31 maj 2017

Xwezî bi dilê kesê nuha ne esker û mamûrê dewletê ye

Xwedê dijminê min jî nuha li Tirkiyê neke esker, polîs û mamûrê dewletê.
Îşkenceyeke ji viya mezintir tuneye.
Heta bi qasî xuya dike jiyana li Tirkiyê û tirkbûn jî êdî bûye ezab û îşkence.
Heft xwezî bi dilê kesê ne tirk e...
Serok ewê vê rewşê girantir û xerabtir bike...

XXX
Carnan zalim, çavsor, şerûd bêyî bela xwe ji ber nigê xwedibînin.
Hûn kanin bibêjin Xwedê li hewa topa xwe li wan dixe.
Çimkî rehet nasekinin, agir kirine dawa xwe.
Nahhêlin teyr bi teyrîtiyên xwe di hêlînên xwe bi bilûsin.
Lê carnan Xwedê li heqiyê ye, wek min got, bela zaliman dide...

XXX
Civîna Heyeta Ewlekariya Millî ya Tirkiyê di bin serokatiya Erdogan da 4,5a ajotiye.
Piştî civînê belavokek hatiye belav kirin. Di vê belavokê da Emerîka ji ber alîkariya bi PYDê ra dike hatiye rexnekirin.
Di beyanê da tê gotin wek mitefikekî dibê Emerîkayê sîleh neda YPGê, alîkariyeke bi vî rengî Tirkiye pir xemgîn kiriye û ev ne karê dosta ye.
Weleh heta hûn mitefikê Daîşê û çeteyên îslamî bin û dev ji neyartiya kurdan bernedin hûnê gelek carên din jî xemgîn bibin.
Emerîka û dinya dibîne hûn di bin ra çi bêbaviyê dikin.
Di mesela Sûriyê da hûn li pey tiştekî tenê ne, dibê kurd li Sûriyê mafekî herî biçûk jî bi dest nexin.
Ji bo vê hûn her tiştî dikin.
Lê hûn çi bikin jî xerabiya we ewê ji we ra bimîne, li Sûriyê kurd ewê bigihîjin azadiya xwe.


XXX
Sekreterê Partiya Komunîst a Îraqê yê berê Ezîz Muhemed îro li Hewlêrê di 93 saliya xwe da wefat kir.
Ezîz Muhamed komunîst û ronakbîrekî hêja û merivekî kurd û Kurdistanê bû, ne wek komunîstên Kurdistana bakur, rojava û rojhilat bû. Azadî û serxwebûna kurdan her tim daxwaza wî bû. Li Ezîz Muhamed li Kurdistana başûr merivekî dihat hezkirin û xwedî îtîbar bû. Di jiyana xwe ya dirêj da gelê xwe gelek xebatên hêja kirin
Bira serê malbat û zarokên wî sax be.

Hûn rojiya xwe bigrin û herin cinetê, bihêlin bira hinek jî herin dojehê…


Hela hûn bala xwe bidin vê zorbatiya hin dîndarên, hin musilmanên bêkultur û xwenezan. Ji bo ku ew rojiyê digrin dixwazin xwrin û vexwarinê li kesên din jî yasax bikin.
Di medyaya sosyal da ez rastî vê beyana Heyeta Fetwayê hatim:

”Gelo di meha remezanê da vekirîhîştina aşxaneyan caîz  e?
Di meha remezanê da hemû musilman mecbûrî(mukelefê)rojîgirtinê ne. Kesên ji ber sebebên cuda nikanin rojiyê bigrin dibê eşkere tiştekî nexwin û venexwin. Lema jî aşxaneyên û bufeyên dibin wesîleya vê yekê jî dibin şirîkên eynî gunehan.Yên di meha remezanê da guh nadin hesasiyetên me û bi roj aşxaneyan dixebitînin, dibê piştî remezanê em wan aşxaneyan boykot bikin û bi vî rengî nerazîbûna xwe nîşan bidin.”
(ÎTTÎHAD, Heyeta Fetwayê)

Ev kesên bêkultur û zorba ji ber ku ew rojiyê digrin dixwazin hemû kesên rojiyê nagrin, yên nikanin bigrin, yên ne musilman û bawermend in, xerîb û turîstan jî birçî bihêlin.
Însanên nesîbê xwe ji demokrasiyê negirtibe wiha ne.
Tu ferqa vê dîtinê ji terorîstên Daîşê tuneye.
Qatil û terorîstên Daîçê jî li ser anvê dîn û îmanê û wekîltiya Xwedê her kesî mecbûrî qebûlkirina îdeolojî û şiklê jiyana xwe dikin.
Ji dêlî ku li kesên rojiyê nagrin bifikirin, ji bo ku li bajaran kesên bêrojî birçî nemînin tedbîran bigrin, gefê li xwediyên mekanên vekirî dixwin, wan bi boykotê tehdîd dikin.
Yaho ma hûn wekîlê xelkê ne, çi ji we ra kî rojiyê digre ya jî nagre?
Belkî hinek dixwazin herin dojehê/cehnimê û behiştê/cinetê ji we musilman û dîndaran tenê ra bihêlin.
Hûn rojiya xwe bigrin û bela xwe di kesên nagrin nedin. Xelkê terorîze nekin. Ez zorbatî ye.
Ev ne tu hawe û ne tu exlaq e...
Ev bêkulturî û bêpariya ji medeniyetê ye.
Mihî bi nigê xwe, bizin bi nigê xwe ve bi darde dibe, her kes mesûlê xwe, gunehê kesên rojiyê nagrin, gunehê kesên bênemaz ji we nayê pirsîn.
Hûn rojiya xwe bigrin, nimêja xwe bikin û hemû şertên îslamê û îmanê bi cî bînin û herin behişta xwe.
Bihêlin bira hinek jî herin dojehê/cehnimê.
Ma dojeh ji bo çi heye?
Xwedê hewqas mesref li dojehê kiriye, bi hezaran sîtil û kergeyên tije qîr û qitranê daye ser êgir, bi tonan êzing û ardû lê mesref dibe.
Bi sedhezaran zebanî li wir dixebitin, bi çar çavan li bende mîvanên xwe ne.
Ma bira kes neçe dojehê?
Dema her kes here behiştê dojehê vala bimîne.
Heger dojeh ewê vala bimîne, heger hûnê nehêlin kes li vê dinayê gunehekî bike, wê demê hebûna dojehê ji bo çi ye?
Qey tenê ji bo propagendê û tirsandinê heye?
Qey Xwedê ji bo lazimeyekê çêkiriye.
Ji bo hinek herin wir jî…
Heyran, madem ”behişt” û dojeh” hene, ji kerema xwe ra bihêlin kî dixwaze her ku bira herê, xelkê mecbûrî çûna behiştê/cinetê nekin…
Belkî hinek naxwazin herin behiştê….
Ma hûn bel ana yaho?

30 maj 2017

Ereb dixwazin piştî Daîşê bi Heşdî Şebî şerê xwe li hemberî kurdan bidomînin

Ev demeke hêzên Heşda Şebî li Şingalê operasyonan  dike. L gorî medyaya kurd dinivîse heta nuha 11 gundên kurdan kirine bin kontrola xwe û dixwazin operasyonên xwe berfirehtir bikin.
Heşdî Şebî hêzeke nîjadperest ya ereb e û ji bo xêrê û alîkariya kurdan nehatiye Şingalê.
Bi qasî xuya dike ereb dixwazin ji nuha da dewsa Daîşê tije bikin. Yanî Heşdî Şebî ji bo kurdan Daîşa pêşeroja ye.
Çimkî umrê Daîşê li Mûsilê û li Şingalê pir kin e, îşê rojan û heftan e. Dixwazin bi Heşdî Şebî şerê xweê li hemberî kuran bidomînin.
Di van operasyonên Heşdî Şebî da tiliya Îranê jî heye.
Têkiliya van operasyonên Heşdî Şebî bi referandûmê û serxwebûna Kurdistanê heye.
Wer xuya dike ereb dixwazin berî referandûmê Şingalê têxin bi kontrola xwe û nehêlin kurd temamiya Şingalê bibin ser Kurdistanê.
Şingal him ji bo Îraqê û him jî bo Îranê herêmeke  gelkî muhîm e. Her wisa ji bo kurdan jî.
Bi dagirkirina Şingalê ra dixwazin têkevin nabêna Kurdistana başûr û rojava, ji bo li hemberî yekîtiya herdu beşên Kurdistanê bibin kelem.
Serokwezîrê Îraqê yê kevn Nûrî Mlikî di hevpeyvîna xwe ya bi rojnameya Exbar ya Lubnanî da gef li kurdan xwariye û gotiye,”mafê kurdan tuneye referandumê bikin, tiştekî bi nave referandumê di destûra Iraqê de nîne. Divê kurd werin rawestandin û eger pêwîst bike divê li hember wan hêz jî were bikarabirin.
Wek xuya ye Malikî qala şer dike.
Ev beyana Malikî jî nîşan dide têkiliya operasyonên Heşdî Şebî yên li Şingalê û referandûma serxwebûnê bi hev ra heye. Dixwazin bi gefên wiha nehêlin kurd referandûmê çêkin.
Dibê hukûmeta Kurdistana Federe guh neda van gefên Mlikî û ereban û di demeke nêz da roja referandûmê diyar bikin. Texîrkirin li zirara kurda ye.
Li Şingalê hêzên YBŞê jî gelşeke din e.
Li hemberî vê tehdîda Heşdî Şebî dibê YBŞ gelşan ji hukûmeta Kurdistanê ra dernexe û li hemberî Heşdî Şebî bi hêzên pêşmerge ra bibn yek.

Şîreta Arîsto û rewşa me kurdan



Îskenderê Mezin(B.Î 323-356)ji fîlozofê mezin Arîsto(B. Î. 322-384)ra nameyekê dinivîse.
Li welatên zeft kirine ji bo ku kanibe însanên wan welatan di binê emir û tahakuma xwe da bigre sê pirsan ji Arîsto(Arîstoteles)dike.
1. Gelo ez hemû mezin û giregirên van welatan bişînim sirgûnê?
2. Gelo ez hemû mezin û giregirên van welatan têxim girîgehan?
3. Gelo ez serê hemû mezin û giregirên van welatan bifirînim?
Tu çi dibêjî, pêşniyara te ji min ra çi ye?
Li gorî dibêjin Arîsto ev bersîva jêrîn daye Îskenderê mezin:
1.Li surgûnê ewê xwe bidin ser hev û li hemberî te serî hildin.
2.Girtîgeh ewê bibin hêlîna têkoşeran/milîtanan û ji bin kontrolê derkevin.
3. Heger tu serê wan bifirînî nifşên(cîlên, neslên)piştî wan rabin ewê bi kîn û daxwaza heyfgirtinê mezin bibin û textê te bihejînin.
Ji dêlî wê dibê tu dubendiyê, nîfaqê têxî nabêna wan, wan bera pêxîla hev bidî, wan bikî neyrên hev. Dema ew bi hev ketin, wan şerê hev kirin, tu yê wek hakem xwe bi wan bidî qebûlkirin. Lê belê tu yê hemû riyên lihevkirinê tim bigrî, tu yê nehelî tu carî li hev werin. Heta ku ew neyarên hev bin tu yê kanibî wan bindest bihêlî û îdare bikî…


Bi rastî Îskender nameyeke wiha ji Arîsto ra nivîsî ye ya na û Arîsto jî bersîveke wiha dayê ya na ez nizanim, kane rast be, kane ne rast be.
Lê mesela me ne ev e.
Ya muhîm tu dibêjî belkî ev çîrok ji bo me kurdan hatiye nivîsîne, kê gotibe ji bo me kurdan gotiye.
Rewşa me kurdan ya îro eynî wek ya vê çîrokê ye.
Neyarên me dîrekt û îndîrekt, bi riya dîn, bi riya îdeolojiyên siyasî û bi gelek rê û metodên din em berra pêxîla hev dane, em kirine dilnexwaz, xêrnexwaz û neyarên hev.
Û bi saya vê siyaseta xwe, me bindest dihêlin, nahêlin em ji bindestiya wan rizgar bibin.
Her partiyek, her siyasetmedar û ronakbîrekî kurd bi hin argumentan neyartiya hev dikin û tifaqq xwe çê nakin.
Çîrok ev e, sebebekî bindestiya me jî ev e bêtifaqiya me ye, dijmin bi me dilîzin, nahêlin em yekîtiya xwe çêkin.
Geh bi dîn û îmanê me berra hev didin, geh bi îdeoliyên rast û çepîtiyê. Û geh jî bi xapandinê, bi riyên destik û nokerên xwe.
Dibê em tiştekî baş bizanibin, her kesê di nabêna hêz û partiyên kurd û Kurdistanî da fêsadî û gelaciyê dikin, di bin çi navî da dibe bila bibe, di bin xêliya kîjan îdeolojiyê û siyasetê da dibe bila bibe, zirarê didin kurdan û xizmetê ji armancên neyarên me ra dikin.
Hinek objektîf û hinek jî subjektîf destikên vê plana neyarên me ne, dibê em guh nedin fêsadiyên wan, wan ji nava xwe bavêjin…
Hêzên netewî, kurdên welatparêz dibê destên biratiyê bidin hev û yekîtiya netewî ava bikin.

Tirkiye li dij e NATO şerê Daîşê bike



Serokê MHPê Devlet Bahçeliyê faşîstê û neyarê kurdan yê dîn û har û psîkopat ji biryara NATO ya şerê li dijî Daîşê pir nerehet bûye û gotiye, ”Di civîna NATO ya dawî da biryar hat girtin ji nuha û pê da NATO jî ewê tevî şerê li dijî Daîşê bibe. Tirkiye li dijî vê biryarê derketiye lê belê qebûl nebûye…”
Dêmek Tirkiye li dijî vî birayra NATOyê derketiye. Hukûmetê nedigot ew li dijî biryraê derketine.
Helbet Bahçelî û Tirkiyê ewê nexwaze N...ATO şerê Daîşê bike.
Helbet Bahçelî û Erdogan ewê li dij derkevin.
Çimkî sponsorê Daîşê yê herî mezin Tirkiye ye.
Daîş di bin ra hêzeke çete ya girêdayî Tirkiyê ye, bi îmkan û piştgiriya Tirkiyê li ser niga ye.
Li ser hesabê Tirkiyê şerê kurdan dike.
Helbet Bahçelî ewê ji vê biryara NATO aciz bibe.
Li gorî Bahçelî dibê NATO ne li dijî Daîşê, li dijî PYDê û kurdan şer bike û bela xwe di Daîşê nede.
Erdogan jî tim vê dîtinê dubare dike.
Lê êdî NATOyê jî fêm kiriye Tirkiye li pişt Daîşê ye.
Bi vê biryara NATOyê careke din diyar bû Tirkiye naxwaze Daîş ji ortê rabe, naxwaze kes şerê Daîşê bike.
Tirkiye nûnerê Daîşê yê bi dizî ye, di nava NATO da û li Ewrûpayê Hespa Truwa ya îslamîsta ye.


 

29 maj 2017

Heger pirîska kurdayetiyê bi kurdên AKPê ra mabe ewê li hemberî vê heqaretê bêdeng nemînin


Qeyûmê belediya Bazîdê, yanî mamûrê dewletê daye ser serê belediya Bazîdê, navê kolana(cadeya)Îsmaîl Beşîkçî guhertiye, kiriye ”Kolana Înegolê”.
”Înegol” li Tirkiyê navê qezayeke li ser wîlayeta Bursayê ye.
Navekî ji dûr û nêzîk têkiliya wê bi kurdan û Bazîdê tuneye,  navê qezayeke Tirkiyê li kolaneke Bazîdê, li bajarê Ehmedê Xanî kirin li 30 milyon kurd heqareta herî mezin e.
Nîjadperestîyeke nedîtî ye.
Çavsorî û heyfgirtineke, faşîzim e.
Heger piçek xîret bi kurdên AKPê yên Bazîdê ra hebûye û pozê wan bişewitiya piştî vê heqareta mezin, piştî vê çavsorî  û pîskirina miletê kurd ewê bi hev ra ji AKPê îstîfa bikirana.
Heger pozê parlamenter û wezîrên AKPê yên kurd  bişewitiya ewê li hemberî vê heqareta li kurdan, li gelê Bazîdê bêdeng nemana,  ji AKPê îstîfa bikirana.
Lê helbet kesê tiştekî wiha neke, tirk viya baş zanin.
Yek kurdê AKPê jî ewê li dijî vê çavsorî û rencîdekirina kurdan dernekeve.
Û ji xwe ji bo ku tirk zanin kurdên AKPê bûne koleyên wan, ew çi zulm û heqaretê li kurdan bikin jî ewê dengê xwe nekin, lema mêrikan diwêrin hewqasî bi xurûr heysîyeta kurdn bilizîn, wan pîs bikin û pê li serê wan kin….

Em miletekî bindest in û şerê me jî şerekî netewî ye


Em kurd bindest in û welatê me di binê îşxalê da ye.
Şerê me yê li hemberî vê îşxalê ne şerekî sinifî, şerekî netewî, milî ye.
Di şerê netewî(milî) da her sinif û tebeqe hene û dibê hebin.
Dibê axa, beg, mîr, eşîr, şêx, gundî, karkir, rast û çep hemû hebin.
Û ji xwe gava axa, beg, şêx, mele, eşîr, zengîn, feqîr, ronakbîr, çep, rast, dîndar û nedîndar nekevin nava micadela netewî bi teleban û ronakbîrên çep tenê kurd nikanin ji bindestiyê xelas bibin û bigihîjin azadiya xwe.
Berî her tiştî dibê em civata xwe û gelşên civta xwe baş nas bikin, hedefa xwe baş zelal bikin û micadeleyeke li gorî wê bidin.
Ne rast e meriv bi çavê dijmin li kesên ne ji fikir û îdeolojiya me, li eşîran, li axa û began, li dîndar û dewlemendan binêre û ji bo ku di micadela netewî da hinek jê ne bi îstîkrar in ji wan ra xeberan bidin û tinazê xwe bi wan bikin, xelkê bi tirsonekiyê îtham bikin.
Gere kem bizanibin her kes nikane bi qasî hev  fedekar, cesûr, canfîda û qehreman be. Di micadela û şerê netewî da gava şert giran dibin hinekê çerx bikin û dev ji micadelê berdin.
Hinekê li kursî berjewendiyên xwe di ser micadele û doza netewî ra bigrin.
Ev normalîteyeke civakî û însanî ye.
Qerekterên wiha ne mexsûsî sinif û tebeqeyekê tenê ye, ji her sinif û tebeqeyê merivên baş û xerab, tirsonek û egîd derdikevin.
Di rewşên wiha da ji dêlî êrîşê, dibê meriv gelşê baş analîz bike û siyaseteke li gorî wê bimeşîne.
Bi zorbatiyê, bi gefan, bi xeberan, bi hêrsê û heqaretan kes nabe dilxwaz û hevalê meriv.
Ji ber ku şerê me şerekî netewî(milî) ye, lema jî dibê retorîka me, ziman û uslûba me ne êrîşkar û heqaretwarî be, dibê em zimanekî nerm û maqûl û îqnayê bi kar bînin.
Mar bi rehetî ji qulê derdikeve.
Ancax bi zimanekî şîrîn meriv kane dilan feth bike, ne bi zorabtiyê.
Ez li hemberî yekî  zimanekî êrîşkar û gotinên ne xweş bi kar bînim, ewê li min guhdarê neke û ewê jî bersîveke ne xweş bide min û emê nikanibin diyaloga xwe bidomînin. Nabêna me ewê xera bibe, emê bibin dijminên hev.
Ev jî li kara dijmin û li zirara tevgera kurd ya netewî ye.
Lema jî zimanekî nerm û maqûl, yanî diyalog tim ji monologê baştir e.
Hedefa me dibê tim û tim qezenckirina însanan be.
Dibê em bi gotinên xwe û bi qelema xwe kurdan totî himêza neyar nekin.
Bi baweriya min çîmentoya yekîtiya kurdan kurdperwerî ye, bêyî kurdperweriyê, welatparêziyê tu îdeolojîyeke din nikane kurdan bîne ba hev û bibe çîmentoyê yekîtiya netewî.
Di warê dînî, mezhebî, siyasî, îdeolojî, bawerî û lehçeyî da kurd rengrengî û ji hev cihê ne
Kurdên kurmanc, zaza, soran, lor, hewram û bi dehan lehçe û devokên kurdî hene.
Li Kurdistanê kurdên musilman, dîndar, ataîst, komunîst, êzdî, kakayî, elewî û bi dehan baweriyên din hene.
Di warê siyasî da bi dehan fikir û îdeolojî hene.
Yanî civata me di gelek waran da wek civatên din ne homojen e, heterojen e.
Lema jî bêyî kurdayetiyê, nasyonalîzma kurd tu îdeolojî, ne çep, ne rast û ne jî îslamîyet nikane bibe çîmentoyê yekîtiya kurdan.
Wek ronakbîr, siyasetmedar û nivîskarên kurd dibê em li gorî vê rastî û heqîqeta civata xwe hereket bikin.
Gerek em bixwazin axayên kurd, eşîrên kurd, her kes û hêza li dijî tevgera netewî ye ji bin çengê dijmin derxin, ne ku êrîşî wan bikin û nav û nîçokên ne xweş li wan bikin. Gava em bikin jî yê li zirarê derkevin em in, kurd in.
Dewleta tirk dixwaze kurd ne li hev bin û şerê hev bikin.
Dibê em bi bi siyaseta xwe, bi gotin û qelema xwe xizmetê ji vê siyaseta dijmin ra nekin, wê pûç bikin…

28 maj 2017

Kesên berê me silav nedida hev nuha pir ji wan hez dikim

Medya  sosyal ji bo naskirina însanan platformeke bêhempa ye, bi saya torên medyayê yên wek facebookê û twitterê, malperên şezsî û blogan meriv gelek kesan ji dûr va nas dike, fikrên wan fêr dibe.
Carnan meriv di medyaya sosyal da rastî hin kesan tê bêyî ku meriv bizanibe kî ye, ji kîjan hêzê û partiyê ye kêfa meriv ji dîtin û fikrên wan ra tê, meriv gelkî nêzî xwe his dike.
Çend kesên ji zû da ye min ew taqîb dikrin û kêfa min ji fikir û sekna wan ya kurdayetiyê ra dihat Kawaciyên kevn derketin.
Min nizanîbû kawacî ne.
Min ji hin hevalan pirsî, gotin Kawacî ne.
Tiştekî ecêb e, berê em (DDKD) û Kawacî du tevger û îdeolojiyên tam ziddî hev bûn, me silav nedida hev, ji me ra digotin ”sosyal faşîst” !
Lê nuha ez gelkî ji fikrên wan hez dikim, kêfa min gelkî  ji wan ra û ji siyaset û îdeolojiya wan ra tê.
Bêguman ji hêz û partiyên din jî, wek Rizgarî, KUK, Riya Azadî  însan baş û hêja û ez ji wan hez dikim hene.
Lê bi qasî ez dibînim tamara kurd û Kurdistaniyê, ya serxwebûnê bi hevalên Kawacî ra pir xurt maye, dejenere nebûne.
Yên ez wan nas dikim ne meriv û mirêdên tu hêzê û partiyê ne, tamara xeteke azad û serbixwe bi wan ra xurt e. Şêla wan tim milî(netewî) ye.
Bi rehetî ji şaşiyê ra dibêjin şaş û ji rastiyê ra dibêjin rast. Tu şêx û tabûyên wan tunene, ne zilam û mirîdê tu partiyê  tu serokî ne.
Ez bi xwe qedrekî mezin didim kes û siyasetmedarên wiha.
Navê hemûyan nayê bîra min, lê ji van yek Aso Zagrosî, Mehmet Mamaş e û Mehmet Mufît e.
Gelo tesîra kekê Ahmet Okçuoglu li ser van hevalan heye ya na ez nizanim. Çimkî hevalên hev yên kev in.
Van hevalan berê Kawacî bûn, lê nuha hîn jî Kawa heye ya tuneye, ya jî li dora tiştekî din xebata xwe didomînin ez nizanim.
Bes tiştê dibêjin û xeta diparêzn li gorî bawerî dîtina min xeteke netewî û Kurdistanî ye.
Û bi piranî jî kesên zana û xwedî qelim in, li gorî hêz û îmaknên xwe li hemberî hêzên dagirker micadleyekê didin, ji bo gelê xwe, ji bo kurd û Kurdistanê tiştekî, karekî dikin.
Kêmasiya wan mixabin ew jî bi tirkî dinivîsin.
Aso Zagrosî carnan bi kurdî dinivîse, lê yên din, nivîskarên Ala Yekîtiya Kurdistanê bi tirkî dinivîsin.
Ev kêmasiyeke mezin e. Çi heyf piraniya kurdên xwedî qelem bi tirkî dinivîsin. Ev jî tiştekî ne baş e, him zimanê kurdî bi pêş naxe û him jî xizmetê ji asîmîlasyonê ra dike.
Lê belê di warê fikrî û siyasî da kêfa min gelkî ji hevalên Kawacî ra tê…



27 maj 2017

Tu dibêjî belkî ENKS ji bo reşkirina PYDê heye

Serokê ENKSê Brahîmê Biro gotiye, ”Bi riya sefaretên li Kurdistana başûr emê zulma PYD li me dike têxin rojeva dinyayê. Emê li Kurdistana rojava meş û nimayişan çêkin.”
Ê ji xwe ji roja roj da ye hûn viya dikin, we neyartiya PYDê kiriye sebebê hebûna xwe.
Ji bo vê xebata we ya reşkirina PYDê bi Xwedê Erdogan ewê nîşanê(madalyayê) bi te ve ke…
Heta nuha min qet nedîtiyê Brahîmê Biro li dijî Tirkiyê jî bixwaze sefaretan têxe hereketê, dinyayê bi zulma Tirkiyê bihesîne û li dijî Tirkiyê jî meş û nimayişan bike.
Here were, rabe rûna neyartiya PYDê ye. PYDê filan kiriye, PYDê bîvan kiriye.
Ê hela carê jî qala xerabî û zulma Tirkiyê bikin, carê jî êrîşên Tirkiyê protesto bikin.
Carê jî dinyayê bi zulm û terora Tirkiyê bihesînin. Hûn viya qet nakin. Her beyana we wek ya berdevkê Erdogan e.
Tu dibêjî belkî ENKS sirf ji bo dijminatiya PYDê ava bûye, hal û karê wan neyartî û reşkirina PYDê ye.
Ê ji xwe tiştê Tirkiye dixwaze jî ev e.

Li ser rojîgirtinê û bêtehamuliya bawermendan

Îro roje pêşî ya rojiyê ye.
Ji ber ku di nivîsa xwe ya berî viya da min nîşan daye ez ne bi rojî me û min gotiye ez qahwê vedixwim, hin dos û heval aciz bûne û fena ku bibêjin min li hemberî kesên rojiyê digrin bêhurmetî kiriye.

Gelî dost û hevalan, ez merivekî ne bawermend im, nimêjê nakim û rojiyê nagrim û rast nabînim vê baweriya xwe  jî veşêrim.
Ez bi xwe veşartina baweriya xwe, fikir û dîtina xwe wek bêexlaqiyê dibînim. Ez rojiyê nagrim û viya jî venaşîrim.
Çimkî baweriya min bi tiştên wiha tuneye.
Lê belê kesê bawer mend û dîndar nimêja xwe dike û rojiya xwe digre.
Hurmeta min ji baweriya wan ra heye.
Û ji ber ku hin kes rojiyê digrin ez xwe ji kesî naqeherînim û nabêjim rojiyê negrin.
Dost û hevalên rojiyê digrin jî dibê azarê nedin kesê rojiyê nagrin û xwe ji wan nexeyidînin û ji wan veşartina baweriya wan nexwazin.
Ev ne dxwazeke rast e, ne demokrasî ye.
Baweriya bi Xwedê, îbadet tiştekî şexsî ye, tiştê meriv pê bawer dike dibê meriv li ser kesên din jî ferz neke.
Gava meriv ev ferzkirin  ji xwe ra wek heqekî dît, hinekên din jî kanin fikir û baweriyên xwe li ser meriv ferz bikin.
Wê demê dibê em ji zorbatîya dewleta tirk jî gazinan nekin, ew jî dixwazin em kurd wek wan bifikirin û wek wan bijîn.
Ewrûpî ne musilman in, nimêjê nakin û rojiyê nagrin,  lê ji muslimanan ra jî nabêjin nimêjê nekin û rojiyê negrin.
Ewrûpî tu carî mudaxeleyî bawerî û înteresên însanan yên şexsî nakin.
Dibê em kurd xwe fêrî demokrasiyê bikin û mudaxeleyî jiyana însanan nekin, fikir û baweriya xwe li ser xelkê ferz nekin.
Li Pakîstanê kesên rojiyê nagirn li orta bajêr dihingêvin, ço dikin.
Ma ev însaniyet e?
Ferzkirina baweriya xwe li ser însanan tenê li ba musilmanan heye, dixwazin her kesî, hemû dinyayê bikin wek xwe.
Çimkî li gorî îdeolojî û felsefeya îslamê, îslam dînê dawî, Quran kitêba dawî û Hz. Muhemed jî Pêxemberê dawî ye.
Bêyî îslamê hemû dîn, hemû îdeolojî û bawerî şaş in, cahnimî ne û dibê ya bi rehetî ya jî  bi zor ji ortê werin rakirin û her kes bibe musilman.
Musilmanbûn jî têrê nake, dibê meriv li gorî şertên îslamê jî bijî.
A ji ber vê felsefê û îdeolojiyê îslamê ye kesên rojiyê digrin heq li ba xwe dibînin yên nagrin rexne bikin û heta li hin welatan bi daran bihingêvin, ço bikin…
Netîce dibê dost û hevalên bawermend û yên rojiyê digrin bizanin hemû kurd ne nawermend û dîndar  in, kurdên çep, komunîst, ataîst, êzdî, elewî hene. Û vanan rojiyê nagrin.
Ma ji bo ku hin kurd rojiyê digrin gere meriv di meha remezanê da qala xwrin û vexwarinê neke?
Daxwazeke wiha ne rast e û dîktatorî ye.
Wek min got, hurmeta min ji kesên rojiyê digrin, ji dost û hevalên bawermend ra heye û ez tu carî ji kesî ra nabêjim nimêjê neke, rojiyê negre û wek min bijî...
Dibê hevalên bawermend û yên rojiyê digrin jî vê xweşbîniyê nîşan bidin û midaxeleyî jiyana însanan nekin û negirtina rojiyê ji xelkê ra wek şermekê, wek kêmasiyekê, wek bêkulturiyekê nebînin…

XXX
Germa Kurdistanê îro hat Stockholmê
27 maj 2017

Îro li Stockholma xopan germeke Kurdistanê heye, 24° derece germ e.
Ez û xanim nuh ji gera xwe ya sibê hatin.
Me li dora gola xwe û di nava daristanê da saet û nîvekê piyase kir.
Em ji gera xwe nuh gihîştin mal.
Min wek her tim qahweyeke kurdî da ser. Xanim jî li hewşê cî hazir dike.
Hewşa me aliyê bakur nuha sî û pi honik e.
Me perda xwe jî vegirtiye, bakî kur yê honik tê.
Meriv dixwaze di bin vê siyê da û li ber vî bayê honik wek pitikekî ziktêr bêxem rakeve.
Wa ye qahwa min hazir e, xanim ban min dike, dibê ez herim qahweyeke kurdî bi ser xwe da kim û bîstekê westa xwe bigrim.
De bi xatirê we…


Germa Kurdistanê îro hat Stockholmê

Îro li Stockholma xopan germeke Kurdistanê heye, 24° derece germ e.
Ez û xanim nuh ji gera xwe ya sibê hatin.
Me li dora gola xwe û di nava daristanê da saet û nîvekê piyase kir.
Em ji gera xwe nuh gihîştin mal.
Min wek her tim qahweyeke kurdî da ser. Xanim jî li hewşê cî hazir dike.
Hewşa me aliyê bakur nuha sî û pi honik e.
Me perda xwe jî vegirtiye, bakî kur yê honik tê.
Meriv dixwaze di bin vê siyê da û li ber vî bayê honik wek pitikekî ziktêr bêxem rakeve.
Wa ye qahwa min hazir e, xanim ban min dike, dibê ez herim qahweyeke kurdî bi ser xwe da kim û bîstekê westa xwe bigrim.
De bi xatirê we…

26 maj 2017

Erdogan îcar bela xwe di "Arena" yê daye


Ev çendake Erdogan bela xwe di gotin û navên biyanî ”arena, cafe, kafeterya, clup” û navên wek wan  daye û ji belediyan ra gotiye navê biyanî li deran nekin û yên hene jî rakin.
Ji ber ku mêrik bûye ”serok”, dibê hukim û mezinaya xwe nîşan bide, dibê ji serokatiya xwe kêfekê bigre, hukmê xwe nîşan bide.
Efendî ji navê ”Arena”yê pir aciz bûye, gotiye:

”Ne Arena vira stadyum e. Ez li dijî ”Arana” me. Min talîmat da wezîr, emê navê ”Aranayê” ji stadyuman rakin. Arena çi ye yaho? Di zimanê me da tiştekî wiha tuneye.”

Bi Xwedê camêr tam heqê serokatiyê dide, eynî hilika wê derdixe. Mesela gotiye:
”Min talîmat da wezîr”!
Biçirîne, îcar ”min talîmat da ” !!!

Em werin ser mesela peyvên biyanî û navê ”Arena” yê…

Ez bi qurbana wî serî û wî aqilê faşîst û nîvçe, ma tu nizanî ”stadyum” jî ne bi zimanê te ye !
”Arena” çiqasî ne bi tirkî ye, ”stadyum” jî hewqasî ne tirkî ye.
Wê demê dibê tu ”stadyumê” jî yasax bikî…
Herî kêm ji çaran sisiyê gotinên zimanê tirkî ne bi tirkî, biyanî ne.
De îcar tu yê li tirkan kîjan gotina biyanî/xerîb yasax bikî û kîjanê yasax nakî.
Heger tu hemû peyvên xerîb ji ferhenga tirkî derxî soz tu yê tirkan lal bikî.
Hûnê wek lalan bi îşaretan bipeyivin.

Herfa ”M” ji sisiya yekê ferhenga tirkî digre, lê yek gotineke bi herfa ”M” dest pê dike ne bi tirkî ye.
Lê ne ”M” tenê, çend îstîsna ne tê da, yek gotineke tirkî bi herfên ”C, I, M, N, R, V, Z” dest pê nake.


Ev demeke Erdogan bela xwe di gotinên biyanî  ”arena, cafe, kafeterya, clup” daye, îro emir da belediyan, got tabeleyên bi van navan daxin…


Bi tirkî ji xelkê ra dibêjin bi kurdî bipeyivn...

Di medyaya sosyal da hin kes her roj bi TIRKÎ şîreta kurdayetiyê û girîngiya zimên li kurdan dikin, ji kurdan ra dibêjin ziman pir girîng e, dibê meriv bi kurdî bipeyive û binivîse, filan û fîşmekan…
Fena alkolîstê, serxweşê şûşe di dest da û ji xelkê ra bibêje alkol xerab e, alkolê venexwin !
Ez benî, dev ji şîertan berdin û ji xwe dest pê bikin, berî her tiştî vê şîreta xwe ne bi tirkî, bi kurdî bikin.
Bi tirkî meriv ji xelkê ra nabêje bi kurdî bipeyivin. 

XXX
Fînî ji rûsan, filistînî ji cihûyan, çînî ji japonan, ermenî ji tirkan, kurdên îraqê ji ereban, kurdên îranê ji farisan hez nakin. Meriv dikane van nimûneyan viya dirêjtir bike.
Ji ber ku van dewletan zulm li wan kiriye, xedir li wan kiriye.
Lê kurdên Kurdistana bakur bi paranî ji tirkan ne aciz in, ji tirkan, ji zimanê wan, ji welat û bajarên wan hez dikin, dixwazin li bajar û peravên Tirkiyê bijîn. Tirkî wek zimanê xwe bi kr tînin.
Sebebê vê yekê asîmîlasyon û bêhayiya(nezaniya) ji dîroka xwe ye.
Gava meriv asîmîle bibe û haya meriv ji dîroka meriv tunebe, meriv nizanibe xelkê kînga, çawa û çi aniye serê bav û kalên meriv, çi zulm û neheqî li qewmê meriv kiriye meriv bêşiûr dibe, bi çavê neyar li neyarê xwe nanêre.
Wezîfeya ronakbîrên kurd ya herî sereke di nava kurdan da belavkirina zanîna dîrokê û şerê li dijî asîmîlasyonê ye.
Dibê kurd xwe û tarîxa xwe bi çî û war bizanibin.
Û dibê di zimanê xwe da israr bikin.
Heta ku di nava kurdan da zanîn û şiûrê dîrokê xurt nebe kurd bi xwe nahesin û dev ji heyraniya tirkan bernadin…




Kevirekî bavêje û bi xayinekî ra hesabê xwe bibîne


Malcolm X

Kevirekî bavêje
Kevirekî din bavêje
Helbestekê binivîse
Hutikekê bilind ke
Dengê xwe bilind ke
Zarokekî bigihîne
Maskeyekê girê bide
Sloganekê li dîwêr binivîse
Şehîdan bibîr bîne
Di serê xwe da xeyalekê çêke
Barîqatekê deyne
Li dîroka xwe xwedî derkeve
Li kuçeyan xwedî derkeve
Sloganekê biqîre
Guleyekê berde
Bizrekî biçîne
Agirekî vêxe
Camekê bişkîne
Xwîdan bide
Belgeyên sexte çêke
Belavokekê çap bike
Mahkûmekî bihewîne
Birînekî bipêçe
Xoşewîstiyê(hezkirinê)nîşanî dostekî xwe bide
Sîleha xwe paqij bike
Rastiyê bibêje
Mitîngekê çêke
Li pişt xwe miqate be
Li asîmanan binêre
Li pey xwe şopê nehêle
Ji karkiran fêr bibe
Fêrî hevalekî xwe bike
Hucreyekê ziyaret bike
Dîlekî cengê rizgar bike
Dosyeyên FBI-yê bidize
Dilê xwe bidize
Parloyê di hişê xweda bigre
Polîsekî bêçek bike
Fuzeyekê xera bike
Pêkenînekî bibêje
Planekê çêke
Tîrêjeke hêviyê bibîne
Navê xwe biguhere
Teoriyekê biceribîne
Ji dogmayekê ra meydanê bixwîne
Tirsa xwe bi kar bîne
Dilopek hêsir birjîne
Xerîteyê tetkîk bike
Bi xayinan ra hesabê xwe bibîne
Giraniya xwe bi cidîyet biparêze
Hinekî din giraniyê bidest xwe
Ji bo xoşewîstiyê/hezkirinê micadelê bide
Xoşewîstiya xwe careka din bibêje
Sînor derbas bike
Werger: Zinarê Xamo
2013-05-26

XXX
Li bende xweşmêra me
Ez nikanim hilma xwe bigrim
gerdûn li min teng bûye
roj li min hatiye girtin
Keftarên devbixwînin
li dora min diranan diqirçînin
dajon ser min
ser jin û zarokên min
zarokên di pêçekê da didin ber xenceran
qîrîn û hawara wan naçe tu deran
li hemberî van hovan destvala me
li bende gazî û hawarê û xweşmêra me
Zinarê Xamo
2014-05-29



25 maj 2017

Serê qetlîama Manchesterê jî gihîşt Tirkiyê


Li gorî rojnameya îngilîz Financial Timesê nivîsîye terorîstê bûyera Manchesterê, qatilê 22 xortan Salman Abedîyê 22 salî berî qetlîamê bi çar rojan li Tirkiyê bûye. Û ji Tirkiyê di ser Almanya ra çûye Îngilistanê.
Berpirsiyarekî tirk ji ajansa AFPê ra ev agahî tekîd kiriye, gotiye rast e, ji Stenbolê çûye Îngilstanê.
Ev agahî pir muhîm e.
Yanî wek gelek bûyerên din, serê vê bûyerê jî çû gihîşt Tirkiyê. Çimkî Tirkiye bûye merkez û embara Daîşê  û terorîstan.
Salman Abedê terorîst çima çûye Tirkiyê, li Tirkiyê çend roja maye, kî dîtiye, çi kiriye hîn ne diyar e, lê di rojên pêş da ewê jî derkeve.
Bes heta nuha hema hema hemû terorîstên li Ewrûpayê teror kirine têkiliya wan bi Tirkiyê ra çê bûne, li Tirkiyê mane, di ser Tirkiyê ra çûne Sûriyê û hatine.
Lema jî pir ne xerîb e têkiliya terorîstê qetlîama Manchesterê Salman Abed jî bi Tirkiyê ra hebe.
Tirkiye îro ji bo Daîşê û hemû terorîstên îslamî cinet e, meriv kane bibêje Tirkye bûye merkeza Daîşê û terorîstên îslamî.
Li tu welatî bi qasî Tirkyê ne rehet û serbest in. Li Tirkiyê ji bo teqemeniyê kanin her malzemeyî rehet bi dest xin. Taqîbat û girtin tuneye. Çimkî dewlet naçe ser wan, hukûmet di bin ra her alîkariyê bi wan ra dike.
Hîn do bû Erdogan ji ewrûpiyan ra got ”hûnê nikanibin li tu derê li kuçe û kolanan azad û bêtirs bigerin.”
Nuha rewş wiha ye, li Ewrûpa êdî tu kes li kolanan rehet nagere. Yanî gefa Erdgon di gotinê  da nema, terorîst dixin praktîkê.

Vana ne dîndar zindîq bûne

Gava meriv bala xwe dide minaqaşeyên hêzên îslamî û giregirên tevgera Gulen û AKPê, meriv baş îqna dibe ku hêzên îslamî, tevgera Gulen û AKP û cimat û terîqetên îslamî ji baweriyeke dînî bêtir, ji baweriya bi Xwedê bêtir rêxistinên mafîa bûne û hemû jî bi metod û taktîkên mafîayê xebitîne. Ji bo dewletê têxin destê xwe her sextekarî kirine, dek û dolabên negerandine nemaye.
Meriv viya piço piîo ji îfadeyên girtiyan fêr dibe. Her yek sextekariyeke nayê bîra îblîs îfşa dike.
Û bi saya vê girêdan û struktura xwe ya mafîayê dewlet xistine destê xwe.
Îslamîyet, Xwedê, filan bîvan hemû derew e, gava hewce bûye nimêj kirine, lê li dereke din jî şerab vexwarine û bi keçikan ra zabparatî, berdûşî kirine.
Bi kurtî tiştên li ser tevgera Fetulah Gulen, Fehmî Koru û gelek îslamiyên din tên gotin, durûtî û sextekariyên kirine meriv matmayî dihêle.

XXX

Dijminên kurdan yên welatê wan dagir kirine xuya ne, em wan baş nas dikin.
Lê dijmin û xayinên di nava me da, yên xuya nakin ji yên xuya dikin pir zêdetir in.
Gava kurd nêzî azadiya xwe dibin bi qasî dijminên xuya, yên em wan nas dikin, xayinên nava me jî dikevin hereketê û ji me ra probleman derdixin.
Hedefa dijminên xuya û xayinên kurdan yek e, dibê kurd ji bindestiyê xelas nebin û negihîjin azadia xwe.

24 maj 2017

Du şiklên asîmîlasyonê hene

Bi dîtina min meriv kane bibêje du şiklên asîmîlasyonê hene
Yek, asîmîlasyona zimên e.
Û ya din jî asîmîlasyona îdeolojî û fikrî ye. Yanî asîmîlasyona meju ye.
Kurdê di warê zimên da asîmîle bûne bi kurdî nizanin. Yanî zimanê xwe wenda kirine. Tirkî bûye zimanê wan yê malê û dayikê.
Lema jî niknin bi kurdî bixwînin, binivîsin û bipeyivin.
Lê kurdên di warê îdeolojîk û fikirî da asîmîle bûne bi kurdî baş zanin, lê dîsa jî dev ji tirkî bernadin û xwe nakin malê kurdî.
Çimkî bi îdeolojî, fikir û hizrên xwe, bi hestên xwe asîmîle bûne.
Û ev yek jî nahêle ew bibin kadir, edbîb, şair û nivîskerên kurd, nahlêle ew bibin siyasetmedar û ronakbîrên kurd.
Destê wan ne ji dêrê dibe û ne ji mizgeftê.
Dixwazin him Îsa û him jî Mihemed îdare bikin.
Esas dildarên tirkî ne, lê naxwazin kurdî jî ji xwe bixeyidînin, carnan gava mecbûr dibin bi kurdî ra jî çavekî qurc dikin.
Bi vî rengî herdu aliyan jî baş îdare dikin.
Kesên bi mejuyê xwe, bi îdeolojî û fikrê xwe asîmîle bûne bi kurdan ra bi tirkî didin û distînin.
Ji bo ku dev ji tirkî bernedin hezar û yek qal û qîlan dibînin û gelek sebeban nîşan didin.
Wek teşbîh, meriv kane wan bişibîne gayê zexel, kurdî baş zanin, lê belê destê wan ji tirkî nabe, yanî zexeliyê dikin.
Îqnakirina kesên bi fikir û îdeolojiya xwe asîmîle bûne ji îqnakirina kesên di warê zimên da asîmîle bûne zortir e.
Helbet ev ne mesela
Helbet ev ne mesela çend kesan e, ev gelşeke me ya civakî ye, bi milyona kurd bi vî hawî ya jî bi hawakî din ketine ber pêl û mengeneya asîmîlasyonê û nikanin xwe jê xelas bikin.
Min xwest viya bibêjim.
XXX

Zimanê kurdî wek karikeke ji colê xwe(keriyê bizinan) qetyayî ye û li dewsa waran maye.
Bêmak û bêxwedî ye, tik û tenê ye, bênabên dikale.
Lê ne mak xuya dike û ne jî şivan…

Dewletê partiya zazayan ava kir

Hin ajan û zilamên dewleta tirk ji bo kelaman ji kurdan ra derxin û zirarê bidin tevgera kurd ya netewî xwedêgiravî ”Partiya Zazayan” ava kirine.
Avakarên partiyê di karê xwe yê pêşî da gotine "ew ne kurd in, ew ne kurd in, ew ne kurd in..."
Ne kurd in, ne kurd in, meriv nikane kesî bi zor bike kurd.
Bêguman ev nav maske ye, kesên serokatî û pêşengiya vê tevgerê dikin ajan û zilamên dewleta tirk in.
Ji bo îspata vê îdîayê ne hewceye di destê me da bodroyên meaşên wan ajanan hebin.
Tiştên di medyaya sosyal da belav kirine, înkar û neyartiya kurdayetiyê, parastina kemalîzmê û sedaqeta bi dewleta tirk ra delî û belgeyên ji bodroyên meaşê wan saxlemtir in.
Ya din ji bo meriv bibe zilamê dewletê ne şert e meriv ajanekî resmî me, di warê fikrî û îdeolojîk da jî meriv kane bibe zilamê dewletê.
Gelek neyarên kurdan bi kêmanî di vê çarçewê da zilam û ajanên dewletê yên di nava kurdan da ne.
Dewleta tirk ji bo ku ji tevgera kurd ya netewî ra probleman derxe, kurdan bera hev bide û çend kurdên xam û nezan bixapîne ji salên 1980î da ye bi destên hin ajanên xwe navê zazatiyê bi kar tîne, kovar û kitêban derdixe û propagandeyeke xurt dide meşandin.
Heger rast be avakirina ”Partiya Zazayan” jî gaveke nuh, şiklekî nuh yê vê xebata dewleta tirk e.
Dibê meriv vê meselê zêde mezin û aktuel neke.
Ev yek dibe reqlam û propagandeya wan.
Lê dibê meriv bizane ”Partiya Zazayan” kar û projeyeke dewletê ye.
Di nava wan da hebûna çend kesên xam, saf û nezan vê rastiyê naguhere

23 maj 2017

Gava ziman here milet jî dide pê...

Serokkomarê Tirkiyê Recep Tayyip Erdogan, li Anqerê di Kurultaya Zimanê Tirkî da qala muhîmiya zimên kiriye û gotiye:

”Civata nikanibe zimanê dayika xwe bi şiklekî herî rast û herî xweş bipeyive nikane yarmetiyê(alîkariyê)bide kesên din jî.
Ziman hîmê kulturê û medenîyetê ye. Civata zimanê xwe wenda bike pir zor e nirxên xwe yên din biparêze. Het ne mimkûn e. Ji ber vê jî êrîşên ser kultur û medeniyetan ji zimên dest pê dikin. Gava yek zimanê miletekî digre(wî asîmîle dike)wî miletî mehû dike.”

Rast e, eynî wisa ye.
Û dewleta te jî eynî ev tiştê te gotiye aniye serê kurdan.
Yanî ji bo ku hûn kurdan ji ortê rakin, bikin tirk, we berê ew helandin, zimanê wan ji wan stend.
Nuha jî êdî dora tirkbûnê ye.
Kurdên zimanê xwe wenda kirine tirkî bûye zimanê wan. Ev jî destpêka tirkbûnê ye.
Zû dereng ewê bibin tirk.
Mala Bedirxanan, Babanan û gelek malbatên di wext û zemanê xwe da mîr û begên kurd bûn, pêşengên kurdan bûn, serokên serîhildanan bûn, piştî ji zimanê xwe qut bûn, heliyan û piştî sê, çar nifşan bûn tirk.
Di tarîxa nêz da jî meriv viya dibîne.
Di van 40-50 salên dawî da bi hezaran kurd li metropolan heliyan û bûn tirk, hêdî hêdî dibin tirk.
Tiştê Erdogan gotiye ev e. Ji tirkan bêtir em kurd li ber wendabûnê ne.
Çimkî Erdogan zane miletê asîmîle bû mahkûmî wendabûnê ye.
Lema jî perwerdeya bi kurdî qebûl nake.
Ji ber ku dixwaze kurdan bike tirk û  dike jî.
Gava ziman here milet jî dide pê, piştî demekê ew jî dihere û dibe miletekî din.
Nuha kurdên Kurdistana bakur ketine vê riya wendabûnê…



Piştî hinek "cefa" nuha jî wexta sefayê ye.


Parlamenterê HDPê Sirrî Surreya Onder gotiye ewê dev ji siyasetê berde û ji nuha û pê da ewê bi riya sînemayê siyasetê bike.
Li ser pişta kurdan heta mirinê bû xwedî meaşekî parlamenteriyê, aboriya xwe, pêşeroja xwe saxlem kiriye, dibê êdî rûne û bixwe û kêf bike.
Yanî piştî hinek "cefa" nuha jî wexta sefayê ye.
Ez wî baş fêm dikim.
Sirrî Surreya Onder wek însan ji gelek tirkên nava HDPê, heta ji gelek kurdên Tirkiyeparêz baştir e.
Lê dîsa jî bi vê biryara Onder pir kêfxweş bûm.
Bi çûna wî ji nava tevgera kurd ya legal kurd ji qembûrekî û ji nûnerekî tirk xelas dibnin.
Lema jî dûrketina Onder ji ”siyasetê”, bi gotineke din ji kurdan ez baş dibînim.
Lê ev Onder here ewê ”Onderekî” ji wî gelkî xerabtir bînin deynin dewsa wî.
Çimkî hin kurd carê fêrî bindestiya tirkan bûne, heta yekî tirk nebe mezin û berpisê wan rehet nakin.


22 maj 2017

Îptalbûna civînan ne elameta xêrê ye

Îro çend dewletan li Stenbolê 25 saliya avabûna Teşkîlata Hevkariya Aborî ya Derya Reş pîroz kirin.
Li gorî programê piştî civînê Erdogan ewê bi serokkomarê Yûnanîstanê Prokopis Pavlopulos, serokwezîrê Rûsyayê Medmedev û  bi serokkomarê Moldova İgor Dodon ra li Koşka Mabeynê cihê cidhê bicivia, hevdîtin bikira.
Lê li gorî medyaya tirk dinivîse civîn îptal bûne û Erdgan jî korpoşman, kortika hustuy xwe xurandiye çûya mala xwe.
Negotine civîn ji bo çi îptal bûne, qey şerm dikin. Naxwazin moralê gel xera bikin.
Lê ewê derkeve.
Ev nîna ye, tirnîna hîn li dû ye…
Hîn gelek civîn ewê îptal bibin.
Kurd, Fetulah Gulen, Emerîka, Yekîtiya Ewrûpa bi piştgiriya Erdogan çawa poşman bûn, gelê, kesên nuha ji Erdogan ra li çepikan dixin jî di demeke nêz da ewê jî poşman bibin.
Erdogan qeregêtran e, bêyom e, siyasetmedarekî ji nenûkan bigre heta tepelika qotê wî problem e.
Tirkiye ji nuha da bat bûye, lê kes newêre bibêje.
Lê di rojên pêş da kesên îro li dû Erdogan hol dibin û jê ra li çepikan dixin ewê li van rojan bigerin.
Erdogan ne merivekî nehatiye ceribandin, ev 15 sal in bi tena serê xwe îktîdar e û Tirkiyê îdare dike.
Him jî wek padîşahekî, wî çi gotiye, çi xwestiye wer bûye.
Û netîce jî li ortê ye, Tirkiye li gorî 10 sal berê di rewşeseke sed qatî xerabtirda ye.
Yanî yên ji seroktiya Erdogan mucîzeya dipên şaş in û ewê pir poşman bibin.
Tirkiye di warê ekonomîk da bi lez û bez diçe îflasê.
Yûnanîstan çûn îflasê, lê Yekîtiya Ewrûpa li pişt bû, ewrûpiyan ew xelas kirin.
Çimkî merivên hev in, ewrûpî di rojên wiha da yûnanan tenê nahêlin. Çimkî di warê felsefî, kulturî û gelek warên din da xwe deyndarên yûnanan dihesibînin.
Lê heger carê nigê tirkan bilikume ewê ser serî herin, kesê wan xelas bike jî tunye.
Û ji xwe wa ye roj bi roj bat dibin…
Bi kurtî Erdogan ewê li ser tirkan pir buha rûne.
Lê ev yek ne li zirara me kurda ye, serokatiya Erdogan, îktîdara wî dijminên Tirkiyê zêde û dostên wan kîm dike.
Ev jî li kara me ye.
Serokên tirkan çiqasî zirzop û totikvala bin ji bo me baş e. Bi serokên wek Erdogan û Bahçelî xwe ji dinyayê zole dikin….

XXX
Îslamîstên faşîst do bi şev li Manchesterê di teqîneke hovane da 22 zarok û xort bi namerdiyeke nedîtî qetil kirin.
Li gorî agahiyên polîsên îngilîz di dawiya konserê da terorîstekî îslamîst xwe teqendiye û di teqînê da 22 kes mirine û 100 kes jï birîndar bûne.
Hemû xortên 13-18 salî ne…
Ev ne însaniyet e, îdeolojiyeke nazîst û faşîst e.
Yê însan be, bi qasî serê derziyê ûjdan, merhamet pê ra mabe, ne wampîr be tiştekî wiha nake.
Nahlet we û li îdeolojiya we were.

Heger rast be bêexlaqiyeke ji viya mezintir tuneye




Li gorî xebereke hin malperên kurd û tirk zengînekî Suûdî yê bi navê Bedir Fehd Abdullah, di dema serdana serokê Emerîka Donlad Trump da çav berdaye keça wî ya zewicî û dayika du zarokan.
Bedir Fehd Abdullah, vîdeoyek belav kiriye û tê da gotiye:
”Ez Bedir Fehd Abdullah. Daxwaza min ji Qral Selman bin Abdulazîz ew e bi îzna Xwedê û bi qewlê Pêxember keça Trump Îvanka Trump ji min ra bixwaze."
Xeber rast e, derew e ez nizanim. Lê gelek malperan xeber belav kirine.
Heger xeber rast be bêguman bênamûsî û bêexlaqiyeke ji viya mezintir tuneye.
Meriv bi henek jî ji bo jineke zewicî û dayika du zarokan tiştekî wiha nabêje.
Merivê bi nêteke xerab li namêsa xelkê binêre, nêtê li xanima mîvanê xwe xera bike bi xwe bênamûs e.
Lê ereb merivên dinyanedîtî û di warê jinan da pir bêxlaq in. Gava çav û destê jinekê dibînin dîn dibin.
Çavên wan wer li namûsa xelkê ye. Bira bawer nake xanima xwe, keça xwe saetekê li ba birê xwe bihêle.
Lema bira xanima xwe, keça xweji birê vedişêre. Çimkî zane gava fersendê bibîne avê lê venaxwe, ewê li hewa lê siwar be. Bi çavan be, bi destan be ewê tecawiz bike…
Ma ji xwe sebebê jinan wek kêzikan dixin nava çarçefa reş ev manyaqî ye, kes bi kesî baweriyê nayne.
Gava ruyê jinekê, destê jinekê, nigê jinekê dibinîn wek segên har kef û girêz bi devê wan dike, xwe wenda dikin.
Ji bo ku ereb wek keriyên pez li hev dan nebin Hz. Muhemed 4 jin heal kir.
Çimkî bala xwe dayê nabe, jinek têra erebekî nake.
Heger Pêxember çar jin  helal nekira ereban ji bo jinan ewê qira hev bianiyana.
Kê kanîba bi kê ewê jina wî, keça wî, diya wî û xwişka wî jê bistenda û tecawiz bikra.
Dixwaze bira ne çar, 40 jinên erebekî hebin dîsa jî çavê wî li namûsa xelkê ye.
Ez bawer nakim di mesela jinan û seksê da li ruyê dinyayê ji ereban bêxlaqtir, rezîltir însan hebin.
Qiralê wan, alimên wan, xoce û meleyên wan dema çav li jineke vekirî, ne di nava çarçefa reş da dikeve wek lokakî hêc kev û kopik bi devê wan dikeve, ji însaniyetê dûr dikevin.
Yanî bi kurtî ereb hîn nebûne însan, erê di şiklê însên da ne lê belê bi fikir, arzû daxwazên xwe ne însan in, tebakî dişibin însên…

Merivên ji medenîyetê bêpar bin bêguman ewê hov bin




Merivênji însaniyet, ji medenîyetê nesîbên xwe negirtibin helbet ewê benên îdamê bavêjin ji ser kesê destê wî di kelemçê da

Li Qeza Sîncanê qefleyek leşker fermandarê(qumandarê)hêzên hewayî yê kevn general Akin Ozturk dibin mahkimê.

Li nêzî mahkimê grûbek protestociyên AKPê bi sedan benên di îdamkirina însanan da tên bikaranîn avêtine ji ser Akin Ozturk da.

Miletekî ji medeniyetê, ji însaniyetê nesîbê xwe negirtibe helbet ewê tiştê wiha neînsanî bike û ji mahkimê îdamê bix...wze.
Milet jî wek serokên xwe şît bûye, zane îro çi pere dike, bi kîjan sloganan kane îşê xwe bimeşîne.
Gelê tirk bi kultur û fikrê xwe sed qatî ji Erdogan û Bahçelî zalimtir û hovtir e.
Heger bi ya milet be dibê dewlet roijê bi sedan kurdî îdam bike.
Miletê ji dêlî ala azadiyê bilind bike, zulmê û kotek û lêdanê teqedîr bike û bibêje “ço ji cinetetê derketiye”, ancax benê îdamê bavêje ji ser girtiyê destê wî di kelemçê da…

21 maj 2017

Çima lawo çima?


Çim?
çima lawo çima,
ev wahşet,
ev barbarî çima?
Xwedêo, çima bi van zeliman ra ûjdan nema
çima cîhan li hemberî vê hovîtiyê wiha kerr û lal ma
çima bi van celadan ra bext nema,
merhamet nema
çima heq nema
huqûq nema
edalet bêdeng ma
çima merhamet,
însaniyet ji bo me kurdan nema?
lawo çima hûn me dikujin,
çima hûn me wek mirîşkan şerjê dikin,
bi kêra ko serê zarokên me jê dikin
me zulm li we nekir
talanê we ranekir
gundê we wêran nekir
welatê we dagir nekir
namûsa we qilêr nekir
lê we dîsa jî zulma xwe ji ser me kêm nekir
jiyan bênabên li me heram kir
çima kuro çima,
çima hûn me dikujin?
ma we ji bîr kir
min li hemberî Richardê Ziravşêr şûr li ba kir
min navê xwe li cîhnê bi mêranî û merdî belav kir
min Qudis rizgar kir
ji we ra welat ava kir
û hûn li wir cî û war kir
çima hûn dîsa jî me dikujin,
wek qesaban serê me hildiqetînin,
ma ev e însanetî û muslimantî?
ma ev e cîrantî?
em bi şevan daneketin neqeba we
em tu carî nehatin diziya tiriyê rezê we
me got dostî,
biratî,
wekhevî
û azadî ji bo herkesî
çima hûn me dikujin,
çima ev barbarî?
li ber deriyê dojehê
çima hûn bûn zebanî?

Zinrê Xamo
30 maj 2014


Ez çi bikim xayinên kurdan pir in…

Piştî sê salan Erdogan îro di kongrey sêyem da dîsa dibe serokê AKPê yê resmî û destûrî.
Esas heta nuha jî serok bû, lê ne destûr bû, îro dibe destûrî.
Li gorî medyaya tirk dinivîse slogana Erdogan ya îşareta ”Rabîa” ya ku di her axaftina xwe da dubare dike, yanî ”yek milet, yek al, yek welat, yek dewlet” dikeve destûra, nîzamnameya AKPê û êdî dibe armanceke AKPê ya esasî.
Yanî êdî helandin û tirkkirina kurdan, helandina zimanê kurdî û înkara kurd û Kurdistanê dibe prensîbekî AKPê û Erdogan yê esasî.
Nuha bi hezaran kurdên xwefiroş û xulamên tirkan di kongreya AKPê ya li Anqerê di Stadyuma Arenayê da ji van sloganên Erdogan ra li çepikan dixin û dibêjin:
”Her bijî Erdogan”, her bijî helandina kurdan”, ” her bijî yek milet û yek ziman”, her bijî Tirkiye û bimre Kurdistan” !
Ez çi bikim, xayinên kurdan pir in…

XXX

Hesen Rûhanî bi sedî 57ê rayan cara duyem bû serokkomarê Îranê.
Ha Hesen Rûhanî, ha Îbrahîm Reîsî, herdu jî bi qasî hev neyarên kurdan e. Kîjan bibe serok û kîjan nebe ji bo me kurdan qet ferq nake.
Ji xwe hemû hêzên kurd hilbijartinên Îranê boykot kirin.

Me qehremanekî jiyana xwe dabû gelê xwe wenda kir


”Heger ez nikanibim jiyana hejarên welatê xwe baş bikim, qet nebe dikanim wek wan bijîm.”
///Newşîrwan Mistefa

Ev gotin tenê nîşan dide ku Newşîrwan Mistefa lîderekî, întellektuelekî çiqasî mezin e û ji hemû serokên din cudatir û paktir e.
Heta çend sal berê hemû serokên kurdên başûr li serê çiyan, li çol û çepelan bûn, ew jî wek hejarên kurd feqîr bûn.
Lê îro gelekên ji Qarûn jî zengîntir bûne.
Kurdên murîd û pûlperest viya nebêjin û li dij dernekevin jî gelê kurd viya dibîne.

XXX
Neteweyên Yekbûyî ji bo Newşîrwan Mistefa mesaja serxweşiyê belav belav kir.
Nûnerê Neteweyên Yekbûyî yê Îraqê Jan Kubîs di mesaja xwe ya li ser wefata Newşîrwan Mistefa da dibêje:
”Newşîrwan Mistefa lîderekî zana bû, li Kurdistanê û li Îraqê di warê reform û demokrasiya da tesîr li me kir. Di vê merhaleya tarîxî ya Kurdistan û Îraq jê derbas dibe wefata Newşîrwan Mistefa ji bo me hemûyan wendayiyeke mezin e. Em xemgîniya xwe digihînin malbata wî, Tevgera Goran û gelên Kurdistanê û Îraqê. Em ji her kesî ra sersaxiyê dixwazin…”
Nûnerê Neteweyên Yekbûyî yê Îraqê Jan Kubîs

XXX
Endamê polîtburoya PDKê Roj Nûrî Şewêş, di axaftina xwe ya di merasima cenazeyê Newşîrwan Mistefa da gotiye:
”Me qehremanekî jiyana xwe dabû gelê xwe wenda kir.”
Li Silêmaniyê bi hezaran însan beşdarî merasima cenazeyê vî qehremanê mitewazî û sade Newşîrwan Mistefa bûn.



20 maj 2017

Şîneke tam layiqî serok û gernasekî bû

Saet di 13.00 da şîna Newşîrwan Mistefa ye.
Min haziriya xwe kir, dikim bi rê kevim.
Ji şansê min yê xerab ra şîn dîsa li dereke dûr e.
Ez li başûrê Stockholmê dimînim û ciyê şînê jî li bakurê Stockholmê ye.
Lê ew fîzanê be jî, bi peyatî be jî ezê herim.
Newşîrwan Mistefa li gel hin şaşîyên xwe jî lîderekî kurd yê canfîda, xebatkar û bi bandor bû.
Di xebat û têkoşîna miletê kurd ya azadî û serxwebûnê ya van 50-60 salên dawî da xizmet û roleke wî ya mezin heye.
Tim di sengera pêşî da bû û ji Mam Celal bikeve yê herî xwedî giranî bû.
Siyasetmedarekî xwedî qelem, piralî û xwedî bandor bû.
Gava meriv li micadela kurdan ya azadîxwaz ya van 50-60 salên dawî dinêre kadir û serokên wek Newşîrwan Mistefa pir kêm in.
Li Kurdistana başûr Newşîrwan Mistefa serokê navê wî qet di gendeliyê û diyê û rişwet û bertîla û diziyê negeriya, di vî warî da ew siysetmedar û swerokê herî paqij e.
Ez vî kurdperwerê hêja bi hurmeteke mezin bibîr tîni,
Newşîrwan Mistefa ewê tim di dilê me da bijî...
Bira serê gelê kurd, dost, heval û hezkiriyên wî sax be...
Ev 37 sal in ez li Swêd im, heta nuha min tu şîn û şahiyeke kurdan da hewqa qerebalix nedît, bi sedan însan hatibûn, qoreke radibû, qorek rûdinişt, qelebalixeke pir zêde hebû, salon tim tije bû,
Vê jî nîşan dida Neşîrwan Mistefa di nava kurdan da dihat hezkirin. Çimkî ew li dijî gendeliyê bû, civateke azad û demokratîk dixwest.
Şîneke bi ser û ber bû, bi nîzam û întîzam bû, bi muzîka xwe, bi axaftinên li ser micadele û şexsiyeta Newşîrwan Mistefa şîneke pir bi dûzan bû. Şîneke tam layiqî serokekî hêja, ronakbîrekî mezin û gernasekî kurd bû...

Erebên Sûriyê yên li Kurdistanê belav kirine ewê li hemberî kurdan bibin çeteyên dewletê

Erebên Sûriyê yên li Kuristanê belav bûne di rojên pêş da hemû ewê bibn faşîstên Erzerûm, Xarpêt û Meletyê...
Di şerê Sûriyê da erê erebên Sûriyê zirareke madî û însanî dîrin, ev rast e. Lê di warê siyasî da li karê ne. Welatê wan li cî ye û bi milyonan ereb li dinyayê belav bûn, li her welatê Ewrûpa koloniyên ereban çê bûn.
Ev yek jî him ji bo ereban û him jî bo hêzên îslamî îmkaneke mezin e, êdî li her welatê Ewrûpa xwedî hêz û gotinin. Di rojên pêş da pir ne dûr e li hin welatên Ewrûpa bibin şirîkên wan welatan.
Yanî gava meriv dûr û dirêj li meselê binêre ereb û hêzên îslamî di şerê Îraqê û Sûriyê da li karê ne.
 Yên zirareke pir mezin û malwêran dîtin kurd in, kurdên êzdî ne, kurdên Kurdistana bakur in. Ereb, tirk û misilmanan malik li kurdan viritandin, qirawan anîn, tiştên anîn serê ermeniyan anîn serê kurdan jî.
Bi sedhezaran ereb wek leşkerên dewleta tirk û hêzeke antî-kurd li Kurdistanê belav û bi cî kirin. Hema hema hemû jî birçî ne û amadene bibin çeteyên dewleta tirk.
Li Ruhayê bi kêmanî 700-800 hezar ereb bi cî kirine û ev jî bi zanetî ye, ji bo ku demografya Ruhayê biguherin, Ruhayê jî bikin Xarpêt(Elezîz) û Meletî.
Û van hêzên antî-kurd ewê ji Kurdistanê dernexin û bikin bela serê kurdan û tevgera kurd ya netewî.
Van erebên antî-kurd hemû ewê bibin wek dadaşên,faşîstên Erzeromê, Xarpêtê, Sêwasê, Meraşê û Meletyê û hin derên din yên Kurdistanê.
Di rojên pêş da kurd ewê ji destên van pir bikşînin. Dibê kurd ji nuha da li ser vê hêza antî-kurd serê xwe biêşînin û tedbîrên mimkûn bigrin û karên mimkûn bikin.


Erdogan bi îşareta ”Rabîa” yê gotiye ew li pey ”Sêva Sor” e…


Erdogan do, di merasima 19ê gulanê da bi destê xwe yê çepê ”îşareta Rabîa” kiriye û di axaftina xwe da jî wek Alpaslan Turkeşê faşîst peyivî ye û ji kîtleyê ra gotiye ”Sêva me ya sor emanetî we ye.”
Îmgeya ”Sêva Sor” semboleke hemû nîjadperest û faşîstên tirk ya pir muhîm e. Faşîstên tirk bi îmgeya ”Sêva Sor” hedefeke muhîm, îşxal û fethên nuh û hîn mezin xeyal dikin.
Ji bo ku ew jî bibin xwedî mîtolojî ji xwe ra hin derew merew li hev anîne. Îdeologên faşîzma tirk bi vî hawî xwe tatmîn dikin û bi vê îdeolojiya faşîst pê mejuyê însanan diçelqînin.
Erdogan jî êdî rola nasyonalîst û faşîstekî tirk dilîze, dixwaze kursiya Bahçelî jê bistîne û ji alî nîjadperest û faşîstên tirk va wek Nîhat Adsiz û Alpaslan Turkeş were qebûlkirin.
Lê ev faşîstiya jî wî jî wek îslamîmîzimê û demolratiya wî di esasî xwe da sexte ye, ji bo kursiya xwe wenda neke maskeya pan-turkîzmê û îslamîmzîmê daye ber ruyê xwe.
Mêrik eşkere dibêje hedefa wî ”Sêva Sor” e, ew nasyonalîst û faşîstekî tirk e û bi êdî bi sembolên wan dipeyive.
Yanî ew nasyonalîstekî antî-kurd û merivekî pan-turkîst e. Lê hîn jî bi hezaran kurdên me heval û piştgirên vî faşîstê antî-kurd û pan-turkîst in.
Di esasê xwe da êdî di nabêna AKPê û MHPê da, di nabêna Devlet Bahçelî û Erdogan da di warê îdeolojîk û siyasî da bi qasî misqalekî jî ferq û cudahî nemaye.
Lê kurd hîn jî ji vî nasyonalîstê tirkê neyarê kurdan naqetin.
Di nabêna kurdên MHPê yên faşîst û kurdên AKPê da tu ferq nîne. Ji xwe MHP û AKP di praktîkê da li hemberî kurdan bûne yek, Bahçelî hevalê Erdogan yê herî saxlem û şêwirmendê wî yê bi dizî ye.
Îro yên li Tirkiyê li ser hukim in hêzên turk-îslam in, îslamên faşîst û faşîstên îslam in.



19 maj 2017

Kurd mezlûm in lê belê bi qasî ku bibin dijminê Emerîka ne ehmeq in

Îbrahîm Xelîl Baran întelektuel û siyasetmedarekî dost û dijminê xwe pir baş ji digerîne, tu carî dost û dijnên gelê xwe tevhev nake. Xwedî şiûr û asoyekî netewî û mantixekî pir saxlem e.
Li ser rexneyên hevkariya Emrîka û kurdan gotiye:
”Efendim ji bo dîzayn û terbiyekirina herêmê Emerîka kurdan bi kar tîne. Ma bira bi kar neyne?
Ma li herêmê yek kurdekî memnûn heye?,
Li Îrana di navê wê da îslam derbas dibe, di ala wê da navê Xwedê dinivîse rojê 40 kurd tên bi dardekirin.
Kurd mezlûm in lê belê bi qasî ku bibin dijminê Emerîka ne ehmeq in.
Tu dibêjî belkî hemû dewletên îslamî ji bo mafê kurdan bidin ketine dorê, yên me neecibandine û çûne bûne mitefikê Emerîkayê.
Teew…?
Îbrahîm Xelîl pir rast gotiye, dijminê me ne Emerîka ye, Îran e, Tirkiye ye, Îraq û Sûrîye ye.
Yê welatê me dagir kiriye ne Emerîka ye, Tirkiye, Îran, Sûriye û Îraq e.
Yên serê mej ê dikin, dest davêjin namûsa me, keç û jinên kurd ji xwe ra dikin kole û li bazaran difroşin ne emerîkî ne, ereb û tirk in.
Yên zindanên xwe tije kurd kurd kirine ne Emerîka ye, Îran û Tirkîye ye.
Balafirên her roj bi tonan bombeyên jahrî bi ser serê zarokên me yên di şikeftan da xwe veşartine dibarînin ne yên emerîkî, yên tirk in.
De îcar çima emê bibin dijminê Emerîka?
Em di bin destê kê da ne, kê welatê me îşxal kiriye neyarê me ew in.. Em van neyaran baş nas dikin û em ne motajê aqilê kesî ne…
Not:
Nivîs bi tirkî bû, min kir kurdî. Belkî çend kurdên tirkînezan jî bixwînin.


Mixabin Newşirwan Mistefa jî ji vê gerdûnê koç kir

Xebereke reş, Newşîrwan Mistefa wefat kir !
Mixabin serokê Tevgera Goran, welatparêzê bi nav û deng û xwediyê qelemeke xurt Newşîrwan Mistefa îro xatir ji malbat, dost û hezkiriyên xwe xwest û di 73 saliya xwe da çû rahmetê.
Bira serê gelê kurd, dost û havalên wî yên têkoşînê û zarokên wî sax be.
Newşîrvan Mistefa yek ji damezrînerên Yekîtiya Niştimaniya Kurdistanê(YNKê) yê herî girîng bû.
Ew heta sala 2006a cîgirê serokê YNKê Celal Talabanî bû. Meriv kane bibêje heta ew di nava YNKê da bû, ew milê Mam Cela yê rastê bû.
Newşîrvan Mistefa di sala 2006a da ji YNKê veqetiya û şîrketeke bi navê ”Wûşe” yanî peyv damezirand.
Dû ra di sala 2009a da tevgera Goran ava kir û ket hilbijartinên parlamentoyê û li Kuristanê bû hêza, partiya duyem.
Newşêrwan Mistefa bi têkoşîn û berhemên xwe di tarîxa Kurdistanê ya nêz da şexsiyetekî mezin e, ji bo azadiya gelê xwe û serxwebûna Kurdistanê gelek tişt kirine û bûye qehreman û şahidê gelek bûyer û liberxwedanan.
Tarîx ewê viya binivîse.
Heger li Kurdistana başûr du siyasetmedar û serokên navê wan paqij mabin û di gendeliyê, di diziyê negeriya bin hebin, yek jê Newşîrwan Mistefa ye. Li başûr serokê navê wî di gendeliyê negeriya be hema hema tuneye. Lê Newşîrwan Mistefa di warê gendeliyê da qet leke nanî ser navê xwe. Di vî warî da wî navekî paqij li dû xwe hîşt.  
Newşîrvan Mistefa yek ji wan siyasetmedar û serokên kurd e di ber siyasetê ra nivîskarî jî dikir û him jî xwedî qelemeke pir xurt bû.
Li ser dîroka kurdan û tevgera kurd ya siyasî, edebiyatê û di gelek warên din da gelek berhemên hêja nivîsîne.
Ji van berheman hinek bi navê wî ne û hinek jî bi navên mahlas(mustear) yanî nasnav, navê ne rast in.
Newşîrvan Mistefa demeke dûr bû bi nexwesiya penceşêrê(kasêrê)ketibû û li Londonê tedawî dibû. Çendakî berê vegeriya Kurdistanê, welatê xwe yê jê pir hez dikir û li ser her buhostek erdê wî bi salan pêşmergetî kiribû.
Nexwest li xerîbiyê wefat bike, xwest li Silêmaniya zaroktiya wî lê derbas bûbû û jê gelkï hez dikir, di nava gelê xwe da çavên xwe bigre û xatir ji vê dinya ronak bixwaze.
Demek berî nuha, di 17ê adarê da  xanima wî Şûle Elî î çû rahmetê.
Newşîrvan Mista bavê du lawan, Naîm û Çiya û keçeke bi navjê Çira ye.
Gorra wî behişt be, serê gelê kurd sax be...


18 maj 2017

Welatê me pir xweş e lê dijmin li me kiriye zindan


Musta Çetîn kurdekî evîndarê welatê xwe ye, mala xwe, gundê xwe, çiyayên ji hewşa wî jê ve xuya dikin, coxrafya lê dimîne bi zimanekî şaîrane xweş taswîr kiriye.
Hawirdora xwe ewqasî xweş taswîr kiriye, meriv dixwaze hema berê xwe bide Bismil û gundê Kurdoglu.
Çetîn hawirdora xwe, ciyayên ji bexçê wî, ji hewşa wî jê ve xuya dikin wiha taswîr kiriye:

”Mala min li dereke bilind e. Tam li hember, li rojhilat qotê çiyayê Merto(Sason)yê berfîn xuya dike. Hinekî li çepê wî(li gorî min)çiyayên Silvîva, li bakurê rojhilat Hezro û li pişt wî çiyayên Qulpê xuya dikin. Tam li bakur Lice û li pişt wê jî çiyayên Çewlikê(Bîngolê) yên bi heybet û berfîn. Li başûr Batman û çiyayên Stewrê. Û ji pişt malê jî çiyayê Qerejdaxê xuya dike.
Deşt wek deryayeke hişin e.
Li vir û li wir çîçek û kulîlkên rengorengo xuya dikin…
Êdî sosin, nêrgiz, kirkor û kulîlkên wek wan tunene, lê dîsa jî têrê dike…
Û di ser da jî  gulên min yên sor, şîrikî, binefşî û zer…
Ez li dera dinyayê ya herî xweş dijîm….
Li WELATÊ xwe…”
Rast e welatê me xweş e.
Welatê meriv wek diya meriv e, diya meriv ne xweşika dinyayê be jî bi meriv xweş e, şîrîn e.
Çimkî diya meriv e…
Welat jî wisa ye.
Welatê meriv ji hemû welatan ne xweştir be jî dîsa bi meriv xweş e û şîrîn e.
çimkî welatê meriv e.
Weten şîrîn e.
Ne diya xelkê dibe diya meriv û ne jî welatê xelkê dibe welatê meriv.
Lê dewleta tirk, leşker û polîsên tirk welatê me li me kirine zindan, nahêlim em ji jiyana xwe, ji welatê tahm û lezetekê bigrin.
Nahêlin em li welatê xwe serbixwe û azad bijîn, kêf bikin, li gorî kêfa dilê xwe bigerin, bibînin.
Bi sedhezaran leşker, polîs û ajanên xwe xistine welatê me.
Li her qoziyeke welatê me qereqol û qişle çêkirine; bi sedan, bi hezaran çêkirine.
Der û herêm herî xweş bi darê zorê îşxal kirine.
Li nuxteyên herî bilind û herî stratejîk qereqolên xwe çêkirine.
Nahêlin em li welatê xwe serbest, azad û bi dilekî rehet bigrin.
Bi hebûna leşker û polîsnên xwe, bi ala xwe, bi terora xwe jiyan li me hemû kurdan, li zengîn û feqîrën me herimandine, kirina jahr.
Gava min wan rêzên jor yên Mustafa Çetîn xwend ji alîkî da dilê min bijiya gundê Kurdoglu, wê xwezayê û jiyana wî û xweşikiya Kurdistanê, min jî jiyaneke wer xeyal kir.
Lê li alî din jî îşxala welatê min, hebûna leşker û polîsên tirk û terora wan, saxîkirinên wan yên serê riyan û li her dera Kurdistanê hilbûna ala tirk ya bêteşe jî hat ber çavê min...
Bindestî jiyanê li meriv tahl dike…

AKPê tenê HDP dijmin dîtiye û lema jî venexwendiye kongreya xwe


AKPê, HDP dawetî kongreya xwe nekiriye, yanî venexwendiye kongreya xwe.
Rast kiriye.
Meriv dijminê xwe dawetî kongreya xwe nake.

Kongreya AKPê ya sêyem di 21ê gulanê da çê dibe.
Erdogan ewê Bînalî Yildirimê emirber poste bike û ewê derbasî ser dîreksiyonê bibe, yanî ewê ji nuh ve bibe serokê AKPê.
Heta nuha ne resmî lê fiîlî serok bû.
Lê bi vê kongrê di resmîyetê da jî ewê bibe serokê AKPê.
Helbet ne serokê AKPê tenê, ewê bibe serokê hukûmetê, serokê Tirkiyê û serokê artêşa tirk jî.
Yanî meriv kane bibêje Erdogan ewê bibe sultanê Tirkiyê.
Li gorî medyaya tirk dinivîse, AKPê bêyî HDPê ji hemû partîyan ra dawetname şandiye, tenê ji HDPê ra neşandiye, tenê HDP venexwendiye kongreya xwe.
HDP her çiqas dibêje ”ez ne partiyeke kurd im, ez partiyeke Tirkiyê me, ez veqetandinê, dewletê, Kurdistanê naxwazim”, dewlet ji bo kurdan jahr e, zuqûm e, heram e”,  lê tirk dîsa quruşekî xwe di vê şelafiya HDPê û berpirsiyar û serokên wê nadin, dibêjin hûn dev ji çi berdin û çi şalûziyê bikin jî hûn dijminên me ne, em we ji xwe qebûl nakin.
Bi baweriya min AKPê bi dawetnekirina HDPê tiştekî rast kiriye.
Bi kêmanî mêrikan durûtî nekirine, ji kes û qewmê jê nefret dikin û dijminên xwe dibînin ra gotine ”em we dijminê xwe dibînin û lema jî we naezimînin kongreya xwe.
Ez bi xwe di viya da tu şaşiyekê, tu neheqiyekê, tu anormaliyekê nabînim.
Di ser da teqdîr dikim, ji bo ku ya dilê xwe veneşartine, di heqê kurdan û HDPê çi difikirin ew gotine...
Yanî AKPê qet durûtiyê nekiriye, partiya dijminê xwe xwe dîtiye dawet nekiriye.
Û ev jî rast e, meriv naxwaze neyarê xwe di kongreya xwe da, di şahiya xwe da bibîne.
Ez bim jî ezê eynî tiştî bikim.
Ezê neyarên kurdan, kes û hêzên ez wan dijmin dibînim venexwînim kongreya xwe.
Mesele hewqasî basît e.
Lê ne AKP tenê HDPê dijmin dibîne, MHP, CHP, SAADET, VP, BBP, KP, MP, bi kurtî hemû partiyên tirk jî li gel hemû şelafiyên HDPê û sloganên ”em Kurdistanê naxwazin, em filan û bîvan tiştî naxwazin” HDPê wek partiyeke dijmin dibînin.
Ew jî kongreyên xwe çêkin ewê HDPê davet nekin.
Kurdên partiya Tirkiyê û vê siyaseta HDPê naparêzin, kurdên ne li dijî Kuridstanê ne, kurdên dewletê dixwazin dibê ya HDPê bikin partiyeke kurd û Kurdistanî ya jî dev jê berdin û ji xwe ra li riyeke din bigerin.
Em dibînin siyaseta ”Tirkîyetiyê” jî pere nekir, dîsa jî hemû belediye ji kurdan stendin.
Serokên HDPê jî di nav da bi sedan siyasetmedar, serokên belediyan û parlamenter avêtin zindanê. Jiyan li parlamenter, siaysetmedar û endamên HDPê kirine zindan.
Yanî partiya Tirkiyê û sloganên ”biratiya gelan û em filan tiştî naxwazin” jî tu feyde negîhand kurdan û nagihînê.
Hûn çi bikin jî tirk we ne ”bira”, dijmin dibînin.
Viya êdî bibînin, qebûl bikin.
Lema jî ne hewceye hûn xwe ji vê rejîma faşîst û ji van nîjadperestên antî-kurd ra hewqasî daxînin...
Dev ji siyaseta “biratiyê” û "partiya Tirkiyê" berdin û bibin partiyek kurd û Kurdistanî…

17 maj 2017

Dr. Michael Cheyt: Heger kurd bi zarokên xwe bi kurdî nepeyivin pêşeroja kurdî tuneye

Zimanzanê emerîkî Dr. Michael Cheyt di vê hevpeyvîna xwe da dîsa gazî û hawar li dê û bavên kurd kiriye û gotiye:
”Heger dê û bavên kurd bi şanazî bi zarokên xwe re bi kurdî nepeyivin pêşeroja zimanê kurdî tuneye. Heger hûn li benda destûra hikûmetê bisekinin hûnê xeyalşikestî bin.”
Weleh hema dê û babên kurd qet bi şanazî bi zarokên xwe ra bi kurdî napeyivin.
Bêguman her kes zane zimanê zarok pê mezin nebin ew ziman mahûkî mirinê ye.
Kurd vê rastiyê zanin, lê dîsa jî bi zarokên xwe ra bi kurdî napeyivin, dîsa jî ehemîyetê nadin zimanê xwe.
Di asîmîlasyona kurdan da bi qasî dewleta tirk, siyasetmedar û ronakbîrên kurd jî sûcdar in. Çimkî bi kurdan ra bi kurdî napeyivin, bi dewletê ra ew jî bi tirkiya xwe kurdan asîmîle dikin. Ji sedî 99ê siyaseta kurdên bakur bi tirkî ye.
Tiştê dewleta tirk bi zorê bi kurdan dide kirin, siyasetmedarên kurd bi navê kurdayetiyê dikin.
Yanî di asîlîsyona kurdan da ne tenë dewleta tirk, siyasetmedfarên kurd jî, pariyên kurd jî sûcdar in.
Lema jî dibê meriv ne dewletê tenê, li hemberî kurdên bi tirkî siyasetê dikin û dinivîsin jî derkeve.
Hevpeyvîneke xweş e, camêr ji kurdan bêtir bi ser kurdî da dihezhezike û dixwaze kurdî nemre...
Lê heta kurd ev kurd bin taliya kurdî xerab e.
Ji bo nemirina kurdî tenê xelasiyeke heye, ew jî li Kurdistana bakur û rojava kurd bibin xwedî statutyeke netewî. A wê demê kurdî ew^ji mirinê xelas bibe, ya na pêşeroja kurdî li Tirkiyê û Sûriyê tuneye, mahkûmî mirin û wendabûnê ye.
Hêvî dikim kurd li Tirkiyê û li Sûriyê di demek nêz da him mafan bi dest xin. Gava zarok bi kurdî bixwînin a wê demê kurdî ji mirinê difilite.


Heta Tirkiye mitefikê Daîşê be Emerîka ewê dev ji piştgiriya kurdan bernede

Piştî hevdîtina Erdogan ya bi Trump ra di medyaya tirk da şiroveyên pesin û şelafiyê li bin guhên hev dikevin. Hinek dibêjin Erdogan ”nuxte” danî û hinek jî dibêjin gotina dawî got.
Şiroveya herî xeş, kurdekî gotiye ”hemû mesele risimgirtinek” bû û ew jî bû.
Bi dîtina min jî zîdeyî girtna rismekî Erdogan li Washîngonê tiştek bi dest nexist. Ji xwe ne mikån e jî bi dest xe.
Çimkî li Sûriyê hêza Emerîka li dij e û pê ra şer dike, Tirkiye pê ra mitefik e û alîkariyê didê.
Li Sûriyê derdê Emerîka bi kurdan û PYDê ra tuneye, bi Daîşê ra ye, bi îdeolojîya Daîşê ya îslamî ra ye.
Lê derdê Tiriyê bi kurdan û PYDê ra ye. Tirkiye ne li dijî îktîdara Daîşê û dewleteke îslmî ye, ew li dijî kurda ye, li gorî Tirkiyê dibê kurd li Sûriyê nebin xwediyê mafekî herî biçûk jî.
Emerîka ne li dijî perçebûna Sûriyê ye, lê Tirkiye li dij e.
Emerîka dixwaze hêzên îslamî xurt nebin, nebin xwedî dsthilat, lê Tirkiye dixwaze Sûriye bibe dewleteke îslamî.
Ji bo Tirkiyê ya herî muhîm kurd nebin xwedî maf.
Siyaseta Emerîka ya Sûriyê ne ev e.
Lem ajî Emerîka û Tirkiye  di mesela Sûriyê da nikanin li hev bikin.

Erdogan ewê hîn gelek caran ”nuxtê” û ”vîrgulan/nabiran” deyne.
Ew çi bikin jî piştgiriya Emerîka bi kurdan ra ewê dom bike.

16 maj 2017

Jimara xwendevanên Hindik-Rindik roj bi roj zêde dibe


Heta çend meh berê jî rojê 40-70, 80 kesî da bû, lê nuha kêmzêde rojê 500-600 e. Pêr 851, do 1064 û îro jî heta nuha 726 e.
Sebebê vê eleqa nuh û zêdebûna xwenevanan ez nizanim çi ye. Dibe hin nas û dostan di facebookê da qala Hindik-Rindik kirin û pesnê wê dan lema.
Ji bo blogeke kurdî rojê 1064 ziyaret reqemeke pir mezin e. Ez nizanim gelo rewşa blogên din çawa ye û rêjeya xwendevanên wan çuqas e?
Xwezî hinekan ev yek belav bikira.
Lê ez ji xwendevanên xwe razî me, bi bêdengî be jî, tiştekî nebêjin jî lê gelek kes her roj Hindik-Rindik taqîp dikin.
Ev yek jî bêguman ji bo min serbilindî û şanazî ye.
Spas ji bo xwendevanên min taqîb dikin….

Bi texmîna min Erdogan li Washingtonê pûş kuta...


Bi qasî nûçegîhanên swêdî ji Washingtonê radigihînin medyaya emerîkî, rojnameyên emerîkî yên mezin qet qala hevdîtina Erdogan û Donald Trump nekirine. Fena ku li Qesra Spî hevdîtineke wiha tunebe.
Nûçegîhana telewîzyona Swêd got Erdogan dixwaze Emerîka piştgiriya kurdan neke, lê ew bawer nake Trump guh bide vê daxwaza Erdogan.
Eynî nûçegîhanê got, sanatorekî muhîm got, “problem ne kurd in, Daîş e, lê Erdogan dixwaze em ne şerê Daîşê, şerê kurdan bikin. Problem ne kurd in, Daîşê e.”
Medyaya tirk wek medyake şelaf hevdîtinê mezin dike, lê ne wisa ye, min berê jî got, Erdogan ewê ji Washingtonê destvala û xeyalşikestî vegere.
Ji xwe ji axaftina Trump ev yek baş xuya ye. Trump di axaftina xwe ya pir kin da ji dêlî tiştekî konkret bibêje, pesnê leşkerên tirk da, qala “qehremaniya” tirkan ya li Korê kir. Yanî tiştekî cidî negot, bi çend pesnên vala dilê tirkan xweş kir.

Tabî dibê meriv mesela Zerraf jî ji bîr neke. Em hîn nizanin di mesela Zerrab da Emerîka ji Tirkiyê çi dixwaze…
Mesela Gulen jî heye, lê ew zêde ne muhîm e. Ez bawer nakim Erdogan jî dixwaze Gulen teslîmî Tirkiyê bikin. Gava Gulen bipeyive ewê hemû pîsiyên gelek kesan û hukûmetê jî derkeve û serê Erdogan jî biêşe.
Tiştê Erdoga li Tirkiyê ji bo Gulen dibêje propaganda ye, dibê meriv guh nedê..

Emerîka û Ewrûpa dixwazin ji me ra ordiyeke netewî ava bikin

PDKê û YNKê di 25 salên desthilata xwe da ordiyeke (artêşeke) Kurdistanê ya netewî çênekirin. Ji dêlî ku pêşmerge bikin ordî, ew wek çekdarên xwe, wek bekçiyên sexsê xwe û berjewndiyên xwe hîştin.
Bi saya hêzên xwe yên çekdar him kursiyên xwe parastin û him jî çavsorî li xelkê û muxalifên xwe kirin.
Çimkî xwedî hêzên çekdar bûn.
Lê bi qasî xuya dike Emerîka dike dawî bide vê saltanata PDKê, YNKê û Barzanî.
Emerîka dike avakirina ordiya Kurdistanê bi zor bi PDKê û YNKê bide qebûlkirin.
Li gorî medyaya kurd dinivîse heyeta pisporên emerîkî, îngliîz û alman pêşniyara ordiya Kurdistanê em demeke dane berpirsiyarên PDKê û YNKê û ji wan ra gotine heger hûn pêşmergeyên xwe nekin yek, ji nuha û pê da emê bi w era alîkariyê nekin.
Heger zor û zixta Emerîka û Ewrûpayê tunebe PDK û YNK bi rehetî pêşmergeyên xwe nakin yek û malê dewleta kurd.
Û heta pêşmergeyên PDKê û YNKê hebin ordiya Kurdistanê ya netewî çênabe. Û hava ordî çênebe Kurdistan jî ava nabe. Çimkî dewletek bê ortî nabe.
Lema jî heger em dixwazin Kurdistaneke serbixwe ava bibe, dibê meriv li dijî pêşmergeyên patiyan be.
Lê îhtîmal heye mecbûr bibin û pêşniyara Emerîkayê qebûl bikin. Çimkî Emerîka ewê alîkariyê ji ser wan bibire.
Û gava Emerîka dest ji ber wan bişîne ereb û tirk ewê wan li hewa bixwin.
De hêvîya me ma Trump….

Beq nequrre ewê bidirre...



Malperên tirk di manşetên xeberên xwe da gotine, ”Serokkomar Recep Tayyip Erdogan hevdîdtina xwe ya bi Donlad Trump ra 1-0 dest pê dike…”
Çima 1-0 dest pê dike?
Li hemberî Donald Trump di destê Erdoganê emîrê Daîşê da çi awantaj û qoz heye?...
Qet tu jahr jî tuneye.
Gotineke vala û beradayî ye…
Tirk elemîne halan, pesin û virên bêmane. Ji xwe ra li tembûrê dixin û ji xwe ra li ber tembûra xwe dilîzin.
Ji xwe ra derrewên dinyayê li hev tînin û pê xwe dixapînin, pê qûna xwe û serê xwe mezin dikin.
Çimkî tirk li hemberî Emerîka û Ewrûpa xwe zeîf û biçûk dibînin.
Zanin tu tiştekî wan nagihîje Emerîka û Ewrûpa.
Zanin di her warî da, ema di her warî da ji Emerîka û Ewrûpayê fersah fersah paşdatir in.
Zanin Ewrûpîyan êdî baş fêm kirine tirk irqçî û faşîs tin û merivên paşdamayî û heyranê xwe ne.
Zanin Trump jî û ewrûpî jî bi qasî kurdan û serokên kurdan qedir nadin Erdogan û Tirkiyê.
Zanin ji sedî yekê qedrê ewrûpî didin Salih Muslim, gerîlla û pêşmerge nadin Erdogan û dewleta wî.
Lema jî bi xwe pesnê xwe didin, bi viran qûna xwe û serê xwe mezin dikin.
Lê tirk ji derewên wiha pir hez dikin.
Ev psîkolojiya beqa ye, beq nequrre ewê bidirre…
Ji qahra kurda ye, di destê medyaya tirk da tenê qurrîn maye…
Wek beqan biqurrin, biqurrin, ya na hûnê ji qahra kurdan bidirrin…

15 maj 2017

Erdogan ewê ji Emerîka destvala vegere





Sebebê çûna Erdogan ya Emerîka di esasê xwe da kurd in, Gulen mulen hemû dezînformasyon e, tiştên pir biçûk û talî ne. Mesela esasî kurd in.
Erdogan dixwaze alîkariya Emerîka ya bi PYDê û kurdên rojava û başûr ra qut bike.
Erdogan dixwze Emerîka piştgiriyê nede referandûm û serxwebûna kurdên başûr jî.
Erdogan bi qasî li dijî alîkariya bi PYDê ra ye, hewqasî jî li dijî piştgiriya bi pêşmerge û kurdên başûr ra ye.
Erdogan ewê ji Trump ra bibêje piştgiriyê nede otonomî/federasyona kurdên rojava û serxwebûna Kurdistana başûr hûn çi dixwazin em hazir in. Em hazir Daîşê û hemû hêzên îslamî ji Sûriyê derxin. Lê bi şertê dibê Emerîka piştgiriyê nede kurdên rojava û başûr û yekîtiya wan.
Lê bi texmîna min Erdogan ewê ji Emerîka destvala vegere, Trump ewê daxwazên Erdogan qebûl neke.
Emerîka zane Tirkiye ne dijminê Daîşê ye, heval û piştgirê wê ye
Têkiliyên bi PYDê ra û alîkariyên hetanî nuha hatine kirin wer bi rehetî nayên qutkirin.

Çimkî li herêmê tu hêzeke ji kurdan xurttir û saxlemtir tuneye, hêza herî xurt û saxlem kurd in.
Ji Emerîka ra jî ev lazim e.
Tirkiye çi bike jî kurdên rojava li Sûriyê ewê bibin xwedî federasyon û heta belkî jî ew û Kurdstana başûr bibin yek. Yanî yekîtiya Kurdistana başûr û rojava ne xeyal e. Tirk viya dibînin û lema jî dixwzin rê li ber vê yekê bigrin.


 


Çawa dibe tu hîn nehatiye girtin?

Ayşe Armana rojnamevan bi rojnamevan Levent Gultekîn ra hevpeyivînek xweş kiriye.
Di pirsa pêşî da Ayşe Armanê ji Gultekîn ra gotiye:
”Çawa dibe heta nuha tu navêtine hundur?”
Gultekîn jî gotiye, ”Vê pirsê her kes meraq dike! Bersîva wê ez jî nizannim…”
Gultekîn rojnamevanekî pir hindik diwêre Erdogan û îktîdara AKPê rexne bike.
Û ji bo vê jî cesareteke pir mezin lazim e, dibê însan zindanê, bêkariyê û birçîbûnê bigre çavê xwe.
Lema jî Ayşe Arman xanim matmayî maye.
Îro li Tirkiyê gava yekî demokrat, muxalifekî Erdogan hîn li derve be, hîn nehatibe girtin her kes matmayî dimîne, dibêje gelo di bin vê da çi heye, ev meriv çima hîn nehatiye girtin?
Çimkî li derve mayina muxalifekî Erdogan êdî di serê însanan da şikê çê dike, dibêje gelo ev meriv di bin ra zilamê Erdgoan e, ya jî sebebê negirtina wî çi ye?
Çimkî li Erdogan rexneyeke herî biçûk jî têra girtina însanan dike.
Hefs û zinadanên tirkyê tije kurd û muxalifên Erdogan in.
Ev rewş, ev psîkolojî ji bo welatekî rûreşiyeke mezin e.
Tirseke bi vî rengî ancax li Koreya Bakur, li Suûdî, li Îranê û li Erîtreyê heye.
Tirkiye di bin dîktatoriya Erdogan da bûye welatê tirs û xofê. Kes bi şev bi dilekî rehet serê xwe danayne ser balgiyê xwe, her kes bi tirsa polîs ewê kîn ga li deriyê wî xe radikeve.
Îslamîstên tirk nîşan dan ew ji kemalîstan ne baştir, ne pêşdatir û ne demokrattir in. Heta di warê ”demokrasîyê” û azadiyan da, di neyartiya kurdan da fersah fersah ji kemalîstan xerabtir in.

Cejna zimanê kurdî pîroz be!


Îro cejna zimanê kurdî ye.
85 sal berê di 15ê gulana 1932a da Mîr Celadet Bedirxan li Şamê hejmara Hawarê ya pêşî derxist.
Kovara Hawarê bû bingeh û gava pêşî ya kurdîya latînî. Bi derketina Hawarê ra kurdî geş bû û bi pêş ket. Û ji wê rojê heta nuha nuha ni hezaran kitêb, kovar, rojname û berhemên cuda cuda bi kurdîya latînî hatin nivîsîn.
Ji sala 2006a û virda ye kur her sal roja 15ê gulanê wek roja zimanê kurdî pîroz dikin.
Cejna zimanê kurdî li gelî kurd û li hemû kurdên kurdperwer û kurdîaxêv pîroz be.
Hezar carî mala Mîr Celadet Bedirxan ava be ji bo ku Hawar weşand û em kurd kirin xwedî elîfbeya latînî..
Bira gorra wî biheşt be...

Hawar dengê zanînê ye. Zanîn xwe nasîn e.

Xwenasîn ji me re rêya felat û xweşiyê vedike.

Her kesê ko xwe nas dike, dikare xwe bide naskirin.

Hawara me berî her tiştî heyîna zimanê me dê bide naskirin.

Lewma ziman şertê  heyînê me ya pêşîn e.

///Mîr Celadet Elî Bedirxan

Di Hindik-Rindik da guhertineke nuh




Piştî min xeml û xêliya bloga xwe Hindik-Rindik bi layouteke nuh û xweşik guhert dixwazim di dûzana weşanê da jî, di naverokê da jî guhertineke biçûk çêkim.
Wek hûn xwendevan jî zanin heta nuha nivîsên dirêj ne tê da, min nivîsên kin yeko yeko nediweşand, min du sê heb dikirin yek û bi hev ra diweşandin.
Lê ji nuha û pê da nivîs çiqasî kin be jî ezê wê bi tenê biweşînim.
Yanî ji dêlî ez rojê carekê, du caran bloga xwe nuh (update)  bikim, ezê sê çar caran bikim.
Bi vî hawî him rojê ezê çend nivîsan biweşînim û him jî nivîs ewê kin û bi serê xwe bin.
Ez dibêjim bi vî hawî ewê baştir be.
Heger di vî warî da xwendevan fikir û pêşniyarên nuh bînin ezê kêfxweş bibim.
Lê ez zanim kes şaşiyeke wiha nake, ew fikrên xwe ji xwe ra dihêlin.
Ji bo meriv biwêribe li ser mijarekê fikrê xwe, raya xwe bibêje cesareta medenî lazim e û ew jî bi kurdan ra tuneye, bi kêmanî pir kêm e.
Helbet ne ji bo vê meselê, qesda min kultureke qerekter û giştî ye. Yanî em wek ewrûpiyan ne rehet in, zarokên me wek yên ewrûpî ne serbet in.

Çimkî em zarokan azad mezin nakin, em ji dêlî îqnayê her tiştî bi zor bi zarokan didin qebûlkirin. Ev yek jî zarokan durû dike û zirareke pir mezin dide şexsieyta wan.
Terbiya malbatî û sîstema perwerdeya tirk zarokan bêcesaret, qudûmşikestî dike…
Ji bo ku bi însanan ra cesareteke medenî hebe dibê însan bi kukltureke xweşbîn, ne otorîter û di civateke demokratîk û azad da mezin û perwerde bibin.
Li Tirkiyê ev yek yanî demokrasî û azadiya şexsî û fikrî ji kok da tuneye, ji malbatê bigre, heta bi kuçê û perwedeyê û leşkeriyê însan bi disîplîneke leşkerî mezin dibin. Zarok ne bi perwerdeyeke azad û demokratîk, bi tirsandinê tên mezinkirin.
Lema jî meriv kane bibêje piraniya kurdan lalên bi zar û ziman in. Fizîkî ne lal in, lê psîkolojîk û rûhî piraniya însanan lal in, nikanin hestên xwe, fikrên xwe bi rehetî bidin der…

14 maj 2017

Merivê tembel ne ji defê ra dibe ne ji zurnê ra

Însan jî babet babet in, her kes li gorî xwe xwedî hin fêrbûn, hin xûy û tebîetên cihê ne.
Hin kes wek mûriya xebatkar in û hin kes jî wek tembelên Bexdayê ne, di bin dara xurmê da ji nêza(birçîna)dimrin.
Xwedê kir li dinyayê însanê xebatkar, berhemdar, jêhatî û bi xîret hene, her kes ne tiral û tembel e.
Merivê tembel tim dibêje ezê bikim, tu carî nabêje ez dikim, tim di erênayê da ye, merselê di mualeqê da dihêle.
Tembel, xweş dike, ji tembeliya xwe ra sebeban û hezar û yek qal û qîlan dibîne. Lê kar jê nayê, dev heye emel tuneye.
Ji bo hesin zeng çi be, ji bo însên jî tembelî, betalî ew e.
Zeng hesin dirizîne, tembelî, betalî jî him bedena însên û him jî ruh û mejuyê însên zengarî dike, dirizîne.
Gava tembelî li ba meriv zêde bi pêş da here, bibe xûy û tebîet ne baş e, meriv dike êsîrê xwe, êdî meriv ne azad e, dibe koleyekî tembeliyê.
Zana û fîlozofê fransî yê bi nav û deng J.. J Rousseau, hîn jî pêş da çûye û gotiye ”dayika hemû bêexlaqiyan tembelî ye.”
Û rasat e jî, çimkî tembelî feqîriyê û feqîrî jî qelekê caran dibe sebebê hin bêexlaqiyan, hin karên ne baş.
Merivê tembel ne ji defê ra dibe û ne jî ji zurnê ra.
Ji govengiriyê ra ji xwe qet nabe.
Çimkî kar jê nayê, di xwe ra nabîne du rêzan binivîse, di xwe ra nabîna tiştekî nuh fêr bibe.
Rîsipî, xwenda, ronakbîrên me, bi kinî kurd li gorî tirkan, swêdiyan, almanan, fransiz û îngilîzan tembel in.
Helbet sebebê vê yên civakî û kulturî hene.
Ji bo swêdiyekî felaketa herî mezin bêkarî ye, gava bêkar bimîne dinya wî/wê xera dibe, deprasyonanê derbas dike, dîn dibe, xwe dide alkolê.
Lê belê bêkarî, betalî li ba kurdan hewqasî ne şerm e.
Lema jî li hemû bajarên Kurdistanê mekanê jimara wan herî zêde qahwexane ne.
Esas hemû miletên bindest û başdamayî ”tembel” in, tiştekî li dû xwe nahêlin, kultura xuliqandinê, nivîsandinê tuneye.
Li civatên Rojhilat tembelî bûye kultureke civakî û şerm nayê dîtin.
Lê di nava miletên Ewrûpa da bêkarî, tembelî û feqîrî şerm e û însan viya vedişêrin.
Mersele leksîkografê îngilîz yê meşhûr Samuel Johnson li ser tembelî û feqîrtiyê gotiye:
 ”Tembelî û feqîrtî her tim şerm hatiye dîtin, ji ber vê jî her kes feqîriyê ji kesên din û tembeliyê jî ji xwe vedişêre.”
Meriv kane bibêje feqîrîya me kurdan ne ji me da ye, ji dijminê me da ye.
Çimkî welatê me di bin îşxalê da ye û em jî bindest in. Dewleta tirk hemû dewlemendiyên welatê me talan dike û em kurd  jî ji xwe ra kirine xizmetkar û kole...
Lê tembelî piçekî ji me da ye, têkiliya wê bi kultura me ra heye.
Em di xwe ra nabînin karekî mayinde bikin.
Rîsipî û întellektuelên me di xwe ra nabînin tiştê ji wan tê bikin. Em bibêjin serpêhatiyên xwe binivîsin.
Înternetê, medyaya sosyal dinya biçûk kiriye, kesên ji wan tê di xwe ra nabînin rojê çend rêzan binivîsin bi du sê gotinan be jî fikirên  xwe yên li ser karekî,  li ser nivîsekê bibêjin.
Du sebebên vê yekê hene: Yek jê, piranî bi kurdî nizanin, vê nezaniya xwe vedişêrin. Û ya din jî tembel in.
Helbet hin sebeb û faktorên wek dilnexwazî, berberiyên îdeolojîk û siyasî û pozbilindî jî hene.
Lê bi baweriya min tembelî ya esas e.
Ji do da ye bi minasebeta 10 saliyabloga xwe, min layouta bloga xwe guhert û nivîsek jî li ser nivîsî  û belav kir. Min xwest kesên min taqîp dikin fikrên xwe bibêjin.
Do 615 kesan bloga min ziyaret kiriye, lê yek kesî jî tiştek negotiye.
Di facebookê da 4978 hevalên min hene, heta nuha tenê 21 kesan blog û nivîsa min ecibandine û sê(3)kesan jî mala wan ava be 10 saliya bloga min pîroz kirine.
Ev jî nîşan dide bê em kurd çiqasî tembel in.
Lê li alî din tesîra kultura me ya feodal, ya eşîrî jî heye, ev kultura vala, qure û bi zirar nahêle însan deriyê dilê xwe vekin û li ser kar û xebatên însanan hestên xwe bibêjin.

Swêdî merivên nefsbiçûk û bi kultur in, çiqasî zana, alim û mezin bin jî, qet quretiyê û pozlindiyê nakin. Gava dibînin yek karekî baş dike pîroz dikin, teqdîr dikin.
Lê li ba me kurdan ne wiha ye, hinekên me ji ber nezanî û tembeliyê û hinekên me jî ji ber kultura feodal di xwe ra nabînin du rêzan binivîsin û fikrên xwe yê pir muhîm bibêjin…
Ez vê rexneyê ne ji ber  ku aciz bûme dikim, na, ji xwe di nivîssa xwe da min gotibû ” Ez zanim kesê tiştekî nenivîse”.
Yanî ev bêdengî ji min qet ne surprîz e. Ev 10 sal in eynî bêdengî heye, ez fêr bûme.
Min tenê xwest li ser kêmasiyeke me ya kulturî û civakî fikrê xwe bibêjim.

13 maj 2017

Bi minasebeta 10 saliya bolga Hindik-Rindik


Deh sal berê piştî tesadufekê û bi xêra alîkatiya Nîhat Saganda ez bûm xwedî bloga ”Hindik-Rindik”.
Min nivîsa xwe ya pêşî ”Mizgîn li we kurdan ez jî bûm xwedî BLOG!” tam deh sal berê di 30 îlona 2007a da nivîsîye.
Çar mehên din deh salên bloga min ”Hindik-Rindik” diqedin û dikeve sala yanzdan.
Di van deh salên borî da min qet destê xwe neda bloga xwe û şikil û şemalek, xemleke nuh nedayê.
Sebebê vê jî karê layoutê, mîzanpajê ji min nayê, ez ji înternetê, ji vî ilmê nuh qet fêm nakim, dibê yek alîkariya min bike.
Heta ne aîkarî, dibê ji min ra çêke.
Lê ji bo guhertinê û layouteke nuh pîrozkirina 10 saliyê minasebetek baş bû. Ez wer fikirîm, min got piştî 10 salan dibê êdî ez xwe piçekî nuh bikim.
Lema jî min du roj berê dîsa xwe avêt dexlê Nîhat û daxwaza xwe ya  layouteke   nuh ya ”Hindik-Rindik” jê ra got.
Mala wî hezar carî ava be, camêr wek cara pêşî dîsa yek nekir dudu û got ser seran, ser çavan, ezê ji te ra çêkim.
Û wek hûn dibînin, ev şiklê nuh îro ji min ra şand.
Min bi xwe pir eciband.
Bi taybetî min dixwest sûretê  ”Dîkmeyên” Wêranşarê û ala Kurdistanê bibin panoya bloga min.
Dîkme, ziyaretgeheke dema Bîzansan e. Berê 12 nig, stûn bûn, nuha yek tenê maye. Di risim  da di nava xerabeyan da 7 stûn xuya dikin. Risimê hûn dibînin di dawiya salên 1800î da hatiye kişandin.
Bi dîtina min him ”Dîkme” û ala Kurdistanê û him jî logoya ”hindik-rindik” xweş û  hatine bi cî kirin û reng jî xweş e.
Ez nizanim fikrê we xwendevanan çi ye, lê min pir eciband.
Û ji xwe ya muhîm jî dibê bûk bi dilê zavê û zava jî bi dilê bûkê be.

Blogeriya min deh sal berê piştî tesadufekê di şeva pîrozbhiya 30 saliya DDKDê da(28/9-07) dest pê kir.
Di nivîsa xwe ya pêşî da ez çawa bûm xwedî blog û kê ji min ra çê kir min wiha nivîsî ye:
”Di şevê da min derdê xwe ji Nîhat ra got. Min got, ez dixwazim blogekê ji xwe ra çê bikim, lê ji heq dernakevim. Gelo tu yê bikanibî blogekê ji min ra li hev ragirî?
Wek her tim, Nîhat dîsa bi tebat mizicî û got:
- Pir hêsan e, ez sibe ji te ra yekê çê dikim.
Roja din dema min posta xwe ya elektronîk vekir, min hew dît ku bloga min bi risim, bi edres, bi nav û nîşan hazir di qutiya min da ye.
Tiştê kêm tenê nivîssîn e.
Ew jî bi van rêzan, bi lez û bez ez dest pê dikim.
Ez nuha pir dilşad û pir jî bi heyecan im.
Ez ji hemû malperên bi nav û deng ra dibêjim, xwe bidin alî ez hatim.
Wek tê zanîn di mala xelkê da meriv tu carî xwe rehet û azad his nake. Mazûban çuqasî dost û mîvanperwer be jî meriv wek li mala xwe ne serbest e.”
Ez blogerê xwerû kurmancî yê pêşî me.
Berî min çend blogên tirkî-kurdî  hebûn, lê yên xwerû kurdî(kurmancî, zazakî)tunebûn.
Ez avantgardîstê yanî pêşengê blogerên kurd im, pir hindik tesîra min li hemû blogerên kurdî bûye.
Û bi viya jî ez xwe merivekî pir bi şans û serblind his dikim.

Di van 10 salan da min yek rêz ne bi tirkî nivîsî û ne jî cî da şiroveyên tirkî. Di vî warî da min israr kir û ji bo gelek kesan bûm emsal.
Ez ji bloga xwe pir û pir memnûn im.
Di deh salan da min 4195 nivîs, meqale nivîsîne.
Bi hesabekî  teqrîbî rojê dike du nivîs.
Ev ne tiştekî hindik e.
Heger bloga min tunebûya nuha ev 4195 nivîs tunebûn.
Di nava nivîsan da nivîsên li ser siyasetê, edebiyatê, dîrokê, zimên, zarokan, perwerdeyê, nivîsên mîzahî, nivîsên li ser jinan, li ser jiyana dîasporayê, bi kurtînivîsên  li ser gelek babetên cuda hene.
Ji nivîsan hinekên wan li ser mijar û bûyerên rojane ne, lê hinekên wan jî wek min got li ser mijarên din in.
Heger hinek alîkariya min bike ez dixwazim van nivîsan li bêjingê xim û ji wan yên ”hêjayî” weşanê di çend cildan da top bikim û wek kitêb biweşînim.
Ez bi xwe nikanim vî karî bikim, dibê hin alîkariya min bikin.
Di rojên pêş da ezê li edîtor û îmkaneke wiha bigerim.
Li Swêd blog pir tên xwendin, hin blog rojê bi dehhezaran zîyaretçiyên wan hene.
Ez bawer dikim li Tirkiyê jî xwendevanên blogan pir in. Yanî ji yên kurdî zêdetir in.
Û ev normal e jî, çimkî em miletekî bêdewlet in, çar perçeyî bûne û bi milyonan kurd bi zimanê xwe nikanin bixwînin.
Ez blogerê miletekî bindest û bêdewlet im, helbet ewê xwendevanên blogerên swêdiyan û tirkan li gorî min zêde bin.
Gelek aliyên blogeriyê yên bi feyde û xweş hene.
Bi taybetî jî ji bo kurdan, ji bo ferdên miletekî bêdewlet blog û medyaya sosyal  îmkaneke pir mezin û nihmeteke Xwedê ye.
Bîst, sîh  sal berê meriv nikanîbû îmkaneke wiha xeyal jî bike.
Di blogê da meriv kane jiyana xwe ya rojene, hestên xwe, serpêhatiyên xwe, kêfxweşî û xemgîniyên xwe binivîse û bi xwendevanên xwe ra, bi kesên din ra par ve bike.
Meriv kane bi wan ra têkeve sohbetê.
Û bi vî hawî  meriv hestên xwe, micadela xwe, fikrên xwe yên li ser bûyerên qewimîne bi  kurtî qismekî jiyana xwe dike belge û ji zarokên xwe ra, ji dîrokê ra dihêle.
Yanî bi bloga xwe meriv şopekê, mîratekê, rismekî li pey xwe dihêle, nabe berf û nahele.
Ev jî hestekî xweş e.
Mersele em nizanin bav û kalên me çi kirin, çawa jiyan, çi hat serê wan, kînga xemgîn bûn, kînga dilşa bûn. Bi kê ra şer kirin, kînga kirin, filan û bîvan. Çimkî ji me ra tiştek li pey xwe nehîştine.
Lê neviyên me ewê bizanibin bav û kalên wan çi kirine, çi parastina û li dijî çi bûne û bûne şahidên çi…
Lê çi heyf blogên kurdî piranî siyasî û kultrî ne, blogên li ser jiyana rojane tunene, heger hebin jî, kêm in, haya min jê tuneye.
Mesela bi swêdî li ser her tiştî û her mijarê bi sedan blog hene.
Li ser blogeriyê, teknolojiyê, sînemayê, kitêban, edebiyatê, tarîxê, li ser heywan, li ser her babetê kulîlkan, li ser xwarinê, welhasilî kelam li ser her tiştî û her mijarê blog hene.
Di esasê xwe da blogerî ne karekî hêsa ye, dibê merib tim aktîv be, bi xwendevanên xwe ra mijûl bibe, bersîvê bide pirs û şiroveyên wan.
Yanî kerekî wextê dixwaze.
Li Swêd wiha ye.
Lê blogeriya kurdî ne wiha ye.
Berî her tiştî xwendevan pir kêm in. Û yên hene jî bêdeng in, ne dibêjin him, ne dibêjin gim.
Ne dibêjin baş e, ne dibêjin xerab e.
Mesela di van 10 salên blogeriya min da belkî 100  şirove jî tunebin.
Ev yek bivê nevê zewq û şewqa meriv kêm dike.
Lê di dawiyê da meriv mecbûr dibe realîteyê qebûl bike.
Mesela heta 6-7 meh berê jî rêjeya xwendevan û ziyaretçiyên min di nabêna 40-100î da bû.
Lê ev demeke ev rêje hinekî bilind bûye, derketiye nabêna 300-600 dî.
Mesela do 591 kesî bloga min ziyaret kiriye, tikandiye.
Helbet gava xwendevan zêde bin kêfa meriv tê, ev yek enerjiyê dide meriv. Meriv dibîne bazar ne kesad e, kirîdar pir in.
Lê ez bi xwe zêde guh nadim rêjeya kêm û zêde, rojê 10 kes jî bloga min ziyaret bikin ezê dîsa jî binivîsim û dev ji nivîsandinê bernedim.
Çimkî ez blogeriya xwe wek micadele û şerekî li hemberî  asîmîlasyonê û li hemberî hêzên îşxalkar dimînim.
Hin kes bi fedekariyên mezin, bi keleşa xwe şerê neyar dikin, ji bo azadî û serxwebûna gelê  xwe di zindanan da dirizin, ez jî bi qelema xwe vê micadelê didim..
Ev ji destê min tê ez wiya dikim.
Ya muhîm merivli hemberî zulmê, asîmîlsyonê û îşxala welatê xwe bêdeng nemîne…
Wek min got 10 saliya ”Hindik-Rindik” e, heger bi vê minasebetê xwendevan û kesên min taqîp dikin li ser bloga min fikrên xwe, hest  û baweriyên xwe bibêjin ezê pir kêfxweş bibim.
Kî çi dinivîse, çi pêşniyarê dike serbest e, xeber û heqaret ne tê da, her kes kane her rexneyê li nivîsên min bigere.
Ez zanim kesê tiştekî nenivîse, lê li gel vê jî ez dibêjim.
10 saliya Hindik-Rindik pîroz be !
Zinarê Xamo
2017-05-13
Stockholm


12 maj 2017

Li ser kurdî min îro ”bela” xwe di du kurdan da


Ez carnan kurdên kurdînezan jî rexne dikim, dixwazim ew jî hewil bidin û pir hindik zimanê qewmê xwe fêr bibin.
Lê helbet fêrbûna zimanekî ji bo her kesî ne rehet e. Ez ji wan gazin û loman dikim, lê derdê wan jî fêm dikim.
Lê hin kes hene kurdiya wan pir baş e, qelema wan jî xurt e, lê dîsa jî bi tirkî û bi erebî dinivîsin.
Heta van demên dawî min nizanîbû hewqas kurdên rojava bi erebî dinivîsin, min digot belkî yên bi erebî dinivîsin çend kes in.
Lê dû ra fêr bûm ne wek ez texmîn dikim, ew ji kurdên Kurdistana bakur ne kîmtir in. Evîndarên erebî di nava wan da jî pir in.
Ya din ez wan bi nivîsên wan yên kurdî nas dikim, dû ra ez fêr bûm, gelekên wan bi qasî kurdî, heta ji kurdî bêtir bi erebî jî dinivîsin. Yanî herdu aliyan jî îdare dikin, mêrikan ne xwe ji dêrê qut dikin û ne jî ji mizgeftê.
Îro jî min du kurdên kurdiya wan pir baş, lê yek bi erebî û yek jî bi tirkî dinivîse rexne kir.
Yanî min bela xwe di wan da.
Ji van kurdan yek kekê Salihê Bozan e û yê din jî kekê Alî Alptekîn e. Ez nivîsên nabêna  me li jêr diweşînim.

Zinarê Xamo 
Kekê Salih tu çima bi erebî dinivîse?
Tu merivekî zana yî û kurdiya te jî pir baş e û tu bi tîpên latînî jî xweş dinivîse.
Gava tu bi erebî dinivîse tu him xizmetê ji erebî re dikî û him jî kurdan asîmîle dikî.
Lê heger tu bi kurdî, bi tîpên latînî binivîse hema hema hemû kurd kanin nivîsên te bixwînin û feydeyê jê bigrin.
Lê gava tu bi erebî dinivîse tenê kurdên erbîzan kanin bixwînin.
Heger kurdên erebîzan yanî kurdên Kurdistana Sûriyê û Îraqê bi erebî, yên Îranê bi farisî û yên Tirkiyê jî bi tirkî binivîsin, baş e kî ewê bi kurdî binivîse?

Salih Bozan
Bi Xwedê tu rast dibêjî mamusta. Kurdên me jî weke Kurdên we bi kurdî naxûnin, Ji berku ez li ser siyasetê dinivîsim, dixwasim Kurdên me yên Suriyê bixwînin. Rewşa me Kurdan li Syriyê gellek girînge hîro. Kurd li vir di tekoşîneke dijwar de ne. Lê dîsa di warê wêje û kultûrê de ez zêdetirîn bi kurdî dinivîsim. Rexneya te li ser çavên min mamustayê hêja.

Zinarê Xamo
Siyaset, kultur ferq nake, gerek tu bi erebî û ez jî bi tirkî nenivîsînin. Dawiya sebeb û hincetan nayê.
Helbet her kes mesûlê xwe ye, mîhî bi nigê, bizin bi nigê ve xwe bi darda dibe, lê raya min ev e.

Salih Bozan
Tu rast dibêjî mamusta. Tu yek ji nivîskarên me yên kurdî ku tim bi kurdî dinivîse. Gerek em te ji xwe re nimûne bibin.

Salih Bozan
Ez ê vî postî xwe niha wegerînim kurdî, ji ber ku ez gellek rêza xwe ji cenabê te re digirim.

Zinarê Xamo
Tu camêr î. Spas ji bo qedirzaniya te.
Lê bi dîtina min dibê meriv siyasî bifikire, bi xêra vî zimanî û vê edebiyatê em heta nuha mane û nebûne ereb, tirk û faris.

Birayê Elî Alptekîn, şiîrên te pir xweş in, taswîr û metaforên xweş tê da hene, lê bi tikî ne.
Wezîfa şairekî kurd ya ferdî û netewî bi kurdî binivîse, ji ziman û edebiyata gelê xwe ra xizmetê bike, ne ji ya tirkî ra.
Tu kurd î û bi kurdî zanî, bi kurdî binivîse, xortên kurdan netahmijîne tirkî û edebiayata tirkî.
Heger kurdiya te zeîf e xwe fêr bike, giraniyê bide xwendina kurdî.
Tirk ne motajê şiîrên te ne, bi sedan nivîskar û şairên tirk hene.
Kurd motajê şiîr û nivîskarên kurd in.
Li alîkî dewlet, li alîkî kurd bi xwe kurdan asîmîle dikin.
Heger tu wek kurd bi kurdî nenivîse, ma kê binivîse?

Ali Alptekin
Ez mame di neqeba Xelîl û Celîl de....

Bi Kurdî dinivîsim, Kurdînezan kirasê xwe diçirînin û dibên:
"Çima oxlim, ma biz Arap Eyşonun qiçindan mi düşmüşüz. Ma bizim suçumuz mu Kurdçe bilmemek. Turkçe yaz ki biz de anliyax, bizi kerametinden mahrum etme Begim" filan û fîstan.
”Çima lawo, ma em ji qûna Eyşoka ereb da ketine. Ma kurdînezanîn sûcê me ye? Bi tirkî binivîse ji bo ku em jî fêm bikin. Me ji kerameta xwe bêpar nehêle begê min.” (min ji tirkî tercume kir. Z.X)

Bi Tirkî dinivîsim, tirkînezan porê serê xwe hildiçinin û dibên:

"Hêdî hêdî Begooooo! Law ma tu û Tirkî oxlim? Ma bavê te Tirk bû, kalkê te Tirk bû ku tu bi Tirkî dinivîsî cîgerim" û min didin ber lotik û zîtirkan.

Ê ez çi bikim babam?
Ma ez ji kerbê we re di qurmik de jêkim lo?

Zinarê Xamo
Heger ew pir kurd bin ewê bi kurdî fêr bibin.
Heger em pir jêhatî bin emê wan fërî kurdî bikin.
Lê ebeden dibê meriv neçe ser dînê wan, ew ji rê derketine, gerek em jî ji rê dernekevin.
Dev ji wan berde, riya xerab bi ber te dixin.
Kurdiya te pir mikemel e, ya edîban e, bêqusûr e. Dev ji tirkî berde û xwe bide kurdî, em motajê berhemên te ne.