22 augusti 2017

Li Tirkiyê tirs kultureke civakî ye



Li Tirkiyê û li Kurdistanê ji serokkomar bigre heta bi hemwelatiyekî normal, tu kes xwe di nava ewlehiyê da, yanî di emniyetê da his nake, her kes ji ruhê xwe ditirse.
Tu kes ji sibeha xwe, ji pêşeroja xwe ne ewle ye, ne emîn e. Tirs li Tirkiyê kultureke civakî ye. Her kes bi hawakî ji her kesî ditirse.
Tirsa dewletê û hukûmetê wek kabûsekî ketiye ser dilê milet.
Wek hemû welatên Rojava, welatên azadî û demokrasî lê tuneye, welatên kultura tirsê û tirsandinê lê ser dest e, li Tirkiyê jî dewletê, îktîdara li ser hukim tirs xistiye  dilê her kesî.
Ji xwe kultura me kultura tirsê ye, meriv ji dewletê û ji yê xurt ditirse…
Li welatên Rojhilat tirs kultureke civakî ye, di kultura tirsê da însan ne azad e, ferd tuneye, têkiliya merivên wek hev tuneye.
Sîstema mezin û biçûk, xurt û zeîf, yê li jor û yê li jêr, yê serdest û yê bindest heye.
Ne resmî û bi qanûnan be li Tirkiyê jî hema hema sîstemeke, kultureke ”kastê” wek ya Hidistanê heye.
Her kes kerhen û cebren vê sîstema xurt û zeîf, jor û jêr, mezin û biçûk qebûl dike û li gorê dipeyive û li gorê hereket dike.
Lema Erdogan her tim dibêje ”lawo tu kî yî, heddê xwe bizanibe !”, filan û bîvan…
Yanî ez mezin im, ez xurt im û tu jî bindest î, di warê siysî û aborî da tu ji min qelstir î, di bin min ra yî, lema jî gerek tu li hemberî min ranebî û tim bi hurmet navê min bigrî devê xwe.
Erdogan tenê wiha nake, sîtem ev e, kultura Rojhilat ev e. Kultura tirsê ye.
Yê xurt û serdest, yê zeîf û bindest ditirsîne, tim tirsê dixe dilê wî…
Hemû xurt û serdest ji zeîf û bindestan hurmetê û serîtewandinê dipên.
Çimkî di kultura tirsê da yê xurt, yê li jor bi heq e.
Û her kes jî viya wer qebûl dike, normal dibîne.
Lê di kultura Rojava da yê xurt ne bi heq e,  yê bi heq xurt e.
Heqî û neheqî ne girêdayî xurtî û nexurtiyê ye, heger tu bi heq bî, heq li ba te be tu xurt î.
Îro li Tirkiyê, li Kurdistanê tu çiqasî bi heq be jî heger tu ne merivê îktîdarê bî tu zeîf û bêkes î û bêpişt î.
Dewlet, hukûmet her tim kane te bigre, zindan bike, dest deyne ser hemû mal  milkê te û te tî û birçî bera çolê bide.
Û kes jî nikane li hemberî xwediyên vê neheqiyê rabe û bibêje ev neheqî ye, ev zulm  e !
Gava bibêje ewê jî avûav here, tiştê anîne serê te, ewê heft qatê wî bînin serê wî.
Li Tirkiyê, di kultura tirkan da dewlet xwediyê însên e.
Li Ewrûpayê belovacî wê ye, însan xwediyê dewletê ye.
Di kultura Rojhilat da ferd zeîf e, tuneye, aîdîyet heye. Meriv mensûbê derekê ye.
Li Rojava ferd, şex xurt e, aîdîyet tuneye. Yê bi heq xurt e.
Li Tirkiyê yê xurt bi heq e, yê bi heq jî zeîf û bi hêz e.
Li Tirkiyê gava tirkek mafê kurdan biparêze û qala bi heqiya kurdan bike, di çavê dewletê û tirkan da ew xayin e.
Li Xerbê ev mafê wî ye, azadiyeke wî ya ferdî ye.
Însan rexne dikin, lê belê kes nabêje tu xayin e û dewlet jî wan bi alîkariya terorê cûcdar nake û navêje zindanê.
Lema jî li her welatê Ewrûpa bi hezaran însan piştgiriyê didin xerîb û koçberan û misilmanan.
Lê li Tirkiyê dewlet jî û milet jî kesê piştgiriyê dide kurdan ya jî du gotinên humanîst di heqê wan da gotibe bi îxanetê sûcdar dike.
Û ev yek jî dibe sebebê peydabûna kultura tirsê. Her kesji her kesî ditirse, hesaba jê dike.
Lê tirsa îro li Tirkiyê û li Kurdistanê heye tirseke pir mezin e, tu demê xwdiyên îktîdarê tirseke hewqasî mezin nexistin dilê însanan.
Gelek kes dibêjin heft xwezî bi dema cûnta Kenan Evren, wê demê jî însan nebûn şahidê zulm û teroreke hewqasî mezin…
Lê yên vê tirsê dixin dilê milet bi xwe pir ditirsin û ji tirsa dilê xwe xelkê ditirsînin.
Tirsê, zulmê, terorê tu îktîdar ebedî nekiriye û ewê umrê vê îktîdarê jî dirêj neke.

21 augusti 2017

Tirkiye û Îran bi hev ra li hemberî kurdan ketin hereketê

Van rojên dawî di warê leşkerî da di nava Tirkiyê û Îranê da trafîqeke bi întensîv heye.
Di 21ê mehê da serfermandarê Îranê Muhemed Baqirî li Tirkiyê bû. Baqirî bi serfermandarê tirk Hulusî Akar û Erdogan û berpirsiyarên hukûmetê û yên leşkerî yên din ra civiya.
Serokomarê Tirkiyê Recep Tayyip Erdogan îro berî here Urdunê di preskonferensekê da got li ser operasyoneke mişterek ya li hemberî PKKê wan û Îranê li hev kiriye.
Di dema serdana Muhemed Baqirî da hatibû îdîakirin serfermandarê Tirkiyê Hulûsî Akar ji Baqirî ra pêşniyar kiriye Tirkiye û Îran li Qendîlê û li Şingalê li dijî PKKê operasyonên hevbeş bikin.
Ji van gotinên Erdogan meriv wer fêm dike xebera Îran û Tirkiye dikin bi hev ra êrîşî PKKê bikin ne bêbingeh bûye.
Helbet li ser êrîşa ser PKKê tenê nepeyivîne, dixwazin li dijî referandûma serxwebûnê jî siyaseteke mişterek bimeşînin. Û ji xwe Baqirî qala vê yekê kiriye.
Lê bi qasî xuya dike Tirkiyê û Îranê li ser êrîşeke mişterek ya li hemberî PKKê li hev kirine ya jî di vî warî da xebatên wan didomin.
Û li dijî referandûmê û daxwaza kurdan ya serxwebûnê jî dixwazin bi hev ra hereket bikin.
Îcar ji bo êrîşeke ser Qendîl û Şingalê ya Îran û Tirkiyê ya mişterek dibê destûra Îraqê û heta derekê ya hukûmeta Kurdistanê jî were girtin.
Çimkî ”opereasyona” Erdogan qal dike êrîşeke leşkerî ya ji reşayiyê ye. Ji bo îşaxeleke wiha Bexda û kurd ewê çi bibêjin?
Li gorî xebera Rûdawê di nava heftê da wezîrê karên derve yê Tirkiyê Mevlut Çavuşoglu jî ewê here Bexdayê û Hewlêrê.
Ev jî pir muhîm e.
Ev trafîqa di nabêna Tirkiyê, Îranê û Îraqê da îşareta êrîşekê ye.
Li alî din wezîrê parastinê yê Emerîka James Mattis jî îro çû Urdunê û ji wir jî ewê here Tirkiyê.
Ev ziyareta James Mattis jî gelkî muhîm e, miheqeq sebeb û mijara vê gerra Mattis ya Tirkiyê jî Kurdistana rojava, PYD û PKK ye.
Dostayî û trafîqa nabêna Tirkiyê û Îranê qet ne ji xêrê ra ye, Tirkiye her gav û saet amade ye ji reşayiyê êrîşekê bibe ser Qendîlê, Şingalê û Efrînê. Bi dil û can viya dixwaze. Heger Îran jî piştgiriyê bide vê êrîşa Tirkiyê, Tirkiye ji do da amede ye.
Yanî rojên pêş kanin gelek bûyerên mezin biqewimin…


Erdogan bersîvek pir xweş da Sîgmar Gabrîel: Yahu tu kî yî û tu çend salî yî?

Serokê Tirkyê Erdogan bersîv da wezîrê karên derve yê Almanya Sîgmar Gabrîel: Yaho tu kî yî û tu çend salî yî?
Li gorî xebere telewîzyona Deutsche Welle beşê tirkî, wezîrê karên derve yê Almanyayê Sigmar Gabriel li ser hin beyanên Erdogan gotiye gotiye:
”Demek dirêj me li hemberî Erdogan şêleke mantixî nîşan da. Lê wer xuyaye hin caran dibê meriv wî zêde cidî negre, zêde guh nedê…”
Erdogan bersîveke tam bi wî dikve da Gabrîel:
“Wezîrekî karên derve yê Almanyayê heye, qet heddê xwe nizane. Yaho tu kî yî ku tu bi serokê Tirkiyê ra dipeyivî? Here bi wezîrê karên derve yê Tirkiyê ra bipeyive. Heddê xwe bizanibe! Tarîxa te ya di siyasetê da çi ye, tu çend salî ye? Yê me jiyana me di siyasetê da, di vê mucadelê da derbas bû… ”
Bersîveke tam li gorî mistewa xwe daye.
Wer xuya ye ji bo yek bikanibe Erdogan rexne bike herî kê gerek serokkomar be û umrê wî/wê jî dibê bi qasî yê Erdogan be.
Yanî herî kêm gerek 63 salî be.
Salekê jî ji Erdogan biçûktir be nabe.
Çi têkiliya rexneyê û umrê yekî bi hev heye nizanim.
Lê wer xuya dike Erdogan rexneyên kesên bi umir ji xwe biçûktir qebûl nake.
Ji nuha û pê da kesê ji 63 salan biçûktir nikane Erdogan rexne bike, ji bo rexnekirinê ya dibê di umrê wî da be, ya jî çend salan jê meztir be.
Û helbet dibê herî kêm serokkomra be jî, çimkî yên din ne di mistewa wî da ne….
Bi saya Erdogan meriv baş fêm dike sînorê cehaletê tuneye. Cahil pir cesûr e, lema jî çi tê ber dev dibêje.
Çimkî cahil e, kes nikane ji cahilan gotinên biaqil û matiq bipê…
Sîgmar Gabrîel jî ev yek fîm kiriye û lema gotiye, “dibê meriv Erdogan zêde cidî negre…”


20 augusti 2017

PAKê îro li Stockholmê rojeke xweş bi me da jiyandin...



Hevalên PAKa Swêdê wek her sal, îsal jî ji bo nas, dost û hevalan bîne ba hev îro ger û seyranek çêkirin.
Ez û xanim jî helbet bi dilxweşî çûnê.
Me qahwa xwe, ava xwe û xwarina xwe xist çentê xwe û me berê xwe da parka Tantolunden.
Ji şansê me ra bi rêda baranê dayê.
Me telefonê Rojen kir, me got lawo em ketine bextê te, zû şemsiyê bigihîne me.
Mala lîwik ava ava be, şemsî di nîvî rê da gîhand me.
Lê hewê û ewran em xapandin, me şemsî bi kar neanî.
Hewa Swêd hewake pir xapînok e, pir bêîstîkrar e, meriv qet nikane baweriya xwe pê bîne.
Heta vêsê jî li gorî raporên hewê ewê hewa xweş û baran nebariya. Lê saet li dora 11.00 rewş guherî, îcar gotin ewê carnan baran be.
Li ciyê seyranê çend caran çend reşêşk barî, li ser me ewr komî ser hev bûn, xwest me bitirsîne, lê em ji bin darê ranebûn.
Axirê dû ra ewr belav bûn, rojê serê xwe ji pişt ewran derxit û bi tîrêjên xwe hewa yên bi tîn em him germ kirin û him jî kêfxweş…
Îsal gelek kes hatibûn seyranê.
Bi xêra vê organîza PAKê me gelek nas û dostan hev û du dît û me bîstekê bîna xwe fireh kir. Minasebetên wiha çênebe meriv hev û du nabîne.
Mijara me çûna Kurdistana başûr û referandûm bû. Li gorî berpirsiyarên PAKê gotin hevalên wan yên li Hewlêrê ewê bi programeke bi ser û ber alîkariya me bikin. Yanî ewê me bi tenê nehêlin.
Çi heyf min risim negirt, hin hevalên din digirtin lê heta nuha belav nekirine, qey dû ra ewê belav bikin. Gava belav kirin ezê jî belav bikim…

19 augusti 2017

Îro li ser berber bi kalîtiya xwe hesiyam

Îro ez çûm ser berber.
Gava berber ez li ser kursiyê dam rûnişkandin û berdilk da ber min, di neynikê da bêhemdî çavê min bi sûretê min ket.
Berber xortekî ciwan bû.
Min bala xwe da sûretê xwe yê di neynikê da û yê berberê bi serê min da ketibû û li dor min viz dibû.
Ez matmayî mam.
Min tu carî xwe hewqasî kal nedîtibû…
Li gorî berber min pir kal xuya dikir…
Li alî din bûbûm qopiya rahmetiyê bavê xwe..
Li mal bibê nebê rojê çend caran riya min bi ber neynikê dikeve, lê min tu carî wek îro xwe kal nedîtiye.
Nizanim ji ber min xwe bi berberê xort ra miqayese kir lema, ya jî bi rastî ez kal bûme.
Belkî jî li mal, di neynika her roj meriv lê dinêre meriv kalîtiya xwe nabîne.
Lê îro, li Fittja, li ser kursiya berber ez bi kalîtiya xwe hesiyam….
Heta çend sal berê jî piştiyek por li serê min bû, lê îro berber ji min ra got porê kin li te nayê, çimkî porê te pir hindik e. Lema jî gerek zêde kin nekim ji bo ku çermê serê te zêde xuya neke.
Li ser vê, min îcar bi dîqet bala xwe da serê xwe.
Berber bi heq bû, bi rastî jî porê min jî gelkî sivik bûye….
Yanî kalîtî, êşa piştê, qembûrî ne bes bû, weşandina por jî xwe da ser, ew jî bû zembûrê ser qembûr….
Lê ya baş dil kal nebûye, ew hîn xort e. Tenê piçekî sergiran bûye…

XXX
Her ku li başûrê Kurdistanê kurd nêzî serxwebûnê dibin dostên kurdan yên derewîn, xêrnexwazên, sextekarên heta nuha bi maskeya ”dost” di nava kurdan da bûn, masekeyên wan yek bi yek dikeve û wek neyarên eşkere ew jî Kurdistana musteqbel bi Îsraîla duduyan îtham dikin.
Ji van ”dostê” bi maske yek jî Fehîm Taştekîn e.
Navê sernivîsa xwe kiriye ”Li Kurdistanê parantêza Îsraîl.”
Fehîm Taştekîn, ji bo Kurdistan nebe Îsraîla duduyan gelek aqil daye berpirsiyarên Tirkiyê, Îranê û Îraqê.
Fena ku Îsraîl dewleteke pir xerab e!
Kuro li Rojhilata nêz û navîn û li Afrîkayê bêyî Îsraîl yek dewleta demokratîk û modern tuneye.
Li herêmê tenê Îsraîl dewleteke demokratîk û modern e. Tenê li Îsraîl demokrasî, azadî û mafê însanan heye.
Xwezî Kurdistana pêşerojê jî bi qasî Îsraîl demokratîk û modern be.
Formulärets överkant
Formulärets nederkant


Şertên bextewariyê


Camêrekî gotiye di jiyanê da sê tişt meriv bextewar dikin; hebûna tiştekî meriv bike, yeka/yekî meriv jê hez bike û tiştekî meriv hêvî bike, li hêviyê be…
Hema ez ji xwe dest pê bikim.
Yê min ev hersê tişt jî hene.
Lê ez dîsa jî ne merivekî bextewar, dilşad û şadîman im, ez qet xwe wisa his nakim.
Ez dibêjim ji ber ku ev gotin ji bo her kesî ne rast e, tenê ji bo kesên azad û xwedî dewlet rast e.
Kesên bindest û bêdewlet xwediyê van hersê tiştan bin dîsa jî ne bextewar û dilşa ne.
Bi dîtina min merivekî bindest, welatê wî hatiye dagirkirin, zimanekî biyanî bi darê zorê xistine devê wî û zarokên wî xwe wek merivekî xwedîdewlet azad û bextewar his bike gelkî anormal e, bi gotineke herî sivik aqilsivikî ye…
Çimkî ew wek ferdê miletê din ne azad e, ne xwedî dewlet û al e.
Di bêrîka wî da nasname û pasaporteke wî ya netewî tuneye.
Nasname û pasaporta di bêrîka wî da ya dewleteke din e, ew ya bindest ya jî mahcir û pêsekiniyê wê dewletê ye.
Kî li nasname û pasaporta wî binêre fêm dike ew ya merivekî bindest e ya jî koçberekî, pêsekinîyekî dewleta xwediyê wê pasaportê ye.
Kesê bêdewlet di kutuk û coxrafyaya dinyayê da bi sembol û bi navê miletê xwe tuneye, tim wek zêdayiyekê, wek koçberekî kes nizane ji ku ye û ji çi qewmî ye, tenê feqîrekî bêdewletê li ser hinekên din tê hesibandin.
Lema jî bindestiyê, bêdewletiyê merivê kurd seqet kiriye, psîkolojiya wî xere kiriye.
Ji bo kurd bibin merivên temam dibê bibin xwedî dewleteke milî, xwedî Kurdistaneke azad û serbixwe û di bêrîka wan da nasname û pasaporta Kurdistanê hebe...
Yên dibêjin dewlet ne muhîm e ya jî dewletên pîs û xerab jî hene û ji van dewletên zalim û ne demokratîk numûneyan din şaşiyeke mezin dikin.
Ya xerab û xerabiyê dike ne dewlet e, înssan e.
Dewlet organîzasyoneke siyasî ya miletekî ye, ji bo xizmetê bide ferdên wê civatê û ferdên civatê ji êrîşên der biparêze heye.
Ne ku di destê hinekan da bibe qamçyekî zulmê û hacetekî terorê û çewisandinê...
Îran û Tirkiye û Somalî jî dewlet in.
Emerîka, Almanya, Swêd û Îngilistan jî dewlet in.
Tu kes me mecbûr nake em dewleteke wek Îranê, Tirkiyê û Somaliyê ya jî wek Erebîstana Suûdî ava bikin.
Bira dewleta me wek Emerîka, Kanada û Aûsturyayê û Almanyayê be.
Yanî çêkirina dewleta baş û xerab di destê me da ye.
Ji miletekî bindest redkirina dewleteke serbixwe, ya jî muhîmnedîtina wê ne karê aqila ye.
Fena meriv ji koleyan ra bibêje koletî baş e, tu ferq di nabêna merivê kole û azad da tuneye...

Ez ne dîn bûm te ez dîn kirim

Hezkir û evîndarên muzîka kurmancî, heger hûn dixwazin ji dengê keçeke kurd ya dengxweş li straneke bêemsal guhdarî bikin û wek min pê mest bibin fermo li Narîn Şekhe xanimê guhdarî bikin.
Min gotinên stranê jî ji bo xatirê we nivîsî ji bo hûn him lê guhdarî bikin û him jî vê stranê ji ber bikin.
Straneke ancax kanibe hewqasî ji dil û xweş were were gotin. Narîn xanimê îşev ev dilê minî kal rakir pêdarê. Min bi xanimê jî da guhdarîkirin, wê jî pir eciband.


Ez dîn nebûm te ez dîn kirim
lêlê dînê, lêlê dînê
hezkirinê te ez hîn kirim
tu yî navenda evînê
lêlê dînê, lêlê dînê
buharkenê xwînşîrînê
te nazikê navşermînê lê
di dilê te da disitirim
lêlê dînê, lêlê dînê
nehêle ez jê bifirim
tu yî melhema birînê
lêlê dînê, lêlê dînê
buharkenê, xwînşîrînê
tu yî sedema vejînê lê
bi hesreta te ez mirim
lêlê dînê, lêlê dînê
çilmisîbûm te ez şîn kirim
tu yî melheba birînê
lêlê dînê, lêlê dînê
buharkenê xwînşîrînê
te delalê navşermînê lê
dema li te dizivirim
lêlê dînê, lêlê dînê
bi hezkirina te disincirim
tu weke tava havînê
lêlê dînê, lêlê dînê
te delalê navşîrînê
hesreta dilê narînê lê
lêlê dînê, lêlê dînê
buhrkenê xwînşîrînî
hesreta dilê narînê lê

Merivê bêdewlet wek kesê bênasname ye

Hemû nîjadperest, faşîst, heta tirkekî normal, yê ne faşîst jî gava navê Kurdistanê dibihîze, gava kurdek jê ra dibêje ez ji Kurdistanê me, ya jî welatê min Kurdistan e di cî da har dibe, wek dînan çav li serî dilîze, kef û kopik bi dev dikeve û ji kurdê hemberî xwe ra dibêje:
-Kurdistan li ku ye? Welatekî bi navê Kurdistanê tuneye. Ka nîşanî min bide Kurdistan li ku ye, filan bîvan…
Hema ji bo xatirê em ji vê pirsê, ji heqareta, ji tacîza ”welatekî bi navê Kurdistanê tuneye” tenê xelas bibin jî gerek Kurdistana azad çê bibe û em kurd bibin xwedî dewlet…
Û avakirina vê dewleta kurd jî wa ye li başûrê Kurdistanê dest pê dike...
Siraceddîn Kirici di vê nivîsa xwe ya ” Rûpela Nû” da qala bûyereke wiha kiriye.
Tirkekî ji bo ku Siraceddîn gotiye ez ji Kurdistanê me har bûye û xwestiye ew Kurdistanê nîşanî wî bide.
Ev tişt hetiye serê her kurdî.
Tirk gava navê Kurdistanê dibihîzin bi cuzbê dikevin.
Navê Kurdistanê bi tirkan ra nexweşiyeke patalojîk peyda kiriye. Ji bo tirk ji vê nexweşyê xelas bibin û bibin merivên normal dibê Kurdistan çê bibe.
Hema ji bo xatirê em ji heqareta, ji tacîza ”welatekî bi navê Kurdistanê tuneye” tenê xelas bibin jî gerek Kurdistana azad çê bibe û em kurd bibin xwedî dewlet…
Merivê bêdewlet wek kesê bênasname ye, kes nizane ji ku ye, ji çi miletî ye....

XXX
Nivîskarê rojnameya tirkî Yeni Şafakê û rîsipî û aqilmendê AKPê û xwedêgiravî Profesorê îlahiyetê Hayrettin Karaman gotiye:
”Ji merivê gawir dost, ji berêz/xenzîr post çênabe.”
Hayettin Karaman merivekî tirkekî rastgo ye, qet oportunîstiyê nake, tirkek di hundurê da çawa difikire, îslam çi emir dike bêyî ku takîye bike raste rast wiya dibêje.
Bi vê gotina xwe jî ya dilê tirkan gotiye, çend tirkên çep û ataîst ne tê da, miletê tirk bi rastî jî wiha difikire, li gorî miletê tirk jî, ” merivê gawir nabe dost, postê berêz nabe post.”
Kahraman wiha dibêje lê belê herî kêm 6-7 milyon tirkên wê li welatên gawiran nanê gawiran dixwin...

18 augusti 2017

Terorîstên îslamî yên ereb îcar Barcelona kirin gola xwînê

Terorîstên erebên îslamî do jî li Îspanya li bajarê Barcelonayê bi munîbusekê ajotin ser xelkê û 13 siwîl bi hovane kuştin û 100 kes jî birîndar kirin.
Polîsên îspanî 5 terorîst kuştin û 2 terorîst girtin. Lê tê gotin polîs hîn li pey çend terorîstên din in.
Ereb, hêzên cîhadî û îslama radîkal bela serê dinyayê ne, heta pişta wan neyê şikestin ewê qetlîamên wiha bidomînin.
Çimkî tu exlaq û nirxekî însanî bi wan ra nemaye, heger misqalek exlaq û însaniyet bi van terorîst û hêzên li piş wan ra hebe li orta kuçe û kolanan zarokan û xelkê siwîl napelixînin.
Tu îdeolojî, tu bawerî, tu doz wahşeteke wiha bi heq û rewa nake.
Bi milyonan birçî, pêxwas û sûtalên ji Efrîqa Bakur(Fas, Tunus, Cezaîrê) li Ewrûpayê belav bûne û piraniya wan jî diz, çete û esrarkêş û stûlan. Hêzên îslamî nuha dest avêtine van pîncên ereb yên ji Efrîqa Bakur.
Wê rojê Fatih Altayli di nivîseke xwe da(13/8-17) gotibû ”ji sedî 15ê nufûsa Fransayê erebên ji Efrîqa Bakur in. Û yln bingeha terorê teşkîl dikin jî ew in. Ji sedî 40 van xortan ji kok da bêkar in. Ji sedî 70 carnan di karên demdemî da dixebitin. Û ev zarok ne hakimê kultura xwe ne û ne jî ya fransiz. Piraniya wan bêbav in. Kes nizane bavên wan li ku ne…”

A Daîş, El Qasî û Nusra û hêzên cîhadçî terorîstan ji nava van sûtalên sêwî û bêkar top dikin û bi wan qetlîaman didin kirin, pê xelkê siwîl didin kuştin.
Qatil û terorîstên bûyera Barcelonayê jî ev pînc û sûtalên ereb yên ji Efrîqa Bakur in. Him ji birçîna ji welatên xwe direvin û xwe davêjin bextê ewrûpiyan û him jî bi vê namerdiyê xelkê siwîl dikujin.
Di vir da însaniyet û exlaq di binê sifrê da ye….

Îlankirina serxwebûnê girêdayî hêza me ye

Heger em bikanibin li her çar perçên Kurdistanê jî heqê me heye bêyî çêkirina referandûmê em serxwebûna xwe îlan bikin.
Li tu beşekî Kurdistanê jî ne hewceyî referandûmê ye.
Çimkî me bi referandûmê bindestiya Îranê, Sûriyê, Tirkiyê û Îraqê qebûl nekiriye ku em bi referandûmê jî ji wan veqetin.
Her çar dewletan jî bi darê zorê welatê me dagir kirine û em kurd jî kirine bindest û koleyên xwe.
Lema jî ji bo serxwebûnê di esasê xwe da ne hewceyî referandûmê ye jî.
Lê em nikanin hêzên dagirker bi zor ji welatê xwe dexin.
Çimkî qeweta me têrê nake.
Yanî mesela me ne heqî û neheqî ye.
Em referandûmê jî çênekin em sedîsed bi heq in.
Lê mesele em nikanin vê biheqbûna xwe realîze bikin.
Heger kurdan bikanîbûya dewleta Îraqê ji welatê xwe derxistana bêguman ewê referandûm çênekirana, lê nikanin.
Lema jî li piştgiriya huqûqî, yasayî, siyasî û dîplpmatîk digerin.


XXX
Şêwirmendê Mesûd Barzanî Hêmin Hewramî îdîayên betalkirina referandûma serxwebûnê ya 25ê îlonê red kiriye û gotiye, ”referandûm bi tu hawî nayê paşxistin û tarîxa wê jî wek hatiye diyarkirin 25ê îlonê ye.”
Şêwirmendê serok Mesûd Barzanî Hêmin Hewramî, li ser daxwazên betalkirina referandûmê gotiye:
"Em jî dibêjin dîroka 500 salan a Kurdistanê serok Barzanî dubare nake û referandûm bi tu şêweyî nayê paşxistin. Heya em nebin xwediyê dewleteke siyasî, em nikanin bibêjin em miletekî siyasî ne. Ji ber ku em ne xwedîyê dewletek serbixwe ne em nikanin peymanên leşkerî çê bikin. Ji bo vana jî lazime em bibin xwediyê dewletek serbixwe."
Ev xebereke xêrê û û dilxweşkir e. Hêvî dikim bingeha xebera do tunebe û referandûmê neyê betalkirin….

Miletê ji zimanê xwe qut bibe xusûsiyeta xwe ya miletbûnê wenda dike

Serokwezîrê Tirkiyê Bînalî Yildirimê heramzade, kurdê bûye nîjadperestekî tirk li ser asîmîlasyonê û girîngiya zimên gotiye:
”Miletê zimanê xwe wenda bike hafiza xwe, xusûsiyeta xwe ya miletbûnê wenda dike. Heta baweriya xwe jî wenda dike. Civatên têkiliyên wan bi zimanên wan ra zeîf dibin bi wextê ra dibin kerî, dibin mustemleke û nasnameya xwe wenda dikin. Gava em li tarîxa dinyayê û ya Tirkiyê binêrin em kanin gelek numûneyên vê yekê bibînin…”
Bi van gotinên xwe Bînalî Yildirim ji kurdan ra dibêje li zimanê xwe xwedî derkevin, asîmîlasyonê qebûl nekin. Miletê zimanê wî ji dest here dibe nasnameya xwe wenda dike, xusûsiyeta xwe ya miletekî cihê wenda dike.
Ev rast e, tiştê tirkan û dewleta Bînalî Yildirim aniye serê kurdan ev e, bi riya asîmîlasyonê kurd kirine kerî û miletekî bênasname.
Lê ez ji Bînalî Yildirm ra tiştekî nabêjim, mêrik carê bûye nîjadperest û neyarekî qewmê xwe.
Lê ez van gotinên Bînalî Yildirim diyarî hemû kurdên dev ji tirkî bernadin, hemû kurdên AKPê yên xwedêgiravî hîn jî ji xwe ra dibêjin em kurd in, dikim.
Bînalî Yildirim pir vekirî gotiyr, bi asîmîlasyonê, bi yasaxkirina perwerdeya bi kurdî dixwaze kurdan bike miletekî bêhafize, miletekî kerî û mustmlekê tirkan.

17 augusti 2017

Gelo referandûm dike were betalkirin?

Ez naxwazim îdîayeke, xebereke ne xweş bavêjim ortê û di nava kurdan da, di nava rêwîyên Hewlêrê yê 25ê îlonê da bibim sebebê bêmoraliyê û bêhêvîtîyê.
Lê îro bi qasî min ji xeberên li ser referandûmê fêm kir û netîceyên min ji hin gotin û îmayên di xeberan da derxist referandûm ewê were texîrkirin.
Min do bi lez û bi eşqeke mezin bilêta xwe kirî û li Noble Hotêlê 6 rojan jî cî veqetand.
Lê tiştên îro min xwendin û ji dostekî di nava meselê da bihîst, îhtîmala texîrkirina tarîxa referandûmê mezin e. Bi Bexdayê ra Bazara vê tê kirin.
Lê referandûm betal bibe jî û betal nebe jî min carê bilêta xwe kiriye, ezê di 23ê mehê da herim; heger asteng mezin dernekeve ya jî qeza û beleyak neyê serê min.
Di xebera Rûdawê da jî meriv sînyala betalkirina referandûmê dibîne.
Hêvî dikim texmîna min şaş be û referandûm di 25ê îlonê da were çêkirin.
Lê tiştê îro min fêm kir ev îhtîmal pir zeîf xuya dike.
Çimkî wa ye heyeta referandûmê 4 şart dane Bexdayê.
Maneya xwe ji bo paşxistina referandûmê bi Bexdayê ra birr û bazar tê kirin.
Yanî çêbûna referandûmê di 25ê îlonê da ne sedîsed e...
Ev xebereke qet nexweş e.
Dibê wiha nebûya.
Dibê serok, pêşeng û nûnerên kurdan ev şaşî û ecemîtîya siyasî nekirana. Dîplomasiya îro dikin berê kiribûna.
Ji ber rewş hîn ne diyar e, lema jî ez naxwazim ji nuha da li ser xeberên paşxistina referandûmê tu komentaran bikim.
Çimkî hîn îdîa ye…
Bes heger referandûm bi rastî jî were paşxistin ewê gelek netîceyên siyasî yên giran bi xwe ra bîne. Xelkê ji xwediyên vê biryarê hesabê vê yekê bipirse.
Careke din jî ez hêvî dikim texmîna min şaş be û referandûm di 25ê îlonê da were çêkirin û gelê kurd serxwebûna xwe îlan bike.

Ji bo bibim şahidê rojeke tarîxî difrim Hewlêrê

Ji bo bibim şahidê referandûma 25ê îlonê û pîrozbahiyên serxwebûnê bi çavên xwe bibînim, wê atmosferê bijîm di 23ê îlonê da difirim Hewlêrê...
25ê îlonê, li Kurdistana başûr roja referandûma serxwebûna Kurdistanê ye.
Ev roj di tarîxa kurdan da bêguman rojeke pir muhîm û tarîxî ye. Kurd bi îrada xwe ya azad dikin bibêjin ew serxwebûnê, veqetandina ji Îraqê dixwazin ya na?
Gelşên di nabêna aktorên biryara referandûmê û vê rojê dane û kêmasiyên siyasî tu carî muhîmî û tarîxiya vê rêjê kêm nake.
25ê îlona 2017a di tarîxa kurdan da rojeke krîtîk û tarîxî ye…
Bûna şahid û çavdêrê vê roja û bûyera tarîxî xweş e, hestekî bêemsal e…
Ji bo hinekan roja 25ê îlonê, roja referandûma serxwebûna beşekî Kurdistanê ne muhîm be jî ji bo min bûyereke, rojeke pir îstîsna ye, pir muhîm e û lema jî ez dixwazim wek kurdekî wê rojê li paytexta Kurdistana azad, li Hewlêrê bim.
Gava min bihîst ji Stockholmê hin dost û heval diçin Hewlêrê, min jî do bi alîkariya hevalekî bi lez bilêta xwe birrî; di 23ê îlonê da em çend nas û dost ji Stockholmê bi hev ra diherin Hewlêrê.
Hêvî dikim heta roja referandûmê partiyên kurd gelşên nabêna xwe çareser bikin û di referandûmê da ez bibim şahidê netîceyeke baş; di referandûmê da ji sedî 99ê kurdan bibêjin erê em serxwebûnê dixwazin!


XXX
Hukûmeta AKPê Heskîfê, tarîx û mîrata herî kêm 12 hezar sal kevn bi dînamîtanji ortê radike.
Hukûmeta AKPê bi hovîtîyeke nedîtî Heskîfê ji ortê radike çimkî Heskîf ne ya wan e, çimkî Heskîf ne li Tirkiyê li Kurdistanê ye.
Dewleta tirk û hukûmeta AKPê her tiştê girêdayî kurdan û Kurdistanê bi zalimî û bi bêûjdaniyeke nedîtî, eynî wek Daîşê bi dînamîtan tarûmar dike.
Ev dewlet, ev hukûmet ne tenê neyarê miletê kurd e, neyarê tarîx û coxrafya kurdan û Kurdistanê ye jî, dixwaze li Kurdistanê ji kurdan û tarîxa kurdan berhemek, şopeke herî biçûk jî nemîne…

16 augusti 2017

Zimanê şaşomaşo kurdî jî û edebiyata kurdî jî li ber çavê însanan reş dike


Di warê madî û manewî da hemû berhemên miletek dixuliqîne kultura wî miletî tîne meydanê.
Edebiyat jî di nava kultura miletekî da beşekî, şaxeke sinet ya gelkî muhîm e û ew jî ancax bi zimên çê dibe.
Ziman di nabêna însanan da wasiteyeke têkliyê û hevûdu fêmkrinê ye. Bi zimên em bi hev ra didin û distînin, ji hev fêm dikin, li hev guhdarî dikin û berhemên xwe yên madî û manewî wek mîratekê li pey xwe dihêlin...
Bêyî zimên em nikanin stranekê, çîrokekê, xemîşokekê, şiîrekê, romanekê, zargotin û edebiyatkê bixuliqînin.
Ziman edebiyatê û edebiyat jî zimên bi pêş dixe.
Edebiyat zimên bi pêş dixe, zengîn û pirreng dike, lê belê edebiyateke bi zimanekî tevlihev, şaşomaşo û bêserûber kane zirareke mezin jî bide zimên û zimanê miletekî bike şorbe û gêrmiya gavanan.
Heger edebiyat bi zimanekî standart çênebe, heger her edîbek, her nivîskarek, her rojnamevanek bi hawakî û dilê wî çawa bixwaze wer binivîse, ev yek di ziman û kultura wî miletî da dibe sebebê tevlihevîyê û xerabûneke mezin.
Bi xerabûna zimên ra di sinet, muzîk û edebiyata wî miletî da jî tevlihevî û têkçûn dest pê dike.
Yanî edebiyata ji dêlî ji zimên ra xizmetê bike û zimên bi pêş xe, kane bibe sebebê bêserûberiyê û xerakirina zimanê miletekî.
Gava ziman xera bibe nikane di nabêna însanan da wezîfa xwe ya danûstendinê û ji hev fêmkrinê baş bi cî bîne…
Yanî dema ziman xera bibe, bibe şorbe însan jî nikanin baş ji hev fêm bikin û ev yek jî di dawiyê da dibe sebebê însan ji wî zimanî sar bibin û hêdî hêdî dev jê berdin, pê nepeyivin û nenivîsin…
Çimkî gava ziman bersîva însanan ya manewî nede, têra hewcedariya însanan ya siyasî û întelektuelî neke, bivê nevê însan ji wî zimanî sar dibin û berê xwe didin fêrbûna zimanekî din.
Ev yek jî dibe destpêka mirina zimanekî.
Û dû ra jî mirina miletekî.
Ez kanim bibêjim kurmancî îro ketiye vê prosesê. Yanî hêdî hêdî berbî merinê ve diçe.
Û heger kurd li Kurdistana bakur di demeke kin da nebn xwedî statuyeke siyasî ya jî herî kêm mafê perwerdeya kurdî bi dest nexin pêşeroja zimanê kurdî(kurmancî û zazakî) tarî ye.
Ji alîkî da asîmîlasyona dewleta tirk û ji alîkî din da jî tevlihevî û tahrîbatên nivîskar û edîbên kurd û medyaya kurdî kurdan ji kurmancî sar dikin, dûr dixin, zimanê kurdî li ber çavê kurdan reş dikin.
Yanî edebiyata dibê zimên bi kurdan û xwendevanên kurd şîrîn bike, bide hezkirin, li ber çavê wan reş dike…
Hacetê ji karê meriv ra nebe, meriv nikanebe karê xwe wek meriv dixwaze pê bimeşîne, meriv wî hacetî ya davêje, ya jî diguhere û yekî hîn baştir bi dest xwe dixe...
Ziman jî wiha ye, gava têra kar û xebta meriv ya civakî, siyasî û întelektuelî neke, di danûstenê da, di xuliqandinê da, di warê xwe îfadekirnê da zeîf bimîne ya jî bibe sebebê hin gelşan, însan dev ji wî zimanî berdidin.
Û gava miletekî dev ji zimanê xwe berda û bi zimanekî din peyivî, bi zimanekî din xuliqand, bi zimanekî din berhemên edebî nivîsî û bi zimenekî din muzîk çêkir, êdî ew ziman zimanekî mirî ye û ew milet jî mahkûmî mirinê ye.
Felek jî nikane wî zimanî û wî miletî ji mirin û wendabûnê xelas bike…
Edebiyat neynika hêza manewî ya miletekî ye. Xurtî û zeîfiya miletekî girêdayî xurtî û zeîfiya edebiyata wî miletî ye.
Miletê xwedî edebiyateke tekûz û xurt, di eynî wextê da xwedî zimanekî mezin, zengîn û xurt e jî...
Çimkî tiştê kultura miletekî ya giştî tîne meydanê û li ser nigan dihêle ziman û edebiyata, folklor e.
Sinet, folklor, edebiyat, muzîk, ilim, felsefe, tarîx yanî hemû tiştên miletekî dike milet û ji miletên din cuda dike bi zimên çê dibin.
Em her tiştî bi zimên dinivîsin û ji nifşên din ra dihêlin.
Lema jî meriv kane bibêje parastin û standardîzekirina zimên parastina hebûna miletekî ye.
Gava ziman wenda bibe milet jî wenda dibe û dibe tiştekî din, dibe mensûbê kultur û zimanekî din.
Malzemeya edebiyatê ziman e.
Roman, çîrok, şiîr, destan, piyes, welhasilî kelam hemû beş û şaxên edebiyatê bi zimên tê kirin.
Muzîk bi zimên tê kirin.
Lema jî ziman tunebe edebiyata miletekî jî tuneye, muzîka wî jî tuneye, zargotina wî jî tuneye.
Ziman edebiyatê, edebiyat jî zimên xwedî dike.
Bi saya zimnên edebiyat bi pêş dikeve, zengîn dibe û bi vê zengîniyê ra xezîneya zimanê miletekî zengîn dike.
Lê gava ziman were xerakirin, yanî gava ronakbîr, nivîskar û edîbên miletekî di warê îmla û gramerê da guh nedin rastnivîsînê, gava ji sentaksa zimanê xwe bêhay bin ji karê bêtir zirarê didin wî zimanî.
Bi dîtina min îro gelek nivîskar, rojnamevan û edîb bêyî ku haya wan jê hebe zirareke mezin didin kurmancî, kurmancî li ber çavê kurdan û xwendevanên kurdî reş dikin.
Ez naxwazim li vir navan û numûneyan bidim.
Di malperên kurdî da, di kovar û berhemên edebî yên kurmancî da numûne pir û pir in.
Di medyaya sosyal da hin kes hin caran numûneyan ji şaşiyên pir fahş nîşan didin û rexne dikin.
Em miletekî bindest in, me kesî mekteb, mederse nexwendiye, her kes kurdî bi îmkanên xwe fêr bûye.
Yanî pir normal e nivîskar kurdî baş nizanibin û di warê, gramerê, îmlayê û sentaksê da şaşiyan bikin.
Em wek milet di bin çerxeke asîmîlasyonê ya mezin da ne, înternetê û medyaya sosyal tesîra asîmîlasyona li ser me girantir kiriye.
Lema jî pir normal e zimanê gelek nivîskarî xera bibe û têkeve bin tesîra tirkî ya jî erebî û zimanên din.
Û ji ber vê ye jî zimanê gelek nivîskarî û rojnamevanî ne gelkî xerab û tevlihev e…
Lê di vir da wezîfeyeke mezin dikeve ser milê weşanxaneyan.
Gerek weşanxane her berhema kurdî diweşîne bi kesên kurmancî baş zanin bidin redektekirin.
Eynî tiştî dibê telewîzyon û malperên kurdî yên xeberan jî bikin. Gerek redaktorên wan jî hebin.
Dibê tu berhem bi şiklê nivîskar nivîsîye, ew nivîskar kî dibe bira bibe ebeden neyê weşandin.
Her nivîskar ne zimanzan e, îmla û gramerê, sentaksa kurmancî baş nizane, gelekên wan li gorî sentaksa tirkî û erebî dinivîsin.
Erê gotin kurmacî ye, lê belê hevoksazî ne kurmancî ye. Lema jî meriv ji nivîsê û cumleyê fêm nake.
Li Swêd jî tu berhem bêyî redektekirin nayê weşandin.
Ev yek li her dera dinyayê wiha ye.
Lema jî dibê weşanxaneyên kurdî vê meselê pir cidî bigrin û sûc nekin hustuyê nivîskaran tenê.
Bi baweriya min sûcê nivîskar qet tuneye, wî li gorî zanîna xwe nivîsî ye, kes bi qestî şaş nanivîse.
Gerek weşanxane tu carî wê malzemeya xam neweşîne, dibê miheqeq bi redaktorekî bi rastî bi kurdî zane bide rastkirin.
Bi weşandina kitêbên kurdî bêguman weşanxaneyên kurdî ji ziman, edebiyat û tarîxa kurdî ra, ji miletê kurd ra xizmeteke pir mezin dikin, ez spasî hemûyan dikim, mala hemûyan hezar carî ava be.
Lê belê weşandina berhemên tije şaşîyên rastnivîsê û sentaksê(hevoksaziyê) ji zimên ra ne xizmet e zirar e, dibe sebebê xerabûna kurmancî û dilsariya xwendevanan ji kurdî û ji berhemên bi kurmancî…


15 augusti 2017

Nasyonalîzim bi tirkan ra xurt e û bi kurdan ra zeîf e

Di mesela kurdan da tirkan hemû îdeolojî, fikir û bawerî pûç û bêmane kirine.
Rast, çep, dîndar, sosyaldemokrat, lîberal û faşîstên wan gava mesele dibe kurd û Kurdistan hemû pir rehet tên ba hev û wek cepheyeke irqçî û faşîst hereket dikin.
Serokê MHPê Devlet Bahçelî merivekî Faşîst e.
Serokê AKPê Recep Tayyip Erdogan îslamîstekî panturkîst e.
Cîgirê serokê CHPê Ozturk Yilmaz sosyaldemokrat e.
Serokê partiya VPê Dogu Perînçek çep û komunîst e.
Fetullah Gulen xwedêgiravî ”alimekî”  îslamîst e.
Meriv kane numûneyên bi vî rengî gelkî dirêjtir bike, lê belê ne hewce ye.
Ev kesên min navên wan li jor rêz kirin xwedêgiravî her yek xwedî îdeolojî, fikir û baweriyên ji hev cihê ne.
Û gerek di mesela kurd û Kurdistanê da jî hemû wek hev nefikiriyana û li hemberî kurdan her yek xwediyê şêl û siyaseteke cihê bûya.
Lê ne wisa ye. Di mesela kurd û Kurdistanê da hemû dijayetiyên xwe yên îdeolojîk, fikrî, siyasî û hizbî û şexsî didin aliyekî û li hemberî kurdan wek hemû xwedî yek îdeolojîyê û fikrê bin hereket dikin.
Tu dibêjî belkî hemû xwediyê eynî îdeolojiyê û siyasetê û endamên yek partiyê ne û lema jî pir bi hêsanî li hemberî kurdan dibin yek.
Bêyî çend kesên demokrat û dostên kurdan nuha li Tirkiyê hûn ji kîjan partiya tirk û siyasetmedarê tirk bipirsin ewê li dijî serxwebûna kurdên başûr derkeve û yekîtiya Îraqê û Sûriyê biparêze.
Yanî li Tirkiyê gava mesele dibe kurd û Kurdistan nasyonalîzima tirk hemû ferqîyetên îdeolojîk, fikrî, dînî û siyasî ji ortê radike û tevayiya hêzên siyasî  li hemberî kurdan dike yek.
Lema jî li Tirkiyê nasyonalîzma tirk di ser her îdeolojiyê û baweriyê ra ye.
Lê yê me kurdan ne wiha ye.
Di nava kurdan da nasyonalîzma kurd, welatparêzî hîn hewqasî xurt nebûye.
Kurd hîn kurdperweriyê, welatparêziyê di ser îdeolojiyên dînî, siyasî û berjewendiyên şexsî û partiyan ra nagrin.
Ev yek bi piranî wiha ye.
Ji ber wiha ye lema jî li Kurdistana başûr, rojava û bakur di nava partî û hêzên siyasî da hevkarî û yekîtiye netewî tuneye.
Dijminên me jî vê nuxteya me ya zeîf wek Paniya Aşîl ya me dibînin û bi kar tînin, jê feydeyê dibînin.
Heta nasyonalîzma kurd di nava kurdan da xurt nebe û zora hemû îdeolojî û dijayetiyên siyasî û dînî nebe yekîtî mekîtî xeyal e...



14 augusti 2017

Tirk Mûsilê dixwazin

Cîgirê serokê CHPê Ozturk Yilmaz gotiye heger kurd serxwebûna xwe îlan bikin emê jî Mûsilê bixwzin
Cîgirê serokê CHPê û parlamenterê Erdexanê Ozturk Yilamzê neyarê qewmê kurd li ser serxwebûna kurdên başûr ya dilê xwe û ya dilê dewleta xwe daye der û gotiye:
”Heger bêyî destûra me Îraq were perçekirin wê demê ewê jî mesela Mûsilê bînin rojevê û gerek were jî.”

Ozturk Yilmaz merivekî gelkî neyarê kurda ye, ew serekaktorê tiyatroya îşxala sefaretxaneya Tirkiyê ya Mûsilê bû.
Dema Daîşê avêt ser sefaretxana Tirkiyê ya Mûsilê û Ozturk Yilmaz jî di nav da hemû personalên tirk girtin, Ozturk Yilmaz wê demê sefîr bû, wî Daîşê bi hev ra ev lîstik xistin praktîkê.
Di êrîşa Daîşê ser Şengalê û Hewlêrê da jî bi îhtîmaleke mezin Ozturk Yilmaz wek plangerê Tirkiyê yê di nava bûyerê da bû.
Ozturk Yilmaz kadirekî Tirkiyê yê pir muhîm e û dewletê ew di nava kurdan da wezîfedar kiriye.
Lema jî Ozturk Yilmaz van gotinan ji kîsê xwe nabêje, hukûmeta AKPê jî hesabekî wiha dike.
Sibe gava hat û kurdan serxwebûna xwe îlan kirin Tirkiye sedîsed ewê tiştên wiha jî bavêje ortê.
Lê tiştên wiha bi nêt û gotinan nabe, Ozturk Yilmaz û Erdogan û berpirsiyarên Tirkiyê ji xwe ra xewnan dibînin.

Li ser psîkolojiya bindestiyê

-Li cîhanê tu kes nikane bibêje ku ev nîjad (irq)hêja ye û ev jî nehêja û bêqîmet e. Lêdana mohreke wiha ne rast e. Kesê xwe ji nîjadeke hêja û mezin dibîne, ne hêja û ne mezin e.
Û kesê xwe bêqîmet dibîne jî tenê qurbanê cehaletê ye; efendiyên wî xistine serê wî ew bêqîmet û ne hêja ye..
///Gandhî
Wek Gandhî jî gotiye tirkan li me kurdan eynî wisa kirine, mezinahiya xwe û zimanê xwe bi gelek kurdan dane qebûlkirin.
A ji ber vê ye gelek kurd rehettir dev ji kurdî berdidin û rehettir asîmîle dibin. Ji bo serketina asîmîlasyonê qebûlkirina mezinahiya dijmin pir muhîm e.

XXX
Konfuçyus (BÎ 479-551) gotiye, ”zanîn meriv ji şikê, çêyî ji êşkişandinê, biryardarî ji tirsê xelas dike.”
Rast e, hersê xusûsiyet û wesf jî meziyetên gelkî baş in.
Zanîn dilê meriv rehet dike, meriv ji şikê û ji dudiliyê xelas dike.
Çêyî jî xusletekî gelkî baş e, meriv tu carî jê xerabiyê nabîne. Pêşiyên me gotine çêyê bike bavêje bahrê, masî nebîne Xaliqê bibîne.
Biryardarî jî baş e, biryara herî xerab ji bêbiryariyê çêtir e. Bêbiryarî serneketina ebedî ye…


Ez ji merivê tembel hez nakim

Ez bûme heyranê disîplîn û îstîkrara Ahmet Onal.
Miheqeq yên wek wî pir in.
Lê wî bala min kişand.
Her sibe, lê belê bêyî îstîsna her sibe saet li dora 08.00-09.00a gava ez kompîtora xwe vedikim, dibînim Ahmet Onal berî min rabûye, xurîniya xwe kiriye, ya jî çay û qahwa xwe vexwariye û ya tiştek nivîsî ye ya jî belav kiriye.
Wek kalekî sibehan rabe nimêja sibê, her roj di eynî wextê da şiyar e, bala xwe daye rewşa kurdan û tirkan û karek kiriye.
Kêfa min pir ji merivê bi disiplîn û xwedî îstîkrar ra tê.
Ez ji merivê tembel qet hez nakim.
Merivê tembel merivê bêkêr e, xîç li ber çavê wî dibe çiya, hevalê xwe, der û dora xwe jî bi xwe ra tembel û bêberhem dike…
Li dinyayê halê yên tembel û yên karkir li ber çava ye, yên bi şev û roj xebitîne, xwe pir westandine, bê xew mane û di kar û bar da xwîdan vemaltine îro li heyvê û li ser stêrkan e, gelên wan di nava refahê da ne.
Û yên bûne tembelên Bexdayê du kevir nedane ser hev û ji nêza dimrin.
Ji bo em kurd azad bibin ji me ra kesên bi xîret, kesên fedakar û xwedî disîplîn û îstîkrar lazim in…

Miletê zimanê xwe wenda bike ew jî mahkûmê wendabûnê ye…


Miletek hatibe zincîrkirin,
dora wî hatibe girtin,
dengê wî hatibe birrîn jî
ew hîn azad e.
Her tiştê wî ji destê wî bigrin,
heta maseya li ser xwarinê dixwe,
nivîna tê da radikve jî jê bigrin,
ew dîsa dewlemend e.
Lê miletek him xizan û him jî bindest e,
gava zimanê wî were dizîn.
Ew milet êdî wenda ye.
///Îgnazio Buttîtta
Şair û hozanê Sicîlî
Werger Zinarê Xamo
2012-08-14

Tu dibêjî belkî camêr li halê me kurdan nêrî ye û ev şiîr nivîsî ye.
Em kurdên Kurdistana bakur li ber wendabûnê ne, her roj bi sedan kurd dihelin, dibin tirk. Her kesê biaqil vê felaketa hatiye serê kurdan dibîne. Yê nebîne zir dîn e…
Miletê zimanê xwe wenda bike ew jî mahkûmê wendabûnê ye…

XXX
Dilê delodînî û aqilê biaqil...
Fîlozofê fransî yê bi nav û deng Pascal, li ser ”dilê dîn û aqilê biaqil” gotinek pir xweş kiriye, camêr gotiye, “Hin sebebên dil yên mexsûsî xwe hene, aqil tu carî nikane wan fêm bike..”
Ê ji xwe dema aqil ji dil fêm bike, ya jî gava dil gurra aqil bike wê demê dil ne tu dil e...
Dilê gurra aqil bike, têkeve binê emir û tahakum û sansora aqil ne dilê dildara yê delodînî ye.
Çawa azadî sansorê qebûl nake, dilê bi rastî dil be jî ji ezmanan kevir û kuçik bibarin jî guh nade temî û şîretên aqil…
Lê dilên guh didin aqil û gurra wî kalê zemanan dikin her tim ji dilên dîn zêdetir in…
Ev jî trajediyeke dil e…


Netanyahû: Em li Îraqê piştgiriyê didin Kurdistaneke serbixwe

Li gorî Gazete Duvar dinivîe û rojnameya The Jerusalem Postê jî wek çavkanîya xebera xwe nîşan dide, serokwezîrê Îsraîlê Benyamîn Netanyahû li Emerîka ji endamên Kongreyê ra gotiye:
”Kurd cesûr in û civateke bi cîhana rojava ra xwedî nirxên mişterek in. Gerek em destegê bidin wan. Em piştgiriyê didin li Îraqê dewleta Kurdistanê ava bibe.”
Netanyahû bi rastî ev beyan daye ya nedaye ez nikanim teyid bikim. Lê heta nuha gelek caran berpirsiyarên Îsraîl beyanên wiha dane.
Bi baweriya min heger li başûr kurd yekîtiya xwe çêkin, meclîsa we vekin û bi bi yek dengî serxwebûna xwe îlan bikin Îsraîl jî û dewletên din jî hêdî hêdî ewê serxwebûna kurdan qebûl bikin.
Ya muhîm tifaq û yekîtiya kurda ye, dibê kurd bi hev nekin û dilê neyaran bi xwe şa nekin.
Û ya din jî dibê ji referandûmê rêjeyeke bilind ”erê” derkeve. Ev gelkî muhîm e. Ev jî girêdayî tifaqa hêzên siyasî ye.
Hêvî dikim heta referandûmê kurd gelşên nabêna xwe çareser bikin…

Not:
Min The Jerusalem Post bi dest xist, xeber rast e, Netanyahû gotiye ew li Îraqê piştgiriyê didin Kurdistaneke serbixwe.
Helbet ji bo kurdan ev desteg muhîm e. Lê bi baweriya min heger kurd bi tifaq bin dewletên serxwebûna kurdan nas bikin ewê roj bi roj zêde bibin.
Çimkî bi êrîşa Daîşê dinyayê dît heta kurd nebin xwedî dewlet li herêmê aştî û aramî ne mimkûn e.
Û ya din jî di nava miletên herêmê da miletê herî berê wî berbî Xerbê û demokrasiyê tenê kurd û cihû ne...

13 augusti 2017

Li ser diziya marş û stranên tirkî


Tirk ne miletekî kedkar, berhemdar û avakar e, miletekî talankir e, ji berê û ber da ye hebûna xwe bi diziyê û talanên mal, milk, folklor û welatê xelkê domandine û heta roja îro hatine.
Û îro ev dizî û sextekarî di her warî da ji bo wan bûye kulturek û şiklê jiyanê. Lema jî Tirkiye bi dizî û sextekariyê li dinyayê pir meşhûr e, zeyta Tirkiyê, zeytûn û hingivê bi marka Tirkyê cewahir be jî li Ewrûpa kes filisekî xwe tê nade. Lema jî ya bi sextkarî navên Îtalî lê dikin ya jî didin îtaliyan ew patanta xwe lê dixin.
Tirk, welatê wan, kultura wan, folklora wan, muzîka wan, marşên wan, tarîxa wan hemû li ser diziyê û derewan ava bûye.
Lema jî meriv kane bibêje tirk wek ereban, farisan, ermeniyan, cihûyan, asûrî-suryaniyan, yûnan û rûsan ne miletekî otantîk yanî miletekî xas e, miletekî naylon û tevlihev e.
Û her tiştên wan yê kulturî û folklorîk jî dizî ye…
Heta nuha li ser diziya marşên(sirûdên) tirkî gelek tişt hatin nivîsîn. Herî dawî jî derket ortê strana ”olurem Turkiyem/ez dimrim Tirkiyeya min)jî straneke kurmancî ye.
Bêguman ev ne tişekî xerîb e, wek min li jor jî got tirkan ev yek ji xwe ra kirine adet, ji marşa îstîklalê bigre, heta bi ya ”Ankaranin taşina bak û Dag başini Dûman Almiş”, bêyî îstîsna hemû marşên wan kopye û dizî ne, gotin guhertine û kirine tirkî.
Wiha dikin çimkî tirk tembel in, tu carî fêr nebûne tiştekî bixuliqînin, îcad bikin, carê fêrî rehetiya diziyê bûne.
Û ev dizî ji bo wan bûye kultur û adeteke millî…
Li ser vê mijarê gelek nivîs hene, yê bixwaze kane di Googlê da lê bigere û gelek nivîsan bibîne.
Ne pir muhîm be ez zû bi zû nivîs û lînkên tirkî belav nakim, lê ji bo xatirê girîngiya mijarê ez li jêr nivîsa Yildiray Ogur ya li ser vê mesela diziya marş û stranan diweşînim.
Di nivîsa xwe da Yildiriya Ogur bi delîl û îspat û çend lînkan nîşan dide marşa netewî ya tirk jî di nav da, hemû marşên tirkî û her wisa gelek kilamên tirkî ji kurdî û zimanên din, ji bestekarên din hatine dizîn.
Lê wek min got, gelek nivîsên din jî hene, meriv kane di Googlê da bibîne…


XXX
Min bîriya nivîs, henek, nukte, hêrs û xirecirên Mihemed Ronahî kiriye.
Wek Mihemed Ronahî, Emer Farûq Baran jî ji zûda ye xuya nake, diyar e ya bi tiştekî mijûl e ya jî ji teşxele û xirecira vê bêxwediya facebookê aciz bûye.
Lê bi qasî ez zanim ne girtiye…
Lê Mihemed Ronahî girtiyê roma reş e, li welatê xwe, li bajarê xwe di zindana dewleta AKPê da êsîr e.
Dost û hevalên xwedî îmkan, yên destên wan dirêj Mihemed Ronahî ji bîr nekin, wî bi tenê û bêxwedî nehêlin.
Di vî ciyê teng da li Mihemed Ronahî xwedî derkevin, lê bipirsin û her roj azadiya wî bixwezin.
Mihemed Ronahî û Emer Faruq Baran hûn tim di bîra min da ne....

12 augusti 2017

Li Kurdistana başûr tevliheviya siyasî berdewam e

Min wer hêvî dikir ji civîna Goranê ewê biryara bi paşxistina(taloqkirina)referandûmê dernekeve.
Lê li gorî Rûdaw dinivîsîne Endamê Civata Niştimaniya Tevgera Goran Şêrwan Îbrahîm ji Rûdawê ra gotiye wan ”biryar daye bi Partiya Demokrat a Kurdistanê (PDKê)  ra bicivin û referandûma serxwebûnê jî bihêlin piştî aktîfkirina meclîsê û çêbûna yekîtiya netewî.”
Ev xebereke xembar û qet ne baş e û gelşeke ji êrîşên dijmin mezintir e.
Ez pir xemgîn bûm...
Ji bo ku ji referandûmê rêjeyeke bilind derkeve dibê di nabêna kurdan da yekîtî hebe û kurd li hev bin.
Goran li dijî referandûmê nexebite jî ev gelşa siyasî pir hindik ewê tesîreke negatîf li netîceya referandûmê bike.
Tirkiye, Îran û Îraq ewê ji vê dubendiya di nabêna kurdan da miheqeq sûdê bigrin û heta bi hin provakasyonan kurdan jî bera pêxîla hev bidin.
Ji bo kar û prowakasyonên wiha kurdên kêmaqil û kurtêlxur pir in. Û ya xerab zemîn jî ji karên xerab û prowaksyonan ra heye.
Lê gava di nava kudan tifaq û yekîtî hebe zemîn û îhtîmala prowaksyonan jî kêm dibe.
Ez hêvî dikim PDK û YNK berî referandûmê vê problemê çareser bikin û bi van gelşan ra neçin referandûmê, kes û hêzên li dijî referandûmê daxin dereceyeke marjînal.
Li alî din li hemberî kesên muxalif, kesên li dijî referandûmê bikaranîna zor û şîdetê qet ne rast e û nayê taswîpkirin.
Dibê PDK û YNK zor û şîdeta li hemberî kesên muxalif mahkûm bikin.
Li Kurdistanê di nava gel da cahil û kesên xwenezan û heta provakatorên dewletên neyar pir in, di bin xêliya welatparêzîyê da kanin gelek tiştên ne xweş bikin.
Lê belê hukûmeta Kurdistanê û berpirsiyarên PDKê û YNKê dibê ji nuha da şîdeta li hemberî kesên muxalifê referandûmê rexne û mahkûm bikin.
Li hemberî muxalifên referandûmê û heta li hemberî kesên li dijî serxwebûna Kurdistanê ne jî dibê metoda me ne zor û lêdan, micadele û şerê îdeolojîk û siyasî be.
Gerek em demokrasiyê ji dijminên xwe tenê nexwazin, dibê di îktîdara xwe da em bi xwe jî demokrat bin û demokrasiyê ji bo muxalifên xwe jî wek mafekî esasî bibînin û qebûl bikin.

XXX
Ziman bi xwe biçûk e lê bela wî mezin e. Lema jî pêşiyên me gotine zimano leqleq, seriyê teqreq.
Yanî ziman kanibe bi xwe serî ewê rehet bike.

Bînalî Yildirim gotiye ewê destûrê nedin li Sûriyê û li Îraqê dewleteke nuh ya naylon ava bibe…


Serokwezîrê Tirkiyê Bînalî Yildirim gotiye, ”Li ser sînorên me, bi taybetî jî li aliyê Sûriyê û Îraqê emê tu carî destûrê nedin dewleteke naylon(sûnî)çê bibe. Di vî warî da em bi dewletên muxatab ra dipeyivin. Şert çi dibe bira bibe heger em pêşketineke li dijî berjewendiyên xwe yên netwî bibînin di mudaxeleyê(bersîvdanê) da emê qet teredut nekin.”
Wek tê dîtin Bînalî Yildirm, PYDê û kurdên Kurdistana rojava tenê tehdît nake, gefan li kurdên başûr jî dixwe, mêrik ji kurdên başûr ra jî dibêje emê nehêlin hûn ”dewleteke naylon ava bikin”, yanî serxwebûna xwe îlan bikin. Heger hûn serxwebûna xwe îlan bikin, emê êrîşî we bikin…
Ev ne cara pêşî ye berpirsiyarên hukûmeta AKPê beyanên wiha didin, berê jî Erdogan, Yildirim û Çavuşolu gelek beyanên wiha dane. Lê her tim jî tirk vê tehdîda xwe ji dil û can dikin.
Lema jî bi baweriya min dibê kurdên başûr vê tehdîda Bînalî Yildirim wek forteke vala nehesibînin, pir cidî bigrin.
Piştî referandûmê gava kurd serxwebûna xwe îlan bikin Tirkiye ewê bikanibe êrîşî kurdan bike ya na hewqasî ne hêsa ye.
Bi qasî meriv dibîne ji bo mudaxeleyeke leşkerî Tirkiye dixwaze Îraqê û Îranê îqna bike û her sê bi hev ra derkevin hemberî kurdan, ya jî Îran û Tirkiye ewê piştgiriyê bidin êrîşa Bexdayê.
Ev serê salan e ez ji kurdên başûr ra û bi taybetî ji PDKê ra dibêjim Tirk ne dostên we ne, tirk bi qasî neyarên PKKê ne hewqasî û heta hinekî jî zêde, neyarên we ne jî.
Hukûmeta AKPê bi qasî li dijî kurdên rojava û PYDê ye, hewqasî jî li dijî kurdên başûr û PDKê ye jî.
Tirkiyeya nexwaze kurd li Sûriyê bibin xwedî dewlet, li Tirkiyê bibin xwedî mafekî herî biçûk, ewê nexwaze kurdên başûr jî bibin xwedî dewlet.
Gerek Mesûd Barzanî û hemû berpirsiyarên başûr viya baş bizanin û tu carî bi virên tirkan nexapin.
Lê êdî dawiya viran û xapandinê het. Nuha êdî ne hewceyî texmînan e, tirk êdî bi xwe û eşkere dibêjin ewê nehêlin li ”Îraqê dewleteke nuh ya naylon ava bibe…”
Heger kurd bi destûra wan hereket bikin helbet ewê nehêlin, lê belê kurd ewê tu carî destûrê ji wan nexwazin…


11 augusti 2017

Dijayetiya referandûmê û serxwebûnê di praktîkê da parastina bindestiya kurda ye

Meriv kane li dijî Goranê û YNKê be, siyaseta wan, xeta wan rast nebîne û rexne bike. Lê ne rast e meriv li dijî Kurdistaneke di bin desthilata wan da be.
Meriv kane li dijî PDKê û Mesûd Barzanî be û siyaseta wî rexne bike.
Ez bi xwe jî siyaseta Barzanî ya li hemberî Goranê, hawê girtina biryara referandûmê û şiklê têkiliyên PDKê û Barzanî yên bi Tirkiyê ra rast nabînim û rexne dikim.
Lê belê ev nayê wê maneyê ji ber ku Barzanî li ser hukim e ezê li dijî referandûmê û serxwebûna kurdên başûr derkevim û bindestiya Bexdayê biprêzim.
Ev tiştê min got ji bo Kurdistana rojava, PYDê û Salih Muslim jî û ji bo PKKê û Ocalan jî jî derbas dibe.
Meriv kane di warê siyasî û îdeolojîk da li dijî wan be, lê belê ne rast e meriv serxwebûneke di bin hukimraniya wan da red bike û li dij derkeve.
Bira li Kurdistana bakur û rojava Kurdistan çê bibe, bira PKK û PYD li ser hukim be.
Meriv kane li dijî rejîman, îdeolojiyan û siyasetan be, ji hin serokan hez neke, lê ne li dijî azadî û serxwebûna kurdan be.
Ji roja ez bi kurdayetiya xwe hesiyame(ev 50 sal in) min azadiya kurdan û serxwebûna Kurdistanê parastiye û îro jî li gel hemû şaşî û kêmasiyên Barzanî piştgiriyê didim referandûmê û serxwebûna kurdan.
Bi eynî sebebê eynî piştgiriyê didim PYDê jî.
Ev nayê wê maneyê ez her kirinên wan rast dibînim.
Min tim gotiye bira kurd ji bin destiya ereb, faris û tirkan xelas bibin, bira Kurdistaneke serbixwe çê bibe kî çê dike bira çê ke, dixwaze Barzanî dibe serok ya jî Ocalan, Talabanî û yekî ji Goranê ya jî yekî dîndar, bi kurtî kî Kurdistanê çê dike bira çêke, ezê jê ra li çepikan xim û bi hemû hêza xwe piştgiriyê bidimê.
Ez viya ji bo her çar perçên Kurdistanê û ji bo hemû partiyên kurd dibêjim.
Li gorî min dewleteke kurd ya herî xerab, herî dîktator, îslamî, monarşîk, olîgarşîk ji halê me yê nuha, ji bindestiya tirkan, farisan û ereban hezar qatî baştir e.
Çimkî em hemû zanin tu benîadem, tu rejîm ne nemir û ebedî ye, rojekê ewê dawî li jiyan û rejîma wan jî were.
Tu dewleteke dinyayê, Emerîka, Fransa, Swêd, Almanya, Îtalya, Îspanya û Îngilistan jî ji destpêkê wek îro ne welatên demokratîk û pêşketîk bûn.
Bi wextê ra guherîn hatin rewşa îro.
Lema jî ya muhîm dewleta me çê bibe, em kurd jî bibin xwedî dewleteke serbixwe.
Bira dewleta me jî çê bibe bira ne demokratîk be, bira monarşî be…
Mucadela em îro li dijî hêzên dagirker didin, emê li dijî dîktator û monarkên kurd bidin.
Lema jî dibê tu kurd ne li dijî referandûma serxwebûnê be, dibê her kurd piştgiriyê bidê û ji bo ku di referandûmê da rêjeyeke mezin ERÊ derkeve bixebite û propagandeya wê bike.
Kurdên îro ji ber dijayetiya Barzanî dijayetiya referandûmê û serxwebûna kurdên başûr dikin şaşiyeke pir mezin dikin, dibê meriv bi zimanekî dostane vê şaşiya wan bibêje.
Lê belê “xayin” îlankirina wan ne rast e, dibê em bi termînolojiyeke siyasî vê meselê minaqaşe bikin...
Ma we qet dîtiye erebek, heta dînekî filistînî jî li dijî serxwebûna filistîniyan derkeve?
Di nava filistîniyan da jî gelek dijayetiyên siyasî û îdeolojîk hene, lê belê ev yek tu carî nabe sebebê filistîniyên hevalên Mahmûd Ebbas li dijî daxwazên Hamasê yên serxwebûnê derkevin.
Gelek tirk îro li dijî rejîma Erdogan ya îslamî û dîktator in.
Lê belê yek tirk jî nabêje ji ber ku Erdogan li ser hukim e emê dewleta tirk, Tirkiyê xera bikin, em dewleteke di bin desthilata AKPê û Erdogan da naxwazin.
Dînekî tirk jî wiha nabêje.
Yên li dijî rejîma Erdogan ya dîktator şerê AKPê û Erdogan dikin, dixwazin wan ji ser hukim da bixînin, ne ku dewleta xwe xera bikin...
Farisên li dijî remejîma melayan pir in, lê belê yek faris jî nabbêje ji ber mele li ser hukim in em dewletê naxwazin.
Gerek em kurd jî bi vî çavî li referandûm û serxwebûna Kurdistana başûr binêrin.
Em li dijî PDKê bin jî, ji Barzanî hez nekin jî gerek em piştgiriyê bidin referandûmê û serxwebûna kurdan.
Çimkî li gel hemû kêmasî û şaşiyên biryara referandûmê jî referandûm mafekî kurdan yê rewa û demokratîk e.
Siyasetmedarên kurdan îro ne bi dilê me bin jî, hin gavên şaş avêtibin jî kurd ne mecbûr in bi Îraqê ra bijîn, serxwebûn mafê kurda ye.
Dijayetiya referandûmê û serxwebûnê di praktîkê da tê maneya parastina bindestiya kurdan. Gerk tu kurdê welatparêz, têgihiştî tiştekî wiha neparêze.

10 augusti 2017

Ji bo dagirkirina Kuristana rojava Tirkiyê ji Rûsyayê jî destûr negirt.

Li gorî rojnamevanê tirk Murat Yetkîn, ji bo êrîşa ser PYDê û dagirkirina Kurdistana rojava Erdogan ji Pûtîn jî destûr negirtiye.
Rojnamevanê tirk Murat Yetkîn di nivîsa xwe ya 9ê mehê ya di rojnameya Hurrîyetê da gotiye piştî Emerîkayê Rûsya jî dixwaze PYD wek hêzeke muxalif ya meşrû beşdarî civînên Astanayê bibe.
Murat Yetkîn, di nivîsa xwe da bal kişandiye ser vê şêla Rûsyayê û gotiye di mesela êrîşa ser PYDê û dagirkirina Efrînê da îşê Tirkiyê pir zor e.
Murat Yetkîn dibêje piştî Emerîkayê, Rûsya jî dixwaze PYD wek hêzeke muxalif ya meşrû were qebûlkirin û ew jî beşdarî civînên Astanayê bibe.
Li gorî Murat Yetkîn nivîsîye, wezîrê karên derve yê Rûsyayê Sergey Lavrov ev dîtina xwe di 6ê mehê da li paytexta Filîpînê li Manîlayê ji wezîrê karên derve yê Tirkiyê Mevlut Çavuşoglu ra gotiye.
Lê Çavuşoglu li dijî vê daxwaza Lavrov derketiye û gotiye ”ev xeta me ya sor e, em wek Tirkiye tiştekî wiha qebûl nakin.”
Do li Tahranê di nabêna Tirkiyê, Rûsyayê û Îranê da civînan dest pê kirin.
Mesela beşdariya PYDê û planên Tirkiyê yên dagirkirina Efrînê miheqeq di vê civînê da jî ewê werin rojevê û Rûsya û Tirkiye ewê werin hemberî hev.
Wek tê zanîn Tirkiye sedîsed li dij e PYD beşdarî civînên Astanayê û Cenewreyê bibe…
Çimkî li gorî Tirkiyê PYD jî wek PKKê hêzeke ”terorîst” e û gerek Rûsya jî PYDê wek terorîst qebûl bike.
Esas derdê Tirkyê bi kurdan ra ye, dixwaze kurd wek aliyekî serbixwe neyên qebûlkirin û beşdarî civînan nebin. Lê ji ber ku PYD hêza herî xurt e bela xwe di PYDê dide.
Di dewsa PYDê da hêzeke din jî hebe Tirkiye ewê eynî tiştî bibêje û dîsa jî qebûl neke kurd li Sûriyê bibin xwedî maf û statu.
Lê Rûsya wa ye ne bi siyaseta Tirkiyê ra ye, dixwaze PYD jî wek hêzeke muxalif beşdarî civînên Astanayê û Cenewrê bibe.
Lema jî îşê patron pir zor e, mixabin ewê nikanibe Efrînê dagir bike.
Efendî pir zû radibe pêdarê, kîn û nefreta xwe ya li hemberî kurdan pir zû dide der, lê belê pir ecele dike, viya bêdestûr dike…
Êrîşî ser PYDê û Kurdistana rojava bêyî destûra Emerîka û Rûsyayê nabe. Rûsya detûrê nede Tirkiye nikane balafirekê jî rake, heta nikane guleyekê jî bavêje ji kurdan da.
Gava meriv bêyî destûra Rûsyayê û Emerîkayê fortên êrîşan û dagirkirinê bide xwe, xelk meriv wiha pîs dike.
Erdogan çend roj berê bi zimanekî eşkere got di rojên pêş da ewê Kurdistana rojava û başûr îşxal bikin û di vî warî da wan hemû haziriyên xwe kirine. Erdogan di wê axaftina xwe da wiha gotibû:
”Bi Hereketa Mertalê Ferêt xencera me li Sûriyê xist dilê projeya tevgera terorê, bi hemleyên nuh emê berfirehtir bikin, di vî warî da em xwedî biryar in. Di demeke pir nêz da di vî warî da emê gavên nuh û pir muhîm bavêjin. Mesela Sûriyê ji zû da ye ji çarçeva sînorên terorê derketiye. Ji dêlî ku em bedelê senaryoyên dixwazin serxwebûn(îstîqlal) û pêşeroja(îstîqbala) me xera bikin li welatê xwe bidin, emê li Sûriyê û li Îraqê bidin, emê vê yekê tercîh bikin…”
Wek tê zanîn çend roj berê Erdogan bi zimanekî pir zelal sînyala dagirkirina Kurdistana rojava û başûr dabû, gotibû di vî warî da ew xwedî biryarin û di demeke pir nêz da ewê êrîşê bibin ser Kurdistana başûr û rojava.
Erdogan wiha gotibû:
”Bi Hereketa Mertalê Ferêt xencera me li Sûriyê xist dilê projeya tevgera terorê, bi hemleyên nuh emê berfirehtir bikin, di vî warî da em xwedî biryar in. Di demeke pir nêz da di vî warî da emê gavên nuh û pir muhîm bavêjin. Mesela Sûriyê ji zû da ye ji çarçeva sînorên terorê derketiye. Ji dêlî ku em bedelê senaryoyên dixwazin serxwebûn(îstîqlal) û pêşeroja(îstîqbala) me xera bikin li welatê xwe bidin, emê li Sûriyê û li Îraqê bidin, emê vê yekê tercîh bikin…”
Lê wa ye piştî Emerîkayê, Rûsya jî destûrê nade Tirkiye êrîşê bibe ser YPGê û kurdên rojava.
Ji ber ku Erdogan wek merivekî panturkîst, irqçî û faşîstekî gelkî neyarê kurdan gelekê caran bêyî ku destûrê ji mezinên xwe bigre haziriyên dagirkirina rojava dike û di vî warî da beyanan dide.
Lê dû ra ya Rûsya ya jî Emerîka beyanekê didin û dibêjin ”hela hinekî hêdî bajo lo…”, li ser vê balona serokê esra 21ê Recep Tayyip Erdogan diteqe.
Heta nuha gelek caran em bûne şahidên bûyerên wiha…
Bi qasî xuya dike îcar jî Pûtîn ji serokê esra 21ê Recep Tayyip Erdogan ra dibêje ”hinekî giran be û hedê xwe bizanibe. Min destûreke wiha nedaye te, tu êrîşî kê dikî, tu çawa kanî Efrînê dagir bikî?”

Welahasilî kelam hesabê şaş îcar jî ji bal Pûtîn vegeriya…

Ji bo girtinê Tirkiyê navê 60 hezar kesî daye Înterpolê

Tirkiyê navê 60 hezar  kesî, ”terorîstî” daye Înterpolê û xwestiye Înterpol wan hemûyan bigre û teslîmî Tirkiyê bike
Organîzasyona polîsan ya navnetewî Înterpol dezgeheke li dijî kesên çete û krîmînel e. Çete, qatil, sûcdar û krîmînelên sûc dikin û ji bo cezayên xwe nekşînin dirvin welatên din.
Ji bo girtina van kesên krîmînel Înterpol dezgeheke polîsan ya navnetewî ye.
Erdogan dixwaze vê rêxistina polîsan ya navnetewî ji bo armancên xwe yê siyasî b kar bîne.
Terora li hundur li hemberî kurdan û muxalifên xwe dide meşandin, dixwaze bi riya Înterpolê di saha navnetewî da jî bimeşîne û berfirehtir bike…
Di rojnmeya Aftonbladet ya Swêdî da bi qasî ku Wolfgang Hansson dinivîse, Tirkiyê navê 60 hezar kesî, belê we şaş nexwend, tam navê 60 hezar kesî wek însanên terorîst daye Înterpolê û xwestiye Înterpol wan hemûyan bigre û teslîmî Tirkiyê bike.
Jo bo ku dengê muxalifên xwe yên dervayî Tirkiyê jî bibire rejîma Erdogan dixwaze Înterpolê jî wek polîsên tirk bi kar bîne.
Li gorî Wolfgang Hansson dinivîse, Tirkiyê ne tenê girtina 60 hezar kesî ji Întepolê xwestiye, her wisa xwestiye Înterpol 700 şîrketên/fîrmayên alman jî kontorl bike.
Li gorî Tirkyê ev 700 şîrketên alman jî piştgiriyê didin terorê û organîzasyonên terorîst.
Bi ”terorê” qesta Tirkiyê cimeta Gulen û kurd in.
Yanî Tirkiye dixwaze Înterpol hemû kurdên aktîf bigrin û teslîmî Tirkiyê bikin û hemû şîrket, fîrma û dikanên kurdan jî bi sûcê alîkariya bi ”terorê” ra bigrin.
Heta nuha Înterpolê ev daxwaza Tirkiyê wek daxwazeke beradayî bi nav nekiriye, di ser da li Îspanyayê tirkekî li Swêd dimîne(Hamza Yal'in) jî girtin.
Lê belê di medyaya Swêd da reaksiyonên li hemberî vê terorîzma rejîma Erdogan ya navnetewî roj bi roj zêde dibe….

09 augusti 2017

Tirkî ji bo kurdan bûye zimanekî bi zirar û wêrankar

Gelo ziman di danûstenên însên da kane roleke xerab bilîze, gelo kane însanan bera hev bide?
Bi baweriya min erê.
Ez gotinê zêde dirêj nekim, zimanê tirkî li gorî kurdî kurdan bêtir bera pêxîla hev dide.
Carnan ez di medyaya civakî da takîp dikim, di nava kurdan da minaqaşeyên herî ne xweş, herî xerabkir bi zimanê tirkî tên kirin.
Bala xwe bidin minaqaşeyên nabêna, apocî û barzanîciyan û van demên dawî jî minaqaşeyên nabêna hin kesên Kawacî da hûnê vê rastiyê bibînin.
Ez dibêjim heger minaqaşeyên wan ne bi tirkî, bi kurdî bûya ewê gotinên hewqasî tahl û ne xweş ji hev ra nekirana.
Berî her tiştî nikanîbûn hewqasî binivîsin û dirêji bikin.
Ji ber ku minaqaşe bi tirkî ye pir dirêj dikin, hezar û yek nav û nîçokan li hev dikin.
Heger bi kurdî bûya nikanîbûn hewqasî dirêj bikin û hewqas gotin berradayî ji hev ra bibêjin…
Gotin sîleheke mezin e, meriv kane bi wê dilan jî bigre û dilan jî bişkîne.
Ji ber ku kurd tirkî ji kurdî baştir zanin û di tirkî da gelek gotin, sifet, term û mefhûmên ne xweş, tahl û dilşikest hene, lema kurd bi tirkî pir dilê hev dihêlin.
Yanî zimanê tirkî jî wek tirkan û dewleta wan zirarê dide me kurdan...
Bi baweriya min minaqaşeyên bi kurdî tên kirin li gorî tirkî kêmzirartir in…
Lema jî ez kanim bibêjim tirkî ji bo kurdan bûye zimanekî bi zirar û wêrankar...


XXX

Ji dewrêş ra gotine:
-Ma bi ya te li vê dinyayê tiştê herî zor çi ye?
Dewrêş gotiye:
-Gotin e. Îzahkirina wê jî zor e û fêmkirina wê jî.
Gotina şîrîn mar ji qulikê derdixe.
Birîna gulê dikewe ya gotinê nakewe…
Loqê/pariyê mezin bixwe lê belê gotinên mezin neke..
Alimekî gotiye, ”Min çel alim birin, lê belê cahilekî ez birim.”
Rast e, kes nikane zoran cahilan bibe.
Ez bi xwe gava rastî cahilekî têm û dibînim camêr cahil e, tavilê sohbetê pê, minaqaşê pê ra qut dikim…
Çimkî ya herî silametî ev e, dibê meriv tim û tim hevza xwe ji cahilan bike…
Sadiyê Şîrazî(1210-1292)gotiye, ”merivên cahil wek defê ne, zêde deng derdixe lê belê hundur vala ye.
”Ilim cesaret dide meriv, cehalet kustaxayê.”

08 augusti 2017

Tirkiye li dinayayê bûye îdol !

Erdogan gotiye "Tirkiye li dinya bûye îdol ! "
Heneka nakim, mêrik bi rastî wisa gotiye...
Serokê Tirkiyê yê nuh Recep Tayyip Erdogan gotiye, ”Dinya êdî Tirkiyê dipeyive. Tirkiye li dinyayê bûye ÎDOL” !!!
Rast e komedîyenên ewrûpî her şev qala Tirkiyê û Recep Tayyip Erdogan dikin, lê ne bi baş î, wek komedî…
Yaho welatên Ewrûpa wîzeyê nadin wezîrên tirk.
Tu wek serokê Tirkiyê nikanî li Ewrûpayê civînekê çêkî.
Tu nikanî li li Almanyayê herî sefaratxaneya xwe.
Ma rewşeke ji viya xerabtir heye?
Îcar ev çawa îdolî ye?
Rast e medyaya dinyayê her roj qala Tirkiyê dike.
Lê belê ne bi başî, bi xerabî.
Tirkiye îro bûye welatê tirs û xofê, li dinyayê welatê herî bêtir bi nebaşî qala wî tê kirin Tirkiye ye.
Her kes dibêje Tirkiye bûye zindaneke mezin.
Îro li dinyayê îmaja Îranê û Rûsya Spî sed qatî ji ya Tirkiyê baştir e.
Recep Tayyip Erdogan di telewîzyonên Ewrûpa da êdî bûye mijara komediyên herî populer.


Kurdên êzdî her tim bedelekî ji kurdên musilman û elewî mezintir dane

Seydo Turgut di komentareke xwe da gotiye, ”heger em rastiyê bibêjin êzdiyên Kurdistana Tirkiyê jî xwe ne kurd, wek gelekî cihê dibînin. Di salên dawî da hinekî nêz bûbin jî rastî ev e. Li başûr bi salan ji tevgera rizgariya netewî dûr man. Îro yên ji Barzanî ra xeberan didin rojekê jî ji dewleta Îraqê ra tiştekî nabêjin êzdî ne. Lê êzdî kurd in. Heger ne kurd bin jî gelê Kuristanê ne. Zengîniya Kurdistanê ne. Wek siyasî dibê werin qezenckirin.”

Ev tespîta Seydo Turgut ji bo kurdên êzdî ne ji bo êzdiyên Kurdistana Îraqê û ne jî ji boyên Kurdistana başûr ne rast e.
Li Tirkiyê bi qasî kurdên sûnî û elewî hevalê dewletê ne û xwe kurd nabînin, êzdî hewqasî ne hevalên dewletê ne û bi qasî kurdên musilman û elewî kurdayetiya xwe înkar nakin.
Hema hema hemû êzdiyên Wêranşarê li Ewrûpa di nava tevgera kurd da ne û ji bo kurd û Kurdistanê dixebitin.
Li Îraqê jî kurdên musilman, eşîr û axayên kurdên misilman ji êzdiyan gelkî zêdetir hevalên dewletê bûn û bi salan li hemberî şoreşê ji dewletê ra cahşîtî kirin.
Ne rast e, li Îraqê hemû êzdî ne li dijî şoreşê bûn, bi sedan, bi hezaran êzdî di nava şoreşê da bûn.
Vê yekê piştî têkçûna şoreşê jî dom kir, îcar ketin nava YNKê û partiyên din yên kurd.
Yanî tu carî êzdîyan bi tevayî kurdayetiya xwe înkar nekiriye û bi tevayî nebûn neyarên şoreşê û şerê kurdan yê azadiyê.
Di her safha tarîxê da bi qasî kurdên musilman û elewî kurdên êzdî jî ji bo kurd û Kurdistanê xebitîne û xwîna xwe herikandine û tim jî bedelên ji kurdên musilman elewî bêtir û mezintir dane.
Tarîxa kurdan şahidê vê ratiyê ye.
Li Kafkasan bi xêra xebat û berhemên kurdên êzdî edebiyat, folklor û tarîxa kurd û Kurdistanê bûye xwediyê gelek berhemên nemir. Bi qasî êzdiyên Kafkasan ji kurd û Kurdistanê ra, ji ziman û edebiyata kurdî ra xizmet kirine kurdên musilman û elewî nekirine.
Û dibê meriv ji bîr neke him li Kurdistana bakur û him jî li ya başûr kurdên misilman bi xwe gelek zulm û tadde li êzdiyan kirine. Ev yek jî bibê nebê tesîreke negatîf li hin kurdên êzdî kiriye.
Lê belê ev gurûbeke pir hindik e.
Him li Kurdistana bakur û him jî li ya başûr û rojava piraniyeke mezin ya êzdiyan him xwe kurd dibînin û him jî ji bo kurd û Kurdistanê ji kurdên musilman û elewî bêtir fedekariyê dikin û micadelê didin.
Li Kurdistana başûr serê salan e Şengal di bin destê rejîma Beas da ye û li ser êzdiyan siyaseteke irqçî û faşîst tê meşandin. Lê belê êzdî dîsa jî nebûn ereb.
Li Kurdistana bakur kurdên bi rehetî, bêyî zulm û teroreke wek ya êzdiyan bijîn bûn tirk û îro ji tirkan bêtir li dijî kurdan in, ji êzdiyên dibêjin em ne kurd in pir û pirtir in.
Li hin bajarên Kurdistana bakur ji tirs û terora kurdên faşîst û hevalên dewletê kurd nikanîbûn bi rêwîtî ji wan bajaran derbas bibin. Û ez bawer dikim li wan bajaran rewş îro jî kêm zêde were ye.
Lema jî dibê meriv di rexneyên xwe da ne toptancî be û hemû êzdiyan nede ber xwe.

07 augusti 2017

Efendim ”ji mizgeft û mescîdan terorîst dernakevin” (!)


Serokê Tirkiyê Erdogan dîsa çiya di çiya werkiriye, efendî gotiye, ”ji Mizgeftê, ji mescîdê, ji mînberan û mîhraban û ji kursiyên waizan terorîst dernakevin…”
Ma derew bi pera ye, hestiyê zimên tuneye, çi tê devê wî dibêje. Çimkî zane kes nikane vira wî pûç bike…
Yekî nizanibe ewê bibêje belkî serokê El Qaîdeyê Bin Ladîn û El Zawahîrî, Serokê Daîşê Bexdadî, serokên El Nusra û Boko Heram û bi sedan terorîstên weke wan hemû ne mele, ne dîndar û ne alimên îslamî ne, hemû araqvexwir û esrarkêş in, ya jî hemû keşe û heham in û ji dêrê û ji sînanogê derketine.
Ma evên seriyan jê dikin, li vir û li wir her roj bi hovîtîyên xwe dikevin xwîna bi sedan însanî hemû ne mele, alim û dîndar û kesên musilman in û serên wan ji ser sujdê ranabin?
Kuro li gorî Neteweyên Yekbûyî û Yekîtiya Ewrûpayê nuha li dinyayê bi sedan rêxistinên îslamî yên terorîst hene, di lîsteya Înterpolê da bi hezaran dîndar û alimên îslamê hene û serê hemûyan jî ji ser sujdê ranabe. Hemû jî di mizgeft û mescîdan da mezin bûne.
Eferndim ” ji Mizgeftê û ji mescîdê terorîst dernakeve ?”
Çawa ji mizget û mescîdan terorîst dernakevin, terorîstên dinyayê yên herî mezin hemû jî ji mizgeft û mescîdan derketine, hemû jî mele û dîndarên ser mînber û mîhraban in…
Heger ”ji Mizgeftê û ji mescîdê û ji kursiyên waizan” terorîst dernakevin, wê demê Fetullah Gulen çi ye û ji ku derketiye?
Ma Fetullah Gulen ji unîversîteya Sorbonê derketiye?
Tu bi xwe dibêjî FETO terorîstê herî tahlûke ye.
Û ev FETO heta 3 sal berê jî seydayê te û AKPê bû, alimekî we yê herî mezin bû.
Lê îro Cimeta Gulen bûye rêxistina terorîst û Gulen jî bûye serokê terorîstan. Û viya jî hûn bi xwe dibêjin.
De îcar çawa ji mizgeft û mescîdan terorîst dernakevin?
Nuha li dinyayê terorîstên herî mezin hemû jî ji mizgeft û mescîdan dernekitine û li gorî te Fetulah Gulen jî yekî ji van e.

XXX

Tirk bi qasî ji kurdan nefret dikin ji tu tiştekî din, ji tu benderuhekî din, ji tu qewmwkî din hewqasî nefret nakin.
Tirk naxwazin bibin cîranên kurdan, naxwzin di otoboz û trênan da li kêlek yekî kurd rûnin. Otobêzên kurdan, wasityên bi plaqeyên Kurdistanê kevir dikin.
Lê hin kurdên me yên tirkhez dîsa jî bi zor xwe dikin birayên tirkan…
Ev yek di normalê da hestekî li dijî tebîeta însên e, çimkî kesê ji meriv hez neke gerek meriv jî jê hez neke…
Lê hin kurd vê qanûna xwezayî xera dikin…


Meriv tahtîlê naçe Tirkiyê û perê xwe nade neyarên qewmê xwe

Mecbûrîyet ne tê da, ji bo gerr û seyranê meriv naçe Tirkiyê û perê xwe nade van neyarên qewmê xwe.
Hevalekî çûbû welêt û hatibû do ji min ra qal çavdêriyeke xwe ya balafirxaneya Stonbolê kir, got, polîsên balafirxanê bi min ra du kurdên Kurdistana rojava jî girtibûn. Lê belê tiştê min dît li gorî min, li hemberî wan pir bi kîn û nefret hereket dikirin.
Got min xwest ji wan ra tercumaniyê bikim, feqet qebûl nekirin û herdu jî paş da şandin.
Min ji bîr kir bipirsim ji kîjan welatî hatibûn.
Di dema avabûna Kurdistana başûr da li hemberî kurdên başûr jî wiha har bûn, di çûn û hatina kurdên başûr da heta ji wan dihat heqaret li wan dikirin û ji wan ra gelek zor û zahmetî derdixistin.
Çimkî statuya kurdan wek şîlekî, wek striyekî ketibû çavên wan. Ev kîn û nefreta xwe bi vî rengî nîşanî kurdan didan.
Diyar e nuha jî eynî tiştî li hembrî kurdên Kurdistana rojava dikin.
Dibînin azadiya kurdan di rê da ye, pir nêz e.
Ev yek wan gelkî nerehet dike.
Lema jî wek gurên har qîlên xwe nîşanî kurdên rojava didin.
Mecbûrîyet ne tê da, ji bo gerr û seyranê meriv naçe Tirkiyê û perê xwe nade van neyarên qewmê xwe.
Ma li dinyayê welat nema?
Bi Xwedê tirk di otêla 5 stêrk da belaş jî min biezimînin ez naçim Tirkiyê û di nava vî qewmê neyarê xwe da tahtîla xwe derbas nakim…


06 augusti 2017

Selahetîn Demirtaş di zindana Edirneyê da jî teraneyên xwe yên berê dubare kiriye


Selahedîn Demirtaş ji girtîxaneya Edîrneyê mesajek şandiye ji aktîwîstên ”Nobeta ûjdan û Edaletê” ra.
Demirtaş wek her tim dîsa bi teraneya, neqarata  ”em naxwazin Tirkiyê perçe bikin, em yekîtiya Tirkyê dixwazin, em Tirkiyê wek welatê xwe dibînin”, filan û bîvan tirk û kemalîst zeyt kirine…
Demiratş gotiye:
”Bloxa AKPê û MHPê Tirkiyê gav bi gav berbî perçebûnê dibin.”
”Hilbijêrên AKPê û MHPê bi nezanî û bi rayên xwe welat anîne ber sînorê perîçekirinê.”
”Em wek HDP ne bi perçebûna Tirkiyê ra ne, em bi yekîtiya Tirkiyê ra ne…”
Efendim "ya ku me hev ve girê dide ne kurdayetî û tirkîtîya me ye, demokrasî ye..."

Demirtaş di mesaja xwe da gelek gotinên vala  û bêbingeh yên wek van gotinên jor li dû hev rêz kirine.
Ji ber ku Demirtaş îro di ciyekî teng da ye lema jî naxwazim jê  ra tiştekî bibêjim...
Lê belê gotinên wiha ji bo siyasetmederakî êsîr hatiye girtin êdî şerm e.
Serê salan e Demirtaş van neqaratan dubera dike, li ber tirkan digere û dibêje ew Kurdistanê û veqetandinê  naxwazin, ew li dijî perçebûna Tirkiyê ne, ew Tirkiyê wek welatê xwe yê miştereke dibînin, filan û fîşmekan…
Lê ciyê wî dîsa jî zindana Edîrnê ye….
Ketin û rabûn, serpêhatî dibê meriv hinekî biaqil bike…
Tu rexneyê li Demirtaş nagrim, tenê dibêjim Xwedê aqil, şiûr û fikrekî netewî bidê û ji vê xeta xwar û şaş bîne ser xeta millî û Kurdistanî…



Erdogan dibêje di demeke nêz da ewê Kurdistana başûr û rojava îşxal bikin


Serokê dewleta tirk yê îslamî Recep Tayyip Erdogan, bi zimanekî eşkere dibêje di rojên pêş da ewê Kurdistana rojava û başûr îşxal bikin û bi vî hawî hereketa Mertalê Ferêt berfirehtir bikin.
Erdoganê panturkîst û nîjadperestê îslamî di axaftina xwe da dibêje, ”Bi Hereketa Mertalê Ferêt xencera me li Sûriyê xist dilê projeya tevgera terorê, bi hemleyên nuh emê berfirehtir bikin, di vî warî da em xwedî biryar in. Di demeke pir nêz da di vî warî da emê gavên nuh û pir muhîm bavêjin. Mesela Sûriyê ji zû da ye ji çarçeva sînorên terorê derketiye. Ji dêlî ku em bedelê senaryoyên dixwazin serxwebûn(îstîqlal) û pêşeroja(îstîqbala) me xera bikin li welatê xwe bidin, emê li Sûriyê û li Îraqê bidin, emê vê yekê tercîh bikin…”
Ev gotinên Erdogan pir vekirî û zelal tên maneya Tirkiye haziriya îşxala Kurdistana başûr û rojava dike.
Çimkî Erdogan dibêje ji dêlî ku ew li Tirkiyê û li Kurdistana bakur şerê PKKê û kurdan bikin, ewê herin têkevin Kurdistana başûr û rojava û şerê xwe li wir bikin.
Ev gotinên Erdogan pir tahlûke ne û îşarareta şerekî mezin e.
Heger bi rastî jî Tirkiye dînîtiyeke wiha bike ewê ne li ser kurdan tenê, li ser Tirkiyê jî pir buha rûne.
Wê demê dinya ewê baş îqna bibe heta Tirkiye perçe nebe û kurd negihîjin azadiya xwe û li herêmê Kurdistaneke serbixwe çênebe rehetî ji herêmê ra tuneye.
Bingeha bêîstîkrarî û tevliheviyên, şer û teşxelyên li Rojhilata nêz û navîn tunebûna dewleteke kurd e, bindestiya kurda ye. Heta kurd nebin xwedî Kurdistaneke yekbûyî û serbixwe(ya jî çar Kurdistanan)li herêmê aramî ne mimkûn e. Gerek dinya êdî vê radtiyê bibîne û hêdî hêdî dibîne jî.
Kurd êdî îdareya wek berê, bindestiyê hew qebûl dikin. Dibê tirk û her kes êdî vê ratiyê bibînin.

Bi baweriya min gotinên Erdogan yên jor ne palawra û ne gefeke vala ye.
Bi rastî jî ji bo îşxala Kurdistana başûr û rojava Tirkiyê haziriyeke pir mezin kiriye û dike.
Û tu kes jî nikane li hemberî vê siyaseta Erdogan ya agresîv û şerxwaz derkeve.
Çimkî îro li Tirkiyê hêza li hemberî panturkîzmê û antî kurdîtiya Erdogan û Bahçelî rabe tuneye.
Lê wek min got, heger Tirkiye bi rastî jî êrîşeke wiha mezin bibe ser kurdên başûr û rojava Tirkiye ewê jahrê belav bike.
Kurd ewê ji ber tirkan nerivin, şerê ev sê sal in li hemberî çeteyên Tirkiyê û yên îslamî dikin, ewê li hemberî artêşa tirk jî bikin û yê têk biçe sedîsed ewê Tirkiye be.
Hêvî dikim tirk vê dînîtiyê nekin, heger bikin tiştê hat serê Îttîhatçiyan, Enver, Talat û Cemal ewê were serê AKPê û Erdogan jî. Ev sedîsed e.
Yê bi hêrs rabe ewê bi zirar rûne. Erdogan li viya digere…

05 augusti 2017

Yê bibe cîgirê serokwezîrê Tirkiyê êdî ne kurd e

Serokê dewleta tirk Erecep Tayyip Erdogan gotiye:
”Nuha di nava hukûmet û partiya me da birayên min yên kurd hene. Bekir Bozdagê nuha xîtabî we kir kurd e. Her wisa cîgirê serokwezîr Mehmet Şîmşek beg jî kurd e. Cîgirê min yê serokê AKPê Mehdî Eker beg jî kurd e…”
Rast e dê û bavên Bozdag, Şîmşek û Eker kurd in û ev hersê heramzade, hevkar û zilamên dewleta tirk ji betnê dê û bavên kurd çê bûne, lê belê ew bi xwe ne kurd in, ew hevkar, zilam û rêberên dewleta tirk û emirberên te ne.
Ji bo kurdbûnê ji zurîyeta kurdbûnê têrê nake, dibê meriv xwe wer jî qebûl bike û wek kurd ji bo qewmê xwe, gelê xwe bixebite û doza mafê gelê xwe bike.
Ne ku bibe heval dijmin û cîgirê serokwezîrê dewleta îşxalkar û gelê xwe bipelçiqîne
Kurdên rêvebirên dewleta tirk, cîgirê serokwezîrê dewleta tirk bin bi zurîyeta xwe kurd bin jî di praktîkê da ne kurd in, ew tirk in.
Lema jî Recep Tayyip Erdogan çiqasî kurd e, Bozdax, Şîmşek û Eker jî hewqasî kurd in.
Heger Bozdag, Şîmşek û Eker kurdbûna ewê ji kurdan ra tiştek bixwestana.
Lê em zanin ew ne tenê ji kurdan ra tiştekî naxwzin, di ser da bi qasî Erdogan û Bahçelî dixwazin kurdan bikin tirk.
Erdogan çiqasî neyarê kurdan be, Bozdax, Şîmşek û Eker jî hewqasî û heta hinekî jî zêdeyî Erdogan neyarê kurd û Kurdistanê ne.
Heger Bozdag, Şîmşek û Eker xwe kurd his bikirana ewê nuha ne wezîr û cîgirên serokwezîrê Tirkiyê bûna.
Ewê di cepheya kurdan da û ji bo azadiya kurd û Kurdistanê bixebitiyana.
Lê ew nuha bi Erdogan ra li hemberî azadbûn û serxwebûna kurdan şer dikin.
Kurdbûna Bekir Bozdag em ne ji bo Bozdag, ji Erdogan fêr bûn. Ev çend car in Erdogan dibêje Bekir Bozdag kurd e.
Lê Bozdag bi xwe merivekî hewqasî pîs û rezîl e nabêje ew kurd e; bavê wî jî kurdbûna xwe înkar dike.
Lema jî Bozdag, Şîmşek, Eker û hemû kurdên îro birêvebirên AKPê û hukûmeta AKPê ne bi eslê xwe kurd bin jî qewmê xwe guhertine, cepheya xwe guhertine û bûne nasyonalîst û faşîstên tirk.
Lemajî êdî ew xalismuxlis tirk in, ne rast e meriv ji wan ra bibêje ew kurd in.
Vana kurdên bûne tirk, bûne neyarên qewmê xwe.
Ji ber wê jî îdîa Bozdag, Şîmşek û Eker kurd in ne rast e, demagojî ye. Kurdê bibe heval û rêberê dijmin bi nîjada xwe kurd be jî bi xwe ne kurd e, hevkar û hevalbendê dijmin e….


XXX
Destê xebitî tim li ser zikê têr e.
Pêr ez wek şêran bi darê da hilperikîm, me giryazên(gêlazên, qeresiyên)xwe top kir, do me dendik jê girtin û xanimê çê kir û vêsê jî me danî ser sifra xwurîniyê, me pê xwurîniya xwe kir…
Wek min got, rîçala me hema hema bi qasî hingivê Betlîsê bi tahm û lezîz e.
Tabî di vê yekê da para hostetiya xanimê pir e, heger ne hostetiya wê bûya rîçala(reçela) me ewê bibûya dimsa Entabê(Dîlokê).
Lê pir hindik par û keda min jî di vê hostetiya wê da heye…
Dibê ez pesnê xanimê tenê nedim û heqê xwe nexwim…

04 augusti 2017

Gurên di postê mîhê da

Siyasetmedarên tirk ji rûvî jî konetir û fêlbaztir in, gava zimanê zor û gefan pere neke, îcar dev diguherin û dest bi demagojiya ”nuha ne wexta referandûmê û serxwebûnê ye, dibê hûn hinekî din jî bipên” filan û bîvan.
Em zanin hemû partiyên tirk, bi çûk mezin, yên di meclîsê da û yên derî meclîsê li dijî referandûma serxwebûna kurdên başûr in.
Lê nuha, li gorî xebera Rûdawê berpirsiyarên CHPê û partiya Seadetê gotine ”ew ne li dijî serxwebûna kurdan e”, wek her miletî mafê kurdan jî heye bibin xwedî dewlet, lê belê nuha ne wext e, dibê kurd hinekî din jî bipên û referandûma 25ê îlonê betal bikin…
Lê negotine çima ne wext e û wext ewê kînga were?
Cigirê Serokê CHPê Ozturk Yilmaz gotiye:
 “Serxwebûn mafê her milletî ye. Me çi gotin ji bo vê yekê nîne û heta lazim e piştgiriya vê biryarê were kirin. Niha li gorî destûra Iraqê herêmeke kurdî hatiye avakirin. Lê di destûrê de bahsa wê yekê nehatiye kirin ku ev herêm bibe dewleteke serbixwe. Çi xalên wisa jî di destûrê de nînin. Ya rastî em vê pêngavê weke pêngaveke rast nabînin. Ev prose dê zirarê bide kurdan.”
Wek tê dîtin Ozturk Yilmaz her çiqas dibêje serxwebûn mafê her miletî ye, lê belê vî mafî ji bo kurdan heq û rewa nabîne, wî mafî dide hukûmeta Îraqê û destûra wê.
Dibêje di destûra Îraqê da nabêje kurd kanin serxwebûna xwe îlan bikin.
Yanî azadî û serxwebûna kurdan ne di destê kurdan da, di destê Bexdayê da ye, heta Bexda qebûl neke, mafê kurdan tuneye referandûmê çêkin û serxwebûna xwe îlan bikin.
Ozurtk Yilmaz merivekî dewleta kûr e, neyarê kurda yê sondxwarî ye û di her platformê da vê neyartiya xwe diyar dike.
Erê neyartiya xwe ya bi kurdan ra wek Devlet Bahçelî û Erdogan pir beloq neke jî lê belê bi qasî wan neyarê miletê kurd û serxwebûna kurda ye.
Ev neyarê kurdan di dema îşxala Mûsilê da konsulê Tirkiyê yê Mûsilê bû û bi Daîşê ra gelek dek û dolap gerandin.
Serokê partiya Seadetê Temel Karamollaoglu jî gotiye daxawza kurda ya serxwebûnê ”dibe ku daxwazeke rewa be”, lê belê nuha ne wext e, serxwebûna kurdan ewê Îraqê lawaz bike…
Li gorî Karamollaogluyê xwedêgiravî ne li dijî serxwebûna kurda ye, daxwaza kurda ya serxwebûna ne rewa ye, ”dibe ku rewa be !”
Temel Karamollaoglu gotiye:
“Dibe ku daxwaza xelkê wê herêma ya dewletbûnê, weke daxwazeke rewa were şirovekirin, lê em çiqasî perçe perçe bibin, em zêdetir dikevin bin bandora hinek aliyên din. Niha dewletên heremê xwedî hêzeke rasteqîn nînin. Em dibêjin bila hemû alî werin cem hev û em bi hev re bin. Lê belê biryara referandûmê ewê tenê bi kêrî kesên dixwazin vê heremê parçe bikin were…”


Erê Temel Karamollaoglu wek Devlet Bahçelî devê xwe pîs nake û xwe nermik nîşan dide, lê belê tiştên dibêje di naveroka xwe da ji yên Erogan û Bahçelî ne cudatir e.
Ew jî bi demagoiyeke ”nuha ne wext e” filan û bîvan li dijî serxwebûna kurda ye û dibêje heger kurd veqetin ewê qiyamet rabe, gelên herêmê ewê zirarê bibîne...
Tirk, ereb û faris xwedî dewlet in gelên herêmê ji vê yekê zirarê nabînin.
Filistîn bibin xwedî dewlet mafê wan e, rast e û perçebûn ne xerab e û zirarê nade kesî.
250 hezar tirk Qibrisê perçe bikin û bibin xwedî dewleteke serbixwe ew jî mafê wan e, perçebûn ne xerab e.
Lê belê ji bo 6-7 milyon kurdên başûr serxwebûn şaş e, ne baş e, ewê zirarê bide gelên herêmê, filan û fîşmekan…
Wek min li jor jî got, gava zor û gefên wan pere neke, îcar taktîkên xwe diguherin û dest bi neyartiyeke nermik dikin.
Lê naverok her eynî ye, yên êrîşkar û tehdît dikin jî û yên bi zimanekî nerimik dibêjin ”nuha ne wext e” jî naxwazin kurd bibin xwedî dewlet, naxwazin dewleteke bi navê Kurdistanê çê bibe…
Yanî  Ozturk Yilmaz û Temel Karamollaoglu gurên ketine postê mîhê, bes ji zûrîna wan meriv dibîne ew gur in…

03 augusti 2017

Kêmaqiliyê meriv bi xwe hilnabijêre



Kêmaqilîyê meriv bi xwe hilnabijêre, kêmasiyeke ji makzayî da ye, lema jî meriv kane bibêje kêmasîye lê belê ne sûc e.
Lê problem kêmaqil bi kêmaqiliya xwe nizane û xwe pir biaqil hesab dike û tiliya xwe dike her qulikê, di cî da, ne di cî da xwe tevî her tiştî dike.
Bi pirs û peyvên xwe yên ne li rê û kêmaqil hevalê xwe û xelkê nerehet dike. Û viya fêm jî nake.
Xwezî wek biaqilan kêmaqilan jî xwe nas bikirana û hedê xwe zanîbûna û bi pirs û gotinên xwe yên ne li rê xelk nerehet nekirana...

XXX

Yê xelkê rez û bexçe heye, yê min feqîrî here were du darên min, yek ya sêvê ye û yek jî ya gêlazê(giryazê)ye.
Min û xanimê îro zend û bendên xwe vemaltin û gêlazên xwe top kir.
Qey îsal dinya zêde germ bû, hemû kemilî bûn, wek gulê sor bûbûn.
Gêlazên me zêde tirş in, lema em naxwin, xanim her sal ji me ra dike rîçal.
Xanim derman, mermanan tevê nake, rîçala wê sedîsed ekolojîk e, bi qasî hingivê Bedlîsê bi lezet e.
Bawer bikin ji tahm û lezeta wê meriv tiliya xwe pê ra dixxwe…
Ê helbet ewê wiha be, rîçala gêlazên dara Zinrê Xamo û bi dest û hostayiya Hêviya Xamo were çêkirin ewê wiha lezîz be…


Birînên Şengalê û êzdiyan hîn derman nebûne

Sê sal berê di 3ê tebaxa 2014a da îslamîstên faşîst, hov û ji hemû wesfên însaniyetê bêpar êrîş birin ser Şengalê û dest bi qetlîama êzdiyan kirin.
Bi hezaran êzdî bi hovane qetil kirin û bi hezaran keç û jinên êzdî jî dîl girtin.
Bi vê fermana û talana musilmanên ereb ra Şengal vala bû, bi sedhezaran êzdî bi çol û çepelan ketin.
Heta nuha jî herî kêm 6 hezar êzdî hîn jî dîl(êsîr) di destê Daîşê-hêzên îslamî yên faşîst da ne.
Bi hezaran êzdî li başûr û bakurê Kurdistanê hîn di kampan da di nava şertên pir xerab da dijîn.
Êzdî hîn venegeriyane warên xwe.
Qetlîama Şengalê di dilê her kurdî da birîneke pir kûr vekiriye, ev birîn zû bi zû nakew.
Di sê saliya jenosîda Şengalê da hemû şehîdên Şengalê bi hurmeteke mezin bibîr tînim.

XXX
50 roj ma, piştî 50 rojên din di 25ê îlonê da li Kurdistana başûr kurd ewê gaveke dîrokî berbî azadî û serxwebûnê da bvêjin.
Ger dê hebûya me îttifaqek
Vêk ra bikira me inqiyadek
Rûm û ereb û ecem temamî
Hemiyan ji me ra dikir xulamî
Tekmîl dikir me dîn û dewlet
Tehsîl dikir me ilm û hikmet
Hindik ma, înşelah di demek nêz da emê vê xeyala bavê nasyonalîzma kurdî Ehmedê Xanî yê nemir bi cîh bînin…


02 augusti 2017

Hûn xwe bidirînin jî hûnê Kurdistana serbixwe bibînin

Ne tenê AKP, MHP, CHP û serok û birêvebirên van partiyan li dijî referandûmê û serxwebûn kurdên başûr in.
Dijminên me pir in…
Perînçek û aydinlikçî di serî da, hema hema hemû rast û çep û dîndar û faşîstên tirk ji tirsa çêbûna Kurdistanê û dewleteke kurd ya serbixwe dikin biqutifin, ji nuha da agir ketiye qûna hemûyan, qareqara wan e dibêjin Emerîka dike Îsraîleke din çêke…
Ew bi xwe di himêza Emerîka û Îsraîl da rûniştine.
Heta bi derpiyê qûna leşkerên wan ji Emerîka û NATO yê.
Çekên pê kurdan dikujin hemû yên Emerîka û Îsraîl in.
Balafirên pê kurdan bombebran dikin hemû yên Emerîkane.
Gava Emerîka û Îsraîl dostê wan bin, sîlehan bidin wan û dijmnatiya kurdan bikin baş e.
Lê gava bibin dost û hevalbendên kurdan xerab e…
Tiştê ji wan ra heq û şeref e, ji kurdan  ra eyb û qebhet e.
Rast, çep û dîndarên wan kurdan bi hevalbendiya Emerîka û Îsraîl sûcdar dikin.
Kuro kurd hîn nebûne mitefikên Emerîk û Îsraîl, lê hûn ev 65 sal in tirşikçîyê Emerîkayê ne.
Hûn çi derewê û demagojiyê bikin jî, hûn qûna xwe jî biçirînin jî Kurdistanê di ber pozê da çê be û ewê welatekî ji we demokratîktir û medenîtir be.
Kurd di demeke pir kin da ewê sed qatî ji we medenîtir û pêşketîtir bin.
Kurdistan bi her tiştê xwe ewê bibe welatekî pêşketî, demokratîk û modern.
Hûnê ji vê pêşketin û demokrasiya kurdan biteqin, hûnê ji qahra porê xwe birûçikînin…
Hûn çi bikin jî hûnê vê pêşketina kurdan bi çavên xwe bibînin û ji qahran biteqin, merezarî û kezebreşî bibin…
Ji nuha da ev tirsa Kurdistana demokratîk û modern ketiye dilê we  tirkan…
Lê hûn çi bikin jî hûnê vê Kurdistanê bibînin…
Û ev xerabiya we jî ewê ji we ra bimîne…
 

Kurdayetiya min û navê min cara pêşî feyde gîhand min


Di çûn û hatina Îtalyayê da ez û xanim du şevan li Swêd li bajarê Malmo li otela Quality Wiev man...
Di vegerê da em çûn resepsiyonê ji bo ku kilîta oda xwe bigrin. Resepsiyonîst keçikekek narîn bû.
Me nav û paşnavê xwe jê ra got. Li lîsteya li ber xwe nêrî, navê min û xanimê îşaret kir û bi rûgeşiyeke gelkî şîrîn got:
”Navên we çi xweş in !”
Min got:
”Tu kurd î ?”
Got ”erê, ez kud im.”
Min got ”tu ji ku yî ?”
Got, ”ez ji Îraqê ji Şêxan im.”
Min got, ”wê demê tu êzdî yî.”
Got, “erê. Ma tu jî êzdî yî?”
Min got na, ez ne êzdî me, lê hema min jî êzdî qebûl bike.”
Bişirî, spas kir.
Min navê wê pirsî, got navê min Hêlîn e…
Min got, navê te jî pir xweş e. Bi vê rasthatinê û bi naskirina te ez pir dilşa bûm.
Got oda we li qatê 5a ye, heger hûn bixwazin ez kanim odeyek li qatên jortir bidim we.
Ez keniyam, min got ewê gelkî baş be. Ev cara pêşî ye navê min û nasnameya min feydeyê digihîne min,lema jî ez vê fersendê ji dest xwe bernadim. Heger ji te ra zirar tunebe odeyek din bide me.
Xanimê got ne muhîm e, filan, min got na, heger cî heye bira bide me.
Welhasilî kelam Hêlîn xanimê oda me guhert, li qatê 14a odeyeke pir xweş da me…
Bi vî rengî kurdayetiyê û navê min cara pêşî feyde gîhand min…
Spas ji bo keça êzdî Hêlîn xanimê…


XXX
Facebookê qebûl nekir ez hemû rismên xwe di dosyekê da biweşînim, got tu kanî 42 heban tenê bi hev ra biweşînî. Lema min rabû hemû risim kirin 7 dosya û wer weşand.
Belkî jî riyeke din heye meriv gelek risim bi hev ra biweşîne, lê ji ber ez nezanim min ev rê hilbijart.
Min xwest hûn jî bibînin bê em çûne ku û me çi der û warên xweş dîtin.
Heger em jî ne bindest û xwedî dewlet bûna nuha welatê me jî pir hindik wih axweş bû,
Lê zalimên tirkan nahêlin em azad bijîn û li welatê xwe azad bigerin.
Înşelah emê jî di demek nêz da rojên wiha xweş bibînin...

01 augusti 2017

Em geriyan, geriyan dîsa hatin malika xwe

Her rêwîtiyek destpêkek û dawî wê heye.
Rojek tê meriv ji mala xwe dikeve rê û berê xwe dide derekê û dû ra rojek tê îcar meriv berê xwe dide malika xwe…
Swêdê dibêjin ”borta bra men hemma bast.”
Kurd jî dibêjin, Şam şekir lê welat şîrîntir e.
Piştî ger û seryraneke 11 rojan ya li Îtalîya(Toscana-Florens)do êvarî em hatin Stockholma xopan, hêlîna xwe.
Me rêwîtiya xwe bi otobozê bi şîrketeke bi navê Scandorama kir.
Ev cara pêşî bû em bi otobozê û bi rêber derdiketin seyahetê.
Pêşniyara gera bi otobozê û bi rêber pêşniyara lawikê me yê mezin Azad bû.
Wî got gera bi otobozê û bi rêber li Swêd pir populer e, pir xweş e û tiştekî tam li gorî du kal û pîrîn wek me zimannezan(înhgilîzî nezan)in...
Bi rastî jî wer derket, bi xêra rêber û hevalên bi me ra, me him rehet kir û him jî bi rehetî gelek cî û warên tarîxî û harîqe dîtin.
Me Bologna, bajarê tarîxî Sîena û Monteregîonî, San Gîmîganano dît. Em çûn du gundan û me têra xwe şeraba Chîantî vexwar.
Dû ra em çûn Florens, bajarê Dante, Leonardo da Vîncî û Mîchelangelo.
Blogna, Sîena û Florens wek bajarên xewna ne, heger mimkûn be dibê meriv bibîne.
Li hemberî xweşikî û muhteşemiya dêra Santa Maria del Fiore û Pîazze della Sîgnorîa, Plazzo Vecchio û çemê Arno û gelek avahiyên din devê me ji hev çû.
Em bûn heyranê baja bajarê Garda. Me di çemê Garda(Gardasjon) da bi botê rêwîtiyeke pir xweş kir.
Me li Rovereto, Fulda û li çend bajarên din gelek tiştên xweş û bi îhtîşam dîtin.
Ji ber rêwîtiya me ewê ji Molmo destpêbikira em rojekê berê çûn Malmo û şevekê li wir man û di 22ê mehê da me berê xwe da Danîmarkayê.
Ji Danîmarka em çûn Almanyayê. Em şevekê li bajarê Kirchheim li oteleke çar sêrk ya bi navê Seeblick man.
Roja din me xwe bera nava çiyayên Alp yên bi heybet da, di ser Avusturya, Îswîçrê ra me konê xwe li otêleke nêzî Mîlano vegert.
Ev cara pîşî bû mim çiyayên Alp didît û bi otobozê di nav ra derbas dibûm.
Di ser çar welatan ra(Almanya, Awusturya, Îswîçre, Îtalîya)dîtina çiyayên Alpan kêfxweşiyeke bêtarîf bû.
Tiştê ez matmayî hîştim li ser qotê û palên wan çiyayên bilind, belkî heta bi hezar, du hezar mîtroyî însan bi cî bûbûn, gund ava kiribûn, li ser wan bilindiyên berberî asîmanan rez çandbûn.
Seranserê Alpên qismê Îtalyayê rez û darên zeytûnan bûn.
Gava otoboz di nva wan çiyan da ji tunelekê derdiket û diket tuneleke din, ji bilindayiyekê dadiket jêr û dû ra bi bilindayiyeke din da hildiperikî meriv xwe pir biçûk didît.
Çarhawêlî me çiyayên bilind bûn û avahiyên li ser pal û serên wan çiyan wek belekiyên berfê xua dikirin.
Ez û xanim matmayî diman, gelo însan çawa kanin li derên hewqasî bilind bijîn û çawa kanin herin û wein deran?
Ji Awusturyayê bigre heta bi Îtalyayê hemû Alp wek mişkan qul kiribûn.
Gava meirv ji tunelekê derket û li jêr û li bilindayiya Alpan dinêrt dinêrt, meriv dibû heyranê wê qeweta însên.
Însên, ewrûpiyan zora Alpan biribûn.
Çiyayên Alp bi asêbûna xwe, bi bilindiya xwe ya bi 4810 mîtroyî nikanîbûye ewrûpiyan ji hev qut bike.
Ewrûpiyan zora Alpan birine, Alp kirine serad û bax û bexçe…
Di wan derên asê da, li serê wan çiyan bi cî bûne, av derxisine, her der kirine rez û bexçe.
Di çûnê da em ji Almanyayî di ser Awustûrya û Îswîçreyê ra çûn Îtalyayê.
Lê di vegerê da me riya xwe bi Îswîçreyê nexist, em di ser Awusturya û Bayernê Munchen, Nurmbergê ra hatin.
Ne di çûnê da û ne jî di hatinê da ne kesî em sekinandin û ne jî em saxî kirin û ne jî li pasaport û nasnameyên me pirsîn.
Fena ku em ji bajarekî Swêd herin bajarekî din.
Ne esker, ne polîs, ne sînor, ne têl, ne dîwar û ne jî mayin hebûn. Însan, wasite ji Almanya, Awusturya, Îswîçre û Îtalyayê bi azadî diçûn û dihatin.
Gava em ji Almanya derbasî Awusturyatê bûn taxek bû, xaniyên wan ji hev nehatibû qetandin, di nava herdu welatan da sînorek, xeteke duarkirî tunebû.
Di wê bîstiê da halê me, sînorên me hat ber çavê min.Ez û xanim li hemberî vê azadiyê û demokrasiya em bûbûn şahid, matmayî man û giriyê me bi halê me hat.
Li Kurdistanê, li Tiriyê bira çûn û hatina welatan li wir bimîne, bi wê rehetiyê û azadiyê meriv nikane ji bajarekî here bajarekî din.
Ji Diyarbekrê heta Wanê û Culemêrgê leşkerên tirk herî kêm deh caran meriv disekinînin û di bin namluyan da meriv saxî dikin.
Lê di nabêna Danîmarkayê, Almanyayê, Awusturya, Îswîçre û Îtalyayê da bêyî dana gumrugê kesî ji me ra negot hûn ji ku tên û bi ku da diçin?
Navê vê azadayê demokrasî ye, gava demokrasî hebe sînor bêmane dibin. Esker, mayin, têl, dîwar namînin, însan bi serbetî diherin û tên, li welatekî dijî û li weltekî din jî dixebite.
Di rêwîtiya me da tiştekî din jî bala min kişand. Ew jî tunebûna alan bû.
Di çûn hatinê da me gelek bajarên Almanya, Awusturya, Îswîçre û Îtalyayê dîtin. Li yek derekê, bi ser yek vahiyekê da, bi paceya yek malê da jî me al nedît.
Lê li Tirkiyê li ser her buhostek erd, di her gavê da mîrikan ala xwe dixin çavê me, seranserê Kurdistanê bi alên sor kirine gola xwînê. Heta ne Kurdistan tenê, li Tirkiyê jî eynî tişt e.
Pirbûna alan nîşana nasyonalîzmke har û faşîzmê ye. Tirkiye û Kurdistan ketiye pençeyê nasyonalîzmeke pir har û êrîşkar. Ji her dera Tirkiyê û Kurdistanê, serê her gvê meriv faşîzmê dibîne û his dike, bîna meriv diçike.
Belkî min hinekî dirêj kir.
Bi kurtî gava meriv welatê xelkê, rehetî û azadiya ewrûpiyan dibîne meriv bêtir bi rebenî û perîşaniya xwe dihese û kelogirî dibe.
Di vê çûn hatiana xwe da, li hemberî xweşikiya welatên xelkê û azadiya însanan ez û xanim gelek caran xemgîn û kelogirî bûn…


20 juli 2017

Heta 1ê tebaxê/axustosê bi xatirê we !


Gelî dost û hevalên ezîz, ez û xanim sibê zû diherin Îtalya, Toscanayê.
Min got ez û xanim herin çend rojan li Florenc- Toscanayê bigerin û û bîna xwe bigrin û ji xwe ra têr şerabê vexwin û tiriyê rezan bixwin.
Heger ez ji heq derkevim ezê risman belav bikim.
Lê belê nivîs na, bi xêr û xweşî piştî ez vegeriyam ezê qala rêwîtiya xwe bikim...
Şeva we xweş û heta 1ê tebaxê bimînin di nav axêr û xweşiyê da...