19 februari 2017

Heta kurd bêdewlet bin halê wan ewê tim perîşan û ciyê wan jî ewê tim zindan be

Ayetullah Hasanoglu gotiye, ”Kek Îbrahîm Xelîl BARAN ji bêdewletiyê ket hundir. Dewletek kek Îbrahîm Xelîl Baran hebiya niha cihê wî ne girtîgeh bû, cihê nava derwêş û pisporan bû.
Tenê lê tenê sûcek wî hebû.
Çîroka xwe negîjand hemûyê qewmê xwe...”
Ayatulah Hasanoglu pir rast gotiye, bi rastî jî heger dewleteke Îbrahîm Halîl Baran û hemû girtiyên wek wî hebûya nuha ew ne di zindanan da bûn, nuh giş aqilmend, şêwirmend, rêberên dewletê bûn, alimên kurdan û brokrat, dîplomatên dewletê bûn.
Û heta ku kurd nebin xwedî dewlet ciyê Îbrahîm Halîl Baran û hemû kurdên wek wî ewê tim zindan û perîşanî be.
Hin kurd hêdî hêdî vê rastiyê dibînin û fêm dikin. Êdî fêm dikin jiyana bindestiyê jiyaneke rezîl e. Û heta nebin xwedî statuyeke siyasî, heta li welatê xwe, xwe îdare nekin halê wan ewê tim ev halê perîşan be. Tu carî ne ewlekariya kursiya wan û ne jî ya mal û canê wan heye. Dewlet her tim kane dest bide ser malê wan û wan jî bavêje zindanê.
Lê piraniya kurdan hîn ev rastîya tahl fêm nekirine, lema jî ji dû qûna tirkan û partiyên wan naqetin, hîn jî xulamî û bindestiya ji tirkan ra, ji Tirkiyê ra wek xelasiyekê, wek serketinekê dibînin.
Gava dibin brokrat û mamûrekî dewletê ya jî zilamekî serokekî tirk xwe pir mezin dibînin.
Lê çend mehên dawî nîşan da kurdê do herî serdilkê dewletê û Erdogan bûn, xwedî meqam û îmkanên mezin bûn, di rojekê da hûmû bûn ”terorîst”, ”xayin” û neyarên dewletê û her tiştên xwe wenda kirin û ciyê wan jî bû zîndan.
Nuha bi hezaran bêkar in û di zindanan da ne. Gelekên wan li çongên xwe dixin dibêjin me çi kir, me ji xwelî ki serê xwe kir?
Lema jî qebûlkirina bindestîyê, koletiya ji tirkan û dewleta wan ra ne xelasî ye, xelasî dibê em kurd jî ji bindestiyê xelas bibin û bibin xwedî dewlet.

Inga kommentarer: