17 februari 2017

Li ser gelşeke tercume yê

Xortekî gotiye gelo ”dikiş tutturamamak”a tirkî meriv çawa kane weregerîne kurmancî?
”Dikiş tutturamamak” îdyomeke, tabîreke. Hin kurd dibêjin ”biwêj”. Û bi tirkî di maneya bi ser neket, nikanîbû dom bikira, şansê wî alîkariya wî nekir.
Îdyom tercume nabin, di her zimanî da wisa ye. Ji ber ku îdyom, biwêj e  tim maneyeke xwe ya din heye û ya esasî  jî ew e.
Lema jî wergera îdyoman pir zor e,...
Mimkûn e carnan hin îdyomên/tabîrên nêzî hev hebin, lê ne hertim...
Mesela bi kurmancî gava ji yekî tim li hev were, îşê wî tim baş biçe, ya jî loto jê ra lêkeve, di lîstikekê da qezenc bike, meriv dibêje:
”Quzê gur pê ra ye” bavo!
Yanî şansê wî pir e…
Tu nikanî viya tercumeyî tu zimanî bikî. Gava tu tercumeyî tirkî ya jî swêdî bikî pir bêmane dibe.
Lê di kurmancî da gava tu dibêjî “quzê gur pê ra ye”, her kess fêm dike qesa te şans e, tu dibêjî ew merivekî pir bi şans e.
Lema jî dibê meriv maneya îdyomê(biwêjê, tabîrê) bizane, bi tirkî tê çi maneyê.
Dû ra di kurmancî da li ”biwêjeke” wek wê, nêzî wê bigre. Dema tunebe, dibê meriv maneya wê binivîse.
Ev qaîde ji bo tercumeya ji kurdî-tirkî jî wiha ye.
”Dikiş tutturamamak”, gava yek di karekî da bi ser nekeve, berdewamiyê nîşan nede û ji karê xwe bibe, meriv dibêje ” dikiş tutturamadi.”
Yanî bi ser neket. Jê ra xerab hat. Yeka wî nebe dudu. Kabê wî mîr nehat.

Inga kommentarer: