16 augusti 2012

Rociya rûvî


Rûvî dîsa biçîbû û li daristanê ji xwe ra li nêçîrekê digeriya. Ji nişka ve çavên wî bi perçeyek goştê bi darêve ket. Rûvî pir birçî bû lê belê ket şikê û neçû ser goşt, li dora darê çû û hat, baş kontrol kir. Bala xwedayê ku feq e, heger xwe çindî goşt bike ewê têkeve feqê. Ji goşt wê
da, çû xwe li derekê dirêj kir û dest bi payinê kir.
Bîstek derbas bû gur hat. Dema gur goştê bi darve dît, matmayî ma û çav li serî bûn tas. Ji rûvî pirsî, got:
-Rûvî, ma tu li vir çi dikî?
Rûvî got:
-Qet, ez westiyame, min xwe dirêj kiriye, bîstekê westa xwe digrim.
Gur got:
-Law wa ye pîlek bi wê dara hember ve ye. Ma qey te nîdîtiye?
Rûvî got:
-Min dîtiye.
Gur got:
-Ê heta nuha te çima nexwar?
Rûvî bi dengekî sakîn got:
-Weleh ez îro bi rocî me.
Gur got:
-Ê wê demê ezê bixwim, ez ne bi rocî me.
Rûvî bi konetî got:
-Efiyet be, bixwe.
Gur çer devê xwe dirêjî goşt kir, teqînek mezin çêbû, gur bi mîtroyan pengizî dûr û her der di nava toz û dûmanê da ma.
Pîl ji darê da ket û rûvî çû ket ser.
Gurê birîndar yê li erdê bûbû term, bi nalîn ji rûvî ra got:
-Law rûvî, ka tu bi rocî bû?
Rûvî bêyî ku îsîfa xwe xera bike, bi hawakî rûşuştî got:
-Bîstek berê top teqiya, ma te nebihîst?

Inga kommentarer:

Skicka en kommentar

PARVE BIKE