dixwazim bi vê rastiya xwe bêm nasîn, dibê em rêzê li vê bigirin, viya qebûl bikin."

Berê tespîtek.
Carê ev axaftina Arinç pir girîng e.

Çimkî ev cara pêşîye ku di Meclîsa Tirkiyê da wezîrekî tirk bi vî rengî behsa nasname û rastiya Kurd dike û sozên naskirina vê nasnameyê û mafên kurdan dide.

Lê Arinç di vê axaftina xwe d a çiqasî cidî ye, çiqasî ne cidî ye û ji bo xapandinê wiha dike di rojên pêşda ewê diyar bibe.

Dibê kurd û bi taybetî jî BDP, bicîanîna van sozan ji Arinç û hukûmeta wî bixwazin.
Dema ev sosên xwe bicîneanîn û di qanûna esasî da nasnameya kurd nas nekirin wê demê derewên wan ewê derkeve ortê.

Yanî tu sebeb tuneye ku meriv ji nuha da ji bo van gotinên Arinç bibêje vir in û daxwaza realîzekirina wan jê nexwaze.

Ji xwe şêla herî baş cîgira serokê BDP-ê Gulten Kişanakê nîşn da û got, ”Êdî tu maneyeke van gotinan tuneye. Heger dev ji siyaseta înkarê hatiye berdan, dibê bingehê wê yê huqûqî hebe.”
Kişanakê axaftina Arinç wiha şirove kiriye:

”Ez axaftina Arinç girîng dibînim, gavek rast e lê di heq samîmiyeta wê da şikên me hene. Bûyerên ev salek e, du sal in em dijîn li ortê ne. Heger tu yê vê hebûnê qebûl bikî ev zulm ji bo çi ye? Bi hezaran siyasetmedar ji ber ku ev tişt gotin di girtîgehan da ne. Di nabêna kirin û gotinên wan da dibê hewqas tezat tunebe. Ez dixwazim hêvîdar bim feqet gava meriv dîtineke hewqas otorîter, hewqas zorba û van gotinan dide kêleka hev em jê bawer nakin, tiştên em jiyana ji bo me rasttir xuya dike.”

Bêguman tiştên Kişanak dibêje hemû jî rast in, li alîkî tu yê li seranserê Kurdistanê operasyonan bikî, rojê bi dehan endamên BDP-ê bigrî, 47 abûqat û 46 rojnamevanan bigrî bin çavan û li aliyê din jî di meclîsê da van gotinan bikî...
Weke Kişanakê jî gotiye ev gotin û ev kirin li hev nake, meriv nikane ji samîmîyeta van gotinan bawer bike.

Lê li gel vê jî dibê em kurd praktîka van gotinan ji Arinç û hukûmeta wî bixwazin…

Her lûleyek du devên wê hene...

2011-12-21T22:23:00.000+01:00

Cîgira serokê grûba meclîsê ya BDP-ê Perwîn Buldanê di axaftina xwe ya meclîsê da li ser rejîma Erdogan çend tiştên pir xweş gotine.

Bûldan xanimê gotiye:

”Her lûleyek(namlûyek) du devên wê hene, yek yê hember dikuje û ya din jî ûjdanê kesê nig(tetikê)dikşîne dikuje."
Bi rastî jî wisa, erê tirkan heta nuha gelek kurd kuştine lê bi vê kuştina kurdan ra ûjdan û însaniyeta xwe jî kuştine.

Li ser îdîaya hukûmetê ku xwedêgiravî salên 1990-î yanî salên ku dewletê li kuçe û kolanan kurd direvandin û dikuştin li dû man jî Bûldan xanimê gotiye:

”Hukûmetê gotibû salên 90-î li dû man, lê dema meriv li kirinên hukûmetê yên nuha dinêre meriv tu ferqê nabîne. Wê demê gava parlamenterên kurd ji meclîsê derketin hat girtin, nuha hûn nahêlin têkevin meclîsê..."
Ev tespît jî pir rast e.

Esas meriv dikane wiha jî bibêje, wê demê parlamenterên kurd ji meclîsê bi darê zorê birin kirin hefsê, nuha berî ku werin meclîsê xistin hefsê.
Ferq tenê ev e.

Yanî wê demê jî ciyê parlamenterên kurd zindan bû û nuha jî zindan e. Ferq tenê yek piştî hatina meclîsê û yek jî berî hatina meclîsê ye.

Bûldan xanimê îktîdara Erdogan şibandiye dema McCarty û gotiye, ”Dema Erdogan bû weke dema McCarty, her roj girtin û hefs e.”

XXX
Bi vekişîna hêzên Emerîka li Îraqê erebên şîe û sunne bi hev ketin. Cîgirê serokkomarê Îraqê Tarik Haşimî, ji ber serokwezîr Nûrî el Malikî reviya Kurdistanê û xwe avêt dexlê kurdan û serokê Kurdistanê Mesûd Barzanî.

Serokwezîr Nûrî El Malikî, îro li Bexdayê di civîneke çapemeniyê da bang li hikûmeta herêma Kurdistanê û Mesûd Barzanî kir û xwest ku ew Haşimî radestî wan bike.

Malikî di civînê da got, divê hikûmeta herêma Kurditanê Haşimî bêqeyd û şert teslîmî Bexdayê bike.

Neh (9)wezîrên partiya Al Iraqiye ya Haşimî di hikûmetê da ne. Elawî got, rewş wiha dom bike ewê beşdarî civînan nebin.

Malikî jî îro got, heger ew beşdarî civînên hikûmetê nebin, ewê neçar bimînin ku di dewsa wan wan da hin kesên din bikin wezîr.

Lê wisa xuyaye ku kurd jî nuha naxwzin Haşimî bi zor teslîmî Bexdayê bikin.

Srokê dîwana seroktiya Kurdistanê Dr. Fûad Husên, do di daxuyaniyekê da got ew Haşimî teslîmî Bexdayê nekin û heger pêwîst be ewê ji bo Haşimî li Kurdistanê dadgehekê deynin.

Ji xwe Haşimî jî dibêje ku baweriya wî bi dadgehên Bexdayê tuneye, ew dixwaze li Kurdistanê were dadgehkirin.

Sebebê li pişt vî şerê Malikî û Haşimî yê ji nişkave hîn baş nayê zanîn, lê Malikî Haşimî bi alîkariya terorîstan tewanbar dike û loma jî di heqê wî da biryara girtinê daye derxistin.

Îdîa piştgiriya terorîstan çiqasî rast e, çiqasî ne rast em nizanin, lê tiştê ji derve xuyaye berî her tiştî tiliya Îranê di vî şerê Malikî û Haşimî da heye. Îran dixwaze tavilê ciyê Emerîka bigre.

Û ya din jî rastî ew e ku şîe û sunne êdî li hev nakin, do bi zorê bi hev ve hatibûn zeliqandin, lê ew zamq êdî kevn bûye hew digre.

Ya rast ew e ku Îraq li gorî rastiya coxrafî, dîrokî, qewmî û olî ji hev biqete û bibe sê perçe û sê dewlet; kurd, erebên şîe û erebên snnî.

Çareseriya herî rast ev e, heta ku ev rastî neyê qebûlkirin li Îraqê rehetî çênabe, şer û teşxele nasekine.

Erdogan jî dest bi metodên Çîllerê kir

2011-12-20T21:37:00.001+01:00

Terora di bin navê KCK-ê da tê meşandin li hemberî kurdan berdewam e.
Pûlisên rejîma AKP-ê vê sibehê li çend bajaran di eynî wextê da girt ser gelek buroyên çapemeniya kurd.

Di encama operasyonan da ji Ozgur Gundemê, Ajansa Nûçeyan a Dîcleyê (DÎHA), Ajansa Nûçeya a Etîkê, Çapxaneya Gun û Demokratik Moderniteyê bi dehan rojnamevan û nûçegihan hatin binçavkirin.

Pişî girtina bi hezaran siyasetmedar, nuha ...jî dora çapemeniyê ye, dibê kesên xeberan binivîsin û belav bikin nemînin.

Dibê kes nizanibe dïktatoriya Erdogan çi zulmê li kurdan dike, çi tîne serê kurdan, dibê kes pê nehese…

Erdogan dixwaze bi terorê, bi girtinê kurdan teslîm bigre, tevgera kurd ya netewî tasfiye bike.
Îktîdara AKP-ê êdî tam dişibe dema cûntayê û Çîllerê, dewlet bi şev û roj bi hemû jêz û îmkanên xwe ve li pey kurdan e.

Erdogan dixwaze tu kurdê azadîxwaz li der nemîne, dibê ya were girtin ya jî were kuştin.
Vê terora li hembeî kurdan ya rutîn ya rejîma Erdogan hîn tu tesîr li ûjdanê hin siyasetmedarên kurd nekiriye, ew her angajeyî rexekirina PKK-ê ne.

XXX
Serokê Komisyona Sûsurlikê Mehmet Elkatmış di hevpeyvîna xwe ya di rojnameya Yeni Şafakê da li ser cînayetên dewletê tiştên pir girîng dibêje. Mehmet Elkatmış dibêje:

”Lîsteya Mirinê,. Cendirme, JITEM û Emniyetê bi hev ra hazir kir û MGK-ê(Konseya Ewlekariya Millî) jî tesdîq kir. Dû ra bû lîsteya rantê.”

”Lîsteya mirinê” ya ku Elkatmış qal dike, wek tê zanîn lîsteya navên kesên ku li gorî dewletê alîkarî didan PKK-ê ye. Dewletê li gorî xwe lîsteyeke dewlemend û tucarên kurd çêkir û dû ra piraniya wan da kuştin.

Ji xwe serokwezîra kevn Tansu Çillerê jî wê demê di axaftineke xwe da gotibû, ”Lîsteyeke Tucarên kurd yên ku alïkariya PKK-ê dikin di destê me da ye.”

Du hefte berê (8/12-11)wezîrê karê hundur yê wê demê Nahit Menteşe jî di hevpeyvînekê da got, ”me lîsteya tucarên kurd yên ku alîkariya PKK-ê dikirin da MGK-ê”

Yanî êdî tu berpirsiayrekî dewlet û hukümetê yê wê demê hebûna lîsteyeke wiha înkar nake. Di vï warî da bi sedan belge û îfadeyên şahidan li ber destên hakiman e.

Lê li gelvê jî hîn yek berpirsiyarê wê demê yên van cïnayetan nehatiye girtin. Tansu Çiller, Suleyman Demïrel, Nahit Menteşe, Mehmet Agar, Mesût Yilmaz, Dogan Guneş, Mehmet Şahîn û berpirsiayrên din hîn serbest digerin.

Sebebê vê yekê ji valahiyên qanûnan bêtir, dudiliya hukûmetê ye, hukûmet naxwaze van cînayetan hemûyan derxe ortê û berpirsiyar û qatilan bigre. Heger hukûmetê bixwesta nuha ji züda hemü berpirsiayar û qatilên van cînayetan hatibûn girtin.

Heger Erdogan bixwaze dikane sibe wê ”lîsteya mirinê” ji arşîva MGK-ê derxe û hemû endamên MGKê yên wê civînê derxe ber dadgehê.

Lê hukûmet gaveke wiha navêje, naxwaze bavêje ji ber ku ew jî îro heta dereceyekê eynî siaysetê li hemberî kurdan(PKK-ê)dimeşîne.

Tansu Çillerê, lîsteya kurdên ewê werin kuştin çêkiribû, Erdogan jî lîsteya kesên ewê werin girtin û cezakirin çêkiriye.

Ferq, Çillerê dikuşt, Erdogan dixe hefsê.
Lê di warê terorê û serkutkirina kurdan da di nabêna Tansu Çillerê û Erdogan da tu ferqeke mezin tuneye, tenê hin taktîkên wan cuda ne.

Çillerê digot alîkariya PKK-ê dikin, Erdogan jî dibêje endamên KCK-ê ne û lo0ma jî mafê jiyanê û xebata siyasî nade kurdan û wan bi zorê tasfiye dike. Armanc û hedefa Erdogan jî weke ya Çillerê û hukûmetên berê, qebûlnekirina hebûna kurdan, nedana mafên wan yên netewî û israra di şerê li dijî PKK-ê ye.

Kurdan şaşiya vî hesabî berê çend caran nîşan dane

2011-12-20T21:19:00.000+01:00

Parlamentera Partiya Çep ya Almanya Federal Ulla Jelpke jî îro li dijî girtina bi dehan rorjnamevan û xebatkarên çapemeniya kurd derket û got, ”hukûmeta Tirk azadiya çapemeniyê binpê dike.”
Jelpke got, ”Tirkiye bi tu hawî ji bo Rojhilata Navîn nikane bibe nimûneyek. Li Tirkiyê siyasetmedarên muxalif, rojnamevan, abûkkat, parêzvanên mafên mirovî tên girtin û bi hezaran dixin zîndanan. Tiştên di dema hukûmeta Erdogan da diqewimin dişibin demên dîktatoriyên leşkerî.”
Jelpeke, di berdewamiya axaftina xwe da got, ”Li tu dera cîhanê bi qasî Tirkiyê rojnamevan û nivîskar ne di zîndanandane."
Ev ne tiştekî nuh e, lê mixabin hîn nuh bala ewrûpiyan dikşîne.
Bi rastî Erdogan merivekî pir jehatîye, dîktatorekî weke xwe weke merivekî demokrat û rejîma xwe ya ceberût û despotîk jî weke rejîmeke demokratîk firotiye dinyayê .

Piraniya ewrûpiyan wisa bawer dikin ku Tirkiye welatekî demokratîk e, tu miletekî bindest tuneye û her kes dikane fikrên xwe bi azadî îfade bike.

Erdogan heta nuha li gora şîreta pêşiyên xwe hereket kir:
”Heta tu ji pirê derbas bî ji hirçê ra bibêje xalo”
Wî jî wisa kir, heta ku zora leşkeran bir xwe weke merivekî demokrat û azadîxwaz nîşan da û berbî demokrasiyê ve hin gavên biçûk avêtin.

Lê piştî ku cî da nigê xwe û îşê leşkeran qedand (hinek tasfiye kir û bi hinan ra jî li hev kir), êdî hewcedariya wî bi piştgiriya Yekîtiya Ewrûpayê û Ewrûpiyan nema.

Loma jî nuha hewil dide hemû kurdan yanî ku miletekî bi tevayî êsîr bigre û têxe hefsê.
Piştî siyasetmedar û abûkatan, nuha jî dest bi topkirina rojnamevan û xebatkarên çapemeniyê kirin, îcar wan dixwe zindanan.

Ji bo ku li meydanê ne kesên muxalefetê bikin bimînin û ne jî kesên di çapemeniyê da qala wan û zulm û terora hukûmetê bike hebin.

Leşker û Çîllerê kurd dikuştin, Erdogan dixe hefsê.
Yanî Çîllerê çek Erdogan jî kelepçeyê bikar tîne. Û dixwaze ku kurd ji bo vê yekê jî sipasdarê wî bin. Çimkî ji dêlî kuştinê davêje zindanê.

Îro li Tirkiyê Qanûn, heq, huqûq , mahkime, edalet tiştek nemaye. Dilê Erdogan çawa bixwaze wer dike.

Camêr bûye ”Dîkê Qoqo”, kes nikane li hember wî dengê xwe derxe, hukûmet, dewlet ew tenê ye, ew çi emrî bide, dewlet mecbûr e bicîh bîne.

Van operasyonên ku li hemberî BDP-ê û kurdan dibin hemû bi emir û daxwaza Erdogan dibin.
Heger Erdogan bêyî muxalefeta kurdan, ji hundur û ji derve muxalefeteke xurt nebîne ewê vê teror û zorbatiya xwe bidomîne.

Loma jî dengê weke yên Jelpke gelkî giorîng in.
Her wisa dibê kurd bi Yekîtiya Ewrûpayê ra jî di nava têkiliyeke xurt da bin, hemû kirinên hukûmetê bigihînin Yekîtiya Ewrûpayê.

Erê ew bi xwe dibînin, taqîb dikin lê dîsa jî dibê kurd zextê bide ser wan.
Netîce dibê terora Erdogan pere neke, kurd gavê paşda navêjin, heger Erdogan di vê terorê da karê bibînin ewê bidomîne.

Hukûmeta AKP-ê hêviya xwe hîn ji îmhayê nebirîye

2011-12-19T22:58:00.000+01:00

Ev çend car in Newroz TV min vedixwîne programê lê li hev nayê ku ez herim. Carê, mîvan hebûn, carê em diçûn mîvaniyê, cara dawî jî ez emeliyat bûbûm, loma jî nikanîbûm biçûyama.

Dema do li min geriyan û gotin heger wexta te hebe sibe were.
Min got heyran baş e, îcar ezê werim û ez îro çûm beşdarî programê bûm.

Program li ser operasyonên dewlewtê yên li dijî BDP-ê bû. Me li ser sebebên operasyonan, hukûmet çima wiha dike û dibê kurd çi bikin, hinekî sohbet kir.

Nazmî Gur jî ji welêt bi riya telefonê beşdarî programê bû, wî jî qala zulma li ser kurdan û terora hukûmeta AKP-ê kir.

Di programê da Serkan ji min pirsî, got hukûmet çima hewqasî bi şîdet diçe ser kurdan û hewqasî însan digre?

Tiştê min li wir got, ez li vir jî bibêjim, bi baweriya min, ji ber ku hukûmet naxwaze tu mafekeî bide kurdan ya jî ji “tiştên dayî” (!) zêdetir mafekî bide kurdan lomna.

Hukûmet dibêje "tiştê" min daye we, weke TRT6-ê û destûra qursên zimanê kurdî, ji sere we zêdetir e û ji me tiştekî zêdetir nexwazin.

Îcar PKK jî bi van "mafan" (!) nayê serî loma jî mesela hel nabe.

Hukûmetê wisa hesab dikir ku bi van tawîzên dane û bi hin mafên ku îro fiîlî çêbûne kurdên qîma xwe bînin û qefle bi qefle bibin hevalên AKP-ê û hêdî hêdî ewê PKK-ê û BDP-ê jî zeîf bikin û bi demê ra biqedînin.

Lê hukûmetê dû ra dît ku wiha nabe, kurd bi van tawîzên taktîkî naxapin, kurd bi kêmanî mafên xwe yên netewî, qebûlkirina nasnameya xwe û perwerdeya bi zimanê xwe dixwazin, kurd dixwazin van mafên wan di qanûna esasî da cî bigrin û mesela PKK-ê bi hawakî were helkirin.
Lê hukûmeta AKP-ê ji bo danan van mafan hîn ne amadeye, hukûetm hîn ne amadeye ku kurdan nas bike û mafên wan bide.

Loma jî hukûmet ji dana wan mafên biçûk jî meriv dikane bibêje ku poşman bû û dîsa vegeriya siyaseta dewletê ya klasîk, înkar û îmhayê, girtin, kuştin û terorê.

Û heger ev teror, netîceyeke li gorî dilê hukûmetê bide, hukûmetê di rojên pêşda jî vê siyaseta xwe ya şîdetê bidomîne.

Lê dema kurd gavê paşda navêjin û ji ber hevda nekevin, ewê paşda vekşin. Vê şîdetê û terorê heta û heta nikanin bidomînin.
Yanî, ew hêviya ku hukûmetê mesela kurd bi riyeke demokratîk çareser bike vala derket.
Hukûmet nuha dixwaze mesela kurd li gorî xwe yanî bi riya şîdetê, girtin û kuştinê biqedîne, yanî tevgera kurd ya netewî bi şer û terorê ji ortê rake.

Çareseriya ku nuha di rojve AKP-ê da ev e.

Heger hekûmetê bi rastî jî bixwesta mafê kurdan yên netewî bide wan, ewê li hemberî kurdan ev teror nemeşanda, ewê 5 hezar BDP-yî navête zinadanan û ewê di şer da wiha israr nekira.

Yanî hukûmet roja ku bixwaze mafê kurdan bide ewê şer rawestîne û mesela kurd hel bike. Lê ji ber ku naxwaze hebûna kurdan di resmiyetê da nas bike, loma jî riya şer hilbijartiye.

Heger şer neke wê demê dibê bi kurdan ra rûne û mafên wan yên netewî qebûl bike.
Ji ber vê yekêye ku dixwazin weke ceza xaniyên malbatên zarokên kurd yên beşdarî çalakiyan dibin hilweşînin, ceza bidin malbatên wan, zarokan ji dê û bavên wan bistînin, hezar meleyên kurd bigrin kar.

Yanî ne bi tedbîrên siyasî, bi tedbîrên pûlîsiye, bi bertîl û ruşwetên babet babetî PKK, BDP-ê û mesela kurd biqedînin.

Bi gotineke din, hemû mesele miheqeq qedandina PKK-ê û BDP-ê û teslîmgirtina kurda ye, ne çareserkirina mesela kurd e.

Min îro xelateke pir hêja girt

2011-12-18T20:55:00.001+01:00

Îsal di pîrozkirina 30 saliya avabûna Federasyona Komeleyên Kurdistanê li Swêd da diyariyek(maketeke ala kurd) dabûn hemû serokên Federasyonê.

Ji ber ku di dema pîrozkirinê da ez ne li Swêd bûm, min xelata xwe negirtibû. Xelata min heta nuha li Federsyonê bû. Mala Faris ava be, xalata min do gîhand min.

Ev nêzî 40 salan e ku ji bo kurd û Kurdistanê ez di gelek rêxistin, kovar û rojnameyan da xebitîme, min li gorî hêz û taqeta xwe gelek xebat kiriye.

Min heta nuha ji tu kesî, ji tu rêxistinê tu xelat ya jî nameyeke sipasiyê negirtiye. Ev cara pêşî ye ku ez ji rêxistineke kurd xelateke pir hêja digrim.

Loma jî min xwest ku ez we hemû dost û hevalan jî him vê kêfxweşiya xwe û him jî ji xelatê bi xwe agahdar bikim.

Sûretê xelata Federasyonê min di facebooka xwe da weşand, ew maketeke ala kurd e. Gelkî xweşik e.
Gelek sipas ji bo komîteya karger ya Federasyona Komeleyên Kurdistanê li Swêd ku bîra vê xelata sembolîk ya pêr hêja birine.

XXX
Li Îzmîrê xortê bi navê Gazî Akbayir , ji ber ku li barê straneke bi kurdî(zazakî)xwest berê ji alî gurûbeke tirk ve hat kêrkirin û gava xwest bi reve jî bi şeşderbê hat kuştin.

A wekhevî û demokrasiya Erdogan pê pesnê xwe dide ev e, ji bo ku meriv li stranekê guhdarî bike dibê meriv kuştina xwe bigre çavê xwe.
A kurd hîn jî dixwazin bi vî miletê barbar û neînsan ra bijîn.

XXX
Bi bihîstina wefata Beşîr Aliş ez pir xemgîn bûm. Min ev xebera reş do bi şev bihîst. Ezê nuha herîm şînê.

Malbata Alişan di nava demeke kin da du bira, hezkirî û ewladên xwe wenda kirin.
Salek berê jî Îsmaîl Aliş li Stockholmnê jiyana xwe ji dest dabû.

Beşîr Aliş hîn 57 salî bû û di 7-ê vê mehê da li Diyarbekirê jiyana xwe ji dest da. Beşîr birayê Sulêman, Kutbedîn, Adil, Xalîde û Munewer Aliş bû.

Ez êş û xemgîniya mala Alişan parve dikim û ji hevalên xwe Sulêman, Kutbedîn, Adil û hemû malbata Alişan ra sersaxiyê û sebrê dixwazim.

XXX
Li vê cîhanê herkes dixwaze fêr bibe, lê herkes ne amedeye ku ji bo bidestxistina wê bixebite û bedelê wê bide.
Loma jî cahil ji kamilan, nezan ji zaneyan zêdetir in.

XXX
Tecrûbeya jiyanê yekûneke serpêhatiyan û şaşiyan e. Hinek kes ji van serpêhatî û şaşiyan kêm, hinek zêde lê hinek jî tu dersê nagrin.

XXX
Menfaet bi însên derewan dide gotin.
XXX
Mehmet Aras jî ji nexwşiya şêrpençeyê di zindana Erzeromê da jiyana xwe ji dest da. Bi mirina Aras ra hejmara girtiyên ku ji ber nexweşiyan di zindanan da îsal jiyana xwe wenda kirin gihîşt 31 kesî.

Li gorî agahiyên Mudûriyeta Giştî ya Girtîgehan ya girêdayî Wezareta Edaletê, ji sala 2000-î heta sala 2011-a di girtîgehan da 943 kesî jiyana xwe wenda kir. Di sala 2010-a da 161 girtî û di sala 2011...-a da jî bi mirina Aras ra 31 girtiyî jiyana xwe wenda kirine.

Aras, nexweşekî şêrpençê(kanserê) yê giran bû. Malbata wî, ji bo ku ew li mala xwe û di nava zorokên xwe da bimre serî li serokkomar Abdullah Gul dabûn, lê Gul daxwaza wan red kiribû.
Dema însan ji însaniyetê dûr keve wiha bêmerhemet dibe…

Tirkiyê û Îranê li hemberî kurdan çekên qedexekirî bikaranîne

2011-12-16T20:23:00.000+01:00

Rêxistina mafên mirovî ya navnetewî Human Rights Watchê, li herêma Qendîlê li wan ciyên ku ketine ber êrîşên topbaran û bombebaranên Tirkiyê û Îranê lêkolînên xwe qedand. Netîceyên van lêkolînan nîşan daye ku Tirkiyê û Îranê di van êrîşan da çekên qedexekirî bikaranîne û van çekan tesîreke pir xerab li ser jîngehê hîştine.

Human Rights Watchê, di lêkolîna xwe da ronî kiriye ku Tirkiyê çekên qedexekirî di roketên F12 û M20-an da bikaranîne û tesïreke van çekan ya pir xerab li ser jîngeha herêmê heye.

Nûnerê HRW-ê Daniel Simson ku yek ji wan lêkolîneran e, di axaftina xwe da dibêje, piraniya çekên hatine bikaranîn yên NATO-yê ne.

Daniel Simson, di beyana xwe da herwisa gotiye ku piraniya wan çekên ku Îranê di êrîşan da bikaranine di salên 2010 û 2011-an da ji aliyê welatên NATO-yê ve hatine durustkirin.

Her wiha Sîmon gotiye, tiştekî pir ecêb e, ji aliyekî NATO zorê dide Îranê, lê di bin ra jî çekan difroşê û Îran jî bi wan çekan Qendîlê bombebaran û roketbaran dike.

Di dema Seddam da jî ewrûpiyan eynî tişt kirin, dwedêgiravî ambargo danîbûn ser Îraqê lê di bin ra jî hertişt difrotin wan. Îro jî eynî durûtiyê dikin. Li aliyekî fena kul i dijî Îranê bin lê li aliyê din jî çekeên qedexekirî difroşin Îranê.

Pisporên HRW-ê di rapora xwe da gotine hin babetên çekan yên wiha hatine bikaranîn ku madeya fosforê li pê xwe hiştine û ev yek jî bûye sebebê qirêjbûna hewa navçeyê.

Her wiha Di raporê da hatiye eşkerekirin ku beşek ji çekên hatine bikaranîn reqem, cihê hatine çêkirin, nîşan û hêmaya wan ji ser hatine birin.

Tirkiye û Îran ev ne cara pêşî ye kul i hemberî kurdan çekên kîmyayî û qedexekirî bikartînin. Ev serê salan e ku herdu dewlet jî van çekên qedexekirî bikartînin.

Lê ji ber ku kurd miletekî bêpişt û bêxwedîye ne loma heta nuha cîhanê zêde guh neda banga kurdan.
Ev cara pêşî ye ku nûnerên dezgeheke navnetewî diherin herêmê lêkolînan dikin û netîceya lêkolînên xwe weke raporekê belav dikin.

Helbet ev gaveke girîng e, lê ya ji wê girîngtir netîceya vê raporê ye. Piştî vê, ewê çi bibe û li hemberî Tirkiyê û Îranî ewê kîjan tedbîran bigrin?

Roja îniyê dest nadinê lê roja şemiyê ewê qûşê lê biqetînin

2011-12-16T18:09:00.000+01:00

Ji zûdaye min pêkenîn nenivîsandiye. Berê pêkenîneke li ser meleyan.
Mêrik roja îniyê mir, weke her miriyekî birin ew gorkirin.

Lawî çû ba mele, ji mele pirsî, got:
-Mele, bavê min roja îniyê çû rahmetê, tu dibêjî li wê dinê ewê wî çawa pêşwazî bikin, miameleyeke çawa pê ra bikin?
Mele pirsî:
-Bavê te nimêj dikir?
-Na, nimêj nedikir lê roja îniyê mir.
-Xumar dilîst ya na?
-Erê dilîst lê roja îniyê mir.
-Araq vedixwar ya na?
-Vedixwar lê roja îniyê mir.
-Derew dikir ya na?
-Erê dkir lê roja îniyê mir.
-Berdûşiya wî hebû tunebû?
-Erê hebû lê roja îniyê mir.
Dawiya dawî mele hew xwe ragirt, got:
-Roja îniyê dest nadinê, lê roja şemiyê ewê qûşê lê biqetînin.

Eynî weke mesela me kurdan û hukûmeta AKP-ê ye.
Erê Erdogan nuha dest nade kurdên li hemberî operasyonên li dijî BDP-ê bêdeng in, destê xwe di serê wan dide, di media xwe da cî dide wan.
Lê sibe, gava serê wî vehesiya ewê qûşê li wan jî biqetîne.
Çimkî pîvaz ha sor ha sipî, ji bo Erdogan qet ferq nake, kurd kurd e. Lê dibê têxe dorê...

XXX
Pûlisên hukûmeta AKP-ê di operasyonên vê sibehê da li çar bajaran 50 kesên din jî girtine. Wisa xuyaye ku dewletê hemû îş û karê xwe berdaye û tenê bi girtina kurdan mijûl e.
Îcar ewê hewqas kurd li ku bi cî bikin ez wê nizanim...

Dibe ku weke rejîma Hîtler, ew jî ji bo kurdan hin kampan vekin. Ya na di e, bi kêmanî teroro dewletê bi du gotinan, bi belavokekê protesto dikirin.

Lê nuha, piştî serdema hevalbendiya AKP-ê êdî kes wiya jî nake, dewlet çi zulmê, çi neheqiyê li kurdan bike jî dostên AKP-ê qet dengê xwe nakin, nabêjin kirt jî…

Qey ev jî babetekî ”welatparêziya” nuh e, dewleta ku zirarê nede min, bira zulmê li kurdan û li raqibê min bike…

XXX
Însanê bêxeta tuneye. Di jiyanê da herkes hin tiştên naş dike, hin gavên şaş davêje, hin hevalên şaş hildibijêre, ji hin kesên şaş hez dike, dibe evîndarê hin kesên şaş.
Lê ne wiha be jî jiyan ewê gelkî ne xweş, tim weke zahferanê be…

XXX

Bedretîn Dalan û Turan Çomezê ku xwedêgiravî ev nêzî du salan e ku bi "bultena sor" Înterpol li wan digeriya, derket ortê ku li wan nayê gerandin, heta nuha Tirkiyê tu daxwzeke wiha ji Înterpolê nekiriye, negotiye Dalan bigrin.

Yanî hemû îdîayên ku bi "bultena sor" înterpol li Bedretîn Dalan digere dereweke bi boçik bûye û propagadeyeke hukûmetê ya vala bûye.

Dalan, nuha li Almanya li bajarê Stutgartê serbest dijî û di heqê wî da tu biryarên girtinê jî tuneye.
Nuha we fêm kir ku li Tirkiyê çi derewên mezin dibin?
Aqilê meriv disekine, lê rast e !

Onder ji tespîteke rast netîceyeke şaş derdixe

2011-12-15T22:42:00.001+01:00

Parlamenterê BDP-ê yê Stenbolê Sirri Sureyya Onder, di axavtina xwe ya meclîsê ya li ser minaqesseyên butçeyê da bêyî ku nav bide, qala hatina Kemal Burkay ya Tirkiyê kir û helwesta hukûmetê ya li hemberî wî rexne kir.

Onder di axavtina xwe da got:
”Kesê ku federasyonê dixwaze dewletê bi merasimeke resmî pêşwazî lê kir û di bin ala tirk da Quranek diyarî wî kir. Wî hevalê me serdana Diyarbekirê jî kir, kesên ku çûn pêşwaziya wî ne bi qasî nîvê girtiyên doza KCK-ê yên Diyarbekirê bûn.”
Onder, dû ra jî axaftina xwe wiha domand:

”Gelek kes hene ku serxwebûnê dixwazin, federasyonê dixwazin, lê dewlet dengê xwe ji wan ra dernaxe. Lê kesên ku dibêjin emê di nava vê xakê da bimînin, dewlet gelekî ji wan aciz dibe. Ji bo çi? Ji ber ku ew kes sîstema dewletê qebûl nakin û dixwazin sîstem bête guhertin. Desthilat tehemulî kesên ku dixwazin sistemê buguherinin nake.”

Çi heyf ku Onder ji tespîteke rast, netîceyeke pir şaş derdixe.

Rast e, hukûmeta AKP-ê îro naçe ser Burkay û kesên weke wî, kesên ku ji bo kurdan federasyonê ya jî serxwebûnê dixwazin. Ev, ne ji ber ku hukûmet ji wan hez dike ya jî dîtinên wan rast dibîne. Sebebê vê yekê gelkî cuda ye.

Lê li gel ku BDP ne "federasyonê" û ne jî "serxwebûnê" dixwaze, dîsa dewlet bi şev û roj diçe ser wan û kesên ku otonomiyê jî naxwazin, kesên ku dixwazin di nava ”vê xakê da bimînin.”

Lê sebebê vê şêla hukûmetê weke Onder dibêje, ne ji ber wê yekê ye ku PKK û BDP li dijî sîstemê ne, dixwazin sîstemê biguherînin loma.

PKK û BDP daxwaza guherandina tu sîstem mîstema nakin, ev ne rast e.

Sebebê vê şêla hukûmetê ya esasî, ji ber ku hukûmet kesên ku federasyonê û serxwebûnê dixwazin îro ji bo xwe tahlûke nabîne loma naçe ser wan.

Ji ber ku xwediyên vê daxwazê(federasyon û serxwebûn) li Kurdistanê hîn nebûne hêzeke madî ku kanibin vê daxwaza xwe li ser dewletê ferz bikin.

Û ya din jî, ji ber ku hukûmet îro naxwaze mafekî herî biçûk jî bide kurdan, loma jî daxwazên PKK-ê û BDPê qebûl nake û diçe ser wan.

Heger hukûmeta AKP-ê bifikiriya ku mafekî herî biçûk jî bide kurdan, bêguman ewê daxwazên PKK-ê û BDP-ê qebûl bikira û bi wan ra rûnişta.

Lê îro di rojeva dewlet û hukûmetê tiştekî wiha tuneye.

Kesên dibêjin ”federasyona” û ”serxwebûn” îro li Kurdistanê ne hêzeke hewqas mezin in ku hukûmet ji wan bitirse. Ji ber ku hukûmet dizane ku di praktîkê da nikanin van daxwazên xwe li ser hukûmetê ferz bikin.
Ew hêza wan tuneye.

Hukûmet îro li dijî kesên xwedî hêz in, dixwazin berê wan ji ortê rakin.

Hema heta ji Burkay tê bira di hevpeyvînan da bibêje ez ”federasyonê” dixwazim. Piştî ku hêzeke mezin ya vê daxwazê li ser hukûmetê ferz bike tunebe, hukûmet naxwaze îro biçe ser xwediyên vê daxwazê.

Berî wan, dibê îşê PKK-ê û BDP-ê, kesên xwedî çek, xwedî hêz û qewet biqedînin. Dema ew qedandin, helbet ewê vegerin ser Burkay û kesên weke wî jî .

Lê ne îro, demeke din…

Lê PKK tiştê dixwaze pir hindik be jî, bi hêzeke mezin dixwaze û ji bo van daxwazan bi milyona kurd her roj di nava çalakiyan da ne.

Hukûmet, van daxwazan ya ewê qebûl ya jî red bike; ya ewê bi xwediyên van daxwazan ra rûne ya jî ewê li hemberî wan şer bike.

Û ji xwe hukûmet jî wisa dike. Ne amadeye mafekî herî biçûk jî bide kurdan û ji ber vê yekê jî êrîşê dibe ser PKK-ê û BDP-ê û bi merasim jî pêşwaziyê li Burkay dike.

Çimkî nuha hewcedariya wan bi Burkay û kesên weke wî heye, ew nuha dest nadin kesên li dijî PKK-ê, lê sibe ewê dor were wan jî...

Bi darê zorê kes nabe dostê meriv

2011-12-14T21:14:00.000+01:00

Li gorî malpera ANF-ê dinivîse, ji bo protestokirina tecrîda li ser Abdullah Ocalan û operasyonên ku li Tirkiyê û Kurdistanê li dijî siyasetmedarên kurd tên meşandin, hin kurdan li Swîsrê, Fransê, Brîtanya û Holandayê dîsa çalakiyên dagîrkirinê li dar xistine.

Yanî ji bo ku cîhanê bi zulma ku dewleta tirk li kurdan dike bihesînin û piştgiriyê ji gel û welatên Ewrûpî bigrin çûne hin rêxistin û dezgehên Ewrûpiyan îşxal kirine.

Weleh kê ev aqil dabe van kurdên me ya kêmaqil e û ya jî ne dost e, bi kirinên bi vî rengî dixwazin dijminên kurdan zêde bikin.

Li tu dera cîhanê kes bi darê zorê nabe dost û hevalê meriv. Meriv xelkê bi xebatên siyasî û dîplomatîk, bi zimanekî şîrîn, bi propagandeyê, bi têkiliyên însanî dike dost û hevalê xwe, ne bi darê zorê û bi îşxalan.

Li hemberî çalakiyên wiha berî hertiştî medîa û çapemenî dibe neyarê meriv û mohra ”terorîzmê” li meriv dixin.

Li Ewrûpayê meş, protesto, grevên birçîbûnê, weşan û her babet xebatên demokratîk mefên demokratîk in û pir hindik tesîra wan heye.

Lê îşxala rêxistin û dezgehên resmî û civakî , tenê antîpatiyê û îmajeke xerab li hemberî meriv peyda û zêde dike.

Ev aqil û metot ya çepên tirk e û ew jî bi piranî di bin ra merivên dewletê ne, sîxur û provakatorên dewletê yên di nava tevgera kurd da ne.

Hinek werin bi darê zorê têkvin dikana we, male we û bi zor ji we bixwazin hûn piştgiriyê bidin wan, ma hûnê qebûl bikin?

Ji xwe bûyer û çalakiyên wiha, bikaranîna zorê û şîdetê bû bingeh û sebebê ku welatên Ewrûpî guh bidin daxwazên Tirkiyê û mohra ”terorîzmê” li PKK-ê xin û kes û rêxistinên nêzî wê jî tim bigrin bin kontrol û taqîbê.

Heger PKK-ê rêxistin û komeleyên nêzî wê dixwazin li hemberî zulma Tirkiyê alîkariya gelên Ewrûpayê, çapemeniya Ewrûpayê bigrin dibê dev ji çalakiyên bi vî rengî berdin û giraniyê bidin xebatên demokratîk.

Bi zorê, şîdetê û îşxalan yek ferdê Xwedê jî nabe dostê meriv, lê bi sedan kes dibin dijber û xêrnexwazên meriv.

XXX
Nivîskarê rojnameya Straê Fethî Koru, di nivîsa xwe ya îro da dibêje, di lêpirsînên Ergenekonên da ”wisa xuya ye ku pir nêzî zilika pîvazê bûye” û dû ra jî bêyî ku nav bibêje Suleyman Demîlr îşaret dike, dibêje serî ewê here bigihîje wî.

Ê ji xwe kerr û kor jî dizanin ku serî Demîlrel e, dû ra Mehmet Agar, Cîller, Dogan Gunes e.
Demîrel, Agar, Gunes(serokerkan 1990-1994) û Cîller dibê nuha ne ji derva, di hefsê da bûna. Ji ber ku her kes dizane ku vê ekîbê û bi taybetî jî Demîrel bi sedan kurdan dane kuştin.

XXX
Gelekê caran meriv ji kalbûnê gazinan dike. Lê heger mriv dixweze bijî dibê meriv kalbûnê jî qebûl bike. Ji ber ku alternatîfê xerabtir e....

Serkeftin ne girêdayî şans û tesadufan e, jê ra xebat, ezm û berdewamiyeke dûr û dirêj dixwaze.

XXX
Sînorekî mutleq yê zanînê(dahîtiyê) heye, lê yê ehmeqiyê ebeden...
//Albert Einstein

Hêvî dikim rast be

2011-12-13T21:42:00.000+01:00

Li gorî malpera Avestakurdê dinivîse, Ajansa Îraqa Îro di nûçeyeke xwe da gotiye, birêz Mesûd Barzanî ewê di Newroza sala 2012-an da dewleta Kurd îlan bike...

Di heman jêderê da hatiye diyarkirin ku Yekîtiya Ewrûpa û bi taybet jî Brîtanya û Fransayê soza piştgiriyê dane îlankirina dewleteke Kurd.

Ez hêvî dikim ku xeber rast be.

Lê heger ne ev Newroz be, ewê Newrozke din be, kurd zû ya dereng ewê ji Îraqê veqetin û dewleta xwe ya serbixwe îlan bikin.

Di avêtina vê gavê da ji ereban bêtir, Tirkiye rê li ber kurdan digre. Tirkiye nahêle Nato, Emerîka û Yekîtiya Ewrûpayê piştgiriyê bidin kurdan.

Tirk, Îranê û welatên ereban û hin hêzên îraqê li hemberî kurdan tim gur dike û nahêle ereb veqetandina kurdan qebûl bikin.

Di mesela Kerkûkê da jî ji hukûmeta merkezî bêtir, Tirkiye nahêle mesele çareser bibe, bi riya tirkmenan û hin hêzên ereb ji kurdan ra tim probleman peyda dike.

Li Sûriyê jî Tirkiye bi riya hin kes û partiyên ereb eynî fêsadiyê dike, dixwaze piştî ketina rejîma Esad kurd tu mafekî netewî bidest nexin.

Bi kurtî, heta ku li Tirkiyê kurd mesela xwe çareser nekin û azad nebin, Tirkiye li tu derê ewê rehetiyê nede kurdan.

Ji bo ku li perçeyên din yên Kurdistanê kurd bigihîjin azadiya xwe, dibê li Tirkiyê mesela kurd çareser bûbe.

XXX
Îro li Stenbolê, li Samsûnê, li Mêrsînê, li Erzinganê, li Mûşê û li Mêrdînê yanî li 6 bajaran pûlisên AKP-ê dîsa derketin nêçîra kurdan û di vê nêçîra da 44 kes girtin binçavan.

Li weletatekî berendamê Yekîtiya Ewrûpayê li hemberî miletekî bi mehan teroreke wiha mezin çawa dikane were meşandin aqilê meriv nagre.

Ev serê 7-8 mehan e ku pûlis her roj digrin ser malên kurdan û rojê 40-50 kesî digrin ...û davêjin zandanan.

Ev çi welat e, çi demokrasiye, çi qanûn e ku pûlis weke rûtîn her roj digre ser malên xelkê, wan nerehet dike, ji kar û xebata wan dihêle û davêje zindanê…

Ev, li hemberî kurdan zulmeke mezin e , dîskrîmînasyon e û siyaseteke nîjadpereset, irqçî ye.
Hukûmet bi vê terora xwe dixwazwe kurdan derxe derî siyasetê, xebata demokratîk û siyasî li kurdan qedexe bike.

Wekî din tu îzaheke vê terorê tuneye.

Hukûmeta AKP-ê dixwaze melayên kurd jî bikire

2011-12-12T22:47:00.000+01:00

Rojhilata Navîn dikele, weke çiyayekî volkanîk dûxan jê hiltê û piqilkan dide, li ber teqînê ye, hergav dikane biteqe.

Li Îraqê kurd û ereb li hev nakin, hukûmet hemû daxwazên kurdan di ser guhên xwe ra davêje, naxwaze mesela Kerkûkê û tu daxwazên kurdan bicih bîne.

Ev dudiliya hukûmeta Malikî ya cîbicînekirina daxwazên kurdan meyla kurdan ya veqetandinê xurttir dike.

Kurd hêdî hêdî ji hukûmeta merkezî hêvîşikestî dibin.
Îsraîl û Emerîka gefan li Îranê dixwin, Îsraîl sinyalên êrîşeke ser baregehên atomî ya ji nişka ve dide.
Emerîka diranên xwe diqirçîne…

Îran jî li hemberî van tehdîdên Emerîka û Îsraîlê, Tirkiyê Tehdîd dike, dibêje heger êrişek li dij me pêk were, emê berîya hertiştî pergala mertalên fuzeyên NATO-yê yên ku li Meletiyeyê hatine bicîhkirin ji xwe ra bikin armanc û li wan xin…

Sûriye ji meha adarê da ye dikele, heta nuha bi hezaran însan hatine kuştin. Liberxwedana gel her ku diçe berfirehtir dibe. Rejîm miheqeq ewê bikeve.

Li Sûriyê erebên sûnî û elewî her roj hinekî din ji hev dûr dikevin.

Îhtîmal heye ku piştî ketina rejîma Esad, Sûriye bibe sê perçe; sunî, elewî û kurd ji hev biqetin.
Tirkiye bi hemû hêza xwe dixebite ji bo ku pêşiyê li ber vê perçebûna Sûriyê bigre.

Tirkiye naxweze li Sûriyê jî kurd weke Îraqê bibin xwedî maf û desthilat. Hukûmeta Erdogan netîceyeke wiha ji bo xwe weke kabûsekî dibîne.

Lê Tirkiye çi bike jî ne mimkûn e ku bikanibe pêşiyê li guherandinên li Rojhilata Navîn, li Sûriyê, Îranê û Îraqê bigre.

Rewşa Sûriyê, Îranê û heta ya Îraqê jî heta û heta wiha dom nake, li van hersê welatan jî ewê guherînên mezin werin meydanê. Rojhilata Navîn ewê ji nuh ve were ”dîzayn kirin”.

Her wisa Tirkiye jî wiha namîne, li Tirkiyê jî kurd zorê didin rejîma kemalîst û îktîdara AKP-ê.
Tirkiye him ji bûyer û pêşketinên li welatên cîran nereht e û him jî ji xwe pir ditirse.

Çimkî Tirkiye baş dibîne ku kurd li herçar perçeyên Kurdistanê jî xwedî hêz û potansiyeleke pir mezin in, tu guherîn bêyî wan ne mimkûn e.

Loma jî Tirkiye li hundur bi operasyonên di bin navê KCK-ê da dixwaze kurdan him meşxûl bike û him jî ji hêzda bixîne.

Çimkî tirk dibînin ku di rojên pêşda, ne weke şerê Cîhanê yê Yekem be jî li herêmê miheqeq ewê tevlihevî û guherînên mezin werin meydanê.

Heger kurd weke dema Şerê Cîhanê yê Yekem dîsa ne bêtifaq, bêhazirî û ji hev ne belav bin û dîsa neyên xapandinb li Îranê, li Sûriyê û li Tirkiyê jî miheqeq ewê bigihîjin azadiya xwe. Weke kurdên başûr bi hawakî ewê bibin xwedî statuyeke siyasî.

Dibê hêzên kurd li gorî vê yekê haziriya xwe bikin. Dîrok şansê wiha hertim nade meriv. Ji Şerê Cîhanê yê Yekem û virda ye ev cara yekem ku li seranserê Kurdistanê ji kurdan ra îmkaneke wiha peyda dibe. Dibê kurd îcar jî vî şansî ji dest xwe nerevînin.

Hukûmeta AKP-ê vê îhtîmalê dibîne û loma jî ji nuha da dixwaze kurdan di warê rêxistinî, leşkerî û siyasî da zeîf bixe, ji ber hev da bixîne.

Alîkarê Serokwezîr Bozdag îro got, hukûmet dixwaze di sala bê da(2012) hezar meleyên ji gel,
"Mirovên ku civak guhdariya wan dike, yên di nava civakê da rêzdar in û dikanin însanan rawestînin û bixin tevgerê" bi îmtîhanekê bigrin kadroyên Dîyantê.

Ev jî tê wê maneyê ku hukûmet dixwaze meleyên tevgera ”nimêja îniya siwîl” jî weke hin siyasetmedaran bikre.

Kurd dibêjin, ”carnan zor zane, carnan zêr zane û carnan jî devê tivinga mor zana.” Hkûmeta AKP-ê jî eynî vê taktîkê bikar tîne, li hemberî hinekan ”devê tivinga mor” bikar tîne û li hemberî hinekan jî devê ”kîs” vedike û zêrê zer direşîne.
Yanî weke hin hunermend û siyasetmedaran, dixwazin melayên di nava BDP-ê da jî bi pera bikirin.

Û bi vê riyê jî cepheya li hemberî dewletê tengtir û mixalifên xwe kêmtir bikin.

Hinekan bi salan di zindanan da bigrin û hinekan jî bi peran bi xwe ve girê bidin, bi çend quriş perre devê wan bigrin.
Ji bo ku li Kurdistanê muxalefet, kesên li dijî hukûmeta AKP-ê BDP-yî tenê bimînin û ew jî ji xwe KCK-yî û ”terorîst” in(!)

XXX
Belkî meriv dikane ji bo siyasetê tarîfeke wiha jî bike: Guherîna hêdî hêdî, bêdeng û bi dizî jî babetekî siyasetê ye.
Lê hinek kes pir bi lez, bi qerepre û pir vekirî dibin tiştekî din û dixwazin vê yekê jî weke guherîneke baş bifroşin milet.

XXX
Dil û aqil gelek caran li hev nakin. Dil tim dixwaze rastiyê bibêje, lê aqil tim îtîraz dike, dibêje bîna xwe fireh bike, biaqil be.
Dibê meriv carnan bi ya dil û carnan jî bi ya aqil bike…

XXX
-Nefreta piştî xerabûna dostaniyê, ji fêkiyên herî bi jahrî ye. G.E.Lessing -Li hemberî felaketên mezin cesaretên mezin dixuliqin. Regnard -Tu nikanî biryara ku tu yê li ku û kînga bimrî bidî, tenê tu dikanî biryara tu yê çawa bijî bidî. Joan Baez

Malperên "helal" û "heram"

2011-12-11T22:28:00.000+01:00

Can Dundar tirkekî ne nêzî kurdan e, merivekî kemalîst, sosyaldemokrat û rojnamevanekî girêdayî dewleta xwe ye. Merivekî "helîm selîm" e, zêde xwe tevî siyasetê jî nake...

Dundar, îro di quncikê xwe yê rojnameya Millîyetê da qala Cubbelî Ahmet Hoca yê faşîst û qedexeyên li ser hin malperên înternetê dike.

Dundar dibêje, li Tirkiyê li dibistanan xwendevan û mamoste ewê têkevin kîjan malperan, nekevin kîjan malperan wezareta perwerdeyê biryarê dide. Wezaretê, li gorî xwe lîsteyeke ”malperên bi zirar” çêkiriye û gihîştina wan malperan qedexe kiriye.

Li hemû dibistanên Tirkiyê Facebook, YouTube, twîtter qedexe ne, xwendevan nikanin xwe bigihînin van qadan.
We çewt nexwend, li hemû dibistanan Facebook, YouTube, twîtter qedexe ne, xwendevan nikanin têkevin van qadan...

Û li gora hin kurdên AKP-ê, ev welat jî li Rojhilata Navîn ewê bibe "lîder" û "model" !
Can Dundar ji bo ku bizanibe hela ka malpera (sîteya)wî jî qedexeye ya na, ji hevalekî xwe yê mamoste pirsiye.

Hevalê wî yê mamoste li dibistanê “candundar.com.tr” nivîsiye. Teksta derketiye hemberî wî ev bûye:

”Gihîştina vê malperê ji ber naveroka wê ya bi zirar li ser daxwaza Wezarata Perwerdeyê, ji alî Şîrketa Turk Telekomê ve hatiye qedexekirin.”
Tiştekî pir ecêb e, ez bawer nakim tu fikrekî Dundar ji bo dewleta tirk bi zirar be, eksê wê, hemû fikrên wê li kar û menfeeta dewletê ye, lê dîsa jî têr nake.

De îcar hesab li ba we ye?

Li ser vê zanînê Dundar şoke dibe û dibêje, "nivîsên min ketine kitêbên dersê, fîlmê min yên dokumanter di sinifan da hatin nîşnan dan, lê malpera min li dibistanan qedexeye.”
Ev çawa dibe?

Dundar dibêje, tiştekî wiha berê jî hatibû serê nivîskarekî din jî û dema wî nivîskarî ev yek bi bîra wezîr xistibû, wezîr gotibû:

”Kontrolkirina bi milyonan malperan yek bi yek ne mimkûn e, ji dêlî wê, me hemû malperên şexsî qedexe kirin. Malpera min ya şexsî jî nuha girtî ye."
Bersîv û îcreateke tam li gorî tirkan, ancax hukûmetgeke tirk dikane biryareke wiha dûrî aqilan bide.

Dundar dibêje, dû ra wî bi hevalê xwe malpera M. Alî Bîrand, Ugur Dundar û ya Cubbelî Hoca jî daye kontrolkirin. Derketiye ortê ku malperên van hersê kesan jî vekirî û di xizmeta xwendevanan da bûne.

Di malpera Cubbelî Hoca da meriv dikanîbûye xwe bigîhanda hemû axaftin û programên wî yên telewîzyonan jî.

Cubbelî Hoca nuha ji sûcê tîcareta jinan di hefsê da ye, li hemberî kurdan xelkê her roj teşwîqî xeleyanê dike, ji dewletê ra dibêje çima hûn ”terorîst” û kurdên tên girtin di hefsan da xwedî dikin, dibê li gorî qanûna şerîetê hûn van xayinan hemûyan bikujin.

A wezareta hukûmeta AKP-ê malpera merivekî wiha serbest dihêle, lê ya nivîskarekî weke Can Dundar qedexe dike.

Û helbet malpera Fetullah Gulen jî serbest e.

Piştî ku malpera nivîskarekî weke Can Dundar meşhûr were qedexekirin, îcar ewê rewşa malperên kurdan çi be de êdî hesa bli ba we ye!

Li Ewrûpayê hin qesab û dikanên tirkan etîketên ”helal” û ”heram” datînin ser goşt.
Wisa xuyaye ku bi saya serê hukûmeta Erdogan, li Tirkiyê jî ewê ji nuha û pêva dewra ”malperên helal û heram” dest pê bike…

Di dil da çi hebe dev wiya dibêje !

2011-12-11T21:06:00.000+01:00

Li hemberî îhtîmala girtina ROJ TV-ê hukûmeta AKP-ê nenûkên xwe di hev dide, tahma devê xwe xweş dike.

Lê hêviyeke beyhûde û riyeke pir şaş e, Roj TV were girtin ewê Stêrk TV were vekirin...

We Med TV da girtin Roj TV vekirin, we DTP da girtin BDP vekirin, we Riya Azadî da girtin Azadiya Welat derxistin, we hinek siyasetmedar girtin hinekên din hatin, we hinek kes kuştin hinekên din ketin dewsa wan.

Hûn çi bikin jî ev milet naqede, ev agir venamire, heta ku kurd azad nebin ewê tim û tim ji xweliya xwe bixuliqin…

XXX
Waliyê Edenê dixwaze xaniyên malbatên ku zarokên wan beşdarî çalakiyan dibin û keviran davêjin ji hêzên ewlekariyê da hilweşînin.

Li Edenê karta kesk ji malbatên ku zarokên wan tevî çalakiyên BDP-ê dibin tên stendin û cezayê pera yê mezin didin wan.

Nuha jî weke ku Îsraîl berê li hemberî flistîniyan dikir, Tirkiye jî dixwaze xaniyên kurdan bi ser serê wan da hilweşînin, ji ber ku zarokên wan tevî çalakiyên BDP-ê dibin.

Weleh ev hukkûmet ji bo ku tevgera kurd biqedîne amadeye her barbariyê bike, di viya da şik tuneye. Lê dîsa jî ewê pere neke, ev zarok zû dereng ewê biwelide, kurd ewê azad bibin, Kurdistan ewê çêbibe...

XXX
Cevdet Bagca li Qersê di konserekê da ji ber ku straneke bi kurdî got, hemû protokola dewletê weke protesto salon terikand.

Li aliyekî ev sê sal in ku kanaleke bi navê TRT6-ê rojê 24 saetan bi kurdî weşanê dike, lê li aliyê din jî mamûrên dewletê tehamulî straneke kurdî nakin.

Dema hukûmet û wezîrê edaletê li hemberî vê şêla mamûrên xwe bêdeng bimînin, maneya xwe ew e ku hukûmet jî piştgiriya vê ...şêla mamûrên xwe dike.

Esas êdî baş diyar bûye ku nêta hukûmetê bi TRT6-ê ne paqij e, xerab e. Erdogan TRT6-ê jî li hemberî ”terorîzmê” weke çek û weke wasiteyeke pir girîng dibîne.

Û ji ber vê yekê jî hukûmetê di van demên dawî da devê kîs vekiriye û weke Barcelonayê transferan li ser transferan dike.

Ji bo ku li hemberî ”terorîzmê” zû netîceyê bigrin bomberan, operasyon, girtin, tewqîfatên girseyî û transferên TRT6-ê bi hev ra dimeşînin.

XXX
Serok û qehremanekî weke Dr. Şivan(Saît Kirmizitoprak)ji Dêrsimê derketiye, pîs û rezîlekî weke Kemal Kiliçdaroglu jî ji Dêrsimê derketiye.

Yê pêşîyê serbilindî û yê dawî jî rûreşiya Dêrsimê ye.
Tirk dibêjin "bîr agaçatan okta çikar, bokta çikar" yanî ji darekê tîr jî derdikeve û gû jî derdikeve...

XXX
Di dil da çi hebe dev wiya dibêje.

-Heger tu dixwazî însanekî nas bikî bala xwe bide hevalên pê ra radibe û rûdine. Mewlana

-Jiyan weke çîrokekê ye, çiqasî dirêjbûna wê negirîng e, çawa tê jiyîn girîng e.
(Lucius Annaeus Seneca)

Dijminê kevn nabe dostê nuh !

2011-12-10T22:25:00.002+01:00

”Guh nede gotinên neyar yên şîrîn, di nava hingiv da dikane jahr jî hebe.”

Dostê kevn dikane bibe dijmin, lê dijminê kevn zû bi zû nabe dost. Kesê ku ev rastî fêm nekiribe tim li zirarê ye.

Ji dijminê ku dijminatiya xwe nîşan dide, xwe li te radikşîne, xebera dide netirse, ji dijminê ku pesnê te dide bitirse.

Û çend şîret. Bi dijminê xwe ra xwe şeş tiştan neke:

1-Li ba dijminê xwe û li mala wî ranekeve!
2-Dijminê xwe tu carî negre mala xwe!
3-Bi dijminê xwe ra nexwe û venexwe!
4-Bi dijminê xwe ra rêwîtiyê neke!
5-Bi dijminê xwe bide xwarin lê tu carî jê nexwe!
6-Sirên xwe nede dijminê xwe!

Burkay PKK-ê rexne dike, Apo rexne dike, BDP-ê, rexne dike, CHP-ê rexne dike lê tenê AKP-ê û serokwezîr Erdogan rexne nake, tenê navê Erdogan bi xerabî nagre devê xwe.

Erdogan demakê got, ”mesela kurd mesela min e”, nuha dibêje, ”mesela kurd tuneye, gelşên hemwelatiyên min yên kurd hene.”

Lê Burkay dîsa jî rexneyekê lê Erdogan nagre, nabêje çawa mesela kurd tuneye?

Berê kurdên dewletê hebûn, nuha hêdî hêdî ”kurdên AKP-ê” çêdibin. Lê pir ne dûr e ku sibe bi çûna AKP-ê ra ev kurd jî bêkar bimînin…

XXX
Hukûmeta AKP-ê li aliyekî ji bo ku tevgera kurd ya siyasî bipelixîne li hemberî kurdan teroreke pir mezin dide meşandin, rojê 40-50 siyasetmedarên kurd davêje zindanê.

Lê li aliyê din jî li hemberî hin siyasetmedar û serokên kurdan jî "dostanî" û "mîvanperweriyeke" mezin nîşan dide.

Sebebê vê "evîna" Erdogan ya li hemberî van siyasetmedar û serokên kurdan min pir dide fikirandin.
Tirk dibêjin, "Ne cejne ne seyran e, zavayê min çima ez maç kirim?"

Gelo ev comerdî û evîna Erdogan ya li hemberî hin siyasetmedarên kurd ji ku tê û ji bo çi ye?

XXX
Îro sê jinên pir hêja, dilfireh û bawerîxurt, Ellen Johnson-Sirleaf û Leymah Gbowee ji Lîberyayê û Tawakul Karman jî ji Yêmenê li paytexta Norweçê Osloyê Xelata Aştiyê girtin.

Bîstek berê min li axaftina hersiyan jî guhdarî kir. Axaftinên van hersê jin û mirovên mezin meriv dihejand.

Dema meriv li wan guhdarî dikir, meriv fêm dikir û ku ew sê jinên pir jêhatî, pir cesûr û pir mezin bûn.

Loma jî ...wan kanîbûye di nava wan civatên paşdamayî û patrîerkal da wek sê şexsiyetên mezin derkevin pêş û bibin şexsiyetên navnetewî.

Ji ber ku van hersê jinên pir hêja û mezin Xelata Aştiyê ya îsal girtin ez pir dilşa bûm. Çimkî bi rastî jî ew layqî vê xelatê û gelek xelatên ji vê mezintir in jî.

Tawakul Karman di dawiya axaftina xwe da got; ”Ev xelat nîşan dide ku jin dikanin serkêşiyê bikin, dikanjin tiştên cuda bikin, him li welatê xwe û him li cîhanê. Û emê viya bikin. Em sozê didin we, hûnê tu carî poşman nebin ku we ev xelat daye me…”

Baweriya min jî wisa ye…

Ji ber ku li Afrîka û Asyayê û li cîhanê jinên wiha xurt, cesûr û xwedî îdîal û baweriyên mezin hene ez pir kêfxweş im.

Sipas ji bo xebat, têkoşîn û liberxwedana hemû jinên fedekar û têkoşer….

Tirk ne besbûn kurd jî aqil didin wan

2011-12-10T10:53:00.000+01:00

Di malpera Netkurdê da Anonseke wiha heye:
”Guhertinên Rojhilata Navîn: Gelo Tirkiye dikare bibe model?”
Di xeberê da tê gotin ku îşev di TRT6-ê da ”bi pêşkêşkerî û moderatoriya Mehmet Baqî, nivîskar Muhsin Kizilkaya, rojnamevan û nivîskar Mûrad Ciwan û Akademisyen Mazahar Bagli” ewê li ser guhertinên Rojhilata Navîn û ”modelbûn Tirkiyê” bipeyivin.
Di xeberê da 6 sernivîsên mijarên ku herçar ”ronakbîr, nivîskar û akademisyenên” kurd ku bi hev ra ewê li ser rawestina jî hatiye pêşkêş kirin. Ez wan li jê diweşînim.
Min bala xwe da sernivîsên mijaran, li gel ku hemû mijarên axaftinê Rojhilata Navîn e, lê dîsa jî kurd û mesela kurdan di programa wan da tuneye, hemû li ser ”lîderî” û ”modelbûna Tirkiyê” ne.
Li Rojhilata navîn rejîmên dîktatorî tên daxistin. Türkiye li vê herêmê dikare bibe model, bibe lîder?
Çar ”ronakbîr, nivîskar û akademisyenên” kurd ewê îşev di TRT-ê da werin ba hev û li ser Rojhilata Navîn bipeyivin.
Lê ne li ser kurdan û pêşeroja kurdan û rewşa kurdên bakur, ewê li ser ”lîderî” û ”modelbûna” Tirkiyê ya li Rijhilata Navîn rawestin, li ser têkiliyên Tirkiyê û Emerîka, Rûsya, Îsraîl û Îranê û li ser tesîr û rola Tirkiyê û Erdogan ya li ser ereban bipeyivin.
Tu dibêjî qey kurd û Kurdistan ne li Rojhilata Navîn in û li vê herêmê miletê bindest û herî perşîn ne kurd in, loma jî navê wan di programê da tuneye…
Çar ”ronakbîrên” kurd ne ketine derdê kurdan û pêşeroja wan, ketine derdê ”modelbûna” Tirkiyê ya ji bo welatên Rojhilata Navîn û tesîra Erdogan ya di nava ereban da!
Heyran tirk têra xwe hene, hûn dev ji wan berdin, heger hûn pir jêhatî ne aqilekî bikdin kurdan, dev ji tirkan berdin.
Ez programê bi tevayî digrim jêr, hûn bi xwe jî dikanin lê binêrin.
Bi hezaran pirspor û akademîsyenên tirkan ne bes e, yên me jî aqil didin tirkan, pêşeroja Tirkiyê û Erdogan meraq dikin, dixwazin bizanibin hela ka di pêşerojê da Tirkiye li Rojhilata navîn ewê bibe ”model” ya na?
Tesîra Tirkiyê û Erdogan li ser dewletên eraban çi ye û di pêşerojê da ewê çawa be?
Ê çi ji we ra ” tesîra Tirkiyê û Erdogan li ser dewletên ereban çi ye û dîplomasiya ku Tirkiye dimeşîne çawa tê dîtin?”
Li herçar perçeyên Kurdistanê jî kurd perîşan in, me ne dibê berî Tirkiyê ya jî bi Tirkiyê ra mesela kurdan jî bipeyivin.
Heger hûnê jî weke tirkan Tirkiyê û Erdogan ji xwe bikin asas wê demê tu ferqeke we û tirkan namîne.
Weke akademîsyen, nivîskar û siyasetmedarên kurd, ma ne dibê berî Tirkiyê, hûn rewşa gelê xwe û welatê xwe analîz bikin,Tirkiyê û Erdogan û siyaseta Tirkiyê ya derve bihêlin ji Tirkan ra.
Ma dîplomasiya Tirkiyê û Erdogan bi we ketiye?
Hûn pir jîr û jêhatîne li ser dîplomasiya kurdan rawestin, ya jî li ser tesîra xurtî û zeîfiya dîplomasiya Tirkiyê ya li ser kurdan rawestin û bi rewşa kurdan ve girê bidin.
Yanî ew mijarên ku hûnê li ser bipeyivin,bi mesela kurd û Kurdistanê û çareseriya mesela kurd ve girê bidin.

XXX
ANONSA Netkurdê

- Li Rojhilata navîn rejîmên dîktatorî tên daxistin. Türkiye li vê herêmê dikare bibe model, bibe lîder?

- Li ser Rojhilata navîn stratejîyên Amerikayê, İsrailê, Rusyayê, İranê çi ne? Türkiye di vê hevsengkirinê de li kû derê disekine?

- Li ser dewletên ereban tesîra Türkiyeyê û Recep Tayyip Erdoğan çi ye? Dîplomasiya ku Türkiye dimeşîne çawa tê dîtin?

- Avrupa di krîza aborîyê da ye, li dewletên ereban bûyer û serhildan hene. Tirkiye, ji bo ku bibe hêzêka alternatîf divê çi bike? Li ber Türkiyê fersend û astengiyên çawa hene?

-Hûrkariyên zîyareta Joe Biden çi ne?

-Pêwendiyên Türkiye-İsrailê heya kengê ê wiha dewam bikin?

Bersivên van pirsan ji perspektîfên cuda, sibê li ser TRT 6-ê di programa minaqeşeyên germ û pirralî li ser buyerên germ ên herêmê û Tirkiyeyê, yên derve û hundur; programa "Civak û Siyast"ê.

Bi pêşkêşkerî û moderatoriya Mehmet Baqî û bi beşdarbûna nivîskar Muhsin Kizilkaya, rojnamevan û nivîskar Mûrad Ciwan û Akademisyen Mazahar Bagli.

"Civak û Siyaset" sibê roja Înê saet di 22:45-ê (bi wextê Tirkiyeyê, 21: 45-ê bi wextê Ewropayê) de li ser ekrana TRT-6-ê.

Masî ji serî da genî dibe

2011-12-10T10:17:00.000+01:00

Serokê Parlamentoya Kurdistanê Dr. Kemal Kerkûkî derbarê bûyerên Zaxo da gotiye, li gorî zaniyariyên gihîştine destê wan, ”îniya bê” yanî do, bûyerên wekî yên li herêma Behdînanê çêbûn ewê careke din çêbibin. Lewra pêwîst e aliyên ewlekariyê rê û rêbazên ewlekariyê yên pêwîst bikarbînin.”
Bi baweriya min Kerkûkî rast dibêje. Ji ber ku hertişt ji însan û civateke nezan û paşdemayî, civeteke qedir û qîmeta medeniyet û azadiyê nizanibe tê.

Dema însan ji dîroka xwe, ji trajediya bav û kalên xwe û ji şiûrekî netewî bêpar be weke xilt wiha xweliyê li serê xwe dike.

Kurdên ku bi salan di bin zulma û zora Saddam da bûn, enfal dîtin, qetlîama Helepçeyê hat serê wan, bi milyonan bi serê çiyan ketin, di kampên Îranê û Tirkiyê da bi salan weke penaberan jiyan, nuha vê çavsoriyê li xelkê, li kesên ku weke wan najîn, weke wan nafikirin, kesên ku ne ji nîjad û ola xwe dikin, mal û dikanên wan dişewitînin.

Êrîşê dibin ser kesên êzdî û xiristiyan, ser kultur û şiklê jiyana wan, mal û dikanên wan dişewitînin, dibêjin gerek li Kurdistanê alkol neyê firotin.

Lê çawa ku masî ji serî da genî dibe, civat jî ji jor da, ji alî sîstema heyî, ji alî serok û birêvebirên civatê ve baş û xera dibe.

Berpirsiyarên esasî yên van bûyerên dawî hukûmet e û sîstema heyî ye. Heger serokên siyasî yên kurdan her axaftina xwe bi ”Bismillahirhahmanirrahim.” dest pê bikin û civatê li gorî ”şerîeta Îslamê” birêve bibin bêguman ewê netîce ev be.

Kurd ji bîr dikin ku kesên digotin alkol heram e ew qetil kirin, bombeyên jahrî bi ser serên wan da barandin, ew enfal kirin, ew bi serê çiyan xistin.

Û însanên ”meyvexur” yanî mirovên xiristiyan(Emerîka û yên din)hatin gazî û hawara wan û ew ji serê çiyan ji mirinê xelas kirin.

Zarok û neviyên ku ji ber şûrên celadan û bombeyên jahrî xelas bûne, îro bi bêşiûriyeke mezin êrîşê dibin ser mal, dikan û otêlan hemwelatiyên xirstiyan, kesên kesên ne weke xwe û naxwazin mafê jiyanê bidin wan û şiklê jiyna wan.

Ew ji bîr dikin ku ku heger îro li Kurdistana başûr ew stirîne û bûne xwedî statuyeke siyasî ev yek xêra wan kes û welatên ku dikanên meyfiroşan naşewitînin, yanî xêra cîhana Xirstiyan e, xêra Emerîkayê ye...

Heger ne Emerïka yanî ne ev însanên ”araqvexwir” û bêdîn” bûna îro ewê Kurdistana Federe tunebûya.

Ji ber ku ku Saddam nikanîbû tehamulî mafê kurdan û hebûna wan bikira loma ew qetil kirin, nuha jî kurd tehamulî hebûn û mafên kesên ne weke xwe û kesên xiristiyan nakin û loma êrîşê dibin ser wan, mal û dikanên wan dişewitînin.

Ferqa dîktatorî û demokrasîyê ya esasî toleransa li hemberî ol, nîjad, kultur û baweriyên cuda û azadiya ferdî ye.

Rejîmên dîktator tehamulî tu ferq û cudayiyan nakin, mirovên azad naxwazin, ew mirovên weke leşkeran yên yek şikil dixwazin.

Lê demokrasî eksê wê ye, di demokrasiyan da hemû însan xwedî heman maf û azdiyan in, ne ku hinek fikir û baweriyên xwe yên siyasî û dînî li ser hinekên din ferz bikin.

"Tiliya" herî xeter di hundur da ye

2011-12-07T22:55:00.000+01:00

Olana bûyerên roja îniyê li Zaxo qewimîn berdewam e û wisa xuyaye ku ewê hîn jî dom bike.
Her ku wext derbas dibe tê dîtin ku bûyer ne ji ber tahrîk û teşwîqa melayekî xwenezan û provakator tenê ye, hin sebebên bûyerê yên civakî, kulturî û bi taybetî jî yên siyasî hene.

Erê melayekî ya jî hinekan bawerî û cahiliya hin kesan îstîsmar kirine, ev rast e, lê li pişt vê îstîsmarê hin sebeb û hedefên siyasî hene. Meriv nuha vê yekê hîn baştir dibîne.

Bi qasî ku xuyaye hin şexs, malbat û eşîrên Zaxo ji hukûmetê û Partî Demokrat a Kurdistan ne razî ne û dixwazin ji partiyêyê ra gelşan peyda bikin.

Meclîsê îro di civîneke awarte da ji bo lêkolîna bûyeran komîsyonek avakir. Ev gaveke baş e.
Lê ji roja pîşî da ye PDK Yegirtoya Îslamî û Yekgirtoya Îslamî jî PDK-ê weke musebîbî bûyerên Zaxoyê nîşan dide.

Îdîayeke din jî ku tiliya hin welatên cîran di van bûyeran da hene. Ev îdîa jî bêtir ji alî PDK-ê, kes û çapemeniya nêzî wê va tê kirin.

Helbet ev îdîa dikane rast be. Çimkî em hemû kurd dizanin ku statuya kurdên başûr ne bi dilê tu dewleteke cîran e, heta ne bi dilê hukûmeta merkezî ya Îraqê ye jî.

Ji destê kîjan dewletê were ewê bixwaze belayekê ji kurdên başûr ra peyda bike û îstîkrar û aramiya li Kurdistanê heyî têk bibe.

Li Kurdistana Federe pêşketinên aborî, dîplomatîk û siyasî hemû dewletên cîran nerehet dike. Ev vekirî ye.

Di bûyera Goran da jî eynî teoriyên komployê hatibûn dubarekirin. Wê demê jî dîsa hatibû gotin ku hin welat li pişta Goran in û ew Tevgera Goran pîj dikin.

Nuha jî bala min lê ye eynî tişt tê kirin.

Bi baweriya min ev îdîa hemû rast bin jî têr nake, esas mesele, gelş li hundur e û loma jî hîn cidîtir e.
Heger li hundur hin kes û hêzên werin bikaranîn tunebin kes nikane prowaksyoneke hewqas mezin organîze bike.

Diyar e civata me, însanên me ne temam in, kî bixwaze dikane bi rehetî wan ji bo xwe bikar bîne.
Heger cimata wê mizgeftê, bi sedan xortên Zaxo ji bo prowaksyoneke wiha ne amadebûna ev bûyer nediqewimî.

Dema meleyê mizgeftê milet tahrîk kir, kesî guh neda gotinên wî, pêda bixeyidiyana, bigotana mafê te tuneye tu nerindiyeke wiha bikî, em qebûl nakin, meleyê devê xwe bigirta.
Lê "mele" ne yek e, bi hezaran e.

Îcar heta ku civata me, mirovên me guh bidin meleyên wiha û bi hêsanî bibin lîstokên xelkê, helbet xelkê wan bikar bîne.

Ya girîng dibê însanên xwe nedin bikaranîn, nebin destikên dijmin.

Loma jî ji xelkê bêtir, dibê em însanên xwe biguherînin, kultur, terbiye, zanîn û perwerdeyeke wisa bidin wan ku xwedî tolerans bin û tu carî neyên lîstikên neyaran.

Gava li bajarekî biçûk bi sedan, belkî jî bi hezaran xort li hemberî ol, bawerî, kultur û şiklê jiyaneke cuda hewqasî bêhurmet û bêtolerans bin, ev yek perwerdeyeke pir xerab û kêmasiyeke bepirsiyar û birêvebiran nîşan dide.

Çawa dibe hewqas însaanên xort li hemberî alkol û jiyaneke cuda dikanin hewqasî bêtolerans bin û herin qesta mal û canê xelkê bikin?

Tahlûke û kêmasiya herî mezin ev e, dibê em vê rewşê biguherînin.
Ji dijminan bêtir di civata xwe da dibê em vê kultura paşdamayî, vê dîtin û baweriya zorba biguherînin, însanên xwe bikin kesên medenî û xwedî tolerans, xwedî kultureke demokrat.
Neyar bixwaze jî dibê nikanibe kesî ji bo armancên xwe yên qirêt bixapîne û bikar bîne….

XXX
Fetullah Gulen di axaftineke xwe ya vîdeoyê da têkoşîna kurdan ya ji bo mafên xwe yên însanî û azadiyê weke tahrîk û pîjkirina "suryaniyan, ermeniyan" û "ataîstan" dibîne û dibêje ku di mektebên xwe da ew ”pêlan” û ”sertiyan” dişkîne, yanî mêrik rê li ber şiyarbûna kurdan digre, nahêle kurd bibin kurd, miletperwer û "terorîst".

Gulen, di vê axaftina xwe da ji bo kurdên Dêrsmî jî pir tiştên giran û... ne xweş dibêje, wan bi bêdînî û "ermenîtiyê" îtham dike.

Fena ku ermenîbûn sûc û qebheteke be...

Hemû axaftina Gulen ji serî heta dawî axaftineke nîjadperest û li dijî kurdan, asûriyan û ermeniyan e.
Gulen hebûna mesela kurd jî bi tahrîka asûrî, suryanî û ”ataîstan” yanî kesên xwedênenas ve girê dide.
Lê gelek kurd hîn jî ji dû qûna Gulen venaqetin û bi çavê ”Seydatiyê” li vî nîjadpersetê neyarê miletê kurdan dinêrin…
Qismekî vê axaftinê berê jî hatibû nealvkirin.

Min ji elewiyên me tiştek fêm nekir !

2011-12-06T22:02:00.000+01:00

Bi minasebeta meha Aşûreyê do ya jî pêr êvarî, di Roj TV-ê da li ser mesela Kerbelayê min bîstekê li kurdekî elewî guhdarî kir.

Mêrik dema dipeyivî ji kezebê dipeyivî, xwe perçe dikir, te digot ya lawê Husên e ya jî birayê wî ye.
Bi heznîtî û bi xemgîniyeke pir mezin qala bûyera Kerbelayê dikir, digot, meriv bi mirina zarokê xwe, bav û diya xwe çi êş û janê his bike, em elewî bi mirina Husên jî eynî êşê his dikin. Digot meha Aşûreyê da ew pir heznî û şînî ne…

Kurdên me yên elewî, ji bo 72 hezar û belkî 100 hezar elewiyên ku 70-80 sal berê li Geliyê Zîlan û li Dêrsimê ji alî dewleta tirk ve hatin qetilkirin hewqasî nagirîn û hewqasî xwe perçe nakin, lê ji bo bûyereke ku 1331 berê li Kerbelayê di nabêna du eşîrên ereb da qewimîye û di netîceyê da tê gotin ku tevî Husên 72 kes hatine kuştin hersal ji bo wê şîneke mezin dikin, digrîn, li xwe dixin û xwe tî û birçî dihêlin.

Min bala xwe da camêr ne ji bo xwe, ji bo xelkê digrî, roja qetlîama bav û kalên xwe bibîr nayne, ji bo wê reş girê nade, ji bo wê şînê nake, ji bo bûyereke ku 1331 berê di nabêna ereban da bûye digrî.
Û di ser da baweriya wî/wan jî ne weke ya Elî, Husên û Hesen e.

Husên, musulman bû, nimêj dikir, baweriya wî bi Quranê, bi şertên îslamê û yên îmanê hebû, lê baweriya elewiyên me bi van tiştan jî tuneye.

Nímêjê nakin, rociyê nagrin, Quranê naxwînin, axir hemû tiştên ku îslamiyet ferz dike nakin û dîsa jî ji bo Husên û bûyera Kerbelayê xwe dirûçikînin.

Min bi xwe ji vê baweriya wan tu tiştek fêm nekir.
Gava hestên netewî kêm be û aqilê meriv jî ne ji kîsê meriv be wiha ye, meriv ne ji bo miriyên xwe xwe, ji bo miriyêen xelkê digrî…

XXX
Li gor ragihandinên serokê odeya pîşesazîya Wanê Mîrza Nadiroglu, piştî erdhejê nêzîkî 400 hezar kesan bajarê Wanê terikandine.

Li gora dibêjin tenê kesên bêîmkan û bêxwedî li bajêr mane.
Ji bo bajarekî nufûsa wî li dora 600-700 hezarî ya jî milyonek, bêguman ev koç felaketeke pir mezin e.
Erdhejên biçûk dom hîn dikin û her roj dibin sebebê hilweşîna bînayên nuh. Ji xwe ji sedî 80 avahiyên Wanê xera bûne. Her kes li der e û di çandiran da dijî. Ew Wana xweş bûye bajarekî xofê, kes lê nemaye.

Serma 15 derece di bin sifirê daye, zarok ji qilêrê û ji sermayê jar ketine û zatorye bûne.
Û Anqere jî li hemberî vê felekata mezin heyfa xwe ji kurdan digre. Alîkariyên çûne jî pûlis û leşker tenê jê feydeyê dibînin.

Dibê kurd nehêlin Wan wêran bibe....

Wan di dilê min da ye...

Dibê cîhan ji vê rewşa Wanê ya xerab were agahdarkirin. Belkî bi riya zixtên derve tesîr li hukûmet were kirin.

Bi milyaran dolar alîkarî çûye ji Tirkiyê ra, bi sedan xaniyên prefabrîk hatine şandin, lê heta nuha yek xanî jî nehatiye avakrin.

XXX
Xortanî weke talîzokekê hat û çû, min hew dît ku tew ez kali m jî. Nuha dora kalîtiyê ye. Bala min lê ye ew jî weke xortaniyê zû derbas dibe. Wisa xuyaye ku ewê jî weke xewnekê zû biqede…

XXX
Xwezî 40 sal berê jî ez wiha bifikiriyama…

XXX
Mirineke bi şeref, ji umrekî bêşeref çêtir e.// Mewlane

Hişê min îşev weke kertalekî bi ber bê keve...

2011-12-05T22:58:00.000+01:00

Gelî dost û hevalan, fena ku hinekan ez xistibim cûnî û weke dan kutabim, ez xwe îşev wisa bêhal û westiyayî hies dikim...

Ez li dora kompîtorê diherim û têm, lê dikim nakim tiştekî bi ser hev naxim, hişê min weke kertalê ku bi ber bê keve, hercarê berê xwe dide derekê...

Nuha tiştê ji min hat ev çend rêzên jor in, bîsteke din ezê bikanibim tiştekî binivîsim ya na, ez nizanim...
Hela ka em bênirin Xwedê çawa dike....

XXX
Mêrxasê hêja, ez ne nexweş im, tenê xwe westiyayî û pir bêhal his dikim û hişê min jî baş ne li serê min e, fena ku derketibe gerê, ya jî îşev ne li ciyê xwe be...:))
Loma jî ez dikim nakim dilê min li tu mijarê rûnane....

XXX
Kurdino!
Baweriyê bi efûya tirkan neynin!
Xwe navêjin bextê tirkan!
Baweriya xwe bi wê yekê neynin ku hukûmeteke tirk ewê mafê kurdan dîsa paşda bide!
Bi hev ra di nava yekîtiyê da bin û ji hev hez bikin!
... Hêviya xwe wenda nekin!
Kurdistanê bigihîje azadiya xwe û kurd jî ewê bextewar bibin!
Vê gotina pêşiyên me ji bîr nekin: Bextê Romê tuneye!
[Rêxistina Xoybûnê(1928-)

XXX
Çi heyf ku hinek kes xwe pir erzan harac û mazat dikin. Erdogan li hemberî vê erzaniyê, vî buhayê kêm matmayî maye.

Erdogan tu carî bawer nedikir van kesên ku di wext û zemanekî da bi şûran nedihatin xwar û di nava kurdan da deng dabûn, ewê hewqasî rehet û erzan "werin îmanê" û bibin piştevanê siyaseta Erdogan ya îmhakirina tevgera kurd ya siyasî...

Ê heyra, kurdan bela sebeb negotiye, "navî giran e warî wêran e !"

XXX
Însan bê xeta nabe. Hin xeta hene tavilê tên ji bîr kirin û hin xeta jî dereng. Lê hin xeta jî hene ku tu carî nayên ji bîr kirin, weke teniya bi don in, meriv xwe bi heft qalib sabûn bişo jî meriv jê pak nabe. Heta mirinê meriv cezayê wan dikşînne….

Salîm Ensarîoglu hin planên dewletê yên li ser kurdan eşkere dike

2011-12-04T13:53:00.001+01:00

Di malpera Rojeva Kurdistanê da bi mebûs û wezîrê kevn yê Diyarbekirê Salîm Ensarîoglu ra hevpeyvîneke pir girîng heye. Ensarîoglu, di hevpeyvîna xwe da gelek tiştên girîng îfşa dike.

Ensarîoglu, derbarê mesela kurd da dibêje, “tenê aktor guherîne, siyaseta dewletê ya kurd hîn dom dike. Yanî di mesela kurd da di siyaseta dewletê da tu guherîn tuneye.”

Ensarîoglu, qala raporeke dewletê ya derbarê kêmkirina nufûsa kurdan jî dike, dibêje, dewlet ji zêdebûna nufûsa kurdan pir nerehet bû. Li gorî hesabê wan “di sala 2010-an da ewê ji sedî 40-ê û di sala 2025-an da jî ji sedî 50-ê nufûsa Tirkiyê bibûya kurd û dewletê ev yek jî weke tahlûkeyeke pir mezin didît.

Loma jî di raporê da pêşniyara çêkirin 3 zarokan tenê dihat kirin. Kesên ku ji zarokan zêdetir çêkirana ewê bihatana cezakirin.”

Û her wisa , “kesê ku nufûsa kurdan zêde bikira ewê ceza û yê kêm bikira jî ewê mukafat bibûya.”
Wek tê zanîn Erdogan jî çend caran qala çêkirina 2-3 zarokan kir. Diyar e Erdogan jî dixwaze ji nuh ve vê rapora salên 1990-î têxe dewrê.

Lê mixabin Ensarîoglu hemuyê naveroka raporê eşkere nake, dibêje heger serokwezîr û ya jî serokkomar bixwaze ezê bidim wan.

Ensarîoglu, di hevpeyvînê da xwe derdixe paqijê û îdîa dike ku wî ji bo kurdan tim tiştê baş kiriye û tu carî tiştê xerfab qebûl nekiriye.

Ji bo ku meriv baştir bizanibe ku ev dewlet ji bo kurdan çi difikire dibê meriv vê hevpeyvînê bixwîne.

XXX
Kesê ku cesaretî tu tiştî neke nikane bibe xwediyê tu tiştî. Loma pêşiyên kurdan bi baqilî gotine, mêrê tirsonek nikane bi sîngên gewr û boz şa bibe...

XXX
Li ba min 1 hêk heye, li ba ta 1 hêk heye. Ez 1 hêkê bidim, tu 1 hêkê bidî min, dibe 1 hêk li ba min, 1 hêk li ba te.
Li ba min 1 zanîn heye, li ba te 1 zanîn heye. Ez 1 zanînê bidim te, tu 1 zanînê bidî min, li ba min dibe 2 zanîn, li ba te dibe 2 zanîn. //Konfüçyus

XXX
Cîgirê serokê Emerîkayê Joe Bîden gotiye, ”Em hêvî dikin ku demokrasiya Tirkiyê ya xurt û hurmeta ji mafê însanan ra hîn xurttir bibe.”

Wey agir bi cila te nekeve Bîden efendî, lawo demokrasî û mafê mirovan li Tirkiyê çi digere?
Helbet tu ji min baştir zanî ku li Tirkiyê ”demokrasî” û ”mafê însanan” tuneye, lê nayê hesabê te ku tu îro vê rastiyê bibêjî.

Pere û berjewendî însanan ne tenê ji dîn û îmanê, ji exlaq û ûjdan jî dike. Yoe Bîdenê ku berê Tirkiye dixist binê erdê, nuha jî bi derewan bi asîmanan dixe, soza piştgiriya li hemberî PKK-ê dide Tirkiyê…

XXX
Bala min lê ye hin kurd ji bo azadiya gelê xwe pir dixebitin, hinek hindik û hinek jî tew naxebitin.
Yên naxebitin zimanê wan hirinekê dirêj e, weke tiralên Bexdayê li mala xwe rûniştine û pel pel li bûyeran û li êrîşên ser gelê xwe temaşe dikin.

Di xwe ra nabînin şevê du rêzan li vir binivîsin, du gotinan bibêjin.
Û dû ra jî nizanim ji xurtbûna kê û kê nerazîbûna xwe nîşan ddidn û gazinan dikin....
Destê xebitî tim li ser zikê têr e, kî bixebite ewê bixwe; ne şert e rast be...

XXX
-Ji dêlî ku tu yê hin tiştan nîvçe bizanibî, tiştekî nizanibe hîn çêtir e.//NİETZSCHE

-Zanîna xwe weke saeta xwe bikar bîne, ji xwe ra veşêre. Di orta her kesî da gav û saetê dernexe û pê quretiyê neke. //CHESTERFİELD

Hûn dibînin camêran tiştên rast û di cîda gotine...

XXX
Abdullah Gul, ji cîgirê serokê Emerîkayê Biden ra gotiye, ”Heger mesele PKK-ê çareser nebe emê bi şiklekî berfireh midaxeleyî Bakurê Îraqê bikin.”

Weleh hertişt ji we tê. Hûn har bûne, çavê we kurdan dibire, heger bibe hûnê hemû kurdan jî qir bikin.
Lê dibê hûn baş bizanibin ku bi kuştinê, bi qedandina PKK-ê mesela kurd naqede, zû dereng hûnê jî teslîmî rastiyê bibin.

Aqîbeta te û Erdogan jî ewê weke ya hemû zalim û dîktatoran be, hûnê jî li belaya xwe rast werin.

Hemû kurd dibê vegerin ser koka xwe

2011-12-04T09:42:00.000+01:00

Di nava CHP-ê da tevlihevî, şer û pevçûn nasekine, CHP li bin guh hev dike. Li alîkî kurdên dêrsimî û mesela qetlîama Dêrsimê û li aliyê din jî kesên weke Sezgîn Tanrikulu û daxwazên wî yên derbarê mesela kurd da.

Yanî sebebê vê tevliheviya di nava CHP-ê da jî mesela kurd e.

Kurd û tirk li hev nakin û ne mimkûn e ku li hev bikin jî.

Kurd, ji ber tirkan çuqasî daduxun, ji bawerî û dîtinên xwe tawîzê didin jî têr nake, tirk dixwazin ew bêtir xwe înkar bikin, bêtir bibin nasyonalîstên tirk.

Berê çepên kurd bi çepên tirk ra bûn, lê demek hat êdî zemînê vê yekîtî û hevkariya çepên tirk û kurdan neme, dîrokê dawiya vê merheleyê anî û loma jî çepên kurd ji çepên tirk dûr ketin û weke siyasetmedar û ronakbîrên her miletî wan jî li gorî rastiya welatê xwe, gav avêtin û xwe organîze kirin...

Dû ra dor hat dîndarên kurd. Dîndarên kurd jî dîtin ku mayina di nava dîndarên tirk da him nabe û him jî şaşiyeke mezin e. Loma wan jî hêdî hêdî dev ji dîndarên tirk berdan û xwe weke dîndarên kurd organîze kirin.

Nuha jî dor hatiye partiyên weke CHP-ê û AKP-ê, dîrokî êdî ciyê kurdan di nava van partiyên tirk da nemaye.

Dîrokê ev merhele jî qedand, weke çep û dîndarên kurd, kurdên di nava van partiyên tirk da jî dibê vê rastiya dîrokî bibînin û dev ji van partiyan berdin.

Kesên ji xwe ra dibêjin em kurd in û neyartiya kurdan nakin ji nuha û pêva êdî ewê nikanibin weke berê di nava van partiyan da bimînin.

Ji ber ku mesela kurd hatiye nuxteyeke wisa ku wan mecbûr dike ku yan eslê xwe înkar bikin û bibin hevkarê tirkan û bi tirkan ra bajon ser gelê xwe, ya jî ewê kurdbûna xwe qebûl bikin û ji van partiyan veqetin.

Wekî din tu rê tuneye, dema ”îdareyê” êdî buhurî.
Yanî êdî tu kurd bi nasnameya kurdayetiyê nikane di nava van partiyên tirk da bimîne, şert û zemînê vê mayinê nemaye.

Mesela di nava CHP-ê da şert û zemîna mayina Sezgîn Tanrikulu nemaye. Ya ewê weke Kiliçdaroglu bibe ya jî ji CHP-ê veqete.

Esas li gel hemû înkar û bêşexsiyetiyê şertê mayina Kiliçdaroglu jî nemaye, tirk bi vê şêla Kiliçdaroglu hîn jî ne razî ne, dixwazin xwe hinekî din jî pîs û înakr bike.

Nuha AKP-yê jî eynî tiştî bike.

Netîce, weke çepên kurd û dîndarên kurd dibê kurdên CHP-ê û AKP-ê jî êdî xwe ji van partiyan dûr bixin û partiyên xwe yên kurd ava bikin.

Şertên welatê me û dîrokê dawiya vê hevkariyê jî aniye, kurd dibê vegerin ser koka xwe û doza mafên xwe yên netewî bikin.

Ev yek ewê mesela kurd jî zûtir çareser bike…

Bûyera Zaxo îşaratî hebûna tahlûkeyên mezin dike

2011-12-03T19:52:00.000+01:00

Do li Zaxoyê li ser banga ya jî waiza melayekî mizgeftê, bi sedan kesên ciwan êrîş birin ser dikan, otêl û cihên meyfiroş yên mesîhî û êzîdiyan û 10 dikan û 3 otêl şewitandin.

Bûyerê hukûmet û hemû hêzên siyasî matmayî hîşt, kesî bûyereke wiha tehlûke qet texmîn nedikir. Di bûyerê da gelek kes birîndar bûn.

Paşê, hinekên din jî weku bersiv li Dihokê êrîş birin ser bargehên partiya Yekgirtiya Îslamî û wan jî bargehên Yekirtiya Îslamî şewitandin.

Ev herdu bûyer jî nîşan didin ku îstîkrara ku li Kurdistanê heyî çiqasî labîl û nesaxlem e û hertim dikane pê were lîstin.

Miheqeq tiliya hin kesan di bûyerê da heye, ev vekirî ye, lê li alî din diyar dibe ku milet jî ne tu milet e, her kes dikane pê bilîz e.

Hêzên siyasî dibê vê rastiya miletê xwe bibînin.
Tiştê meriv matmayî dihêle kultur û bêtehamuliya gelê herêmê ya li hemberî alkolê ye.

Ev kultur, kultureke pir xerab û pir tahlûkeye ye û dibê berpirsiyar û alimên olî miheheqeq herin ser vê kultura beloq, qebe û bêtolerans.

Vê buharê dema ez çûm Kurdistanê min bi çavên serê xwe dît ku li herêma Behdînan û heta li Hewlêrê jî kurdên sûnî li hemberî alkolê xwedî kultureke pir ecêb in.

Xelkê wir alkolê nafroşin û li kesên difroşin jî bi çavekî baş nanêrin.
Kurdên başûr li aşxaneyên meyfiroş naxebitin, di înşiatên wan da kar nagrin, şufêr barên wan ranakin.
Heta gotin şufêr kesên alkol girtibe li ereba xwe jî nake.

Loma jî li herêma Behdîanan û li Hewlêrê kesên ku alkolê difroşin, li otêl û aşxaneyên alkol lê tê firotin dixebitin bi piranî kurdên êzdî, mesîhî û kurdên ji bakur û ji Sûriyê ne.

Îcar dema însan li hemberî alkolê xwedî bêdehamulî û dîtineke hewqasî xerab be, pir rehet dikane were tahrîk û prowekasyonên wiha.

Di civateke wiha nekamil, paşdemayî û bêtolerans da îstikrar tim weke kelekeke li ser avê ye, hertim dikane binav bibe.

Loma jî ji dêlî ku siyasetmedarên kurd hevûdu sûcdar bikin û yek sûc têxe hustuyê yê din, dibê hukûmet, partiyên siyasî û alimên olî hemû dest bidin hev û bi hev ra li hemberî vê kultura nemedenî û bêtolerans derkevin.

Heta ku civetak xwediyê vê kulturê be tu kes nikane rê li ber bûyerên wiha bigre.

Ji bo ku di pêşerojê da bûyerên wiha dubare nebin, dibê hemû hêz û şexsiyetên siyasî, hukmî û olî bi hev ra herin ser vê kultura paşdameyî û wê biguherînin. Ya na, kurd di pêşerojê da ewê rûbirûyî gelşên pir mezintir bibin.

Zinarê Xamo ***HINDIK-RINDIK***