28 februari 2017

Tirkiye baş bi kurdan dilîze




Wek tê zanîn sê roj berê di dema hatina Mesûd Barzanî da li Balafirxana Stenbolê ala kurd hat hildan.
Gelek tirkên nînadperest û faşîst û serokê MHPê Develet Bahçelî ji ber ku hukûmetê hildana ala kurd qebûl kiriye rexne li hukûmeta AKPê girtin û hinekên wan jî heta bigihîje heqaretên mezin li Barzanî, li kurdan û li ala kurd girtin.
Hin sûtalên MHPê li balafixaneya Stenbolê di bin kontrola polîsan da heqaretên pir mezin li Barzanî, kurdan û ala kurd kirin. Û vîdeoyavê şova xwe jî belav kirin.
Yanî hukûmetê bi hildana ala li balafirxanê dilê kurdan û dû ra jî bi heqaretên çeteyên xwe dilê tirkan xweş kir. Bi kurtî Erdogan kurd jî û tirkî baş îdare kir.
Serokwezîrê Bînalî Yildirm, li meclîsê bersîva rexneyên li ser alê da û biryara hukûmetê wiha parast:
”Do em bi serokê IKBY birêz Mesûd Barzanî ra di serî da pêşketinên herêmê, şerê li hemberî terorê û xurtkirina hevakriya li hemberî PKKê peyivîn.”
Tirk ji bo ku nebêjin Kurdistana Federe ya jî herêma Kurdistanê, berê digotin”Bakurê Îraqê”, nuha dibêjin IKBY, yanî ”Îdareya Herêma Kurd ya Îraqê.”
Bînalî Yildirimê  li gorî hin kurdan xwedêgiravî êdî ne li dijî serxwebûna kurda ye, ji bo ku navê Kurdistanê negre devê xwe ji Mesûd Barzanî ra dibêje ”serokê IKBY”ê.
Û Erdogan jî di hevdîtina xwe da hebûna ala kurd qebûl nake.
Ji ber ku qebûlkriina li derên din muhîm nabîne. Ji bo wî ya muhîm ew wek serokê Tirkiyê ala kurd di mekanê xwe da qebûl nake.
Ev tê maneya Erdogan di rastiyê da Mesûd Barzanî û Kurdistana Federe jî nas nake.
Û Mesûd Barzanî jî bêyî ku îtîrazî vê zorbatiya Erdogan bike, bêyî ala kurd bi Erdogan ra rûnişt.
Û tim jî rûniştiye…
Diyar e Erdogan ji wan ra dibêje ”serokwezîrê min ala we qebûl dike ji serê we zêde ye”!
Bînalî Yildirim, di bersîva rexneyan da îzah kiriye hukûmetê ji bo çi ala kurd  qebûl kiriye. Wiha gotiye:
”Di van rojan da pir qala çîroka alê tê kirin. Li gorî qanûna esasî ya Îraqê, Îdareya Bakurê Kurdistanê herêmeke otonom e. Parlamentoya wê heye, serokwezîrê wê, wezîrên wê, aleke wê ya cihê heye. Fena ku teamuleke nuh be minaqaşekirina vê meselê em nikanin wek nêteke pakij qebûl bikin. Tirkiye hurmetê nîşanî yekîtiy axa Îraqê dide. Lê belê qanûna esasî ya Îraqê çi qebûl kiribe jî em hurmetê nîşanî wê jî didin. Derî vê, me tu teamuleke dîplomatîk ya nuh, tu usûleke nuh qebûl nekiriye.”
Bi kurtî Bînalî Yildirim dibêje, dewleta Îraqê hebûna herêma Kurdistanê û ala kurd qebûl kiriye, lema ew jî mecbûr in hurmetê nîşanî vê yekê bidin.
Erê Bînalî Yildirim viya dibêje, lê belê wek min li jor jî got, Erdogan di hevdîtina Mesûd Barzanî da ala kurd dîsa qebûl nekir?
Maneya xwe ji bo ku Erdogan qebûl neke li ortê tu gelş û nezelaliyeke dîplomatîk tuneye.
Heger hebûya ewê li balafirxana Stenbolê nehata hilddan, serokwezîr ewê qebûl nekira.
Çimkî Yildrim dibêje ew li gorî qanûna esasî ya Îraqê qebûl dikin. Wê demê qebûlnekirina Erdogan zorbatî û neyartiya kurda ye, dîskrîmînasyon e.
Û Mesûd Barzanî jî her car vê zorbatiya Erdogan qebûl dike.
Li gel ku kurd vê şêla wî ya teslîmiyetçî tim rexne dikin jî ew li dijî vê zorbatiya Erdogan dernakeve û wek Erdogan dixweze pê ra rûdine, tim şertên Erdogan qebûl dike.
Kesên hildana ala kurd li balafrixaneya Stenbolê bi ezmanan dixin, li hemberî vê şêla Mesûd Barzanî qet dengê xwe nakin.
Bînalî Yildirm di xaftina xwe da qala ”hevakriya li dijî PKKê jî kiriye”, gotiye ”Tirkiyê hevkariya li hemberî PKKê bi Barzanî ra xurt kiriye.”
Geleo Bînalî Yildrim derewan dike ya jî rast gotiye?
Heger ev gotina Bînalî Yildirm rast be gelkî xerab e. Dibê Barzanî ya jî  berdevkên wî vê îdîa Yildirim zelal bikin.
Lê bi texmîna min Bînalî yildirim derewan nake…

Zimanê me sîgorta hebûna me ye


Mirina zimanekî jî û jîna(nemirina) zimanekî jî di destê însên da ye. Miletek li zimanê xwe xwedî derkeve ewê zimanê xwe bi pêş xe û lê xwedî dernekeve, bi zarokên xwe ra ne bi zimanê xwe, bi zimanekî biyanî bipeyive, ew ziman zû dereng mahkûmî mirinê ye.

Tiştê nuha dewleta tirk dike û piraniya kurdan jî pê ra dibin alîkar ev e. Bi bi hev ra, zarokên xwe ra ji dêlî kurdî bi tirkî dipeyivin, ev jî mirina zimanê kurdî ye.

”Heger hûn dixwazin miletekî ji ortê rakin berê ji zimên dest pê bikin.”
Konfuçyus

”Ziman neynika miletekî ye.Gava em li vê neynikê dinêrin di wir da em rismê xwe yê rastîn dibînin.
Schiller

Xurtiya zimanekî  ne avêtina, qebûlnekirna yê xerîb e, daqultandina wî ye..
Miletê zimanê xwe wenda bike kultura xwe, zargotina xwe, edebiyata xwe û şiûra xwe ya netewî jî wenda dike.  Çimkî ziman, mala fikir e. Bi saya zimên em dixuliqînin.

Çimkî kultur jî, edebiyat jî û zargotin, folklor jî bi riya zimên ji neselekî dewrî neslekî din dibe. Gava ziman bimre her tiştê bi zimên tê çêkirin jî dimre. Bi giştî em ji vê ra dibêjin kultur.

Ziman nasnameyeke me kurdan ya herî muhîm e, bi zimanê xwe em ji miletên cîran digerin. Roja em vî zimanî wenda bikin em jî wenda dibin.

Tirk viya baş zanin û lema jî ji bo ku zimanê me wenda bikin çi ji destê wan tê dikin. Û piraniya kurdan jî bi rengekî bêşiûr destegê didin vê hedefa tirkkan.

"Heger hûn dixwazin miletekî ji ortê rakin berê ji zimên dest pê bikin."

Tirkî bûye zimanekî kurdîkuj
Tirkî mejuyê gelek kurdan çelqandiye. Ez nizanim farisî û erebî jî eynî tişt aniye serê serê kurdan ya na.
Bi fêrbûna tirkî ra kurd înkara xwe û zimanê xwe fêr dibin.
Gava kurd tirkî fêr dibin, kurdî dest bi mirinê dike.
Gava zarokên kurd dest bi mektebê dikin hêdî hêdî ji dibin tirk û ji kok û kultura xwe, ji kurdbûnê xwe dûr dikevin. Bi piranî dibin mankurt, yanî koleyekî bêhiş û îtîatkar.
Kurd bi fêrbûna swêdî, îngilizî, almanî, fransî ra nabin ”mankurt”, nakevin prosesesa înkara qewmê xwe, asîmîle nabin.
Îngilîzî, almanî, swêdî, fransî ne ne kurdîkuj e, lê tirkî zimanekî kurdkuj e, zimanekî bi fêrbûna xwe ra kurdî tune dike.
Li Swêd çeqelekî, kevjalekî mezin heye, ez bawer dikim ji Emerîka anîn. Dema di çemenan û di deryayê da zêde dibin hemû çeqel, kevjalên din dikujin, nahêlin bêyî wan tu heywanekî din bijî.
Tirkî ji bo kurdan wisa ye, bûye zimanê kurdîkuj. Gava kurd tirkî fêr dibin kurdî dest bi mirinê dike….
Mirina zimanekî jî û jîna zimanekî jî di destê însên da ye, miletê li zimanê xwe xwedî derkeve ewê zimanê xwe bi pêş xe û lê xwedî dernekeve, bi zarokên xwe ra ne bi zimanê xwe, bi zimanekî biyanî bipeyive, ew ziman zû dereng mahkûmî mirinê ye.
Tiştê nuha dewleta tirk dike û piraniya kurdan jî pê ra dibin alîkar ev e. Bi zarokên xwe ra ji dêlî kurdî bi tirkî dipeyivin, ev jî mirina zimanê kurdî ye.
”Heger hûn dixwazin miletekî ji ortê rakin berê ji zimên dest pê bikin.”
Konfuçyus
”Ziman neynika miletekî ye.”
Schiller)


Miletê zimanê xwe wenda bike kultura xwe, zargotina xwe, edebitata xwe û şiûra xwe ya netewî jî wenda dike.
Çimkî kultur jî, edebiyat jî û zargotin, folklor jî bi riya zimên ji neselekî dewrî neslekî din dibe. Gava ziman bimre her tiştê bi zimên tê çêkirin jî dimre. Bi giştî em ji vê ra dibêjin kultur.
Tirk viya baş zanin û lema jî ji bo ku zimanê me wenda bikin çi ji destê wan tê dikin. Û piraniya kurdan jî bi rengekî bêşiûr destegê didin vê hedefa tirkkan.

Mirina li ser nigan ji jiyana li ser çongan çêtir e.
///G.Washington
"
Kitêbên baş zarokên bavên xwe nemir dihêlin
///Eflatun



27 februari 2017

Qebûlkirina Tirkiyê ya serxwebûna Kurdisanê vireke bêbingeh e

Li balafirxaneya Stenbolê hildana ala kurd baş e, lê di eynî wextê da di warê dîplomatîk da mafekî kurda ye, ji bo her serokî eynî tiştî dikin. Ji bo kurdan nekirina wan ya heta nuha dîskrîmînasyona kurda ye.
Bi baweriya min li balafirxana Stenbolê hildana ala kurd nabe îspata hukûmeta AKPê piştgiriyê dide serxwebûna kurdan ya jî serxwebûna Kurdistanê qebûl dike.
Hin kes tiştên wiha dibêjin lê ev qet ne rast e, îdîayeke bêbingeh e.
Dibê meriv meselê hewqasî basît nebîne…
Di hevdîtina Erdogan da dîsa ala kurd tunebû.
Yanî Erdogan hîn ala kurd qebûl nekiriye.
Ya muhîm jî ev e.
Çimkî îro Tirkiye, dewleta tirk Erdogan e.
Ji ber navê Kurdistanê hîn do bû mahkima Diyarbekrê komeleya KURDSIADê girt û cezayê pera da serokê wê.
Yanî dewletek xwedêgiravî  him ala kurd qebûl dike, him piştgiriyê dide serxwebûna Kurdistanê û him jî ji ber navê Kurdistanê komelan digre, însanan ceza dike !
Ev hesab hevûdu nagire.
Dibê meriv vê lîstika hukûmetê bibîne.
Dibê em hewqasî saf hereket nekin.
Tirk hîn ne dostên me ne.
Nêta Erdogan û birêvebirên dewleta tirk hîn ne pak e.
Bi kêmanî ez wiha difikirim.
Yanî meriv kane mesela alê wek taktîkeke xapandinê jî binirxîne.
Ji bo ku dilê kurdan xweş bikin.
Çimkî referandûm nêz dibe. Rayên kurdan muhîm in.
Li Balafirxana Stenbolê hildana alê Tirkiyê ji bo serxwebûnê tu sozek nedaye kurdan. Neketiye bin teahudekê, bi kurdan ra tu peyman îmze nekiriye.
Em zanin tirkan heta nuha gelek taktîkên wiha bi kar anîne û mêrikan tim jî bi ser ketine.
Di Meclîsa Yekem da nûnerên Kurdistanê hebûn, navê Kurdistanê ne yasax bû. Lê dû ra gelekên wan îdam kirin.
Yanî gotina min heta meriv gavên konkret nebîne, dibê meriv bi tiştên wiha biçûk baweriya xwe bi tirkan neyne.
Erdogan û berpirsiyarên hukûmetê her roj dibêjin, ”PKK rêxistineke terorîst e, taşaron e, tu têkiliya wê bi kurdan ra tuneye, piraniya kurdan bi me ra ne û em partiya kurd ya herî mezin in…”
Baş e Erdoganê wih dibêje çima mafê kurdan nade?
Li bende çi ye, kê bi destê Erdogan û hukûmeta wî girtiye?
Madem PKK kurdan temsîl nake û tu têkiliya PKKê û doza kurd bi hev tuneye û AKP jî partiya kurda ye, wê demê bira mafê kurdan bide û şerê xwe yê li hemberî PKKê jî bidomîne.
3, 4 PDKyên nêzî Barzanî hene, bira Tirkiye bi wan ra rûne.
Heger wan naecibîne, ji çep bigre, heta bi rast û îslamî, gelek partiyên kurd yên din hene, bira bi wan ra rûne.
Bira bi Hudaparê ra rûne.
Heta ne hewceye bi kesî ra jî rûne.
Bira hebûna kurdan û mafê kurdan têxe vê destûra nuh û dû ra jî mafê wan bide.
Lê em zanin Erdogan dev ji siyaseta ”yek dewlet, yek milet, yek al, yek ziman, yek welat” bernade û viya her roj jî dibêje.
Hedefa wî ne ku kurdan qebûl bike û mafê wan bide, belovacî wê dixwaze kurdan teslîm bigre, bike tirk.
Qebûl nake li Sûriyê jî kurd bibin xwedî mafekî herî biçûk.
Û viya jî her roj dibêje.
Erdogan di her fersendê da dibêje, ” ji ber me hîşt bakurê Îraqê çê bibe me şaşiyeke mezin kir. Li Sûriyê buhayê wê çi be em vê şaşiyê nekin û nehêlin bakurê Sûriyê jî çê bibe…”
De îcar ev Erdoganê van gotinan dibêje çima ewê li başûr piştgiryê bide serxwebûna Kurdistanê aqilê min nagre!
Hinek dibêjin efendim mecbûr e, qet jî ne mecbûr e.
Heger Tirkiyê guh bida derve, ewê Kurdistana başûr û rojava îşxal nekira, ewê bajarên Sûriyê îşxal nekira.
Heger Tirkiyê hesabê derve bikira nedibû hevalê hêzên cîhatçî û Daîşê.
Heger guh bida rexneyên derve ewê dîwar lê nekira.
Ewê bi dehan bajarên kurdan wêran nekira…
Ewê bi PKKê ra li hev bikira.
Ewê 13 parlamenter, 30-40 serokên belediyan û bi hezaran siyasetmedar nexista zindanê.
Ewê 70-80 belediya ji kurdan negirtana…
Yanî Tirkiye ne li gorî zixtên derve, li gorî îdeolojiya xwe ya antî-kurd, dibê li tu derê Kurdistan çê nebe hereket dike.
Roja ku Tirkiyê dev ji vê îdeolojî û siyaseta xwe ya antî-kurd berda û mafê kurdan da, a wê demê kane Kurdistaneke serbixwe qebûl bike.
Heta Tirkiye neyê vê nuxteyê ez bi xwe hemû soz û gavên Tirkiyê sexte, taktîk û ji bo nêtên xerab dibînim…

Li Tirkiyê hebûna dadgehan êdî sembolîk in

Ahmet Turk di hevpeyvîna xwe ya di HaberTurkê da, li ser girtina xwe ji Kubra Par xanimê ra gotiye:
”Piştî tewqîfkirinê ez li hêviyê bûm min bibin Girtîgeh Mêrdînê. Lê belê ji salona mahkimê birin balafirxanê. Ji wir em çûn Sîlîvrîyê. (Sîlîvrî qezayeke girêdayî Stenbolê ye.)
Yanî berî ku biryara dadgehê diyar bibe bilêta min û polîsên ewê bi min ra bihatana hatibû kirîn, girtîgeh hatibû tespîtkirin. Ev jî nîşan dide ku ev girtin biryareke siyasî ye. Lê belê ez bibêjim ez matmayî mam ne rast e. Ji ber ku em fêr bûne. Me tiştên wiha di 1980î da, di 1994a da dît.”


Wek hûn dibînin, berî ku dadgeh biryara tewqîfkirinê bide, bilêta wî kirine û di girtîgeha Silîvrîyê da jî jê ra cî veqetandine.
Tu ferqa vê dewletê û dewleteke mûzan tuneye. Ancax dewleteke, şêxên ereban, dewleteke mafîa wiha bike.
Li welatekî wiha kes nikane qala hebûna huqûq û edaletê bike.Yanî meriv kane bibêje li Tirkiyê hebûn dadgehan êdî sembolîk in. Bi taybetî ji bo kurdan ev ji sedîsed wih aye.
Lê belê ev komedî ne mexsûsî îktîdara Erdogan e, qanûnên vê dewleta irqçî û antî-kurd ji bo kurdan tim wiha bûye.

Tirkiyê tu carî negotiye ew serxwebûna Kurdistanê qebûl dike

Li gorî xebera malpera Kurdistan24, Umît Firat gotiye ”Tirkiyê dev ji şêla xwe ya berê berdaye û êdî amadeye serxwebûna Kurdistanê qebûl bike.”
Min gelkî dixwest ev texmîna Umît Firat rast be.
Lê belê qet nakeve serê min.
Çimkî ez di siyaseta hukûmeta AKPê ya li hemberî kurdên bakur û rojava da bi qasî misqalekî guhertinekê, nermbûnekê, sinyaleke pozîtîf nabînim.
Tirkiye li Sûriyê li dijî otonomiya kurda ye, li bakur hebûna kurdan û perwerdeya bi kurdî qebûl nake
Lê li başûr serxwebûna Kurdistanê qebûl dike.
Ev çawa îş e û çi siyaset e?
Tirkiyeya li rojava û li bakur qebûl nake kurd bibin xwedî mafekî herî biçûk, ji bo çi li başûr ewê ne li dijî serxwebûna kurdan be?
Ji bo çi li başûr ewê serxwebûna Kurdistanê qebûl bike?
Esbabî mûcîbeya vê dostaniya Tirkiyê bi kurdên başûr ra çi ye?
Ez dikim nakim, nikanim vê siyaseta Tirkyê ji hev derxim, fêm bikim û ji vê duayê ra bibêjim amîn !
Dibe ku hişê min naçe ser siyaseta kûr…
Lê yên dibêjin ”Tirkiye hazir e serxwebûna Kurdisanê qebûl bike”, bira ji kerema xwe ra me ronî bikin.
Çima û ji bo çi?
Û îspata vê ”qebûla” Tirkiyê çi ye?
Ez bi xwe bawer nakim Tirkiyê dev ji siyaseta xwe ya resmî berda be û sozeke wiha dabe kurdên başûr.
Lê heger sozek wiha dabe kurdan jî derew e, kemîn e, xapandin e…
Heger ne vir e, ne xapandin e, heger rast e, bira Erdogan derkeve vê yekê eşkere bibêje.
Bira beyanekê belav bike û bibêje em piştgiriyê didin serxwebûna kurdên başûr.
Ne ku hin kes ji kîsê xwe îdîayên wih bavêjin ortê…

26 februari 2017

Gava cesaret nemîne

Ji bo jiyaneke azad, ji bo serketinê cesaret, wêrekî şert e.
Dilê tirsonek ne dilekî hur e.
Nietzsch gotiye, ”heger hûn bi tirs bijîn hûnê tenê li jiyanê temaşe bikin.”
Lema jî ji bo ku meriv jiyanê tam û li gorî dilê xwe bijî dibê meriv tirsê ji dilê xwe dûr xe, wêrek be.
Ancaxa gava meriv ne tirsonek be meriv kane bi ser keve û bigihîje mirad û meqseda xwe.
Li ser wêrekiyê gotineke kurdan ya pir xweş heye, dibêjen ”mêrê tirsonek nikane bi sîng û berê gewr û boz şa bibe.”
Yê bixwaze qezenc bike, dibê rîsk û tahlûkê jî bigre çavê xwe.
Tu serketin bêyî cesaret ne mimkûn e. Yê cesaretî tu rîskê û tahlûkê neke, nikane tu tiştî qezenc jî bike.
Li alî din tirsonekî însên hinekî bêexlaq jî dike. 
”Merivê tirsonek nikane bi namûs be.”
D. Szabo
”Gelek caran tirs, însên fêrê derewan dike.”
AIfred de Vigny
”Yê mal wenda kiribe tiştek wenda kiriye. Yê heysiyeta xwe wenda kiribe, gelek tişt wenda kiriye. Yê cesareta xwe wenda kiribe her tiştê xwe wenda kiriye.”
Goethe

Shakespeare jî li ser cesaret û wêrekiyê ev gotinên zêrîn ji me ra hîştiye.
Gava cesaret nemîne:
“Piraniya însanan ji tirsa wendakirinê, newêrin hez bikin
Newêre hez bike, ji ber ku xwe layiqî hezkirinê nabîne
Newêre bifikire, ji ber ku ji berpirsiyariyê ditirse
Newêre bipeyive, ji ber ku ji rexnebûnê ditirse
Newêre hestên xwe eşkere bike, ji ber ku ji redbûnê ditirse
Ji jiyanê ditirse, ji ber ku qîmeta xortaniya xwe nizanîbû
Ji bîrkirinê ditirse, ji ber ku tiştekî baş nedye dinyayê
Û ji mirinê ditirse, ji ber ku nizanîbû bijî.
///Shakespeare
Wereger: Zinarê Xamo


Ji bo ku em Kurdistaneke azad û serbixwe bibînin dibê em biwêrin gavên cesûr bavêjin,  dibê serok û siyasetmedarên me ne tirsonek, wêrek bin...

Dîlbaz

Hin kes di xapandinê da pir hoste ne,
wek jinên dîlbaz in,
him eşkere bi neyar û qatilên kurdan ra ne,
him jî xwedêgiravî şîna şehîdên kurdan dikin.
Yê ji bo kurdan bigrî nabe hevalê dijmin.
Dîlbaz, kesê bi zarxweşiya xwe, bi zimanê xwe yê şîrîn însanan dixapîne.
Di piyasa siyasî da gelek kesên wiha hene, him dewletê û him jî kurdan îdare dikin. Bi şivên ra dixwin, bi xwedî ra digrîn...
Bi şevan di telewîzyonên tirkan da aqil didin dewletê, bi roj jî mesajên serxweşiyê dişînin ji kurdan ra, di medyaya sosyal da xwedêgiravî ji bo kurdan dikin ax û wax...
Yanî bi vê dîbaziya xwe dewleta tirk jî û kurdan jî baş îdare dikin...

XXX
Heger ezê te nebînim
çi bikim bi van çavan
heger ezê bi te şa nebim
çi bikim bi van xeyalan
ev çav ji bo dîtina te ye
ev dil ji bo evîna te heye
ne xeyala te be
her tişt ji bo min
bêmane û beyhûde ye

XXX


Hevalê Celoyê dîn jê ra got:
”Perê wê heye nafire, derziya wê heye pêvenade, pêtaga wê heye hingiv çênake. Ew çi ye?”
Celoyê dîn got:
-Ez bikutim moza wiha…

25 februari 2017

Piştgiriya Tirkiyê ji bo serxwebûna Kurdistana başûr vireke mezin e

Yên dibêjin Tirkiye hazir e serxwebûna Kurdistanê(başûrê Kurdistanê)nas bike ya xewnan dibînin, ya xwe dixapînin, ya jî bi qestî dezînformasyonê belav dikin.
Tirkiye îro li tu beşekî Kurdistanê ne dostê kurda ye, lê dijminekî kurdan ê pir tahlûke ye.
Hukûmeta AKPê dijminekî pir bi dek û dolab e.
Erdogan ne xêrxwazê tu partiyeke kurd e...
Bira naskirina serxwebûna Kurdistanê li wir bimîne, heger ji destê Tirkiyê û hukûmeta AKPê were, ewê federasyona li başûr heye jî xera bikin.
Tirkiya ku li Sûriyê û li Kurdistana bakur ji bo ku kurd nebin xwedî mafekî herî biçûk bi hemû hêza xwe li hemberî kurdan şer bike, ji bo ku du bajarên kurdan negihîjin hev Kurdistanê îşxal bike, ji bo wê bi sedan leşkerên xwe bide kuştin, PYDê ji Daîşê tahlûketir bibîne, ji bo ku Emerîka ji PYDê ra nabêje terorîst têkiliya xwe bi Emerîka ra xera bike, li Îraqê nebe piştgirê serxwebûna kurdan.
Dibê kurd vê yekê fêm bikin û bi derewên Erdogan nexapin.
Heta ku Erdoganê li Sûriyê dijminê kurdan yê herî xedar be, heta ku Erdogan li welatê xwe hebûna kurdan qebûl neke û bibêje "yek milet, yek al, yek welat, yek ziman" li Îraqê nabe dostê kurdan, nabe piştevanê serxwebûna kurdan.
Erdoganê li Tirkiyê hebûna kurdan qebûl neke, perwerdeya kurdî qebûl neke, li başûr nabe dilxwaz û mitefikê kurdan.
Roja ku Tirkiyê li Sûriyê dev ji neyartiya kurdan berda û li Kurdistana bakur(Tirkiyê) hebûna kurdan qebûl kir û mafên kurdan yên netewî da, a wê demê belkî li Îraqê li dijî serxwebûna kurdan dernekeve...
Heta ku Tirkiye neyê vê nuxtê, heta ku Erdogan dev ji neyartiya kurdan bernede, ne mimkûn e bibe xêrxwazê kurdên başûr.
Erdoganê, Demirtaş û bi sedan siyasetmedarên kurd bi zorbatiyeke nedîtî bavêje zindanê nabe dostê Barzanî, li başûr piştgiriyê nade kurdan.
Di êrîşa Daîşê da derket ortê Tirkiye ne ”dostê” kurdên başûr e, belovacî wê yê gorra kurdên başûr kola û Daîş rêkir ser kurdan, Tirkiye ye, hukûemeta Erdogan e.
Dibê kurdên başûr vê pirsê ji xwe bikin:
-Tirkiya ku li rojava û bakur naxwaze kurd bibin xwedî maf, çima ewê piştgiriyê bide serxwebûna me?

Ji tirsa tirkan newêre bibêje ez kurd im lê dîsa jî diçe Tirkiyê tehtîlê û gerr û seyranê



Xortekî bi navê Muslim Azade, li Stenbolê aşpêj e, yanî lokantacî ye. Diyalogeke nabêna xwe û kurdekî zaxoyî da wiha nivîsî ye:
"Do du muşteriyên min ez matmayî hîştim.
Yê yekem jin û mêrekî zaxoyî bûn. Em bi kurdî dipeyivîn. Min pirsî ew ji ku ne?
Gotin em ji Îraqê ne.
Min got, ji ku dera Îraqê?
Gotin, ”em ji Zaxo ne.”
Min got, ma wira Kurdistan e ya Îraq e?
Bi şermokî gotin, ”Kurdistan e.
Yê duyem ez bêtir matmayî hîştim. Kurdekî urdunî bû. Min jê pirsî ew koçber(mahcir) e ya jî ehlê wir e? Got ew ehlê cî ye. Kurdiya wî pir fesîh û xweş bû.”
Kurdên başûr xwe li Tirkiyê rehet û azad his nakin, tirsa tirkan tim di dilê wan da ye. Wek turîstên alman û japonî rehet û bêtirs hereket nakin.
Lê dîsa jî ji bo gerrr û seyranê diçin Tirkiyê.
Dîsa jî heyranê Tirkiyê ne.
Ji bo ku herin Tirkiyê û li bajarekî Tirkiyê çend rojan bigerin, tahtîlê bikin, otosansurê, tirsê, înkara nasnameya xwe, înkara navê welatê xwe qebûl dikin…
Ez di vê şexsiyetê da seqetiyekê dibînim.
Însan çawa kane bi perê xwe vê zulmê û heqaretê li şexsiyeta xwe bike?
Bêyî kurdan ferdên tu miletekî din naçin welatekî xwe lê rehet û azad his nekin…
Dema kurdek li Kurdistanê telefonî kurdekî li Tirkiyê dike, berî ku dest bi axaftina xwe bike jê ra dibêje:
-Ma ciyê te musaîd e?
Yanî tu kanî bi kurdî bipevive ya na?
Heger bibêje ”musaîd e”, ewê bi kurdî pê ra bipeyive û heger bibêje ”ne musaîd e”, ewê biqulibîne tirkî…
Ev yek tenê têrê dike ku meriv ne mecbûr be naçe Tirkiyê.
Wek turîst, ji bo kêf û seyranê ji xwe meriv nigê xwe navêje Tirkiyê.
Kurd pirseke wiha bêyî Tirkiyê li tu welatekî din ji hev nakin. Çimkî dijminatiyeke hewqaî mezin, kîn û nefreteke hewqasî mezin li tu welatekî din li hemberî kurdan tuneye. Tenê li Tirkiyê heye.
Çimkî tenê li Tirkiyê kurdek newêre li ba her tirkî, li her derê bi kurdî bipeyive.
Çimkî tenê li Tirkiyê ji ber ku di telefonê da bi kurdî dipeyive kurdek kane were lêdan, heta were kuştin.
Kurdên başûr vê yekê baş zaninin, gelek tişt hatiye serê wan bi xwe jî. Di çûn û hatinê da mamûr û leşkerên tirk heqaretê li wan dikin…
Lê dîsa jî ji Tirkiyê hez dikin.
Dîsa jî bi kêfxweşî diçin tehtîla xwe li Tirkiyê derbas dikin…



24 februari 2017

Jiyan û Olan




Zilamek û lawê xw li daristanê degiriyan. Lawik lukimî û ket. Nigê wî êşiya. Ji ber êşa nigê xwe qîrînî pê ket, got ”axxx”!
Ji qotê çiyayê hember dengekî got ”axxx” û lê vegerand!
Lawik matmayî ma, bi qîrîn got:
-Tu kî yî ?
Çiyê bersîv dayê:
-Tu kî yî?
Lawik ji vê bersîvê pir hêrs bû, got:
-Tu tirsonekeke !
Çiyê dîsa bersîv dayê:
-Tu tirsonekeke !
Lawik tam şeqizî, him tirsiya û him jî matmayî ma. Fam nekir ev çi mesele ye. Dageriya ser bavê xwe û jê ra got:
-Bavo, ev çi ye? Ev çi deng e?
Bavê got:
-Lawê min, nuha baş guh bide bavê xwe û fêr bibe!
Û dû ra jî berê xwe da çiyê û bi qîrîn got:
-Ez heyranê te me!
Ji çiyê dengekî bersîv dayê:
-Ez heyranê te me !
Bavê dom kir, dîsa bi qîrîn got:
-Tu muhteşem î !
Çiyê lê vegerand:
-Tu muhteşem î !
Bav dîsa qîriya:
-Ez ji te pir hez dikim !
Çiyê lê vegerand:
-Ez ji te pir hez dikim!
Matmayina lêwik hinekî din zêde bû, serê wî li hev ket, baş fêm nekir ev çi ye û  çima wiha dibe?
Bavê, lawê xwe zêde di meraqê da nehîşt, got:
-Lawê min, însan ji viya ra dibêjin olan(dengvedan).
Lê belê di rastiyê da ev jiyan e.
Tu çi bidî jiyanê ewê jî wiya bide.
Tu çi biçîne, tu yê wiya biçine.
Gava tu hezkirineke hîn zêde bixwazî, dibê tu zêde hez bikî, ji dil û can hez bikî.
Gava tu dilovanîyeke hîn zêde bixwazî, dibê tu bi xwe li hemberî însanan bêtir dilovan û bi merhemet bî.
Heger tu ji însan hurmetê bixwazî, dibê tu jî li hemberî însanan bêtir bi hurmet û bînfireh bî.
Heger tu dixwazî însan ne bînteng, bi sebir û xwedî tolerans bin, dibê tu ne bînteng û bêsebir bî.
Dibê tu bînfirehiyê, xweşîbîniyê, ferqîyeta fikir û baweriyên cihê qebûl bikî û hurmetê nîşan bidî.
Ev qaîde beşekî esasî yê jiyana me ye.
Jiyan ne tesadufeke, di neynikê da eksê kirinên me ne, me çi çandi be, mahsûlê me jî wê ew be…
Ev qanûneke xwezayê û jiyanê ye…

Li ser lêkera "peçandin" ê

Peyva "peçandin" !
Nuha bi munasebeta pirsekê gotina ”peçandinê” hat bîra min. Min li hin ferhengan nêrî min nedît.
Gava me tiştekî hişk, wek riza nuh hatiye spîkirin(kutan) ya jî tirşa hebirmana(hebên hinarê yên hişkirî)davît ji devê xwe da, me digot:
-Ez dipeçînim.
Ez rizê dipeçînim.
Ez birçî bûm, min hinek tirşa hebirmana peçand. Ez riza nekeliyayî dipeçînim.
Gava dan dikutan û çend heb jê tahm dikirin, ji bo wê xwarinê jî digotin "peçandin."
-Ew çi ye tu dixwî?
-Piçek dan e dipeçînim.
Deme pîrekan li gundan di cûnî da çeltûk(birinca, riza nekutayî)spî dikirin yanî gava dikutan, carnan çend heb davêtin ji devê xwe da û dixwarin. Navê wê peçandin bû.
Ya jî gava meriv ji ser dikanekekê birincê bikere û çend heban bavê ji devê xwe da ew jî peçandin e.
"Peçandin" ne ”pêçan” e, Pêçan lêkereke din e, meriv cixarê dipêçe. Peçandin, dema tiştekî mîna birincê, gênim û dên, hwd. bêyî ku  meriv germ bike, nerm bikîe, bikelîne, bi zuhayî, hişkî bavêje  devê xwe.  Ev peçandin e.
Hevalên bi ziman û ferhengan mijûl in bira vê gotinê li ba xwe qeyd bikin.



XXX
Ez bazekî spî yê hemedanî
min li serê çiyê hêlîna xwe çêkirî
bi baskên xwe difirim çiya bi çiya
bi pençên xwe dikim nêçîra
///Baba Tahirê Uryan

Çîroka kund û kêrgu



Çîrokên  Aisoposê yûnanî ne tenê ji bo zarokan, ji bo mezinan jî tije ders in. Bi qasî zarokan, dersên mezin jî ji wan bigrin pir in.
Ji xwe belkî di destpêkê da ji bo rexnekirina mezinan hatin nivîsîn. Lê ji ber ku wê demê rexnekirina eşkere tahlûke bû, lema jî qehreman bûn lawir, dar û ber û nebat.
Ji bo wê jî her çiqasî qehremanên çîrokên zarokan heywan bin jî, lê di esasê xwe da hemû li ser mirovan û têkiliyên di nabêna wan da ne.

Û ev jî çîroka kêrgu(kerguh, kevroşk, kîroşk) û kundê kûpê êqil

Rojekê kêrgu li daristanê bi telaşeke mezin vir da û wê da baz dida, geh xwe vedişart, geh ciyê xwe diguhezt.
Vê yekê bala kund kişand. Bi meraq ji kêrgu ra got:
-Te xêr e birakê kêrgu, çima tu îro hewqasî bi heyecan î, mesele çi ye, çi qewimî ye?
Kêrgu got:
-Ma te nebihîstiye, dibêjin boxeyekî şêr birîndar kiriye. Lema jî şêr sonda hemû heywanên bi quloç xwariye, rastî kîjan heywanê bi quloç tê dikuje, perçeperçeyî dike.
Kund got:
-Ê çi ji te ra, tu çima direvî?
Kêrgu got:
-Ji ber ku guhên min dirêj in…
Kund çend caran çavên xwe qurç kir û got:
-Kuro yê te ne quloç e, guh e.
Kêrgu got:
-Birakê kund, heta ez bidim fêmkrin yê min ne quloç e, guh e, ezê werim xwarin jî…

Carnan bi rastî wiha dibe, meriv nikane derdê xwe bide fêmkirin. Gava agir bi daristanê dikve hişk û ter bi hev ra dişewitin. Heta tu derdê xwe didî fêm kirin hasil diçe mûsil.
Yanî gava neyar fermanê li hêzekê, li civatekê radike kesên "ham û tam" jî zirarê dibînin..




23 februari 2017

Muhsîn Kizilkaya çima li piyasê xuya nake?

Yaho ev Muhsîn Kizilkaya ji zû da ye xuya nake, gelo wenda bûye, nexweş e ya jî Xwedê neke îş, mîşek hatiye serî?
Min meraq kir, ma haya kesî jê heye?
Heger were bîra we, Muhsîn Kizilkaya demakê gula telewîzyonên tirk bû, abûqat û murîdekî Erdogan yê di telewîzyonan da bû.
Dera ew lê bûya kesî newêrîbû ji AKPê û Erdogan ra bigota ”hilê bilê”, kê rexneyeke herî biçûk jî li Erdogan bigirta, Muhsînê me wek lokê hêc radibû ser tapanan, dibû qîrçeqîrçe diranên wî û kef û kopik direşand erdê…
Yên li dorê ji tirsan dibiziyan û devên xwe digirtin…
Lê ev 5-6 meh in beta bûye, qet xuya nake.
Gelo ez nabînim ya jî tezkereya wî tije kirin û ji piyasê rakirin.
Bi Xwedê her bêbextî ji Erdogan tê, kane canfîdayekî wek Muhsîn Kizilkaya jî biqewitîne.
Heger were bîra we Muhsîn Kizilkaya, di 11ê cotmeha(11/10-16)par da, di telewîzyona Haberturkê da bêhemdî şaşiyeke jiyana xwe ya herî mezin kir û got:
” Wezîfeya leşkeran ji xwe mirin e, ji bo vê meaş digrin. Lema jî ekstra tu çêyiyekê bi min nakin…”
Van gotinên wî him di studyoyê da û him jî dû ra bûn sebebê reaksiyonên mezin, tirkan êrîş birin ser û ew pir rexne kirin.
Herçiqasî dûra bi beyanekê ji polîs û mehmetcikan û malbatên wan uzrê xwe xwest, got ”ez poşman im”, lê diyar e Erdogan û Tirkan dîsa jî ew efû nekirin.
Çimkî ji wê rojê da ye li piyasê qet xuya neke, av li ser xwe zelal kiriye, beta bûye, fena ku tunebe, fena ku naj, fena ku axaftin û nivîsîn lê yasax kiribin.
Yaho ev tirk jî çuqasî nankor in!
Mêrik ji wan ra hewqasî kir, ji tirkan bêtir ”terorîzma PKKê” mahkûm kir, di her şert û mercî da Erdogan bi ruh û can parast, lê dîsa jî pere nekir, teskereya wî zû tije kirin…
Karê tu şelafî ne daîmî ye…
Mêrik ji bo xatirê Erdogan û AKPê hemû kurd kirin dijminê xwe, ji nasyonalîstekî tirk bêtir êrîşî kurdan kir, got ”Tirkiye cineta kurda” ye. Lê wa ye dîsa jî têrê nekiriye…
Min tim gotiye, ji bo tirkan kurdê dewsa wî neyê dagirtin, kurdê neyê qewitandin tuneye, kî be jî demek bikar tînin û dû ra diqewitînin û ji xwe ra xulamekî nuh dibînin…
Xulamtiya baş, saxlem, bi heysiyet tuneye, ya herî baş dibê meriv tu carî îxanetê bi qewmê xwe ra neke û nebe zilamê xelkê…



Kurd do jî bêkes bûn îro jî bêkes in

Li Kurdistana bakur rewş pir xerab e, leşker û polîsên tirk zulmeke nedîtî li kurdan dikin. Dinya li kurdan kirine zindan. Rojê bi sedan kesî digrin bin çavan, terorîze dikin, îşkence dikin, davêjin bin kilîtê.
Her roj li vir û li wir çend kesan înfaz dikin.
Ev serê hefteyekê ye li Nisêbînê operasyoneke leşkerî dimeşînin, hin herêm û gund girtine bin hesargê, sê gund(Xirabê Bava, Talat û Cibilgiraw)ji bin da şewitandin û terşên gundiyan jî dane ber gulan.
Rismên şewatê û terşên hatine gulebaran kirn di medyaya sosyal da belav bûn. Rismên wahşetê ne...
Li dora 300 gundî girtine û 30 kes jî bi îşkenceyên mezin giran birîndar kirine. Hin kes birîndarên giran in û nuha li Mêrdînê di nexweşxaneyan da ne.
Bi kurtî dewleta tirk li hemberî kurdan şerekî qirkirinê, teroreke irqçî û faşîst dimeşîne.
Kurdistan di bin agir da ye, halê milet di her warî da pir xerab e.
Ji roja dewleta tirk ava bûye û vir da ye vê dewletê tim zulm û îşkence li kurdan kiriye, gundên kurdan şewitandine, malên kurdan talan kirine.
Lê li gorî xeberên ji Kurdistanê tên, li gorî raporên parêzvanên mafê mirovan, di tu demê da kurdan zulm û teroreke hewqasî mezin û hovane nedîtiye.
Li seranserê Kurdistanê, bi taybetî jî li herêmên welatparêzî lê xurt e, li ser gel terororeke mezin heye.
Di nava çend mehên dawî da bi hezaran însan ji karên wan hatine derxistin û li dora çar hezar siyasetmedar û kesên welatparêz jî hatine zindankirin.
Dest danîn ser hemû belediyên di destên kurdan dabûn. Piraniya serokên belediyan avêtin zindanê.
Yanî halîhazir li Kurdistanê heq, huqûq, edalet, mafên însanî, ewlehî nemaye, dewlet wek hêzeke îşxalkar û terorîst hereket dike, zulmê li însanan dike, digre, îşkence dike û davêje hundur.
Li hemberî vê zulma nedîtî hin kes û dezgehên kanin dengê xwe bikin, dengê xwe nakin , medyaya tirk xwe kerr û lal kiriye.
Ev bêdengî ji bo wan rûreşieyke mezin e.
Rojek ewê were ev partî, dezgeh û kesên îro dengê xwe nakin, li vê zulmê temaşe dikin ewê şerm bikin, ev bêdengîya li hemberî zulmê ewê wek lekeyek reş li eniya wan bimîne.
Kurd do jî bêkes û bi tenê bûn îro jî bi tenê ne...

Ji ber navê Kurdistanê KURDSIAD girtin

Komeleya Karsaz û Pişesazên Kurdistanê (KURDSIAD) ji alî dadgeha Diyarbekrê ve ji ber navê "Kurdistanê" do, di roja Zimanê Dayikê ya Cihanê da hate girtin.
Lê dadgehê bi girtina komelê tenê jî qîma xwe neanî, salek cezayê hefsê  û 820 lîre jî cezayê pera li serokê komelê A. Bakî Karadeniz birî.
Çavê hemû kurdên hevalê AKPê û xayinan ronî be!
Ez vê biryara hukûmeta AKPê diyarî hemû cahş, zilam û xulamên Erdogan û tirkan dikim.
Li wan pîroz be !
Parlamenter û wezîrên AKPê yên kurd, hemû kurdên heval û endamên AKPê dibê hakimê biryara girtina KURDSIADê daye pîroz bikin…
Çimkî bi saya bêxîretî û cahşîtiya wan hukûmet diwêre van biryaran bigre û navê Kurdistanê li kurdan yasax bike.
Heger li hemberî vê biyara mahkimê namûs di çend kurdên AKPê hilata û ji AKPê îstîfa bikrana ev tişt wiha nedibû.
Lê ji ber ku tirk zanin ew çi bikin jî namûs di xayina hilnayê, lema jî pir bêperwa hereket dikin.
Hedîse ev e…

XXX
Îran: Tirkiye ya ewê bi xwe ji Îraqê û ji Sûriyê derkeve ya jî ewê were derxistin
Têkiliyên Tirkiyê û Îranê dîsa ji nişka ve xera bû û herdu alî jî bi tundî êrîşî hev dikin.
Bi taybetê jî Îran tiştên pir giran ji Tirkiyê ra dibêje. Tirkiye ji mecbûrî bersîvê dide, lê bersîvê Tirkiyê ne tu bersîvin. Diyar e Tirkiye newêre Îranê zêde biazirîne. Ev yek ewê zirareke mezin bide tirkiyê…
Şêwirmendê Ayatulah Alî Xamenî, Elî Ejber Welayetî îro Tirkiye da ber topan û rexneyên bir giran li Tirkiyê girt.
Welayetî got:
”Dibê Tirkiyê ji erdên Sûriyê Îraqê derkeve, gava dernekeve ewê gelê Sûriyê û Îraqê ewê wê derxe. Berpirsiyarên tirk dixwestin nimêja îniyê li Mizgefta Emewî bikin. Lê belê bi ser neketin û tu carî jî ewê bi ser nekevin. Zafer ewê ya gelê Sûriyê û dewleta Sûriyê be.”
Welayetî got, yên bêdestûr û bêîzin ketine Sûriyê û Îraqê dibê ji van welatan derkevin. Ya ewê derkevin ya jî gelên Sûriyê û Îraqê ewû wan derxin.
Berdevkê wezareta derve ya Îranê Berham Qasimî jî du roj berê Tirkiye rexne kiribû û gotibû, ”em li hemberî Tirkiyê bi sebir hereket dikin, lê belê sînorekî sebra me jî heye….”
Bi qasî xuya dike heta hêzên Tirkiyê li Sûriyê û Îraqê bin, nabêna Îranê û Tirkiyê ewê tu carî baş nebe.
Çimkî Îran li Sûriyê jî û li Îraqê jî mutefikê hukûmetên van dewletan e. Û Tirkiye li herdu welatan jî hêzeke îşxalkar e û mutefikê çeteyên îslamî ne.
Lema jî heta li Sûriyê û Îraqê şar raneweste û Tirkiyê hêzên xwe paş da venekşîne başbûna nabêna Tirkiyê û Îranê zahmet e.
Lê baş e ku nabêna wan ne baş e, neliyevbûn neyarên me li kara me ye. Dema li hev bin kanin bêtir zirarê bidin kurdan.



22 februari 2017

Kurd dixwazin rojekê berî rojekê pêsîra xwe ji kurdî xelas bikin

Vê diyalogê bixwînin !
Dostekî min ê hêja, bi navê Kerîm Koşar li Qoserê zarokxane(kreş)vekiriye. Min zaeokxana wî pîroz kir. Di nabêna min û wî da ev diyaloga jêr derbas bû.
Min xwest hûn jî bibînin ku li Kurdistanê asîmîlasyon gihîştiye çi astê û kurd zarokên xwe bi dilxweşî çawa davêjin ber çerxa asîmîlasyonê.
Helbet ev ne mexsûsî Qoserê tenê ye, li her dera Kurdistanê rewş ev e.
Û ji xwe ji ber ku rewş ev e, lema jî Erdogan naxwaze perwerdeya kurdî qebûl bike.
Çimkî dibîne kurdî li ber mirinê ye, umrê kurdan çend sal mane, çend salên din kurd jî ewê bibin lazên Kurdistanê...

Zinarê Xamo: Ser xêrê be.
Ma zimanê kreşa we bi kurdî ye ya bi turî ye? Yanî hûn bi zarokên kurd ra bi kîjan zimanî dipeyivin?
Hêvî dikim hûn zarokên kurd fêrî tirkî nakin...

Kerim Koşar: Ustad...mirovekî tirk vê sibêhê ji bo zarokên xwe bîne hat kreşê û gt: ' Maşallê kesên hatine bi tirkî zanibin, lewra kurikê min bi kurdî nizane' Bi xemgînî min ev bersîv dayê : Metirse camêr ! ji zarokên hatine yek jî bi kurdî nizanin'
Zinarê Xamo Ma hemû zarokên tirkan in?

Kerim Koşar: nexêr...sê hep hatine...her sê jî ê kurdan e...dudu ji wan welatparêz in, lê zarok bi tirkî diaxifin

Zinarê Xamo: Berê kurd li Qoserê bi zarokên xwe bi kurdî dipeyivîn û hewqasî rehet nedibûn tirk.
Bi ya te sebê ku nuha bi zarokên xwe ra bi tirkî dipeyivin û dixwazin zarokên wan fêrî kurdî nebin çi ye?
Çima kurd dixwazin ji kurdî xelas bibin?

Kerim Koşar: li Qoserê di panelekê de Amed Tigrîs: gazıncên xwe kır û got ku li Amed û Licê êdî gel bi tirkî diaxifin û pişaftin pêş ketiye . beriya ku axaftina xwe biqedîne berê xwe da salonê û kêfxweşiya xwe anî ziman û got : Xuyaye pişaftin Çinar derebas nekiriye. Mamostayekî Cilînî hew xwe girt û ya dilê xwe veneşart; ' Helbet sedema wê yekê em surgucî ne...pêla pişaftinê li diwarê serhişkbûna me surgiciyan dikeve û polî poşman vedigere!!!'
Xuyaye ew dîwar hilweşiyaye Ustad...
slv û rêz

Zinarê Xamo: Spas.Min fêm kir...

Kurdê bindestiya xwe diparêze



Kurdekî bi navê Halîl Suleyman Bey Ogullari, nivîsa min ya li ser silava Bînalî Yildirim ya ”Gurê Boz” yanî silava faşîstên tirk rexne kir û got ez ”qewmîyetçîtiyê” yanî neteweperestiyê dikim.
Û li gora wî dibê meriv xwe ji hevkariya MHPê û AKPê aciz neke, ji ber ku kurd jî bi hev ra tifaqê dikin û em bi tifaqa kurdan kêfxweş dibin lê ya tirkan rexne dikin. Ev jî ne rast e.
Dîsa li gora wî, gavaem dewletê bixwazin ev dibe "qewmîyetçîtî", ne şert e dewleta her miletê musilman hebe. Erdogan hemû mafên me dane me, ya muhîm biratiya musilman e û mesla kurd û filistînî jî ne yek e.
Ji ber ku nivîsên wî pir tevlihev bûn jê rarastkirin lazim bû, lema jî min nexwest biguherim û biweşînim.
Ev hersê nivîsên jêr bersîvên min dane ”Halîl Suleyman Bey Ogullari”.

Bersîva Halîl Suleyman Bey Ogullari:
Gava dijminên meriv, partiyên hebûna miletê meriv qebûl nekin, navê welatê meriv qebûl nekin werin ba hev, silavên faşîstan bidin hev, wek kurd dibê meriv pê kêfxweş nebe.
Gava meriv bi yekîtiya dijminê xwe kêfxweş bû, faşîstiya wan normal dît di aqilê meriv da problemek heye.
Gava nabêna kurdan baş dibe ya jî hinek alîkariyê didin kurdan kêfa Develet Bahçelî û Bînalî Yildirim nayê.
Lê wek kurdekî wa ye kêfa te ji dostiya AKPê û MHPê ra û ji silava Yildirim ya Gurên Boz ra tê.
Kurd ji bo ku ji bindestiya tirkan xelas bibin dixwazin yekîtiya xwe çêkin, li alîkariyê digerin.
Lê tirk ji bo ku kurdan bindest û kole bihêlin hêzên xwe dikin yek.
Û tu jî wek kurdekî bi yekîtiya kurdan, bi alîkariya bi kurdan ra dibe diqeherî û bi ya MHPê û AKPê jî kêfxweş dibî.
Yek filistîniyê ji halê xwe, ji bindestiya xwe, ji îşxala welatê xwe memûn tuneye. Her filistînî dixwaze bibe xwedî dwlet.
Yek filistîniyê heyranê Netenyahu tuneye.
Lê bi hezaran kurdên ji bindestiya xwe, ji îşxala welatê xwe razî û heyranê Erdogan hene. Û tu jî yekî ji wan î…

XXX
 Bersîva Halîl Suleyman Bey Ogullari
Yanî gava kurd bibêjin em dixwazin ji bindestiya tirkan derkevin û em jî wek wan bibin xwedî dewlet ev dibe ”qewmîyetçîtî” !
Lê dewleta tirk heye, ev ne qewmîyetçîtî ye.
Ma dînê te, baweriya te ya îslamî dibêje gerek kurd heta û heta bêdewlet bin û koleyên tirk, ereb û ecem bin?
Ma Rebbê Alemê û Qurana pîroz dibêje gerek kurd tu carî nebin xwedî dewlet.
Ma Xwedayê te dibêje min kurd ji bo bindestiyê xuluqandin?
Ma biratiya îslamê ji bo me kurdan tê maneya bindestiyê?
Çima ewê dewleta tirkan, farisan û 22 dewletên ereban hebin, lê belê dewleteke 40-50 miliyon kurdî tunebe?
Wek musilman û dîndarekî kurd çima tu li dijî serxwebûna kurdan û dewleteke kurd e?
Ma Xwedê, Quran û dînê Îslamê li dijî serxwebûna kurda ne, li dijî dewleteke kurd in?
Heger tiştekî wiha heye dibê kurd ji Xwedê bibpirsin, çima ew li dijî dewleta kurd e ?
Û çima 57 dewletên musilman hene?
Tiştê dîndarên tirk ji bo xwe layiq dibînin û dixwazin, wek dîndarekî kurd çima tu naxwazî?
Çima tu jî naxwazî wek dîndarekî tirk, wek Bînalî Yildirim bibî xwedî dewlet, meclîs, al û zanîngeh?
Şaşiya viya çi ye?
Çi yê dewleta kurd li dijî Xwedê û dînê îslamê ye?
Çima Bînalî Yildrim û zarokên xwe ne bi zimanê te, lê tu û zarokên xwe bi zimanê wî dixwînin?
Çima gava filistînî dewletê dixwazin baş e, heq e, lê gava ez dixwazim xerab e û dibim qewmîyetçî?
Çima hebûna dewleta tirk heq e, ne qewmîyetçîtî ye, lê ya kurd ne heq e û ”qewmîyetçîtî” ye?
Madem em musilman birayên hev in, çima ew(tirk, ereb, faris)xwedî dewlet in û em jî bindest?
Çima zarokên tirkan bi zimanên xwe dixwînin, çima her tiştê wan heye û çima yê me tune ye?
Çi yê ez dibêjim, çi yê ”qewmîyetçiyên” kurd dibêjin ji fikrên, ji gotinên, ji îdeolojiya Devlet Bahçelî, Erdogan û Bîanlî Yildirim xerabtir e?
Sebebê ku tu wek kurdekî bûye hevalê Erdogan, Bînalî Yildirim û Bahçelî û dixwazî bindest bimînî çi ye?
Çima tu ne li dijî dewleta tirk î lê tu li dijî dewleta kurd î?
Çima tu dixwazî filistînî bibin xwedî dewlet, lê viya ji kurdan ra naxwazî?
Çima mesela kurd û filistîniyan ne wek hev e?
Çima gava flistînî serxwebûnê bixwazin rast e û mafê wan e, lê gava kurd bixwazin ne rast e?

XXX
Bersîva Halîl Suleyman Bey Ogullari:


Ê madem dewleta tirk ne dewleteke îslamî ye, çima tu hevaltiya wê dikî, çima tu serokên wê diparêzî, çima tu li dijî wê dernakevî?
Kurd hîn nebûne xwedî dewlet, tu li dijî dewleta kurd î. Lê tu ne li dijî dewleta tirk ya irqşî, ”ne îslamî” û faşîst î.
Berî dewleta kurd, dibê tu şerê dewleta tirk bikî.
Taktîkeke îslamiyan ya muşterek heye, ji bo ku sûcên dewleta tirk û hukûmetê AKPê bincil bikin, êrîşî kemalîstan dikin, zulma wan derdixn pêş.
Fena ku nuha kurd gihîştibin hemû mafên xwe.
Fena ku hukûmeta AKPê hemû mafên kurdan yên netewî dabin wan.
Tu dev ji kemalîstan berde, ev 15 sal in îslamî li ser hukim in.
Nuha halîhazir li Tirkiyê wek kurd çi heqê kurdan heye?
Kurro di qanûnan da hîn navê kurd tuneye.
Dewlet hîn hebûna kurdan qebûl nake.
Erdogan her roj dibêje ”yek dewlet, yek welat, yek al, yek milet û yek ziman”!
Ev yek di destûra Evren da heye û him jî di ya Erdogan da.
Hîn zarokan kurdan nikanin bi zimanê xwe perwerde bibin. Li seranserê Kurdistanê yek metebeke kurdan tuneye.
Dewlet hîn navê kurdistanê qebûl nake.
Do mahkimê li Diyarbekrê komela karsazên kurd girt ji ber ku di navê wê da Kurdistan heye. Mahkimê got navekî wiha tuneye.
Heger tu merivekî pir xwedênas, adil û dirist î, li dijî vê zulmê derkeve. Bêje tu derewan dikî Kurdistan heye û welatê min e.
Heger bi rasî tu bi Xwedê bawer dikî, dibê tu li hemberî zulma dewlet li kurdan dike bêdeng nemîne. Yê li hemberî zulmê bêdeng bimîne ”îblîsê bêziman e” . Ev hedîs e.

Aqilê esasî...


Di dema ziyareta nexweşxaneya aqil da yekî ji tuxtor pirsî:
-Tuxtor beg, gava hûn nexweşekî li nexweşxanê didin razan, pîvana we çi ye, hûn li gorî çi biryarê didin?
Tuxtor got:
-Em curnê serşokê(kuwetê)tije av dikin. Dû ra jî sê tiştan, kevçiyekî, fîncanekê û satilekê didin destê yê nexweş. Û dû ra jî em ji yê nexweş pirsa ewê curn çawa vala bike dikin. Mesela we yê çi bikira?
Mêrik bêteredut got:
-Min fêm kir. Rast e, merivekî normal ewê satilê tercîh bike. Çimkî satil ji kevçî û fîncanê mezintir e.
Tuxtor got:
-Na, merivekî normal ewê tipaya(devikê)curn bikşîne.
Bi tiştên ji me ra tên pêşkêşkirin dîtina çareseriyan her tim ne biaqilî ye, hiş/aqil, dîtina çareseriyên derî wan e.
Ji bo ku em kurd ji vê gerembolê xelas bibin û bigihîjin azadiya xwe, dibê em riyên, alternatîfên ne li ber destan, hin riyên nayê bîr û bala kesî bibînin...



XXX
Serokwezîrê Tirkiyê Bînalî Yirdirim, bi îşareta ”gurê boz” ya mexsûsî faşîstên tirk silav daye ulkucî û faşîstên MHPê û bi axaftina xwe ew mest kirine.
Bînalî Yildirim ji mîvanên xwe yên MHPyî ra gotiye:
”Birayên min yên miletperwer û ulkucî(yanî irqçî, panturkîst û antî kurd) gotin welat û milet berî her tiştî ye û em bi hev ra derketin vê rêyê. Ma em viya qet ji bîr dikin?”
Rast e rêya wan jî û hedefa wan jî yek e, neyartiya miletê kurd e. Li ser vê hatine ba hev.
Lê belê hin kurdên bêhiş ya jî bêxîret hîn jî ferqê dixin nabêna MHPê û AKPê û bi sextekarî Bînalî yildirim ji Devlet Bahçeliyê faşîst baştir dibînin û wisa propaganda dikin.
Lê em zanin gava mesele dibe kurd û Kurdistan, di nabêna MHP û AKPê da, di nabêna Yildirim û Bahçelî û Erdogan da tu ferq tuneye, herdu partî jî bi qasî hev neyarên kurdan in û gava hewece be li hemberî kurdan dibin yek.